Podatnik, obywatel Białorusi urodzony w 1988 roku, mieszkał i pracował na Białorusi do 22 września 2024 roku. Posiada Kartę Polaka od 2022 roku. W dniu 22 września 2024 przeniósł miejsce zamieszkania do Polski z zamiarem stałego pobytu, przenosząc ośrodek interesów życiowych. Od marca 2025 roku prowadzi w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą (JDG), opodatkowaną na zasadach ogólnych. W okresie trzech lat przed przeniesieniem nie miał miejsca zamieszkania w Polsce, a jego pobyty były krótkotrwałe i nie przekraczały…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 16 lutego 2026 r. (data wpływu 16 lutego 2026 r.) oraz pismem z 6 marca 2026 r. (data wpływu 6 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Urodził się Pan w 1988 r. w Republice Białorusi i posiada Pan obywatelstwo białoruskie. W okresie od 19 stycznia 1988 r. do 22 września 2024 r. mieszkał i pracował Pan na terytorium Białorusi. Okoliczność ta jest potwierdzona m.in.:
W dniu 26 sierpnia 2022 r. otrzymał Pan decyzję oraz Kartę Polaka wydaną w Województwie (…). Karta Polaka została przyznana z uwagi na polskie pochodzenie Pana ojca (narodowość polska) oraz Pana przynależność do Narodu Polskiego. W dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski Karta Polaka była ważna i pozostawała w Pana posiadaniu. W dniu 22 września 2024 r. przeprowadził się Pan do (…) z zamiarem stałego pobytu i przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Polski. Dowody potwierdzające faktyczne związki z Polską oraz przeniesienie ośrodka interesów życiowych obejmują w szczególności:
W dniu 3 marca 2025 r. rozpoczął Pan wykonywanie działalności gospodarczej (JDG). Od 5 marca 2025 r. wykonuje Pan usługi w modelu B2B na rzecz polskiego podmiotu. W dniu 14 kwietnia 2025 r. został Pan zarejestrowany jako podatnik VAT. W 2025 r. dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej rozlicza Pan na zasadach ogólnych (skala podatkowa). Od kwietnia 2025 r. regularnie opłaca Pan należności publicznoprawne w Polsce (ZUS, zaliczki PIT, VAT). Dotychczas nie korzystał Pan z ulgi na powrót.
Uzupełnienie opisu sprawy
Jest Pan osobą fizyczną, obywatelem Białorusi (ur. 1988 r.). Do dnia 22 września 2024 r. mieszkał i pracował Pan na terytorium Białorusi. Posiada Pan certyfikat rezydencji podatkowej Białorusi obejmujący okres 1 stycznia 2021 r. – 31 grudnia 2024 r. Do momentu przeprowadzki posiadał Pan stałe miejsce zamieszkania wyłącznie na terytorium Białorusi. W okresie trzech lat poprzedzających dzień 22 września 2024 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce oraz nie podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a Pana pobyty w Polsce przed 22 września 2024 r. miały wyłącznie charakter krótkotrwały i nie przekraczały łącznie 183 dni w żadnym roku.
W dniu 22 września 2024 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski (…) z zamiarem stałego pobytu i przeniesienia ośrodka interesów życiowych. Do Polski przyjechał Pan wraz z dziewczyną (nie pozostaje Pan w związku małżeńskim). Na terytorium Białorusi po Pana przeprowadzce pozostali Pana rodzice oraz siostra.
Od dnia 22 września 2024 r. Pana ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce, co uzasadnia uznanie Pana za polskiego rezydenta podatkowego, a Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce (m.in. stały pobyt i najem mieszkania w …). Po przeprowadzce Pana powiązania osobiste z Białorusią ograniczają się do relacji rodzinnych (rodzice i siostra) oraz kontaktów prywatnych.
Do momentu przeprowadzki Pana powiązania gospodarcze z Białorusią obejmowały wykonywanie pracy zarobkowej na terytorium Białorusi oraz posiadanie nieruchomości (mieszkania) w (…). Po przeprowadzce do Polski, do końca lutego 2025 r., wykonywał Pan pracę zdalną na rzecz białoruskiej spółki na podstawie kontraktu (praca wykonywana fizycznie z terytorium Polski), a rozliczenia podatkowe z tego tytułu były dokonywane na Białorusi zgodnie z tamtejszymi przepisami. Jednocześnie od 22 września 2024 r. Pana ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce, a opisane rozliczenia na Białorusi wynikały wyłącznie z kontynuacji kontraktu z podmiotem białoruskim do końca lutego 2025 r. Od marca 2025 r. nie wykonuje Pan pracy na rzecz podmiotów białoruskich.
Po przeprowadzce do Polski na terytorium Białorusi posiada Pan mieszkanie w (…), które od około 1,5 roku jest wynajmowane. Z tego tytułu uzyskuje Pan przychody z najmu na Białorusi. Poza wskazanym najmem nie prowadzi Pan na terytorium Białorusi działalności gospodarczej ani nie uzyskuje Pan innych przychodów z pracy. Nie planuje Pan powrotu do Białorusi w dającej się przewidzieć przyszłości.
Posiada Pan ważną Kartę Polaka, wydaną decyzją z 26 sierpnia 2022 r. i posiadał Pan ją w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski.
W dniu 3 marca 2025 r. rozpoczął Pan wykonywanie pozarolniczej działalności gospodarczej w Polsce (JDG). Od 5 marca 2025 r. współpracuje Pan z polską spółką w ramach B2B. W 2025 r. dochody z JDG opodatkowuje Pan na zasadach ogólnych (skala podatkowa). W 2025 r. osiąga Pan przychody z tego źródła i zamierza Pan zastosować zwolnienie w ramach ulgi na powrót. Ma Pan świadomość limitu zwolnienia 85.528 zł rocznie i w razie przekroczenia limitu zastosuje Pan zwolnienie wyłącznie do jego wysokości. W 2025 r. nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót.
W nawiązaniu do wątpliwości dotyczącej sformułowania zawartego w opisie stanu faktycznego, tj. „…co uzasadnia uznanie mnie za polskiego rezydenta podatkowego…”, wyjaśnił Pan co następuje.
Wskazane sformułowanie odnosi się do przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Polski od dnia 22 września 2024 r. (stały pobyt, najem mieszkania w (…) oraz faktyczne życie w Polsce). Pana intencją było opisanie przesłanki rezydencji podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Fakt, że do końca lutego 2025 r. wykonywał Pan pracę zdalną na rzecz podmiotu białoruskiego na podstawie kontraktu oraz że rozliczenia podatkowe z tego tytułu były dokonywane na Białorusi, nie miał na celu przesądzenia o braku przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Polski w 2024 r. ani nie był powiązany z obowiązkiem opłacania ZUS w Polsce (ZUS jest związany z prowadzeniem działalności w Polsce, którą rozpoczął Pan od 3 marca 2025 r.).
Dla uniknięcia nieporozumień doprecyzował Pan opis stanu faktycznego, że Pana zamierzeniem nie było wskazanie, że od 22 września 2024 r. dokonywał Pan w Polsce bieżących wpłat zaliczek PIT/ZUS — te wpłaty rozpoczęły się od marca/kwietnia 2025 r. w związku z rozpoczęciem JDG i bieżącymi rozliczeniami w Polsce.
Jednocześnie podtrzymał Pan, że przedmiot wniosku dotyczy wyłącznie możliwości zastosowania ulgi na powrót do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wykonywanej w Polsce (JDG) osiąganych w Polsce w 2025 r. Przychody z najmu nieruchomości położonej na Białorusi oraz przychody z pracy zdalnej na rzecz białoruskiej spółki do końca lutego 2025 r. nie są objęte pytaniami niniejszego wniosku.
Pytania
1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (ulga na powrót) w odniesieniu do przychodów osiąganych przez Pana w 2025 r.?
2) Czy w przedstawionym stanie faktycznym – przy przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski w dniu 22 września 2024 r. – może Pan rozpocząć stosowanie ulgi na powrót od roku 2025 (tj. wybrać lata 2025-2028 jako okres korzystania ze zwolnienia)?
3) Czy posiadanie przez Pana ważnej Karty Polaka w dniu 22 września 2024 r. (w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski) spełnia przesłankę formalną wymaganą do zastosowania ulgi na powrót?
4) Czy w przedstawionym stanie faktycznym ulga na powrót może mieć zastosowanie do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych (skala podatkowa), z zastrzeżeniem limitu zwolnienia 85.528 zł rocznie?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1
Uważa Pan, że w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (ulga na powrót) w odniesieniu do przychodów uzyskanych w 2025 r., z zastrzeżeniem limitu 85.528 zł rocznie.
Ad. 2
Uważa Pan, że może Pan rozpocząć korzystanie z ulgi na powrót od roku 2025 (tj. wybrać lata 2025 – 2028 jako okres stosowania zwolnienia), mimo że przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski nastąpiło w 2024 r., ponieważ możliwe jest rozpoczęcie stosowania zwolnienia od roku przeniesienia miejsca zamieszkania albo od roku następnego.
Ad. 3
Uważa Pan, że posiadanie przez Pana ważnej Karty Polaka w dniu 22 września 2024 r. spełnia przesłankę formalną do zastosowania ulgi na powrót.
Ad. 4
Uważa Pan, że ulga na powrót może mieć zastosowanie do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych (skala podatkowa), z zastrzeżeniem limitu 85.528 zł rocznie oraz spełnienia pozostałych warunków ustawowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
‒ w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
‒ nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
‒ na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.
Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W opisie sprawy wskazał Pan, że 22 września 2024 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski z zamiarem stałego pobytu i przeniesienia ośrodka interesów życiowych. Do Polski przyjechał Pan wraz z dziewczyną. Do momentu przeprowadzki posiadał Pan wyłącznie miejsce zamieszkania na terytorium Białorusi. Przed przeniesieniem miejsca zamieszkania Pana pobyty w Polsce były krótkotrwałe i nie przekraczały łącznie 183 dni w żadnym roku. Po przeprowadzce Pana powiązania osobiste z Białorusią ograniczają się do relacji rodzinnych (rodzice i siostra) oraz kontaktów prywatnych. Do momentu przeprowadzki Pana powiązania gospodarcze z Białorusią obejmowały wykonywanie pracy zarobkowej na terytorium Białorusi oraz posiadania nieruchomości. Po przeprowadzce do Polski na początku wykonywał Pan pracę na rzecz podmiotu białoruskiego zdalnie z terytorium Polski. Od marca 2025 r. nie wykonuje już Pan pracy zarobkowej na rzecz podmiotu białoruskiego. 3 marca 2025 r. rozpoczął Pan prowadzenia na terytorium Polski jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych.
W związku z powyższym, od momentu przyjazdu do Polski 22 września 2024 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W świetle przedstawionych okoliczności uznać zatem należy, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.
Ponadto wyjaśnił Pan, że do momentu przeprowadzki posiadał Pan stałe miejsce zamieszkania wyłącznie na terytorium Białorusi. W okresie trzech lat poprzedzających dzień 22 września 2024 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce oraz nie podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a Pana pobyty w Polsce przed 22 września 2024 r. miały wyłącznie charakter krótkotrwały i nie przekraczały łącznie 183 dni w żadnym roku.
W konsekwencji, zarówno w okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce.
Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ustawy.
We wniosku poinformował Pan również, że 26 sierpnia 2022 r. otrzymał Pan decyzję oraz Kartę Polaka wydaną w Województwie (…). Karta Polaka została przyznana z uwagi na polskie pochodzenie Pana ojca (narodowość polska) oraz Pana przynależność do Narodu Polskiego. W dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski Karta Polaka była ważna i pozostawała w Pana posiadaniu.
Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 192):
1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;
2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;
3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych umów.
2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
3) posiadającej status bezpaństwowca.
3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.
Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu Polskiego.
2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14 dni od dnia, w którym:
1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
Wobec powyższego uznać należy, że spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z posiadaniem przez Pana Karty Polaka.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, że w okresie od 19 stycznia 1988 r. do 22 września 2024 r. mieszkał i pracował Pan na terytorium Białorusi. Okoliczność ta jest potwierdzona m.in.: białoruskim paszportem, dokumentami potwierdzającymi zatrudnienie i staż pracy (architekt/ menedżer projektów) na Białorusi, dokumentami nabycia mieszkania na Białorusi w 2017 r., certyfikatem rezydencji podatkowej Białorusi za okres 1 stycznia 2021 r. – 31 grudnia 2024 r. (z apostille).
Zatem, uznać zatem należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „certyfikat rezydencji Białorusi oraz inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest sam przepis prawa.
Ponadto, nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót. Od 3 marca 2025 r. uzyskuje Pan na terytorium Polski dochody z prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych.
Wobec powyższego, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do zastosowania „ulgi na powrót”. Dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych do wysokości limitu 85.528 zł rocznie zostały objęte zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.
Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na powrót przysługuje Panu od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, czyli w Pana przypadku od 2024 r. lub od początku roku następnego, czyli od 2025 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych. Tym samym, ulga Panu przysługuje za lata 2024-2027 lub 2025-2028.
W związku z powyższym, może Pan zastosować ulgę na powrót do dochodów uzyskanych z prowadzonej działalności gospodarczej. Może Pan rozpocząć stosowanie ulgi na powrót od roku 2025 (tj. wybrać lata 2025-2028 jako okres korzystania ze zwolnienia).
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo