Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.106.2026.2.AS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usługi jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku usług polegających na organizacji i realizacji występów rozrywkowych. Uzupełniła go Pani pismem z 11 marca 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług rozrywkowych o charakterze performatywnym, kierowanych do osób dorosłych, realizowanych wyłącznie w formie online, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej.

Usługi polegają na występach audiowizualnych na żywo, w ramach których odbiorcy uzyskują czasowy dostęp do obecności i występu Wnioskodawczyni. Przekaz ma charakter niematerialny i odbywa się w czasie rzeczywistym.

Przedmiotem świadczenia jest udział w wydarzeniu rozrywkowym online, a nie wykonanie jakichkolwiek czynności fizycznych wobec odbiorcy. W ramach działalności nie dochodzi do fizycznego kontaktu pomiędzy stronami, a całość świadczenia realizowana jest na odległość.

Odpłatność pobierana jest za czasowy dostęp do występu i interakcji, ma charakter zryczałtowany i nie jest uzależniona od realizacji indywidualnych, spersonalizowanych zamówień.

Wnioskodawczyni nie świadczy usług polegających na fizycznym zaspokajaniu potrzeb odbiorców ani usług o charakterze materialnym. Działalność nie obejmuje świadczeń wymagających bezpośredniej obecności stron w tym samym miejscu.

Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego:

1.    Na czym dokładnie polegają świadczone przez Panią usługi polegające na organizacji i realizacji występów rozrywkowych online, do wykonania jakich czynności jest Pani zobowiązana świadcząc te usługi? Proszę opisać.

Świadczone usługi polegają na przygotowywaniu oraz realizacji autorskich występów rozrywkowych online przeznaczonych dla osób dorosłych.

Zasadniczym elementem działalności są występy realizowane w czasie rzeczywistym (live) za pośrednictwem internetu, w ramach których odbiorcy mogą obserwować występ oraz wchodzić w interakcję z wykonawcą.

Występy mają charakter indywidualny lub grupowy i odbywają się przy wykorzystaniu komunikacji internetowej umożliwiającej transmisję na żywo.

W trakcie realizacji występów mogą powstawać materiały wizualne stanowiące utrwalenie artystycznego wykonania performansu.

2.    Jaki jest cel i tematyka ww. występów rozrywkowych?

Celem realizowanych występów jest zapewnienie odbiorcom rozrywki dla dorosłych w formie autorskiego performansu realizowanego w przestrzeni internetowej.

Tematyka występów obejmuje występy o charakterze erotycznym i rozrywkowym, przygotowywane oraz wykonywane według własnej koncepcji artystycznej.

3.    Czy usługi polegające na organizacji i realizacji występów rozrywkowych online są usługami ściśle związanymi z kulturą? – proszę wskazać czynniki, które decydują o kulturalnym charakterze tych usług.

Świadczone usługi polegają na realizacji autorskich występów performatywnych, które są wykonywane indywidualnie przez wykonawcę według własnej koncepcji artystycznej oraz stylu wykonania.

4.    Czy ww. usługi przyczyniają się do tworzenia i upowszechniania dorobku kulturalnego? Jeśli tak, to w czym to się przejawia.

W wyniku realizowanych występów powstają autorskie treści wizualne oraz performanse artystyczne będące rezultatem indywidualnej działalności twórczej.

Treści te stanowią efekt kreatywnej pracy twórczej i mogą zostać utrwalone w postaci materiałów wizualnych dokumentujących wykonanie artystyczne.

5.    Czy ww. usługi mają charakter kreacyjny, tj. wiążą się z pracą twórczą i wymagającą kreatywności, cechują się niepowtarzalnością, są wykonywane według Pani autorskiego pomysłu?

Tak. Świadczone usługi mają charakter kreatywnej działalności twórczej.

Każdy występ przygotowywany jest według własnej koncepcji i obejmuje elementy:

• improwizacji,
• autorskiego scenariusza,
• indywidualnego stylu wykonania.

Występy nie mają charakteru powtarzalnej produkcji, lecz są wynikiem bieżącej działalności twórczej.

6.    Czy świadcząc ww. usługi działa Pani jako twórca, bądź artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), jeżeli tak, to w jaki sposób?

Tak. Świadcząc wskazane usługi działam jako twórca oraz artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Realizowane występy stanowią artystyczne wykonania autorskiego programu performatywnego.

7.    Czy w wyniku zrealizowania ww. usługi powstaje „utwór” w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Jeśli tak, to czy udziela Pani licencji na korzystanie z praw autorskich do ww. utworu lub praw do artystycznego wykonania utworu? Czy Pani nazwisko/pseudonim będą uwidocznione i podane do publicznej wiadomości?

Tak. W wyniku realizacji występów powstają utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności w postaci utrwalonych materiałów wizualnych dokumentujących wykonanie artystyczne.

Materiały te stanowią rezultat indywidualnej działalności twórczej.

8.    Czy z tytułu świadczonych usług pobiera Pani wynagrodzenie w formie honorarium (w tym za przekazanie lub udzielenie Pani licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów)?

Otrzymywane wynagrodzenie stanowi honorarium za wykonanie autorskiego występu oraz udostępnienie powstałych w jego wyniku treści.

9.    Czy świadczone usługi nie należą do kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Świadczone usługi nie należą do kategorii czynności wskazanych w art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług, takich jak działalność agencji informacyjnych, usług wydawniczych, działalność radia i telewizji czy usługi ochrony praw.

Pytanie

Czy usługi polegające na organizacji i realizacji występów rozrywkowych o charakterze niematerialnym, świadczonych wyłącznie online, w formie audiowizualnych wydarzeń na żywo, bez fizycznego kontaktu z odbiorcami oraz bez realizacji świadczeń materialnych, podlegają zwolnieniu z podatku od towarów i usług, zgodnie z ustawą o VAT, przy uwzględnieniu aktualnej linii orzeczniczej sądów administracyjnych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, opisane usługi nie mogą zostać zakwalifikowane jako usługi polegające na fizycznym świadczeniu czynności seksualnych ani jako usługi o charakterze materialnym.

Przedmiotem świadczenia jest niematerialny występ rozrywkowy, realizowany w formie wydarzenia online, którego istotą jest obecność wykonawcy, przekaz audiowizualny oraz interakcja w czasie rzeczywistym.

Charakter usług odpowiada konstrukcji pokazu, występu lub wydarzenia rozrywkowego, w którym odbiorca nabywa prawo dostępu do określonego przekazu, a nie prawo do wykonania określonych czynności wobec swojej osoby.

W aktualnej linii orzeczniczej sądów administracyjnych wskazuje się, że pokazy erotyczne oraz występy o charakterze rozrywkowym, realizowane bez fizycznego kontaktu z odbiorcą, nie mogą być utożsamiane z usługami seksualnymi świadczonymi fizycznie. Decydujące znaczenie ma niematerialny charakter świadczenia oraz brak bezpośredniego oddziaływania fizycznego na odbiorcę.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawczyni, opisane usługi powinny zostać zakwalifikowane jako usługi niematerialne o charakterze rozrywkowym, co uzasadnia zastosowanie zwolnienia z podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Powyższe czynności podlegają opodatkowaniu jeżeli są wykonywane przez podatnika.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a)    podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b)    indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1)    usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2)    wstępu:

a)    na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b)    do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c)    do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3)    wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4)    usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5)    działalności agencji informacyjnych;

6)    usług wydawniczych;

7)    usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8)    usług ochrony praw.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

n) świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Pani wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku usług polegających na świadczeniu usług rozrywkowych o charakterze performatywnym, kierowanych do osób dorosłych.

Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia dla usług kulturalnych jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług. 

W art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, jako podmioty uprawnione do zastosowania zwolnienia zostali wskazani indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 24 ze zm.):

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Na podstawie art. 1 ust. 2 pkt 1, pkt -7-9 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych:

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

 (…)

7) muzyczne i słowno-muzyczne;

8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9) audiowizualne (w tym filmowe).

W myśl art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z opisu sprawy wynika, że świadczone przez Panią usługi polegają na realizacji autorskich występów performatywnych, które są wykonywane indywidualnie według własnej koncepcji artystycznej oraz stylu wykonania. Usługi mają charakter kreatywnej działalności twórczej. Każdy występ przygotowywany jest według Pani koncepcji i obejmuje elementy: improwizacji, autorskiego scenariusza, indywidualnego stylu wykonania. Występy nie mają charakteru powtarzalnej produkcji, lecz są wynikiem bieżącej działalności twórczej. W wyniku realizacji występów powstają utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności w postaci utrwalonych materiałów wizualnych dokumentujących wykonanie artystyczne. Realizowane przez Panią występy stanowią artystyczne wykonania autorskiego programu performatywnego. Otrzymywane przez Panią wynagrodzenie stanowi honorarium za wykonanie autorskiego występu oraz udostępnienie powstałych w jego wyniku treści.

Z uwagi na przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do świadczonych usług  działa Pani indywidualny twórca oraz artysta wykonawca w rozumieniu art. 8 ust 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jak również, że Pani działania są działaniami twórczymi oraz artystycznymi wykonaniami w rozumieniu powołanego wyżej art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jednakże nie można się zgodzić, że świadczone przez Panią usługi rozrywkowe kierowane do osób dorosłych mają charakter kulturalny.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług kulturalnych. Rozważając zatem ich zakres w kontekście opisanej sprawy, należy mieć na uwadze wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przykładowo w orzeczeniu z 15 lutego 2017 r. w sprawie C-592/15 z 15 lutego 2017 r. dotyczącym zwolnienia usług kulturalnych w pkt 23 wyroku Trybunał wskazał, że odwołanie w art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy VAT do wyrażenia „niektóre usługi kulturalne”, nie wymaga objęcia zwolnieniem wszystkich usług kulturalnych, także państwa członkowskie mogą zwolnić „niektóre” z nich, jednocześnie opodatkowując VAT pozostałe.

Wspomniany przepis nie precyzuje zatem, jakie usługi kulturalne państwa członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku. Nie zawiera on bowiem ani wyczerpującej listy zwolnionych usług kulturalnych, ani zobowiązania państw członkowskich do zwolnienia wszystkich usług kulturalnych, ale odnosi się jedynie do „niektórych” z tych usług. Tym samym przepis ów pozostawia w gestii państw członkowskich określenie usług kulturalnych korzystających z tego zwolnienia.

W celu określenia zakresu usług kulturalnych objętych zwolnieniem na podstawie ustawy o VAT istotne mogą być również wskazówki określone w orzecznictwie sądów administracyjnych. np. w orzeczeniu NSA z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie I FSK 1988/13, czy WSA w Warszawie z 8 marca 2017 r. sygn. akt: III SA/Wa 987/16. Wynika z nich, że „norma dotycząca indywidualnych twórców i artystów nie zawiera żadnego odwołania do przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, a zatem także do art. 1 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, zgodnie z którym wskazano dziedziny objęte mecenatem Państwa w postaci wspierania i promocji twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych oraz opieki nad zabytkami, a także do art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, w którym wskazano, że formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury”.

Jednocześnie orzecznictwo administracyjne (wyroki: NSA z 13 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 453/23, NSA z 5 grudnia 2013 r. sygn. akt: I FSK 1750/12, NSA z 14 maja 2015 r. sygn. akt: I FSK 318/14, WSA w Bydgoszczy z 22 grudnia 2014 r. sygn. akt: I SA/Bd 1174/14, WSA w Warszawie z 8 marca 2017 r. sygn. akt: III SA/Wa 987/16) zwraca uwagę na cel, w jakim zostało wprowadzone zwolnienie od VAT dla usług kulturalnych, tzn. aby wykonywanie tych usług odbywało się w interesie publicznym, gdyż celem wprowadzenia tego zwolnienia było obniżenie kosztów dostępu do kultury i dziedzictwa narodowego.

Należy zauważyć, że przez interes publiczny należy rozumieć odwołanie się do wartości, które są wspólne i ważne dla całego społeczeństwa.

Z uwagi na brak definicji kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (sjp.pwn.pl) wskazać należy, że „kultura” oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, określenie „kulturalny” oznacza natomiast „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”.

Ponadto, zgodnie ze słownikowym znaczeniem „rozrywka” oznacza „to, co służy odprężeniu, wypoczynkowi”; „kultura masowa” to „kultura oparta na funkcjonowaniu środków masowej informacji, przeznaczona dla rozproszonej, licznej i zróżnicowanej publiczności”. Natomiast pojęcie „erotyka” oznacza: „1. «miłość zmysłową 2. «tematykę miłosną»”, z kolei „pornografia” to: „pisma, filmy, zdjęcia itp. mające wywołać podniecenie seksualne”.

Pojęcie „kultury” jest niejednoznaczne. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym). Kultura odnosi się do szczególnie istotnych dla życia społecznego wartości, których pielęgnacja, zachowywanie i rozwijanie leży w interesie dobra wspólnego.

Jak wskazała Pani we wniosku oraz jego uzupełnieniu, celem Pani występów jest zapewnienie dorosłym odbiorcom rozrywki w formie autorskiego performansu realizowanego w przestrzeni internetowej. Zasadniczym elementem działalności są występy realizowane w czasie rzeczywistym (live) za pośrednictwem internetu, w ramach których odbiorcy mogą obserwować występ oraz wchodzić w interakcję z wykonawcą. Tematyka występów obejmuje występy o charakterze erotycznymi i rozrywkowym.

Zauważyć należy, że tematyka erotyczna jest elementem życia codziennego, stosunków międzyludzkich, jak również częścią kultury – obecna jest w literaturze, teatrze, filmie, sztuce. Obrazy erotyczne były i są wykorzystywane przez artystów w wielu rodzajach sztuki (np. malarstwie, teatrze). Jednakże występy o charakterze erotycznym i rozrywkowym dla dorosłych, nie mogą być uznawane za usługi kulturalne automatycznie, nawet jeżeli osoby je wykonujące działają w tym zakresie jako twórca/artysta w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W odpowiedzi na wezwanie o wskazanie czynników wskazujących na kulturalny charakter świadczonych przez Panią usług oraz w jaki sposób przyczyniają się do tworzenia i upowszechniania dorobku kulturalnego, wskazała Pani jedynie, że usługi polegają na realizacji autorskich występów performatywnych, które są wykonywanie indywidualnie według własnej koncepcji artystycznej oraz że w wyniku występów powstają autorskie treści wizualne oraz performanse artystyczne będące rezultatem indywidualnej działalności twórczej.

Zatem, nie wykazała Pani w jaki sposób występy, których tematem przewodnim jest erotyka i rozrywka dla dorosłych mają umożliwić dostęp do kultury, wzbogacić życie kulturalne człowieka i społeczeństwa, w którym żyje, nie wykazała Pani, w jaki sposób te występy odwołują się do wartości, które są wspólne i ważne dla społeczeństwa.

W uzasadnieniu własnego stanowiska, jako argument do zastosowania zwolnienia od podatku wskazała Pani, że świadczone usługi nie mogą zostać zakwalifikowane jako „usługi polegające na fizycznym świadczeniu czynności seksualnych ani jako usługi o charakterze materialnym”.

Zauważyć należy, w ustawie o podatku od towarów i usług brak jest przepisów dotyczących zwolnienia dla usług, określonych przez Panią jako „usługi niematerialne o charakterze rozrywkowym”. Kluczową kwestią w zakresie możliwości zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest świadczenie przez odpowiedni podmiot usług kulturalnych. Natomiast o kulturalnym charakterze usług nie decyduje fakt, że mają one charakter niematerialny, tylko ich związek z kulturą, rozumiany jako przekazanie treści artystycznej, zmuszenie widza do refleksji. Należy zaznaczyć, że kultura odnosi się do szczególnie istotnych dla życia społecznego wartości, których pielęgnacja, zachowywanie i rozwijanie leży w interesie dobra wspólnego. Zatem, wbrew Pani twierdzeniu, występy erotyczne nie mogą być uznane za usługi kulturalne tylko przez sam fakt, że nie stanowią „usług seksualnych świadczonych fizycznie”.

Wobec tego z uwagi na powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z powyższą charakterystyką terminu „kultura”, opisane we wniosku usługi rozrywkowe o charakterze performatywnym, kierowane do osób dorosłych, świadczone w formie online nie stanowią usług o charakterze kulturalnym.

W odniesieniu do aktualnej linii orzeczniczej sądów administracyjnych nie można podzielić Pani stanowiska, że z orzecznictwa wynika, że wszelkie pokazy erotyczne oraz występy o charakterze rozrywkowym, realizowane bez fizycznego kontraktu z odbiorcą korzystają ze zwolnienia od podatku, bez wykazania związku świadczonych usług z kulturą.

W kontekście powyższego organ na poparcie własnego stanowiska w sprawie powołał konkretne orzeczenia, które w jego ocenie zawierają trafne konkluzje odnoszące się do kwestii będącej przedmiotem wniosku, tj. do usług kulturalnych. W powołanych wyrokach kluczową kwestią dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT i podlegającą analizie (poza działaniem jako twórca czy wykonawca w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) jest związek świadczonych usług z kulturą. Przykładowo w wyroku z 13 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 453/23 Sąd wskazał: „(…), nie każdy jednak element szeroko rozumianej kultury objęty może zostać preferencją w postaci zwolnienia od podatku. Taka interpretacja prowadziłaby bowiem wprost do zwolnienia spod opodatkowania VAT większości usług, od budownictwa i architektury, przez medycynę czy prawo, na technologii czy kulturze cyfrowej skończywszy. Kultura (łac. cultus – pielęgnować) odnosi się bowiem do szczególnie istotnych dla życia społecznego wartości, których pielęgnacja, zachowywanie i rozwijanie leży w interesie dobra wspólnego, zasługując tym samym na szczególną i wyjątkową preferencję statuowaną zwolnieniem wynikającym z art. 43 ust. 1 pkt 33 u.p.t.u.”

Tym samym nie można zgodzić się z Pani twierdzeniem, że w zakresie możliwego zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług „decydujące znaczenie ma niematerialny charakter świadczenia oraz brak bezpośredniego oddziaływania fizycznego na odbiorcę”. Ponadto nie wskazała Pani żadnych konkretnych orzeczeń sądów w tym zakresie. Zatem Pani argumentacja o aktualnej linii orzeczniczej potwierdzającej prezentowane przez Panią stanowisko nie znajduje zastosowania w sprawie.

W konsekwencji należy stwierdzić, że opisane przez Panią usługi polegające na przygotowywaniu oraz realizacji autorskich występów rozrywkowych online przeznaczonych dla osób dorosłych, nie korzystają ze zwolnienia do podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym świadczone przez Panią usługi podlegają opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.