Podatnik wraz z inną osobą założyli spółkę cywilną, którą postanowili rozwiązać. W majątku spółki znajdują się ciągniki siodłowe i naczepy, które wspólnicy dzielą między siebie. Podatnik kupuje część tych aktywów do swojej indywidualnej działalności gospodarczej, planując ich sprzedaż z VAT. Nie płaci pełnej ceny zakupu, a jedynie…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 20 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu zakupu ciągników siodłowych oraz naczep. Uzupełnił go Pan pismem z 14 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A.A. oraz B.B. założyli spółkę C. s.c. Po jakimś czasie doszli do porozumienia, że dalsze funkcjonowanie spółki nie ma sensu. Postanowili rozwiązać spółkę. Pierwotnie rozwiązanie spółki miało nastąpić 15 listopada 2025 roku, ale aneksem przedłużono jej działanie do 10 stycznia 2026 roku. W majątku spółki w chwili obecnej znajdują się ciągniki siodłowe wraz z naczepami, które wspólnicy postanowili podzielić między siebie. B.B. kupi ciągniki od spółki cywilnej do swojej indywidualnej działalności gospodarczej i będzie kontynuowała usługi transportowe. Pan kupi ciągniki wraz z naczepami od spółki cywilnej do swojej działalności gospodarczej i w krótkim czasie sprzeda, ponieważ nie chce kontynuować usług transportowych w swojej działalności gospodarczej. Ciągniki i naczepy, jakie Pan kupi od spółki to:
(...).
Wskazane ceny są cenami netto, które zostaną powiększone o kwotę VAT według stawki 23%.
Pozostałe ciągniki i naczepy zostaną kupione przez BB, których wartość i ilość odpowiada ciągnikom i naczepom kupionym przez Pana.
Nie stać Pana na przelanie pieniędzy za wymienione ciągniki i naczepy. Przekaże Pan do spółki tylko środki odpowiadające podatkowi od towarów i usług. Pozostała kwota nie będzie przekazywana do spółki. Po dokonanej sprzedaży ciągników i naczep spółka zostanie zlikwidowana, a podatek VAT zostanie zapłacony przez spółkę. W chwili rozwiązania spółki w majątku spółki znajdować się będą wierzytelności za sprzedane ciągniki siodłowe oraz naczepy. Jednocześnie spółka będzie zobowiązana wypłacić dokładnie taką samą kwotę byłym wspólnikom, w tym Panu. Wynikać to będzie z faktu, że w chwili obecnej spółka nie posiada żadnych pieniędzy i jedyne czym będzie dysponować to wierzytelności za sprzedane ciągniki oraz naczepy. Biorąc pod uwagę, że pieniądze te nie wpłyną, Pan oraz BB dokonają potrącenia wzajemnych równych kwot. Z jednej strony będzie to kwota, której Pan nie zapłacił za ciągniki z wyjątkiem podatku od towarów i usług, a z drugiej strony kwota tej samej wartości, która powinna być wypłacona z majątku spółki po spieniężeniu ciągników siodłowych i naczep.
Ciągniki siodłowe ani naczepy nigdy nie będą wykorzystywane do prywatnej Pana działalności lecz będą sprzedane innym podmiotom prowadzącym usługi transportowe.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Wszystkie ciągniki, a także naczepy będzie Pan sprzedawał z podatkiem od towarów i usług.
Pytanie
Czy kupując ciągniki siodłowe oraz naczepy oraz wpłacając do spółki tylko równowartość podatku od towarów i usług, w swojej działalności gospodarczej może Pan dokonać odliczenia podatku od towarów i usług z faktur sprzedaży ciągników i naczep ze spółki cywilnej do swojej indywidualnej działalności gospodarczej?
Pana stanowisko w sprawie
Wśród podstawowych zasad opodatkowania VAT na pierwszy plan wybija się tak zwana zasada neutralności, która jest podstawowym elementem obowiązującym w systemie podatku VAT. Wyraża się ona w możliwości obniżenia podatku należnego od sprzedaży towarów i usług o podatek naliczony przy zakupach oraz możliwości uzyskania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Jednakże co warto zaznaczyć, to prawo przysługuje jednak tylko w odniesieniu do zakupionych towarów i usług, które nabywane są na cele prowadzenia działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o ile zakupione towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Oznacza to, że jeżeli nabyte dobra lub usługi są przeznaczone do transakcji zwolnionych z VAT, podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Podstawowym dokumentem uprawniającym do dokonania odliczenia VAT jest faktura VAT, na której wykazana jest kwota podatku naliczonego. W przypadku zakupu towarów i usług w kraju, suma podatku z takich faktur stanowi wartość podatku do odliczenia.
Ważną kwestią przy odliczaniu VAT są terminy, w których podatnicy mogą obniżyć kwotę VAT należnego o podatek naliczony. Zgodnie z ogólną zasadą, prawo do odliczenia przysługuje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dotyczący zakupionych dóbr. Jednak odliczenie nie może nastąpić wcześniej niż w momencie otrzymania dowodu zakupu, czyli co do zasady faktury VAT lub dokumentu importowego.
Jeżeli podatnik nie dokona odliczenia VAT w standardowym terminie, to przysługuje mu również prawo do rozliczenia podatku naliczonego w trzech kolejnych okresach po miesiącu, w którym obowiązek podatkowym powstał (co dotyczy podatników rozliczających się miesięcznie). W przypadku podatników składających kwartalne deklaracje VAT, odliczenie podatku naliczonego jest możliwe w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Co do zasady odliczenie podatku od towarów i usług nie przysługuje podmiotom, które nie są czynnymi podatnikami VAT.
Ustawa o VAT przewiduje również ograniczenia w zakresie odliczania podatku naliczonego przy zakupie i użytkowaniu pojazdów wykorzystywanych w działalności gospodarczej. W przypadku tzw. użytkowania mieszanego, tj. zarówno do celów służbowych, jak i prywatnych, podatnik ma prawo do odliczenia 50% podatku VAT. Ponadto prawo do odliczenia VAT nie przysługuje w przypadku, gdy:
W niniejszej sprawie żaden z tych przypadków nie występuje. Ciągniki siodłowe, jak i naczepy nigdy nie będą wykorzystywane do działalności prywatnej Pana, a faktury zostały wystawione w prawidłowy sposób i odzwierciedlają rynkowe ceny.
Sam fakt potrącenia kwoty netto za ciągniki oraz wzajemnych kwot przysługujących Panu ze strony spółki nie powoduje braku możliwości odliczenia podatku od towarów i usług. Przede wszystkim podatek od towarów i usług zostanie zapłacony przez Pana do spółki. Samo potrącenie kwoty netto nie jest wymienione w przepisach jako przypadek uniemożliwiający odliczenie podatku naliczonego w Pana indywidualnej działalności gospodarczej z tytułu zakupu ciągników siodłowych oraz naczep.
Będzie Panu przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu ciągników siodłowych oraz naczep.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
1) nabycia towarów i usług,
2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:
Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedne z takich ograniczeń zostały wskazane w ust. 3a ww. art. 88 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
Terminy odliczenia podatku naliczonego zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy.
Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:
W art. 89b ustawy uregulowano zasady dotyczące rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności.
W świetle art. 89b ust. 1 ustawy:
W przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.
Zgodnie z art. 89b ust. 1a ustawy:
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności.
Przepis art. 89b ust. 1 ustawy nakłada obowiązek skorygowania podatku naliczonego w przypadku nieuregulowania należności przez dłużnika w określonej sytuacji. Należy wskazać, że termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych przepisach, jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie” należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania.
Ponadto w art. 86a ustawy zawarto uregulowania dotyczące odliczenia podatku naliczonego związanego z pojazdami samochodowymi.
Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych - rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Zatem zgodnie z ww. regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
Z opisu sprawy wynika, że Pan oraz B.B. założyli spółkę C. s.c. Po jakimś czasie doszli do porozumienia, że dalsze funkcjonowanie spółki nie ma sensu. Postanowili rozwiązać spółkę. Pierwotnie rozwiązanie spółki miało nastąpić 15 listopada 2025 roku, ale aneksem przedłużono jej działanie do 10 stycznia 2026 roku. W majątku spółki w chwili obecnej znajdują się ciągniki siodłowe wraz z naczepami, które wspólnicy postanowili podzielić między siebie. B.B. kupi ciągniki od spółki cywilnej do swojej indywidualnej działalności gospodarczej i będzie kontynuowała usługi transportowe. Pan kupi ciągniki wraz z naczepami od spółki cywilnej do swojej działalności gospodarczej i w krótkim czasie sprzeda, ponieważ nie chce kontynuować usług transportowych w swojej działalności gospodarczej.
Nie stać Pana na przelanie pieniędzy za wymienione ciągniki i naczepy. Przekaże Pan do spółki tylko środki odpowiadające podatkowi od towarów i usług. Pozostała kwota nie będzie przekazywana do spółki. Po dokonanej sprzedaży ciągników i naczep spółka zostanie zlikwidowana, a podatek VAT zostanie zapłacony przez spółkę. W chwili rozwiązania spółki w majątku spółki znajdować się będą wierzytelności za sprzedane ciągniki siodłowe oraz naczepy. Jednocześnie spółka będzie zobowiązana wypłacić dokładnie taką samą kwotę byłym wspólnikom, w tym Panu. Wynikać to będzie z faktu, że w chwili obecnej spółka nie posiada żadnych pieniędzy i jedyne czym będzie dysponować to wierzytelności za sprzedane ciągniki oraz naczepy. Biorąc pod uwagę, że pieniądze te nie wpłyną, Pan oraz BB dokonają potrącenia wzajemnych równych kwot. Z jednej strony będzie to kwota, której Pan nie zapłacił za ciągniki z wyjątkiem podatku od towarów i usług, a z drugiej strony kwota tej samej wartości, która powinna być wypłacona z majątku spółki po spieniężeniu ciągników siodłowych i naczep.
Ciągniki siodłowe ani naczepy nigdy nie będą wykorzystywane do prywatnej Pana działalności lecz będą sprzedane innym podmiotom prowadzącym usługi transportowe. Wszystkie ciągniki, a także naczepy będzie Pan sprzedawał z podatkiem od towarów i usług.
Pana wątpliwości dotyczą tego, czy kupując ciągniki siodłowe oraz naczepy oraz wpłacając do spółki tylko równowartość podatku od towarów i usług, w swojej działalności gospodarczej może Pan dokonać odliczenia podatku od towarów i usług z faktur sprzedaży ciągników i naczep ze spółki cywilnej do jego indywidualnej działalności gospodarczej.
Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku naliczonego jest wykorzystywanie nabywanych towarów i usług przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W opisanej sprawie ww. warunki (m.in. związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług) zostaną spełnione. Jak wskazał Pan w opisie sprawy, wszystkie ciągniki, a także naczepy będzie Pan sprzedawał z podatkiem od towarów i usług.
Na powyższe prawo do odliczenia nie wpłynie fakt, że nie dokona Pan zapłaty całości kwoty za zakupione ciągniki siodłowe i naczepy. Przekaże Pan do spółki tylko środki odpowiadające podatkowi od towarów i usług. Pozostała kwota nie będzie zapłacona. Dokona Pan ze spółką potrącenia wzajemnych równych kwot. Z jednej strony będzie to kwota, której Pan nie zapłacił za ciągniki z wyjątkiem podatku od towarów i usług, a z drugiej strony kwota tej samej wartości, która powinna być wypłacona z majątku spółki po spieniężeniu ciągników siodłowych i naczep.
W art. 88 ustawy nie wymieniono braku zapłaty należności za zakupione towary i usługi jako negatywnej przesłanki wyłączającej prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Z uwagi na fakt potrącenia przez Pana stosownych kwot ze spółką, nie będą mieć zastosowania przepisy art. 89b ustawy - nie można uznać, że doszło do nieuregulowania należności, co wiązałoby się z koniecznością korekty odliczenia.
Jednocześnie z uwagi na przedmiot zakupu, ciągniki siodłowe i naczepy nie są objęte ograniczeniami wynikającymi z art. 86a ustawy w zakresie prawa do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego związanego z pojazdami samochodowymi, tj. o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Zatem kupując ciągniki siodłowe oraz naczepy oraz wpłacając do spółki tylko równowartość podatku od towarów i usług może Pan dokonać odliczenia podatku naliczonego z tytułu ich zakupu.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo