Prawo do odliczenia podatku naliczonego od dzierżawionej i przekazanej w formie aportu inwestycji (sieć kanalizacyjna).
Gmina, będąca czynnym podatnikiem VAT, realizuje inwestycję budowy sieci kanalizacji sanitarnej. Po zakończeniu budowy, Gmina przekaże infrastrukturę w odpłatną dzierżawę na 5 lat swojej spółce komunalnej (100% udziałów). Po okresie dzierżawy, Gmina wniesie sieć jako aport do tej spółki w zamian za udziały. Gmina nie będzie korzystać z sieci, a…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji. Uzupełnili go Państwo pismem z 8 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jest jednostką samorządu terytorialnego działającą na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Gmina wykonuje zadania własne samodzielnie lub przez swoje jednostki budżetowe. Gmina na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokaja zbiorowe potrzeby wspólnoty samorządowej m.in. poprzez budowę sieci wodociągowej, budowę kanalizacji, odprowadzanie ścieków.
Gmina realizuje inwestycję polegającą na budowie sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (...).
Celem głównym projektu „(...)” jest uporządkowanie gospodarki ściekowej oraz poprawa warunków społeczno-gospodarczych na terenie Gminy (...).
Zadanie będzie realizowane ze środków własnych Gminy i Krajowego Planu odbudowy (KPO). Wydatki, które ponosi Gmina, będą udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę z wykazanym podatkiem naliczonym.
Bezpośrednio po zakończeniu budowy i oddaniu Infrastruktury do użytkowania, Gmina odda wytworzony majątek w odpłatną dzierżawę na rzecz Spółki komunalnej, w której jest jedynym udziałowcem, na czas określony około 5 lat pokrywający się z okresem trwałości projektu. W tym czasie sama będzie ponosić wydatki związane z utrzymaniem sieci kanalizacyjnej.
Po zakończeniu okresu dzierżawy, Gmina wniesie przedmiotową Infrastrukturę jako wkład niepieniężny (aport) do Spółki w zamian za objęcie udziałów w wartości nominalnej równej wartości netto poniesionych przez Gminę nakładów inwestycyjnych na tę infrastrukturę.
Transakcja ta będzie stanowić odpłatną dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT.
Natomiast wniesiony aportem majątek będzie służył odpłatnemu świadczeniu usług przez Spółkę również opodatkowaną podatkiem VAT.
Podatek VAT należny z tytułu aportu zostanie przez Spółkę uregulowany na rzecz Gminy, a Gmina go rozliczy. W związku z tym, Gmina będzie obniżać podatek należny o wartość podatku naliczonego od faktur związanych z budową kanalizacji sanitarnej w 100%.
Informacje dodatkowe
Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane, przedmiotowa infrastruktura stanowi obiekt budowlany, tj. obiekt liniowy wymieniony w Załączniku do ustawy (Kategoria XXVI - sieci jak: elektroenergetyczne, telekomunikacyjne, gazowe, ciepłownicze, wodociągowe, kanalizacyjne oraz rurociągi przesyłowe).
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Planowana całkowita wartość inwestycji (bez prac dodatkowych) wynosi: brutto (...) zł, netto (...) zł.
Wysokość czynszu netto zostanie ustalona jako iloczyn wartości początkowej netto wytworzonych środków trwałych i rocznej stawki amortyzacyjnej podzielonej przez 12 plus należny podatek VAT.
Kwota czynszu w relacji do poniesionych nakładów będzie na poziomie stawki amortyzacji, tj. 2,5% w skali roku.
Wysokość czynszu dzierżawnego umożliwi zwrot całkowitych nakładów po upływie 40 lat eksploatacji.
Gmina dokona kalkulacji czynszu w oparciu o wartość początkową środka trwałego i jego stawkę amortyzacyjną. Niemniej jednak w ocenie Gminy ustalenie czynszu na poziomie wysokości rocznej amortyzacji będzie odpowiadać wartości rynkowej czynszu i umożliwi uzyskanie prawa do dokonania odliczenia w całości naliczonego podatku VAT.
Gmina dokonując kalkulacji czynszu w powyższy sposób kieruje się utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym, z którego wynika, że czynsz musi być skalkulowany co najmniej na poziomie wysokości amortyzacji, aby umożliwiał podatnikowi dokonanie odliczenia podatku VAT z tytułu poniesionych nakładów na nabycie/wytworzenie środka trwałego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uznaje się, że czynsz jest na poziomie rynkowym wówczas, gdy został ustalony co najmniej na poziomie amortyzacji majątku, wyceny rzeczoznawcy lub w wyniku przetargu na dzierżawę. Sposób ustalenia czynszu ma na celu zwrot (rekompensatę) poniesionych nakładów na wytworzenie środka trwałego w przewidywanym okresie jego użytkowania, uzyskiwany wraz z amortyzacją środka trwałego.
Kwota czynszu nie będzie znacząca dla budżetu Gminy (...).
Wykonane dochody ogółem za 2025 rok wynoszą (...) zł, planowane roczne dochody netto będą wynosiły (...) zł, tj. 0,079%.
Po zakończeniu inwestycji Gmina i jej jednostki organizacyjne nie będą korzystały z wybudowanej kanalizacji sanitarnej.
Sieć kanalizacyjna będzie zakwalifikowana do grupy 2 – Obiekty inżynierii lądowej i wodnej, podgrupy 21 - Rurociągi, linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne, wyszczególnienie - Rurociągi sieci rozdzielczej oraz linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne, rozdzielcze.
Dzierżawcą majątku będzie Spółka komunalna, w której Gmina (...) posiada 100% udziałów. Spółka ta została powołana wyłącznie w celu realizacji zadań własnych Gminy (tzw. podmiot wewnętrzny / in-house) związanych z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie usług użyteczności publicznej (zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym oraz ustawą o gospodarce komunalnej). Z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niezbędna do wykonywania przez Spółkę powierzonych jej zadań własnych Gminy, przekazanie infrastruktury nastąpi w drodze bezpośredniego wyboru (bez procedury konkurencyjnej), na podstawie właściwych przepisów prawa. Zawarcie umowy dzierżawy w trybie bezprzetargowym zostanie poprzedzone podjęciem stosownej uchwały przez Radę Miejską w (...), w której Rada wyrazi zgodę na zawarcie umowy oraz na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia tej umowy (zgodnie z przepisami ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami).
Pytanie
Czy w świetle przedstawionego opisu Gminie będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na realizację Inwestycji pn. „(...)” w związku z zamiarem dzierżawy i późniejszym wniesieniem aportem do Spółki komunalnej?
Państwa stanowisko w sprawie
Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na budowę kanalizacji sanitarnej w (...).
Uzasadnienie
Podstawowe prawo do odliczenia podatku naliczonego zostało uregulowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Warunkiem umożliwiającym skorzystanie z tego prawa jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dokonywanymi zakupami a prowadzoną działalnością opodatkowaną. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym związek ten jest ewidentny i wyłączny.
Kwalifikacja czynności dzierżawy
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Oddanie sieci kanalizacyjnej w dzierżawę w zamian za czynsz stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. Gmina występuje w tej transakcji w charakterze podatnika VAT, a czynsz jest obrotem opodatkowanym.
Kwalifikacja czynności aportu
Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki prawa handlowego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Gmina wskazała, że dostawa ta będzie opodatkowana. W konsekwencji wytworzony majątek (sieć kanalizacyjna w (...)) będzie wykorzystywany przez Gminę wyłącznie do czynności generujących podatek należny VAT. Gmina nie będzie wykorzystywać infrastruktury do czynności niepodlegających opodatkowaniu ani zwolnionych.
Spełnione są zatem obie przesłanki warunkujące prawo do odliczenia:
· Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
· Wydatki na realizację inwestycji są bezpośrednio i wyłącznie związane z czynnościami opodatkowanymi (odpłatna dzierżawa, a następnie opodatkowany aport).
Jednocześnie nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy o VAT. W związku z powyższym Gmina ma prawo do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych związanych z przedmiotową inwestycją.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady odliczenia podatku VAT zostały przedstawione w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy:
Przedstawiona zasada wyklucza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeśli związany jest z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czyli zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi).
Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.
Nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności, zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
Z przedstawionych okoliczności wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Realizują Państwo inwestycję polegającą na budowie sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (...).
Bezpośrednio po zakończeniu budowy i oddaniu Infrastruktury do użytkowania, oddadzą Państwo wytworzony majątek w odpłatną dzierżawę na rzecz Spółki komunalnej, w której są Państwo jedynym udziałowcem, na czas określony około 5 lat pokrywający się z okresem trwałości projektu. W tym czasie sami będą Państwo ponosić wydatki związane z utrzymaniem sieci kanalizacyjnej.
Po zakończeniu okresu dzierżawy wniosą Państwo przedmiotową Infrastrukturę jako wkład niepieniężny (aport) do Spółki w zamian za objęcie udziałów w wartości nominalnej równej wartości netto poniesionych przez Państwa nakładów inwestycyjnych na tą infrastrukturę.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przedmiotowa sieć kanalizacyjna stanowi budowlę (obiekt liniowy).
Planowana całkowita wartość inwestycji (bez prac dodatkowych) wynosi: brutto (...) zł, netto (...) zł.
Wysokość czynszu netto zostanie ustalona jako iloczyn wartości początkowej netto wytworzonych środków trwałych i rocznej stawki amortyzacyjnej podzielonej przez 12 plus należny podatek VAT.
Kwota czynszu w relacji do poniesionych nakładów będzie na poziomie stawki amortyzacji, tj. 2,5% w skali roku.
Wysokość czynszu dzierżawnego umożliwi zwrot całkowitych nakładów po upływie 40 latach eksploatacji.
Kwota czynszu nie będzie znacząca dla Państwa budżetu.
Wykonane dochody ogółem za 2025 rok wynoszą (...) zł, planowane roczne dochody netto będą wynosiły (...) zł, tj. 0,079%.
Po zakończeniu inwestycji Państwo i Państwa jednostki organizacyjne nie będą korzystały z wybudowanej kanalizacji sanitarnej.
Sieć kanalizacyjna będzie zakwalifikowana: grupy 2 – Obiekty inżynierii lądowej i wodnej, podgrupy 21 - Rurociągi, linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne, wyszczególnienie - Rurociągi sieci rozdzielczej oraz linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne, rozdzielcze.
Dzierżawcą majątku będzie Spółka komunalna, w której posiadają Państwo 100% udziałów. Spółka ta została powołana wyłącznie w celu realizacji Państwa zadań własnych (tzw. podmiot wewnętrzny / in-house) związanych z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie usług użyteczności publicznej (zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym oraz ustawą o gospodarce komunalnej). Z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niezbędna do wykonywania przez Spółkę powierzonych jej Państwa zadań własnych, przekazanie infrastruktury nastąpi w drodze bezpośredniego wyboru (bez procedury konkurencyjnej) na podstawie właściwych przepisów prawa.
Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego do wydatków na realizację inwestycji w związku z zamiarem jej dzierżawy i późniejszym wniesieniem w formie aportu do Spółki komunalnej.
Podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.
W pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy dzierżawa Infrastruktury (sieci kanalizacji sanitarnej) będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest umową cywilnoprawną, która nakłada na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki. Umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu dzierżawy przez dzierżawcę.
W odniesieniu do tej czynności nie będą Państwo działać jako organ władzy publicznej i nie będą mogli skorzystać z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
Wykonując cywilnoprawną umowę dzierżawy będą Państwo występować w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Czynność odpłatnej dzierżawy Infrastruktury na rzecz Spółki będzie stanowić usługę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na dzierżawie ww. majątku na rzecz zewnętrznego podmiotu, za którą jest pobierane wynagrodzenie, w związku z czym usługa ta nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
Zatem odpłatna dzierżawa Infrastruktury na rzecz Spółki komunalnej będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
Kolejno, jak Państwo wskazali, po zakończeniu okresu dzierżawy wniosą Państwo przedmiotową Infrastrukturę jako wkład niepieniężny (aport) do Spółki w zamian za objęcie udziałów o wartości nominalnej równej wartości netto poniesionych przez Państwa nakładów inwestycyjnych na tę infrastrukturę. Transakcja ta będzie stanowić odpłatną dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT. Podatek VAT należny z tytułu aportu zostanie przez Spółkę uregulowany na rzecz Państwa, a Państwo go rozliczą.
W myśl art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii,
22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:
• wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,
• w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.
Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.
Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.
Wnosząc do Spółki komunalnej aport w postaci wskazanej we wniosku Infrastruktury, nie będą Państwo działać w roli organu władzy publicznej, lecz w charakterze podatnika podatku od towarów. Czynność ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towaru dokonywana za wynagrodzeniem (w formie wyrażonych pieniężnie udziałów) zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy.
Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, może korzystać ze zwolnienia od podatku.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z ww. przepisu wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest co do zasady zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowe jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
W myśl art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania, zarówno wtedy, gdy po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części sprzedano je lub oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli/ich części na potrzeby własne – ponieważ w obydwu przypadkach doszło do korzystania z nich.
Przepisy ustawy nie definiują pojęcia budynku/budowli, o których mowa powyżej. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
Stosownie do art. 3 pkt 2, 3 i 3a Prawa budowlanego:
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
2) budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
3) budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, biogazowni, biogazowni rolniczej, biometanowni i innych urządzeń), oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, w tym pod morskie turbiny wiatrowe oraz stacje elektroenergetyczne zlokalizowane na morzu, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
3a) obiekcie liniowym – należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
Jak Państwo wskazali, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przedmiotowa sieć kanalizacyjna stanowi budowlę (obiekt liniowy), niebędącą budynkiem.
Przed oddaniem w dzierżawę a następnie wniesieniem aportu do Spółki nie będą Państwo w żaden sposób użytkować sieci kanalizacyjnej.
Po zakończeniu okresu dzierżawy wniosą Państwo przedmiotową Infrastrukturę jako wkład niepieniężny (aport) do Spółki w zamian za objęcie udziałów o wartości nominalnej równej wartości netto poniesionych przez Państwa nakładów inwestycyjnych na tę infrastrukturę.
Zatem w momencie oddania przez Państwa w odpłatną dzierżawę na rzecz Spółki komunalnej Infrastruktury (budowli, która nie była przed tym oddaniem w żaden sposób przez Państwa użytkowana) dojdzie do pierwszego zasiedlenia tej Infrastruktury, tj. oddania do użytkowania (dzierżawy) pierwszemu nabywcy (Spółce komunalnej) po jej wybudowaniu.
Aport Infrastruktury dokonany przez Państwa po zakończeniu okresu dzierżawy (tj. po upływie 5 lat) - w sytuacji, gdy w okresie dzierżawy nie poniosą Państwo wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej budowli, będzie zatem transakcją zrealizowaną w okresie dłuższym niż 2 lata od momentu jej pierwszego zasiedlenia - mogącą skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2) złożą:
a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub
b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
3) adres budynku, budowli lub ich części.
Zatem jeśli strony transakcji wybiorą opcję opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy w związku z art. 43 ust. 11 ustawy (po spełnieniu warunków określonych w tych przepisach), wniesienie aportem Infrastruktury do Spółki komunalnej po zakończeniu okresu dzierżawy będzie – podobnie jak ta dzierżawa – opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
Wskazali Państwo, że podatek VAT należny z tytułu aportu zostanie przez Spółkę uregulowany na Państwa rzecz, a Państwo go rozliczą.
Tym samym w przedmiotowej sprawie będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, które warunkują prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz realizowana inwestycja będzie przez Państwa wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (odpłatnej dzierżawy i opodatkowanego aportu).
Zatem będą Państwo mieli prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na realizację Inwestycji pn. „(...)” w związku z zamiarem jej dzierżawy i późniejszym wniesieniem aportem do Spółki komunalnej.
Odliczenie to będzie możliwe pod warunkiem tego, że nie zaistnieją przesłanki negatywne zawarte w art. 88 ustawy.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu okoliczności sprawy, w szczególności informacji, że kwota czynszu w relacji do poniesionych nakładów będzie na poziomie stawki amortyzacji, tj. 2,5% w skali roku.
Interpretacja nie wywoła skutków prawnych, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, w szczególności gdy zostanie ustalone, że wysokość wynagrodzenia za świadczenie usług na podstawie umowy dzierżawy skalkulowana jest na zbyt niskim poziomie, który uniemożliwi zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych bądź wydłuży okres zwrotu lub że inwestycja nie jest wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych (a np. do realizacji zadań własnych gminy).
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W wydanej interpretacji indywidualnej oparto się na informacji, że „Po zakończeniu okresu dzierżawy, Gmina wniesie przedmiotową Infrastrukturę jako wkład niepieniężny (aport) do Spółki (...). Transakcja ta będzie stanowić odpłatną dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT”, tj. uznano, że aport nie będzie zwolniony od podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo