Interpretacja 0114-KDIP4-1.4012.128.2026.4.MK

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 kwietnia 2026 r. (wpływ 10 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Tata Wnioskodawczyni A.A. nabył swój cały majątek - nieruchomość gruntową w drodze spadku po swojej zmarłej matce B.B. w 1987 roku - (babcia Wnioskodawczyni zmarła 28 września 1987 r.).

W 2015 r. tata Wnioskodawczyni rozpoczął podział swoich gruntów na mniejsze działki, które miały dostęp do drogi publicznej. 13 maja 2022 r. tata Wnioskodawczyni zmarł nie pozostawiając po sobie testamentu. Nieruchomość, którą odziedziczył po swojej matce B.B stanowiła jego majątek osobisty i nie został on włączony do majątku wspólnego z żoną a mamą Wnioskodawczyni C.C.

Po śmierci taty Wnioskodawczyni nabyto w równych częściach spadek: Wnioskodawczyni – D.D., brat Wnioskodawczyni E.E. oraz mama Wnioskodawczyni C.C. - Aktem Notarialnym Repertorium A nr (…) z dnia 8 czerwca 2022 r. zawartym przed Notariuszem F.F.

Zanim tata Wnioskodawczyni zmarł na wniosek Zakładu Gazowniczego w (…) w 2019 r. dał służebność na poprowadzenie gazociągu przez swoją działkę 14 do działek sąsiadów, które znajdowały się po przeciwnej stronie pasa drogi oraz dał sąsiadom służebność przejazdu i przechodu również przez dz. nr 14, gdyż nie mieli dostępu do drogi w ogóle.

Odziedziczone działki po śmierci taty nie miały i nie mają wykonanych przyłączy doprowadzonych bezpośrednio do każdej działki. Dojazd do przedmiotowych działek jest drogą gruntową dz. 14.

W 2025 r. Wnioskodawczyni wystąpiła o wydanie warunków zabudowy dla odziedziczonych działek: 15 - jest to działka zabudowana budynkiem mieszkalnym wraz z budynkiem gospodarczym i garażem, w którym aktualnie Wnioskodawczyni mieszka, pozostałe działki: nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 są niezabudowane, część działek są działkami leśnymi (Wnioskodawczyni zaznaczy na mapie działki leśne oraz wpisze powierzchnie).

Decyzja Wnioskodawczyni związana z wystąpieniem o warunki zabudowy podyktowana była zmianami, które wchodziły w życie w 2026 r. A związane były z tworzonymi miejscowymi planami zagospodarowania terenu, o których zrobiło się bardzo głośno w prasie i telewizji. Tego wymogła na Wnioskodawczyni obecna sytuacja panująca na rynku planowania przestrzennego gmin, gdyż Wnioskodawczyni do niczego te warunki zabudowy nie były potrzebne.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z gruntami, Wnioskodawczyni pracuje na etacie, a Wnioskodawczyni mama jest na emeryturze. Wnioskodawczyni nie posiada reklam, banerów, Wnioskodawczyni nie podpisała umowy z biurem na sprzedaż działek, Wnioskodawczyni nie robi profesjonalnych zdjęć nieruchomości, Wnioskodawczyni nie wystawia wszystkich działek, Wnioskodawczyni nie wystawia na (...), (...), (...), Wnioskodawczyni nie robi ulotek na sprzedaż, Wnioskodawczyni nie zleca sprzedaży pośrednikom. Jest to sprzedaż prywatna.

Obecnie Wnioskodawczyni planuje stopniową sprzedaż części nabytego w spadku majątku - będą to 3 lub 4 działki. Każda z działek jest współwłasnością trzech osób (Wnioskodawczyni, brat, mama), gdyż nie ma rozdzielności majątku i nie potrzeba tego robić.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Działki, które będą przedmiotem sprzedaży: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Pracuje wyłącznie na etacie.

Działki nie były przez Wnioskodawczynię wykorzystywane na cele działalności rolniczej.

Wnioskodawczyni nie prowadziła gospodarstwa rolnego jako rolnik, nie była i nie jestem rolnikiem.

Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi gospodarstwa rolnego ani nie była zarejestrowana jako vatowiec.

Wnioskodawczyni nie sprzedawała płodów rolnych, nie było i nie ma produktów rolnych.

Wnioskodawczyni nic z działkami nie robiła i nie robi. Działki nie były nigdy nikomu udostępniane.

Wnioskodawczyni nic nie będzie z tymi działkami robiła, nie będzie angażowała własnych środków finansowych do podniesienia wartości poprzez budowanie budynków, dróg, uzbrajanie, ogrodzenia i innych budowli nie będzie budowała, itd.

Wnioskodawczyni nigdy nie sprzedawała działek ani niczego, Wnioskodawczyni nie umie powiedzieć co kupujący będzie chciał. Jeśli umowa przedwstępna to tylko taka przed notariuszem, aby nikt nie oszukał Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni nie będzie nikomu udzielała pełnomocnictw, Wnioskodawczyni ma zdolność do czynności prawnych i nie potrzebuje nikogo do tego. 

Wnioskodawczyni nie planuje żadnej dostawy. Zgodnie z tworzonym miejscowym planem przez gminę oraz studium zagospodarowania terenu, teren, na którym znajdują się odziedziczone po zmarłym ojcu działki wymienione wyżej (wszystkie działki), dla których są wydane warunki zabudowy przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową. Przeznaczenie rolne w miastach już dawno zniknęło ustawa w latach chyba 90 z tego co pamięta Wnioskodawczyni, gdyż w mieście nie ma dz. rolnych.

Wnioskodawczyni nie wykorzystywała działek będących przedmiotem sprzedaży i nie wykonywała żadnej działalności gospodarczej nawet tej zwolnionej od podatku od towarów i usług, pracowała i pracuje na etacie.

Wnioskodawczyni nie sprzedawała nigdy w życiu żadnych nieruchomości i nie musiała się nigdzie rejestrować jako podatnik.

Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 1 kwietnia 2026 r.)

1.  Czy sprzedaż działek nabytych, które Wnioskodawczyni otrzymała w drodze spadku po zmarłym ojcu, dokonana przez Wnioskodawczynię jako osobę fizyczną – współwłaścicielkę nieruchomości, nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami oraz zatrudnioną na etacie – może zostać uznana przez organ podatkowy za wykonywanie działalności gospodarczej, a w konsekwencji skutkować obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu?

2.  Czy sprzedaż działek nabytych przez Wnioskodawczynię w drodze spadku po zmarłym ojcu może podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Jeśli tak, to w jakich okolicznościach powstanie obowiązek rozliczenia podatku VAT? Czy istnieje limit granica wartości sprzedaży nieruchomości w ciągu roku, którego nieprzekroczenie zwalnia Wnioskodawczynię z obowiązku zapłaty VAT, czy też wysokość uzyskanej kwoty ze sprzedaży działek nabytych w drodze spadku nie ma znaczenia?

3.  Czy sprzedaż działek nabytych przez Wnioskodawczynię w drodze spadku dokonana w kilku etapach w różnych latach lub różnym osobom może mieć wpływ na ocenę organów podatkowych, czy taka sprzedaż stanowi działalność gospodarczą oraz czy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

4.  Czy fakt, że sprzedaż obejmuje kilkanaście działek odziedziczonych przez Wnioskodawczynię w spadku po zmarłym ojcu, w których posiada udział wynoszący 1/3 jako współwłaściciel i które docelowo Wnioskodawczyni chciałaby wszystkie sprzedać, może sam w sobie spowodować uznanie przez organ podatkowy, że sprzedaż ma charakter działalności gospodarczej i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem VAT? Czy istnieje określona liczba działek, których sprzedaż nie powoduje obowiązku zapłaty podatku?

5.  Czy dokonane czynności takie jak: uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, wytyczenie na mapie części pasa gruntu o szer. 5 m pod drogę wewnętrzną (to był warunek postawiony przez gminę, aby ojciec Wnioskodawczyni mógł dokonać podziału nieruchomości; działki powstałe z podziału posiadały dojazd do drogi publicznej, natomiast działki sąsiadów oraz grunty gminne takiego dostępu nie posiadały, o skutkowało koniecznością wyznaczenia drogi w tym miejscu), a także czy zamieszczenie prywatnego ogłoszenia o sprzedaży działki, może zostać uznana za działanie wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym uzyskanym w drodze spadku po zmarłym ojcu i skutkować uznaniem sprzedaży za działalność gospodarczą i podlegać opodatkowaniu VAT?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 1 kwietnia 2026 r.)

Ad 1

Sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie uznana jako działalność gospodarcza, ponieważ działki zostały odziedziczone po ojcu, który wcześniej odziedziczył je po swojej matce B.B. Wnioskodawczyni nie kupowała ich w celu sprzedaży, nie prowadziła na nich działalności gospodarczej i nie prowadzi, nie prowadziła również działań dla dewelopera czy handlowca, Wnioskodawczyni chce je po prostu sprzedać, aby uporządkować majątek, Wnioskodawczyni nie uzbrajała terenu, nie wybudowała drogi, nie zwiększała ich wartości, nie planuje też sprzedać wszystkich działek od razu w jednym czasie chce to robić sukcesywnie, ale docelowo chce sprzedać wszystkie. Przeznaczenie gruntu wynika ze studium i tworzonego planu, a warunki zabudowy wynikały z wprowadzonych niedawno zmian i sami urzędnicy informowali, aby każdy właściciel działki występował o warunki zabudowy, o tym również mówiono w telewizji i prasie – Wnioskodawczyni podnosi, że nie są one Wnioskodawczyni potrzebne, dodatkowo za około 2 m-ce stracą swoją ważność, bo będzie plan ogólny gminy. Działki nie były podnajmowane nikomu.

Ad 2

W tym przypadku nie podlega podatkowi VAT, gdyż zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług szczególnie art. 15 VAT nie występuje, gdy: działki zostały odziedziczone, Wnioskodawczyni nie kupowała ich w celu odsprzedaży, nie prowadzi działań typowych dla handlowców, a jedynie dz. stanowią majątek rodzinny. Wnioskodawczyni nie uzbroiła terenu, nie budowała i nie buduje drogi, nie prowadzi aktywnej działalności inwestycyjnej, gdyż pracuje na etacie i nie prowadzi żadnej dz. gospodarczej i Wnioskodawczyni nie podzieliła na mniejsze działki teren tylko tata Wnioskodawczyni, a Wnioskodawczyni go odziedziczyła w spadku. Wnioskodawczyni o warunki wystąpiła tylko po to bo wymagała tego sytuacja w kraju a przeznaczenie działek i tak było budowlane zgodnie ze studium i tworzonym planem. Więc tak naprawdę nie są one do niczego potrzebne Wnioskodawczyni, nie zwiększyły one wartości a i tak za dwa trzy miesiące jak wejdzie plan miejscowy przestaną obowiązywać, bo pierwszeństwo nad warunkami ma plan i warunki przestają być ważne i Wnioskodawczyni będzie mogła je wyrzucić do kosza. W przypadku Wnioskodawczyni nie istnieje granica przy sprzedaży działek nabytych w spadku po ojcu, po przekroczeniu której Wnioskodawczyni będzie musiała zapłacić podatek VAT. Wnioskodawczyni porządkuje majątek.

Ad 3

W tym przypadku nie ma to żadnego wpływu, gdyż Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie działa w sposób ciągły, w celu zarobkowym i zorganizowanym, działki pochodzą ze spadku są elementem majątku prywatnego, sprzedaż następuje stopniowo, bo sprzedać trudno wszystkie działki jednemu nabywcy, gdyż na tym terenie jest zakaz sprzedaży na budynki wielorodzinne. Działki podzielił tata Wnioskodawczyni wiele lat temu nie Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie uzbroiła ich, nie budowała drogi, został wytyczony pas gruntu na wniosek gminy.

Ad 4

Według Wnioskodawczyni nie zmienia to niczego. Wnioskodawczyni jest zwolniona z opłat podatku i nie będzie podlegała podatkowi VAT. Nawet Sądy Administracyjne wielokrotnie wskazały, że sprzedaż nawet kilkunastu działek pochodzących z majątku prywatnego lub spadku jest zwolniona ze spadku, gdy tak jak Wnioskodawczyni: nie kupowała dz. do odsprzedaży, są odziedziczone i nie inwestuje w nie. Wnioskodawczyni nie podzieliła działek na mniejsze, nie uzbroiła ich, nie budowała drogi, jest tylko wydzielony pas na dojazd, ale to zrobił tata Wnioskodawczyni i wynikało z obowiązku nakazanego przez gminę, Wnioskodawczyni nie prowadzi zorganizowanej sprzedaży. Wnioskodawczyni posiada tylko udział 1/3 w każdej działce.

Ad 5

Według Wnioskodawczyni nie spowodują te czynności uznania sprzedaży działek za działalność gospodarczą i zapłaty podatku VAT. Gdyż pochodzenie działek jest ze spadku po ojcu, jest to zarządzanie majątkiem prywatnym, nie prowadzona tam jest działalność gospodarcza, upłynął okres 5 lat, warunki wydane nie spowodowały atrakcyjności działki, gdyż przeznaczenie w studium i planie jest budowlane i samo w sobie atrakcyjne, wyznaczenie drogi koniecznej to normalna czynność dla uporządkowania własności co zrobił tata Wnioskodawczyni. Prywatne ogłoszenie to standardowy sposób znalezienia kupca. Zatem Wnioskodawczyni jest zwolniona z wszelkich opłat podatku.

Podsumowanie:

W związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, że w opisanej sytuacji, gdy będzie sprzedawała działki odziedziczone w spadku po ojcu a czynności, które wykonuje są typowe dla zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawczyni może swoje udziały sprzedać bez obowiązku płacenia:

• podatku VAT - bo Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej (nie uzbraja działek, nie dzieli masowo pod sprzedaż, bo sprzedaje to co odziedziczyła, Wnioskodawczyni będzie dawała ogłoszenia prywatne i nie jest to wszystko działalnością handlową).
• inne opłaty podatkowe związane ze sprzedażą działek te też nie będą naliczane, gdyż jest brak podstaw do naliczenia.

Jednym słowem mówiąc w tym przypadku Wnioskodawczyni jest całkowicie zwolniona z opłat. A pytania Wnioskodawczyni dotyczą zdarzenia przyszłego - sprzedaży działek nabytych w spadku po tacie, za które Wnioskodawczyni płaci podatek od nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT”:

Na gruncie ustawy zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) również stanowi odpłatną dostawę towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Art. 195 Kodeksu cywilnego:

Art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Art. 198 Kodeksu cywilnego:

Współwłaściciel ma więc względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 1 ustawy:

Art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwe jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C‑291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C‑180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Tylko wtedy działania sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Pani wątpliwości dotyczą opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek nabytych w drodze spadku (pytanie nr 1 we wniosku).

W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność związana ze sprzedażą działek, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła Pani w związku ze sprzedażą działek ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Wskazała Pani, że nabyła działki w spadku po zmarłym ojcu. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, nie jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Działki nie były przez Panią wykorzystywane na cele działalności rolniczej. Nie prowadziła Pani gospodarstwa rolnego jako rolnik, nie była i nie jest Pani rolnikiem. Nic nie robiła Pani z działkami. Działki nie były nigdy nikomu udostępniane. Nie będzie Pani angażowała własnych środków finansowych do podniesienia wartości poprzez budowanie budynków, dróg, uzbrajanie, ogrodzenia i innych budowli nie będzie Pani budowała, itd. Nie posiada Pani reklam, banerów, nie podpisano umowy z biurem na sprzedaż działek, nie robiono profesjonalnych zdjęć nieruchomości, nie wystawiono na (...), (...), (...). Wystąpiono jedynie o warunki zabudowy, które podyktowane były zmianami, które wchodziły w życie w 2026 r. Tego wymogła obecna sytuacja panująca na rynku planowania przestrzennego gmin. Zatem, w omawianej sytuacji należy wskazać, że ww. działanie nie może świadczyć o zamiarze wykonywania przez Panią działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ponadto, nie będzie Pani nikomu udzielała pełnomocnictw. Nie sprzedawała Pani nigdy w życiu żadnych nieruchomości.

Dokonując sprzedaży działek, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Rozporządzanie majątkiem osobistym nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działek, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż działek nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Pani wątpliwości dotyczą także kwestii:

• czy wysokość uzyskanej kwoty ze sprzedaży działek nabytych w drodze spadku;
• czy sprzedaż działek dokonana w kilku etapach w różnych latach lub różnym osobom;
• czy fakt, że sprzedaż obejmuje kilkanaście działek, które docelowo chciałaby Pani wszystkie sprzedać;
• czy dokonane czynności takie jak: uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, wytyczenie na mapie części pasa gruntu pod drogę wewnętrzną, a także czy zamieszczenie prywatnego ogłoszenia o sprzedaży działki,

mogą zostać uznane za działania wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym i skutkować uznaniem sprzedaży za działalność gospodarczą i podlegać opodatkowaniu VAT (pytania nr 2-5).

Odnosząc się do Pani wątpliwości w zakresie przedstawionego przez Panią opisu sprawy, należy odwołać się do wskazanego powyżej orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z ww. wyroku wyraźnie wynika, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. O charakterze wykonywania działalności gospodarczej nie może również świadczyć fakt, dokonania przed sprzedażą podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Jak wynika z ww. orzeczenia całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

W konsekwencji, z uwagi na przesłanki wskazane ww. wyroku podejmowanie działań w zakresie sprzedaży kilkunastu działek, sprzedaży działek dokonanej w kilku etapach w różnych latach lub różnym osobom, wysokość uzyskanej kwoty ze sprzedaży działek bądź wystąpienie o warunki zabudowy, wytyczenie na mapie części pasa gruntu czy też zamieszczenie prywatnego ogłoszenia o sprzedaży działek może odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym. Rozporządzanie majątkiem osobistym nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej, a więc z tytułu wykonywania powyższych czynności nie będzie Pani uznana za podatnika podatku od towarów i usług. Wykonywanie powyższych czynności nie oznacza, że podejmuje Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Zatem, jak już zostało wskazane w uzasadnieniu do pytania nr 1, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Panią, dokonując sprzedaży działek, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Rozporządzanie majątkiem osobistym nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działek, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, sprzedaż działek nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji w Pani sytuacji:

• wysokość uzyskanej kwoty ze sprzedaży działek;
• sprzedaż działek dokonana w kilku etapach w różnych latach lub różnym osobom;
• sprzedaż kilkunastu działek;
• wystąpienie przez Panią o warunki zabudowy, wytyczenie na mapie części pasa gruntu pod drogę wewnętrzną, zamieszczenie prywatnego ogłoszenia o sprzedaży działek

nie świadczy o wykonywanej przez Panią działalności gospodarczej.

Pani stanowisko w zakresie pytań nr 2-5 uznałem za prawidłowe.

Zaznaczam jednocześnie, że stanowisko w zakresie pytań 1-5 odnosi się tylko i wyłącznie do przedstawionego we wniosku opisu sprawy i nie rozciąga swojego oddziaływania na inne Pani transakcje. Podkreślić należy, że wątpliwości nie mogą dotyczyć sytuacji hipotetycznych, wielowariantowych. Ponadto pytania muszą odnosić się do całokształtu okoliczności sprawy (sprzedaż działek w konkretnych okolicznościach), a nie pojedynczych elementów mających wpływ na sposób opodatkowania transakcji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja ta rozstrzyga Pani wątpliwości wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.