Komornik sądowy prowadzi egzekucję z nieruchomości należącej do dłużnika – spółki z o.o. Nieruchomość obejmuje kilka działek, z czego jedna (nr 1) jest niezabudowana. Dłużnik jest czynnym podatnikiem VAT. Nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Działka nr 1 znajduje się na terenie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej nr 1 w drodze licytacji komorniczej. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 18 marca 2026 r. (wpływ 23 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) prowadzi postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi przedsiębiorstwo A. sp. z o.o. z siedzibą w (…) z wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej wraz z zabudową komercyjną "…" położonej w (...) przy ul. (...), oznaczonej jako działki o nr ew. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 (powstałe z podziału działki nr ew. 9) - obręb (...), w użytkowaniu wieczystym przedsiębiorstwa A. sp. z o.o. z siedzibą w (...).
Dla powyższej nieruchomości w Sądzie Rejonowym w (...) w IV wydziale ksiąg wieczystych w (...) urządzona jest księga wieczysta nr (...).
Dłużnik na kilkukrotne wezwanie komornika sądowego nie złożył oświadczenia w zakresie czy dłużnik jest płatnikiem podatku VAT od sprzedawanej nieruchomości.
Komornik jest w posiadaniu jedynie następujących informacji:
‒ akt notarialny rep. (...) z 2 czerwca 2005 r. - umowa sprzedaży mocą której pan S.S. - działający jako syndyk masy upadłości przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą B. w (...) (KRS (...)), na podstawie art. 113 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe i w oparciu o zezwolenie sędziego Komisarza, sprzedaje panu P. M. (działającemu jako Przedsiębiorca pod firmą firma handlowo usługowa "C" P. M., wpisany do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez prezydenta Miasta (...) pod numerem (...)) przedsiębiorstwo w znaczeniu art. 55(1) KC należące do upadłego, czyli do przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą B. w (...), w skład którego wchodzą składniki majątkowe w postaci: prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w (...) oznaczonej jako działka ew. nr 9 o pow. 2,6077 ha oraz prawo własności budynków wzniesionych na tym gruncie, stanowiących budynki przemysłowe i budynek biurowy, będących odrębnymi nieruchomościami oraz budowli, obj. (...) Sądu Rejonowego w (...).
‒ akt notarialny nr rep. A (...) z 17 lipca 2006 r. - umowa sprzedaży mocą której Pan P. M. sprzedał "B." sp. z o.o. z siedzibą w (...) prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w (...) oznaczonej jako działka nr 9 o pow. 2,6077 ha, obj. (...) wraz z budynkami i budowlami na niej usytuowanymi, stanowiącymi odrębne od gruntu przedmioty własności za cenę 1.400.000,00 zł, a Pan W. Ż. oświadczył, że reprezentowana przez niego "B." sp. z o.o. z siedzibą w (...) prawo użytkowania wieczystego tej nieruchomości gruntowej wraz z budynkami i budowlami za podaną cenę kupuje.
‒ akt notarialny rep. A (...) z 14 kwietnia 2008 r. - umową sprzedaży, mocą której K. P. działająca w imieniu B. w (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) przy ul. (...) (KRS (...)) sprzedaje prawo użytkowania wieczystego działki nr 9 obszaru 26.077 m2 oraz prawo własności posadowionych na niej budynków stanowiących odrębny przedmiot własności położonej w (...), obj. (...) za cenę w łącznej kwocie brutto 1.000.000,00 zł przedsiębiorstwu A. sp. z o.o. z siedzibą w (...) przy ul. (...) (KRS (...)).
Z przytoczonej umowy sprzedaży z 14 kwietnia 2008 r. wynika, że B. w (...) z siedzibą w (...) potwierdziła odbiór całej ceny sprzedaży.
Z wcześniejszych umów sprzedaży ww. nieruchomości (przedsiębiorstwa w znaczeniu art. 55(1) KC wynika: jej poprzedni właściciel był zwolniony z podatku od towarów i usług (podatek VAT) - rep. A nr (...) z (...)r.)
W rep. A nr (...) nie uiszczono wzmianki czy cena sprzedaży Nieruchomości (przedsiębiorstwa) zawiera podatek VAT.
Przedmiotem umowy sprzedaży z 17 lipca 2006 r., było: prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w (...) oznaczonej jako działka ewidencyjna nr (...) o powierzchni 2,6077 ha, objętej księgą wieczystą KW nr (...) wraz z budynkami i budowlami na niej usytuowanymi, stanowiącymi odrębne od gruntu przedmioty własności (§ 2 umowy), w dalszej części umowy Strony umowy oświadczyły również, iż przedmiotowa nieruchomość gruntowa i nieruchomości budynkowe znajdują się już we władaniu kupującego, jako dzierżawcy w ramach umowy dzierżawy przedsiębiorstwa w znaczeniu art. 55(1) KC (§ 2 umowy) - jak wynika z kopii aktu notarialnego rep. A nr (...) z 17 lipca 2006 r.; natomiast przedmiotem umowy sprzedaży z 14 kwietnia 2008 r.
Było: prawo użytkowania wieczystego działki nr 9 obszaru 26.077m2 oraz prawo własności posadowionych na niej budynków stanowiących odrębny przedmiot własności (pkt IV)- jak wynika z kopii aktu notarialnego rep. A (...) z 14 kwietnia 2008 r.
Przedmiotem sprzedaży w 2006 i 2008 r. nie było przedsiębiorstwo bądź też zakład samodzielnie sporządzający bilans.
Przedmiotem wszystkich 3 transakcji sprzedaży w 2005, 2006 i 2008 r. nie było zawsze przedsiębiorstwo (lub jego zorganizowana część), jedynie przedmiotem Umowy z 2 czerwca 2005 r. Rep. A nr (...) było przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisu art. 55(1) KC.
Komornik nie posiada wyczerpującej informacji w tym zakresie. Trwale z gruntem są związane następujące obiekty: budynek magazynowy, budynek hali prób (hamownia) z łącznikiem, budynek hali produkcyjnej W2, budynek hali produkcyjnej WL, budynek administracyjno socjalny wraz z łącznikiem oraz budynkiem stacji Trafo, kotłownia oraz budynek warsztatu elektrycznego wraz z budynkiem gospodarczym, wiatą stalową i wiatą magazynową, budynek przepompowni.
Wyrok Sądu Okręgowego w (...) sygn. akt I (...) z 18 października 2011 r. uznał umowę sprzedaży sporządzoną przez notariusza E.H. w kancelarii notarialnej M.K. w (...), zawartą 14 kwietnia 2008 r. Rep. A nr (...) za bezskuteczną wobec skarbu państwa, któremu przysługuje wobec sprzedającego wierzytelność z tytułu podatku od towarów i usług oraz z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Wyrok Sądu Apelacyjnego w (...) sygn. akt (...) z 5 czerwca 2012 r. oddalił apelację strony pozwanej, tj. A. w (...).
Przedmiotem dostawy dokonywanej przez komornika nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisu art. 55(1) KC sprzedaży podlegać będzie prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz znajdujące się na nim budynki stanowiące własność wieczystego użytkownika wraz z przynależnościami a mianowicie:
a) ruchomościami, będącymi własnością wieczystego użytkownika, a potrzebnymi do korzystania z przedmiotu wieczystego użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem, jeżeli pozostają z tym przedmiotem w faktycznym związku, odpowiadającym temu celowi oraz przynależnościami budynku stanowiącego własność wieczystego użytkownika;
b) prawami wynikającymi z umów ubezpieczenia przedmiotów podlegających zajęciu oraz należnościami z tych umów już przypadającymi.
Przedmiotem dostawy nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana zgodnie z przepisem art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towaru i usług. Dłużnik jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT (komornik nie wie z jakiego tytułu), data nadania numeru NIP - 24 października 2002 r.
Data nabycia nieruchomości przez dłużnika od spółki B. w (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) wraz z prawem wieczystego użytkowania to 14 kwietnia 2008 r.
Działki gruntowe o nr ew.: 2, 3, 4, 5, 8 są działkami zabudowanymi, natomiast 1 jest działką niezabudowaną. Na działkach zlokalizowane są: budynki i budowle stanowiące kompleks pn. "A" o charakterze przemysłowym i magazynowo-składowym.
W skład przedmiotowej nieruchomości wchodzą następujące obiekty budowlane:
‒ działka nr ew. 2: budynek magazynowy, budynek hali prób (hamownia) z łącznikiem;
‒ działka nr ew. 3: budynek hali produkcji W2;
‒ działka nr ew. 4: budynek hali produkcyjnej
‒ działka nr ew. 5: budynek administracyjno-socjalny wraz z łącznikiem oraz budynkiem stacji trafo;
‒ działka nr ew 7: kotłownia oraz budynek warsztatu elektrycznego wraz z budynkiem gospodarczym, wiatą stalową i wiatą magazynową,
‒ działka nr ew 8: budynek przepompowni.
Z danych udostępnionych przez dłużnika wynika, iż budynki i budowle zostały wybudowane w latach 70 XX w., i tak: budynek administracyjno-socjalny - 1972 r., hala produkcyjna W2 - 1975 r., łącznik -1975 r., budynek hali prób - 1975 r., kotłownia - 1972 r., wiata stalowa na opał – 1992 r., budynek przepompowni oleju i nafty - 1974 r. (brak pozostałych danych). Z informacji ogólnie dostępnych na stronach internetowych wynika, iż kompleks pn. "B" powstał w 1972 r. jako zakład terenowy kombinatu (...).
Na przedmiotowej nieruchomości dłużnik prowadził działalność gospodarczą w zakresie produkcji maszyn i urządzeń (np. sprężarki). Poszczególne działki były wykorzystywane w zależności od charakteru znajdującej się na nich zabudowy (jak wskazano powyżej). Powyższe działki i usytuowane na nich obiekty budowlane były wykorzystywane przez dłużnika do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT od daty nabycia nieruchomości, tj. 14 kwietnia 2008 r. (komornikowi nie jest znana data zakończenia wykorzystywania nieruchomości przez dłużnika dla celów produkcyjnych).
Nieruchomość obj. KW (...) nie jest wpisana do gminnej ewidencji zabytków gminy (...) oraz działki nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 leżą na terenach produkcji, składów i magazynów oznaczonych w planie symbolem P5. Działki nie są objęte planem rewitalizacji i nie leżą w specjalnej strefie rewitalizacji.
17 lipca 2024 r. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w (...) wydał Decyzję nr (...) nakazującą dłużnikowi rozbiórkę będącego w złym stanie technicznym, nieużytkowanego budynku kotłowni węglowej z częścią biurowo-socjalną wraz z dobudowanym garażem i warsztatem, istniejącego na działce nr ew. 7 i uporządkowanie terenu po rozbiórce, 12 listopada 2024 r. została wydana decyzja ww. organu sygn. (...) nakazująca zabezpieczenie budynku hali produkcyjnej istniejącej na działce nr ew. 3 i 4
Uzyskana została informacja o statusie podatnika VAT:
26 listopada 2019 r. nie jest płatnikiem VAT
2 listopada 2020 r. nie jest płatnikiem VAT
22 stycznia 2024 r. nie jest płatnikiem VAT
28 maja 2025 r. nie jest płatnikiem VAT
13 lutego 2026 r. jest płatnikiem VAT
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Wskazała Pani, że wpłacona kwota 40 zł dotyczy stanu faktycznego działki nr 1 obj. KW (...).
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy dokonując w drodze licytacji komorniczej sprzedaży nieruchomości opisanej jako działka o nr 1 objętej KW (...) należy zastosować zwolnienie od podatku dla sprzedaży dla ww. nieruchomości?
Pani stanowisko w sprawie
Należy doliczyć podatek VAT w stawce 23%.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników nabytych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel danej nieruchomości - jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży tej nieruchomości, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości.
Mając zatem na uwadze fakt, że w niniejszej sprawie dłużnikiem jest spółka, stwierdzić należy, że dojdzie do sprzedaży majątku przedsiębiorstwa dłużnika. Zatem przy dostawie wskazanej we wniosku działki nr 1, spełnione będą przesłanki do uznania dłużnika za podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składnika majątku przedsiębiorstwa dłużnika.
W konsekwencji, dokonana przez Panią dostawa ww. działki nr 1 należącej do dłużnika będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że z treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen wynika, że „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Wskazała Pani, że teren, na którym położona jest nr działka nr 1 objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym, działka znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem P5 – tereny produkcji, składów i magazynów.
W konsekwencji, działka nr 1 stanowi teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i jej sprzedaż nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
· towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
· brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Jak wynika z opisu sprawy, działka nr 1 nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT. Dłużnik wykorzystywał ją do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT.
W konsekwencji, nie został spełniony warunek niezbędny do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W konsekwencji, skoro nie można zastosować zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani 2 ustawy do dostawy działki nr 1 to transakcja ta podlega opodatkowaniu jako odpłatna dostawa towarów, przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT.
Tym samym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo