Interpretacja 0114-KDIP4-1.4012.312.2026.3.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

·      uznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działek – jest prawidłowe;

·      opodatkowania podatkiem VAT i niekorzystania ze zwolnienia z tego podatku sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 43, 44, 45, 46, 50, 50, 52, 53, 54, 36, 37, 38, 39, 40, 47, 48, 49, 57, 58, 59, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 41, 42 – jest prawidłowe;

·      braku zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży działek nr 40, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78 – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działek oraz podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek. Uzupełnił go Pan pismem z 16 czerwca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem 78 działek gruntu opisanych poniżej (dalej zwanych „Działkami”). Część Działek jest wydzierżawiana na rzecz spółek prowadzących działalność w zakresie produkcji energii ze źródeł odnawialnych (energia wiatrowa), które wybudowały na nich elektrownie wiatrowe - a na jednej działce stację transformatorową.

W Gminie (…):

(poniżej kolejno, po myślnikach: nr działki - obręb - pow. (ha) - nr KW - przeznaczenie w MPZP - zabudowa - aktualny sposób użytkowania):

·      1 - (…) - teren zabudowy związanej z rolnictwem - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      2 - (…) - teren zabudowy związanej z rolnictwem - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      3 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      4 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      5 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      6 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      7 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      8 - (…) - teren zabudowy związanej z rolnictwem - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      9 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      10 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      11 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      12 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      13 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      14 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      15 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      16 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      17 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      18 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      19 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      20 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      21 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      22 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      23 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      24 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      25 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      26 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      27 - (…) - teren lokalizacji elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      28 - (…) - teren lokalizacji elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      29 - (…) - teren lokalizacji elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      30 - (…) - teren lokalizacji elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      31 - (…) - teren lokalizacji elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      32 - (…) - teren produkcji rolnej - Wybudowana stacja transformatorowa - wydzierżawiona;

·      33 - (…) - teren lokalizacji elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      34 - (…) - teren produkcji rolnej - Wybudowana elektrownia wiatrowa – wydzierżawiona;

·      35 - (…) - teren lokalizacji elektrowni wiatrowych - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      36 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      37 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      38 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      39 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      40 - (…) - łąki, pastwiska, nieużytki bez zabudowy - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      41 - (…) - teren produkcji rolnej (z dopuszczeniem budowy siedlisk) - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      42 - (…) - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych - brak zabudowy - niewydzierżawiana.

Łącznie: 13,2969.

W Gminie (…):

(nr działki – obręb - pow. (ha) - nr KW - przeznaczenie w MPZP - zabudowa - aktualny sposób użytkowania):

·      43 - (…) - Tereny lokalizacji wiatrowych i tereny rolne - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      44 - (…) - Tereny lokalizacji wiatrowych i tereny rolne -Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      45 - (…) - Tereny lokalizacji wiatrowych i tereny rolne - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      46 - (…) - Tereny lokalizacji wiatrowych i tereny rolne - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      47 - (…) - Tereny lokalizacji wiatrowych i tereny rolne - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      48 - (…) - Tereny lokalizacji wiatrowych i tereny rolne - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      49 - (…) - Tereny lokalizacji wiatrowych i tereny rolne - brak zabudowy - niewydzierżawiana.

Łącznie: 2,1561.

W Gminie (...):

(nr działki - obręb - pow. (ha) - nr KW - przeznaczenie w MPZP - zabudowa - aktualny sposób użytkowania):

·      50 - (…) - Teren produkcji energii elektrycznej (lokalizacja farm wiatrowych) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      51 - (…) - Teren produkcji energii elektrycznej (lokalizacja farm wiatrowych) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      52 - (…) - Teren produkcji energii elektrycznej (lokalizacja farm wiatrowych) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      53 - (…) - Teren produkcji energii elektrycznej (lokalizacja farm wiatrowych) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      54 - (…) -Teren produkcji energii elektrycznej (lokalizacja farm wiatrowych) - Wybudowana elektrownia wiatrowa - wydzierżawiona;

·      55 - (…) - brak MPZP - brak zabudowy - niewydzierżawiona;

·      56 - (…) - brak MPZP - brak zabudowy - niewydzierżawiona.

Łącznie: 1,7527.

W Gminie (…):

(nr działki – obręb - pow. (ha) - nr KW - przeznaczenie w MPZP - zabudowa - aktualny sposób użytkowania):

·      57 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      58 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      59 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      60 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      61 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona.

Łącznie: 1,4775.

W Gminie (…):

(nr działki - obręb - pow. (ha) - nr KW przeznaczenie w MPZP - zabudowa - aktualny sposób użytkowania):

·      62 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      63 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      64 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      65 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      66 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      67 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - brak zabudowy - wydzierżawiona;

·      68 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - wydzierżawiona;

·      69 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - wydzierżawiona;

·      70 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - wydzierżawiona;

·      71 - (…) - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej - wydzierżawiona.

Łącznie: 3,2261.

W Gminie (…):

(nr działki - obręb - pow. (ha) - nr KW - przeznaczenie w MPZP - zabudowa - aktualny sposób użytkowania):

·      72 - (…) - teren rolny - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      73 - (…) - teren rolny - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      74 - (…) - teren rolny - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      75 - (…) - teren rolny - brak zabudowy - niewydzierżawiana.

Łącznie:1,2007.

W Gminie (…):

(nr działki - obręb - pow. (ha) - nr KW - przeznaczenie w MPZP - zabudowa - aktualny sposób użytkowania):

·      76 - (…) - teren rolny - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      77 - (…) - teren rolny - brak zabudowy - niewydzierżawiana;

·      78 - (…) - teren rolny - brak zabudowy - niewydzierżawiana.

Łącznie: 0,9009.

Reasumując, spośród 78 ww. działek, 38 działek jest wydzierżawianych pod wybudowane na nich przez dzierżawców elektrownie wiatrowe, a jedna działka (nr 32 w Gminie (…)) jest wynajmowana pod wybudowaną na niej przez dzierżawcę stacje transformatorową, 20 działek jest wydzierżawionych w celu przygotowania na nich projektów pod budowę elektrowni wiatrowych. Pozostałe działki są niezabudowane i nie są przedmiotem najmu, ani dzierżawy.

Znajdujące się na działkach obiekty budowlane (stanowiące budynki i budowle w rozumieniu przepisów ustawy Prawo Budowlane) - elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa - nie stanowią własności Wnioskodawcy, lecz zgodnie z art. 49 Kodeksu cywilnego, są własnością dzierżawców - spółek prowadzących działalność w zakresie wytwarzania i sprzedaży energii ze źródeł odnawialnych (spółki wiatrowe).

Ponadto, w przeszłości przedmiotem dzierżawy na rzecz spółek mających prowadzić działalność w zakresie produkcji energii wiatrowej były pozostałe ww. działki znajdujące się w Gminie (…) (do 2010 r.) oraz Gminie (…) (do 2014 r.). Na tych działkach nie zostały wzniesione żadne obiekty budowlane.

Działki są zlokalizowane na terenie 7 różnych gmin, a ich łączna powierzchnia to 24,0109 ha.

Wszystkie wymienione 78 działek dalej będzie zwanych „Działkami”.

Wszystkie Działki zostały nabyte ponad 10 lat temu. Działki były sukcesywnie nabywane od osób fizycznych. Przy nabyciu żadnej z Działek nie został naliczony podatek od towarów i usług. Każdą z Działek Wnioskodawca nabył w celu oddania w dzierżawę na rzecz spółek realizujących projekty energetyki wiatrowej pod budowę turbin wiatrowych. Dotyczy to również Działek, które nie są przedmiotem dzierżawy - wynika to z faktu, że nie udało się znaleźć podmiotów zainteresowanych dzierżawą.

Dodać należy, że Działki, które obecnie nie są wydzierżawiane, po ich nabyciu nie były przez Wnioskodawcę oddane w najem, dzierżawę, ani nie były przedmiotem innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opisanych wyżej działek na terenie gmin (…) i (…), które były wcześniej wydzierżawione, ale umowy dzierżawy zostały rozwiązane. Działki te od momentu nabycia nie były również przez Wnioskodawcę wykorzystywane w żaden inny sposób. Również Działki, które obecnie są przedmiotem dzierżawy, przed ich wydzierżawieniem nie były przez Wnioskodawcę wykorzystywane w żaden sposób.

W szczególności żadna z Działek nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę na cele działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług i nie wchodziła w skład gospodarstwa rolnego.

Działki od momentu ich nabycia do momentu ich planowanej sprzedaży nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej. Działki zostały nabyte do majątku prywatnego.

Umowy dzierżawy Działek zostały początkowo zawarte w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej - jednakże żadna z Działek nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych.

Działalność była prowadzona od dnia 7 listopada 2003 r. Przedmiot działalności obejmował PKD 74.14B - Zarządzanie i kierowanie w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i PKD 74.14A - doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, a w późniejszym okresie przeważający PKD stanowił 68.20.Z wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

Z dniem 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca zakończył prowadzenie działalności gospodarczej (tzn. w tym dniu nastąpiło jej wyrejestrowanie z CEIDG).

Od tego dnia przychody z tytułu dzierżawy Działek są przez Wnioskodawcę rozliczane podatkowo jako przychody z tytułu dzierżawy prywatnej (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Natomiast mając na uwadze, że wynajem/dzierżawa prywatna stanowi zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, działalność opodatkowaną tym podatkiem, z tytułu dzierżawy Działek Wnioskodawca wystawia faktury VAT i odprowadzam należny podatek od towarów i usług.

Aktualnie obowiązujące umowy dzierżawy Działek zostały zawarte na okres 30 lat.

Znajdujące się na tych Działkach obiekty - elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa (stanowiące, jak wspomniano, własność dzierżawców - spółek wiatrowych) - zostały wybudowane we własnym zakresie przez dzierżawców, z ich własnych środków. Wszystkie aktualnie znajdujące się na Działkach obiekty zostały wybudowane i przyjęte do użytkowania przez dzierżawców dawniej niż 2 lata temu. Wszelkie czynności związane z procesem budowy, w szczególności uzyskanie pozwoleń na budowę oraz innych pozwoleń i uzgodnień niezbędnych do wzniesienia ww. obiektów, były podejmowane wyłącznie przez najemców, którzy posiadali tytuł do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane w postaci umów dzierżawy.

Aktywność Wnioskodawcy ograniczała się wyłącznie do udzielenia dzierżawcom w niezbędnym zakresie zgód i pełnomocnictw umożliwiających podjęcie tych działań. Ponadto, w przypadkach, gdy było to konieczne, na wniosek dzierżawców i na ich koszt Wnioskodawca ustanowił służebności gruntowe na rzecz działek, na których posadowione są elektrownie wiatrowe.

Wnioskodawca nie ponosił żadnych kosztów w związku z budową opisanych obiektów znajdujących się na Działkach.

Obecnie Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży wszystkich opisanych Działek na rzecz utworzonej w tym celu spółki kapitałowej („Spółka”), której udziałowcem będzie fundacja rodzinna, której Wnioskodawca jest jedynym fundatorem i jedynym beneficjentem. Z uwagi na powyższe powiązanie, nie były i nie będą podejmowane żadne działania o charakterze marketingowym w celu poszukiwania nabywcy Działek.

Przedmiotem sprzedaży będą wyłącznie grunty, natomiast nie będą nim obiekty znajdujące się na Działkach (elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa) - gdyż nie stanowią one części składowych gruntu, lecz są własnością spółek wiatrowych. Sprzedaż ma nastąpić po cenie rynkowej, ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego. Zgodnie z przyjętym założeniem, Spółka co do zasady ma przejąć posiadane przez Wnioskodawcę mienie nieruchome oraz zarząd tym mieniem. Spółka będzie zarządzać nabytymi Działkami, w szczególności będzie kontynuować umowy dzierżawy zawarte ze spółkami wiatrowymi i czerpać dochody z ich tytułu.

Zgodnie z przyjętym założeniem, w momencie zawarcia umowy sprzedaży Spółka będzie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

W przeszłości Wnioskodawca dokonał sprzedaży dwóch nieruchomości na podstawie jednego aktu notarialnego z dnia 9 października 2015 roku.

a)  Działka 79 położona w miejscowości (…), Gmina (…) (niezabudowana). Wnioskodawca nabył działkę dnia 28 listopada 2008 r. Przed sprzedażą działka była dzierżawiona spółce zainteresowanej budową elektrowni wiatrowych (i w tym celu została przez Wnioskodawcę nabyta).

b)  Działka 80 położona w miejscowości (…), Gmina (…) (niezabudowana). Wnioskodawca nabył działkę dnia 28 maja 2009 r. Przed sprzedażą działka była dzierżawiona spółce zainteresowanej budową elektrowni wiatrowych (i w tym celu została przez Wnioskodawcę nabyta).

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Dla działek nr 55 oraz 56 na dzień sprzedaży nie będzie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż Działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż Działek będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki 23%.

Uzasadnienie

Na wstępie należy stwierdzić, że warunkiem opodatkowania sprzedaży nieruchomości VAT jest to, by sprzedający działał w związku z tą transakcją w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.

Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Z przywołanego przepisu wynika, że w przypadku osób fizycznych dla uznania, że w danym przypadku przysługuje danej osobie status podatnika VAT na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, konieczne jest każdorazowe ustalenie, czy w związku z konkretną czynnością - w szczególności dostawą nieruchomości - działa ona w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, w tym podmiotu pozyskującego zasoby naturalne, rolnika albo osoby wykonującej wolny zawód (pogląd jest konsekwentnie prezentowany przez sądy administracyjne - tak m.in. wyrok składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07).

W przypadku planowanej sprzedaż Działek zachodzą przesłanki uznania, że zostanie ona dokonana przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Kryteria decydujące o uznaniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT zostały sformułowane w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że:

„Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej”.

W kontekście powyższego wyroku kryterium decydującym o opodatkowaniu lub nieopodatkowaniu VAT sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne jest to, czy mieści się w zakresie „zwykłego zarządu majątkiem prywatnym” - może ona podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko jeśli wykracza poza ten zakres. W kontekście powyższego wyroku zasadnicze znaczenie ma kwestia, czy sprzedawana nieruchomość stanowi „majątek prywatny”. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się stanowisko, zgodnie z którym „majątek prywatny” to taka część majątku, która nie jest wykorzystywanej do prowadzonej „działalności gospodarczej” (w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), lecz służącej jej do celów prywatnych.

Przykładowo można wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 912/19: „ Przy dokonywaniu wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT w kontekście rozpatrywanej sprawy zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z tym orzeczeniem wnioskodawca musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego (podobnie, wyrok w sprawie Petar Kezić, s.p., Trgovina Prizma, C-331/14, pkt 20 i 21 oraz powołane tam orzecznictwo), co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, gdyż z wniosku nie wynika aby podatnik w jakikolwiek sposób wykorzystywał posiadaną nieruchomość gruntową do celów osobistych.

Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym Trybunał stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Dostawa gruntów (działek) stanowiących część gospodarstwa rolnego, w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, stanowi zatem dostawę dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu. W tej sytuacji nie można uznać, że dostawa ta stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym”.

Analogiczne stanowisko NSA zajął m.in. w wyrokach z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 2372/19 i z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 676/22.

Zatem nieruchomość, która nie służy zaspokajaniu potrzeb osobistych, lecz celom „działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nie stanowi „majątku prywatnego” i jej sprzedaż co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Z uwagi na to, że „działalność gospodarczą” w rozumieniu ustawy o VAT stanowi również najem, w tym najem prywatny, przeznaczenie nieruchomości na wynajem lub dzierżawę pozbawia jej statusu „majątku prywatnego na gruncie przepisów ustawy o VAT”.

Stanowisko to prezentowane jest w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo można wskazać na interpretacje:

- z dnia 2 czerwca 2025 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.473.2025.2.ŻR: „działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W konsekwencji, uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że wraz z małżonką (z którą posiada Pan wspólność majątkową) zakupił Pan w 2021 r. do prywatnego majątku wspólnego nieruchomość w postaci lokalu mieszkalnego. Nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia VAT od nabycia Lokalu. Nie ponosili Państwo także nakładów, od których przysługiwało prawo do odliczenia VAT. Lokal obecnie wynajmowany jest przez Pana w ramach tzw. najmu prywatnego. Obowiązek podatkowy związany z zapłatą zryczałtowanego podatku z tytułu najmu prywatnego Lokalu oraz złożeniem stosownej deklaracji PIT-28 wykonuje Pan. Najem Lokalu ma charakter długoterminowy i służy wyłącznie celom mieszkaniowym najemcy. (...)

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do zakupionego w 2021 r. lokalu mieszkalnego świadczy Pan usługi najmu, co stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Fakt zawarcia umowy najmu spowodował wyłączenie tego lokalu z Pana majątku osobistego. Taki sposób wykorzystania przez Pana ww. lokalu spowodował, że jest on wykorzystywany w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a nie w ramach majątku osobistego.

W konsekwencji powyższego, w odniesieniu do planowanej transakcji sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy”.

- z dnia 18 listopada 2022 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.487.2022.1.KF: „Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy uznać, że Dłużniczka świadczy usługi najmu, co stanowi działalność gospodarczą. Fakt zawarcia umowy najmu spowodował wyłączenie Nieruchomości w tej części z majątku osobistego Dłużniczki. Taki sposób wykorzystania przez Dłużniczkę tej części Nieruchomości spowodował, że była ona wykorzystywana w prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.

Tym samym Komornik, dokonując dostawy Nieruchomości w części, która była wynajmowana w drodze licytacji komorniczej, nie będzie zbywał majątku osobistego Dłużniczki, ale majątek wykorzystywany przez Dłużniczkę w działalności gospodarczej.

W konsekwencji, sprzedaż części Nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż Dłużniczka będzie działała w odniesieniu do tej części w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.” W świetle przedstawionych kryteriów należy uznać, że planowana sprzedaż Działek na gruncie przepisów o VAT nie będzie stanowić zbycia „majątku osobistego”.

Działki od momentu ich nabycia nie służyły zaspokajaniu potrzeb osobistych Wnioskodawcy, lecz zostały nabyte z przeznaczeniem pod dzierżawę - która stanowi przejaw „działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Takie przeznaczenie Działek powoduje, że z punktu widzenia przepisów o VAT nie mogą być one uznane za majątek osobisty.

Zatem dokonując sprzedaży Działek Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika VAT, a sprzedaż będzie objęta zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że przedmiotem planowanej sprzedaży będą wyłącznie Działki, tj. same nieruchomości gruntowe, bez znajdujących się na nich obiektów budowlanych (elektrowni wiatrowych i stacji transformatorowej), które stanowią części składowych gruntu, lecz są własnością dzierżawców - spółek wiatrowych.

Zatem w stosunku do planowanej sprzedaży Działek nie znajdą zastosowania regulacje ustawy o VAT dotyczące dostawy budynków i budowli, lecz regulacje dotyczące sprzedaży gruntów.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwolniona od podatku jest dostawa „terenów niezbudowanych, innych niż tereny budowlane”.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że powyższe zwolnienie dotyczy wyłącznie „terenów niezabudowanych”. W ocenie wnioskodawcy, wobec braku definicji tego pojęcia w ustawie o VAT, należy interpretować je zgodnie ze znaczeniem wynikającym z języka potocznego. Zgodnie z nim, w sytuacji, gdy na danym gruncie znajdują się obiekty budowlane, to - abstrahując od kwestii własności tych obiektów - nie może być on uznany za „teren niezabudowany”.

Powyższe stanowisko ma oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych - tak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 592/23: „Dla prawidłowego odczytania zakresu spornego zwolnienia podatkowego istotny jest wyłącznie obiektywny stan zabudowy istniejącej na rozpatrywanym terenie, bo wyłącznie do tego stanu istniejącej zabudowy nawiązują art. 2 pkt 33 i art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z punktu widzenia przesłanek omawianego zwolnienia podatkowego obojętne jest, czy opisane sieci są częścią składową gruntu, czy też nie, w rozumieniu prawa cywilnego. Natomiast to, co przesądza o dostawie terenów zabudowach, gdy są one objęte zakresem inwestycji - posługując się pewnym skrótem - sieciowej, to okoliczność, że przeniesienie władztwa nad takim gruntem musi uwzględniać stan zabudowy, bo kształtuje zakres praw i obowiązków osoby uprawnionej do rozporządzania gruntem jak właściciel nie tylko w aspekcie formalnoprawnym, ale także gospodarczym. Nie można zapominać, że określona zabudowa sieciowa wyznacza określone możliwości przeznaczenia samego gruntu - gospodarczego, czy konsumenckiego, wymaga określonej aktywności bądź zaniechań ze strony władającego takim gruntem. Dlatego w ujęciu ekonomicznym nie można zasadnie odejść od fizycznego stanu istniejącego na gruncie i tylko ze względu na kryterium formalnoprawne, cywilistyczne, przyjmować fikcji, że przedmiotem dostawy były, są, czy będą tereny niezabudowane. W aspekcie ekonomicznym, na którym bazuje system VAT, w rozporządzanie gruntem jak właściciel nierozerwalnie, integralnie wpisana jest zabudowa tego gruntu sieciami, bo z racji nabycia takiego gruntu nabywca musi wejść w określone relacje faktyczne i prawne, wynikające z położenia sieci na tym gruncie”.

Dodatkowo należy uwzględnić, że przepisy wprowadzające zwolnienia od podatku powinny być interpretowane w sposób ścisły, a nie rozszerzający. Tymczasem przyjęcie, że Działki, na których znajduje się zabudowa, stanowią „tereny niezabudowane” oznaczałoby nawet nie wykładnię rozszerzającą, co bezpośrednio sprzeczną z literalnym brzmieniem przepisu.

Z tego względu do Działek, na których znajdują się i będą się znajdować w chwili sprzedaży elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa, nie ma zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, a co za tym idzie, ich dostawa będzie opodatkowana VAT według stawki podstawowej 23%.

Odnośnie do pozostałych działek, na których nie ma zabudowy, należy stwierdzić, że z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT wynika a contrario, że dostawa „terenów budowlanych” podlega opodatkowaniu VAT - przy czym z uwagi na brak odmiennych regulacji, zastosowanie ma stawka podstawowa 23%.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, „terenami budowlanymi” są „grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym”.

Całokształt przedstawionych okoliczności przemawia zatem za uznaniem za prawidłowe stanowiska, iż sprzedaż Działek będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki 23%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”.

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Art. 8 ust. 1 ustawy:

Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem tego podatku.

Art. 15 ust. 1 ustawy:

Art. 15 ust. 2 ustawy:

Aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny. Pozwala uznać za podatnika każdy podmiot, który prowadzi określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Status podatnika VAT wynika również z okoliczności dokonania czynności, które podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż, majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednak każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Zatem wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

Dla opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest również, czy w celu sprzedaży zbywca podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług), czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że czynności danej osoby przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Kwestia opodatkowania sprzedaży działek była przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z treści orzeczenia TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W powyższym wyroku TSUE stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.

W rozumieniu statusu podatnika może pomóc orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07. NSA stwierdził, że formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Jak wyjaśniono wyżej, w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy. Zasadne jest odwołanie się w niej do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Z dokonanej wyżej analizy przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

•      po pierwsze – czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

•      po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Dla określenia, że konkretnej dostawy dokonuje podatnik podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dla określenia jego praw i obowiązków. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Aby wyjaśnić Pana wątpliwości dotyczące opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie działał Pan w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Wskazał Pan, że każdą z Działek nabył Pan w celu oddania w dzierżawę na rzecz spółek realizujących projekty energetyki wiatrowej pod budowę turbin wiatrowych. Dotyczy to również Działek, które nie są przedmiotem dzierżawy - wynika to z faktu, że nie udało się znaleźć podmiotów zainteresowanych dzierżawą. Spośród 78 ww. działek, 38 działek jest wydzierżawianych pod wybudowane na nich przez dzierżawców elektrownie wiatrowe, a jedna działka jest wynajmowana pod wybudowaną na niej przez dzierżawcę stacje transformatorową, 20 działek jest wydzierżawionych w celu przygotowania na nich projektów pod budowę elektrowni wiatrowych. Pozostałe działki są niezabudowane i nie są przedmiotem najmu, ani dzierżawy. Ponadto, w przeszłości przedmiotem dzierżawy na rzecz spółek mających prowadzić działalność w zakresie produkcji energii wiatrowej były pozostałe działki znajdujące się w Gminie (…) (do 2010 r.) oraz Gminie (…) (do 2014 r.).

Art. 693 § 1 z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:

Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Dzierżawa działki stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy oraz nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Zatem dzierżawa działek stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób wykorzystania przez Pana przedmiotowych działek sprawia, że są one wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Tym samym, dokonując dostawy działek, nie będzie Pan zbywał majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej.

Ponadto, jak wynika z opisu sprawy nabył Pan 78 działek z zamiarem oddania ich w dzierżawę na rzecz spółki prowadzącej działalność w zakresie produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Zatem już w chwili nabycia nieruchomości Pana celem nie było zaspokojenie własnych potrzeb, lecz osiągnięcie korzyści majątkowych z wykorzystania nieruchomości w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem działki zostały nabyte z zamiarem inwestycyjnym, w celu czerpania korzyści finansowych. Tak określony cel nabycia nieruchomości przesądza o ich gospodarczym przeznaczeniu. Działki stanowiły składniki majątkowe nabyte w celu uzyskania przychodów z ich dzierżawy. Okoliczność, że ostatecznie dojdzie do ich sprzedaży, nie zmienia charakteru tego majątku ani nie powoduje, że sprzedaż nastąpi w ramach zwykłego wykonywania prawa własności. Nie można uznać, że sprzedaż takiego majątku stanowi jedynie formę zarządu majątkiem prywatnym. Zarząd majątkiem prywatnym obejmuje bowiem czynności dotyczące składników majątkowych nabytych i utrzymywanych w celach osobistych, a nie składników od początku przeznaczonych do realizacji przedsięwzięcia o charakterze zarobkowym. W konsekwencji nie są to czynności mieszczące się w zakresie typowego wykonywania prawa własności.

W konsekwencji, dokonując sprzedaży działek będzie Pan działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Art. 2 pkt 33 ustawy:

Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.

Jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·      brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627/12:

W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Z opisu sprawy wynika, że na działkach nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42 znajduje się zabudowa – „Wybudowana elektrownia wiatrowa”, „Wybudowana stacja transformatorowa”. Wskazał Pan, że znajdujące się na działkach obiekty budowlane (stanowiące budynki i budowle w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane) – elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa nie stanowią Pana własności, lecz zgodnie z art. 49 Kodeksu cywilnego, są własnością dzierżawców.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia budynku czy budowli. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

Art. 3 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego:

Art. 47 § 1, § 2 i § 3 Kodeksu cywilnego:

Art. 48 Kodeksu Cywilnego:

Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.

Art. 49 § 1 Kodeksu Cywilnego:

Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).

Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek, budowla, niestanowiąca własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości, to w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym).

Tym samym przedmiotem dostawy w rozumieniu ustawy o VAT będzie wyłącznie sam grunt, z wyłączeniem obiektów należących do podmiotów trzecich.

Zatem dostawa działek, na których znajdują się obiekty budowlane (tj. elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa) należące do dzierżawców nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż nie będzie to dostawa terenów niezabudowanych. Na ww. działkach posadowione są budynki i budowle nie będące Pana własnością.

W przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia dla dostawy działek, na których znajdują się obiekty budowlane (tj. elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa) należące do dzierżawców na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Działki nabywał Pan od osób fizycznych. Przy nabyciu żadnej z Działek nie został naliczony podatek od towarów i usług. Zatem, nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto, wskazał Pan, że Działki od momentu ich nabycia do momentu ich planowanej sprzedaży nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Zatem, dostawa działek, na których znajdują się obiekty budowlane (tj. elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa) należące do dzierżawców nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.

W konsekwencji sprzedaż działek, na których znajdują się obiekty budowlane (tj. elektrownie wiatrowe i stacja transformatorowa) należące do dzierżawców będzie opodatkowana podatkiem VAT, według stawki podatku od towarów i usług właściwej dla przedmiotu sprzedaży.

Natomiast dla wskazanych poniżej działek z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika następujące przeznaczenie:

·      36, 37, 38, 39, 41 - teren produkcji rolnej z dopuszczeniem budowy siedlisk;

·      47, 48, 49 - tereny lokalizacji wiatrowych i tereny rolne;

·      56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70 - teren rolny z dopuszczeniem lokalizacji infrastruktury technicznej;

·      42 - tereny produkcji rolnej bez zabudowy, z dopuszczeniem elektrowni wiatrowych.

Wobec powyższego działki nr 36, 37, 38, 39, 41, 47, 48, 49, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 42 będą stanowiły tereny budowlane, o których mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.

Zatem ww. działki nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

W przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia dla dostawy ww. działek na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Działki nabywał Pan od osób fizycznych. Przy nabyciu żadnej z Działek nie został naliczony podatek od towarów i usług. Zatem, nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto, wskazał Pan, że Działki od momentu ich nabycia do momentu ich planowanej sprzedaży nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Zatem, dostawa działek nr 36, 37, 38, 39, 41, 47, 48, 49, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 42 nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie będą spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.

W konsekwencji sprzedaż działek nr 36, 37, 38, 39, 41, 47, 48, 49, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 42 będzie opodatkowana podatkiem VAT, według stawki podatku od towarów i usług właściwej dla przedmiotu sprzedaży.

Wskazał Pan, że dla działki nr 40 z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika następujące przeznaczenie, tj. łąki, pastwiska, nieużytki bez zabudowy, a działki nr 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78 położone są na obszarze o przeznaczeniu „tereny rolne”.

Zatem działki nr 40, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78 nie stanowią gruntów przeznaczonych pod zabudowę, a w konsekwencji nie mieszczą się w pojęciu terenów budowlanych, zdefiniowanych w art. 2 pkt 33 ustawy. Tym samym, jeśli zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie jest dopuszczalna na nich jakakolwiek zabudowa, ich sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Pana stanowisko w zakresie uznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działek oraz

w zakresie opodatkowania podatkiem i niekorzystania ze zwolnienia z podatku VAT sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 43, 44, 45, 46, 50, 50, 52, 53, 54, 36, 37, 38, 39, 40, 47, 48, 49, 57, 58, 59, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 41, 42 jest prawidłowe. Natomiast Pana stanowisko w zakresie braku zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży działek nr 40, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja ta dotyczy tylko podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga przedstawione zdarzenie przyszłe wyłącznie w zakresie uznania Pana za podatnika w zakresie sprzedaży działek, opodatkowania podatkiem i niekorzystania ze zwolnienia z podatku VAT sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 43, 44, 45, 46, 50, 50, 52, 53, 54, 36, 37, 38, 39, 40, 47, 48, 49, 57, 58, 59, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 41, 42 oraz zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy sprzedaży działek nr 40, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78. Natomiast, w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT w odniesieniu do działek nr 55, 56 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Informuję, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona tylko i wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.