Spółka komunalna (spółka z o.o.), której wyłącznym udziałowcem jest Miasto, wykonuje zadania własne Miasta w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym utrzymania obiektów sportowo-rekreacyjnych. Spółka zawarła z Miastem nowe umowy powierzeniowe w 2025 r., na mocy których świadczy usługi publiczne (np. udostępnianie obiektów, organizacja zajęć) dla mieszkańców. Ceny usług są ustalane przez Burmistrza Miasta na wniosek Spółki, a przychody z tych usług…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
29 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania rekompensaty, którą otrzymują Państwo od Miasta z tytułu wykonywania powierzonych zadań własnych Miasta w zakresie kultury fizycznej, w tym utrzymania obiektów, urządzeń sportowych i terenów rekreacyjnych, zgodnie z Decyzją UOIG. Uzupełnili go Państwo pismem z 4 lutego 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka prowadzi swoją działalność w formie komunalnej spółki prawa handlowego, której wyłącznym udziałowcem jest Miasto (posiadające 100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki). Spółka z chwilą wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego uzyskała osobowość prawną i pozostaje odrębnym od Miasta podatnikiem podatku VAT. Spółka powstała dnia 20 maja 1999 roku i początkowo zajmowała się prowadzeniem Funduszu (…). Następnie działalność Spółki była stopniowo rozszerzana o świadczenie usług publicznych z zakresu sportu i rekreacji na terenie Centrum Rekreacji i Wypoczynku (…) oraz o prowadzenie działalności sportowo-rekreacyjnej na terenie Hali Widowiskowo-Sportowej przy ul. (…) i Parku Wodnego przy ul. (…). Wymieniona wyżej działalność realizowana jest na rzecz lokalnej społeczności samorządowej.
Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest wykonywanie zadań o charakterze użyteczności publicznej w zakresie kultury fizycznej, w tym: organizowanie zajęć sportowo-rekreacyjnych, udostępnianie obiektów na cele sportowo-rekreacyjne, utrzymanie obiektów i urządzeń sportowych i terenów rekreacyjnych w odpowiednim stanie technicznym jak również zapewnianie odpowiedniego zabezpieczenia medycznego i ratowniczego. Celem realizowanych przez Spółkę zadań jest zapewnienie dostępu społeczności lokalnej do infrastruktury sportowej i rekreacyjnej oraz kreowanie warunków do poprawy i ciągłego rozwoju kultury fizycznej.
Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności Gospodarczej wykonywana przez Spółkę działalność klasyfikuje się w następujących podklasach:
Działalność Spółki w obszarze kultury fizycznej, stanowi realizację zadania własnego Miasta, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
W wykonaniu uchwały Rady Miejskiej z dnia (…) 2015 r. w sprawie wyboru sposobu prowadzenia gospodarki komunalnej w zakresie zadania własnego gminy, obejmującego sprawy kultury fizycznej i turystyki w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (…) pomiędzy Spółką a Miastem została zawarta na czas nieokreślony umowa (…) z dnia (…) 2016 r. o świadczenie usług publicznych na eksploatację parku wodnego w A. i hali widowiskowo-sportowej w A. Celem niniejszej umowy było powierzenie Spółce eksploatacji Parku Wodnego i Hali Widowiskowej w A. Przedmiotem umowy było określenie szczegółowych warunków ustalania wysokości rekompensaty i przekazywania oraz weryfikacji przez Miasto kwoty rekompensaty należnej lub wypłacanej Spółce tytułem świadczenia usług publicznych, a także określenie zasad współpracy oraz odpowiedzialności w zakresie świadczenia tych usług. Uchwałą Rady Miejskiej nr (…) z dnia (…) 2025 r. w sprawie wyboru sposobu prowadzenia gospodarki komunalnej w zakresie zadania własnego gminy, obejmującego sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych uchylono uprzednią uchwałę nr (…). Pomiędzy Spółką a Miastem zostały zawarte dwie nowe umowy wykonawcze (dalej: Nowe Umowy) w miejsce dotychczasowej umowy z (…) 2016 r.:
Nowe Umowy określają zadania, jakie Spółka ma realizować na rzecz mieszkańców A., zasady nadzoru oraz zasady przyznawania rekompensaty, zapewniające zgodność z regulacjami dotyczącymi pomocy publicznej.
Należy zaznaczyć, że Spółka, świadcząc usługi dla mieszkańców, stosuje cenniki ustalone z Miastem, co powoduje, że przychody od mieszkańców nie pokrywają całości kosztów świadczenia tych usług. W efekcie stosowna część przychodu musi być generowana z tytułu działalności na rzecz Miasta.
Zgodnie z Nowymi Umowami przychody Spółki w zakresie realizacji usług publicznych pochodzą:
Odbiorcami realizowanych przez Spółkę usług w zakresie zarządzania bieżącego infrastruktury sportowo-rekreacyjnej do celów związanych z kulturą fizyczną, sportem i rekreacją są osoby fizyczne, natomiast współpraca może być nawiązana również z osobami prawnymi i jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej, które będą korzystać z infrastruktury sportowo-rekreacyjnej. Odbiorcami usług są uczestnicy przedsięwzięć popularyzujących kulturę fizyczną, sport i rekreację, w tym szkoły i jednostki organizacyjne Miasta prowadzące szkolenia sportowe, np. stowarzyszenia, organizacje pozarządowe, organizacje i związki sportowe, kluby sportowe oraz podmioty prowadzące działalność statutową w zakresie upowszechniania kultury fizycznej.
W związku z eksploatacją infrastruktury sportowo-rekreacyjnej Spółka osiąga przychody. Na podstawie ww. umowy w sytuacji, gdy koszty związane z funkcjonowaniem Obiektów przewyższą przychody osiągane z tego tytułu, Miasto wypłaca Spółce rekompensatę w rozumieniu Decyzji UOIG.
Rekompensata zgodnie z Nowymi Umowami stanowi przysporzenie otrzymane przez Spółkę od Miasta w dowolnej formie (w tym dotacje, zwolnienie podatkowe), które - wraz z przychodami pochodzącymi od mieszkańców - będzie pozwalało na pokrywanie kosztów związanych ze świadczeniem usług publicznych skierowanych do mieszkańców, jak również stanowiących wykonanie zadania Miasta.
Kluczowe jest to, że ceny i opłaty za korzystanie z obiektów są ustalane centralnie przez Burmistrza A. na wniosek Spółki. W efekcie, wysokość rekompensaty wypłacanej Spółce nie ma żadnego wpływu na zmianę tych cen.
Centralna kontrola cenowa realizowana jest poprzez Zarządzenia Burmistrza A., m.in.:
1) Ceny za korzystanie z Parku Wodnego (bilety wstępu, karnety itp.) ustala Burmistrz Zarządzeniem nr (…) z dnia (…) 2025 r.;
2) Ceny za najem pomieszczeń Hali Widowiskowo-Sportowej - której usługi mają charakter rezerwacji/wynajmu dla klubów, szkół i podmiotów prywatnych a nie klasycznej sprzedaży biletów wstępu - ustala Burmistrz Zarządzeniem nr (…) z dnia 2025 r.;
3) Ceny za wejście na teren Centrum Rekreacji i Wypoczynku (…) ustala Burmistrz Zarządzeniem nr (…) z dnia (…) 2024 r.;
4) Ceny za wynajem domków letniskowych na terenie Centrum Rekreacji i Wypoczynku (…) ustala Burmistrz Zarządzeniem nr (…) z dnia (…) 2025 r.
Ponadto, na mocy Uchwały Rady Miejskiej z sierpnia 2025 r., Burmistrz został upoważniony do ustalania cen za korzystanie z tych obiektów. W efekcie stosowana przez Spółkę polityka cenowa jest regulowana zewnętrznie przez Miasto i nie jest zależna od wysokości otrzymywanej rekompensaty.
Mając na uwadze powyższe, Spółka zamierza uaktualnić postanowienia umowy i przewiduje zawrzeć umowę wykonawczą dotyczącą wykonywania przez Spółkę zadań własnych Miasta w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych poprzez prowadzenie usług związanych z działalnością obiektów sportowych. Usługi będą realizowane poprzez:
1) wykorzystanie Obiektów na cele realizacji zadań sportowo-rekreacyjnych na terenie Miasta poprzez zapewnienie wstępu na te obiekty dla mieszkańców gminy, zgodnie z wymogami jakościowymi określonymi przez Miasto,
2) bieżące utrzymanie, realizację remontów i ulepszeń Obiektów,
3) wykonywanie założeń polityki sportowej poprzez realizację zadań sportowo-rekreacyjnych z wykorzystaniem Obiektów na rzecz mieszkańców,
4) rozwijanie bazy Obiektów poprzez realizację inwestycji i modernizacji,
5) prowadzenie edukacji sportowo-rekreacyjnej na terenie Miasta,
6) wprowadzanie rozwiązań pozwalających na promowanie aktywnego i zdrowego trybu życia,
7) organizowanie i prowadzenie wydarzeń sportowych, rekreacyjnych i turystycznych.
Model rozliczeń między Miastem a Spółką wyglądać będzie następująco:
Spółka w ramach usług świadczonych na rzecz Odbiorców w ramach zawartych z Miastem Nowych Umów, świadczy usługi publiczne z zakresu sportu i rekreacji dla mieszkańców Gminy A., w zakres których - w zależności od szczegółów danej umowy - wchodzą następujące usługi publiczne:
1. Umowa powierzeniowa na eksploatację Parku Wodnego i Hali Widowiskowo-Sportowej:
a. udostępnianie Hali Widowiskowo-Sportowej oraz Parku Wodnego w godzinach wskazanych w stosownym regulaminie,
b. wypożyczenie sprzętu sportowego,
c. realizacja zajęć rekreacyjno-sportowych dla dzieci, młodzieży oraz osób starszych wskazanych przez Miasto,
d. organizowanie i prowadzenie wydarzeń sportowych, rekreacyjnych i turystycznych uzgodnionych z Miastem
2. Umowa powierzeniowa na eksploatację Centrum Rekreacji i Wypoczynku (…):
a. organizacja i prowadzenie strzeżonego kąpieliska utworzonego w obrębie obiektu CRiW (…),
b. zapewnienie dostępu do podstawowego wyżywienia i napoi na terenie kąpieliska poprzez prowadzenie baru szybkiej obsługi,
c. prowadzenie wypożyczalni sprzętu, wykorzystywanego na terenie Obiektu, w tym m.in.: kajaków oraz innego sprzętu pływającego.
Spółka występuje do Burmistrza A. o ustalenie cen za:
1. wynajem pomieszczeń w Hali Widowiskowo-Sportowej - arena główna, sala konferencyjna, sala rozgrzewkowa - cennik publikowany na stronie www (…),
2. usługi dodatkowe, np. wynajem sceny na komercyjne wydarzenia artystyczne (działalność dodatkowa), przygotowanie dokumentacji na imprezę masową (działalność dodatkowa), prowizja za prowadzenie sprzedaży biletów (działalność dodatkowa),
3. biletów dotyczących Parku Wodnego, w tym m.in.: biletów wstępu w dni powszednie, biletów wstępu w weekendy (normalne i ulgowe), biletów tzw. happy hours, biletów rodzinnych, biletów dla niepełnosprawnych, cennika kart pre-paidowych, ceny za korzystanie z sauny, biletów do groty solnej, biletów do strefy cardio, a także ceny za przekroczenie limitów czasowych - cennik publikowany na stronie (…).
Ceny i opłaty za korzystanie z usług sportowo-rekreacyjnych realizowany w Obiektach, o których ustalenie Spółka wnioskuje do Burmistrza A., kalkulowane są z wykorzystaniem analizy porównawczej bazującej na uwzględnieniu cenników porównywalnych (również pod względem wyposażenia i przepustowości) obiektów, w tym przede wszystkim zarządzanych przez spółki komunalne lub MOSIR-y (Miejskie Ośrodki Sportu i Rekreacji) lub OSIR-y (Ośrodki Sportu i Rekreacji). Spółka porównuje obiekty pod względem specyfiki, tj.: aby obiekt dysponował podobną ofertą, w określonym zakresie terytorialnym (obiekty usytuowane w promieniu 50 km z wyłączeniem miasta (…)), jak również ustalane są z uwzględnieniem poziomu akceptowalnego przez mieszkańców - tak aby nie doszło do zjawiska wykluczenia społeczności lokalnej z możliwości korzystania z Obiektów i usług sportowo-rekreacyjnych. Stąd ustalanie cen i opłat nie wynika z analizy kosztów, lecz z akceptowalności cen i opłat przez Odbiorców poprzez dostosowanie do wymagań ich wartości do rynku (konkurencyjność cenowa).
Rekompensata nie obniża cen konkretnych czynności, świadczeń i zadań wykonywanych przez Spółkę na rzecz mieszkańców Miasta, lecz umożliwia Spółce prowadzenie działalności w powyższym zakresie w ramach przyjętego w Mieście systemu usług publicznych.
Bez Rekompensaty ww. usługi publiczne nie byłyby realizowane, ze względu na wysoką nierentowność usług publicznych wskazanych w Nowych Umowach. Z ekonomicznego punktu widzenia Spółka nie jest w stanie wykonywać zadań w ogólnym interesie gospodarczym bez rekompensaty otrzymanej od Miasta. Spółka nie ma finansowej, ekonomicznej i gospodarczej możliwości oraz sposobu pokrywania deficytów. Bez rekompensaty Spółka stałaby się niewypłacalna i nie miałaby możliwości funkcjonowania. Obecnie średnioroczne koszty realizacji usług publicznych w Okresie Powierzenia wynoszą (…) PLN. Bez rekompensaty strata na wskazanej działalności wynosiłaby (-) (…) PLN, co skutkowałoby koniecznością rezygnacji z działalności przynoszącej stratę. Celem głównym przekazania Spółce rekompensaty jest pokrycie straty poniesionej z tytułu realizacji usług publicznych, nie stanowi ona wynagrodzenia. Rekompensata nie stanowi elementu kalkulacji cen usług, ona pokrywa jedynie różnicę pomiędzy kosztami, a przychodami. Zadaniem Spółki nie jest maksymalizacja zysku, lecz legalne, rzetelne i gospodarne zarządzanie środkami finansowymi w celu osiągnięcia najwyższej jakości usług publicznych. Rekompensata jest pokryciem kosztów zadania użyteczności publicznej, które i tak musiałyby być poniesione ze środków publicznych, niezależnie czy przez Miasto w ramach samodzielnej realizacji zadania własnego, czy przez Spółkę, jako podmiot, któremu to zadanie powierzono. Nie jest ona zapłatą za świadczenie usług na rzecz Miasta, gdyż Miasto nie zleca Spółce świadczenia jakichkolwiek usług, lecz powierza jej własne zadania ustawowe.
Rekompensata stanowi wyrównanie straty w działalności Spółki ponoszonej w związku z wykonywaniem zadań publicznych związanych ze świadczeniem usług sportowo-rekreacyjnych oferowanych przez Spółkę. Otrzymana rekompensata od Miasta nie stanowi bezpośredniej dopłaty do ceny usług, gdyż nie wpływa na wysokość ceny tych usług, a celem jej jest dofinansowanie działalności Spółki realizowanej w zakresie kultury fizycznej i turystyki powierzonej Spółce przez Miasto. Rekompensata, którą otrzymuje Spółka od Miasta, przeznaczona jest na pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem tych usług i nie wpływa na cenę biletów. Rekompensata ma charakter ogólny i nie ma bezpośredniego (ani nawet jakiegokolwiek) wpływu na cenę świadczonych usług. Otrzymywana rekompensata nie wypełnia dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, gdyż nie stanowi ona wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług wykonywanych na rzecz Miasta (Spółka świadczy usługi na rzecz jej mieszkańców).
W ramach odpłatnego świadczenia usług publicznych w zakresie sportu i rekreacji dla Odbiorców w ramach Nowych Umów wszystkie ceny ustalane są przez Miasto. Ceny pozostające w bezpośredniej decyzyjności Spółki dotyczą wyłącznie cen towarów w barze szybkiej obsługi, cen najmu sprzętu sportowego, które nie są objęte zakresem Nowych Umów. W rozumieniu obu Nowych Umów, zadania te określone są jako „działalność dodatkowa” Spółki i nie jest taka działalność finansowana rekompensatą. Powyższe oznacza, że ustalanie cen usług publicznych jest uregulowane przez Miasto, a Spółka bez rekompensaty działałaby ze stratą w zakresie powierzonej przez Miasto działalności. Spółka, poza cenami towarów w barze szybkiej obsługi oraz cenami najmu sprzętu sportowego będącymi usługami komplementarnymi udostępniania obiektu Centrum Rekreacji i Wypoczynku (…), nie ustala innych cen usług świadczonych w ramach Nowych Umów - ceny te ustalane są przez Miasto.
W przypadku gdy koszty świadczonych usług przekroczą przychody, wszystkie usługi świadczone w ramach Nowych Umów są objęte rekompensatą, w tym znaczeniu, że Rekompensata kalkulowana jest w odniesieniu do całych Umów, tj. bez podziału na poszczególne usługi publiczne.
Wobec czego należy przyjąć, że rekompensatą są objęte wszystkie usługi publiczne objęte daną Umową - o ile ogólny wynik finansowy wykaże, iż koszty świadczonych usług przekroczyły przychody. Wynika to z faktu, że mechanizm rekompensaty ma charakter ogólny i służy pokryciu straty finansowej na całości powierzonych zadań (deficytu), a nie dofinansowaniu konkretnych cen jednostkowych czy wyodrębnionych usług. Rekompensata kalkulowana jest w odniesieniu do całych Umów, bez podziału na poszczególne usługi publiczne.
Spółka nie świadczy innych usług objętych Rekompensatą niż te wskazane Nowymi Umowami.
Maksymalną Rekompensatę Pieniężną dla Spółki oblicza się według poniższych wzorów z wykorzystaniem poniższych definicji:
| Pozycja | Opis |
| RE | Rekompensata Pieniężna dla Spółki, bez Rozsądnego Zysku |
| RERZ | Maksymalna Rekompensata Pieniężna dla Spółki z Rozsądnym Zyskiem |
| Ppow | Suma przychodów z realizacji Usług (bez transz Rekompensaty Pieniężnej) |
| Pdod | Suma przychodów z Działalności dodatkowej Spółki, w części powiązanej ze świadczeniem Usług |
| Kpow | Suma kosztów działalności polegającej na świadczeniu Usług |
| Kdod | Suma kosztów Działalności dodatkowej Spółki, w części powiązanej ze świadczeniem Usług |
| %RZ | Maksymalna stopa zwrotu z zainwestowanego kapitału ustalona przez Gminę, nie wyższa jednak niż maksymalna stopa zwrotu zgodna z obowiązującymi przepisami (decyzja UOIG) |
| RZ | Rozsądny Zysk |
| POM | Pozostałe (z wyłączeniem Rekompensaty Pieniężnej) aktywne formy pomocy publicznej nieuwzględnione jako przychody, przeliczone na ekwiwalent dotacji zgodnie z obowiązującymi przepisami |
| ZK | Zainwestowany kapitał - podstawa wyznaczania Rozsądnego Zysku |
1. Gdy Działalność dodatkowa Spółki przynosi zysk, maksymalna Rekompensata Pieniężna bez Rozsądnego Zysku (RE) jest równa:
2. Gdy Działalność dodatkowa Spółki przynosi stratę, maksymalna Rekompensata Pieniężna bez Rozsądnego Zysku (RE) jest równa:
3. Kwota maksymalna Rozsądnego Zysku (RZ) jest iloczynem ustalonej przez Gminę Stopy zwrotu oraz kapitału zainwestowanego przez Gminę:
4. Całkowita maksymalna kwota Rekompensaty Pieniężnej dla Spółki jest wyznaczana na podstawie poniższego wzoru:
Powyższa metodyka jest określona w każdej z Nowych Umów.
Na podstawie powyższych wzorów można jednoznacznie wskazać, że Spółka w celu świadczenia publicznych usług sportowo-rekreacyjnych skierowanych do Mieszkańców Gminy A. generuje koszty, które pokrywane są przychodami pochodzącymi z biletów wstępu do Obiektów oraz za korzystanie z usług objętych Nową Umową, jak również koszty pokrywane są innymi (niż rekompensata) przysporzeniami publicznymi (stanowiącymi pomoc publiczną tzw. POM, zgodnie ze słownikiem powyżej), a jeżeli występuje dodatkowa działalność, to zysk z jej działalności również pokrywa koszty świadczenia działalności publicznej. Jeżeli w rozrachunku (opisanym powyżej) Spółka nie jest w stanie pokryć kosztów świadczenia usług publicznych, to Miasto wypłaca jej Rekompensatę.
Średnio, w okresie powierzenia, przychody z należności i opłat (sprzedaż biletów wstępu) za korzystanie z publicznych usług sportowo-rekreacyjnych realizowanych w Obiektach pokrywają koszty średnio w około 40%, kolejne 16% pokrywane jest z zysku na działalności dodatkowej, zaś Rekompensata z tytułu Nowych Umów pokrywa pozostałe, niepokryte koszty w wysokości średnio 44%. Biorąc zaś pod uwagę dane rzeczywiste Spółki za rok 2025 należy wskazać, że przychody z należności i opłat (sprzedaż biletów wstępu) za korzystanie z publicznych usług sportowo-rekreacyjnych realizowanych w Obiektach pokrywają koszty średnio w około 49%, kolejne 7% pokrywane jest z zysku na działalności dodatkowej, zaś Rekompensata z tytułu Nowych Umów pokrywa pozostałe, niepokryte koszty w wysokości średnio 44%.
Bez Rekompensaty ww. usługi nie byłyby realizowane przez Spółkę. Z ekonomicznego punktu widzenia Spółka nie jest w stanie wykonywać zadań w ogólnym interesie gospodarczym bez rekompensaty otrzymanej od Miasta. Spółka nie ma finansowej, ekonomicznej i gospodarczej możliwości oraz sposobu pokrywania deficytów. Bez rekompensaty Spółka stałaby się niewypłacalna i nie miałaby możliwości funkcjonowania, co wskazano już powyżej (w odpowiedzi na pytanie nr 3).
Spółka nie będzie otrzymywać od Miasta (oprócz rekompensaty) wynagrodzenia za świadczenie usług w zakresie powierzonych Spółce zadań określonych w Nowych Umowach.
Czy rekompensata, którą Spółka otrzymuje od Miasta z tytułu wykonywania powierzonych zadań własnych Miasta w zakresie kultury fizycznej, w tym utrzymania obiektów, urządzeń sportowych i terenów rekreacyjnych, zgodnie z Decyzją UOIG, podlega opodatkowaniu VAT?
W ocenie Spółki, rekompensata, którą Spółka otrzymuje od Miasta z tytułu wykonywania powierzonych zadań własnych Miasta w zakresie kultury fizycznej, w tym utrzymania obiektów, urządzeń sportowych i terenów rekreacyjnych nie podlega opodatkowaniu VAT.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z usługą mamy do czynienia, gdy spełnione są następujące warunki:
Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne.
Aby czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niezbędne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zaś na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Rolę gminy określa ustawa o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 i pkt 15 ww. ustawy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in: kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
Na mocy ustawy o gospodarce komunalnej gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Zatem w przypadku, gdy są to jednostki prawnie niewyodrębnione, tzn. pozostające w strukturze gminy, dla celów podatkowych traktuje się je tak samo jak gminne jednostki pomocnicze. Wykonywane przez nie czynności powinna rozliczać gmina. Jeśli jednak znajdą się one poza strukturą gminy jako tzw. jednostki prawnie wyodrębnione (np. w formie spółki prawa cywilnego lub handlowego), będą miały odrębną od gminy zdolność prawnopodatkową.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Spółka będzie wykonywać na podstawie rozważanej umowy wykonawczej, przekazane jej przez Miasto zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym prowadzenie działalności sportowo-rekreacyjnej w zakresie zadań powierzonych, a za ich realizację otrzyma przysporzenia z dwóch źródeł, po pierwsze przychód od mieszkańców (użytkowników), a po drugie rekompensatę w wysokości określanej cyklicznie zgodnie z postanowieniami umowy, planu finansowego oraz cennika zaakceptowanego przez Miasto.
Podstawą opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy VAT jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Rekompensata stanowi zwrot kosztów z tytułu wykonywania zadań publicznych, które nie zostały pokryte przez przychody pochodzące od mieszkańców, którzy korzystali z usług sportowo-rekreacyjnych oferowanych przez Spółkę. Otrzymana rekompensata od Miasta nie stanowi bezpośredniej dopłaty związanej z wykonywaniem usług, gdyż nie wpływa wprost na wysokość ceny tych usług, a celem jej jest dofinansowanie zadań z zakresu kultury fizycznej i turystyki powierzonej Spółce przez Miasto. Rekompensata, którą otrzymuje Spółka od Miasta, przeznaczona jest na pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem tych usług i nie wpływa na cenę biletów, której ustalenie wymaga akceptacji ze strony Miasta. Oznacza to, że rekompensata ma charakter ogólny, jej celem jest częściowe pokrycie ogółu kosztów ponoszonych w związku z wykonywaniem zadań publicznych przez Spółkę, natomiast nie ma bezpośredniego (ani nawet jakiegokolwiek) wpływu na cenę świadczonych usług.
W ocenie Spółki otrzymywana rekompensata nie wypełnia dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, gdyż nie stanowi ona wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług wykonywanych na rzecz Miasta (Spółka świadczy usługi na rzecz jej mieszkańców). Ponadto, wypłacana przez Miasto rekompensata nie wypełnia dyspozycji art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ jej wypłata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług.
Przywołując art. 29a ust. 1 ustawy o VAT wskazać należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dotacje o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy.
Wyrażony przez Wnioskodawcę pogląd znajduje potwierdzenie w wyroku TSUE z 8 maja 2025 r. (C‑615/23). Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że rekompensaty, które są wypłacane przez jednostki samorządu terytorialnego operatorom publicznego transportu zbiorowego, mające charakter zryczałtowany i służące pokryciu strat związanych ze świadczeniem tych usług, nie podlegają opodatkowaniu VAT. Trybunał wyjaśnił, że dopłata może być traktowana jak część wynagrodzenia (a więc wchodzić do podstawy opodatkowania), tylko wtedy, gdy jest bezpośrednio powiązana z ceną danej usługi, to znaczy, gdy przyznaje się ją konkretnemu podmiotowi po to, aby świadczył on usługę po obniżonej cenie na rzecz odbiorców, a wysokość subwencji faktycznie wpływa na obniżenie ceny płaconej przez pasażerów. W analizowanej sprawie takiego związku nie było, ponieważ rekompensata nie była wypłacania w odniesieniu do konkretnego przewozu lub pasażera, lecz w formie ryczałtowej. Jej wysokość nie zależała od liczby sprzedawanych biletów, ale liczby oferowanych wozokilometrów, a cena biletów nie była kalkulowana w taki sposób, aby automatycznie obniżała się proporcjonalnie do kwoty rekompensaty. W konsekwencji TSUE uznał, że taka rekompensata nie stanowi „subwencji bezpośrednio związanej z ceną” w rozumieniu art. 73 Dyrektywy VAT (2006/112/WE). Fakt, że bez tej dopłaty bilety musiałyby być droższe, nie zmienia oceny, skoro brak jest bezpośredniego powiązania pomiędzy subwencją a ceną płaconą przez pasażera.
Podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 czerwca 2025 r. (I SA/Gd 84/25) zauważył, że rekompensata ma za zadanie pokryć stratę finansową w sytuacji, gdy koszty realizacji powierzonych przez gminę zadań publicznych są wyższe od przychodów osiąganych przez spółkę z tego tytułu. Co za tym idzie, nie sposób przypisać jej do konkretnej czynności bądź usługi świadczonej przez spółkę na rzecz odbiorców. Sąd bezpośrednio odwołał się do powoływanego w niniejszym wniosku wyroku TSUE C-615/23, wskazując m.in., że rekompensata roczna nie może mieć wpływu na cenę świadczonych przez stronę usług. W ocenie Sądu powyższy wpływ na cenę usług jest w istocie wykluczony, w sytuacji, gdy rekompensata liczona jest jako różnica między kosztami a przychodami i pokrywa ona wyłącznie część kosztów realizacji zadań powierzonych przez gminę w zakresie, który nie znalazł pokrycia w uzyskanych przychodach z zapewnieniem tzw. rozsądnego zysku. Sąd wskazał także, że „rekompensata ma charakter ogólny, a jej celem jest dotowanie działalności spółki. Nie sposób zatem przyjąć, że rekompensata ma wpływ na cenę usług świadczonych przez spółkę i na postawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT stanowi podstawę opodatkowania VAT”. W niniejszej sytuacji również należy przyjąć taką interpretację. Rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług, ponieważ jest liczona jako różnica między kosztami a przychodami a jej celem jest pokrycie straty i umożliwienie prowadzenia działalności publicznej. Rekompensata ma charakter podmiotowy (dotowanie działalności Spółki, pokrycie kosztów funkcjonowania), a nie przedmiotowy (dopłata do konkretnej usługi/biletu). Bezpośrednim beneficjentem usług nie jest Miasto, lecz społeczność lokalna. To zapobiega uznaniu rekompensaty za wynagrodzenie za usługę świadczoną na rzecz Miasta i w konsekwencji bezwzględnie wyklucza możliwość opodatkowania jej podatkiem od towarów i usług.
W ocenie Spółki należy uznać, iż rekompensata, którą Spółka otrzymuje od Miasta w związku z wykonywaniem przez nią powierzonego zadania własnego Miasta w zakresie kultury fizycznej i turystyki, nie stanowi wynagrodzenia z tytułu usług wykonywanych na rzecz Miasta i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pomiędzy Spółką a Miastem istnieje wprawdzie stosunek prawny, jednakże związany jedynie z relacją organ publiczny - podmiot wewnętrzny, w związku z czym w ramach tego stosunku bezpośrednim i ostatecznym beneficjentem są wyłącznie mieszkańcy korzystający z tych usług. Brak jest zatem podstaw, aby twierdzić, że pomiędzy Spółką a Miastem istnieje jakiekolwiek obustronne i ekwiwalentne świadczenie. Spółka nie świadczy usług na rzecz Miasta, a wynagrodzenie z tego tytułu stanowią kwoty uzyskiwane przez Spółkę ze sprzedaży biletów, przy czym wypłacana rekompensata nie ma wpływu na cenę biletów.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego oraz opis sprawy stwierdzić należy, iż rekompensata, którą Spółka otrzymuje od Miasta, jako że służy wyrównaniu kosztów działalności Spółki, nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.
Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług (podatkiem VAT) reguluje ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.
Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego stosunku są:
Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być odpłatna, czyli dokonana za wynagrodzeniem. O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można mówić w sytuacji, gdy:
Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
Kwestia odpłatności była niejednokrotnie rozpatrywana przez TSUE.
Jak zauważył Trybunał w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise:
„czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”.
Natomiast w wyroku z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE wskazał, że:
„czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
W orzeczeniu z 5 lutego 1981 r., w sprawie C-154/80 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Association coopérative „Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA” Trybunał stwierdził, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
Zatem z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje stosowny związek.
Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest warunkiem, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłata w innym towarze lub usłudze) albo mieszaną (zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa). Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność. Odpłatnością jest więc także, np. otrzymanie udziałów spółki, które jest dla wnoszącego aport pewną wymierną korzyścią.
Z przytoczonego orzecznictwa TSUE można wyprowadzić następujące warunki dotyczące uznania czynności za odpłatne świadczenie usług:
Na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
Art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status, wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status. Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub składki. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności - czy są to czynności publicznoprawne czy cywilnoprawne.
Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Art. 15 ust. 6 ustawy stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Status podmiotu publicznego omówił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor - Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko Fazenda Pública:
„(…) ponieważ (…) art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy jako wyjątek interpretować w sposób ścisły, należy uznać, że wyliczenie znajdujące się w tym przepisie jest wyczerpujące, a pojęcie „innych podmiotów prawa publicznego” stanowi pozostałą kategorię podmiotów należących do władzy publicznej, innych niż te, które zostały konkretnie wymienione w tym przepisie.
Jeżeli chodzi w szczególności o pierwszy z dwóch warunków ustanowionych w art. 13 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek dotyczący statusu podmiotu publicznego, to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje czynności należące do prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie pozostając częścią administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C-456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo).
Trybunał wyjaśnił również, że status „podmiotu prawa publicznego” nie może wynikać jedynie z tego, że dana działalność polega na wykonywaniu czynności należących do prerogatyw władztwa publicznego (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C‑456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i przytoczone tam orzecznictwo)”.
Z kolei w wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. przeciwko Nemzeti Adó-és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága, TSUE wskazał, że:
„Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że, z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych gminy zgodnie z umową zawartą między tą spółką a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej na mocy tego przepisu.
Art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że - z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i prawa krajowego - działalność, taka jak omawiana w postępowaniu głównym, polegająca na wykonywaniu przez spółkę określonych publicznych zadań gminy na mocy umowy zawartej między tą spółką a gminą, nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w tym przepisie wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy”.
Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.).
Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
Zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez nie zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, reguluje ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 679).
Art. 1 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:
Gospodarka komunalna obejmuje w szczególności zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych.
Art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:
Gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.
Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że zarówno gmina, jak i utworzona przez nią spółka prawa handlowego, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają w charakterze podatników podatku VAT.
Dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe, itd.).
Zatem, nawet gdyby podatnik nie osiągnął dochodu z tytułu prowadzonej działalności, to wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej - bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to, że jeżeli podmiot uzyska za to świadczenie jakąkolwiek zapłatę w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to otrzymane wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzą Państwo działalność w formie komunalnej spółki prawa handlowego, której wyłącznym udziałowcem jest Miasto.
Podstawowym przedmiotem Państwa działalności jest wykonywanie zadań o charakterze użyteczności publicznej w zakresie kultury fizycznej. Obejmują one m.in.:
Celem realizowanych przez Państwa zadań jest zapewnienie dostępu społeczności lokalnej do infrastruktury sportowej i rekreacyjnej oraz kreowanie warunków do poprawy i ciągłego rozwoju kultury fizycznej.
Państwa działalność w obszarze kultury fizycznej, stanowi realizację zadania własnego Miasta, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym.
Wcześniej realizowali Państwo zawartą z Miastem umowę Nr (…) z (…) 2016 r. o świadczenie usług publicznych na eksploatację parku wodnego w A. i hali widowiskowo-sportowej w A. W 2025 r. zawarli Państwo z Miastem dwie nowe umowy wykonawcze w miejsce dotychczasowej:
Nowe Umowy określają zadania, jakie mają Państwo realizować na rzecz mieszkańców A., zasady nadzoru oraz zasady przyznawania rekompensaty.
Źródłami Państwa przychodów w zakresie realizacji usług publicznych są:
Świadcząc usługi dla mieszkańców, stosują Państwo cenniki ustalone z Miastem, co powoduje, że przychody od mieszkańców nie pokrywają całości kosztów świadczenia tych usług. Gdy koszty związane z funkcjonowaniem Obiektów przewyższą przychody osiągane z tego tytułu, Miasto wypłaca Państwu rekompensatę w rozumieniu Decyzji UOIG.
Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania Rekompensaty, którą otrzymują Państwo od Miasta z tytułu wykonywania powierzonych zadań własnych Miasta w zakresie kultury fizycznej, w tym utrzymania obiektów, urządzeń sportowych i terenów rekreacyjnych, zgodnie z Decyzją UOIG.
Art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Art. 29a ust. 6 ustawy:
Podstawa opodatkowania obejmuje:
1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Art. 29a ust. 7 ustawy:
Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
Z powyższych przepisów wynika, że, co do zasady, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.
Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru, czy też konkretnego rodzaju usługi. Gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Nie jest natomiast podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.
Otrzymane dotacje i inne dopłaty podlegają opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Jeżeli dotacja, subwencja lub inna dopłata o podobnym charakterze przekazywana jest w celu sfinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług - istnieje bezpośredni związek między otrzymaną dopłatą a dostawą towarów lub świadczeniem usług i ich ceną - to stanowi ona podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę - czy od nabywcy, czy od osoby trzeciej. Ważne jest, aby było to wynagrodzenie za daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.
Aby stwierdzić, czy otrzymywane przez beneficjenta środki wchodzą do podstawy opodatkowania świadczonych usług, niezbędne jest stwierdzenie, czy występują konkretne usługi, z którymi związane jest to dofinansowanie, wykonywane przez odbiorcę dofinansowania. Tylko bowiem w takim przypadku dotacja może wchodzić do podstawy opodatkowania.
We wniosku wskazali Państwo, że zawarli Państwo z Miastem Nowe Umowy, które w szczególności określają:
Na podstawie umowy w sytuacji, gdy koszty związane z funkcjonowaniem Obiektów przewyższą przychody osiągane z tego tytułu, Miasto wypłaca Państwu rekompensatę. Rekompensata zgodnie z Nowymi Umowami stanowi przysporzenie otrzymane przez Państwa od Miasta, które - wraz z przychodami pochodzącymi od mieszkańców - będzie pozwalało na pokrywanie kosztów związanych ze świadczeniem usług publicznych skierowanych do mieszkańców, jak również stanowiących wykonanie zadania Miasta.
Ceny za świadczone przez Państwa usługi ustalane są zarządzeniami Burmistrza na Państwa wniosek. Ustalanie cen i opłat nie wynika z analizy kosztów. Podkreślili Państwo, że ceny są ustalane z uwzględnieniem poziomu akceptowalnego przez mieszkańców - tak aby nie doszło do zjawiska wykluczenia społeczności lokalnej z możliwości korzystania z Obiektów i usług sportowo-rekreacyjnych.
Zatem otrzymują Państwo od Miasta Rekompensatę w związku z umowami zawartymi z Miastem, na podstawie których są Państwo zobowiązani do realizacji konkretnych usług. W analizowanej sprawie pomiędzy płatnością, którą otrzymują Państwo w ramach Rekompensaty od Miasta, a wykonywanymi przez Państwa świadczeniami na rzecz Miasta zachodzi więc związek bezpośredni. Otrzymują Państwo płatność za wykonywane na rzecz Miasta świadczenia.
Należy zauważyć, że nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą Państwo niezależną działalność gospodarczą - mimo, że wykonują Państwo czynności z katalogu zadań własnych, wymienionych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w imieniu jednostki samorządu terytorialnego. Pomiędzy płatnością należną Państwu od Miasta jako Rekompensata, a świadczeniem na jego rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Świadczenie pieniężne określane jako Rekompensata, które Państwo otrzymują z tytułu realizacji świadczonych przez Państwa usług opisanych we wniosku, stanowi dla Państwa zapłatę za te usługi. Otrzymując od Miasta Rekompensatę, otrzymują Państwo zindywidualizowaną korzyść, a świadczenie to ma bezpośredni związek z czynnościami, które wykonują Państwo na rzecz Miasta. Zatem powierzone zadania realizują Państwo za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
Nie można się z Państwem zgodzić, że mechanizm Rekompensaty ma charakter ogólny i służy pokryciu straty finansowej na całości powierzonych zadań (deficytu), a nie dofinansowaniu konkretnych cen jednostkowych czy wyodrębnionych usług. Rekompensata kalkulowana jest w odniesieniu do całych Umów, bez podziału na poszczególne usługi publiczne.
Czynności, które wykonują Państwo na rzecz Miasta, realizując powierzone zadania własne Miasta w zamian za otrzymywaną Rekompensatę, stanowią odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W związku z powyższym otrzymana Rekompensata będzie stanowić element podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.
Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Odnosząc się do powołanego przez Państwa orzecznictwa sądów administracyjnych, należy zauważyć, że wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy.
Zatem powołane przez Państwa orzecznictwo zostało potraktowane jako element argumentacji strony, nie miały one natomiast mocy wiążącej w analizowanej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo