Gmina A (miasto na prawach powiatu) jest czynnym podatnikiem VAT. W jej strukturach działa Zespół Szkół obejmujący szkołę podstawową i liceum, obie z oddziałami sportowymi. 4 maja 2021 r. Gmina podpisała list intencyjny z firmą A Sp. z o.o. sp.k., na mocy którego Spółka zobowiązała się do przekazania 30.000 zł na funkcjonowanie dziewcząt z klas sportowych o profilu piłka siatkowa, a…
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
1. ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 28 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 24 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 108/22 (wpływ prawomocnego orzeczenia 5 lutego 2026 r.) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1987/22 (wpływ orzeczenia 24 października 2025 r.); i
2. stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 sierpnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina A (dalej: Gmina) to jednocześnie miasto na prawach powiatu, co wynika z art. 91 w zw. z art. 92 ust. 2 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920 ze zm.), który stanowi, że miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie do przepisów ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372) miasto jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 ustawy).
Gmina jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r. – zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 280) – Gmina podjęła wspólne rozliczanie podatku VAT obejmujące wszystkie utworzone przez nią samorządowe jednostki budżetowe.
Jedną z jednostek budżetowych scentralizowanych w ramach Gminy jest Zespół Szkół (...) w (...) (dalej też: Zespół Szkół). W skład tego Zespołu Szkół wchodzą: Szkoła Podstawowa (...) i (...) Liceum Ogólnokształcące (...). Wskazany Zespół Szkół realizuje cele i zadania określone w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2020 r. poz. 1327 ze zm.), w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2021 r. poz. 1082 ze zm.) i w przepisach wydanych na ich podstawie, z uwzględnieniem programu wychowawczego dostosowanego do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb środowiska.
Jeśli chodzi o Szkołę Podstawową nr (...) (dalej: Szkoła) – to przede wszystkim realizowane w niej jest kształcenie ogólne, które trwa 8 lat i kończy się uzyskaniem świadectwa ukończenia szkoły podstawowej, co umożliwia dalsze kształcenie w szkołach ponadpodstawowych. Celem edukacji wczesnoszkolnej jest wspieranie całościowego rozwoju dziecka.
Ponadto w związku ze swoją specyfiką, Szkoła ta realizuje cele i zadania wynikające z krzewienia kultury fizycznej, a zatem kształtuje trwałe nawyki uprawiania sportu i ćwiczeń ruchowych niezbędnych dla zdrowia, w tym: przygotowuje do rywalizacji sportowej, stwarza dzieciom lepsze warunki do osiągnięcia mistrzostwa sportowego poprzez skoordynowanie procesu dydaktycznego z cyklem treningowym oraz stosowanie nowoczesnych metod treningu, wychowuje młodzież o wysokiej kulturze sportowej - mistrzów sportu, przyszłych organizatorów, działaczy sportu oraz sędziów sportowych.
W Szkole prowadzone są w związku z tym oddziały sportowe ze zwiększoną liczbą godzin wychowania fizycznego o różnych profilach, przy czym wiodącymi dyscyplinami sportowymi są: gimnastyka artystyczna (w kl. I-III), piłka siatkowa i szachy.
Z kolei (...) Liceum Ogólnokształcące (...) (dalej: Liceum) kształci na podbudowie gimnazjum lub szkoły podstawowej - nauka w liceum dla uczniów, którzy ukończyli gimnazjum trwa 3 lat, a dla uczniów po ośmioletniej szkole podstawowej - 4 lata. Ukończenie liceum umożliwia absolwentom przystąpienie do egzaminu maturalnego.
Jednym z zadań Liceum jest kształtowanie trwałych nawyków uprawiania sportu i ćwiczeń ruchowych niezbędnych dla zdrowia, w tym: przygotowanie do uprawiania sportu, stworzenie młodzieży lepszych warunków do osiągnięcia mistrzostwa sportowego poprzez skoordynowanie procesu dydaktycznego z cyklem treningowym, stosowanie nowoczesnych metod treningu na zajęciach lekcyjnych i pozalekcyjnych.
W związku z tym Liceum prowadzi oddziały sportowe ze zwiększoną liczbą godzin wychowania fizycznego o profilu: piłki siatkowej, piłki ręcznej i lekkoatletyki (w ramach Liceum funkcjonują klasy o profilu piłki siatkowej, piłki ręcznej i lekkoatletyki).
W związku z uczęszczaniem do klasy sportowej Szkoły, oraz w związku ze specyfiką Liceum, uczniowie dodatkowo są zobowiązani m.in. do:
W dniu 4 maja 2021 r. Gmina, reprezentowana przez Dyrektora Zespołu Szkół (...) w (...), podpisała z firmą A Sp. z o.o. sp.k. (dalej zwaną również Spółką) list intencyjny (dalej zwany również porozumieniem), na mocy którego Spółka oraz Zespół Szkół wspólnie zadeklarowały wolę współpracy, której celem będzie wzajemny rozwój oraz budowanie ich pozycji w charakterystycznych dla nich obszarach polskiej i międzynarodowej rzeczywistości.
Z postanowień ww. porozumienia wynika dodatkowo, iż:
Po podpisaniu ww. listu intencyjnego (porozumienia) nie została sporządzona żadna umowa pomiędzy stronami, Zespół Szkół nie dysponuje również żadnymi dokumentami uszczegóławiającymi czynności, ani zakres działań objętych ww. porozumieniem.
Celem jednak realizacji działań informacyjno-promocyjnych związanych z zawarciem ww. porozumienia, Zespół Szkół zakupił stroje sportowe z logo darczyńcy dla dziewcząt klas II i III Liceum o profilu piłka siatkowa.
Zgodnie z postanowieniami ww. porozumienia kwota w wysokości 30.000 zł została w dniu 15 czerwca 2021 r. przelana przez firmę A Sp. z o.o. sp.k. na konto Zespołu Szkół.
Zadecydowano, że z darowizny tej będą finansowane wydatki na szkolenie sportowe dziewcząt Zespołu Szkół w roku szkolnym 2021/2022, takie jak:
• trening mentalny - zajęcia z psychologiem sportowym (2 godziny tygodniowo x 75 zł za 1h),
• opieka psychologa podczas obozu sportowego w dniach 20-29 sierpnia 2021 r. w miejscowości B – 2 500 zł,
• przygotowanie motoryczne (1 raz w tygodniu x 2,5h x 250 zł, planowane jest 30 spotkań),
• zajęcia z fizjoterapeutą (30 meczów x 100 zł),
• stroje sportowe dla trenerów (15 sztuk x 250 zł ),
• stroje sportowe dla 35 uczennic (35 x 250 zł),
• zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze dla uczennic biorących udział w zawodach (2h x 75 zł x 8 zajęć w miesiącu).
Dodać należy, że firma A Sp. z o.o. sp.k., NIP (...), jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a jak wynika z Krajowego Rejestru Sądowego, przedmiotem jej działalności jest:
Pytanie
Czy czynności, o których mowa w stanie faktycznym, związane z zawarciem porozumienia o współpracy Gminy (Zespołu Szkół) ze Spółką, która przekazała jej darowiznę pieniężną, należy uznać za czynności nieopodatkowane podatkiem VAT, czy też podlegające temu podatkowi?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana przez Szkołę kwota pieniędzy stanowi darowiznę pieniężną nieopodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Kwoty tej nie można uznać za zapłatę za zamieszczanie logo darczyńcy na koszulkach sportowych uczennic Liceum. Czynność ta nie podlega opodatkowaniu VAT w przedstawionym stanie faktycznym.
Uzasadnienie stanowiska Gminy
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym – w myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast – zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy - przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 tej ustawy.
W świetle powyższych regulacji dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy polega na dostawie towaru lub świadczeniu usługi i wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, w efekcie której jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Należy podkreślić, że ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że nie stanowią przedmiotu opodatkowania podatkiem VAT otrzymane środki pieniężne. Przez umowę darowizny, zgodnie z art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 poz. 1740 ze zm.), rozumie się bowiem umowę, na podstawie której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna jest umową jednostronnie zobowiązującą, co oznacza, że obdarowany nie jest zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego na rzecz darczyńcy. Istotą darowizny jest zatem bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swojego majątku na rzecz innej osoby. Z powyższego wynika, że darowizna jest świadczeniem jednostronnym, gdyż darczyńca nie żąda od obdarowanego żadnego świadczenia wzajemnego. Nie mamy więc w takim przypadku do czynienia ani z dostawą towarów ani ze świadczeniem usługi w rozumieniu przepisów ww. ustawy. Tym samym darowizna pieniężna nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu na gruncie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia właśnie z ww. darowizną pieniężną, bowiem nie występuje skonkretyzowane świadczenie w zamian za otrzymaną kwotę. W zaistniałym stanie faktycznym to Zespół Szkół decyduje na co konkretnie przeznaczy pieniądze, darczyńca - w zawartym porozumieniu - jedynie ogólnie wskazuje przeznaczenie przedmiotu darowizny i ich adresata (tj. funkcjonowanie dziewcząt z klas sportowych o profilu piłka siatkowa, kategoria juniorki).
Zawarte przez Szkołę porozumienie nie nosi również znamion umowy sponsoringu.
Sponsoring należy do tzw. umów nienazwanych, które funkcjonują w oparciu o zasadę swobody umów. Umowa sponsoringu jest najczęściej definiowana jako umowa, przez którą sponsor zobowiązuje się do dokonania przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony – sponsorowanego, a sponsorowany w zamian zobowiązany jest do reklamowania, promowania marki sponsora, produkowanych przez niego towarów lub świadczonych przez niego usług oraz do informowania o sponsorowaniu działalności sponsorowanego przez sponsora. Należy podkreślić, że wskazany katalog czynności, do których może być zobowiązany sponsorowany ma charakter otwarty. Analiza cech charakterystycznych umowy sponsoringu prowadzi do wniosku, że umowa sponsoringu może stanowić umowę na świadczenie usług reklamowych przez sponsorowanego na rzecz sponsora. Biorąc pod uwagę powyższe, otrzymane wsparcie finansowe od sponsora, z którym wiąże się wykonywanie na rzecz sponsora określonych czynności, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 8 ustawy o VAT. W konsekwencji, do opodatkowania umowy sponsoringu znajdą zastosowanie przepisy ustawy o VAT dotyczące m.in. momentu powstania obowiązku podatkowego, stawki podatku i sposobu dokumentowania świadczenia usług.
Od opisanej powyżej umowy sponsoringu należy odróżnić sytuację, w której obdarowany przez finansującego dobrowolnie decyduje się na umieszczenie informacji, że finansujący uczestniczył w sfinansowaniu danego przedsięwzięcia, przy czym umieszczenie tej informacji nie ma znamion czynności reklamowych.
Przenosząc powyższe na grunt tej sprawy należy wskazać, że Zespół Szkół i Spółka A podpisały jedynie list intencyjny. Taka forma porozumienia wyraża jedynie wolę współpracy tych podmiotów, nie nakłada na strony żadnych konkretnych obowiązków, nie wskazuje konsekwencji braku realizacji zobowiązań. Fakt, iż list intencyjny winien być traktowany jedynie jako określający reguły możliwej współpracy, a nie tworzy on stosunku zobowiązaniowego dla stron, znajduje potwierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego sygn. akt V CSK 425/10 z dnia 6 października 2011 r.
Tym samym – w opinii Gminy – należy przyjąć, że w tej sprawie mamy do czynienia z dobrowolnym umieszczeniem na strojach zawodniczek nazwy darczyńcy, co ma na celu jego uhonorowanie, a nie reklamę. Stanowi ono jedynie narzędzie zachęcające osoby prywatne lub podmioty gospodarcze do wspierania działalności instytucji niekomercyjnych. Fakt zamieszczenia informacji o tym, że dany podmiot wspiera działalność określonej instytucji, można ocenić jako niezawierający cech reklamowych, o ile obdarowany czyni to dobrowolnie i nie jest do tego zobligowany umową zawartą z podmiotem przekazującym wsparcie finansowe, jak ma to miejsce w zaistniałym stanie faktycznym. W takiej sytuacji można twierdzić, iż podmiot zamieszczający informację o darczyńcy nie świadczy usług opodatkowanych podatkiem VAT na rzecz darczyńcy, zaś samo przekazanie środków finansowych przez finansującego ma cechy darowizny, gdyż w zamian za przekazane wsparcie obdarowany nie jest zobligowany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Nie można uznać, że środki pieniężne otrzymane przez Zespół Szkół od ww. Spółki stanowią zapłatę za usługę promocyjno-reklamową w postaci umieszczania logo darczyńcy na koszulkach sportowych uczennic. W tym przypadku nie mamy bowiem do czynienia z obowiązkiem umieszczania logo „sponsora” na strojach sportowych wynikającym z umowy sponsorskiej. W zamian za otrzymane wsparcie finansowe nie występuje skonkretyzowane świadczenie, do realizacji którego Zespół Szkół byłby zobowiązany.
W zaistniałym stanie faktycznym, to Zespół Szkół decyduje na co konkretnie przeznaczy pieniądze, darczyńca – jak już wyżej wskazano - jedynie ogólne wskazuje przeznaczenie przedmiotu darowizny i ich adresata. Nie sposób zatem uznać, że otrzymane środki pieniężne stanowią zapłatę za działania promocyjne na rzecz Spółki, a tym samym nie mamy w tym przypadku do czynienia z żadną usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT (ani odpłatną, ani nieodpłatną, która podlegałaby opodatkowaniu VAT). Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 3063-ILPP1-2.4512.155.2016.2.MR z 20 grudnia 2016 r. i nr 0111-KDIB3-2.4012.419.2017.1.SR z 2 października 2017 r.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 25 listopada 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0114-KDIP4-1.4012.558.2021.1.APR, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
Interpretację doręczono Państwu 25 listopada 2021 r.
Skarga na interpretację indywidualną
23 grudnia 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wnieśli Państwo o:
1. uchylenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 listopada 2021 r., znak: 0114-KDIP4-1.4012.558.2021.1.APR w całości,
2. zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 24 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 108/22.
Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 11 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1987/22 oddalił skargę kasacyjną.
Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 11 września 2025 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej znak 0114-KDIP4-1.4012.558.2021.1.APR, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 24 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 108/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1987/22.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
Jak wynika z powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
I tak, w wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council wskazał, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym Trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
Co istotne, oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Jedną z jednostek budżetowych scentralizowanych w ramach Gminy jest Zespół Szkół. W skład tego Zespołu Szkół wchodzą: Szkoła Podstawowa (...) i (...) Liceum Ogólnokształcące (...).
W Szkole realizowane jest przede wszystkim kształcenie ogólne, które trwa 8 lat i kończy się uzyskaniem świadectwa ukończenia szkoły podstawowej, co umożliwia dalsze kształcenie w szkołach ponadpodstawowych. Celem edukacji wczesnoszkolnej jest wspieranie całościowego rozwoju dziecka.
Ponadto w związku ze swoją specyfiką, Szkoła ta realizuje cele i zadania wynikające z krzewienia kultury fizycznej, a zatem kształtuje trwałe nawyki uprawiania sportu i ćwiczeń ruchowych niezbędnych dla zdrowia, w tym: przygotowuje do rywalizacji sportowej, stwarza dzieciom lepsze warunki do osiągnięcia mistrzostwa sportowego poprzez skoordynowanie procesu dydaktycznego z cyklem treningowym oraz stosowanie nowoczesnych metod treningu, wychowuje młodzież o wysokiej kulturze sportowej - mistrzów sportu, przyszłych organizatorów, działaczy sportu oraz sędziów sportowych.
W Szkole prowadzone są w związku z tym oddziały sportowe ze zwiększoną liczbą godzin wychowania fizycznego o różnych profilach, przy czym wiodącymi dyscyplinami sportowymi są: gimnastyka artystyczna (w kl. I-III), piłka siatkowa i szachy.
Z kolei I Liceum kształci na podbudowie gimnazjum lub szkoły podstawowej - nauka w liceum dla uczniów, którzy ukończyli gimnazjum trwa 3 lat, a dla uczniów po ośmioletniej szkole podstawowej - 4 lata. Ukończenie liceum umożliwia absolwentom przystąpienie do egzaminu maturalnego.
Jednym z zadań Liceum jest kształtowanie trwałych nawyków uprawiania sportu i ćwiczeń ruchowych niezbędnych dla zdrowia, w tym: przygotowanie do uprawiania sportu, stworzenie młodzieży lepszych warunków do osiągnięcia mistrzostwa sportowego poprzez skoordynowanie procesu dydaktycznego z cyklem treningowym, stosowanie nowoczesnych metod treningu na zajęciach lekcyjnych i pozalekcyjnych.
W związku z tym Liceum prowadzi oddziały sportowe ze zwiększoną liczbą godzin wychowania fizycznego o profilu: piłki siatkowej, piłki ręcznej i lekkoatletyki (w ramach Liceum funkcjonują klasy o profilu piłki siatkowej, piłki ręcznej i lekkoatletyki).
W związku z uczęszczaniem do klasy sportowej Szkoły, oraz w związku ze specyfiką Liceum, uczniowie dodatkowo są zobowiązani m.in. do:
4 maja 2021 r. podpisali Państwo, reprezentowani przez Dyrektora Zespołu Szkół, ze Spółką list intencyjny, na mocy którego Spółka oraz Zespół Szkół wspólnie zadeklarowały wolę współpracy, której celem będzie wzajemny rozwój oraz budowanie ich pozycji w charakterystycznych dla nich obszarach polskiej i międzynarodowej rzeczywistości.
Z postanowień ww. porozumienia wynika dodatkowo, iż:
Po podpisaniu ww. listu intencyjnego (porozumienia) nie została sporządzona żadna umowa pomiędzy stronami, Zespół Szkół nie dysponuje również żadnymi dokumentami uszczegóławiającymi czynności, ani zakres działań objętych ww. porozumieniem.
Celem jednak realizacji działań informacyjno-promocyjnych związanych z zawarciem ww. porozumienia, Zespół Szkół zakupił stroje sportowe z logo darczyńcy dla dziewcząt klas II i III Liceum o profilu piłka siatkowa.
Zgodnie z postanowieniami ww. porozumienia kwota w wysokości 30.000 zł została 15 czerwca 2021 r. przelana przez Spółkę na konto Zespołu Szkół.
Zadecydowano, że z darowizny tej będą finansowane wydatki na szkolenie sportowe dziewcząt Zespołu Szkół w roku szkolnym 2021/2022, takie jak:
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy czynności, o których mowa w stanie faktycznym, związane z zawarciem porozumienia o współpracy Państwa (Zespołu Szkół) ze Spółką, która przekazała Państwu (Zespołowi Szkół) darowiznę pieniężną, należy uznać za czynności nieopodatkowane podatkiem VAT, czy też podlegające temu podatkowi.
Stoją Państwo na stanowisku, że przekazane środki stanowią darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, a list intencyjny nie tworzy stosunku zobowiązaniowego, wobec czego brak jest podstaw do uznania, że doszło do odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.):
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Z powyższego wynika zatem, że darowizna jest świadczeniem jednostronnym, gdyż darczyńca nie żąda od obdarowanego żadnego świadczenia wzajemnego.
Odnosząc się do powyższego, w pierwszej kolejności należy wskazać, że o charakterze prawnym danego stosunku nie decyduje nazwa dokumentu, lecz jego treść oraz rzeczywiste prawa i obowiązki stron. List intencyjny może mieć charakter wyłącznie deklaratywny, jednakże może również – w zależności od treści – kreować określone zobowiązania.
W powołanym przez Państwa wyroku Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt V CSK 425/10, wskazano, że list intencyjny nie musi tworzyć stosunku zobowiązaniowego. W orzeczeniu tym SN wskazał, że
List intencyjny (letter of intent, une lettre d’intention) nie został wprawdzie jeszcze jednoznacznie oceniony jurydycznie w literaturze i judykaturze, jednak wyraźnie dominuje stanowisko, że jego zasadnicza funkcja polega na wyrażeniu woli (intencji) stron zawarcia w przyszłości określonej, definitywnej umowy, z reguły po odpowiednim okresie negocjacyjnym. List intencyjny może przede wszystkim określać reguły dłuższej współpracy stron przy realizacji odpowiedniego zadania inwestycyjnego. W niektórych systemach prawnych list intencyjny został uregulowany nawet jako postać zabezpieczenia osobistego (por. np. art. 2322 kodeksu cywilnego francuskiego).
Orzeczenie powyższe nie ustanawia jednak zasady, zgodnie z którą każdy dokument nazwany listem intencyjnym jest pozbawiony skutków obligacyjnych. Ocena ta wymaga każdorazowo analizy treści konkretnego dokumentu.
W przedmiotowej sprawie podpisali Państwo ze Spółką list intencyjny (porozumienie), na mocy którego Spółka oraz Państwo (Zespół Szkół) wspólnie zadeklarowały wolę współpracy, której celem będzie wzajemny rozwój oraz budowanie ich pozycji w charakterystycznych dla nich obszarach polskiej i międzynarodowej rzeczywistości. W przedmiotowej sprawie porozumienie zawiera elementy wskazujące na skonkretyzowanie wzajemnych świadczeń stron, tj.:
Powyższe elementy świadczą o tym, że pomiędzy stronami porozumienia dochodzi do nawiązania stosunku prawnego obejmującego wzajemne świadczenia. Brak określenia sankcji umownych za niewykonanie postanowień nie przesądza o braku zobowiązania, gdyż odpowiedzialność za niewykonanie zobowiązania wynika z przepisów prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz innego podmiotu, które nie stanowi dostawy towarów.
Dla uznania czynności za odpłatne świadczenie usług konieczne jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy wykonywanym świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem. Związek ten występuje wówczas, gdy płatność stanowi ekwiwalent konkretnego świadczenia na rzecz podmiotu dokonującego zapłaty. Kwota przekazana Zespołowi Szkół przeznaczona jest na ściśle określone cele – na potrzeby funkcjonowania dziewcząt z klas sportowych o profilu piłka siatkowa. Ze środków tych będą finansowane wydatki ma szkolenie sportowe dziewcząt Zespołu Szkół, takie jak:
Powyższe wydatki służą przygotowaniu uczennic klas sportowych m.in. do zawodów sportowych. Idąc dalej - w analizowanej sprawie przekazaniu Państwu środków pieniężnych towarzyszą, określone postanowieniami porozumienia, działania informacyjno-promocyjne. W celu realizacji ww. działań Zespół Szkół zakupił stroje sportowe z logo darczyńcy, co w efekcie skutkuje ekspozycją logo Spółki podczas zawodów sportowych i innych wydarzeń. Działanie to niewątpliwie posiada charakter promocyjny i służy budowaniu wizerunku Spółki jako podmiotu wspierającego sport młodzieżowy.
Ponadto, obowiązek sporządzenia i przekazania Spółce pisemnego sprawozdania z wydatkowania środków nie ma charakteru wyłącznie informacyjnego, lecz pełni funkcję kontrolną. Oznacza to, że Spółka zachowuje uprawnienie do weryfikacji sposobu wykorzystania przekazanych środków oraz oceny, czy zostały one wydatkowane zgodnie z ustalonym celem. Tego rodzaju mechanizm rozliczeniowy jest charakterystyczny dla relacji odpłatnych, w których jedna strona finansuje określone działania i oczekuje ich prawidłowego wykonania. W przypadku darowizny, co do zasady, darczyńca nie zachowuje tak daleko idących uprawnień kontrolnych wobec obdarowanego.
Również wyznaczenie Koordynatora odpowiedzialnego za realizację porozumienia świadczy o tym, że współpraca stron ma charakter zorganizowany, ciągły i nadzorowany. Koordynator odpowiada za prawidłowy przebieg współpracy, co wskazuje na konieczność bieżącego monitorowania realizacji uzgodnionych działań. Taki sposób ukształtowania relacji jest typowy dla stosunków umownych, w których strony zobowiązują się do wykonania określonych świadczeń, a nie dla jednostronnych przysporzeń majątkowych.
Zatem, obowiązek raportowania sposobu wykorzystania środków oraz funkcjonowanie mechanizmu koordynacji współpracy potwierdzają, że działania te nie mają charakteru dowolnego, lecz są elementem uzgodnionego i kontrolowanego świadczenia. Spółka, przekazując środki, uzyskuje bowiem nie tylko efekt promocyjny, ale również możliwość bieżącej i następczej weryfikacji realizacji uzgodnionych działań.
W konsekwencji, pomiędzy przekazaną Państwu kwotą a realizowanymi na rzecz Spółki działaniami istnieje bezpośredni związek o charakterze ekwiwalentnym. Środki te nie stanowią zatem bezpłatnego przysporzenia w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, lecz wynagrodzenie za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
Zatem, otrzymane przez Państwa środki pieniężne pozostają w bezpośrednim związku ze świadczeniem usług o charakterze informacyjno-promocyjnym i stanowią wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy wskazać, że interpretacje indywidualne wydawane są w konkretnych stanach faktycznych i nie mają charakteru źródła prawa. Ich moc ochronna ogranicza się do podmiotów, które je uzyskały.
Ponadto, w analizowanych interpretacjach brak było elementów wskazujących na istnienie skonkretyzowanych świadczeń promocyjnych wykonywanych w zamian za przekazywane środki. W niniejszej sprawie natomiast:
Tym samym opis zdarzenia w niniejszej sprawie różni się istotnie od stanów faktycznych będących podstawą wydania wskazanych interpretacji.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu pierwotnej interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo