Interpretacja 0114-KDIP4-1.4012.39.2026.3.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, że z tytułu sprzedaży Nieruchomości (udziału w działce nr 3 będzie Pani występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą, a tym samym sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem VAT. Uzupełniła go Pani pismem z 3 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (dalej: Wnioskodawczyni) jest osobą fizyczną zamieszkałą w Polsce, nieprowadzącą pozarolniczej działalności gospodarczej i niezarejestrowaną jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem, w udziale ½, niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną nr 3 o pow. (...) ha (identyfikator działki: (...); KW nr (...), położonej w (...), o sposobie korzystania „R - grunty orne” (dalej: Nieruchomość).

Wnioskodawczyni nabyła Nieruchomość (udział) do swojego majątku osobistego w drodze dziedziczenia po zmarłym bracie - B.B. (dalej: Spadkodawca). Akt poświadczenia dziedziczenia (Rep. A nr ...) został sporządzony i zarejestrowany przez not. (...) w dniu (...) 2024 r. Spadkodawca natomiast nabył Nieruchomość 2 (w całości) do swojego majątku osobistego w drodze umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności zawartej dnia (...) 2010 r., przed not. (...), w formie aktu notarialnego Rep. A nr(...)

Aktualnie dla obszaru, na którym znajduje się Nieruchomość brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie obowiązują też warunki zabudowy. W ewidencji gruntów Nieruchomość stanowi grunty orne oznaczone symbolem „Rllla”. W rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oraz ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego Nieruchomość jest nieruchomością rolną.

Wnioskodawczyni planuje sprzedać Nieruchomość (udział) na rzecz spółki deweloperskiej (niepowiązanej w żaden sposób z Wnioskodawczynią), która w ramach jednej transakcji planuje nabyć także kilka sąsiadujących działek od ich właścicieli (dalej: Kupująca). W celu znalezienia nabywcy, Wnioskodawczyni skorzystała z usług profesjonalnego pośrednika w obrocie nieruchomościami.

W dniu 30 grudnia 2025 r. Wnioskodawczyni zawarła z Kupującą przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. Zgodnie z postanowieniami przedwstępnej umowy sprzedaży, Strony zobowiązały się do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży po spełnieniu następujących warunków:

·      niewykonania prawa pierwokupu przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1653 ze zm.);

·      umowa zostanie objęta jednym aktem notarialnym z umowami sprzedaży sąsiadujących działek, będących własnością innych osób;

·      Wnioskodawczyni wystąpi z wnioskiem o wydanie i uzyska interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w zakresie, czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu VAT;

·      uzyskania przez Wnioskodawczynię ostatecznej i prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy wraz z ostateczną i prawomocną decyzją o przeniesieniu ww. decyzji o warunkach zabudowy na rzecz Kupującej;

·      uzyskania przez Wnioskodawczynię (wraz z właścicielami pozostałych działek) ostatecznej i prawomocnej decyzji o przeniesieniu na Kupującą (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu.

Zgodnie z treścią umowy przedwstępnej, uzyskanie ww. decyzji i sporządzenie koniecznej dokumentacji w zakresie warunków zabudowy ma nastąpić staraniem zarówno Wnioskodawczyni, współwłaściciela Nieruchomości, właścicieli pozostałych działek, jak i Kupującej. W tym celu, Wnioskodawczyni wraz z właścicielami pozostałych działek udzieliła Kupującej, a także osobom wskazanym przez Kupującą, pełnomocnictw do:

·      wystąpienia i uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji planowanej przez Kupującą m.in. na obszarze Nieruchomości, wraz z decyzjami o przeniesieniu tych decyzji o warunkach zabudowy na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany);

·      wystąpienia i uzyskania decyzji o przeniesieniu na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji o pozwoleniu na budowę;

·      wystąpienia i uzyskania decyzji o przeniesieniu na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu;

·      wystąpienia i uzyskania innych decyzji oraz dokumentów związanych z inwestycją, planowaną przez Kupującą m.in. na obszarze Nieruchomości, w szczególności w zakresie decyzji zezwalającej na trwałe wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów rolnych;

·      występowania m.in. w imieniu Wnioskodawczyni wobec organów administracji państwowej oraz samorządowej, urzędów oraz osób trzecich, a także wobec gestorów mediów i właściwego zarządu dróg, jak również dokonywania wszelkich innych czynności prawnych bądź faktycznych, jakie okażą się niezbędne do uzyskania przez Kupującą stosownych decyzji lub innych dokumentów związanych z inwestycją planowaną przez Kupującą oraz w celu rozpoczęcia prac budowlanych.

Niezależnie od postanowień umowy przedwstępnej, proces ubiegania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości (oraz niektórych pozostałych działek, które Kupująca ma zamiar nabyć) przeprowadzony zostanie przez podmiot trzeci, mający niezbędne kompetencje w tym zakresie.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni udzieliła także Kupującej prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z treścią umowy przedwstępnej, zawarcie umowy sprzedaży nastąpi zatem m.in. po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy.

Wnioskodawczyni w przeszłości nie dokonywała podobnych czynności mających doprowadzić do sprzedaży Nieruchomości. Nieruchomość była co prawda przedmiotem takich działań, w szczególności korzystania z usług profesjonalnego pośrednika, zawarcia umowy przedwstępnej z inną spółką deweloperską przewidującej podobne pełnomocnictwa, z tym zastrzeżeniem jednak, że wówczas czynności tych dokonywał Spadkodawca jako ówczesny właściciel. Transakcja ta nie doszła do skutku.

Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Nie była także wykorzystywana przez Wnioskodawczynię na cele prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Działka była zasadniczo utrzymywana w kulturze rolnej. W niewielkim stopniu była na działce prowadzona produkcja warzyw na własne potrzeby Wnioskodawcy. Najczęściej jednak działka była jedynie utrzymywana w kulturze rolnej tzn. była raz w roku zaorywana i koszona. Nie była wykorzystywana w inny sposób niż te wskazane powyżej.

Spółka C. sp. z o.o, w której inny sprzedający (D.D.) posiada 70% udziałów, poniosła koszt w granicach 15 tys. zł brutto na mapy do celów projektowych i zlecenie czynności mających na celu uzyskanie warunków zabudowy do działek 1, 2 i 3. Spółka ta dokonała tych czynności na zlecenie Wnioskodawcy oraz pozostałych właścicieli wymienionych wyżej działek. Po uzyskaniu prawomocnych decyzji o warunkach zabudowy, nie później niż do 30 czerwca 2026 r., spółka obciąży Wnioskodawcę oraz pozostałych właścicieli ww. działek poniesionymi kosztami w równych częściach na każdą działkę.

Wnioskodawca nie podejmował i nie planuje podejmowania bezpośrednio innych czynności wymagających zaangażowania środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości tej nieruchomości, oprócz wskazanego wyżej pokrycia kosztów procesu zmierzającego do uzyskania warunków zabudowy dla działki 3 (w proporcji do posiadanego udziału w działce).

Pytanie

Czy w ramach transakcji Wnioskodawczyni będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości (udziału) będzie opodatkowana VAT jako dostawa terenu budowlanego?

Pani stanowisko w sprawie

W ramach transakcji Wnioskodawczyni będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości (udziału) będzie opodatkowana VAT jako dostawa terenu budowlanego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei w myśl art. 15 ust. 3 ustawy o VAT, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

• z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych [...];
• z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o VAT ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Warto jednak zaznaczyć, że wspomniana definicja jest na tyle szeroka, że pozwala na objęcie zakresem ustawy o VAT również czynności niecharakteryzujące się ciągłością (o czym świadczy zwrot „w szczególności”).

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.):

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem VAT może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Ciągłość podejmowanych działań jest argumentem przemawiającym za prowadzeniem działalności gospodarczej, lecz nie jest warunkiem koniecznym.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT w świetle powyższych przepisów jest zatem spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

·      po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT,

·      po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT.

Przyjęcie, że dany podmiot, sprzedając grunt, działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności (a przynajmniej ich części), a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia jednej z nich.

W analizowanej sprawie, zdaniem Wnioskodawczyni, spełnia ona warunki do uznania jej za podatnika VAT w odniesieniu do planowanej transakcji. W szczególności Wnioskodawczyni zleciła poszukiwanie nabywcy Nieruchomości profesjonalnemu pośrednikowi w obrocie nieruchomościami. Dodatkowo, w ramach umowy przedwstępnej Wnioskodawczyni udzieliła Kupującej oraz jej przedstawicielom pełnomocnictwa do dokonywania kluczowych z punktu widzenia transakcji czynności, w szczególności do występowania z wnioskami o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i pozwoleniu na budowę. Sama również zobowiązała się w umowie przedwstępnej do poczynienia starań w zakresie uzyskania stosownych decyzji lub innych dokumentów. W ramach tych starań powierzyła uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy podmiotowi trzeciemu.

Zdaniem Wnioskodawczyni, działania, które zostały lub zostaną przez nią podjęte, choć nie charakteryzują się ciągłością i regularnością, a także dotyczą majątku prywatnego, wskazują na to, iż w ramach transakcji będzie występować ona w charakterze podatnika VAT. Dostawa ta powinna być, w ocenie Wnioskodawczyni, traktowana jako dokonana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT z uwagi na jej bardzo szeroką definicję. Wnioskodawczyni opiera swoje stanowisko na licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora KIS w podobnych sprawach np.:

·      interpretacji z dnia 19 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.657.2025.3.AWY;

·      interpretacji z dnia 10 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.366.2025.3.AP;

·      interpretacji z dnia 5 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.458.2025.2.KM.

Jednocześnie Nieruchomość w momencie zawarcia umowy sprzedaży będzie stanowić grunt niezabudowany, objęty jednakowoż warunkami zabudowy i pozwoleniem na budowę. Nieruchomość będzie zatem stanowić teren budowlany, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Nie będzie tym samym możliwe objęcie tej dostawy zwolnieniem z podatku zarówno na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT (dotyczy ono bowiem wyłącznie dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane), jak i art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT (te zwolnienia dotyczą bowiem dostawy budynków i budowli lub ich części, co w tym przypadku nie będzie miało miejsca). W konsekwencji dostawa Nieruchomości na rzecz Kupującej winna być opodatkowana właściwą stawką VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni, w ramach transakcji będzie ona działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości (udziału) będzie opodatkowana VAT jako dostawa terenu budowlanego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”.

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Art. 8 ust. 1 ustawy:

Art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT”:

Na gruncie ustawy zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) również stanowi odpłatną dostawę towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Art. 195 Kodeksu cywilnego:

Art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Art. 198 Kodeksu cywilnego:

Współwłaściciel ma więc względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Zatem na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 1 ustawy:

Art. 15 ust. 2 ustawy:

Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą. Aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny. Pozwala uznać za podatnika każdy podmiot, który prowadzi określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Status podatnika VAT wynika również z okoliczności dokonania czynności, które podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Właściwe jest więc wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Zatem wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

Dla opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest również, czy w celu sprzedaży zbywca podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług), czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że czynności danej osoby przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Kwestia opodatkowania sprzedaży działek była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z treści orzeczenia TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W powyższym wyroku TSUE stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.

W rozumieniu statusu podatnika może pomóc orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07. NSA stwierdził, że formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Jak wyjaśniono wyżej, w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy. Zasadne jest odwołanie się w niej do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Dla określenia, że konkretnej dostawy dokonuje podatnik podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dla określenia jego praw i obowiązków. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pani współwłaścicielem, w udziale ½ niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną nr 3 o pow. (...) ha. Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej i nie jest Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Planuje Pani sprzedać Nieruchomość (udział) na rzecz spółki deweloperskiej (niepowiązanej w żaden sposób z Panią), która w ramach jednej transakcji planuje nabyć także kilka sąsiadujących działek od ich właścicieli. W celu znalezienia nabywcy, skorzystała Pani z usług profesjonalnego pośrednika w obrocie nieruchomościami.

Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Nie była także wykorzystywana przez Panią na cele prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Działka była zasadniczo utrzymywana w kulturze rolnej, tzn. była raz w roku zaorywana i koszona. W niewielkim stopniu na działce była prowadzona produkcja warzyw na Pani własne potrzeby. Nieruchomość nie była wykorzystywana w inny sposób.

Zawarła Pani z Kupującą przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. Zgodnie z postanowieniami przedwstępnej umowy sprzedaży, Strony zobowiązały się do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży po spełnieniu następujących warunków:

·      niewykonania prawa pierwokupu przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1653 ze zm.);

·      umowa zostanie objęta jednym aktem notarialnym z umowami sprzedaży sąsiadujących działek, będących własnością innych osób;

·      wystąpi Pani z wnioskiem o wydanie i uzyska interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w zakresie, czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu VAT;

·      uzyskania przez Panią ostatecznej i prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy wraz z ostateczną i prawomocną decyzją o przeniesieniu ww. decyzji o warunkach zabudowy na rzecz Kupującej;

·      uzyskania przez Panią (wraz z właścicielami pozostałych działek) ostatecznej i prawomocnej decyzji o przeniesieniu na Kupującą (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu.

Uzyskanie ww. decyzji i sporządzenie koniecznej dokumentacji w zakresie warunków zabudowy ma nastąpić staraniem zarówno Pani, współwłaściciela Nieruchomości, właścicieli pozostałych działek, jak i Kupującej. W tym celu, wraz ze współwłaścicielem Nieruchomości i właścicielami pozostałych działek udzieliła Pani Kupującej, a także osobom wskazanym przez Kupującą, pełnomocnictw do:

·      wystąpienia i uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji planowanej przez Kupującą m.in. na obszarze Nieruchomości, wraz z decyzjami o przeniesieniu tych decyzji o warunkach zabudowy na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany);

·      wystąpienia i uzyskania decyzji o przeniesieniu na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji o pozwoleniu na budowę;

·      wystąpienia i uzyskania decyzji o przeniesieniu na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu;

·      wystąpienia i uzyskania innych decyzji oraz dokumentów związanych z inwestycją, planowaną przez Kupującą m.in. na obszarze Nieruchomości, w szczególności w zakresie decyzji zezwalającej na trwałe wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów rolnych;

·      występowania m.in. w Pani imieniu wobec organów administracji państwowej oraz samorządowej, urzędów oraz osób trzecich, a także wobec gestorów mediów i właściwego zarządu dróg, jak również dokonywania wszelkich innych czynności prawnych bądź faktycznych, jakie okażą się niezbędne do uzyskania przez Kupującą stosownych decyzji lub innych dokumentów związanych z inwestycją planowaną przez Kupującą oraz w celu rozpoczęcia prac budowlanych.

Udzieliła Pani Kupującej również prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane.

Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy z tytułu sprzedaży Nieruchomości (udziału w działce nr 3) będzie Pani występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż Nieruchomości (udziału) będzie opodatkowana VAT jako dostawa terenu budowlanego.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.

Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie Pani podejmie w odniesieniu do planowanej sprzedaży Nieruchomości.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do wniosku, że dostawa udziału w działce nr 3 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z ta transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku.

Skala Pani zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży udziału w ww. działce nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży ww. nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią udziału w opisanej działce wypełni przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak wynika z okoliczności sprawy, w stosunku do Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży, nie podejmowała i nie planuje Pani podejmowania innych czynności wymagających zaangażowania środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości tej nieruchomości, oprócz wydatku na pokrycie poniesionych przez Spółkę C. sp. z o.o. kosztów czynności mających na celu uzyskanie warunków zabudowy dla działki nr 3 (w proporcji do posiadanego udziału w działce).

Udzieliła Pani Kupującej, a także osobom wskazanym przez Kupującą pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, koniecznych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa Kupującej umożliwiającego podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującej (pozwolenia) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo dąży do uzyskać określonych pozwoleń, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.

W przedmiotowej sprawie skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego i aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy. W rozpatrywanej sprawie nie musi już Pani podejmować działań, aby zachęcić potencjalnych nabywców do nabycia Nieruchomości, ponieważ zawarła już Pani z Kupującą przedwstępną umowę sprzedaży.

Z okoliczności sprawy wynika, że Kupująca wykonuje opisane czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania nieruchomości do indywidulanych wymagań. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa Kupującej do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do jej potrzeb przed sprzedażą w związku z zawartą umową przedwstępną nie są powodem do uznania Pani w tych okolicznościach za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Ponadto, Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Nie była także wykorzystywana przez Panią na cele prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem w całym okresie posiadania udziału w działce nr 3, nie podjęła i nie zamierza Pani podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym. Nie zachowuje się Pani w żadnej mierze jak przedsiębiorca handlujący nieruchomościami, który swoimi działaniami zmierza do uzyskania jak najkorzystniejszej ceny i maksymalizacji zysku.

Dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce nr 3 o pow. (...) ha, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Rozporządzanie majątkiem osobistym nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej Nieruchomości – udziału w działce nr 3 - nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Pani stanowisko należało uznać nieprawidłowe.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24 października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji, wskazuję, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Również interpretacje powołane przez Panią na poparcie własnego stanowiska rozstrzygają w odmiennym stanie faktycznym od sytuacji przedstawionej we wniosku. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Panią interpretacje indywidualne, zostały potraktowane jako element Pani argumentacji, nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.