Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.110.2026.1.MŻA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek 11 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług szkoleniowych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (…), zarejestrowaną w CEIDG od 15 października 2018 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której zasadniczym przedmiotem działalności są usługi szkoleniowe ukierunkowane na wsparcie biznesu. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca realizuje projekt kształcenia zawodowego, który jest finansowany jest ze środków publicznych. Projekt w przynajmniej 70% dofinansowywany jest ze środków unijnych. Dofinansowanie unijne do projektu wypłacane jest na podstawie programu „(…)” zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej. Program ten zapewnia wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu” dla regionu (…). Wnioskodawca nie jest podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych.

Wnioskodawca nie świadczy usługi objętej zakresem wniosku jako jednostka objęta systemem oświaty. Wnioskodawca nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego. Wnioskodawca nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe, a usługi świadczone przez Wnioskodawcę w zakresie szkolenia nie będą objęte ww. akredytacją.

Projekt zawsze ma określoną grupę docelową. Projekt kierowany jest do osób zainteresowanych podnoszeniem swoich kwalifikacji zawodowych z obszaru, na którym realizowany jest projekt oraz jednocześnie osób posiadających niskie kompetencje w zakresie oferowanych szkoleń, co wyklucza je z rynku pracy lub utrudnia dostęp do rynku pracy. Celem realizacji projektu jest zwiększenie kompetencji zawodowych osób uczestniczących w projekcie i włączenie ich do rynku pracy.

Szkolenie skierowane jest wyłącznie do osób aktywnych zawodowo lub gotowych do podjęcia pracy albo zamierzających się jej podjąć. Celem realizowanego szkolenia jest uzyskanie lub uaktualnienie przez uczestników wiedzy i kompetencji z obszaru szkolenia, czego efektem jest podniesienie kompetencji zawodowych uczestników, pozwalających im na podjęcie pracy.

Szkolenie realizowane jest na zlecenie podmiotu, który otrzymał finansowanie na realizację projektu szkoleniowego ze środków unijnych na podstawie programu (…) zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej. Projekt szkoleniowy jest w co najmniej 70% dofinansowywany ze środków Unii Europejskiej. Faktura wystawiana jest na podmiot, który otrzymał wskazane finansowanie. W ramach usługi Wnioskodawca realizuje szkolenie, o którym mowa powyżej. Usługa szkoleniowa świadczona przez Wnioskodawcę jest objęta projektem szkoleniowym realizowanym przez podmiot dofinansowany. Wnioskodawca jest zatem podwykonawcą dla podmiotu, który otrzymał finansowanie ze środków Unii Europejskiej.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy wypłacane jest przez podmiot realizujący projekt szkoleniowy, ze środków unijnych na podstawie programu (…) zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej. Podmiot realizujący projekt szkoleniowy jest przedsiębiorcą prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy ustalane jest z podmiotem otrzymującym dofinansowanie w trybie wyboru wykonawcy w ramach oficjalnej, upublicznionej procedury określonej na podstawie „Wytycznych kwalifikowalności wydatków ”, tzw. zasady konkurencyjności i obejmuje ryczałtową kwotę za realizację usługi szkoleniowej. Na podstawie faktury wystawionej przez Wnioskodawcę, podmiot otrzymujący dofinansowanie rozlicza dofinansowanie unijne do realizowanego projektu szkoleniowego. Kwota wynagrodzenia Wnioskodawcy zgodnie z umową o dofinansowanie wraz regulaminem programu (…) może w 100% stanowić koszt objęty dofinansowaniem dla projektu szkoleniowego. Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że szkolenia są finansowane ze środków publicznych.

Szkolenie realizowane przez Wnioskodawcę swoim zakresem i sposobem prowadzenia musi odpowiadać złożonemu przez podmiot otrzymujący dofinansowanie wnioskowi o dofinansowanie. We wniosku tym określany jest zakres szkolenia, jego tematyka, profil uczestnika i poziom jego kompetencji, ilość i tematyka zajęć dydaktycznych, zakładane efekty szkolenia, poziom kompetencji uczestnika po ukończeniu szkolenia. Program szkolenia i zasady jego prowadzenia muszą także odpowiadać regulaminowi programu dofinansowania ze środków Unii Europejskiej oraz umowie o dofinansowanie. Wnioskodawca nie ma dowolności w zakresie prowadzonych szkoleń, a umowa zawierana z podmiotem otrzymującym dofinansowanie ze środków unijnych wprost wskazuje na warunki szkolenia i jego program. Wnioskodawca musi także posiadać udokumentowaną, odpowiednią wiedzę, doświadczenie i umiejętności, aby mógł być podmiotem realizującym szkolenie dofinansowane ze środków Unii Europejskiej.

Przed rozpoczęciem szkolenia, każdorazowo uczestnik szkolenia przechodzi diagnozę swoich kompetencji, aby zidentyfikować obszary braków w umiejętnościach zawodowych, istotnych z punktu widzenia wymagań rynku pracy. Na podstawie tej diagnozy każdy uczestnik ma dopasowany indywidualny program kursu, w ramach którego nabędzie konkretne kwalifikacje zawodowe z zakresu oferowanych szkoleń, ukierunkowane na zdobycie lub utrzymanie zatrudnienia. Kolejno przeprowadzany jest cykl szkoleń mających na celu niwelowanie zdefiniowanych deficytów kompetencyjnych w obszarze kompetencji zawodowych oraz nabywanie nowych, niezbędnych umiejętności zawodowych. Końcowo uczestnicy poddawani są procesowi walidacji i certyfikacji, które mają na celu weryfikację zdobytych kwalifikacji w sposób wiarygodny dla potencjalnego pracodawcy oraz ich udokumentowanie poprzez wystawienie certyfikatu.

W ramach projektu Wnioskodawca realizuje szkolenia z zakresu: kompetencji IT i cyfrowych stosowanych w pracy biurowej i administracji, umiejętności edytorskich, biurowych oraz kompetencji finansowo-księgowych, niezbędnych do wykonywania konkretnych zawodów. Celem przeprowadzanego szkolenia jest pozyskanie przez uczestników kompetencji niezbędnych do wykonywania zawodów z zakresu administracji i pracy biurowej oraz obsługi klienta, takich jak: pracownik administracyjno-biurowy, pracownik biura obsługi klienta, pracownik call center, recepcjonista, pracownik sekretariatu. Dla wykonywania tych zawodów potrzebne jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji. Kwalifikacje mogą być potwierdzone odpowiednimi dokumentami. Kwalifikacje te można zdobyć na szkoleniu, które jest przedmiotem wniosku. Po ukończeniu szkolenia każdy uczestnik otrzymuje certyfikat jego ukończenia potwierdzający nabyte kwalifikacje, który może uwzględnić w swoim CV.

Uczestnik kursu, po zakończeniu cyklu szkoleń, posiada kompletny zestaw kompetencji cyfrowych na poziomie samodzielnego użytkownika. Potrafi obsługiwać komputer, urządzenia mobilne oraz korzystać z Internetu w zawodowych sytuacjach. Samodzielnie tworzy i zarządza dokumentami, koresponduje drogą elektroniczną, wypełnia formularze online i offline, a także korzysta z usług publicznych i komercyjnych dostępnych przez sieć. Posiada umiejętność redagowania pism urzędowych. Potrafi poruszać się po strukturze folderów, obsługiwać pocztę elektroniczną z zachowaniem zasad bezpieczeństwa danych. Uczestnik potrafi także wykorzystywać arkusze kalkulacyjne w celach wykonywania obowiązków zawodowych. Osiągnięty poziom kompetencji odpowiada poziomowi B (samodzielny użytkownik) w skali ramy kompetencji cyfrowych – co oznacza, że uczestnik jest gotów do efektywnego, bezpiecznego i świadomego korzystania z technologii cyfrowych w życiu zawodowym.

Realizowane szkolenie ma na celu poprawę umiejętności uczestników. Szkolenie realizowane przez Wnioskodawcę nie obejmuje usług z zakresu doradztwa zawodowego czy biznesowego.

Uczestnikom szkolenia nie są udzielane porady w zakresie np.:

1)  pośrednictwa pracy;

2)  doradztwa personalnego;

3)  poradnictwa zawodowego.

Nie są również proponowane konkretne ścieżki kariery zawodowej czy też stanowiska, o które mogą ubiegać się uczestnicy szkoleń. Uczestnicy po ukończeniu kursu samodzielnie decydują na jakie stanowiska chcieliby aplikować w ramach branży, w której kompetencje zdobywają, niezależnie od tego, iż celem kursu jest pozyskanie przez nich kompetencji do wykonywania prostych zawodów z zakresu administracji i pracy biurowej oraz handlu.

Jednocześnie w ramach prowadzonego szkolenia Wnioskodawca:

1)  dokonuje diagnozy kompetencji IT uczestnika pod kątem aktualnych wymagań rynku pracy co służy dopasowaniu pod kątem zawodowych potrzeb zakresu wsparcia i tematyki kursu;

2)  przeprowadza pogłębiony wywiad z uczestnikiem – co służy zebraniu informacji potrzebnych do określenia deficytów w kompetencjach zawodowych oraz w konsekwencji, udziału w kursie o właściwym pod kątem potrzeb uczestnika zakresie;

3)  tworzy profil uczestnika – dla celów organizacyjnych szkolenia;

4)  tworzy plan nauki/ścieżki rozwoju kompetencji zawodowych – w celu ustalenia planu kursu dla grupy kursantów;

5)  prowadzi mentoring lub tutoring uczestników – celem pełnego realizowania programu dydaktycznego poprzez indywidualne wsparcie kursanta i zdobycia przez niego odpowiedniej wiedzy;

6)  prowadzi zajęcia dydaktyczne według ustalonego planu nauki;

7)  ocenia postępy uczestników – dokonuje oceny w ramach wyników w ramach programu szkoleniowego;

8)  przeprowadza indywidualne spotkania z uczestnikiem w trakcie kursu – spotkania są elementem kursu i dotyczą materiału szkoleniowego;

9)  pomaga w wyborze dalszych szkoleń lub certyfikacji – co ma charakter ogólny i jest dostępne dla wszystkich kursantów, Wnioskodawca nie prowadzi doradztwa zawodowego, a w ramach tych spotkań Wnioskodawca pokazuje naturalną drogę do zwiększania kompetencji w danym obszarze poprzez zdobywanie certyfikatów na wyższych poziomach;

10)  udziela odpowiedzi na pytania uczestników – pytania dotyczą organizacji kursu lub zagadnień poruszanych w trakcie kursu;

11)  przeprowadza walidację efektów nauki w formie testu końcowego, indywidualnego wywiadu oraz omówienia wyników z kursantami – program nauczania kończy się otrzymaniem certyfikatu.

Podstawową usługą oferowaną przez Wnioskodawcę jest usługa szkoleniowa składająca się z kilku czynności, których dopiero łączne wykonanie pozwala zrealizować zamierzony efekt usługi szkoleniowej. Czynności opisane w punktach powyżej nie stanowią odrębnych usług oferowanych dla uczestników szkolenia, gdyż są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić. Czynności te są niezbędne, aby można było mówić o zrealizowaniu usługi szkoleniowej. Usługa szkoleniowa polega bowiem na tym, aby uczestnikowi szkolenia zapewnić narzędzia i możliwości pozyskania wiedzy objętej programem kursu. W ramach czynności, o których mowa w pkt 1-11 Wnioskodawca zapewnia możliwość pozyskania przez uczestnika szkolenia wiedzy i kompetencji objętej programem kursu, wobec czego są to czynności niezbędne dla świadczenia usługi szkoleniowej.

Wnioskodawca wskazuje, że usługa szkoleniowa świadczona jest w modelu edukacyjnym opartym o tzw. inicjatywę „Upskilling Pathways”, stanowiącą wzór dla procesu podnoszenia kwalifikacji osób dorosłych. Model ten wskazuje na komplementarne wobec siebie czynności, które stanowiąc jednolitą usługę szkoleniową, pozwalają uczestnikowi szkolenia na zdobycie wiedzy objętej zakresem szkolenia. „Upskilling Pathways” to najnowsza inicjatywa Komisji Europejskiej, mająca na celu zwiększenie poziomu kwalifikacji zawodowych osób dorosłych, które posiadają niskie kompetencje, szczególnie w zakresie umiejętności podstawowych: m.in. kompetencji cyfrowych. Inicjatywa wpisuje się w strategię kształcenia przez całe życie (lifelong learning) i ma kluczowe znaczenie dla zatrudnialności w szybko zmieniającym się rynku pracy. Głównym celem „Upskilling Pathways” postawionym przez Komisję Europejską jest zwiększenie zatrudnialności osób dorosłych poprzez umożliwienie im zdobycia kwalifikacji potrzebnych na rynku pracy. Inicjatywa opiera się na trzystopniowej ścieżce podnoszenia kwalifikacji, która powinna być wdrażana przez państwa członkowskie:

1)  Ocena umiejętności (skills assessment)

2)  Dostosowana oferta szkoleniowa (tailored learning offer)

3)  Walidacja i uznanie efektów uczenia się (validation and recognition)

Czynności wymienione w punktach 1–11 opisu sprawy wynikają właśnie z realizacji przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowej w systemie inicjatywy Komisji Europejskiej „Upskilling Pathways”. Czynności te są ze sobą ściśle powiązane funkcjonalnie i merytorycznie, tworzą logiczną oraz nierozerwalną sekwencję działań niezbędnych do skutecznej realizacji szkolenia.

Wnioskodawca nie wykonuje tych czynności w sposób niezależny od siebie – ich sens, cel oraz końcowa wartość zawodowa ujawniają się dopiero wówczas, gdy są one realizowane jako spójny, kompleksowy proces edukacyjny. Istnieje zatem między tymi czynnościami ścisła zależność funkcjonalna i celowościowa, która powoduje, że nie mogą być one świadczone odrębnie. Każdy z wymienionych elementów jest bowiem etapem lub narzędziem dydaktycznym, który przygotowuje uczestnika do kolejnego kroku w ramach ścieżki edukacyjnej.

Przykładowo:

·      Diagnoza kompetencji (pkt 1, 2) umożliwia trafny dobór szczegółowego zakresu i poziomu usługi szkoleniowej;

·      Stworzenie planu nauki (pkt 3, 4) pozwala zorganizować nauczanie w sposób zgodny z potrzebami uczestników w celu maksymalizacji jego użyteczności zawodowej; jest niezbędne do prawidłowego świadczenia usługi jako całości – bez nich nie można rozpocząć właściwego nauczania.

·      Zajęcia dydaktyczne (pkt 6) są ściśle połączone z procesem wsparcia i mentoringu (pkt 5), a ich zakres bezpośrednio wynika z efektów prowadzonej wcześniej diagnozy;

·      Odpowiadanie na pytania uczestników (pkt 10) czy prowadzenie indywidualnych spotkań (pkt 8) są funkcją bieżącej pracy dydaktycznej, wynikającej z zakresu szkolenia; mają wspomagać proces dydaktyczny prowadząc do lepszych rezultatów i wyższych kwalifikacji uczestników po zakończeniu kursu;

·      Walidacja i certyfikacja (pkt 11) stanowią podsumowanie i weryfikację efektywności całego procesu; dowodzą uzyskania oczekiwanych kompetencji i kwalifikacji zawodowych w określnym stopniu; stanowią oficjalne potwierdzenie (również w formie dokumentu – zaświadczenia/certyfikatu) uzyskania odpowiednich umiejętności i wiedzy przez uczestników.

Z uwagi na powyższe, czynności te nie są usługami samoistnymi – ich wartość użytkowa i cel edukacyjny mogą być zrealizowane wyłącznie w ramach całościowego świadczenia. Nie sposób zatem ich wydzielić jako osobne usługi, które mogłyby być nabywane i konsumowane niezależnie od siebie. W konsekwencji, są to działania komplementarne, których traktowanie odrębnie nie ma uzasadnienia merytorycznego i formalnego. Stanowią integralne elementy jednej, złożonej usługi szkoleniowej.

Pozyskanie wiedzy przez kursantów odbywa się wyłącznie w celu uzyskania lub uaktualnienia wiedzy do celów zawodowych, a szkolenia nakierowane są na wiedzę i umiejętności o charakterze zawodowym. Szkolenia te nie mają charakteru ogólnorozwojowego ani hobbystycznego – ich struktura i treść są ukierunkowane na wykonywanie określonych zadań zawodowych. Szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę nie mają zastosowania hobbystycznego. Każdy uczestnik kursu uczy się narzędzi i technik używanych wyłącznie w celach zawodowych.

Celem Wnioskodawcy, w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, jest prawidłowe stosowanie przepisów ustawy o VAT i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. W konsekwencji celem Wnioskodawcy jest zastosowanie prawidłowej stawki VAT dla świadczonej przez siebie usługi lub zastosowanie zwolnienia z VAT w sytuacji, gdy zwolnienie może być zastosowane. Poprzez stosowanie przepisów ustawy Wnioskodawca nie zdobywa żadnej przewagi rynkowej, albowiem za konkurencję Wnioskodawcy powinno się poczytywać podmioty świadczące usługi tożsame lub podobne. Zwolnienie, o które natomiast pyta Wnioskodawca, jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Oznacza to, że konkurencja Wnioskodawcy stosuje przepisy ustawy o VAT i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień w ten sam sposób co Wnioskodawca.

Pytania

1.  Czy usługa szkoleniowa opisana we wniosku i wykonywana przez Wnioskodawcę jest usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. poz. 955 – dalej „r.z.p.t.u.”) wydanego na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

2.  Jeżeli tak, to czy Wnioskodawca w zakresie opisanej we wniosku usługi ma prawo skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy, usługa szkoleniowa świadczona przez niego w ramach projektu kształcenia zawodowego dofinansowywana ze środków unijnych jest usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.

Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego nie mają swojej definicji na gruncie wskazanego rozporządzenia, ani na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, która stanowiła podstawę do jego wydania.

Niemniej jednak w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 361 – dalej „u.p.t.u.”) zawarto zbliżoną znaczeniowo normę, która również posługuje się pojęciem „usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego”.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c u.p.t.u., zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26, finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Nietrudno zatem zauważyć, iż zarówno § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u., jak i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c u.p.t.u. zawierają w zasadzie identyczną znaczeniowo normę, poza jednym szczegółem, iż rozporządzenie wymaga, aby usługi były finansowane w 70% ze środków publicznych, natomiast ustawa wymaga, aby usługi te były finansowane w całości ze środków publicznych. Oznacza to, iż rozporządzenie stanowi złagodzenie dotychczasowej normy wyrażonej w ustawie. Niemniej jednak tożsamość znaczeniowa tych norm pozwala przyjąć, iż orzecznictwo i poglądy wypracowane dla art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c u.p.t.u. będą aktualne również dla § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c stanowi implementację art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT, Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci i młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W przeciwieństwie do art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a u.p.t.u., w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c u.p.t.u., w orzecznictwie przyjmuje się, że zawiera on prawidłową implementację zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 pkt i Dyrektywy. Świadczenie przez podmiot komercyjny usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowanych w całości ze środków publicznych, stanowi realizację celów podobnych do celów podmiotów prawa publicznego (por. wyrok NSA z 14 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 805/17, wyrok NSA z 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt I FSK 641/18). Sądy administracyjne wskazują, iż w przypadku usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, podlegających zwolnieniu z podatku VAT, z uwagi na ich sfinansowanie w całości ze środków publicznych, celem tego zwolnienia jest nieobciążanie kosztami tego podatku osób korzystających z tej formy usług edukacyjnych. Na taki charakter tego zwolnienia wskazał Europejski Trybunał Sprawiedliwości (obecnie TSUE) w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Komisja Wspólnot Europejskich p-ko Republice Federalnej Niemiec (opubl. ECR 2002/6B/I-58911) stwierdzając, że zwolnienie usług w zakresie kształcenia (czy też szerzej, szeregu usług wykonywanych w interesie publicznym) zostało wprowadzone, aby zabezpieczyć dostępność usług edukacyjnych przed zwiększającymi się kosztami ich świadczenia, gdyby były one opodatkowane podatkiem VAT.

Dotychczasowe orzecznictwo TSUE (np. wyroki TSUE w sprawach: C-144/00, C-498/03, C-319/12) utrzymuje także, że komercyjny charakter danej działalności nie wyklucza, w kontekście art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, aby miała ona charakter działalności użyteczności publicznej. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, pojęcie podmiotu użyte w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT jest na tyle szerokie, że obejmuje ono także podmioty prywatne, działające w celach zarobkowych.

Zgodnie z art. 44 Rozporządzenia wykonawczego Rady UE nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy VAT obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Uznać zatem należy, że ze zwolnienia mogą korzystać szkolenia, które obejmują umiejętności niezbędne do wykonywania pracy na danym stanowisku lub ukierunkowane na pogłębienie wiedzy wykorzystywanej w danej branży. Szkolenie musi mieć na celu to, aby kursant po jego zakończeniu zdobył kwalifikacje pozwalające na podjęcie pracy zarobkowej lub wykonywanie określonego zawodu.

Warto też odwołać się do opinii Rzecznika Generalnego z 3 października 2018 r. (przedstawionej do sprawy C-449/17, A. GmbH vs. F.), w której stwierdzono, że „za kształcenie zawodowe można uznać tylko taką działalność, która prowadzi do zdobycia wiedzy lub umiejętności wykorzystywanych wyłącznie, albo przede wszystkim, do celów działalności zawodowej, lub ewentualnie taką, która jest skierowana specjalnie do osób zamierzających zdobyć konkretne umiejętności w celach zawodowych. Natomiast uznanie określonego rodzaju kształcenia za kształcenie zawodowe tylko dlatego, że zdobyte w jego trakcie umiejętności mogą być wykorzystywane również w działalności zawodowej, spowodowałoby potencjalnie nieograniczone rozszerzenie zakresu tego pojęcia”.

W orzecznictwie przyjmuje się, że omawianym zwolnieniem objęte są te usługi szkoleniowe, które są bezpośrednio związane z konkretnym zawodem lub branżą lub też ich celem jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Nie chodzi więc o wszystkie kursy i szkolenia, w efekcie których ich uczestnicy zdobędą nowe kwalifikacje w nowych zawodach lub zdobędą umiejętności niezwiązane z wykonywanymi przez nich zawodami (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2022 r., sygn. akt I FSK 1902/18).

Zgodnie także z bieżącym poglądem judykatury szkolenia, o jakich mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c u.p.t.u., to szkolenia nakierowane na wiedzę i umiejętności o charakterze zawodowym, niezależnie od tego, czy charakter ten będzie przejawiać się poprzez bezpośredni ich związek z daną branżą lub zawodem, czy też poprzez ich cel, tj. uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy zawodowej. Z wiedzą i umiejętnościami o charakterze zawodowym nie należy jednak utożsamiać każdej wiedzy i umiejętności przydatnych w pracy zawodowej. Innymi słowy, nie każda wiedza i umiejętności przydatne w pracy zawodowej wykazują bezpośredni związek danym zawodem wykonywanym przez uczestników szkolenia, czy też branżą, w jakiej pracują - zwykle brak takiego bezpośredniego związku dotyczy właśnie wiedzy i umiejętności o charakterze ogólnym. Powiązanie z branżą lub zawodem, stanowiące cechę usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego zwolnionych od podatku od towarów i usług, oceniać należy w kontekście specyfiki zawodów wykonywanych przez uczestników szkolenia (branż w jakich działają) lub które mają zamiar wykonywać.

Usługa szkoleniowa wykonywana przez Wnioskodawcę ma bezpośredni związek z konkretnym zawodem lub branżą. W głównej mierze szkolenie pozwala na podjęcie zatrudnienia w branży usług biurowych, administracyjnych i obsługi klienta. Wnioskodawca wykazał, iż zdobycie certyfikatu i ukończenie kursu pozwala na podjęcie zatrudnienia na konkretnych stanowiskach, np.: pracownik administracyjno-biurowy, referent ds. korespondencji, pracownik urzędu, instytucji publicznych, pracownik biura obsługi klienta, sprzedawca internetowy, pracownik call center, pracownik helpdesk, asystent administracyjny, recepcjonista, doradca klienta.

Zawody te są nazwane, zdefiniowane i występują na rynku pracy, co wskazuje, że nauczane umiejętności nie są ogólne, ale zawodowe.

Wnioskodawca wskazał, że szkolenia te nie mają charakteru ogólnorozwojowego ani hobbystycznego – ich struktura i treść są ukierunkowane na wykonywanie określonych zadań zawodowych. Wiedza i umiejętności są skrojone pod wskazane stanowiska, a ich przeznaczenie nie służy rekreacji czy ogólnej wiedzy – lecz wyłącznie celom zawodowym.

Każdy z kursów prowadzi do zdobycia kwalifikacji formalnie potwierdzonych certyfikatem. Certyfikaty potwierdzają zdobycie umiejętności zgodnych z wymaganiami stawianymi kandydatom do pracy i weryfikowalnych, gdyż kurs kończy się egzaminem i nie polega wyłącznie na uczestnictwie. Oznacza to, że ukończenie szkolenia realnie zwiększa zdolność do wejścia lub powrotu na rynek pracy.

Wnioskodawca wskazał, że umiejętności zdobywane w ramach szkoleń prowadzą do zdobycia wiedzy lub umiejętności wykorzystywanych wyłącznie albo przede wszystkim do celów działalności zawodowej. Szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę nie mają zastosowania hobbystycznego. Każdy uczestnik kursu uczy się narzędzi i technik używanych w celach zawodowych.

Dla osób bez wcześniejszego doświadczenia kursy oferowane przez Wnioskodawcę pozwalają na wejście w wybraną branżę. W związku z czym uznać należy, iż jest to przekwalifikowanie, czyli realna zmiana branży.

Jednocześnie wskazać należy, iż certyfikaty uzyskiwane przez kursantów potwierdzają konkretne kwalifikacje uznawane przez pracodawców. Pracodawcy znają certyfikat, które uzyskuje kursant. Pracodawcy wiedzą, że osoba z takim certyfikatem spełnia pewien poziom umiejętności wymaganych na dane stanowisko. Kursant może realnie wpisać kwalifikacje potwierdzone certyfikatem do CV i konkurować na rynku pracy.

Wskazuję także, że umiejętności nabywane przez kursantów nie są jedynie umiejętnościami ogólnymi przydatnymi do pracy na danym stanowisku, a są umiejętnościami niezbędnymi by wykonywać pracę w konkretnym zawodzie.

Umiejętności nabywane podczas szkolenia nie mają charakteru ogólnego, lecz są zawodowe. Są to umiejętności wprost wymagane przez pracodawców w ofertach pracy na stanowiska w branży obsługi klienta, pracy biurowej czy usług administracyjnych, często warunkujące zatrudnienie. Potwierdza to również fakt, że szkolenia te kończą się egzaminami, które formalnie weryfikują przygotowanie do wykonywania danej pracy. W związku z tym nabyte kompetencje nie mogą być uznane za „ogólnie przydatne” w pracy zawodowej, lecz stanowią faktyczne przygotowanie do wykonywania zawodu lub przekwalifikowania się, zgodnie z ich celem i zastosowaniem.

Wobec powyższego uznać należy, iż usługi opisane we wniosku i wykonywane przez Wnioskodawcę są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. poz. 955 – dalej „r.z.p.t.u.”) wydanego na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ad 2.

Wobec powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w zakresie opisanych we wniosku usług ma prawo skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.

Wykazano już, iż usługi świadczone przez Wnioskodawcę są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.

Wnioskodawca wskazał, iż każdorazowo realizowany przez niego projekt jest w przynajmniej 70% dofinansowany ze środków Unii Europejskiej. Dofinansowanie unijne do projektów wypłacane jest na podstawie programu „(…)” zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej. Program ten zapewnia wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w ramach celu (…).

Ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej „środków publicznych”. Odnosząc się jednak do definicji ustalonej w drodze wykładni systemowej, wskazuję, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 1530 – dalej „u.f.p.”) środkami publicznymi są m.in. środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

Wobec powyższego uznać należy, iż środki wypłacane na podstawie programu „(…)” zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej stanowią środki publiczne.

Wobec powyższego Wnioskodawca uważa, że w zakresie opisanych we wniosku usług ma prawo skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zauważyć przy tym należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Z uregulowania zawartego w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Natomiast aby świadczone usługi mogły korzystać ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 17a ustawy:

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z art. 82 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832):

Jak stanowi § 3 ust. 8 rozporządzenia:

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:

Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich.

Zgodnie z wyrokiem TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV:

Należy zaznaczyć, że zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, rozporządzenie wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż:

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Podkreślić należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia, należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Jak wyżej wskazano przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości lub w części ze środków publicznych.

Przy czym odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Natomiast zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy, względem usługi, która stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, ma zastosowanie pod warunkiem, że usługa ta jest świadczona przez podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.

Należy zwrócić uwagę, że przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy:

Powyższe przepisy zaliczają zatem do środków publicznych dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z różnych źródeł. Środkami publicznymi są również środki pochodzące z funduszy strukturalnych.

Trybunał Sprawiedliwości UE rozstrzygnął, że świadczenie usług lub dostawa towarów mogą być uznane za „ściśle związane” z działalnością edukacyjną, a przez to traktowane tak samo na gruncie podatkowym zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE tylko, gdy mają one rzeczywiście charakter pomocniczy w stosunku do działalności edukacyjnej stanowiącej świadczenie główne (wyrok w sprawie Horizon College C-434/05). Z orzecznictwa Trybunału wynika, że określone świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.

Z ww. wyroku w sprawie Horizon College wynika, że po pierwsze, zarówno główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których mowa w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE (pkt 34 wyroku). Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami głównymi mogą korzystać ze zwolnienia tylko wtedy, jeżeli są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu (pkt 38). Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT (pkt 42 wyroku).

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wykonywane przez Pana usługi są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, wydanego na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy oraz czy usługi szkoleniowe korzystają ze zwolnienia o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonych szkoleń:

1.  dokonuje Pan diagnozy kompetencji IT uczestnika pod kątem aktualnych wymagań rynku pracy co służy dopasowaniu pod kątem zawodowych potrzeb zakresu wsparcia i tematyki kursu;

2.  przeprowadza Pan pogłębiony wywiad z uczestnikiem – co służy zebraniu informacji potrzebnych do określenia deficytów w kompetencjach zawodowych oraz w konsekwencji, udziału w kursie o właściwym pod kątem potrzeb uczestnika zakresie;

3.  tworzy Pan profil uczestnika – dla celów organizacyjnych szkolenia;

4.  tworzy Pan plan nauki/ścieżki rozwoju kompetencji zawodowych – w celu ustalenia planu kursu dla grupy kursantów;

5.  prowadzi Pan mentoring lub tutoring uczestników – celem pełnego realizowania programu dydaktycznego poprzez indywidualne wsparcie kursanta i zdobycia przez niego odpowiedniej wiedzy;

6.  prowadzi Pan zajęcia dydaktyczne według ustalonego planu nauki;

7.  ocenia Pan postępy uczestników – dokonuje oceny w ramach wyników w ramach programu szkoleniowego;

8.  przeprowadza Pan indywidualne spotkania z uczestnikiem w trakcie kursu – spotkania są elementem kursu i dotyczą materiału szkoleniowego;

9.  pomaga Pan w wyborze dalszych szkoleń lub certyfikacji – co ma charakter ogólny i jest dostępne dla wszystkich kursantów, nie prowadzi Pan doradztwa zawodowego, a w ramach tych spotkań pokazuje Pan naturalną drogę do zwiększania kompetencji w danym obszarze poprzez zdobywanie certyfikatów na wyższych poziomach;

10.  udziela Pan odpowiedzi na pytania uczestników – pytania dotyczą organizacji kursu lub zagadnień poruszanych w trakcie kursu;

11.  przeprowadza Pan walidację efektów nauki w formie testu końcowego, indywidualnego wywiadu oraz omówienia wyników z kursantami – program nauczania kończy się otrzymaniem certyfikatu.

Jednocześnie – jak Pan wskazał podstawową usługą oferowaną przez Pana jest usługa szkoleniowa składająca się z kilku czynności, których dopiero łączne wykonanie pozwala zrealizować zamierzony efekt usługi szkoleniowej. Czynności składające się na usługę szkoleniową nie stanowią odrębnych usług oferowanych dla uczestników szkolenia, gdyż są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić. Czynności te są niezbędne, aby można było mówić o zrealizowaniu usługi szkoleniowej. Usługa szkoleniowa polega bowiem na tym, aby uczestnikowi szkolenia zapewnić narzędzia i możliwości pozyskania wiedzy objętej programem kursu. W ramach czynności, o których mowa w pkt 1-11 zapewnia Pan możliwość pozyskania przez uczestnika szkolenia wiedzy i kompetencji objętej programem kursu, wobec czego są to czynności niezbędne dla świadczenia usługi szkoleniowej. Nie wykonuje Pan tych czynności w sposób niezależny od siebie – ich sens, cel oraz końcowa wartość zawodowa ujawniają się dopiero wówczas, gdy są one realizowane jako spójny, kompleksowy proces edukacyjny. Istnieje zatem między tymi czynnościami ścisła zależność funkcjonalna i celowościowa, która powoduje, że nie mogą być one świadczone odrębnie. Każdy z wymienionych elementów jest bowiem etapem lub narzędziem dydaktycznym, który przygotowuje uczestnika do kolejnego kroku w ramach ścieżki edukacyjnej. Czynności te nie są usługami samoistnymi – ich wartość użytkowa i cel edukacyjny mogą być zrealizowane wyłącznie w ramach całościowego świadczenia. Nie sposób zatem ich wydzielić jako osobne usługi, które mogłyby być nabywane i konsumowane niezależnie od siebie. W konsekwencji, są to działania komplementarne, których traktowanie odrębnie nie ma uzasadnienia merytorycznego i formalnego. Stanowią integralne elementy jednej, złożonej usługi szkoleniowej.

W pierwszej kolejności należy ustalić, czy świadczone przez Pana usługi są objęte zwolnieniem od podatku od towarów i usług, czyli czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.

Z opisu sprawy wynika, że nie świadczy Pan usługi objętej zakresem wniosku jako jednostka objęta systemem oświaty. Nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego.

W konsekwencji świadczone przez Pana usługi nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie spełnia Pan przesłanki podmiotowej określonej w tym przepisie.

Przechodząc do kwestii oceny, czy realizowane przez Pana czynności składające się na usługę szkoleniową można rozpatrywać w kategoriach zwolnienia od podatku w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, należy rozstrzygnąć, czy mamy do czynienia z usługami kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, co stanowi podstawową przesłankę warunkującą zastosowanie tego zwolnienia.

Kierując się wskazówkami powołanego rozporządzenia Rady UE, zawierającymi definicję kształcenia zawodowego, należy stwierdzić, że kształcenie zawodowe jest procesem mającym na celu nauczenie, przekazanie wiedzy z określonej dziedziny, które ma posłużyć zdobyciu bądź uaktualnieniu wiedzy obecnie posiadanej przez uczestnika takiego szkolenia.

Zauważyć w tym miejscu należy, że definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy.

Wskazał Pan w opisie sprawy, że:

• prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT;
• realizuje Pan projekt kształcenia zawodowego, który jest finansowany przynajmniej w 70% ze środków publicznych;
• dofinansowanie unijne do projektów wypłacane jest na podstawie programu „(…)” zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej;
• projekt kierowany jest do osób zainteresowanych podnoszeniem swoich kwalifikacji zawodowych;
• celem realizowanego szkolenia jest uzyskanie lub uaktualnienie przez uczestników wiedzy i kompetencji z obszaru szkolenia, czego efektem jest podniesienie kompetencji zawodowych uczestników, pozwalających im na podjęcie pracy;
• w ramach projektu realizuje Pan szkolenia z zakresu: kompetencji IT i cyfrowych stosowanych w pracy biurowej i administracji, umiejętności edytorskich, biurowych oraz kompetencji finansowo-księgowych, niezbędnych do wykonywania konkretnych zawodów z zakresu administracji i pracy biurowej oraz obsługi klienta, takich jak: pracownik administracyjno-biurowy, pracownik biura obsługi klienta, pracownik call center, recepcjonistka, pracownik sekretariatu;
• po ukończeniu szkolenia każdy uczestnik otrzymuje certyfikat jego ukończenia potwierdzający nabyte kwalifikacje;
• realizowane przez Pana szkolenie nie obejmuje usług z zakresu doradztwa zawodowego czy biznesowego;
• pozyskanie wiedzy przez kursantów odbywa się wyłącznie w celu uzyskania lub uaktualnienia wiedzy do celów zawodowych, a szkolenia nakierowane są na wiedzę i umiejętności o charakterze zawodowym;
• wynagrodzenie wypłacane jest Panu przez podmiot realizujący projekt szkoleniowy, ze środków unijnych na podstawie programu (…) zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej;
• będzie Pan posiadał dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że szkolenia są finansowane ze środków publicznych.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi szkoleniowe stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż jak wynika z okoliczności sprawy umożliwiają one uczestnikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych, uzyskanie lub uaktualnienie przez uczestników wiedzy i kompetencji z obszaru szkolenia, czego efektem jest podniesienie kompetencji zawodowych uczestników, pozwalających im na podjęcie pracy.

Zatem w zakresie świadczonych przez Pana usług szkoleniowych zostanie spełniona pierwsza z przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, tj. wymóg aby usługi stanowiły usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Jednak dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy konieczne jest jeszcze spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.

Z opisu sprawy wynika, że realizuje Pan projekt kształcenia zawodowego, który jest finansowany przynajmniej w 70% ze środków publicznych oraz że będzie Pan posiadał dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że szkolenie jest finansowane ze środków publicznych.

Zatem należy przeanalizować przesłanki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, by świadczone usługi szkoleniowe były w całości finansowane ze środków publicznych. Tym samym, usługi szkoleniowe świadczone przez Pana nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Przepisy § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. uzależniają stosowanie zwolnienia od podatku VAT od tego, czy świadczona przez dany podmiot usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego będzie finansowana w określonej wysokości ze środków publicznych. Wprowadzony wymóg finansowania w określonej wysokości świadczonej usługi ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

Zatem usługi szkoleniowe świadczone przez Pana korzystają ze zwolnienia na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, gdyż są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz będzie Pan posiadał dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że szkolenia są finansowane ze środków publicznych.

Ponadto pozostałe czynności wykonywane przez Pana w ramach świadczenia usług szkoleniowych stanowią świadczenie usług ściśle związanych z usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowanymi w co najmniej 70% ze środków publicznych i korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.