Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Spółka z o.o., będąca czynnym podatnikiem VAT, nabyła w 2022 roku grunt rolny, który obejmuje dwie niezabudowane działki. Działki te są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który wskazuje, że ze względu na położenie między liniami rozgraniczającymi a nieprzekraczalną linią zabudowy, nie mają one prawa zabudowy. Spółka nie dokonała odliczenia VAT przy nabyciu, a od tego czasu nie inwestowała w ulepszenie gruntu,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 11 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka 12 stycznia 2022 r. nabyła grunt rolny, który zgodnie z załączonym do niniejszego wniosku wypisem z 10 października 2025 r. z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wydanego z upoważnienia Wójta Gminy (...), powiat (...), województwo (...) znajduje się na terenie częściowo oznaczonym symbolem 4MN/U - tereny zabudowy mieszkaniowej i jednorodzinnej i zabudowy usługowej, częściowo w liniach rozgraniczających drogi dojazdowej 1KDD (ul. (...)). Jednocześnie jak wynika z przedmiotowego wypisu działki nr ew 1 i 2 we wsi (...) są bez prawa zabudowy, ponieważ położone są pomiędzy linią rozgraniczającą funkcje terenu a nieprzekraczalną linią zabudowy. Mając powyższe na uwadze nie stanowią w istocie gruntu budowlanego. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen teren budowlany stanowi każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. W świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można zatem jedynie taki teren, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Spółka posiada status czynnego podatnika podatku VAT. Grunt został zakupiony od sprzedającego niebędącego czynnym podatnikiem VAT na podstawie aktu notarialnego, zatem Spółce nie przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowej działki. Z tytułu nabycia nieruchomości został pobrany podatek od czynności cywilnoprawnych, transakcja nie była objęta podatkiem od towarów i usług. Od czasu nabycia Spółka nie poniosła żadnych nakładów na ulepszenie gruntu. Na przedmiotowym gruncie Spółka umieściła tymczasowy stelaż reklamowy, który nie był związany z gruntem, z przeznaczeniem do prezentacji banerów reklamowych. Wymieniony stelaż reklamowy był przez Spółkę wynajmowany innym podmiotom na zasadzie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. W związku ze zmianą planów biznesowych Spółka podjęła decyzję o sprzedaży gruntu.
Doprecyzowanie opisu sprawy
Zdarzenie przyszłe nr 1 - sprzedaż działki nr 1, obręb (...), jednostka ewidencyjna (...), gmina (...): Wnioskodawca - (...) sp. z o.o. - planuje sprzedaż niezabudowanej działki ewidencyjnej nr 1 na rzecz osoby fizycznej (nabywcy niebędącego podatnikiem VAT).
Zdarzenie przyszłe nr 2 - sprzedaż działki nr 2, obręb (...), jednostka ewidencyjna (...), gmina (...): Wnioskodawca planuje sprzedaż niezabudowanej działki ewidencyjnej nr 2 na rzecz osoby fizycznej.
Opis terenu i przeznaczenia (dla obu zdarzeń)
Działki nr 1 i 2 są objęte MPZP gminy (...). Z wypisu z 10 października 2025 r. wynika, że teren oznaczony jest m.in. symbolem 4MNU (mieszkaniowo-usługowy) oraz w części 1KDD (droga dojazdowa), przy czym „przedmiotowe działki są bez prawa zabudowy, ponieważ położone są pomiędzy linią rozgraniczającą funkcje terenu a nieprzekraczalną linią zabudowy”. Wnioskodawca załączył wypis z planu miejscowego.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. Wniosek dotyczy planowanej sprzedaży dwóch niezabudowanych działek gruntu położonych w miejscowości (...), gmina (...).
Kontekst planistyczny (wspólny dla obu zdarzeń) - obie działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy (...). Z wypisu z MPZP z 10 października 2025 r. wynika, że teren obejmujący działki oznaczono symbolami 4MNU (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i usługi) oraz w części 1KDD (droga dojazdowa). Jednocześnie dla działek nr 1 i 2 wskazano „brak prawa zabudowy”, gdyż położone są one między linią rozgraniczającą funkcje terenu a nieprzekraczalną linią zabudowy (z ograniczeniami określonymi w § planu). Kopię wypisu załączono do wniosku.
Zdarzenie przyszłe nr 1 - sprzedaż działki nr 1
Przedmiot: sprzedaż niezabudowanej działki ewidencyjnej nr 1, obręb (...), położonej w (…), gmina (...); KW: (…) ; powierzchnia: (pow. 200 m2/ 0.0200 ha). Działka stanowi własność Wnioskodawcy.
Stan zagospodarowania: działka niezabudowana; brak budynków/budowli trwale związanych z gruntem; (uzbrojenie: przyłącze elektryczne/standardowe przyłącza w pasie drogowym - wodociąg, kanalizacja, gaz; brak decyzji o warunkach zabudowy oraz brak pozwoleń na budowę wydanych dla tej działki (oświadczenie Wnioskodawcy)).
Przeznaczenie planistyczne: zgodnie z wypisem z MPZP - obszar 4MNU/1KDD; dla działki nr 1 brak prawa zabudowy z uwagi na położenie między linią rozgraniczającą a nieprzekraczalną linią zabudowy (w części przeznaczenie drogowe 1KDD). Kopię wypisu dołączono.
Transakcja: sprzedaż na rzecz osoby fizycznej (nabywca nie działa jako podatnik VAT w związku z zakupem). Umowa sprzedaży planowana jest w formie aktu notarialnego, za wynagrodzeniem.
Cel wniosku: potwierdzenie, czy sprzedaż działki nr 1 korzysta ze zwolnienia z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany (w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT).
Zdarzenie przyszłe nr 2 - sprzedaż działki nr 2
Przedmiot: sprzedaż niezabudowanej działki ewidencyjnej nr 2, obręb (...), położonej w (…), gmina (...); KW: (…); powierzchnia: (pow. 100 m2/ 0.0100 ha). Działka stanowi własność Wnioskodawcy.
Stan zagospodarowania: działka niezabudowana; brak budynków/budowli trwale związanych z gruntem; (uzbrojenie: przyłącze elektryczne/standardowe przyłącza w pasie drogowym - wodociąg, kanalizacja, gaz; brak decyzji o warunkach zabudowy oraz brak pozwoleń na budowę wydanych dla tej działki (oświadczenie Wnioskodawcy)).
Przeznaczenie planistyczne: zgodnie z wypisem z MPZP - obszar 4MNU/1KDD; dla działki nr 2 brak prawa zabudowy z uwagi na położenie między linią rozgraniczającą a nieprzekraczalną linią zabudowy (w części przeznaczenie drogowe 1KDD). Kopię wypisu dołączono.
Transakcja: sprzedaż na rzecz osoby fizycznej (nabywca nie działa jako podatnik VAT w związku z zakupem). Umowa sprzedaży planowana jest w formie aktu notarialnego, za wynagrodzeniem.
Cel wniosku: potwierdzenie, czy sprzedaż działki nr 2 korzysta ze zwolnienia z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany (w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT).
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1. Czy sprzedaż działki nr 1 będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany (w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT)?
2. Czy sprzedaż działki nr 2 będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany (w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT)?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Ad 1 Sprzedaż działki nr 1 korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ przedmiotowe działki nie stanowią „terenów budowlanych” w rozumieniu art. 2 pkt 33 tej ustawy. Pomimo oznaczenia obszaru symbolem 4MNU, w granicach tych konkretnych działek nie jest dopuszczona zabudowa (strefa między liniami rozgraniczającymi a nieprzekraczalną linią zabudowy; w części przeznaczenie drogowe 1KDD). Skoro brak prawa zabudowy w granicach działek, nie można uznać ich za „przeznaczone pod zabudowę”, a więc nie są terenami budowlanymi, co przesądza o zastosowaniu zwolnienia, (podstawa: art. 2 pkt 33 i art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT - tekst jednolity Dz. U. 2025 poz. 775).
Ad 2 Sprzedaż działki nr 2 korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ przedmiotowe działki nie stanowią „terenów budowlanych” w rozumieniu art. 2 pkt 33 tej ustawy. Pomimo oznaczenia obszaru symbolem 4MNU, w granicach tych konkretnych działek nie jest dopuszczona zabudowa (strefa między liniami rozgraniczającymi a nieprzekraczalną linią zabudowy; w części przeznaczenie drogowe 1KDD). Skoro brak prawa zabudowy w granicach działek, nie można uznać ich za „przeznaczone pod zabudowę", a więc nie są terenami budowlanymi, co przesądza o zastosowaniu zwolnienia, (podstawa: art. 2 pkt 33 i art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT - tekst jednolity Dz. U. 2025 poz. 775).
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towar w, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego dostawa, co do zasady, jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
W związku z powyższym, dostawę własności gruntu należy traktować jako dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, która mieści się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Mając jednak na uwadze art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT należy podkreślić, że zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen teren budowlany stanowi każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. W świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można zatem jedynie taki teren, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo właścicielem niezabudowanych działek nr 1 i 2. Działki nr 81 i 2 są objęte MPZP gminy (...). Z wypisu z 10 października 2025 r. wynika, że teren oznaczony jest m.in. symbolem 4MNU (mieszkaniowo-usługowy) oraz w części 1KDD (droga dojazdowa), przy czym przedmiotowe działki są bez prawa zabudowy, ponieważ położone są pomiędzy linią rozgraniczającą funkcje terenu a nieprzekraczalną linią zabudowy. Prowadzą Państwo działalność gospodarczą i są czynnym podatnikiem VAT. Grunt został zakupiony od sprzedającego nie będącego czynnym podatnikiem VAT na podstawie aktu notarialnego, zatem nie przysługiwało Państwu, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowej działki. Z tytułu nabycia nieruchomości został pobrany podatek od czynności cywilnoprawnych, transakcja nie była objęta podatkiem od towarów i usług. Od czasu nabycia nie ponosili Państwo żadnych nakładów na ulepszenie gruntu. Na przedmiotowym gruncie umieścili Państwo tymczasowy stelaż reklamowy, który nie był związany z gruntem, z przeznaczeniem do prezentacji banerów reklamowych. Wymieniony stelaż reklamowy był przez Państwa wynajmowany innym podmiotom na zasadzie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. W związku ze zmianą planów biznesowych podjęli Państwo decyzję o sprzedaży gruntu.
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy niezabudowanych działek nr 1 i 2.
Odnosząc się do możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego dla sprzedaży opisanych we wniosku działek wskazać należy, że zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia przedmiotowego od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
W oparciu o art. 15 ust. 2 pkt 1, pkt 6 i pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania;
6) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i minimalną nadziemną intensywność zabudowy, minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej, maksymalny udział powierzchni zabudowy, maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę i sposób realizacji miejsc do parkowania, w tym miejsc przeznaczonych do parkowania pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów;
9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy.
Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Z opisu sprawy wynika, że działki nr 1 i 2 są niezabudowane i są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że przedmiotowe działki są bez prawa zabudowy, ponieważ położone są pomiędzy linią rozgraniczającą funkcje terenu a nieprzekraczalną linią zabudowy.
Oznacza to, że działek nr 1 i 2 nie można uznać za tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
W konsekwencji dla dostawy posiadanych przez Państwa działek nr 1 i 2, które są niezbudowane i nie stanowią terenów budowlanych możliwe będzie zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Wobec powyższego, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
Wskazuję, że nie analizuję załączników dołączonych do wniosku. Analiza załączników nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, załączone do wniosku dokumenty nie mogą być przedmiotem merytorycznej analizy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo