Wnioskodawczyni, osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą jako pielęgniarka, posiada udziały w trzech działkach nabyte przez zasiedzenie. Planuje sprzedać te udziały firmie deweloperskiej w jednorazowej transakcji, po tym jak firma sama się zgłosiła. Nie…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 grudnia 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni (dalej również: „Podatniczka”) prowadzi pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą od 2013 r., wskazując główny kod PKD jako 86.90.C tj. „praktyka pielęgniarek i położnych”, jednocześnie będąc zatrudnioną w ramach umowy o pracę. Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni są usługi pielęgniarskie. Dotychczas Wnioskodawczyni nie jest i nie była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny (NIP: (…)). Wnioskodawczyni posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa o PIT”). W ramach prowadzonej działalności Podatniczka korzysta z liniowej metody rozliczania podatku dochodowego od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, według stawki 19%.
Jednocześnie Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką:
zwanych dalej łącznie „Nieruchomościami”.
Prawo własności ww. Nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego w (…) Wydział Cywilny z dnia 13 czerwca 2022 roku wydanego do sygn. (…) w przedmiocie zasiedzenie nieruchomości. Zgodnie z opisanym postanowieniem Sąd Rejonowy w (…) stwierdził, iż Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli do wspólności ustawowej małżeńskiej udziały w Nieruchomościach z dniem 1 stycznia 2012 roku.
Mąż Wnioskodawczyni zmarł 9 listopada 2021 roku. Spadek po zmarłym mężu Wnioskodawczyni, na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 26 listopada 2021 roku sporządzonego przed notariuszem (...), Repertorium (…), przypadł wyłącznie dzieciom Wnioskodawczyni i jej męża - córce i synowi w udziale wynoszącym ½ części.
Nieruchomości, zdaniem Podatniczki, nie są i nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię, w szczególności nie były wprowadzone do majątku służącego prowadzeniu działalności gospodarczej, jako jej składnik majątkowy, w tym jako środek trwały. Celem pełnego przedstawienia obrazu sytuacji, należy zaznaczyć, że Wnioskodawczyni prowadziła w latach 1999 - 2018 działalność w formie gospodarstwa rolnego, ale natomiast działalność nie była prowadzona na omawianych Nieruchomościach. Gospodarstwo było prowadzone na innych gruntach w innej miejscowości i innej gminie. Wpis nastąpił nie na wniosek Wnioskodawczyni, ale z Urzędu na podstawie wykazów indywidualnych gospodarstw i działek rolnych, przekazywanych przez urzędy gmin urzędom statystycznym, zgodnie z ustawą z dnia 11 maja 1994 r. o zadaniach zleconych gminie, związanych z organizacją i prowadzeniem spisów rolnych (Dz. U. Nr 67, poz. 288), w związku z § 4 ust. 1 Rozporządzenia RM z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej, w tym wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń, oraz szczegółowych warunków i trybu współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej (Dz. U. 1999 Nr 69 poz. 763 z późn. zm.). Ponieważ wpis był dokonany automatycznie Wnioskodawczyni przez wiele lat nie miała nawet świadomości, że ma ją założoną i nie osiągała z tytułu jej prowadzenia zysków.
W odniesieniu do poprzednich doświadczeń związanych ze sprzedażą nieruchomości należy podkreślić, iż Wnioskodawczyni nie dokonywała uprzednio sprzedaży nieruchomości, dokonywała darowizny członkom rodziny.
Pozostali współwłaściciele działek wchodzących w skład Nieruchomości, na własną rękę, skontaktowali się z architektem, celem ustalenia przeznaczenia nieruchomości. Przypadek sprawił, iż ta osoba posiadała klienta zainteresowanego zakupem gruntów w okolicy. Firma deweloperska wyraziła chęć zakupu opisywanych Nieruchomości, doszło do spotkania z potencjalnym nabywcą (dalej: „Potencjalny Nabywca”), który podjął działania celem sprawdzenia gruntu. Ponieważ dla przedmiotowych Nieruchomości nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, Potencjalny Nabywca sam we własnym imieniu wystąpił o decyzję WZ obejmującą przedmiotowe Nieruchomości. Dla pełnego wywodu Podatniczka podkreśla, iż wymienione powyżej Księgi Wieczyste obejmują także działki objęte planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast Nieruchomości, które mają zostać objęte sprzedażą nie zostały objęte planem zagospodarowania przestrzennego. Podatniczka nie jest powiązana ani osobowo ani kapitałowo z Potencjalnym Nabywcą (działającym w formie spółki z o.o.). Firma ta jest zainteresowana przeprowadzeniem na Nieruchomościach projektu deweloperskiego (budowy budynku wielorodzinnego lub budynków z lokalami na sprzedaż). Stąd Potencjalny Nabywca jest zainteresowany zawarciem jednej transakcji obejmującej zakup wszystkich wymienionych Nieruchomości.
Podatniczka, po przedstawieniu jej propozycji sprzedaży wyraziła zainteresowanie sprzedażą posiadanych udziałów w Nieruchomościach. Wnioskodawczyni dodała, iż od czasu śmierci męża jej sytuacja życiowa uległa zmianie, ze względu na wiek i siły nie jest w stanie ocenić jak długo będzie ona mogła jeszcze podejmować czynności zawodowe. Jednocześnie Podatniczka spłaca kredyt hipoteczny oraz posiada inne zobowiązania kredytowe. Środki pochodzące ze sprzedaży mogłyby jej posłużyć jako zabezpieczenie finansowe na przyszłość lub przyczynić się do spłaty tych zobowiązań, albo posłużyć jej innym osobistym celom. Wnioskodawczyni zaznacza, iż pieniędzy otrzymanych z potencjalnej sprzedaży przedmiotowych udziałów Nieruchomości nie zamierza przeznaczać na zakup kolejnych nieruchomości czy działalność w zakresie obrotu nieruchomościami.
Wnioskodawczyni posiada jeszcze inne nieruchomości, natomiast nie planuje dokonywać dalszej sprzedaży ani prowadzenia na nich jakiejkolwiek innej działalności. Opisywane we wniosku Nieruchomości nie były przedmiotem podziałów, Podatniczka nie brała udziału w uzyskiwaniu decyzji WZ przez Potencjalnego Nabywcę, nie zostały w tym zakresie udzielone żadne pełnomocnictwa (postępował on na własne ryzyko i we własnym zakresie).
Wnioskodawczyni ani pozostali współwłaściciele nie podejmowali innych starań dotyczących zmian prawnych Nieruchomości i nie ponosili nakładów na nie, jak również nie podejmowali innych działań zmierzających do zmiany stanu faktycznego albo prawnego Nieruchomości. W tym zakresie jeden z współwłaścicieli wystąpił jedynie do odpowiednich instytucji o uzyskanie warunków przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, energetycznej i gazowej, co jego zdaniem miało ułatwić sprzedaż. Wnioskodawczyni nie udzielała w tym zakresie pełnomocnictwa.
Wnioskodawczyni podkreśliła, iż nie podejmowała działań o charakterze marketingowym czy reklamowym (w szczególności nie ogłaszała nigdy publicznie zamiaru zbycia nieruchomości, ogłoszeń w prasie czy też Internecie, ani też nie zatrudniała pośredników w obrocie nieruchomościami). Nie była aktywna na rynku nieruchomościowym, nie miała ona biznesplanu w zakresie obrotu nieruchomościami, strony internetowej czy bazy klientów i kontaktów biznesowych. Nieruchomości, co do których udziały Wnioskodawczyni planuje sprzedać, stanowiły część rodzinnego majątku rolnego, w którym Podatniczka od 1991 do 2020 r. zamieszkiwała z mężem i dziećmi, teraz po prostu zamierza sprzedać część z tego majątku. Dla przykładu warto wskazać, iż na gruntach objętych księgą wieczystą o numerze KW (…) stoi dom, w którym w latach 1991-2020 Wnioskodawczyni zamieszkiwała wraz z rodziną (oczywiście chodzi o inne działki, niż te wchodzące w skład Nieruchomości, której sprzedaż jest planowana).
Aktualnie przystępując do dalszych czynności związanych ze sprzedażą udziałów w Nieruchomościach (tj. m.in. negocjowania umowy przedwstępnej), Wnioskodawczyni powzięła wątpliwości czy taka jednorazowa sprzedaż będzie objęta podatkiem dochodowym od osób fizycznych i VAT, stąd występuje z wnioskiem o wydanie niniejszej interpretacji.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
1. W jaki sposób wykorzystywała/wykorzystuje Pani udziały w działkach nr 1, 2 i 3 w całym okresie posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu sprzedaży?
Zgodnie z tym co Wnioskodawczyni wskazała we Wniosku, opisywanych udziałów w działkach (tj. Nieruchomości) nie wykorzystywała w żaden prawny sposób, nie podnajmowała, a w szczególności nie były one wprowadzone do majątku służącego prowadzeniu działalności gospodarczej, mówiąc dokładniej do momentu pojawienia się opisywanej oferty nawet nie miała zamiaru ich sprzedawać.
Prawo własności ww. udziałów (tj. opisywanych we Wniosku Nieruchomości) Wnioskodawczyni nabyła na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego w (…) Wydział Cywilny z 13 czerwca 2022 r. wydanego do sygn. (…) w przedmiocie zasiedzenia nieruchomości. Zgodnie z opisanym postanowieniem Sąd Rejonowy w (…) stwierdził, iż Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli do wspólności ustawowej małżeńskiej udziały w Nieruchomościach z dniem 1 stycznia 2012 roku. Mąż Wnioskodawczyni zmarł 9 listopada 2021 roku. Spadek po zmarłym mężu, na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 26 listopada 2021 roku sporządzonego przed notariuszem (...), Repertorium (…), przypadł wyłącznie dzieciom - córce i synowi w udziale wynoszącym ½ części. W praktyce te działki w ogóle nie były i nie są przez Wnioskodawczynię wykorzystywane. Wnioskodawczyni jest z zawodu pielęgniarką i tym się zajmuje, a terenem tym zajmował się mąż Wnioskodawczyni, który znał się na roli, a po jego śmierci terenem tym miały zająć się dzieci Wnioskodawczyni.
2. Czy wskazane udziały w działkach, od momentu ich nabycia były kiedykolwiek udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę o wskazanie w jakim okresie były oddane w najem lub dzierżawę oraz czy była to czynność odpłatna?
Tak jak Wnioskodawczyni wskazała wcześniej, nie zawierała żadnych umów dotyczących przedmiotowych udziałów. Nie pobierała również żadnych pożytków czy opłat z tytułu tych udziałów. Jeśli chodzi zaś o sam grunt, to został on przekazany w bezpłatne używanie na podstawie umowy ustnej zawartej między dziećmi Wnioskodawczyni, a lokalnym rolnikiem w celu zachowania właściwej kultury rolnej gruntu.
Grunt rolny pozostawiony bez użytkowania szybko ulega zachwaszczeniu i sukcesji roślinnej - zarasta samosiewami, krzewami oraz odkłada warstwę darni i resztek organicznych. Po kilku latach leżenia odłogiem przywrócenie go do uprawy bywa możliwe dopiero po pracach rekultywacyjnych z użyciem ciężkiego sprzętu, który „odkopałby” i rozluźnił zbitą, przerosłą warstwę wierzchnią. Wnioskodawczyni osobiście nie miała zamiaru jakiegokolwiek używania czy wykorzystywania tego gruntu, dlatego też po ludzku cieszyła się, że ten grunt będzie co jakiś czas przynajmniej zaorany, co ogranicza zarastanie i pozwala utrzymać jego rolniczy charakter oraz zdolność produkcyjną. Wnioskodawczyni nie pobierała pożytków finansowych z tego tytułu.
3. Czy zawarła/zawrze Pani z przyszłym nabywcą umowę przedwstępną sprzedaży działek? Jeśli tak, to jakie warunki zawiera/będzie zawierała umowa przedwstępna sprzedaży zawarta z nabywcą?
Tak, umowa przedsprzedaży została zawarta w formie aktu notarialnego 5 grudnia 2025, już po wysłaniu Wniosku. Nie zawiera ona warunków zobowiązujących do dokonania określonych czynności czy to przez sprzedającego czy kupującego - jeśli o to chodzi w tym pytaniu - poza zobowiązaniem stron do zawarcia 30 czerwca 2026 r. właściwej umowy sprzedaży na zasadach określonych w umowie przedsprzedaży.
Wnioskodawczyni musi jednak przyznać, że nie rozumie do końca tego pytania. Jeśli w tym pytaniu chodzi o konkretne postanowienia w sprawie ceny, poszczególnych udziałów itd., to prosi o doprecyzowanie - prześle szczegółowe informacje zawarte w akcie notarialnym, ale Wnioskodawczyni ma wrażenie, że nie ma to wpływu na zadane przez Wnioskodawczynię pytania. Wnioskodawczyni myśli, więc że tut. Organ ma na myśli to czy żadna ze stron oprócz zawarcia umowy właściwej nie została zobowiązana do wykonania jakiś dodatkowych czynności - w takim razie nie, żadnych konkretnych dodatkowych czynności ponad zawarcie umowy właściwej Wnioskodawczyni nie ma wykonać. Celem Wnioskodawczyni przy zawarciu tej umowy (odraczającej sprzedaż w czasie) było głównie wyjaśnienie statusu Wnioskodawczyni na gruncie PIT i VAT, o co prosi składając Wniosek o interpretację. Jednocześnie Wnioskodawczyni dodała, iż podczas podpisywania tej umowy przedsprzedaży wyjaśniła sytuację w kontekście właścicieli pozostałych udziałów przedmiotowych działek, którzy swoje udziały będą sprzedawać w ramach działalności gospodarczej, co jednak wpływu na sytuację Wnioskodawczyni nie ma.
4. Czy w ramach umowy przedwstępnej udzieliła/udzieli Pani jakichkolwiek pełnomocnictw (upoważnień, zgód) dla nabywcy? Jeżeli tak, to należy wskazać jaki był/będzie ich zakres (wymienić należy wszystkie czynności, których kupujący może dokonać w Pani imieniu)?
W ramach ww. umowy przedsprzedaży nie zostały udzielone żadne pełnomocnictwa. Jednakże reprezentantowi Spółki, która zamierza nabyć ten grunt zostało udzielone - przez wszystkich współwłaścicieli (w tym także przez Wnioskodawczynię) - udzielone pełnomocnictwo w zakresie obejmującym:
Został on umocowany do wykonywania niezbędnych czynności w tym zakresie. Jednocześnie dokument ten przewiduje uprawnienie (potencjalnego nabywcy) do wykonywania robót budowlanych w związku z zawartą ww. umową przedsprzedaży. Na tym etapie transakcji, inwestor nie mógł już czekać na dalsze czynności i konieczne było dla niego uzyskanie przyłącza do sieci energetycznej. Pisząc „na tym etapie” sprzedaży Wnioskodawczyni ma na myśli, to że obie strony zdecydowały się na sprzedaż i ustaliły jej cenę, a niedokonanie transakcji finalnej zostało obwarowane karami finansowymi w umowie przedsprzedaży. Zatem potencjalny inwestor może być prawie pewny tego, że udziały zostaną sprzedane, a nie mógł już dalej czekać na to, aż Wnioskodawczyni uzyska interpretację indywidualną.
Wnioskodawczyni podkreśla także to co wskazała w uzasadnieniu do Wniosku - tutejszy Organ i sądy administracyjne wielokrotnie wcześniej potwierdzały stanowisko, że udzielenie takiego pełnomocnictwa nie stanowi działalności gospodarczej, tak przykładowo w interpretacji z 22 maja 2020 r. o sygn. 0112-KDWL.4011.4.2020.1.DK. Podobnie tut. Organ w interpretacji indywidualnej z 25 czerwca 2025 r., o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.388.2025.2.SM, stwierdził, iż: „W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się zgłosił, właściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy”.
Potwierdził to przykładowo wyrok NSA z 27 kwietnia 2022 r., o sygn. akt I FSK 1589/18, czy jeszcze pełniej WSA we Wrocławiu z wyroku z 5 grudnia 2023 r. o sygn. akt I SA/Wr 421/23: „(…) Trzeba jednak zauważyć, że zawarcie umowy przedwstępnej i udzielenie pełnomocnictwa nie są czynnościami, które świadczą o tym, że skarżący działa jak przedsiębiorca, tj. w sposób zorganizowany i ciągły w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zawarcie umowy przedwstępnej i udzielenie pełnomocnictwa samo w sobie nie nosi cech prowadzenia działalności gospodarczej i może być dokonane przez każdego przeciętnego uczestnika życia gospodarczego, w tym osobę gospodarującą mieniem osobistym. Zdaniem Sądu, czynności tego rodzaju - wbrew stanowisku organu - nie wykraczały poza zwykłe wykonywanie prawa własności i nie powodowały, że strona skarżąca z racji ich podjęcia stała się podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT”.
W związku z uzupełnieniem opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawczyni nie doprecyzowuje swojego stanowiska w sprawie - stanowisko Wnioskodawczyni uzasadniła we Wniosku ze szczególnym uwzględnieniem przepisów prawa oraz zawarła w nim odniesienie do aktualnej linii interpretacyjnej tut. Organu (nie uległo ono zmianie w wyniku niniejszego uzupełnienia). Uzupełnienie stanowi rozwinięcie myśli Wnioskodawczyni i nie ma wpływu na istotę mojego uzasadnienia (Wnioskodawczyni nie zmieniała także treści pytania).
Pytanie
Czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż opisywanych udziałów w Nieruchomościach [tj. działki o nr ew. 1 położonej w (…) (obręb ewidencyjny (…)), objętej księgą wieczystą o numerze KW (…), w części wynoszącej 1/4 udziału; działki o nr ew. 2 położonej w (…) (obręb ewidencyjny (…)), objętej księgą wieczystą o numerze KW (…), w części wynoszącej 3/8 udziału, działki o nr ew. 3 położonej w (…) (obręb ewidencyjny (…)), objętej księgą wieczystą o numerze KW (…) w części wynoszącej 2/8 udziału] podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawcę należy uznać za czynnego podatnika podatku VAT z tytułu tej transakcji? (pytanie nr 2 przedstawione we wniosku)
Pani stanowisko w sprawie (do pytania nr 2 przedstawionego we wniosku)
Nie, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż opisywanych udziałów w Nieruchomościach [tj. działki o nr ew. 1 położonej w (…) (obręb ewidencyjny (…)), objętej księgą wieczystą o numerze KW (…), w części wynoszącej 1/4 udziału; działki o nr ew. 2 położonej w (…) (obręb ewidencyjny (…)), objętej księgą wieczystą o numerze KW (…), w części wynoszącej 3/8 udziału, działki o nr ew. 3 położonej w (…) (obręb ewidencyjny (…)), objętej księgą wieczystą o numerze KW (…) w części wynoszącej 2/8 udziału] nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawcę nie należy uznać za czynnego podatnika podatku VAT z tytułu tej transakcji.
Uzasadnienie
Planowana transakcja sprzedaży udziałów ww. Nieruchomościach, zdaniem Podatniczki, może stanowić odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej: Ustawa o VAT. Kwalifikacja ta zasadniczo nie budzi wątpliwości.
Jednakże kluczowym warunkiem opodatkowania ww. transakcji VAT jest m.in. to, by sprzedający udziały podatnik działał w związku z tą transakcją w charakterze podatnika VAT czynnego, w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT. W myśl tego przepisu: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy o VAT: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
Dlatego też, dla uznania, że osoba fizyczna w związku z daną czynnością uzyska status podatnika VAT w myśl ww. przepisów, należy każdorazowo ustalić czy w związku z konkretną czynnością (sprzedażą udziałów w tym wypadku), działa ona w charakterze podatnika VAT tj. w charakterze handlowca lub usługodawcy wykorzystując towary lub wartości niematerialne i prawne w sposób ciągły do celów zawodowych.
Przy czym nie ma tu znaczenia czy dana osoba posiada lub nie posiada statusu podatnika VAT, należy zbadać czy posiada ten status z tytułu tej konkretnej transakcji. Stanowisko to od lat nie budzi wątpliwości w orzecznictwie, co potwierdza m.in. wyrok NSA z 29 października 2007 r. o sygn. akt I FPS 3/07. Zgodnie z wyrokiem WSA w Krakowie z 14 lipca 2023 r., o sygn. akt I SA/Kr 387/23: „W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej przez podatnika mogą również wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. Towarzyszą one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą”.
Podatniczka zaznacza, iż w ramach wykonywanej przez siebie działalności w całkowicie innym zakresie (tj. działalność pielęgniarska) nie jest podatnikiem VAT czynnym. W tym zakresie podatniczka zaznacza, że jej zdaniem planowana sprzedaż udziałów w Nieruchomościach nie zostanie dokonana przez Wnioskodawczynię w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Kryteria decydujące o uznaniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT zostały jednolicie sformułowane w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, w którym to wyroku Trybunał stwierdził iż: „(…) Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
Natomiast, jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej”.
Ponadto wytyczne te zostały skonkretyzowane także w tym samym orzeczeniu, w którym Trybunał uznaje iż: „Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. (…)
Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji, dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.
W tym kontekście kluczowe znaczenie ma fakt - podobnie jak w przypadku pytania dot. PIT czy wykonywane czynności mieszczą się w zakresie „zwykłego zarządu majątkiem prywatnym”, czy go przekraczają co charakteryzuje prowadzenie działalności gospodarczej.
W przedmiotowej sprawie należy zatem rozważyć, czy działania Podatniczki w ramach tej transakcji można określić jako:
1) działania podmiotu profesjonalnego „handlowca”;
2) wykonywane w sposób ciągły;
3) wykonywane dla celów zarobkowych.
Tylko spełnienie łącznie tych przesłanek będzie stanowiło o działalności gospodarczej.
(1) Wnioskodawczyni podkreśla, iż w stosunku do omawianej transakcji nie podejmowała w stosunku do ww. Nieruchomości czynności, które uzasadniałyby twierdzenie, że w związku z jej sprzedażą działa w charakterze handlowca - podmiotu zajmującego się profesjonalnie obrotem nieruchomości.
W Ustawie o VAT brak jest jednoznacznej definicji działalności handlowej, natomiast, przyjmuje się, że istotą działalności handlowej jest działalność polegająca na kupnie, sprzedaży lub wymianie towarów i usług (patrz. Słownik języka polskiego, PWN). Takie rozumienie przepisu od lat funkcjonuje w orzecznictwie sądów administracyjnych, co najpełniej podkreślił NSA w wyroku z 15 grudnia 2011 r., o sygn. akt I FSK 1695/11, zgodnie z którym: „(…) istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Strona w celu dokonania spornej sprzedaży gruntów podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym. Fakt podjęcia, np. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszar (...)”.
Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z 30 listopada 2011 r., o sygn. akt I FSK 1733/11, czy WSA w Poznaniu, w wyroku z 16 maja 2012 r. o sygn. akt I SA/Po 352/12, w którym czytamy: „Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych”.
Zatem istotne znaczenie ma tutaj, zarówno zamiar przyświecający nabyciu ww. Nieruchomości (zamiar odsprzedaży) oraz czynności podejmowane przez podatnika w stosunku do konkretnej nieruchomości, świadczące o prowadzeniu (lub podjęciu) przez sprzedającego profesjonalnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami (takie jak np. działalność marketingowa).
W tym kontekście należy podkreślić, iż nabycie przez Wnioskodawczynię udziału w ww. Nieruchomościach nie nastąpiło w drodze zakupu (z zamiarem zysku), ale kilkanaście lat temu poprzez zasiedzenie (czyt. Długotrwałe posiadanie). W tym kontekście wymaga podkreślenia fakt, iż udziały w Nieruchomościach (zgodnie z Postanowieniem sądu) zostały zasiedziane przez Podatniczkę z mocą na 1 stycznia 2012 r., były one w rodzinie od dawna i przy ich nabyciu nie była planowana żadna sprzedaż, były one elementem większej całości - gospodarstwa rolnego, na którym Wnioskodawczyni mieszkała razem z mężem i rodziną przez wiele lat.
Wnioskodawczyni w związku z nabyciem udziału w Nieruchomości nie zaangażowała zatem własnego kapitału, a tym samym nie poniosła ryzyka gospodarczego, charakterystycznego dla profesjonalnej działalności. Okoliczność ta sama w sobie wyklucza zatem możliwość uznania, że zbycie udziałów we współwłasności ww. Nieruchomości nastąpi w wykonaniu działalności handlowej.
Ponadto, co istotne, przedmiotowe Nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej Podatniczki i nie służyły czynnościom związanym z działalnością. Siłą rzeczy wykorzystywanie nieruchomości gruntowych w działalności pielęgniarskiej nie jest możliwe, a działalność rolnicza - jeśli była w rzeczywistości prowadzona - jeśli była prowadzona, to na innych gruntach (w całkiem innej miejscowości).
Przede wszystkim jednak, Wnioskodawczyni nie dokonywała i zgodnie z przyjętym założeniem, nie będzie podejmować w stosunku do Nieruchomości działań wiążących się z przygotowaniem jej do sprzedaży, w sposób angażujący zaawansowane środki, typowe dla profesjonalnych handlowców w ramach zorganizowanej działalności. W tym zakresie Podatniczka nie podejmowała zabiegów sprzedażowych, reklamowych czy marketingowych, po prostu postanowiła skorzystać z nadarzającej się okazji i zabezpieczyć się na przyszłość finansowo oraz spłacić część swoich zobowiązań. Nie była ona nigdy aktywna na rynku nieruchomości, w związku z czym nie zatrudniała pracowników/agentów zajmujących się w jej imieniu sprzedażą lub kupnem nieruchomości oraz nie posiadała żadnego biura sprzedaży nieruchomości.
Gdyby nie przypadkowa oferta ze strony Potencjalnego Nabywcy, który posiada własny zamysł, jak zagospodarować nabywane nieruchomości być może nawet nigdy nie doszłoby do ich sprzedaży. Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych podziałów na nieruchomości, ani żadnych stałych systematycznych czynności, które mogłyby zostać uznane za działalność. Nawet wystąpienie o uzyskanie warunków przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, energetycznej i gazowej zostało dokonane przez innego współwłaściciela. Po stronie Wnioskodawczyni nie wiązało się to z żadnym nakładem pracy (ani finansów), nawet pełnomocnictwo nie było wymagane, ponieważ doszło tylko do uzyskania warunków na przyłącza, a nie do faktycznego uzbrojenia terenu. Co ważniejsze Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów na ulepszenie Nieruchomości w celu uczynienia jej bardziej atrakcyjną dla potencjalnych nabywców, a w szczególności nakładów finansowych na teren. Wnioskodawczyni nie działała aktywnie w zakresie przekształcenia terenu, ani nie występowała o decyzje WZ.
Dodać należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, nawet bardziej zaawansowane czynności, jak np. podział geodezyjny nieruchomości na mniejsze działki, wymagający poniesienia znacznie większych kosztów, nie jest traktowany jako okoliczność decydująca o tym, że sprzedaż nieruchomości następuje w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. W tym zakresie najpełniej prawidłowość stanowiska Wnioskodawczyni oddaje wyrok NSA z 10 lipca 2024 r. o sygn. akt I FSK 20/22, zgodnie z którym: „(…) o takim charakterze nie przesądzały działania w postaci złożenia wniosku o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, opisany wyżej podział działek oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy, gdyż mieściły się one w aktywności właściciela, który zabiega o uzyskanie najkorzystniejszych warunków dla zbycia nieruchomości. W tym kontekście podkreślił, że Skarżący nie miał wpływu (nie inicjował takiego postępowania) na posadowienie przyłączy do wody i innych mediów. Nie podejmował szczególnych działań marketingowych. Nie zabiegał o nabycie nieruchomości, której własność uzyskał wiele lat wcześniej nieodpłatnie, w następstwie działań innych osób (darczyńcy, spadkodawcy). Wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy jest pytaniem o informację o gruncie, o którą wystąpić może każdy, więc nie sposób uznać takiego działania za przejaw szczególnej aktywności wskazującej na profesjonalny charakter działań. Podobnie ocenione zostały działania dotyczące wniosku o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący nie występował o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego, lecz wystąpił o jego zmianę, kiedy plan był już uchwalony. Zasadnie Sąd pierwszej instancji ocenił, że o podjęciu profesjonalnych działań wobec gruntów nie można potraktować podziału nieruchomości. Dokonywanie podziału nieruchomości w celu uzyskania korzystniejszego finansowo efektu przy jej sprzedaży jest typowym działaniem właścicielskim. Podejmowanie zabiegów w celu korzystnej sprzedaży nieruchomości nie może być automatycznie traktowane jako działalność w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W tym kontekście stwierdzenie, że wyodrębniając działki do sprzedaży uwzględniono do nich dostęp przez wydzielenie dróg wewnętrznych także nie jest okolicznością przesądzającą o sprzedaży działek w warunkach działalności gospodarczej”.
Skoro zatem te - daleko bardziej zaawansowane czynności - nie są uznawane za działalność gospodarczą na gruncie VAT, to takiego przymiotu nie mogą mieć działania Podatniczki.
Co jednak szalenie istotne, NSA w wyroku z 1 października 2024 r., o sygn. akt I FSK 397/19, podkreślił iż: „Zbycie części działek wyodrębnionych z jednej nieruchomości gruntowej, wykorzystywanej przed laty przez jej właściciela do prowadzenia działalności gospodarczej, opodatkowanej wówczas podatkiem od towarów i usług, nie stanowi samodzielnej (wystarczającej) podstawy dla zakwalifikowania tego zbycia za dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) nawet, jeśli zamiar tego zbycia został przez tego właściciela zamanifestowany w bezpłatnie umieszczonym w Internecie ogłoszeniu, a do działek tych dokonano przyłącza elektrycznego w postaci tzw. posadowienia skrzynek bez zamieszczania na przedmiotowych działkach jakiejkolwiek infrastruktury energetycznej, ani sieci kanalizacyjnej, o ile na gruncie danego przypadku, działanie te nie spełniają cech działalności gospodarczej”.
Zatem NSA za działalność nie uznaje sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej latami do działalności gospodarczej, w stosunku do której zamieszczono w Internecie ogłoszenie o jego sprzedaży i nie tylko wystąpiono o zgodę na przyłącza, ale także uzbrojono teren (dokonano przyłącza). Z tego względu Podatniczka twierdzi, iż ma pełne prawo uznania, iż sprzedaż udziałów w Nieruchomościach pozostaje składnikiem jej majątku prywatnego - i planowana sprzedaż będzie stanowić sprzedaż majątku prywatnego, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
(2) W kontekście „ciągłości” prowadzonej działalności na gruncie Ustawy o VAT wypowiedział się NSA w wyroku z 5 kwietnia 2013 r., o sygn. akt I FSK 752/12, w którym stwierdzono: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą. Fakt podjęcia, np. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności”.
Zdaniem podatniczki jej działania nie mają charakteru ciągłego, o czym świadczy opis stanu faktycznego. Pod pojęciem „ciągłości” rozumie się względnie stały zamiar wykonywania szeregu określonych, profesjonalnych i powiązanych ze sobą czynności. Czynności te mogą albo być powtarzalne, albo dokonywane w usystematyzowany, stały i ciągły sposób.
W przypadku działalności związanej z obrotem i zarządzaniem nieruchomościami mogą to być działania polegające na wielokrotnym i powtarzalnym nabywaniu nieruchomości, a następnie na wykorzystywaniu ich w ramach prowadzonej działalności (ich sprzedaży). O ciągłym prowadzeniu działalności w zakresie obrotu nieruchomościami można mówić także, gdy po nabyciu nieruchomości podatnik, w celu zwiększenia ich wartości rynkowej, dokonuje przekształcenia lub ulepszenia nieruchomości, a następnie (najczęściej w krótkim odstępie czasu) w wyniku podjętych czynności marketingowo-reklamowych dokonuje ich sprzedaży.
Zdaniem podatniczki za działania dokonywane w sposób ciągły nie sposób uznać działań, które są incydentalne i jednorazowe, dokonywane są w wyjątkowych okolicznościach. W takich przypadkach, wyraźny jest bowiem brak zamiaru wykonywania szeregu określonych, profesjonalnych czynności, ukierunkowanych na osiągnięcie zysku, a zatem - brak ciągłości podejmowanych działań, który to brak charakteryzuje czynności o charakterze incydentalnym. W tym zakresie należy wskazać, iż wykonanie jednorazowej czynności i osiągnięcie z niej zysku nie przesądza o spełnieniu kryterium ciągłości wykonywanych działań. W tym aspekcie należy bowiem zwrócić uwagę na brak występowania stałego zamiaru osiągania zysku z tego rodzaju działalności (zapewnienia sobie stałego źródła zarobkowania), który warunkuje dokonywanie przez podatnika powtarzalnych, wykonywanych w określonych odstępach czasu działań. Działaniami o charakterze ciągłym nie będą zatem działania okazjonalne, które mimo, iż w rezultacie przynoszą zysk, to nie wynikają one ze stałego zamiaru prowadzenia określonej działalności. Niezwykle istotny w tym zakresie jest wyrok NSA z 27 maja 2022 r., o sygn. akt I FSK 190/22, w którym stwierdzono, iż: „Zarząd majątkiem prywatnym zazwyczaj obejmuje sporadyczne transakcje, wynikające z okoliczności prywatnych. Taka sprzedaż może nastąpić np. w przypadku zbycia nieruchomości odziedziczonej bądź chęci zakupu innej nieruchomości na cele prywatne (ze środków uzyskanych ze sprzedanej nieruchomości).
Natomiast działalność gospodarcza charakteryzuje się przede wszystkim systematycznością i powtarzalnością działań. W konsekwencji sprzedaż wielu nieruchomości, dokonywana w krótkich odstępach czasu, może wskazywać na prowadzenie działalności gospodarczej i konieczność zapłaty VAT. (…)”.
W tym kontekście raz jeszcze wymaga podkreślenia fakt, iż udziały w Nieruchomościach (zgodnie z Postanowieniem sądu) zostały zasiedziane przez Podatniczkę z mocą na 1 stycznia 2012 r., były one w rodzinie od dawna i przy ich nabyciu nie była planowana żadna sprzedaż, były one elementem większej całości gospodarstwa rolnego, na którym Wnioskodawczyni mieszkała razem z mężem i rodziną przez wiele lat.
W tym zakresie Podatniczka nie podejmowała jakichkolwiek zabiegów sprzedażowych, reklamowych czy marketingowych. Nie była ona nigdy aktywna na rynku nieruchomości, w związku z czym nie zatrudniała pracowników/agentów zajmujących się w jej imieniu sprzedażą lub kupnem nieruchomości oraz nie posiadała żadnego biura sprzedaży nieruchomości.
Gdyby nie oferta ze strony Potencjalnego Nabywcy, który posiada własny zamysł, jak zagospodarować nabywane nieruchomości być może nawet nigdy nie doszłoby do ich sprzedaży. Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych podziałów na nieruchomości, ani żadnych stałych systematycznych czynności, które mogłyby zostać uznane za działalność. W ramach zarządu majątkiem i z chęci podniesienia wartości nieruchomości przy negocjacji jej ceny wystąpiła wspólnie z pozostałymi współwłaścicielami o uzyskanie warunków przyłączy. Nie wiązało się to z praktycznie żadnym nakładem pracy a mogło pomóc w uzyskaniu nieco większej ceny.
W powyższym zakresie należy zatem wskazać, iż działania Wnioskodawczyni skierowane na sprzedaż Nieruchomości ograniczać się będą do zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i polegają na wykonaniu czynności, które nie odbiegają od zwykłych czynności podjętych w celu sfinalizowania transakcji sprzedaży składnika należącego do majątku prywatnego. Każdy racjonalny człowiek na jej miejscu poczyniłby podobne kroki.
Dodatkowo Podatniczka zaznacza, iż pieniędzy otrzymanych ze sprzedaży przedmiotowych Nieruchomości nie zamierza przeznaczać na zakup kolejnych nieruchomości czy działalność w zakresie obrotu nieruchomościami. Posłużą one do zabezpieczenia jej przyszłości, a także ewentualnie do spłaty istniejących zobowiązań czy zostaną przeznaczone na inne osobiste cele.
Podsumowując, nie prowadzi ona, a wskutek zamierzonej czynności sprzedaży nie będzie uzasadnione uznanie, że podjęła się Podatniczka prowadzenia działalności w zakresie obrotu i zarządu nieruchomościami w sposób ciągły, ponieważ brak jest w przedmiotowej sprawie takich elementów, jak: wielokrotne transakcje, regularność w ich dokonywaniu czy zamiar systematycznego osiągania przychodów. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, że to Potencjalny Nabywca wystąpił o decyzję WZ - Podatniczka nie brała udziału w uzyskiwaniu decyzji WZ przez Potencjalnego Nabywcę, nie zostały w tym zakresie udzielone żadne pełnomocnictwa (postępował on na własne ryzyko i we własnym zakresie). Jeśli nawet uznać to za czynność przygotowawczą, to nie została ona wykonana przez Podatniczkę - Potencjalny Nabywca samodzielnie decyduje o merytorycznej stronie wniosków oraz umów, a skutek prawny czynności przygotowawczych ma znaczenie dla niego. Wnioskodawczyni (ani pozostali współwłaściciele) nie są zaangażowani w te procesy merytorycznie, czasowo/finansowo.
W tym zakresie nie udzielała także pełnomocnictw, ani nie podejmowała innych czynności prawnych. Jednocześnie należy uznać, że nawet udzielenie pełnomocnictw przez podatnika nie jest w orzecznictwie sądów administracyjnych uznane za działalność gospodarczą. Zgodnie ze stanowiskiem WSA we Wrocławiu z wyroku z 5 grudnia 2023 r. o sygn. akt I SA/Wr 421/23: „(…) Trzeba jednak zauważyć, że zawarcie umowy przedwstępnej i udzielenie pełnomocnictwa nie są czynnościami, które świadczą o tym, że skarżący działa jak przedsiębiorca, tj. w sposób zorganizowany i ciągły w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zawarcie umowy przedwstępnej i udzielenie pełnomocnictwa samo w sobie nie nosi cech prowadzenia działalności gospodarczej i może być dokonane przez każdego przeciętnego uczestnika życia gospodarczego, w tym osobę gospodarującą mieniem osobistym. Zdaniem Sądu, czynności tego rodzaju - wbrew stanowisku organu - nie wykraczały poza zwykłe wykonywanie prawa własności i nie powodowały, że strona skarżąca z racji ich podjęcia stała się podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 (…)”.
Podobnie tut. Organ w interpretacji indywidualnej z 25 czerwca 2025 r., o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.388.2025.2.SM, stwierdził iż „(…) należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się zgłosił, właściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy”.
Co więcej w wyroku NSA z 27 kwietnia 2022 r., o sygn. akt I FSK 1589/18 stwierdzone zostało, że: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, które może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z tych okoliczności”.
Skoro zatem podejmowanie działań przez Nabywcę na podstawie zgód i pełnomocnictw udzielonych mu przez podatnika nie stanowi podstaw do uznania, że podatnik podejmuje w związku z planowaną transakcją czynności charakterystyczne dla handlowca, to tym bardziej działań Podatniczki nie sposób uznać za podlegające pod VAT.
(3) Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż czynność w zakresie sprzedaży Nieruchomości, którą planuje wykonać nie przybierają także charakteru zarobkowego, charakterystycznego dla działalności gospodarczej.
Przede wszystkim należy podkreślić, iż „zarobkowy” charakter nie oznacza tego, że rzecz nie może być sprzedana z zyskiem, ale to czy dany podatnik czyni albo usiłuje czynić z tego stałe i główne źródło dochodu. Dlatego łączy się to z ciągłością i zarobkowym charakterem w definicji działalności. Spełni się ten warunek, gdy podatnik posiada zamiar prowadzenia danej działalności w taki sposób, żeby stanowiła ona jedno z głównych źródeł przychodów podatnika, które będą generowane w sposób względnie stały. Nie chodzi tu o zwykły zarząd majątkiem czy swoją własnością, ale takie działanie, które wykonuje profesjonalny podmiot nastawiony na maksymalizację zysku. Będą to przykładowo działania polegające na wykonaniu prac przygotowawczych, znalezieniu jak największej ilości potencjalnych klientów celem uzyskania jak największej liczby ofert i potencjalnego zwiększenia przyszłych zysków ze sprzedaży. Zatem o zarobkowym charakterze prowadzonej działalności nie decyduje faktycznie osiągnięty zarobek, lecz sam zamiar jego osiągnięcia i osiągania w przyszłości.
Zatem zarobkowy charakter działań nie wystąpi m.in. wtedy, gdy przysporzenie majątkowe lub wzrost wartości posiadanych przez dany podmiot składników majątkowych następuje niezależnie od działań tegoż podmiotu. Świadczyć może o tym fakt, iż dany podmiot zaniechuje działań mogących korzystnie wpłynąć na jego sytuację finansową lub nie podejmuje aktywnych działań marketingowych, mających na celu zwiększenie wartości sprzedawanej nieruchomości lub udziałów w nieruchomości.
W przypadku działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, takie czynności, to:
Kryterium zarobkowości nie zostaje spełnione, jeżeli podatnik dokona jednej lub nawet kilku transakcji (np. transakcji sprzedaży nieruchomości), lecz nie podejmuje w związku z tym żadnych dodatkowych działań wykraczających poza zwykły zarząd. Przykładowo, nie zostanie spełnione kryterium zarobkowości, gdy podatnik będzie utrzymywał w stanie niepogorszonym posiadaną przez siebie nieruchomość, a następnie sprzeda ją z zyskiem - ale dokona tego nie dzięki swoim działaniom ukierunkowanym na osiągnięcie tego zysku, lecz w wyniku zmiany warunków rynkowych. Z zarobkowością przy sprzedaży nieruchomości nie mamy do czynienia, gdy sprzedaż nieruchomości jest czynnością incydentalną, która nie wynika ze stałego zamiaru dokonywania transakcji zakupu i sprzedaży nieruchomości.
Niezwykle istotny w tym zakresie jest wyrok NSA z 27 maja 2022 r., o sygn. akt I FSK 190/22, w którym stwierdzono, iż: „W zarządzaniu majątkiem prywatnym, celem jest najczęściej zaspokojenie osobistych potrzeb właściciela, takich jak uzyskanie środków na inne cele prywatne. Z kolei działalność gospodarcza nastawiona jest na regularne osiąganie zysków. Dlatego też, jeśli celem sprzedaży sprzedawcy jest generowanie dochodów z inwestycji lub systematyczne kupowanie i sprzedawanie nieruchomości, to istnieje wysokie prawdopodobieństwo uznania takiego działania za profesjonalny obrót nieruchomościami. (…)”.
Brak jest podstaw do kwalifikowania jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie swoich potrzeb. Działań z zachowaniem reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą. O celach zarobkowych mówimy wtedy, gdy podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (a nie okazjonalnego) źródła zarobkowania. Ten pogląd jest jednoznacznie podzielany przez orzecznictwo sądów administracyjnych, m.in. wyrok WSA w Warszawie z 10 stycznia 2018 r. o sygn. akt III SA/Wa 421/17, WSA w Łodzi z dnia 25 września 2019 r., o sygn. akt I SA/Łd 352/19.
Podatniczka podkreśliła, iż:
a) charakter dotychczasowych jej czynności (w ostatnich kilkudziesięciu latach) wskazuje jednoznacznie, iż nie dokonywała ona takich czynności i nie ma zamiaru dokonywania takich czynności, posiadanie nieruchomości wynika z pochodzenia z wielopokoleniowych rodzin posiadających gospodarstwa rolne, a aktywności wnioskodawczyni nie wiązały się nigdy ze sprzedażą i zyskiem w ramach obrotu tymi nieruchomościami, nie ma ona takiego zamiaru również w przyszłości;
b) korzyści ekonomiczne jakie mogą wynikać z faktu sprzedaży Nieruchomości skierowane zostały w pierwszej kolejności na zabezpieczenie swojego majątku na przyszłość, kiedy podatniczka nie będzie już mogła świadczyć usług pielęgniarskich.
Sama sprzedaż nieruchomości z zyskiem nie wskazuje również na zarobkowy charakter prowadzonej działalności. Przede wszystkim, z uwagi na fakt, że nabycie Nieruchomości nastąpiło kilkanaście lat temu, dodatkowo przez zasiedzenie, które siłą rzeczy wymaga czasu. Abstrahując od powyższego wskazać jednakże należy, iż sprzedaż nieruchomości z zyskiem jest działaniem normalnym, które należy uznać za prawidłowe wykonywanie prawa własności, a nie działanie o charakterze zarobkowym. Tym samym, w sprawie nie doszło do spełnienia także trzeciego z kryteriów warunkujących konieczność uznania Podatniczki za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (działania Wnioskodawczyni nie miały charakteru zarobkowego).
Podsumowując Podatniczka, stoi na stanowisku, iż planowana przez nią sprzedaż udziałów w części Nieruchomościach nie będzie stanowiła czynności wykonanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu VAT.
Zatem warunkiem uznania sprzedaży nieruchomości za dokonaną w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (co znajduje oparcie także w orzecznictwie sądowym) jest podejmowanie przez sprzedającego aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, charakterystycznych dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie obrotu nieruchomościami. W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie podejmie takich działań w zakresie dotyczącym przysługującego jej udziału we współwłasności Nieruchomości. Wskazane okoliczności świadczą więc o tym, że jednorazowa transakcja sprzedaży udziałów Wnioskodawczyni w ww. Nieruchomościach nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, natomiast nie może być traktowana jako przejaw działalności handlowej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Stanowisko takie potwierdzają wydawane licznie przez tut. Organ w ostatnim czasie indywidualne interpretacje (te przywołane wcześniej, ale także m.in. z dnia 29 września 2025 r. o sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.665.2025.3.MSU, z dnia 10 października 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.601.2024.3.MH, czy z dnia 4 sierpnia 2025 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.200.2025.3.EP).
Na marginesie warto przy tym odnotować, iż przedmiotowa kwalifikacja nie uległaby zmianie nawet wtedy, gdyby należało uznać, że którykolwiek z przedmiotowych warunków został spełniony w niniejszej sprawie (z czym Podatniczka się nie zgadza). Jak już bowiem zostało wskazane, z wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT mamy miejsce wyłącznie wówczas, gdy działalność danego podmiotu przybiera jednocześnie charakter profesjonalny, ciągły oraz zorganizowany. Innymi słowy, spełnienie jednego, lub nawet dwóch z powyższych warunków, nie byłoby wystarczające do uznania, iż prowadzi ona działalność gospodarczą.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.
Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;
22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
1) określone udziały w nieruchomości,
2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Na gruncie ustawy zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) również stanowi odpłatną dostawę towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
Zatem na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek, udziałów w działkach) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej.
Art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Właściwe jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C‑291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C‑180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
Z ww. orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Tylko wtedy działania sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż udziałów w działkach nr 1, 2, 3 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Jak wskazano wyżej, istotne dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Należy zatem ustalić, oceniając całokształt Pani działań w odniesieniu do udziałów w działkach będących przedmiotem sprzedaży, czy będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.
Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność związana ze sprzedażą udziałów w działkach, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła Pani w związku ze sprzedażą udziałów w działkach ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.
Wskazała Pani, że prawo własności udziałów w działkach nabyła Pani na podstawie zasiedzenia nieruchomości. Opisywanych udziałów w działkach (tj. Nieruchomości) nie wykorzystywała Pani w żaden prawny sposób, nie podnajmowała, a w szczególności nie były one wprowadzone do majątku służącego prowadzeniu działalności gospodarczej. Nie podejmowała Pani działań o charakterze marketingowym czy reklamowym (w szczególności nie ogłaszała Pani nigdy publicznie zamiaru zbycia nieruchomości, ogłoszeń w prasie czy też Internecie, ani też nie zatrudniała Pani pośredników w obrocie nieruchomościami). Nie była Pani aktywna na rynku nieruchomościowym, nie miała Pani biznesplanu w zakresie obrotu nieruchomościami, strony internetowej czy bazy klientów i kontaktów biznesowych. Nieruchomości, co do których udziały Pani planuje sprzedać, stanowiły część rodzinnego majątku rolnego, w którym od 1991 do 2020 r. zamieszkiwała Pani z mężem i dziećmi. Nie podejmowała Pani innych starań dotyczących zmian prawnych Nieruchomości i nie ponosiła nakładów na nie, jak również nie podejmowała innych działań zmierzających do zmiany stanu faktycznego albo prawnego Nieruchomości. W tym zakresie jeden ze współwłaścicieli wystąpił jedynie do odpowiednich instytucji o uzyskanie warunków przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, energetycznej i gazowej. Nie udzielała Pani w tym zakresie pełnomocnictwa.
Wskazała Pani również, że pozostali współwłaściciele działek wchodzących w skład Nieruchomości, na własną rękę, skontaktowali się z architektem, celem ustalenia przeznaczenia nieruchomości. Przypadek sprawił, iż ta osoba posiadała klienta zainteresowanego zakupem gruntów w okolicy. Firma deweloperska wyraziła chęć zakupu opisywanych Nieruchomości, doszło do spotkania z potencjalnym nabywcą, który podjął działania celem sprawdzenia gruntu. Ponieważ dla przedmiotowych Nieruchomości nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, Potencjalny Nabywca sam we własnym imieniu wystąpił o decyzję WZ obejmującą przedmiotowe Nieruchomości.
Umowa przedsprzedaży została zawarta w formie aktu notarialnego 5 grudnia 2025. Nie zawiera ona warunków zobowiązujących do dokonania określonych czynności czy to przez sprzedającego czy kupującego poza zobowiązaniem stron do zawarcia 30 czerwca 2026 r. właściwej umowy sprzedaży na zasadach określonych w umowie przedsprzedaży.
W ramach ww. umowy przedsprzedaży nie zostały udzielone żadne pełnomocnictwa. Jednakże reprezentantowi Spółki, która zamierza nabyć ten grunt zostało udzielone - przez wszystkich współwłaścicieli (w tym także przez Panią) - pełnomocnictwo w zakresie obejmującym:
Co prawda w przedwstępnej umowie sprzedaży udzieliła Pani pełnomocnictwa do podejmowania pewnych działań, jednak nie będą podejmowane działania w zakresie np. uzyskania decyzji i pozwoleń. Kupujący działając w Pani imieniu nie uatrakcyjni Nieruchomości, zwiększając w taki sposób jej wartość. Zatem podejmowane działania nie mogą świadczyć o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziałów w działkach nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowych udziałów w działkach wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
Wobec powyższego, sprzedaż udziałów w działkach będzie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy udziałów w działkach będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi Pani w roli podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja ta rozstrzyga Pani wątpliwości wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Interpretacja dotyczy tylko Pani jako wnioskodawcy, która wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w swojej sprawie i nie wywołuje skutków prawnych dla współwłaścicieli.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo