Gmina, jako podatnik VAT, zrealizowała inwestycję w zakresie budowy węzła komunikacyjnego w latach 2019-2021, korzystając z dofinansowania unijnego. Część powstałej infrastruktury, w tym ciągi komunikacyjne i miejsca parkingowe, została przekazana do administracji jednostce organizacyjnej gminy - B. Infrastruktura ta od zakończenia inwestycji jest wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, w tym…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących realizacji inwestycji w zakresie budowy infrastruktury objętej zakresem wniosku.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 grudnia 2025 r. (wpływ 12 grudnia 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina (…) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek lub VAT), zarejestrowanym jako podatnik czynny. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT wraz z podległymi jednostkami i obecnie rozlicza się z (…) Urzędem Skarbowym w (…) w sposób skonsolidowany. Gmina, będąca organem władzy publicznej, realizuje zadania nałożone na nią przepisami prawa, w tym w szczególności ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153) (dalej: ustawa o samorządzie gminnym).
Do zadań własnych Gminy należy m.in. zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym spraw dotyczących: gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym).
Gmina w latach 2019 - 2021 zrealizowała inwestycję pn. „(…)” (dalej: Inwestycja lub Projekt).
Inwestycja realizowana była w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa (…) na lata 2014-2020, nr wniosku (…), dofinansowanie przyznano w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa 9 (…), Poddziałanie 9.1.2. (…).
Cel projektu: (…).
Całkowite koszty projektu: (…) zł
Wydatki kwalifikowalne: (…) zł
Dofinansowanie: (…) zł
Inwestycja obejmowała:
1) Budowę pętli autobusowej (…);
2) Budowę budynku dworca autobusowego(…);
3) Remont i przebudowę budynku dworca PKP (…);
4) Budowę ciągów komunikacyjnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą: (…).
5) Realizację kampanii informacyjno-edukacyjnej (…).
W projekcie podatek VAT został częściowo uznany za wydatek kwalifikowalny, a częściowo był wydatkiem niekwalifikowalnym, tj. VAT jako wydatek kwalifikowalny: w zakresie inwestycji polegającej na budowie ciągów komunikacyjnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą (zad. 4) oraz budowie infrastruktury drogowej dworca autobusowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (zad. 1) oraz realizacja kampanii informacyjno - edukacyjnej (zad. 5), VAT jako wydatek niekwalifikowalny: w zakresie inwestycji polegającej na remoncie i przebudowie budynku dworca PKP wraz z zagospodarowaniem terenu wokół dworca (zad. 3) i budowie dworca autobusowego (zad. 2).
Część mienia powstała w ramach zad. 2 i zad. 3, tzn. budynki dworca PKP oraz PKS zostało przekazane w administrowanie na podstawie umowy dzierżawy do spółki miejskiej A. Sp. z o. o. Teren dworca autobusowego wraz z terenem przyległym do budynku dworca, PKP spółka administruje na podstawie Porozumienia wykonawczego z dnia (…) 2021 r.
W dniu 9 stycznia 2023 r., Zarządzeniem nr (…) Burmistrz (…) przekazał w administrowanie kolejną część mienia powstałego w ramach inwestycji (zad. 4) na rzecz jednostki organizacyjnej Gminy – B. z siedzibą w (…) przy ulicy (…).
Przekazane mienie komunalne, którego dotyczy zarządzenie ma łączną wartość (…) zł.
Mienie to obejmuje:
1. Ciągi komunikacyjne: o wartości (…) zł.
2. Mała architektura: (…) o wartości (…) zł.
3. System (…): o wartości (…) zł.
4. Tablice (…): o wartości (…) zł.
5. Wiaty: (…) o wartości (…) zł.
Zarządzenie określa ponadto warunki, na jakich B w (…) ma administrować powierzonym mieniem, w tym konieczność utrzymywania go w odpowiednim stanie technicznym i estetycznym, zapewnienie bezpieczeństwa oraz wykorzystywania go zgodnie z przeznaczeniem i umowami o dofinansowanie. B zobowiązany został również do ponoszenia wszelkich kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem przekazanego mienia w tym m.in. kosztami ubezpieczenia oraz wszelkimi opłatami z posiadaniem i użytkowaniem.
W przyszłości B (dalej: B) na części terenów przekazanych przez Gminę Zarządzeniem nr (…) Burmistrza (…) zamierza zlecić na podstawie umowy cywilno-prawnej organizację i prowadzenie Strefy Płatnego Parkowania, firmie zewnętrznej (dalej jako: „Operator”), która zostanie wyłoniona w trakcie nieograniczonego przetargu.
Całość opłaty parkingowej z parkometrów będzie przekazywana na konto B. Zgodnie z umową B będzie płacić operatorowi za usługę na podstawie wystawionej przez operatora faktury VAT. Kwota ustalana będzie procentowo na podstawie wysokości pobranej opłaty parkingowej uiszczanej w parkometrach przez osoby korzystające z parkingu.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Gmina (…) jest w stanie precyzyjnie wyodrębnić i przypisać poszczególne kwoty z całości wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację projektu pn. „(…)”. Prowadzona ewidencja umożliwia dokładne wydzielenie tych wydatków, które dotyczą wyłącznie tej części infrastruktury (miejsc parkingowych), której dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Infrastruktura na terenie Węzła (…), przekazana do B, od momentu zakończenia inwestycji była, jest i będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W przyszłości wykorzystanie to zaplanowano dwutorowo:
1. Część nieodpłatna: (…) miejsc parkingowych pozostaje, tak jak dotychczas, ogólnodostępnych i przeznaczonych do nieodpłatnego korzystania przez mieszkańców oraz turystów;
2. Część przeznaczona pod SPP: na pozostałej części terenu B planuje zorganizować Strefę Płatnego Parkowania (SPP). Organizacja i prowadzenie tej strefy zostanie zlecona firmie zewnętrznej wyłonionej w drodze przetargu, na podstawie umowy cywilnoprawnej.
Oba te sposoby wykorzystania mieszczą się w sferze zadań publicznych Gminy, a nie w sferze działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT.
Infrastruktura, której dotyczy wniosek, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani czynności zwolnionych z tego podatku.
Infrastruktura ta była, jest i będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Podstawą prawną takiego stanowiska jest fakt, że utworzenie Strefy Płatnego Parkowania na drodze publicznej stanowi realizację władczych zadań publicznych Gminy.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 Ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do obligatoryjnych zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w zakresie spraw związanych z gminnymi drogami, ulicami, mostami, placami oraz organizacją ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ww. Ustawy).
W związku z powyższym, wszelkie dochody uzyskiwane przez Gminę ze Strefy Płatnego Parkowania, która stanowi integralną część pasa drogowego, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie występuje zatem potrzeba dokonywania proporcjonalnego odliczenia VAT, o którym mowa w pytaniu.
Pytanie
Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, Gminie : (…). będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, z faktur otrzymanych za zakupione w ramach realizacji inwestycji towary i usługi wykorzystane do budowy infrastruktury na terenie Węzła Komunikacyjnego, która przekazana została, na podstawie zarządzenia, do B, i na której w przyszłości ma powstać Strefa Płatnego Parkowania?
Państwa stanowisko w sprawie
W świetle opisanego stanu faktycznego. Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dotyczących części inwestycji na terenie węzła komunikacyjnego przeznaczonych pod strefę płatnego parkowania. Wynika to z faktu, że utworzenie takiej strefy na drogach publicznych jest realizowane w ramach zadań publicznych Gminy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
Wprowadzenie opłat parkingowych jest konieczne z uwagi na zmianę jaka zaistniała w funkcji parkingów zlokalizowanych przy węźle integracyjnym. W związku z faktem, iż miejsca postojowe pozostają ogólnodostępne i bezpłatne, są one nagminnie wykorzystywane przez odwiedzających miasto turystów, którzy pozostawiają swoje pojazdy na dłuższy okres, nierzadko na czas całego pobytu w (…). Prowadzi to do sytuacji, w której pasażerowie zamierzający skorzystać z transportu zbiorowego nie mają możliwości znalezienia wolnego miejsca i bezpiecznego pozostawienia samochodu w celu przesiadki na kolej czy autobus. Obecnie brak jest narzędzi umożliwiających weryfikację oraz kontrolę czasu postoju poszczególnych pojazdów, co dodatkowo sprzyja długotrwałemu zajmowaniu miejsc przez użytkowników niepowiązanych z funkcją transportową obiektu. Wprowadzenie strefy płatnego parkowania na części miejsc postojowych ma na celu uporządkowanie zasad korzystania z parkingu, wyeliminowanie możliwości długotrwałego zajmowania miejsc, a przez to zapewnienie rotacji pojazdów i zwiększenie dostępności miejsc dla osób korzystających z transportu zbiorowego i optymalizację wykorzystania infrastruktury zgodnie z jej przeznaczeniem. Jednocześnie (…) miejsc parkingowych pozostanie nadal nieodpłatnych, w tym miejsca przeznaczone do postoju typu (…) oraz (…) miejsca typu (…) zlokalizowane przy budynkach dworcowych.
Wobec zamiaru wprowadzenia odpłatności za korzystanie z części miejsc parkingowych, Gminie (…) nie przysługuje prawo do odliczenia ani odzyskania podatku od towarów i usług (VAT) (podatek VAT był od wydatków dotyczących budowy infrastruktury drogowej kwalifikowany). Tym samym podatek ten stanowić będzie w dalszym ciągu koszt kwalifikowany w ramach dofinansowania projektu. Zgodnie z obowiązującą interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr (…) z dnia (…) 2018 r. w sprawie „Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione w wniosku z dnia (…) 2018 r. (data wpływu (…) r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania opłat za parkowanie pojazdów w strefie płatnego parkowania powstałych po realizacji projektu pn. „(…)” oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na realizację ww. projektu - jest prawidłowe”, w przypadku pobierania opłat za parkowanie Gmina (…). nie działa w charakterze podatnika VAT, gdyż opłaty te mają charakter danin publicznoprawnych, pobieranych przez operatora w imieniu Gminy. Należy podkreślić, że pobór opłat w strefach płatnego parkowania, zlokalizowanych w pasie drogowym, stanowi zadanie własne gminy wynikające z ustawy o drogach publicznych. W konsekwencji opłaty parkingowe, które w całości stanowią dochody własne Gminy, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Powyższe stanowisko zostało potwierdzone orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), który uchylił decyzję (…) z dnia (…) 2021 r. nr (…) stanowiącą załącznik do uchwały Zarządu (…) z dnia (…) 2021 r. nr (…), wskazując jednoznacznie, iż Gmina nie posiada możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Podstawowym celem utworzenia Strefy Płatnego Parkowania jest poprawa organizacji i płynności ruchu drogowego. Opłaty spowodują skrócenie czasu parkowania przez wymuszenie na parkujących szybkiego załatwienia sprawy i udostępnienia miejsca parkingowego innym kierowcom.
W myśl art. 13b ust. 3 i 4 ustawy o drogach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 889), obowiązek ustalenia stref płatnego parkowania, ustalenia wysokości opłaty za parkowanie w wyznaczonych strefach oraz trybu poboru tej opłaty spoczywa na gminie.
Z powyższego wynika, że pobór opłat w strefach płatnego parkowania, wyznaczonych w pasach drogowych dróg gminnych, jest zadaniem własnym gminy nałożonym przez ustawę o drogach publicznych. Wynika stąd, że działania zarządców dróg dotyczące opłat za parkowanie mieszczą się w zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym. Tym samym gmina jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta z wyłączenia od opodatkowania w zakresie ww. czynności.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art., 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Dochody gminy uzyskiwane ze Strefy Płatnego Parkowania, która stanowi część pasa drogowego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych za zakupione w ramach realizacji inwestycji towary i usługi dotyczące wycinka zrealizowanej inwestycji na terenie Węzła Komunikacyjnego przeznaczonych w przyszłości pod Strefę Płatnego Parkowania, nad którą nadzór będzie sprawował B.
Wnioskodawca zaznaczył również, że wydatki poniesione w związku z realizacją tego wycinka inwestycji nie mają i nie będą miały żadnego związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Wprowadzenie przez Gminę Strefy Płatnego Parkowania będzie natomiast wyłącznie związane z wykonywaniem zadań własnych nałożonych na gminę ustawą o samorządzie gminnym, w zakresie: gminnych dróg, ulic, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
Opłaty za parkowanie pojazdów w strefie płatnego parkowania, ustalonej zgodnie z ustawą o drogach publicznych mają charakter danin publicznych, a Gmina (…) pobierając je za pośrednictwem swojej jednostki organizacyjnej (B) działa jako organ władzy publicznej, zatem nie występuje w tym zakresie w charakterze podatnika podatku VAT. Z tego względu opłaty za parkowanie, które stanowią daniny publiczne nie są opodatkowane podatkiem VAT, a Gmina (…) nie ma w związku z pobieraniem tych opłat możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację wycinka tej części projektu, na której usytuowana będzie Strefa Płatnego Parkowania.
Zdaniem Gminy nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób poniesionego kosztu VAT – brak możliwości odzyskania podatku VAT wynikał z art. 86 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). Część terenu, oddanego na podstawie zarządzenia do B, na której ma powstać Strefa Płatnego Parkowania nie jest i nie będzie wykorzystywana na cele działalności opodatkowanej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:
Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
Art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
Art. 15 ust. 6 ustawy jest odzwierciedlenie art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.) zgodnie, z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
(...)
Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889):
Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:
1) drogi krajowe;
2) drogi wojewódzkie;
3) drogi powiatowe;
4) drogi gminne.
Art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
Art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2) wojewódzkich – zarząd województwa;
3) powiatowych – zarząd powiatu;
4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o drogach publicznych:
Korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania.
Art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) pas drogowy – wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą;
2) droga – budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym.
Art. 13b ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
Rada gminy (rada miasta) na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach, może ustalić strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania.
Art. 13b ust. 4 ustawy o drogach publicznych:
Rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania:
1) ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a lub b, z tym że opłata za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może przekraczać:
a) w strefie płatnego parkowania – 0,15% minimalnego wynagrodzenia, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773),
b) w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania – 0,45% minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w lit. a;
2) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi;
3) określa sposób pobierania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.
Art. 13b ust. 5 ustawy o drogach publicznych:
Stawki opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, mogą być zróżnicowane w zależności od miejsca postoju. Przy ustalaniu stawek uwzględnia się progresywne narastanie opłaty przez pierwsze trzy godziny postoju, przy czym progresja nie może przekraczać powiększenia stawki opłaty o 20% za kolejne godziny w stosunku do stawki za poprzednią godzinę postoju. Stawka opłaty za czwartą godzinę i za kolejne godziny postoju nie może przekraczać stawki opłaty za pierwszą godzinę postoju.
Art. 13b ust. 7 ustawy o drogach publicznych:
Opłaty, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku – zarządca drogi.
Opłata parkingowa za parkowanie na drogach publicznych stanowi dochód gminy i mieści się w dochodach własnych, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.).
Art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki, opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne, których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
Z powołanych przepisów ustawy o drogach publicznych wynika, że wyznaczenie strefy płatnego parkowania, ustalenie wysokości i pobór opłat w strefach płatnego parkowania wyznaczonych na drogach publicznych, jest nałożone przez ustawę o drogach publicznych.
Na podstawie cyt. art. 13b ust. 3 i ust. 4 ustawy o drogach publicznych, wyznaczenie strefy płatnego parkowania i ustalenie wysokości opłat należy do kompetencji rady gminy/miasta.
Wskazali Państwo, że są podatnikiem VAT czynnym. W latach 2019 - 2021 zrealizowali Państwo inwestycję pn. „(…)” (Inwestycja/Projekt).
Cel projektu: (…).
W dniu: (…). 2023 r. Zarządzeniem Burmistrz : (…). przekazał w administrowanie kolejną część mienia powstałego w ramach inwestycji (zad. 4) na rzecz Państwa jednostki organizacyjnej – B. z siedzibą w : (…) (B).
Mienie to obejmuje:
1. Ciągi komunikacyjne: : (…).;
2. Mała architektura: : (…).;
3. System: (…).;
4. Tablice: (…).;
5. Wiaty: : (…)..
Zarządzenie określa ponadto warunki, na jakich B ma administrować powierzonym mieniem, w tym konieczność utrzymywania go w odpowiednim stanie technicznym i estetycznym, zapewnienie bezpieczeństwa oraz wykorzystywania go zgodnie z przeznaczeniem i umowami o dofinansowanie. B zobowiązany został również do ponoszenia wszelkich kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem przekazanego mienia w tym m.in. kosztami ubezpieczenia oraz wszelkimi opłatami z posiadaniem i użytkowaniem.
W przyszłości B (B) na części terenów przekazanych przez Państwa Zarządzeniem Burmistrza : (…) zamierza zlecić na podstawie umowy cywilno-prawnej organizację i prowadzenie Strefy Płatnego Parkowania, firmie zewnętrznej (Operator), która zostanie wyłoniona w trakcie nieograniczonego przetargu.
Całość opłaty parkingowej z parkometrów będzie przekazywana na konto B. Zgodnie z umową B będzie płacić operatorowi za usługę na podstawie wystawionej przez operatora faktury. Kwota ustalana będzie procentowo na podstawie wysokości pobranej opłaty parkingowej uiszczanej w parkometrach przez osoby korzystające z parkingu.
Są Państwo w stanie precyzyjnie wyodrębnić i przypisać poszczególne kwoty z całości wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację Inwestycji. Prowadzona ewidencja umożliwia dokładne wydzielenie tych wydatków, które dotyczą wyłącznie tej części infrastruktury (miejsc parkingowych), której dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Infrastruktura na terenie Węzła komunikacyjnego, przekazana do Zarządu Infrastruktury Miejskiej, od momentu zakończenia inwestycji była, jest i będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W przyszłości wykorzystanie to zaplanowano dwutorowo:
1. Część nieodpłatna: : (…)miejsc parkingowych pozostaje, tak jak dotychczas, ogólnodostępnych i przeznaczonych do nieodpłatnego korzystania przez mieszkańców oraz turystów;
2. Część przeznaczona pod SPP, na pozostałej części terenu B planuje zorganizować Strefę Płatnego Parkowania (SPP). Organizacja i prowadzenie tej strefy zostanie zlecona firmie zewnętrznej wyłonionej w drodze przetargu, na podstawie umowy cywilnoprawnej.
Oba te sposoby wykorzystania mieszczą się w sferze Państwa zadań publicznych, a nie w sferze działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Infrastruktura, której dotyczy wniosek, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani czynności zwolnionych z tego podatku.
Infrastruktura ta była, jest i będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Podstawą prawną takiego stanowiska jest fakt, że utworzenie Strefy Płatnego Parkowania na drodze publicznej stanowi realizację władczych zadań publicznych.
Dochody uzyskiwane przez Państwa ze Strefy Płatnego Parkowania, która stanowi integralną część pasa drogowego, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, z faktur otrzymanych za zakupione w ramach realizacji inwestycji towary i usługi wykorzystane do budowy infrastruktury na terenie Węzła Komunikacyjnego, która przekazana została, na podstawie zarządzenia, do Zarządu Infrastruktury Miejskiej i na której w przyszłości ma powstać Strefa Płatnego Parkowania.
Jak już powyżej wskazano, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, generalnie wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
Zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
Czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie uzyskuje dochodów podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
Z uwagi na przepisy ustawy o drogach publicznych, udostępniając odpłatnie miejsca parkingowe zlokalizowane w Strefie Płatnego Parkowania w pasie drogowym drogi gminnej, będą Państwo w tym przypadku działać w roli organu władzy publicznej, a nie usługodawcy oferującego świadczenia w zamian za ustaloną cenę. Wysokość opłat wynika wprost z przepisów prawa - ustawy o drogach publicznych oraz aktów prawa miejscowego uchwalanych przez radę gminy/miasta. Zatem pobór opłat odbywa się w reżimie administracyjno-prawnym.
Jak wskazano powyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane przez podatnika podatku VAT towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Zgodnie z Państwa wskazaniem Infrastruktura, której dotyczy wniosek, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani czynności zwolnionych z tego podatku.
W analizowanej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku VAT naliczonego nie zostanie więc spełniony.
Ponoszone w ramach realizacji Inwestycji wydatki, które związane będą z wykonywaniem przez Państwa jednostkę organizacyjną, tj. B z siedzibą w : (…) (B) zadań wynikających z ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w związku z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, wykorzystywane będą poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy - nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W konsekwencji nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług związanych z realizacją tej części Inwestycji, której efekty zostały przekazane Zarządzeniem Burmistrza (…) na rzecz jednostki organizacyjnej B, a na której w przyszłości ma powstać Strefa Płatnego Parkowania.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników dotyczących możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Państwu przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
W interpretacji oparłem się na informacjach przedstawionych przez Państwa w opisie sprawy, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno‑skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo