Gmina, będąca czynnym podatnikiem VAT i wspólnikiem spółki z o.o. (SIM), zamierza wnieść aportem niezabudowaną działkę gruntu do tej spółki. Działka została nabyta w 1992 roku na podstawie decyzji komunalizacyjnej, nie odliczono VAT. Spółka SIM ma realizować budownictwo mieszkaniowe na wynajem o umiarkowanym czynszu,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina (…) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną oraz jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Gmina jest wspólnikiem A. sp. z o.o. z siedzibą w: (…), (…) (dalej: „Spółka” lub „SIM”) na podstawie umowy spółki zawartej w dniu 29 listopada 2023 r. Gmina objęła udziały w Spółce w zamian za wkład pieniężny.
Podstawowym celem działalności Spółki jest w szczególności budowa budynków mieszkalnych oraz ich eksploatacja na zasadach najmu, zgodnie z przepisami regulującymi funkcjonowanie SIM, w tym budowa mieszkań na wynajem o umiarkowanym czynszu.
Tym samym Gmina, jako udziałowiec Spółki, ma realny wpływ na realizację - za jej pośrednictwem - zadań z zakresu komunalnego budownictwa mieszkaniowego, nałożonych na Gminę na podstawie ustawy o samorządzie gminnym.
W celu realizacji zadania własnego związanego z budownictwem mieszkaniowym, Gmina (…) zamierza wnieść do Spółki wkład niepieniężny (aport) w postaci prawa własności niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1 o powierzchni (…) ha, położonej w miejscowości (…). W ramach planowanego przedsięwzięcia, na terenie Gminy (…) przewiduje się realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w formie zabudowy bliźniaczej dwulokalowej. Szacowana liczba lokali mieszkalnych wynosi 20. Gmina będzie określała warunki i zasady naboru lokali.
Gmina jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości na podstawie decyzji komunalizacyjnej - Decyzja Wojewody (…) (…) z dnia (…) 1992 roku. Dla działki prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (…) Księga Wieczysta nr (…). W momencie nabycia nieruchomości nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Działka jest niezabudowana. Gmina nie ponosiła wydatków na jej ulepszenie.
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy (…), działka nr ewid. 1 w miejscowości (…), położona jest w całości na terenach przeznaczonych pod zabudowę zagrodową (MR), gdzie dopuszcza się również zabudowę jednorodzinną.
Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi wojewódzkiej nr 2. Jest uzbrojona w sieć wodociągową, kanalizacyjną, teletechniczną oraz napowietrzną linię energetyczną średniego napięcia. Budowa budynków mieszkalnych będzie realizowana przez Spółkę.
Przekazanie nieruchomości nastąpi poprzez wniesienie jej jako wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki w zamian za objęcie przez Gminę udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Objęcie udziałów nastąpi według ich wartości nominalnej w zamian za wkład niepieniężny, którego wartość została określona przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Należy zaznaczyć, że wniesienie aportu nie ma na celu dokapitalizowania Spółki. Gmina planuje wniesienie aportu w III lub IV kwartale 2026 r., nie później jednak niż do końca 2026 r.
Pytanie
Czy wniesienie przez Gminę (…) wkładu niepieniężnego w postaci prawa własności niezabudowanej działki nr 1 do A. sp. z o.o., w zamian za objęcie udziałów w kapitale zakładowym tej Spółki, w celu realizacji zadania własnego Gminy w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Gminy (…), wniesienie aportu w opisanych okolicznościach nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ Gmina w tej konkretnej sytuacji nie działa w charakterze podatnika VAT, lecz jako organ władzy publicznej realizujący zadanie własne.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność oraz posiada osobowość prawną.
W myśl art. 6 ust. 1 tej ustawy do zakresu jej działania należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone na rzecz innych podmiotów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy w szczególności zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego. Obowiązek ten znajduje dodatkowe potwierdzenie w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej stanowi zadanie własne gminy.
Gmina realizuje powyższe zadania poprzez przystąpienie do Spółki A. Sp. z o.o. oraz wniesienie do niej aportu w postaci gruntu. Działanie to zostało poprzedzone uchwałą Rady Gminy z dnia (…) 2023 r., co jednoznacznie potwierdza, że czynność ta stanowi element realizacji ustawowych kompetencji Gminy w sferze publicznoprawnej.
Zgodnie z przepisami regulującymi gospodarkę komunalną, jednostki samorządu terytorialnego mogą wykonywać zadania użyteczności publicznej za pośrednictwem tworzonych przez siebie spółek prawa handlowego. Spółka (…) jest narzędziem organizacyjnym służącym realizacji zadań publicznych w zakresie budownictwa mieszkaniowego, a jej działalność ma charakter społeczny (non‑profit), ukierunkowany na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, a nie na maksymalizację zysku.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Aport co do zasady może stanowić dostawę towarów.
Jednak dla objęcia czynności opodatkowaniem konieczne jest, aby była ona dokonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, obejmującą w szczególności czynności wykonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych, natomiast w analizowanej sprawie Gmina:
Wniesienie aportu nie jest elementem obrotu gospodarczego nieruchomościami, lecz czynnością organizacyjną umożliwiającą realizację zadania publicznego w innej formie prawnej.
Natomiast art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie realizowanych zadań publicznych, dla których zostały powołane.
W omawianej sytuacji, Gmina nie wnosi nieruchomości w celu osiągnięcia zysku, a objęcie udziałów ma charakter formalny i służy realizacji zadania własnego gminy w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego.
Należy zaznaczyć, że działalność Spółki ma charakter społeczny i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej. Nie występuje więc element zarobkowy właściwy dla działalności gospodarczej.
Ponadto, w momencie nabycia nieruchomości obowiązywała ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o VAT, na mocy której grunty nie były uznawane za towar, a ich sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu. W konsekwencji przy nabyciu nieruchomości nie wystąpił podatek naliczony.
Potwierdza to, że nieruchomość nie była elementem działalności opodatkowanej VAT i pozostawała w sferze publicznoprawnej.
W przedstawionym stanie faktycznym Gmina, wnosząc aport do Spółki w celu realizacji zadania własnego w zakresie budownictwa mieszkaniowego, działa jako organ władzy publicznej wykonujący obowiązki ustawowe, a nie jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą. Niniejsze stanowisko zostało potwierdzone w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 12 sierpnia 2025 r. I SA/Rz 223/25, zgodnie z którym, Gmina, wnosząc aport do spółki nie występuje jako podatnik VAT, ponieważ realizuje zadania własne (bez nastawienia na uzyskanie zysku), wspierające budownictwo mieszkaniowe realizowane w celu wykonania obowiązków konstytucyjnych i ustawowych organu władzy publicznej. Ponadto, działalność spółki należy uznać za formę bezpośredniego działania Gminy w sferze gospodarki komunalnej.
Powyższe zostało również potwierdzone przez WSA w Olsztynie wyrokiem z dnia 22 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/OI 446/24. Sąd stwierdził, że wniesienie aportu do spółki przez Gminę nie miało cech działalności gospodarczej uzasadniającej opodatkowanie VAT, gdyż było związane z realizacją zadań własnych gminy w zakresie budownictwa mieszkaniowego. Sąd podkreślił, że działalność spółki non-profit, będącej formą realizacji zadań publicznych gminy, nie kwalifikuje Gminy jako podatnika VAT. Istotnym argumentem było uznanie, że działania Gminy poprzez spółkę należy traktować jako bezpośrednie wykonywanie zadań publicznych, nie zaś jako cywilnoprawne działania komercyjne.
Podsumowując, wniesienie aportu do Spółki w postaci gruntu ma charakter organizacyjny i służy realizacji zadań publicznych, nie zaś działalności zarobkowej. W konsekwencji, wniesienie aportu nieruchomości nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;
22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:
Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.
Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego - w zależności od tego co jest jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcie „podatnik” zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Według art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Z ww. art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do realizacji których zostały one powołane.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Dokonując wykładni powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy należy rozgraniczyć sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów organy powinny być traktowane jak podatnicy tego podatku. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT. Nie można go bowiem interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy definicji podatnika jako podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, przy czym działalność ta musi być wykonywana samodzielnie - we własnym imieniu i na własny rachunek.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatników ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Według art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego.
Natomiast w świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
Do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.
Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.
Wskazali Państwo, że są czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Jako udziałowiec Spółki, mają Państwo realny wpływ na realizację - za jej pośrednictwem - zadań z zakresu komunalnego budownictwa mieszkaniowego, nałożonych na podstawie ustawy o samorządzie gminnym.
W celu realizacji zadania własnego związanego z budownictwem mieszkaniowym, zamierzają Państwo wnieść do Spółki wkład niepieniężny (aport) w postaci prawa własności niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1. W ramach planowanego przedsięwzięcia, na terenie gminy przewiduje się realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w formie zabudowy bliźniaczej dwulokalowej. Szacowana liczba lokali mieszkalnych wynosi (…). Będą Państwo określali warunki i zasady naboru lokali.
Są Państwo właścicielem przedmiotowej nieruchomości na podstawie decyzji komunalizacyjnej z 1992 r. W momencie nabycia nieruchomości nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Działka jest niezabudowana.
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działka, położona jest w całości na terenach przeznaczonych pod zabudowę zagrodową (MR), gdzie dopuszcza się również zabudowę jednorodzinną.
Budowa budynków mieszkalnych będzie realizowana przez Spółkę.
Przekazanie nieruchomości nastąpi poprzez wniesienie jej jako wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki w zamian za objęcie przez Państwa udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Objęcie udziałów nastąpi według ich wartości nominalnej w zamian za wkład niepieniężny, którego wartość została określona przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego.
Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania wniesienia przez Państwa aportem działki do Spółki.
Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie szeroko. Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny i niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.
Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności działalność gospodarcza nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.
W opisanej sytuacji w przypadku transakcji wniesienia aportu do Spółki wyczerpane zostają przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy - transakcja zbycia nieruchomości w drodze aportu jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną). Planują Państwo wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) obejmującego działkę oznaczoną nr 1 do Spółki, w której posiadają Państwo udziały.
Jak wskazano wyżej, gmina - w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) - jako osoba prawna podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. W tym zakresie wykonywane przez Państwa czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Jednocześnie należy wskazać, że opisana we wniosku czynność, którą planują Państwo wykonać nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod warunkiem, że czynności te nie będą wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku dostawy nieruchomości za odpłatnością (w tym wniesienia aportu) nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Państwa działania będą w tym przypadku tożsame z działaniami każdego innego podmiotu dokonującego dostawy nieruchomości.
Wykluczenie gminy z kategorii podatników prowadziłoby do zakłóceń konkurencji, o których mowa w art. 13 Dyrektywy 112. Dokonywanie transakcji mieniem stanowiącym gminne zasoby wiąże się z zarządzaniem mieniem publicznym, które ma istotny wpływ na kształtowanie lokalnego rynku nieruchomości, ma także wpływ na kształtowanie polityki przestrzennej. Jednostka samorządu terytorialnego występuje na rynku w roli właściciela i zarządcy nieruchomościami, zbywcy lub nabywcy praw do nieruchomości (najem, dzierżawa). Z tego względu ma pozycję na rynku nieruchomości taką jak przedsiębiorca działający w sektorze nieruchomościowym, który uzyskuje stałe dochody ze swojej działalności. Powyższe okoliczności powodują, że obrót nieruchomościami, w tym aport należy zakwalifikować jako działalność gospodarczą, a jednostkę samorządu terytorialnego uznać za podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
Braku opodatkowania ww. czynności nie można wywodzić traktując czynności wykonywane przez Spółkę jako Państwa zadania własne w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego.
W tym zakresie należy powołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17. TSUE w wyroku tym wskazał:
„1) Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. należy interpretować w ten sposób, że, z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych gminy zgodnie z umową zawartą między tą spółką a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej na mocy tego przepisu.
2) Artykuł 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że - z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i prawa krajowego - działalność, taka jak omawiana w postępowaniu głównym, polegająca na wykonywaniu przez spółkę określonych publicznych zadań gminy na mocy umowy zawartej między tą spółką a gminą, nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w tym przepisie wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy”.
a następnie stwierdził, że:
„Jako że [...] została bowiem utworzona przez gminę [...] w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego własnego zarządzania. Chociaż zakres autonomii [...] jest oczywiście ograniczony ze względu na fakt, iż kapitał spółki, w którym osoby prywatne nie mogą objąć udziałów, jest w 100% własnością gminy [...], inne czynniki mogą wskazywać na to, że owa gmina nie jest w stanie wywierać decydującego wpływu na działalność [...]”.
Tym samym nie można uznać, że za pośrednictwem Spółki świadczyć będą Państwo zadania własne w postaci gminnego budownictwa mieszkaniowego.
Zatem wniesienie przez Państwa do Spółki w formie aportu niepieniężnego składnika majątkowego w postaci ww. działki będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Państwo wystąpią w tym przypadku w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a nie jako organ władzy publicznej korzystający z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa w przedmiotowym wniosku wyroków: WSA w Rzeszowie z 12 sierpnia 2025 r. sygn. I SA/Rz 223/25 oraz WSA w Olsztynie z 22 stycznia 2025 r. sygn. I SA/Ol 446/24 i WSA należy zaznaczyć, że każdy z wyroków sądów administracyjnych zapada na gruncie unikalnego stanu faktycznego i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza.
Wskazane przez Państwa orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych zapadły w odniesieniu do indywidualnych i właściwych tylko tym wyrokom opisów spraw. Z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa wyroki nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w analizowanej sprawie.
W związku z powyższym, nie negując orzecznictwa sądów administracyjnych, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca powołanych przez Państwa wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla których wyroki te zostały wydane. Zatem powołane przez Państwa wyroki sądowe wiążący charakter mają w konkretnych sprawach i ściśle określonym stanie faktycznym. Tylko do tych konkretnych elementów odnosi się moc wiążąca orzeczenia sądu administracyjnego. Ponadto, należy mieć na wadze, że powołane przez Państwa wyroki: WSA w Olsztynie z 22 stycznia 2025 r. sygn. I SA/Ol 446/24 oraz WSA w Rzeszowie z 12 sierpnia 2025 r. sygn. I SA/Rz 223/25 są wyrokami nieprawomocnymi.
Jednocześnie wskazać należy, że orzecznictwo w ww. zakresie nie jest jednolite. Przykładowo można powołać (również nieprawomocny) wyrok WSA w Gliwicach z 9 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 1537/23, w którym Sąd oddalając skargę na interpretację indywidualną w podobnej sprawie wskazał m.in.:
„Należy zauważyć również, że jak wskazano we wniosku S. do której Gmina ma wnieść aport nie pozostaje pod wyłączną kontrolą wnioskodawczyni, ani też innych jednostek samorządu terytorialnego. Oprócz 10 jednostek samorządu podstawowego stopnia podziału terytorialnego kraju (wnioskodawczyni i 9 innych gmin), jednym z udziałowców spółki jest Skarb Państwa. Z tego względu trudno kwalifikować spółkę jako spółkę komunalną, będącą pod pełną kontrolą jednej jednostki samorządu terytorialnego. Tymczasem w orzecznictwie wskazuje się, że spółka kontrolowana przez konkretną jednostkę samorządu terytorialnego może być uznana za formę bezpośredniego jej działania w sferze gospodarki komunalnej (por. wyrok WSA w Gdańsku z 22 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 682/23). Nadto realizacja zadania publicznego odbywać ma się na podstawie umowy (art. 33p ust. 2 u.s.f.r.m.) łączącej Gminę z S. Spółka traktowana jest zatem jako podmiot zewnętrzny wobec Gminy, działający na jej zlecenie w oparciu o umowę obejmującą realizacją zadań nałożonych na Gminę odrębnymi przepisami.
Ze względów przedstawionych wcześniej, zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 15 ust. 6 u.p.t.u. okazał się chybiony”.
Podobnie rozstrzygnięto w wyroku z 5 września 2023 r. sygn. akt I SA/Go 150/23, w którym wskazano, że:
„(...) z uwagi na przytoczone wcześniej argumenty, przy czynności wniesienia aportem nieruchomości do spółki gmina wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u. Art. 15 ust. 6 u.p.t.u. nie będzie miał zastosowania”.
Ponadto, podobne stanowisko wyrażone zostało także w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 kwietnia 2022 r. sygn. akt I FSK 2137/18.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo