Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika w przypadku obciążenia składającego wniosek kosztami postępowania administracyjnego w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz braku konieczności udokumentowania tej czynności fakturą.
Powiat, jako jednostka samorządu terytorialnego, wykonuje zadania publiczne, w tym gleboznawczą klasyfikację gruntów na podstawie ustaw. Klasyfikację przeprowadza starosta z urzędu lub na wniosek właściciela gruntu, który ponosi całość kosztów związanych z opracowaniem dokumentacji geodezyjnej. Powiat organizuje wykonanie dokumentacji przez klasyfikatora poprzez postępowanie ofertowe, a właściciel wpłaca środki…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy nieuznania Państwa za podatnika w przypadku obciążenia składającego wniosek kosztami postępowania administracyjnego w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz braku konieczności udokumentowania tej czynności fakturą.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Powiat (…) jest jednostką samorządu terytorialnego. Jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zgodnie z ustawą z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1685 ze zm.) ma osobowość prawną i zdolność do czynności cywilnoprawnych. Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym między innymi w zakresie geodezji, kartografii i katastru (art. 4 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy).
Zgodnie z art. 7d ust. 1a ustawy z dnia 17 maja 1989 r., Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.) do zadań starosty należy w szczególności prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym prowadzenie dla obszaru powiatu gleboznawczej klasyfikacji gruntów.
Zgodnie z par. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1246) starosta przeprowadza klasyfikację z urzędu albo na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków, zwanych dalej „właścicielem”.
Właściciel, który złożył wniosek ponosi całość kosztów związanych z opracowaniem stosownej dokumentacji geodezyjnej bez względu na wynik dokonanych ustaleń, także w sytuacji gdy w wyniku opracowania dokumentacji zostanie potwierdzona poprawność obowiązującej klasyfikacji gruntów, zgodnie z art. 262 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1692 ze zm.).
W celu zapewnienia realizacji zadania Starosta (…) przeprowadza postępowanie w trybie zapytania ofertowego, w wyniku którego wyłaniany jest wykonawca dokumentacji geodezyjnej (klasyfikator gruntów). Przed podpisaniem umowy wnioskodawca (właściciel nieruchomości objętej klasyfikacją gruntów) dokonuje wpłaty środków finansowych w wysokości wynikającej ze złożonej przez wykonawcę (klasyfikatora) oferty. Podpisanie umowy z wykonawcą następuje po uprzednim zaksięgowaniu środków na rachunku bankowym starostwa, co zapewnia brak zaangażowania środków publicznych w finansowanie kosztów sporządzenia dokumentacji oraz zachowanie zasad gospodarności i celowości wydatków.
Przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów zakończone jest wydaniem przez Starostę (…) decyzji (par. 5 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów). W przypadku przeprowadzenia klasyfikacji gruntów na wniosek właściciela, wraz z wydaniem decyzji Starosta (…) ustala w drodze postanowienia (wydanego na podstawie art. 262 ust. 1 pkt 2 oraz 264 ust. 1 Kodeks postępowania administracyjnego) wysokość kosztów postępowania administracyjnego.
Pytanie
Czy Powiat (…) działa w charakterze podatnika podatku VAT w przypadku obciążenia wnioskodawcy kosztami postępowania administracyjnego w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów i jest zobowiązany do wystawienia na stronę postępowania faktury VAT z tytułu sporządzenia przez klasyfikatora dokumentacji geodezyjnej?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Powiatu (…) prowadzone postępowanie administracyjne w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów i ustalenie jego kosztów jest typową działalnością wykonywaną przez Powiat (…) w charakterze organu władzy publicznej, i jako takie, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, pozostaje poza zakresem objętych VAT czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
W opisanej sprawie Starosta (…) po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym orzeka o kosztach tego postępowania obciążając nimi strony stosownie do art. 262 ust. 1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Brak jest podstaw do przyjęcia, aby doszło w ten sposób do wyświadczenia, czy odsprzedaży usługi (sporządzenia przez klasyfikatora dokumentacji geodezyjnej) między Powiatem (…), a stronami tego postępowania. Zadaniem Powiatu (…) w okolicznościach faktycznych przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną nie będzie miało miejsca świadczenie przez Powiat usługi (odsprzedaż) na rzecz stron postępowania administracyjnego dotyczącego gleboznawczej klasyfikacji gruntów.
Tym samym, Powiat (…) nie działa w charakterze podatnika podatku VAT w przypadku obciążenia wnioskodawcy kosztami postępowania administracyjnego w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów i nie jest zobowiązany do wystawienia na stronę postępowania faktury VAT z tytułu sporządzenia przez klasyfikatora dokumentacji geodezyjnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Art. 8 ust. 2a ustawy:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
· w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
· świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Przepisy nie określają formy zapłaty, zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za świadczenie usługi, czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług.
Reasumując, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Jak już wskazano, aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym określone czynności w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Rolę powiatu szczegółowo określa ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1684).
Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym:
Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie powiatowym:
Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie geodezji, kartografii i katastru.
Art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1151 ze zm.):
Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią:
1) organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego: a) Główny Geodeta Kraju, b) wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie;
2) organy administracji geodezyjnej i kartograficznej: a) marszałek województwa wykonujący zadania przy pomocy geodety województwa wchodzącego w skład urzędu marszałkowskiego, b) starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego.
Art. 6a ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne:
Zadania organów określonych w ust. 1 pkt 2 wykonywane są jako zadania z zakresu administracji rządowej.
Art. 7d pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne:
Do zadań starosty należy w szczególności prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym: a) prowadzenie dla obszaru powiatu: – ewidencji gruntów i budynków, w tym bazy danych, o której mowa w art. 4 bazy danych i opracowania kartograficzne ust. 1a pkt 2, – geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, w tym bazy danych, o której mowa w art. 4 bazy danych i opracowania kartograficzne ust. 1a pkt 3, zwanej dalej „powiatową bazą GESUT”, – gleboznawczej klasyfikacji gruntów, b) tworzenie, prowadzenie i udostępnianie dla obszaru powiatu baz danych, o których mowa w art. 4 bazy danych i opracowania kartograficzne ust. 1a pkt 7, 10 i 12, c) tworzenie i udostępnianie dla obszaru powiatu standardowych opracowań kartograficznych, co najmniej w jednej ze skal, o których mowa w art. 4 bazy danych i opracowania kartograficzne ust. 1e pkt 1 i 2.
Art. 20 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne:
Grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przeprowadzaną w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów.
Art. 40 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne:
Prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz weryfikacja opracowań przyjmowanych do zasobu należy do:
1) Głównego Geodety Kraju – w zakresie centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
2) marszałków województw – w zakresie wojewódzkich zasobów geodezyjnych i kartograficznych;
3) starostów – w zakresie powiatowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych.
Art. 40 ust. 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne:
Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, organizację i tryb prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym:
1) rodzaje materiałów i zbiorów danych gromadzonych odpowiednio w centralnym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, wojewódzkim zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym,
2) sposób i tryb pozyskiwania, ewidencjonowania, przechowywania i zabezpieczania materiałów i zbiorów danych,
3) sposób i tryb udostępniania materiałów i zbiorów danych,
4) wzory klauzul urzędowych, o których mowa w ust. 3g,
5) tryb wymiany danych między centralnym zasobem geodezyjnym i kartograficznym, wojewódzkim zasobem geodezyjnym i kartograficznym i powiatowym zasobem geodezyjnym i kartograficznym oraz między bazami danych zasobu a wykonawcami prac geodezyjnych lub prac kartograficznych,
6) tryb wyłączania materiałów i zbiorów danych z zasobu oraz sposób ich przekazywania do właściwych archiwów państwowych - mając na uwadze szczególne znaczenie zbiorów danych gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dla infrastruktury informacji przestrzennej, a także potrzebę sprawnego funkcjonowania ośrodków dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej i sprawnego udostępniania gromadzonych materiałów i zbiorów danych.
Odnośnie gleboznawczej klasyfikacji gruntów zostało wydane Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji grunt (Dz. U. z 2012 r. poz. 1246) zwane dalej: Rozporządzeniem w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów:
W myśl § 3 Rozporządzenia w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów:
Klasyfikację przeprowadza starosta z urzędu albo na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków, zwanych dalej "właścicielem".
Art. 262 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691):
§ 1. Stronę obciążają te koszty postępowania, które:
1) wynikły z winy strony;
2) zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.
§ 2. W uzasadnionych przypadkach organ administracji publicznej może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania.
Art. 264 Kodeksu postępowania administracyjnego:
§ 1. Jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia.
§ 1a. Jeżeli w sprawie została przeprowadzona mediacja, organ administracji publicznej, niezwłocznie po doręczeniu protokołu z przebiegu mediacji, wydaje postanowienie w sprawie ustalenia wysokości kosztów mediacji.
§ 2. Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie.
Wskazali Państwo, że w celu zapewnienia realizacji zadania Powiatu Starosta przeprowadza postępowanie w trybie zapytania ofertowego, w wyniku którego wyłaniany jest wykonawca dokumentacji geodezyjnej (klasyfikator gruntów). Przed podpisaniem umowy wnioskodawca właściciel nieruchomości objętej klasyfikacją gruntów dokonuje wpłaty środków finansowych w wysokości wynikającej ze złożonej przez wykonawcę (klasyfikatora) oferty. Podpisanie umowy z wykonawcą następuje po uprzednim zaksięgowaniu środków na rachunku bankowym starostwa, co zapewnia brak zaangażowania środków publicznych w finansowanie kosztów sporządzenia dokumentacji oraz zachowanie zasad gospodarności i celowości wydatków. Przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów zakończone jest wydaniem przez Starostę decyzji (par. 5 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów). W przypadku przeprowadzenia klasyfikacji gruntów na wniosek właściciela, wraz z wydaniem decyzji Starosta ustala w drodze postanowienia (wydanego na podstawie art. 262 ust. 1 pkt 2 oraz 264 ust. 1 Kodeks postępowania administracyjnego) wysokość kosztów postępowania administracyjnego.
Mają Państwo wątpliwości, czy w przypadku obciążenia składającego wiosek kosztami postępowania administracyjnego w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów działają Państwo w charakterze podatnika podatku VAT i są zobowiązani do wystawienia na stronę postępowania faktury z tytułu sporządzenia przez klasyfikatora dokumentacji geodezyjnej.
W analizowanej sprawie czynności wykonywane przez Państwa, w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów mieszczą się w zadaniach z zakresu administracji publicznej w myśl art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie powiatowym w związku z art. 7d pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Powiat, jako organ władzy publicznej, w zakresie, w jakim realizuje zadania z zakresu administracji publicznej, nałożone odrębnymi przepisami prawa, jest objęty regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zatem ww. czynności w zakresie sporządzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów, które mieszczą się w ramach Państwa zadań własnych nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W odniesieniu do kwestii wystawiania faktur za czynność sporządzania gleboznawczej klasyfikacji gruntów wskazać należy, że zasady wystawiania faktur określono w art. 106b ustawy.
Art. 106b ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
Podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.
Skoro przedmiotowe czynności nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym Wnioskodawca nie ma obowiązku dokumentowania tych czynności fakturami, o których mowa w powołanym wyżej art. 106b ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, skoro opłaty pobierane za sporządzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie będą Państwo zobowiązani do wystawiania faktur dokumentujących ww. czynności.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno‑skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy od przedstawionego we wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo