Interpretacja 0114-KDIP4-1.4012.574.2025.3.RMA

Interpretacja indywidualna
- stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe w części uznania rozliczeń w zakresie Revenue Share i Revenue Share A. jako niepodlegających opodatkowaniu VAT (pytania nr 1 i 2) oraz prawidłowe w części dokumentowania rozliczeń fakturą (pytania nr 5 i 6) oraz prawa do odliczenia VAT (pytania nr 7 i 8).

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu rozliczenia wspólnego przedsięwzięcia. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 listopada 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)    Zainteresowany będący stroną postępowania:

A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa

2)    Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. (dalej: „A.” lub „Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem VAT z siedzibą w Polsce i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług (...).

Wnioskodawca nawiązał współpracę z podmiotem niepowiązanym - B. sp. z o.o. (dalej: „B” lub „Zainteresowany”), który jest czynnym podatnikiem VAT z siedzibą w Polsce. Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie opracowywania i udostępniania narzędzi analitycznych opartych o dane dla branży FMCG, które wspierają skuteczność podejmowanych przez podmioty z tej branży decyzji biznesowych. B. należy do grupy kapitałowej C. (dla której jednostką dominującą jest C. S.A.; dalej: „Grupa”).

W dalszej części wniosku B. i A. razem będą określane również jako: „Strony”.

Wcześniejsza współpraca

W 2024 r. Strony zawarły umowę w zakresie świadczenia usług doradczych. Na mocy tej umowy A. zrealizowała na rzecz B. następujące usługi dotyczące tzw. monetyzacji (sprzedaży) danych posiadanych przez B:

A. Wsparcie w tworzeniu przez B wizji produktu monetyzacji danych

W ramach tego obszaru A pełnił rolę strategicznego doradcy B, oferując kompleksowe wsparcie w procesie tworzenia wizji produktu monetyzacji danych.

B. Wsparcie w opracowaniu przez B strategii wejścia na rynek

A dostarczył B wsparcie eksperckie w tworzeniu przez B efektywnej strategii wejścia na rynek.

C. Wsparcie w zakresie pricingu i komercjalizacji

W tym obszarze A zapewnił B wsparcie doradcze w wypracowaniu przez B strategii dotyczącej kwestii pricingu i komercjalizacji produktu.

Usługi wykonane przez A. zostały udokumentowane fakturą VAT. Umowa ta została już wykonana, zafakturowana i rozliczona (rozliczenia te nie są przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację, niemniej jednak Strony prezentują informację o niej dla kompletności opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego przedstawionego w dalszej części niniejszego wniosku). Dodatkowo, w 2025 r. Strony potwierdziły między sobą na piśmie, że ww. usługi zostały wykonane należycie, zgodnie z ich wolą i udokumentowane oraz rozliczone na podstawie odpowiednich faktur VAT.

Jednocześnie na mocy tej umowy A. jest uprawniony do dalszego świadczenia na rzecz B. usług wsparcia w zakresie doradztwa dot. trendów i potrzeb rynkowych w obszarze monetyzacji danych oraz designu i sposobów wizualizacji danych. Może to wystąpić, jeśli Strony zidentyfikują taką potrzebę.

Obecna współpraca

W kolejnym kroku Strony podjęły decyzję o nawiązaniu dalszej nowej współpracy, wynikającej z następujących przesłanek:

• B. posiada dostęp do unikalnych danych paragonowych (detalicznych) oraz danych odsprzedażowych (hurtowych) od podmiotów należących do Grupy, a także dostęp do narzędzi do analizy i wizualizacji danych,
• B. zainteresowana jest odpłatnym udostępnianiem danych podmiotom trzecim (np. producentom towarów sprzedawanych do konsumentów poprzez sklepy należące do Grupy, pozwalające tym producentom m.in. na obserwowanie trendów na rynku, planowanie akcji marketingowych, itp.),
• A. posiada kompetencje analityczne i techniczne, które mogą pozwolić na wygenerowanie dodatkowych usług świadczonych dla tych podmiotów trzecich (bazujących na danych B udostępnionych podmiotom trzecim przez B), które to usługi mogą być świadczone przez A. dla tych podmiotów trzecich,
• zarówno A. jak i B. posiadają relacje biznesowe z wybranymi podmiotami trzecimi, które mogą być zainteresowane zarówno udostępnieniem im danych przez B., jak i realizacją przez A usług dodatkowych na podstawie danych B.,
• Strony mają znajomość rynku i kompetencje z zakresu sprzedaży, negocjacji i marketingu, co może umożliwić skuteczne dotarcie do podmiotów trzecich (zarówno w istniejących relacjach, jak i do nowych podmiotów trzecich, z którymi takich relacji jeszcze nie ma), zainteresowanych danymi B udostępnianymi przez B. oraz usługami dodatkowymi oferowanymi przez A.,
• połączenie kompetencji B. i A. stwarza możliwość tworzenia innowacyjnych rozwiązań i usług dla rynku.

W związku z powyższym, Strony zdecydowały się na podjęcie dalszej współpracy w ramach wspólnego przedsięwzięcia mającego na celu maksymalizację przychodów Stron w następujących obszarach:

a)    realizacji strategii monetyzacji danych - polegającej na odpłatnym udostępnianiu pakietów danych podmiotom trzecim przez B (dalej: „Monetyzacja Danych”),

b)    świadczenia przez A. usług dodatkowych na rzecz podmiotów trzecich, których przedmiotem będzie rozwój ich kompetencji analitycznych w celu wykorzystania biznesowego pakietów danych udostępnionych odpłatnie przez B. lub które są wynikiem odpłatnego udostępnienia przez B na rzecz podmiotów trzecich pakietu danych (dalej „Usługi Dodatkowe” lub „Usługa Dodatkowa”).

Szczegółowe zasady współpracy Stron określa zawarta między nimi w 2025 r. umowa o współpracy w zakresie wspólnego przedsięwzięcia (dalej: „Umowa”). Zgodnie z jej treścią, założeniem wspólnego przedsięwzięcia jest współdziałanie Stron w celu:

a)    wspólnego poszukiwania przez Strony podmiotów trzecich zainteresowanych usługami B (tj. Monetyzacją Danych) i wspólnego podejmowania przez Strony działań zmierzających do zawarcia przez B. umowy z podmiotem trzecim;

b)    wspólnej identyfikacji podmiotów trzecich, którzy zawarli umowę z B. na odpłatne udostępnienie danych, a którzy mogą być zainteresowani Usługami Dodatkowymi świadczonymi przez A;

c)    wspólnego działania w obszarze marketingu, sprzedaży, negocjacji, procesu zawierania umów przez B z podmiotami trzecimi w zakresie udostępniania danych B, jak i zawierania umów przez A w zakresie świadczenia na rzecz tych podmiotów trzecich Usług Dodatkowych;

d)    współdziałania (w razie potrzeby) w realizacji opisanych powyżej usług odpowiednio przez B i A na rzecz podmiotów trzecich.

Współpraca pomiędzy Stronami oparta jest na następujących zasadach określonych w Umowie:

a)    Strony są niezależnymi podmiotami i w toku realizacji Umowy traktowane są jako odrębne podmioty współpracujące w ramach Monetyzacji Danych. Umowa nie stanowi umowy o podwykonawstwo;

b)    Umowa nie stanowi umowy zobowiązania do spełnienia wzajemnych świadczeń między Stronami, a jedynie umowę dotyczącą wspólnego przedsięwzięcia zakładającą podział przychodów;

c)    Umowa nie przewiduje uprawnienia żadnej ze Stron do żądania od drugiej Strony wykorzystania konkretnych umiejętności w konkretny sposób, wykonania rezultatu ani realizacji zobowiązań. Świadczenie jakichkolwiek usług (zobowiązania się jednej Strony do wykonania za odpłatnością świadczenia na rzecz drugiej Strony) będzie wymagać zawarcia przez Strony dedykowanej umowy w tym zakresie, o ile wystąpi taka potrzeba;

d)    postanowienia Umowy nie mogą być interpretowane jako zamiar utworzenia lub utworzenie spółki, agencji lub stowarzyszenia, zawarcia umowy spółki cywilnej ani podobnej umowy;

e)    żadna ze Stron nie ma prawa do reprezentacji drugiej Strony, składania wiążących drugą Stronę oświadczeń ani zaciągania zobowiązań w imieniu lub na rzecz drugiej Strony względem podmiotów trzecich, z zastrzeżeniem udzielenia osobnego pełnomocnictwa;

f)     żadna ze Stron nie ponosi odpowiedzialności wobec żadnego podmiotu trzeciego za jakość usług lub wady produktów dostarczonych przez tę drugą Stronę jakiemukolwiek podmiotowi trzeciemu;

g)    każda ze Stron angażuje we własnym zakresie swoje aktywa niezbędne do realizacji założeń Umowy;

h)    każda Strona pokrywa w pełni we własnym zakresie swoje koszty związane z realizacją założeń niniejszej Umowy.

Strony zadeklarowały w Umowie gotowość do wspólnego działania w ramach realizacji wspólnego przedsięwzięcia, bez zobowiązania się względem drugiej ze Stron (i na jej korzyść) do realizacji konkretnych, ściśle określonych świadczeń. Zgodnie z zapisami Umowy, Strony nie określają również wynagrodzenia należnego dla którejkolwiek ze Stron za podejmowanie takich konkretnych, ściśle określonych świadczeń. Każda ze Stron będzie podejmować we wspólnym interesie Stron takie działania, które uzna za celowe i niezbędne do realizacji Monetyzacji Danych oraz dążenia do zawarcia umów o świadczenie Usług Dodatkowych.

Dla uniknięcia wątpliwości, Strony potwierdziły w Umowie, że w ramach realizacji wspólnego przedsięwzięcia:

a)    w odniesieniu do Monetyzacji Danych, B będzie odpowiadać za koordynację całego procesu sprzedaży, identyfikację potrzeb podmiotów trzecich, zarządzać relacjami z podmiotami trzecimi, organizować spotkania z nimi i prowadzić negocjacje, ustalać harmonogram spotkań, przygotowywać umowy, aneksy lub inne dokumenty związane z trwaniem, realizacją lub zakończeniem umów z podmiotami trzecimi, rozwiązywać problemy techniczne i technologiczne związane z udzielaniem podmiotom trzecim dostępu do pakietów danych;

b)    w odniesieniu do Monetyzacji Danych, A będzie współdziałać z B w zakresie: wskazanych powyżej działań sprzedażowych, optymalizacji procesu sprzedaży dążącego do zawarcia umów z podmiotami trzecimi, w tym poprzez uczestnictwo w wybranych spotkaniach sprzedażowych oraz aktywne poszukiwanie nowych kontrahentów, współpracy w zarządzaniu relacjami z podmiotami trzecimi, rozwiązywaniu problemów koordynacyjnych w procesie sprzedaży;

c)    w odniesieniu do Usług Dodatkowych, A będzie odpowiadać za koordynację całego procesu sprzedaży Usług Dodatkowych, identyfikację potrzeb kontrahentów i zarządzanie relacjami z podmiotami trzecimi w tym obszarze, organizowanie spotkań z podmiotami trzecimi i prowadzenie negocjacji, ustalanie harmonogramu spotkań, przygotowywanie umów z podmiotami trzecimi na Usługi Dodatkowe, aneksów lub innych dokumentów związanych z trwaniem, realizacją lub zakończeniem umów z podmiotami trzecimi na Usługi Dodatkowe, rozwiązywanie problemów technicznych i technologicznych związanych ze świadczeniem Usług Dodatkowych;

d)    B będzie współdziałać z A w zakresie: wskazanych powyżej działań sprzedażowych i optymalizacji procesu sprzedaży Usług Dodatkowych, w tym m.in. poprzez uczestnictwo w wybranych spotkaniach sprzedażowych, współpracę w zarządzaniu relacjami z podmiotami trzecimi, rozwiązywanie problemów koordynacyjnych w procesie sprzedaży.

Powyższe oznacza w praktyce, że w rozmowach i negocjacjach z danym podmiotem trzecim uczestniczyć zazwyczaj będą przedstawiciele obu Stron, mając na celu realizację założeń Umowy. Dążąc do maksymalizacji swoich zysków w obszarze Monetyzacji Danych przez B oraz Usług Dodatkowych przez A obie Strony będą ze sobą współdziałać w procesie sprzedaży i zarządzaniu relacjami z danym podmiotem trzecim.

Dodatkowo współpraca Stron zakłada (co zostało także potwierdzone w Umowie), iż nie planują one wspólnego tworzenia utworów ani współpracy przy innych przedmiotach podlegających ochronie w ramach regulacji dotyczących praw własności intelektualnej. Umowa przewiduje jednak, iż w sytuacji, gdyby w ramach współpracy na mocy Umowy i w związku z realizacją Monetyzacji Danych, A stworzyło na rzecz B oznaczone firmą lub logo B opracowania dotyczące pakietów danych (tj.: prezentacje lub raporty), A przeniesie na B autorskie prawa majątkowe do tych wyników prac na mocy odrębnego porozumienia (o ile wyniki prac będą podlegać ochronie prawnoautorskiej). Jednakże takie potencjalne przeniesienie autorskich praw majątkowych do wyników prac będzie dokonane w ramach funkcji pełnionych przez każdą ze Stron w związku z realizacją niniejszego wspólnego przedsięwzięcia w ramach Umowy i nie będzie wiązało się z odrębnym wynagrodzeniem.

Strony ustaliły, że uwzględniając charakter przyjętej współpracy (wspólne przedsięwzięcie, bez zobowiązania się wzajemnie do podejmowania względem siebie określonych działań) Strony będą dokonywać podziału przychodów uzyskiwanych z realizacji Umowy (tj. podziału przychodów z Monetyzacji Danych uzyskiwanych przez B od podmiotów trzecich oraz odpowiednio przychodów uzyskiwanych przez A od podmiotów trzecich z tytułu świadczenia Usług Dodatkowych).

W szczególności, jeżeli w wyniku współpracy Stron na podstawie Umowy dojdzie do zawarcia przez B z podmiotem trzecim umowy obejmującej Monetyzację Danych (czyli zawarcia przez B umowy z podmiotem trzecim w zakresie odpłatnego udostępnienia pakietów danych B), w związku z którą B otrzyma wynagrodzenie od podmiotu trzeciego, Strony dokonają podziału otrzymanego przez B wynagrodzenia netto z tytułu Monetyzacji Danych (dalej: „Przychód B”) między B a A (dalej: „Revenue Share”). Proporcja Revenue Share będzie określana procentowo i zależeć od typu podmiotu trzeciego i w przypadku, gdy podmiotem trzecim będą:

a)    obecni kontrahenci (tj. ściśle określone podmioty trzecie, wskazane wprost w Umowie) - podział Przychodów B będzie zgodny z następującą strukturą:

a.    dla B: A% wysokości Przychodów B,

b.    dla A: B% wysokości Przychodów B (100% - A%);

b)    nowi kontrahenci (tj. podmioty trzecie inne niż ww. obecni kontrahenci) - podział Przychodów B będzie zgodny z następującą strukturą:

a.    dla B: C% wysokości Przychodów B,

b.    dla A: D% wysokości Przychodów B (100% - C%).

Umowa wprost wskazuje konkretny poziom A%, B%, C% i D%, po którym realizowany będzie podział przychodów w ramach Revenue Share. W odniesieniu do kwoty wynagrodzenia otrzymanego przez B od podmiotu trzeciego z tytułu realizacji umowy dotyczącej Monetyzacji Danych (zawartej przez B z danym podmiotem trzecim), B będzie się rozliczać z podmiotem trzecim zgodnie z przepisami ustawy VAT w odniesieniu do całej kwoty należnego B wynagrodzenia z tego tytułu. Dokumentowanie tych świadczeń nastąpi poprzez wystawienie faktury przez B na rzecz podmiotu trzeciego. Tym samym, odpłatne udostępnianie danych B na rzecz podmiotu trzeciego będzie fakturowane przez B na ten podmiot trzeci, a po otrzymaniu odpowiednich kwot przez B (Przychodu B) nastąpi podział tego przychodu („Revenue Share”) zgodnie z powyższymi proporcjami między B a A.

Natomiast jeżeli w wyniku współpracy Stron na podstawie Umowy, A zawrze z podmiotem trzecim umowę na świadczenie Usług Dodatkowych, w związku z którą A otrzyma wynagrodzenie od podmiotu trzeciego, Strony uzgodniły, że dokonają podziału otrzymanego przez A wynagrodzenia netto z tytułu realizacji Usługi Dodatkowej (dalej: „Przychód A”) między B a A (dalej: „Revenue Share A”). Proporcja Revenue Share A będzie określana procentowo i będzie zgodna z następującą strukturą:

c)    dla A: X% wysokości Przychodów A,

d)    dla B: Y% wysokości Przychodów A (100% - X%).

Umowa wprost wskazuje konkretny poziom X% i Y%, po którym realizowany będzie podział przychodów w ramach Revenue Share A.

W odniesieniu do kwoty wynagrodzenia otrzymanego przez A od podmiotu trzeciego z tytułu realizacji umowy dotyczącej Usług Dodatkowych, A będzie się rozliczać z tym podmiotem trzecim zgodnie z przepisami ustawy VAT w odniesieniu do całej kwoty wynagrodzenia należnego A od podmiotu trzeciego. Dokumentowanie tych świadczeń nastąpi poprzez wystawienie faktury przez A na rzecz podmiotu trzeciego. Tym samym, odpłatne świadczenie przez A Usług Dodatkowych na rzecz podmiotu trzeciego będzie fakturowane przez A na ten podmiot trzeci, a po otrzymaniu odpowiednich kwot przez A od podmiotu trzeciego (Przychodu A) nastąpi podział tego przychodu („Revenue Share A”) zgodnie z powyższymi proporcjami między B a A.

Przyjęta formuła podziału przychodów (odpowiednio „Revenue Share” oraz „Revenue Share A”) wiąże się z faktem, iż Strony planują prowadzić wspólne skoordynowane działania mające na celu maksymalizację ich zysków w obszarze Monetyzacji Danych (dla B) oraz Usług Dodatkowych (dla A), którym nie towarzyszy zobowiązanie się żadnej ze Stron do realizacji konkretnych działań czy świadczeń na rzecz drugiej ze Stron. Jak wspomniano powyżej, każda ze Stron będzie podejmować we wspólnym interesie Stron takie działania, które uzna za celowe i niezbędne do realizacji celu Monetyzacji Danych oraz dążenia do zawarcia umów o świadczenie Usług Dodatkowych. W efekcie podział przychodów został określony bezpośrednio w Umowie (jako określony procent) i nie zależy od sposobu działania Stron (przykładowo Strony nie zobowiązują się względem siebie do spędzenia określonej ilości czasu na realizację Umowy, stąd podział przychodów np. w oparciu o zestawienie godzin / zaangażowanie każdej ze Stron nie byłby zasadny; podobnie, Strony nie zobowiązują się względem siebie do realizacji określonych zadań czy czynności, stąd podział przychodów np. w oparciu o analizę zakresu zrealizowanych zadań przez obie Strony również nie byłby zasadny).

Wypłaty między Stronami w ramach Revenue Share oraz Revenue Share A mają się odbywać zbiorczo w cyklach miesięcznych. Uwzględniają one płatności dokonane przez podmioty trzecie na rzecz każdej ze Stron z miesiąca poprzedzającego miesiąc rozliczenia. Następują one na podstawie zbiorczych raportów przygotowywanych każdego miesiąca przez B oraz A, zawierających informację o płatnościach wynikających z wszystkich podpisanych przez Strony umów z podmiotami trzecimi oraz wystawionych na rzecz podmiotów trzecich (zarówno przez B, jak i A) faktur VAT.

Dla zobrazowania, jeśli w efekcie współdziałania Stron (w tym wspólnego działania w zakresie poszukiwania / identyfikacji podmiotu trzeciego, wspólnych działań Stron w zakresie sprzedaży i negocjacji) dojdzie do podpisania umowy między B a podmiotem trzecim w zakresie odpłatnego udostępniania danych B, B będzie co miesiąc (lub w innych uzgodnionych terminach) wystawiać fakturę na ten podmiot trzeci w tym zakresie. Jednocześnie, co miesiąc (na bazie raportu podsumowującego płatności otrzymane przez B w danym miesiącu od wszystkich podmiotów trzecich, z którymi B podpisało analogiczne umowy w związku z realizacją Umowy) dokonywany będzie podział Przychodu B między B a A według zasad opisanych powyżej. Wypłaty te (Revenue Share) będą realizowane w ten sam sposób (co miesiąc) i według tych samych zasad przez cały okres trwania Umowy, tj. nawet jeśli w kolejnych miesiącach (po podpisaniu umowy między B a podmiotem trzecim) A nie będzie podejmował żadnych innych działań w relacji z danym podmiotem trzecim (jak bowiem wskazano powyżej, uzgodniony podział Przychodu B wynika z Umowy i nie jest uzależniony od żadnych konkretnych działań realizowanych przez Strony wobec siebie lub wobec takiego podmiotu trzeciego).

Analogicznie, jeśli w efekcie współdziałania Stron (w tym wspólnego działania w zakresie identyfikacji podmiotu trzeciego, wspólnych działań Stron w zakresie sprzedaży i negocjacji) dojdzie do podpisania umowy między A a podmiotem trzecim w zakresie świadczenia Usług Dodatkowych, A będzie wystawiać fakturę na podmiot trzeci (według zasad uzgodnionych przez A z danym podmiotem trzecim oraz w zależności od specyfiki i natury Usług Dodatkowych - może to być w okresach miesięcznych, kwartalnych lub innych uzgodnionych terminach). Niezależnie od formuły / częstotliwości rozliczenia przyjętego w takim wypadku między A a podmiotem trzecim, A co miesiąc będzie przedstawiać B raport podsumowujący otrzymane płatności (od wszystkich podmiotów trzecich, z którymi A zawarł analogiczne umowy na Usługi Dodatkowe) i na tej podstawie dokonywany będzie podział Przychodu A między B a A według zasad opisanych powyżej. Również w tym przypadku podział Przychodu A (Revenue Share A) będzie realizowany w ten sam sposób (co miesiąc) i według tych samych zasad przez cały okres trwania Umowy, tj. nawet jeśli w kolejnych miesiącach (po podpisaniu umowy między A a podmiotem trzecim) B nie będzie podejmował żadnych innych działań w relacji z danym podmiotem trzecim (jak bowiem wskazano powyżej, uzgodniony podział Przychodu A. wynika z Umowy i nie jest uzależniony od żadnych konkretnych działań realizowanych przez Strony wobec siebie lub wobec takiego podmiotu trzeciego).

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Podmiot trzeci nie ma możliwość zawarcia umowy tylko z A. Usługi Dodatkowe świadczone przez A to usługi (i), których przedmiotem jest rozwój kompetencji analitycznych podmiotów trzecich w celu wykorzystania biznesowego pakietów danych (udostępnionych odpłatnie przez B) lub (ii) które są wynikiem odpłatnego udostępnienia pakietu danych przez B na rzecz podmiotów trzecich. Stąd warunkiem koniecznym jest wcześniejsze zawarcie umowy przez podmiot trzeci z B i nabycie usług B. Innymi słowy, skoro Usługi Dodatkowe mają się wiązać / mają bazować na danych B nabytych przez podmioty trzecie, brak zawarcia umowy przez B z danym podmiotem trzecim na sprzedaż danych powodowałby, że Usługi dodatkowe świadczone przez A byłyby bezprzedmiotowe.

Zakres Usług Dodatkowych jest określany indywidualnie, zgodnie z zapotrzebowaniem podmiotu trzeciego. Istnieje pewna grupa działań, które Wnioskodawca może zaproponować podmiotowi trzeciemu w ramach Usług Dodatkowych, niemniej jednak, finalny zakres Usług Dodatkowych zależy np. od pakietu / wielkości danych B., których Usługi dodatkowe mają dotyczyć, od potrzeb podmiotów trzecich zgłoszonych Wnioskodawcy, itp.

Wspólne poszukiwanie przez Strony podmiotów trzecich zainteresowanych usługami B. związane jest głównie ze wspólnym planowaniem i uczestnictwem Stron w spotkaniach o charakterze biznesowym / sprzedażowym z potencjalnymi klientami (podmiotami trzecimi). Spotkania te organizowane są zarówno z inicjatywy B., jak i Spółki (w spotkaniach biorą udział zazwyczaj przedstawiciele obu tych podmiotów).

Spółka analogicznie jak B. próbuje identyfikować podmioty trzecie, które mogą być zainteresowane współpracą ze Spółką i z B., wspólnie z B. omawia i planuje spotkania z tymi podmiotami trzecimi, jak również razem z przedstawicielami B. aktywnie uczestniczy w spotkaniach biznesowych z potencjalnymi nabywcami pakietów danych B. i Usług Dodatkowych, wspierając działania sprzedażowe w tym zakresie.

B. wspiera Spółkę w zawarciu umowy z podmiotem trzecim na świadczenie Usług Dodatkowych poprzez próby (analogiczne jakie podejmuje Spółka) identyfikacji podmiotów trzecich, które mogą być zainteresowane współpracą ze Spółką i z B. w przedstawionym zakresie, wspólne ze Spółką omawianie i planowanie spotkań z tymi podmiotami trzecimi, jak również uczestnictwo razem z przedstawicielami Spółki we wspólnych spotkaniach biznesowych z potencjalnymi klientami (podmiotami trzecimi).

Identyfikacja podmiotów, którzy zawarli umowę z B. i mogą być zainteresowani Usługami Dodatkowymi opiera się m.in. na wykorzystywaniu swoich kontaktów biznesowych oraz wspólnych próbach dotarcia do innych podmiotów trzecich, a w konsekwencji na organizowaniu biznesowych spotkań. W czasie tych spotkań Strony przedstawiają z jednej strony zakres dostępnych pakietów danych B. (charakteryzujących się np. różną szczegółowością lub częstotliwością dostarczania przez B) oraz korzyści wynikające z ich nabycia od B przez podmiot trzeci, a jednocześnie wyjaśniają możliwości wykorzystania pozyskanych danych oraz ich przetwarzania w ramach Usług dodatkowych, jak również wynikających z tego potencjalnych korzyści dla podmiotów trzecich (np. podnoszenia kompetencji analitycznych podmiotów trzecich).

Optymalizacja procesu sprzedaży wiąże się przede wszystkim ze wspólną organizacją i uczestnictwem Stron w spotkaniach z potencjalnymi klientami, co zapewnia możliwość zaprezentowania szerokiego zakresu zalet i korzyści wynikających z nabycia przez podmiot trzeci danych B, jak również odnoszących się do nich Usług Dodatkowych. Strony wykorzystują swoje biznesowe kontakty w celu dotarcia do jak najszerszego grona podmiotów, wymieniają się dostępnymi informacjami (np. w zakresie doświadczeń z dotychczasowych współprac, skutecznych technik negocjacyjnych) czy współpracują w obszarze marketingu - dążąc do realizacji wspólnego celu i założeń współpracy opisywanej we wniosku o interpretację.

Procentowe poziomy wysokości przychodów nie są oparte na konkretnych danych kalkulacyjnych (takich jak np. przewidywany zakres lub ilość zadań wykonanych przez którąkolwiek ze Stron, czy spodziewane zaangażowanie czasowe). Zostały one ustalone przez Strony na określonych poziomach w drodze negocjacji.

Zgodnie z treścią Umowy, nie będzie ona obowiązywała w odniesieniu do podmiotów trzecich objętych szczególnymi ograniczeniami regulacyjnymi ani jakichkolwiek innych podmiotów, jeśli takie działania mogłyby spowodować podejrzenie, że Wnioskodawca działałaby niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, czy pozostawałby w sprzeczności z zasadami niezależności czy też z wiążącymi go zasadami profesjonalnego wykonywania zawodu.

Wówczas Spółka nie będzie wspierać realizacji celu umowy (w szczególności nie będzie podejmować jakichkolwiek działań: w tym m.in. uczestniczyć w spotkaniach lub podejmować jakiejkolwiek interakcji, świadczyć Usług Dodatkowych, etc.) a założenia Umowy (dotyczące współdziałania Stron i związanych z nim rozliczeń) nie będą w tym zakresie realizowane. W stosunku do takiego kontrahenta B będzie prowadzić proces odpłatnego udostępniania Pakietów danych bez udziału Wnioskodawcy.

Ponadto Strony zdefiniowały w Umowie minimalne cele biznesowe na rok 2025, 2026 i 2027 (związane m.in. z zakładaną liczbą podpisanych umów przez B z podmiotami trzecimi, ich wartością czy progiem przychodu netto), procedurę działań naprawczych w przypadku ich nie osiągnięcia (lub częściowego osiągnięcia) oraz uprawnienia do rozwiązania Umowy.

Jednak nawet w przypadku rozwiązania Umowy (a w efekcie braku dalszego wspólnego działania), Strony dokonają wzajemnych rozliczeń, tj. wypłaty przez B Revenue Share na rzecz Wnioskodawcy oraz wypłaty przez Wnioskodawcę Revenue Share A na rzecz Zainteresowanego w zakresie podpisanych już (w trakcie trwania Umowy) umów z podmiotami trzecimi.

Jak zostało wskazane w treści wniosku, Umowa stanowi wprost, że nie przewiduje uprawnienia żadnej ze Stron do żądania od drugiej Strony wykorzystania konkretnych umiejętności w konkretny sposób, wykonania rezultatu ani realizacji zobowiązań. Tym samym, Strony nie dokonują wzajemnego rozliczenia / analizy zakresu realizowanych bieżąco zadań. Zgodnie z informacjami zawartymi w odpowiedzi na pytanie nr 9, Strony przewidziały wyłącznie pewne minimalne cele biznesowe, których brak spełnienia może wszcząć procedury naprawcze lub pozwolić na rozwiązanie Umowy. Są one jednak oparte na obiektywnych danych, jak np. osiągnięty próg przychodu netto.

Jednocześnie mając na uwadze, że niniejsza współpraca ma charakter ciągły, a podstawową formą działań realizowanych przez Strony w ramach wspólnego przedsięwzięcia jest ich uczestnictwo w spotkaniach biznesowych / sprzedażowych z potencjalnymi klientami, to Strony dokonują bieżącej wymiany informacji w formie prostych raportów / podsumowań, które mają sprzyjać efektywnemu zarządzaniu współpracą (np. w zakresie efektów dotychczasowych spotkań, planów na kolejne tygodnie itp.).

Pytania

1)    Czy na gruncie przepisów o VAT rozliczenia między A a B w zakresie Revenue Share powinny być klasyfikowane jako niepodlegające opodatkowaniu VAT (jako niestanowiące wynagrodzenia za świadczenie usług przez A na rzecz B, a stanowiące wyłącznie podział przychodów ze wspólnego przedsięwzięcia)?

2)    Czy na gruncie przepisów o VAT rozliczenia między A a B w zakresie Revenue Share A powinny być klasyfikowane jako niepodlegające opodatkowaniu VAT (jako niestanowiące wynagrodzenia za świadczenie usług przez B na rzecz A, a stanowiące wyłącznie podział przychodów ze wspólnego przedsięwzięcia)?

3)    W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze oraz drugie (tj. uznania, iż rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A nie powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A a B) czy B będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT w związku z ewentualnymi wydatkami ponoszonymi przez B w związku z realizacją celu Umowy, jakim jest maksymalizacja przychodów Stron w obszarze Monetyzacji Danych i świadczenia Usług Dodatkowych?

4)    W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze oraz drugie (tj. uznania, iż rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A nie powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A a B) czy A będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT w związku z ewentualnymi wydatkami ponoszonymi przez A w związku z realizacją celu Umowy, jakim jest maksymalizacja przychodów Stron w obszarze Monetyzacji Danych i świadczenia Usług Dodatkowych?

5)    W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze (tj. uznania, iż rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie usług między A a B), czy A powinna dokumentować rozliczenia w ramach Revenue Share fakturami VAT (na kwotę uzgodnionego podziału zysku)?

6)    W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie drugie (tj. uznania, iż rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share A powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie usług między A a B), czy B powinna dokumentować rozliczenia w ramach Revenue Share A fakturami VAT (na kwotę uzgodnionego podziału zysku)?

7)    W przypadku uznania, iż rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A a B (oraz dokumentowane przez A fakturami VAT), czy B będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z takich faktur wystawianych przez A w związku z realizacją Umowy?

8)    W przypadku uznania, iż rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A a B (oraz dokumentowane przez B fakturami VAT), czy A będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z takich faktur wystawianych przez B w związku z realizacją Umowy?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1 oraz Ad 2

Wnioskodawca oraz Zainteresowany stoją na stanowisku, że rozliczenia między A a B w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A nie powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A a B, a tym samym nie powinny podlegać opodatkowaniu VAT.

Ad 3 oraz Ad 4

W przypadku uznania, że rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A nie powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A a B (a tym samym nie będą podlegały opodatkowaniu VAT), zdaniem Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego przysługuje im prawo do odliczenia VAT w związku z ewentualnymi wydatkami ponoszonymi z tytułu realizacji celu Umowy, którym jest maksymalizacja przychodów Stron w obszarze Monetyzacji Danych i świadczenia Usług Dodatkowych.

Ad 5 oraz Ad 6

W przypadku uznania, iż rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A a B (a tym samym będą podlegały opodatkowaniu VAT), zdaniem Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego Strony (odpowiednio A - w przypadku pytania nr 5 oraz B - w przypadku pytania nr 6) powinny dokumentować rozliczenia w ramach Revenue Share oraz Revenue Share A fakturami VAT na kwotę uzgodnionego podziału zysku. Będzie to dotyczyć również przypadków gdy odpowiednie kwoty podziału przychodów będą realizowane w kolejnych miesięcznych okresach, w których jedna Strona - już po zawarciu umowy z podmiotem trzecim przez drugą Stronę - nie będzie podejmować żadnych działań w ramach realizacji Umowy).

Ad 7 i Ad 8

W przypadku uznania, iż rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A a B (a tym samym będą podlegały opodatkowaniu VAT i powinny być dokumentowane fakturami VAT), zdaniem Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego przysługuje im prawo do odliczenia VAT z faktur wystawianych między A i B w związku z realizacją Umowy na zasadach ogólnych. Będzie to dotyczyć również przypadków gdy odpowiednie kwoty podziału przychodów będą realizowane w kolejnych miesięcznych okresach, w których jedna Strona - już po zawarciu umowy z podmiotem trzecim przez drugą Stronę - nie będzie podejmować żadnych działań w ramach realizacji Umowy).

Uzasadnienie:

Ad 1 oraz Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego, dla oceny poprawności stanowiska przedstawionego przez Strony dla pytania nr 1 i nr 2 kluczowe jest rozstrzygnięcie czy czynności realizowane przez Strony na podstawie Umowy w ramach wspólnego przedsięwzięcia, spełniają warunki uznania ich za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Za świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, uznaje się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2.    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3.    świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika zatem, iż przez świadczenie usług należy rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą świadczenia (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Natomiast zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.

Kwestia „odpłatności” była niejednokrotnie przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). W wyroku C-102/86 w sprawie Apple and Pear Development Council TSUE wskazał, że: „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”. Natomiast w wyroku C‑16/93 Tolsma TSUE wskazał, że czynność: „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

Podobny pogląd wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 29 października 2015 r., sygn. I FSK 1352/14, gdzie stwierdzono m.in., że: „Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w tej sprawie podziela wyrażane w orzeczeniach sądów administracyjnych stanowisko, że szeroki, odwołujący się do pojęcia świadczenia, zakres przedmiotowy określony w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, nie może być odczytywany w ten tylko sposób, że świadczeniem usług jest każda czynność czy zdarzenie, którego efektem jest odpłatne przysporzenie jednej ze stron na skutek działania, bądź zaniechania innej strony. Z powołanego przepisu wynika, że usługą jest każde, co do zasady, odpłatne świadczenie, które nie jest dostawą towarów i które przejawia się tym, że świadczeniobiorca (konsument) wynosi z niego choćby nawet potencjalną korzyść. Posiłkując się (…) wskazaniami wynikającymi z wyroków Trybunału Sprawiedliwości (np. wyrok z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93, wyrok z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81, wyrok z 5 lutego 1980 r. w sprawie C-154/80 czy w sprawie C-276/97, C-358/97 i 408/97) formułowane jest ogólne stanowisko, że za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być relacje, w których:

a)    istnieje jakiś związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

b)    wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

c)    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,

d)    odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

e)    istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego”.

Należy również zauważyć, że występowania przepływu pieniężnego między stronami nie należy automatycznie zrównywać z pojęciem wynagrodzenia z tytułu świadczenia (wykonania) usługi w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Zapłata (rozumiana w tym kontekście jako rozliczenie) przesądza jedynie o występowaniu odpłatności jako - co do zasady - elemencie koniecznym czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, niemniej sama w sobie nie powinna być traktowana jako czynność opodatkowana VAT, jeśli nie towarzyszy jej świadczenie usługi.

W tym kontekście warto przytoczyć m.in. fragment wyroku NSA z dnia 13 października 2021 r., sygn. I FSK 1898/18), w którym sąd zaznaczył, że: „Dychotomiczny podział na gruncie ustawy o VAT czynności na świadczenie usług i dostawę towarów nie oznacza, że wypełnia on wszelkie przejawy bogatej aktywności podmiotów gospodarczych, a każdy przepływ środków finansowych, odbywający się w ramach relacji pomiędzy podatnikami VAT musi być przyporządkowany świadczeniu usług lub dostawie towarów. Takiego przyporządkowania nie determinuje także okoliczność, że każdy konsorcjant jest odrębnym podatnikiem VAT. Szerokie określenie zakresu przedmiotowego art. 8 ust. 1 u.p.t.u. nie oznacza, że świadczeniem usług jest każda czynność czy zdarzenie, którego efektem jest odpłatne przysporzenie jednej ze stron na skutek działania bądź zaniechania innej strony. Określony w umowie podział wydatków i przychodów dokonywany przez lidera konsorcjum nie może zostać uznany za odsprzedaż usług przez jeden podmiot innym podmiotom wchodzącym w skład konsorcjum, gdy jego partnerzy w ogóle nie korzystają z tak wykonywanych usług, nie są ich usługobiorcami, a wręcz odwrotnie, występują zbiorowo w charakterze usługodawców, których reprezentuje lider. Rozliczenia pieniężne między uczestnikami wspólnego przedsięwzięcia, jeśli nie towarzyszy im świadczenie usługi, nie mogą być same przez się potraktowane jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podział przychodów i kosztów dokonany przez lidera będzie w takiej sytuacji wewnętrznym rozliczeniem między podmiotami uczestniczącymi zbiorowo w świadczeniu usług na rzecz usługobiorcy”. Przy tej okazji warto tylko nadmienić, że powyższy wyrok został wydany w stanie faktycznym dotyczącym konsorcjum, gdzie sąd uznał, że wewnętrzne rozliczenia pomiędzy jego członkami nie są świadczeniem usług na gruncie VAT (co zresztą było podglądem niejednokrotnie wyrażanym w judykaturze).

Należy także wskazać, że analiza konsekwencji podatkowych związanych z realizacją wspólnego przedsięwzięcia na gruncie VAT powinna odnosić się do jego głównego celu, a nie pojedynczych działań składających się na współpracę. Jak zostało wskazane w wyroku NSA z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1373/14: „(...) istnieje ugruntowane już orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznające, że przy ustalaniu na gruncie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, jako przedmiotu opodatkowania - świadczenia usług o złożonym charakterze, jakie stanowią umowy o współpracy (kooperacyjne lub konsorcjalne), należy uwzględniać podstawowy cel wynikający z takich porozumień gospodarczych, a nie dokonywać wyodrębniania na potrzeby podatkowe w sposób oderwany od ich sensu gospodarczego poszczególnych czynności służących realizacji tego celu”.

Podobnie w wyroku dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. III SA/Wa 873/16, WSA w Warszawie stwierdził, iż: „Słusznie jest twierdzenie Wnioskodawcy, iż przy ocenie skutków w zakresie VAT w odniesieniu do wspólnych przedsięwzięć należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności. Gdyby przyjąć, iż udostępnianie bazy danych, zaplecza technicznego oraz wiedzy stanowi świadczenie usług, natomiast zapłatą/wynagrodzeniem za tę usługę są kwoty otrzymane od drugiej Strony, to całkowicie pominięty zostałby cel umowy, tj. pozyskiwanie klientów i sprzedaż produktów ubezpieczeniowych i bankowych”.

W kontekście powyższego w ocenie Wnioskodawcy i Zainteresowanego, charakter współpracy Stron w ramach wspólnego przedsięwzięcia uregulowanego Umową nie pozwala na uznanie, iż spełnione są łącznie powyższe przesłanki warunkujące uznanie czynności za odpłatne świadczenie usług na gruncie przepisów o VAT.

Zgodnie z informacjami wskazanymi w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, celem podjęcia współpracy między Stronami jest wspólne realizowanie działań, które mają doprowadzić do maksymalizacji przychodów Stron w obszarze realizacji strategii Monetyzacji Danych oraz świadczenia Usług Dodatkowych. Osiągnięcie tego celu jest możliwe poprzez:

• wspólne poszukiwanie przez Strony podmiotów trzecich zainteresowanych usługami B w obszarze Monetyzacji Danych,
• wspólną identyfikację kontrahentów, którzy mogą być zainteresowani Usługami Dodatkowymi A,
• wspólnymi działaniami Stron w obszarze m.in. marketingu i sprzedaży,
• czy współdziałania Stron (w razie potrzeby) w realizacji tych usług.

Tym samym między Stronami zachodzi relacja biznesowa, która co prawda została sformalizowana w formie Umowy, jednak dąży ona do stworzenia przez Strony możliwości świadczenia usług przez każdą ze stron odrębnie (w postaci Monetyzacji Danych i Usług Dodatkowych) podmiotom trzecim. W szczególności wynikiem tej relacji nie jest kreowanie wzajemnych świadczeń/czynności między Stronami. Działania podejmowane przez B w ramach współpracy nie są realizowane na rzecz A jako beneficjenta tych czynności i odwrotnie - czynności podejmowane przez A. w ramach wspólnego przedsięwzięcia nie pozwalają na osiągnięcie przez B bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści.

Strony uzyskują korzyści poprzez realizację wspólnie wyznaczonego celu, który jest osiągany w ramach współpracy ukierunkowanej na podmioty trzecie będące docelowymi odbiorcami świadczeń każdej ze Stron. Realizacja tego celu w zaplanowanym przez Strony zakresie byłaby niemożliwa do wykonania indywidualnie.

Powyższe wnioski potwierdza także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lutego 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.621.2019.3.AM, która dotyczyła kwalifikacji na gruncie VAT rozliczeń związanych z organizacją imprezy biegowej, stanowiącej przedmiot wspólnego przedsięwzięcia: „Osiągnięcie wspólnego celu, jakim jest realizacja Imprezy (Biegu), przez Kontrahentów Wnioskodawcy, z którymi współpracuje Wnioskodawca poza granicami Polski nie wiąże się ze świadczeniem usług przez tych Kontrahentów na rzecz Wnioskodawcy. Ani Wnioskodawca ani Kontrahenci nie są bezpośrednim beneficjentem podejmowanych przez siebie działań”.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż Umowa nie zobowiązuje Stron do spełniania wzajemnych świadczeń. Nie uprawnia ona także żadnej ze Stron do żądania od drugiej Strony wykorzystania konkretnych umiejętności w konkretny sposób, wykonania rezultatu ani realizacji zobowiązań, gdyż świadczenie jakichkolwiek usług (między B a A), o ile wystąpią, będzie wymagać zawarcia przez Strony odrębnej umowy. Strony na mocy Umowy mają podejmować działania we wspólnym interesie w taki sposób, w jaki same uznają to za niezbędne do realizacji wyznaczonych celów.

Także w zakresie wynagrodzenia, zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanego, nie można uznać, iż jedna ze Stron dokonuje wypłaty wynagrodzenia za usługi drugiej Strony świadczone na jej rzecz. Jak wynika z Umowy, każda ze Stron angażuje we własnym zakresie swoje aktywa i pokrywa w pełni we własnym zakresie swoje koszty związane z realizacją założeń Umowy. Jednocześnie środki pieniężne, jakie B. i A. mogą otrzymać, są wynikiem podziału osiągniętych przychodów wg zasad określonych w Umowie. Taka czynność ma charakter wyłącznie techniczny i jest dokonywana w celu odzwierciedlenia uzgodnionej wysokości przychodów przez każdą ze Stron. W konsekwencji rozliczenie to nie stanowi wynagrodzenia należnego za świadczenie wzajemne, a jest wynikiem realizacji celów wynikających ze współpracy Stron, tj. współdziałania w dążeniu do zwiększenia przychodów ze sprzedaży usług przez Strony, wykonywanych na rzecz podmiotów trzecich.

Takie podejście znajduje swoje poparcie w praktyce organów podatkowych, m.in.:

• w interpretacji indywidualnej z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.786.2024.1.AS: „Przekazane Państwu środki finansowe przez Lidera tytułem zwrotu wydatków i podziału zysku nie stanowią wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenia na jego rzecz. Przekazanie tych środków ma charakter techniczny i jest dokonywane w celu odzwierciedlenia partycypacji poszczególnych uczestników przedsięwzięcia w zysku i kosztach generowanych przez wspólne przedsięwzięcie. Sama czynność podziału wydatków i podziału zysku nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu”;
• w interpretacji indywidualnej z dnia 5 marca 2021 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.269.2019.7.S.RMA: „W konsekwencji w sytuacjach, w których przedmiotem umowy stron jest wspólna realizacja określonego celu można przyjąć, że w zakresie działań każdej ze stron, wynikających z ich obowiązków umownych, nie dochodzi do wzajemnego odpłatnego świadczenia usług”;
• w interpretacji indywidualnej z dnia 12 września 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.385.2019.1.IZ: „Rozliczenie ustalonego procenta przychodów przypadającego na każdą ze stron umowy nie będzie stanowić świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1, w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy. Jak wynika z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku, osiągnięcie wspólnego celu, jakim jest organizacja Wydarzenia nie wiąże się bezpośrednio ze świadczeniem usług przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki”.

Jednocześnie wskazać należy, iż celem opodatkowania VAT jest obciążenie konsumpcji końcowej. W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym nie dochodzi do konsumpcji usług przez żadną ze Stron, a jedynie do współdziałania w celu osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego, tj. maksymalizacji przychodów ze sprzedaży usług świadczonych przez Strony podmiotom trzecim.

W konsekwencji, Wnioskodawca oraz Zainteresowany stoją na stanowisku, że aktywności wykonywane przez Strony w ramach Umowy nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT między Stronami na bazie Umowy i tym samym kwoty rozliczane w ramach Revenue Share oraz Revenue Share A nie stanowią wynagrodzenia, które podlegałoby opodatkowaniu VAT.

Ad 3 i Ad 4

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ww. ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak jednak wynika z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Tym samym podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Strony pokrywają w pełni we własnym zakresie swoje koszty związane z realizacją Umowy. Jednocześnie celem podjętej współpracy w ramach wspólnego przedsięwzięcia jest dążenie Stron do maksymalizacji ich przychodów w ramach Monetyzacji Danych przez B oraz świadczenia Usług Dodatkowych przez A.

Zauważyć należy, że nawet jeśli sam podział osiągniętych przychodów w ramach Revenue Share i Revenue Share A między Stronami nie będzie podlegał opodatkowaniu VAT (gdyż w ramach wspólnego przedsięwzięcia Strony nie dokonują odpłatnego świadczenia usług na swoją rzecz), to jednak zarówno B jak i A będą wskutek swojej współpracy realizowały czynności podlegające opodatkowaniu VAT (w relacji z podmiotami trzecimi).

Współdziałanie Stron w ramach Umowy ma na celu wygenerowanie korzyści w postaci świadczenia usług na rzecz podmiotów trzecich przez odpowiednio B i A, podlegających opodatkowaniu VAT. Odbiorcami tych usług będą podmioty trzecie w sytuacji, gdy zdecydują się one na zakup dostępu do pakietu danych od B (Monetyzacja Danych) oraz usług związanych z rozwojem kompetencji analitycznych (Usługi Dodatkowe). Świadczenie niniejszych usług będzie dokumentowane poprzez wystawienie faktury VAT odpowiednio przez B lub A na rzecz podmiotu trzeciego.

Ponadto Strony pragną wskazać, że zgodnie z obowiązującymi na gruncie prawa UE regułami lojalnej współpracy i prounijnej wykładni prawa krajowego, organy administracji publicznej poszczególnych państw członkowskich (w tym polskie organy podatkowe i sądy administracyjne) zobowiązane są interpretować przepisy prawa krajowego w sposób możliwie najpełniej odzwierciedlający zasady i regulacje ustanowione w prawie unijnym.

W art. 1 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zdefiniowane zostały m.in. fundamentalne cechy podatku od wartości dodanej, tj. proporcjonalność opodatkowania oraz faktyczne opodatkowanie konsumpcji, z którego wynika neutralność podatku VAT. Jak bowiem stanowi powołany przepis, „zasada wspólnego systemu VAT polega na zastosowaniu do towarów i usług ogólnego podatku konsumpcyjnego dokładnie proporcjonalnego do ceny towarów i usług, niezależnie od liczby transakcji, które mają miejsce w procesie produkcji i dystrybucji poprzedzającym etap obciążenia tym podatkiem. VAT, obliczony od ceny towaru lub usługi według stawki, która ma zastosowanie do takiego towaru lub usługi, jest wymagalny od każdej transakcji, po odjęciu kwoty podatku poniesionego bezpośrednio w różnych składnikach kosztów”.

W świetle powyższych zasad, obciążenie podatkowe w VAT powinno dotyczyć jedynie ostatecznego konsumenta towaru lub usługi, który ponosi ciężar podatku, natomiast podmiot gospodarczy nie powinien ponosić faktycznego ciężaru VAT, o ile prowadzi działalność opodatkowaną i nie dochodzi do „konsumpcji” przez ten podmiot towarów lub usług.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego, w przypadku uznania, że same rozliczenia między B a A w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A nie podlegają opodatkowaniu VAT, Stronom nadal przysługuje prawo do odliczenia VAT w związku z ewentualnymi wydatkami ponoszonymi z powodu realizacji celu Umowy, jakim jest maksymalizacja przychodów Stron w obszarze Monetyzacji Danych i świadczenia Usług Dodatkowych.

Takie podejście znajduje swoje poparcie m.in. w stanowisku Dyrektora KIS wyrażonego w interpretacji indywidualnej z dnia 24 października 2024 r. sygn. 0111-KDIB3-1.4012.442.2024.4.KO, w której uznał za prawidłowy pogląd podatnika, iż skoro nabywa on nieruchomości oraz materiały i usługi związane z remontem nieruchomości wykorzystywanej w działalności opodatkowanej w ramach zawartej umowy wspólnego przedsięwzięcia (dla której podział wypracowanego zysku między współpracującymi podmiotami pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT, gdyż żadna ze stron nie świadczy na rzecz drugiej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT), to zachowuje on prawo do odliczenia całości podatku wynikającego z otrzymanych faktur zakupu.

Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT przewidują także sytuację, w której w przypadku, gdy podatnik wykonuje zarówno działalność gospodarczą, jak i działalność inną niż gospodarcza, jest on zasadniczo obowiązany do wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami wykorzystywanymi: (i) do celów działalności gospodarczej oraz (ii) do innych celów. Natomiast, gdy bezpośrednie przyporządkowanie podatku naliczonego do obu rodzajów działalności nie jest możliwe (tj. poszczególne wydatki dotyczą zarówno działalności gospodarczej, jak i pozostałej), podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji.

Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym „sposobem określenia proporcji”.

Jednakże Strony są zdania, że niniejszy przepis nie powinien mieć zastosowania w rozważanej sytuacji z powodów przedstawionych poniżej.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, samo występowanie wpływów (transferów pieniężnych) pozostających poza zakresem VAT nie powoduje powstania obowiązku stosowania zasad określonych w cytowanym wyżej przepisie. Obowiązek pojawia się tylko wtedy, kiedy podatnik podejmuje aktywność niebędącą działalnością gospodarczą.

Zgodnie natomiast z definicją „działalności gospodarczej” przewidzianą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jednocześnie stosownie do uzasadnienia do projektu nowelizacji wprowadzającej art. 86 ust. 2a do ustawy o VAT (przepis ten obowiązuje od 1 stycznia 2016 r.): „cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej przepisami art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Mieścić będą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT, przykładowo otrzymanie odszkodowań umownych czy odsetek za nieterminowe dokonywanie płatności od kontrahentów, sprzedaż wierzytelności „trudnych”, itp. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, z definicji niemające nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika”.

Należy zatem podkreślić, iż, zgodnie ze wskazanymi powyżej uwagami, definicja działalności gospodarczej dla celów zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT powinna być rozumiana możliwie szeroko - jako wszelka działalność pozostająca w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą (w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Tym samym należy zauważyć, iż powyżej wskazaną definicję działalności gospodarczej bez wątpienia spełnia prowadzona przez Strony ich działalność opisana w niniejszym wniosku, w ramach której m.in. będą wykonywane czynności obejmujące odpowiednio Monetyzację Danych lub świadczenie Usług Dodatkowych na rzecz podmiotów trzecich. W odniesieniu natomiast do przepływów dokonywanych w Ramach Revenue Share lub Revenue Share A, intencją Stron jest potwierdzenie, że również czynności wykonywane w ramach tego obszaru stanowią przejaw działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i niezależnie od kwalifikacji tych przepływów dla potrzeb VAT ich dokonywanie nie wpływa na zakres prawa do odliczenia VAT naliczonego przez Strony.

Stosownie do powyższego, Strony pragną wskazać, iż dokonując rozliczeń w ramach Revenue Share lub Revenue Share A realizują oni czynności związane z działalnością gospodarczą. Dokonywanie rozliczeń z tego tytułu jest rezultatem podejmowanych przez Strony czynności gospodarczych w związku z realizacją celu Umowy, jakim jest maksymalizacja przychodów Stron w obszarze Monetyzacji Danych i świadczenia Usług Dodatkowych. Ponadto przedmiotowe działania związane z rozliczeniem w ramach Revenue Share lub Revenue Share A nie byłyby możliwe (konieczne) w oderwaniu od tego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej przez Strony.

Mając na uwadze powyższe, Strony pragną wskazać, iż w ich ocenie czynności podejmowane w związku z realizacją celu Umowy pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Strony działalnością gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, stanowiąc przejaw tej działalności.

W konsekwencji, Strony stoją na stanowisku, że w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów ich podstawowej działalności gospodarczej, opisanej w niniejszym wniosku, jak i działalności związanej z realizacją celu Umowy (jakim jest maksymalizacja przychodów Stron w obszarze Monetyzacji Danych i świadczenia Usług Dodatkowych), Strony nie są obowiązane do obliczenia kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT zgodnie ze sposobem określania proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, nawet w przypadku zakwalifikowania rozliczeń z tytułu Revenue Share i Revenue Share A jako rozliczeń pozostających poza zakresem VAT.

Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych wynikających z interpretacji indywidualnych wydawanych w omawianym zakresie. W interpretacji indywidualnej z dnia 23 marca 2016 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPP3/4512-956/15/EJ, organ podatkowy wskazał, że: „Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. Definicja działalności gospodarczej zawarta jest w art.15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. «Towarzyszą» one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą”.

Mając na uwadze powyższe rozważania, w opinii Stron, w przypadku ponoszenia wydatków w związku z realizacją celu Umowy (którym jest maksymalizacja przychodów Stron w obszarze Monetyzacji Danych i świadczenia Usług Dodatkowych), przysługiwać im będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości.

Ad 5 i Ad 6

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą m.in. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W związku z powyższym, w przypadku uznania przez organ interpretacyjny stanowiska Stron w zakresie pytania nr 1 i 2 za nieprawidłowe, tj. uznania, że rozliczenia między B. a A. w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A powinny być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie za świadczenie wzajemnych usług między A. a B. (a tym samym będą podlegały opodatkowaniu VAT), zdaniem Wnioskodawcy oraz Zainteresowanego Strony powinny dokumentować rozliczenia w ramach Revenue Share oraz Revenue Share A fakturami VAT. Jeśli zdaniem organu interpretacyjnego kwoty przelewane przez Strony w ramach Revenue Share oraz Revenue Share A stanowią wynagrodzenie za świadczone usługi, faktury te powinny wskazywać kwotę uzgodnionego podziału zysku.

W ocenie Stron będzie to dotyczyć wszystkich kolejnych rozliczeń dokonywanych na bazie miesięcznej w trakcie trwania Umowy, a więc analogiczne faktury powinny być wystawiane na odpowiednie kwoty podziału przychodów we wszystkich kolejnych miesiącach (nawet jeśli podział przychodu będzie realizowany w kolejnych miesięcznych okresach, w których jedna Strona - już po zawarciu umowy z podmiotem trzecim przez drugą Stronę - nie będzie podejmować żadnych działań w ramach realizacji Umowy).

Ad 7 i Ad 8

Jak wskazano już w uzasadnieniu do pytania nr 3 i 4, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT.

Z treści przywołanego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy/świadczenia. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Dla porządku należy również dodać, że oprócz występowania związku pomiędzy zakupami a czynnościami opodatkowanymi, prawo do odliczenia VAT naliczonego powstaje, o ile spełnione zostaną również następujące przesłanki:

• w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (w myśl art. 86 ust. 10 ustawy o VAT przed jego powstaniem podatku nie można odliczyć),
• podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny dokumentujące nabycie (w myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT przed ich otrzymaniem podatku nie można odliczyć),
• nie zachodzą wymienione w art. 88 ustawy o VAT okoliczności, w których prawo do odliczenia podatku jest wyłączone, takie jak m.in. (i) wystawienie faktury przez podmiot nieistniejący, (ii) wystawienie faktury stwierdzającej czynności, które nie zostały dokonane lub podającej kwoty niezgodne z rzeczywistością, (iii) fakt, że transakcja nie podlega opodatkowaniu VAT albo jest z podatku zwolniona, czy też (iv) konkretne rodzaje transakcji, dla których odliczenie nie przysługuje (np. nabycie usług hotelowych i gastronomicznych).

Tym samym, jeżeli zdaniem organu rozliczenia Stron w ramach Umowy należy uznać za wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ustawy o VAT, to odpowiednio B (w związku z otrzymaniem Revenue Share A), jak i A (w związku z otrzymaniem Revenue Share), jako świadczeniodawcy, powinni udokumentować to świadczenie fakturą z wykazanym podatkiem od towarów i usług (jak wskazano w stanowisku do pytania nr 5 i nr 6).

Jednocześnie należy zauważyć, że usługi świadczone przez odpowiednio B. na rzecz A. w przypadku Revenue Share A. i odpowiednio A. na rzecz B. w przypadku Revenue Share pozostawać będą w bezpośrednim związku z czynnościami opodatkowanymi VAT wykonywanymi przez każdą ze Stron. Będą one bowiem bezpośrednio służyły Stronom do prowadzenia tej działalności związanej z maksymalizacją przychodów każdej ze Stron w ramach Umowy.

W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy i Zainteresowanego, spełniony zostanie wskazany w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek do powstania prawa do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia ww. usług odpowiednio przez B. oraz A., w postaci istnienia związku nabywanych usług z wykonywanymi przez nie czynnościami opodatkowanymi VAT.

Jednocześnie istnienie tego prawa warunkowane będzie brakiem zaistnienia przesłanek negatywnych zawartych w art. 88 ustawy o VAT, a każda ze Stron będzie uprawniona do skorzystania z prawa do odliczenia nie wcześniej niż w okresie, w którym (i) powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych przez nią usług (w tym przypadku - zdaniem Stron obowiązek taki powstawać będzie wraz z zakończeniem każdego okresu rozliczeniowego dotyczącego wypłaty Revenue Share i Revenue Share A) oraz (ii) otrzyma ona odpowiednio od A (przy Revenue Share) lub B (przy Revenue Share A) fakturę dokumentującą przedmiotowe usługi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść.

Czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

• w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
• świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

W wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

W wyroku w sprawie C-16/93 z 3 marca 1994 r. pomiędzy R. J. Tolsma v. Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE zauważył, że:

Natomiast w wyroku w sprawie C-90/20 ws. Apcoa Parking Danmark TSUE wskazał, że aby świadczenie usług można było uznać za odpłatne, i wobec tego opodatkowane podatkiem VAT, to pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą musi istnieć stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych - usługi i wynagrodzenia, między którymi istnieje bezpośredni związek.

W konsekwencji, aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem i w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do zidentyfikowania konsument towarów lub usług. W związku z powyższym zaniechanie działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE. Zgodnie z tym przepisem:

Powyższe przepisy wskazują, że czynność podlega opodatkowaniu, jeśli podmiot wykorzystuje swój majątek w sposób ciągły w celach zarobkowych.

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy rozliczenia w zakresie Revenue Share oraz w zakresie Revenue Share A powinny być klasyfikowane jako niepodlegające opodatkowaniu VAT, tj. jako wyłącznie podział przychodów ze wspólnego przedsięwzięcia.

Za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług uważane mogą być takie sytuacje, w których:

• istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
• wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
• istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
• istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Jak już wyżej wskazano, świadczenie usług zakłada istnienie dwóch podmiotów, a więc tego, który świadczy usługę (usługodawcy) i tego, który świadczenie odbiera (usługobiorcy), czyli konsumenta usługi. Skoro opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług, to znaczy, że istnieje stosunek prawny pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą, a rezultatem tego związku jest wzajemne działanie tych podmiotów. Działanie to polega na tym, że wynagrodzenie otrzymywane przez wykonawcę usługi następuje w zamian za wykonanie usługi na rzecz jej odbiorcy. Pomiędzy odpłatną czynnością podlegającą opodatkowaniu, a otrzymywanym z tytułu tej czynności wynagrodzeniem musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek.

W tym miejscu należy odnieść się także do istoty wspólnego przedsięwzięcia. Zauważyć należy, że zawieranie porozumień w postaci umowy o współpracę jest dopuszczalne, w ramach swobody umów. Stosownie do art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Umowa o wspólne przedsięwzięcie z reguły wiąże podmioty na czas określony, najczęściej oznaczony osiągnięciem celu, dla którego została zawarta. Podmioty podejmujące współpracę w ramach wspólnego przedsięwzięcia realizują wspólną politykę finansową objętą porozumieniem, a podjęte przez takie podmioty działania nie tworzą podmiotu gospodarczego, który byłby odrębnym podmiotem gospodarczym podlegającym rejestracji. Zatem przedsiębiorcy działający w ramach wspólnego przedsięwzięcia są odrębnymi podatnikami VAT.

W konsekwencji w sytuacjach, w których przedmiotem umowy stron jest wspólna realizacja określonego celu, można przyjąć, że w zakresie działań każdej ze stron, wynikających z ich obowiązków umownych, nie dochodzi do wzajemnego odpłatnego świadczenia usług. Należy podkreślić, że w tego rodzaju przypadkach wszystkie strony umowy osiągają zamierzone cele, z tym że osiągnięcie tych celów nie jest bezpośrednio związane ze świadczeniem innego podmiotu w ramach zawartej umowy.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, treści przepisów prawa podatkowego oraz orzecznictwa TSUE prowadzi do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z umową, w ramach której następuje wykonanie zarówno przez A na rzecz B, jak i B na rzecz A, skonkretyzowanych działań określonych w umowie o wspólnym przedsięwzięciu, za które otrzymują oni środki finansowe w określonej wysokości. W przedmiotowej sprawie nie można mówić o przedsięwzięciu w celu realizacji wspólnego celu, które nie będzie podlegało opodatkowaniu. Należy wskazać, że świadczeniem jest każde zachowanie polegające na działaniu, zaniechaniu działania lub znoszeniu (tolerowaniu) określonej sytuacji lub stanu rzeczy. Analizując przestawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że pomiędzy A i B/B i A dochodzi do odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

W zaistniałych okolicznościach dojdzie do zawiązania stosunku zobowiązaniowego, w którym ww. podmioty zobowiązały się do wykonania na rzecz drugiej strony określonych czynności, za które otrzymają stosowne wynagrodzenie.

Jak wskazano we wniosku, zgodnie z treścią zawartej w 2025 r. umowy o współpracy, założeniem Stron jest współdziałanie w celu:

• wspólnego poszukiwania przez Strony podmiotów trzecich zainteresowanych usługami B. (tj. Monetyzacją Danych) i wspólnego podejmowania przez Strony działań zmierzających do zawarcia przez B umowy z podmiotem trzecim;
• wspólnej identyfikacji podmiotów trzecich, którzy zawarli umowę z B. na odpłatne udostępnienie danych, a którzy mogą być zainteresowani Usługami Dodatkowymi świadczonymi przez A;
• wspólnego działania w obszarze marketingu, sprzedaży, negocjacji, procesu zawierania umów przez B. z podmiotami trzecimi w zakresie udostępniania danych B, jak i zawierania umów przez A w zakresie świadczenia na rzecz tych podmiotów trzecich Usług Dodatkowych;
• współdziałania (w razie potrzeby) w realizacji opisanych powyżej usług odpowiednio przez B. i A. na rzecz podmiotów trzecich.

Strony potwierdziły w Umowie, że w ramach realizacji wspólnego przedsięwzięcia:

• w odniesieniu do Monetyzacji Danych, B będzie odpowiadać za koordynację całego procesu sprzedaży, identyfikację potrzeb podmiotów trzecich, zarządzać relacjami z podmiotami trzecimi, organizować spotkania z nimi i prowadzić negocjacje, ustalać harmonogram spotkań, przygotowywać umowy, aneksy lub inne dokumenty związane z trwaniem, realizacją lub zakończeniem umów z podmiotami trzecimi, rozwiązywać problemy techniczne i technologiczne związane z udzielaniem podmiotom trzecim dostępu do pakietów danych;
• w odniesieniu do Monetyzacji Danych, A będzie współdziałać z B w zakresie: wskazanych powyżej działań sprzedażowych, optymalizacji procesu sprzedaży dążącego do zawarcia umów z podmiotami trzecimi, w tym poprzez uczestnictwo w wybranych spotkaniach sprzedażowych oraz aktywne poszukiwanie nowych kontrahentów, współpracy w zarządzaniu relacjami z podmiotami trzecimi, rozwiązywaniu problemów koordynacyjnych w procesie sprzedaży;
• w odniesieniu do Usług Dodatkowych, A będzie odpowiadać za koordynację całego procesu sprzedaży Usług Dodatkowych, identyfikację potrzeb kontrahentów i zarządzanie relacjami z podmiotami trzecimi w tym obszarze, organizowanie spotkań z podmiotami trzecimi i prowadzenie negocjacji, ustalanie harmonogramu spotkań, przygotowywanie umów z podmiotami trzecimi na Usługi Dodatkowe, aneksów lub innych dokumentów związanych z trwaniem, realizacją lub zakończeniem umów z podmiotami trzecimi na Usługi Dodatkowe, rozwiązywanie problemów technicznych i technologicznych związanych ze świadczeniem Usług Dodatkowych;
• B. będzie współdziałać z A. w zakresie: wskazanych powyżej działań sprzedażowych i optymalizacji procesu sprzedaży Usług Dodatkowych, w tym m.in. poprzez uczestnictwo w wybranych spotkaniach sprzedażowych, współpracę w zarządzaniu relacjami z podmiotami trzecimi, rozwiązywanie problemów koordynacyjnych w procesie sprzedaży.

Ponadto wskazali Państwo, że wspólne poszukiwanie przez Strony podmiotów trzecich zainteresowanych usługami B. związane jest głównie ze wspólnym planowaniem i uczestnictwem Stron w spotkaniach o charakterze biznesowym / sprzedażowym z potencjalnymi klientami (podmiotami trzecimi). Spotkania te organizowane są zarówno z inicjatywy B, jak i Spółki (w spotkaniach biorą udział zazwyczaj przedstawiciele obu tych podmiotów).

Jednocześnie na pytania, jakie działania zmierzające do zawarcia przez B umowy z podmiotem trzecim podejmują Państwo (tj. A) oraz jakie działania zmierzające do zawarcia przez Państwa (A) umowy z podmiotem trzecim podejmuje B, wskazali Państwo odpowiednio, że: Spółka, analogicznie jak B, próbuje identyfikować podmioty trzecie, które mogą być zainteresowane współpracą ze Spółką i z B, wspólnie z B omawia i planuje spotkania z tymi podmiotami trzecimi, jak również razem z przedstawicielami B aktywnie uczestniczy w spotkaniach biznesowych z potencjalnymi nabywcami pakietów danych B i Usług dodatkowych, wspierając działania sprzedażowe w tym zakresie oraz że: B wspiera Spółkę w zawarciu umowy z podmiotem trzecim na świadczenie Usług Dodatkowych poprzez próby (analogiczne jakie podejmuje Spółka) identyfikacji podmiotów trzecich, które mogą być zainteresowane współpracą ze Spółką i z B w przedstawionym zakresie, wspólne ze Spółką omawianie i planowanie spotkań z tymi podmiotami trzecimi, jak również uczestnictwo razem z przedstawicielami Spółki we wspólnych spotkaniach biznesowych z potencjalnymi klientami (podmiotami trzecimi).

Tym samym należy uznać (wbrew Państwa stwierdzeniu), że zarówno działania podejmowane przez A, jak i przez B, w ramach umowy o współpracy, są realizowane na rzecz drugiego podmiotu (odpowiednio na rzecz B oraz A) jako beneficjentów tych czynności, pozwalające na osiągnięcie przez Nie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści.

W opisanej sytuacji nie można zgodzić się z Państwa sugestią, że celem podjęcia współpracy między Stronami jest wspólne realizowanie działań, które mają doprowadzić do maksymalizacji przychodów Stron w obszarze realizacji strategii Monetyzacji Danych oraz świadczenia Usług Dodatkowych.

Jak bowiem wskazali Państwo w opisie sprawy, współpraca pomiędzy Stronami oparta jest na zasadach określonych w Umowie, z której to Umowy wynika m.in., że „żadna ze Stron nie ponosi odpowiedzialności wobec żadnego podmiotu trzeciego za jakość usług lub wady produktów dostarczonych przez tę drugą Stronę jakiemukolwiek podmiotowi trzeciemu”.

Powyższe (brak odpowiedzialności za działania drugiej strony) stoi w sprzeczności z Państwa rozstrzygnięciem, że „Strony uzyskują korzyści poprzez realizację wspólnie wyznaczonego celu, który jest osiągany w ramach współpracy ukierunkowanej na podmioty trzecie będące odbiorcami świadczeń każdej ze Stron”. Nie można zatem mówić o niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wspólnych działaniach, jeśli stwierdzają Państwo, że „między Stronami zachodzi relacja biznesowa, która co prawa została sformalizowana w formie Umowy, jednak dąży ona do stworzenia przez Strony możliwości świadczenia usług przez każdą ze stron odrębnie (...)”.

Z opisu sprawy wynika, że w  ramach Monetyzacji Danych to B będzie odpowiadać za koordynację całego procesu sprzedaży, identyfikację potrzeb podmiotów trzecich, zarządzać relacjami z podmiotami trzecimi, organizować spotkania z nimi i prowadzić negocjacje, ustalać harmonogram spotkań, przygotowywać umowy, aneksy lub inne dokumenty związane z trwaniem tych umów, itp.

Należy jednak zauważyć, że aby doszło do zawarcia ww. umowy przez B, działania w tym zakresie podejmuje nie tylko ten podmiot (B), ale również A.

Jak Państwo wskazali, Spółka (A), analogicznie jak B., próbuje identyfikować podmioty trzecie, które mogą być zainteresowane współpracą ze Spółką i z B, wspólnie z B omawia i planuje spotkania z tymi podmiotami trzecimi, jak również razem z przedstawicielami B aktywnie uczestniczy w spotkaniach biznesowych z potencjalnymi nabywcami pakietów danych B i Usług dodatkowych, wspierając działania sprzedażowe w tym zakresie. Zarówno A. jak i B. posiadają relacje biznesowe z wybranymi podmiotami trzecimi, które mogą być zainteresowane zarówno udostępnieniem im danych przez B, jak i realizacją przez A. usług dodatkowych na podstawie danych B.

Zatem działania A. podejmowane w ramach wspólnych spotkań mają na celu nie tylko zawarcie przez ten podmiot z podmiotem trzecim umowy na świadczenie Usług Dodatkowych, za których koordynację procesu ich sprzedaży jest on obowiązany i za które to Usługi otrzymuje on od tego podmiotu wynagrodzenie. Z czynności tych - wykonywanych przez A. w ramach wspólnego planowania i uczestnictwa w spotkaniach o charakterze biznesowym/sprzedażowym - korzysta również B, mogąc zawrzeć z podmiotem trzecim umowę dotyczącą Monetyzacji Danych, za które będzie on otrzymywał stosowne wynagrodzenie. B. jest beneficjentem działań A - osiąga korzyści w ramach łączącego ich stosunku zobowiązaniowego.

Z opisu sprawy wynika, że w sytuacji gdy B otrzyma wynagrodzenie od podmiotu trzeciego, Strony dokonają podziału otrzymanego przez B. wynagrodzenia netto z tytułu Monetyzacji Danych między B a A („Revenue Share”). Proporcja Revenue Share będzie określana procentowo i zależeć od typu podmiotu trzeciego i w przypadku, gdy podmiotem trzecim będą:

• obecni kontrahenci (tj. ściśle określone podmioty trzecie, wskazane wprost w Umowie) - podział Przychodów B. będzie zgodny z następującą strukturą:

- dla B: A% wysokości Przychodów B,

- dla A: B% wysokości Przychodów B (100% - A%);

• nowi kontrahenci (tj. podmioty trzecie inne niż ww. obecni kontrahenci) - podział Przychodów B będzie zgodny z następującą strukturą:

- dla B: C% wysokości Przychodów B,

- dla A: D% wysokości Przychodów B (100% - C%).

Umowa wprost wskazuje konkretny poziom A%, B%, C% i D%, po którym realizowany będzie podział przychodów w ramach Revenue Share.

Tym samym otrzymane przez A środki w ramach podziału przychodów Revenue Share należy uznać za jego wynagrodzenie z tytułu świadczenia na rzecz B usług (czynności wykonywanych przez A w ramach wspólnego przedsięwzięcia, skutkujących zawarciem przez B umowy dotyczącej Monetyzacji Danych).

Podobnie należy kwalifikować otrzymywane przez B środki z tytułu podziału przychodów w ramach Revenue Share A.

Jak Państwo wskazali, jeżeli w wyniku współpracy Stron na podstawie Umowy, A zawrze z podmiotem trzecim umowę na świadczenie Usług Dodatkowych, w związku z którą A otrzyma wynagrodzenie od podmiotu trzeciego, Strony uzgodniły, że dokonają podziału otrzymanego przez A wynagrodzenia netto z tytułu realizacji Usługi Dodatkowej między B a A („Revenue Share A”). Proporcja Revenue Share A będzie określana procentowo i będzie zgodna z następującą strukturą:

• dla A: X% wysokości Przychodów A,
• dla B: Y% wysokości Przychodów A (100% - X%).

Umowa wprost wskazuje konkretny poziom X% i Y%, po którym realizowany będzie podział przychodów w ramach Revenue Share A.

B wspiera Spółkę w zawarciu umowy z podmiotem trzecim na świadczenie Usług Dodatkowych poprzez próby (analogiczne jakie podejmuje Spółka) identyfikacji podmiotów trzecich, które mogą być zainteresowane współpracą ze Spółką i z B. w przedstawionym zakresie, wspólne ze Spółką omawianie i planowanie spotkań z tymi podmiotami trzecimi, jak również uczestnictwo razem z przedstawicielami Spółki we wspólnych spotkaniach biznesowych z potencjalnymi klientami (podmiotami trzecimi).

W odpowiedzi na pytanie, czy podmiot trzeci ma możliwość zawarcia umowy tylko z Państwem (A), czy warunkiem koniecznym (elementem niezbędnym dla Państwa (A) usług) jest wcześniejsze zawarcie umowy z B. i nabycie usług B. (nabyciem danych) wskazali Państwo, że podmiot trzeci nie ma możliwości zawarcia umowy tylko z A. Usługi dodatkowe świadczone przez A. to usługi (i), których przedmiotem jest rozwój kompetencji analitycznych podmiotów trzecich w celu wykorzystania biznesowego pakietów danych (udostępnionych odpłatnie przez B.) lub (ii) które są wynikiem odpłatnego udostępnienia pakietu danych przez B. na rzecz podmiotów trzecich. Stąd warunkiem koniecznym jest wcześniejsze zawarcie umowy przez podmiot trzeci z B. i nabycie usług B. Innymi słowy, skoro Usługi dodatkowe mają się wiązać / mają bazować na danych B. nabytych przez podmioty trzecie, brak zawarcia umowy przez B. z danym podmiotem trzecim na sprzedaż danych powodowałby, że Usługi dodatkowe świadczone przez A. byłyby bezprzedmiotowe.

Ponadto wskazali Państwo, że zakres Usług Dodatkowych jest określany indywidualnie, zgodnie z zapotrzebowaniem podmiotu trzeciego. Istnieje pewna grupa działań, które A. może zaproponować podmiotowi trzeciemu w ramach Usług dodatkowych, niemniej jednak finalny zakres Usług dodatkowych zależy np. od pakietu / wielkości danych B., których Usługi Dodatkowe mają dotyczyć, od potrzeb podmiotów trzecich zgłoszonych A., itp.

Bezsprzecznie zatem działania B. podejmowane w ramach wspólnego przedsięwzięcia mają na celu nie tylko zawarcie przez ten podmiot z podmiotem trzecim umowy na świadczenie usług Monetyzacji Danych, za których koordynację procesu ich sprzedaży jest on obowiązany i za które to usługi otrzymuje on od tego podmiotu wynagrodzenie. Działania B. wpływają również bezpośrednio na sytuację A. - warunkiem koniecznym (elementem niezbędnym dla usług A) jest wcześniejsze zawarcie umowy z B. i nabycie usług B. (nabycie danych); finalny zakres Usług dodatkowych zależy np. od pakietu / wielkości danych B., których Usługi Dodatkowe mają dotyczyć, od potrzeb podmiotów trzecich zgłoszonych A, itp.

Tym samym otrzymane przez B. środki w ramach podziału przychodów Revenue Share A należy uznać za wynagrodzenie B. z tytułu świadczenia usług na rzecz A. (czynności wykonywanych przez B. w ramach wspólnego przedsięwzięcia, skutkujących zawarciem przez A umowy dotyczącej Usług Dodatkowych).

W przedmiotowej sprawie wystąpi konieczny element wzajemności wystarczający do uznania, że otrzymywane kwoty w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A będą wynagrodzeniem za określone czynności podejmowane przez A. i B., tj. za świadczone usługi w ramach wspólnego przedsięwzięcia. Przy tym związek pomiędzy otrzymywanymi płatnościami a świadczeniem na rzecz drugiej strony ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, że należy stwierdzić, iż płatność następuje w zamian za to świadczenie. Środki otrzymane przez Państwa są wynagrodzeniem za czynności podejmowane przez Państwa. W rozpatrywanym przypadku istnienie świadczenia wzajemnego pozwala uznać czynności A. i B. za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Zatem opisane rozliczenia w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A. będą stanowić dla A. i B. wynagrodzenie za świadczenie usług, które to czynności na gruncie ustawy podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Tym samym stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.

Z uwagi na uzależnienie pytań nr 3 i 4 od pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2, nie udzielono odpowiedzi w tym zakresie.

Państwa wątpliwości dotyczą również obowiązku dokumentowania fakturą rozliczeń w ramach Revenue Share oraz Revenue Share A.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 i 31 ustawy:

Jak rozstrzygnięto w odpowiedzi na pytania nr 1 i 2, rozliczenia w zakresie Revenue Share oraz Revenue Share A będą stanowić dla A i B wynagrodzenie za świadczenie usług, które to czynności na gruncie ustawy podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

W opisanej sytuacji mamy zatem do czynienia ze sprzedażą w myśl definicji, o której mowa w art. 2 pkt 22 ustawy i tym samym stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy zarówno A, jak i B, będą zobowiązani dokumentować rozliczenia w ramach Revenue Share oraz Revenue Share A poprzez wystawienie faktury (na kwotę uzgodnionego podziału zysku).

Stanowisko w zakresie pytań nr 5 i 6 jest zatem prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego w ww. sytuacji (uznania rozliczeń jako opodatkowanego wynagrodzenia i udokumentowania ww. faktu fakturą).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:

• podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
• towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).

Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Jak Państwo wskazali, A. jest czynnym podatnikiem VAT z siedzibą w Polsce i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług (...).

B. sp. z o.o. jest czynnym podatnikiem VAT z siedzibą w Polsce. Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie opracowywania i udostępniania narzędzi analitycznych opartych o dane dla branży FMCG, które wspierają skuteczność podejmowanych przez podmioty z tej branży decyzji biznesowych.

W ramach Umowy o wspólne przedsięwzięcie uzgodnili Państwo, że w odniesieniu do kwoty wynagrodzenia otrzymanego przez B. od podmiotu trzeciego z tytułu realizacji umowy dotyczącej Monetyzacji Danych, B. będzie się rozliczać z podmiotem trzecim zgodnie z przepisami ustawy VAT w odniesieniu do całej kwoty należnego B. wynagrodzenia z tego tytułu. Dokumentowanie tych świadczeń nastąpi poprzez wystawienie faktury przez B. na rzecz podmiotu trzeciego.

W odniesieniu do kwoty wynagrodzenia otrzymanego przez A. od podmiotu trzeciego z tytułu realizacji umowy dotyczącej Usług Dodatkowych, A. będzie się rozliczać z tym podmiotem trzecim zgodnie z przepisami ustawy w odniesieniu do całej kwoty wynagrodzenia należnego A. od podmiotu trzeciego. Dokumentowanie tych świadczeń nastąpi poprzez wystawienie faktury przez A. na rzecz podmiotu trzeciego.

Tym samym spełniona jest pozytywna przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego. Będą Państwo, jako zarejestrowani czynni podatnicy podatku VAT, wykorzystywali nabywane od drugiego podmiotu usługi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (świadczonych w ramach wspólnego przedsięwzięcia usług Monetyzacji Danych i Usług Dodatkowych).

Nie zaistnieje również negatywny wyjątek z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.

W odpowiedzi na pytania nr 1 i 2 rozstrzygnięto bowiem, że otrzymane przez A. środki w ramach podziału przychodów Revenue Share należy uznać za jego wynagrodzenie z tytułu świadczenia na rzecz B. usług; otrzymane przez B. środki w ramach podziału przychodów Revenue Share A. należy uznać za wynagrodzenie B. z tytułu świadczenia usług na rzecz A.

Tym samym wystawione przez Państwa faktury w ww. sytuacjach nie dokumentują transakcji, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem B/A będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych przez A/B w związku z realizacją Umowy.

Stanowisko w zakresie pytań nr 7 i 8 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy nadmienić, że na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii nie mają wpływu powołane przez Stronę orzeczenia sądów administracyjnych - gdyż stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Nie negując orzecznictwa jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca tych wyroków zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane. Ocena prawna o charakterze wiążącym dotyczy ściśle określonego rozstrzygnięcia, podjętego w konkretnej sprawie. Istnienie orzecznictwa sądów administracyjnych, nie odbiera organowi, wydającemu interpretację, prawa do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów prawa w innych sprawach, niż ta, w której konkretny wyrok zapadł. Organ wydający interpretację ma wręcz obowiązek dokonania samodzielnej oceny przedstawionego we wniosku zagadnienia.

Również w odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa i wiążą strony jedynie w konkretnych, indywidualnych sprawach - a zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie (prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Ocena omawianej w pytaniach nr 1 i 2 kwestii, tj. uznania/lub nie wykonywanych świadczeń za opodatkowaną usługę nie jest kwestią uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego. Specyfika działalności podmiotów jest na tyle różnorodna, że niekiedy z pozoru nawet podobne okoliczności faktyczne nie spowodują analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym nie mogą być tożsamo traktowane. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa interpretacje indywidualne, choć stanowią element argumentacji, nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A. Sp. z o.o. Sp. k. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.