Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. W listopadzie 2021 r. nabył samochód osobowy, odliczając 50% podatku VAT naliczonego, ponieważ pojazd był używany do celów mieszanych (firmowych i prywatnych). Wartość samochodu przekraczała 15 000 zł netto, co oznacza 60-miesięczny okres korekty podatku. Po 50 miesiącach od nabycia, podatnik planuje nieodpłatnie przekazać samochód z majątku firmy do swojego majątku…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy powstania zobowiązania podatkowego z tytułu przekazania samochodu wykupionego z leasingu na cele prywatne, ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu przekazania samochodu na cele prywatne oraz prawa do korekty podatku odliczonego z faktury dokumentującej nabycie samochodu.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. W listopadzie 2021 r. nabył samochód osobowy za cenę brutto 62 900 zł (netto: 51 138,21 zł, VAT: 11 761,79 zł). Przy nabyciu pojazdu, Wnioskodawca odliczył 50% podatku naliczonego VAT, tj. kwotę 5 880,90 zł, zgodnie z art. 86a ustawy o VAT, gdyż samochód był wykorzystywany do celów mieszanych (firmowych i prywatnych).
Wartość pojazdu przekraczała 15 000 zł netto, w związku z czym okres korekty podatku naliczonego wynosi 60 miesięcy. Wnioskodawca planuje nieodpłatne przekazanie przedmiotowego samochodu osobowego z majątku działalności gospodarczej na cele prywatne i wycofanie go z ewidencji środków trwałych. Od daty nabycia pojazdu upłynęło 50 miesięcy, do końca 60-miesięcznego okresu korekty pozostaje 10 miesięcy. Wnioskodawca nie planuje sprzedaży pojazdu osobom trzecim — samochód zostanie przekazany wyłącznie do jego majątku prywatnego.
Pytanie
Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, tj. nieodpłatnym przekazaniu samochodu osobowego z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, przy nabyciu którego odliczono 50% podatku naliczonego VAT na podstawie art. 86a ustawy o VAT, jedynym obowiązkiem podatkowym w zakresie VAT jest dokonanie korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 90b ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w kwocie 980,15 zł — bez obowiązku naliczenia podatku należnego od wartości rynkowej pojazdu na podstawie art. 7 ust. 2 w zw. z art. 29a ust. 2 ustawy o VAT?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, jedynym obowiązkiem podatkowym z tytułu przekazania pojazdu na cele prywatne jest korekta podatku naliczonego na podstawie art. 90b ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w kwocie: 5 880,90 zł ÷ 60 × 10 = 980,15 zł.
Brak jest podstaw do naliczenia podatku należnego od wartości rynkowej pojazdu na podstawie art. 7 ust. 2 w zw. z art. 29a ust. 2 ustawy o VAT.
Po pierwsze, art. 90b ustawy o VAT stanowi przepis szczególny (lex specialis) wobec art. 7 ust. 2, wprowadzony przez ustawodawcę właśnie w celu kompleksowego uregulowania skutków podatkowych zmiany przeznaczenia pojazdów używanych do celów mieszanych.
Jednoczesne stosowanie obu przepisów prowadziłoby do podwójnego opodatkowania tej samej czynności.
Po drugie, opodatkowanie pełnej wartości rynkowej pojazdu naruszałoby zasadę neutralności VAT wyrażoną w art. 1 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE, gdyż podatek zostałby naliczony od tej części wartości, od której Wnioskodawca nigdy nie dokonał odliczenia.
Po trzecie, stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2017 r. (sygn. akt I FSK 1764/15), w którym NSA wskazał, że przy przekazaniu samochodu osobowego na cele prywatne, przy nabyciu którego przysługiwało jedynie częściowe prawo do odliczenia VAT, zastosowanie ma wyłącznie mechanizm korekty podatku naliczonego, a opodatkowanie takiego przekazania od wartości rynkowej jest sprzeczne z zasadą neutralności VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki.
Czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy jest także, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu:
Przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.
Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Küchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans- Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.
Podkreślić jednak należy, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według ust. 2 powołanego artykułu:
działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W opisie sprawy wskazała Pani, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. W listopadzie 2021 r. nabyła Pani samochód osobowy. Przy nabyciu pojazdu, odliczyła Pani 50% podatku naliczonego VAT, zgodnie z art. 86a ustawy o VAT, gdyż samochód był wykorzystywany do celów mieszanych (firmowych i prywatnych). Wartość pojazdu przekraczała 15 000 zł netto, w związku z czym okres korekty podatku naliczonego wynosi 60 miesięcy. Planuje Pani nieodpłatne przekazanie przedmiotowego samochodu osobowego z majątku działalności gospodarczej na cele prywatne i wycofanie go z ewidencji środków trwałych. Od daty nabycia pojazdu upłynęło 50 miesięcy, do końca 60-miesięcznego okresu korekty pozostaje 10 miesięcy. Nie planuje Pani sprzedaży pojazdu osobom trzecim — samochód zostanie przekazany wyłącznie do Pani majątku prywatnego.
Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, tj. nieodpłatnym przekazaniu samochodu osobowego z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, przy nabyciu którego odliczono 50% podatku naliczonego VAT na podstawie art. 86a ustawy o VAT, jedynym obowiązkiem podatkowym w zakresie VAT jest dokonanie korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 90b ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, bez obowiązku naliczenia podatku należnego od wartości rynkowej pojazdu na podstawie art. 7 ust. 2 w zw. z art. 29a ust. 2 ustawy o VAT.
Wskazać należy, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym części składowych. Przy czym w przypadku części składowych istotne jest, czy ich wymiana spowodowała trwały wzrost wartości samochodu.
Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.
Zatem wycofanie samochodu osobowego z działalności i przekazanie go na cele prywatne będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy.
W przedmiotowej sprawie zakup samochodu podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z jego nabyciem dokonała Pani obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% podatku VAT.
Tym samym, spełnione zostaną przesłanki do zrównania nieodpłatnej dostawy towarów z transakcją odpłatną w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż - jak Pani wskazała, odliczyła Pani 50% podatku VAT od zakupu pojazdu VAT, a samochód zostanie przekazany na cele prywatne.
W konsekwencji, wycofanie samochodu osobowego z działalności gospodarczej będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem przekazany towar (samochód osobowy) będzie służył Pani celom prywatnym oraz przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT w związku z zakupem tego samochodu.
Podsumowując, wycofanie samochodu osobowego z Pani działalności gospodarczej i przekazanie go na cele prywatne będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, podlegającą opodatkowaniu VAT na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W konsekwencji będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT z tego tytułu.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W myśl art. 29a ust. 2 ustawy:
w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.
Z powyższego wynika, że w przypadku gdy ma miejsce nieodpłatna dostawa towarów spełniająca warunki dla zrównania jej z dostawą odpłatną podlegającą opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru określone w momencie dostawy towaru, tj. w momencie jego przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru, lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów.
Analiza okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że skoro z wniosku wynika, że wycofanie przez Panią samochodu osobowego z prowadzonej działalności gospodarczej na cele prywatne stanowi nieodpłatną dostawę towarów spełniającą warunki dla zrównania jej z dostawą odpłatną, podlegającą opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, to podstawą opodatkowania tej czynności, zgodnie z art. 29a ust. 2 jest cena nabycia rozumiana jako cena zaktualizowana na moment dokonania nieodpłatnego przekazania towaru, czyli cena jaką zapłaciłaby Pani za nabyty towar w dniu jego nieodpłatnego przekazania. Tym samym przy przekazaniu samochodu na cele prywatne za podstawę opodatkowania powinna Pani przyjąć cenę za jaką nabyłaby Pani opisany samochód w momencie jego przekazania – wycofania z prowadzonej działalności.
Dodać w tym miejscu należy, że przepis art. 29a ust. 2 ustawy o VAT, określający podstawę opodatkowania dla nieodpłatnej dostawy towarów w swej treści nie odwołuje się do zapisów dotyczących wartości rynkowej określonej w art. 2 pkt 27b ustawy, w związku z tym ww. definicja wartości rynkowej nie ma w niniejszej sprawie zastosowania.
Ponadto, wskazać należy, że żaden przepis ustawy o podatku od towarów i usług, ani przepisów wykonawczych do ustawy nie upoważniają Panią do uiszczenia podatku VAT od transakcji przekazania samochodu osobowego, nie od całej wartości pojazdu, a jedynie proporcjonalnie, tj. 50% VAT, zgodnie z uprzednio odliczonym podatkiem.
Pani wątpliwości dotyczą również obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 90b ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku związanego z pojazdami samochodowymi są uregulowane w art. 86a ustawy.
Jak stanowi art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
Stosownie do art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy:
do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych.
Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy:
przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
Stosownie do art. 86a ust. 4 ustawy:
pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
W myśl art. 86a ust. 12 ustawy:
podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
Na mocy art. 86a ust. 13 ustawy:
w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od pierwszego dnia miesiąca, w którym podatnik złożył tę informację.
Przywołane wyżej przepisy art. 86a ustawy regulują kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych. Natomiast kwestie związane z korektą podatku naliczonego w związku z nabyciem pojazdu samochodowego zostały unormowane w art. 90b ustawy.
I tak, zgodnie z art. 90b ust. 1 ustawy:
w przypadku gdy w ciągu 60 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania pojazd samochodowy:
1) o którym mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik jest obowiązany do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu,
2) w odniesieniu do którego kwotę podatku naliczonego stanowiła kwota, o której mowa w art. 86a ust. 1, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej, podatnik jest uprawniony do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu.
Według art. 90b ust. 2 ustawy:
w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 1, nastąpi sprzedaż pojazdu samochodowego, uznaje się, że wykorzystanie tego pojazdu zostało zmienione na wykorzystanie wyłącznie do działalności gospodarczej, aż do końca okresu korekty.
Na podstawie ust. 3 powyższego artykułu:
przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio również w przypadku, o którym mowa w art. 86a ust. 13.
W myśl art. 90b ust. 4 ustawy:
na potrzeby korekty, o której mowa w ust. 1, uznaje się, że pojazd samochodowy odpowiednio nie jest już wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej albo jest wykorzystywany wyłącznie do takiej działalności począwszy od miesiąca, w którym nastąpiła zmiana jego wykorzystywania. Korekty tej dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.
Zgodnie z art. 90b ust. 6 ustawy:
w przypadku pojazdów samochodowych o wartości początkowej nieprzekraczającej 15 000 zł korekty, o której mowa w ust. 1, dokonuje się, jeżeli zmiana ich wykorzystywania nastąpiła w okresie 12 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania ten pojazd samochodowy. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.
Z powyższych przepisów wynika, że ustawa wprowadza system korekt podatku naliczonego, który będzie stosowany w sytuacji, gdy podatnik nabył pojazd samochodowy:
· z pełnym prawem do odliczenia, w związku z przeznaczeniem go do wykorzystywania wyłącznie w działalności gospodarczej, a następnie w okresie 60 miesięcy od nabycia zmienia jego przeznaczenie i będzie wykorzystywał ten pojazd również do innych celów niż działalność gospodarcza,
· z ograniczonym do 50% prawem do odliczenia, a następnie w okresie 60 miesięcy od nabycia dokonuje sprzedaży opodatkowanej tego pojazdu lub przeznacza ten pojazd do użytku wyłącznie w działalności gospodarczej.
W pierwszym przypadku, system korekt nakłada obowiązek zmniejszenia odliczonego podatku naliczonego, w drugim natomiast umożliwia podatnikowi zwiększenie podatku do odliczenia, jednakże w odpowiedniej proporcji do pozostałego okresu korekty.
Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 90b ust. 1 pkt 2 ustawy, podatnik ma możliwość dokonania korekty podatku naliczonego VAT z tytułu nabycia pojazdu, który został odliczony w wysokości 50% w sytuacji, gdy w okresie 60 miesięcy od dnia nabycia, podatnik dokona zmiany wykorzystywania tego pojazdu z użytku mieszanego na użytek wyłącznie do działalności gospodarczej.
Korekcie w tym przypadku podlega podatek nieodliczony przy nabyciu samochodu, w wysokości proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.
W analizowanej sprawie nabyła Pani w listopadzie 2021 r. samochód osobowy. Przy nabyciu pojazdu, odliczyła Pani 50% podatku naliczonego VAT. Wartość pojazdu przekraczała 15 000 zł netto, w związku z czym okres korekty podatku naliczonego wynosi 60 miesięcy. Planuje Pani nieodpłatne przekazanie przedmiotowego samochodu osobowego z majątku działalności gospodarczej na cele prywatne i wycofanie go z ewidencji środków trwałych.
Jak wyżej wykazano, wycofanie samochodu osobowego z Pani działalności gospodarczej i przekazanie go na cele prywatne będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, podlegającą opodatkowaniu VAT na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zatem, stosownie do art. 90b ust. 2 ustawy należy uznać, że wykorzystywanie samochodu osobowego zostanie zmienione na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej.
Wobec tego, zgodnie z art. 90b ust. 1 ustawy, w miesiącu nieodpłatnego przeniesienia samochodu osobowego do Pani majątku prywatnego, będzie Pani uprawniona do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej uprzednio w wysokości 50% przy nabyciu tego samochodu, w wysokości proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Z uwagi na fakt, że okres korekty wynosi 60 miesięcy, a samochód osobowy był/jest przez Panią wykorzystywany do działalności „mieszanej” od momentu jego nabycia do momentu przekazania go do majątku prywatnego, zatem ma Pani prawo do skorygowania nieodliczonej części podatku naliczonego w wysokości proporcjonalnej do końca okresu korekty wynoszącego 60 miesięcy.
Zauważyć należy, że dla potrzeb korekty – zgodnie z art. 90b ust. 4 – uznaje się, że ww. samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej począwszy od miesiąca, w którym nastąpi zmiana jego wykorzystywania (tj. od miesiąca przekazania go do majątku prywatnego). Korekty tej, zgodnie z ww. przepisem dokonać należy w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi zmiana wykorzystywania samochodu osobowego na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej.
A zatem z uwagi na fakt, że w zaistniałej sytuacji nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego do Pani majątku prywatnego będzie zrównane z odpłatną dostawą towarów opodatkowaną podatkiem VAT, to Pani – na podstawie art. 90b ust. 1 i ust. 2 ustawy – będzie uprawniona do dokonania korekty (kwoty podatku VAT odliczonej wcześniej w wysokości 50%) poprzez zwiększenie podatku VAT do odliczenia, proporcjonalnie do pozostałego okresu korekty. Korekty tej należy dokonać w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi zmiana wykorzystywania samochodu na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej.
Tym samym oceniając całościowo Pani stanowisko w tym zakresie należało je uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W odniesieniu do powołanego przez Panią wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2017 r. (sygn. akt I FSK 1764/15) wskazać należy, że w wyniku braku możliwości jego zidentyfikowania nie mogę odnieść się do stanowiska w nim zawartego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo