Podatnik jest czynnym ratownikiem medycznym, który zamierza świadczyć usługi koordynacji medycznej podczas imprez masowych na stadionie. Usługi obejmują planowanie, organizację i nadzór nad zabezpieczeniem medycznym, bezpośrednie udzielanie pomocy medycznej, kierowanie akcją medyczną oraz…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnił go Pan pismem z 24 marca 2026 r. (data wpływu 24 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Będzie Pan świadczył usługi w zakresie koordynowania medycznego zabezpieczenia imprez masowych na (...) w (...).
Jest Pan czynnym ratownikiem medycznym Państwowego Ratownictwa Medycznego, zastępcą Głównego Dyspozytora Medycznego w (…) Urzędzie Wojewódzkim. Świadczone przez Pana usługi polegają na pełnieniu funkcji koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na ww. obiekcie.
Usługi te obejmują w szczególności: planowanie, organizację i nadzór nad zabezpieczeniem medycznym imprezy, koordynację pracy zespołów ratownictwa medycznego, lekarzy, pielęgniarek i innych członków zespołu medycznego, nadzór nad rozmieszczeniem punktów medycznych i zespołów, bieżące zarządzanie sytuacjami medycznymi w celu ratowania życia, zdrowia i zapobiegania szkodom zdrowotnym uczestników imprezy, współpracę z dyspozytorem medycznym i służbami ratunkowymi.
Uważa Pan, że ww. usługi spełniają przesłanki zwolnienia przedmiotowego z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r.), ponieważ: są to usługi w zakresie opieki medycznej, służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, są wykonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego – zawodu ratownika medycznego, mają charakter usług medycznych o charakterze profilaktycznym i ratowniczym w rozumieniu orzecznictwa TSUE oraz praktyki interpretacyjnej organów podatkowych.
W związku z powyższym czy może Pan stosować zwolnienie z opodatkowania VAT do wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu pełnienia funkcji koordynatora medycznego na (...)?
Prosi Pan o potwierdzenie, że w opisanym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do stosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT (ewentualnie prosi Pan o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie).
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
W odpowiedzi na pytanie nr 1: czy w związku ze świadczeniem usługi polegającej na pełnieniu koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) będzie Pan podejmował jakiekolwiek czynności w zakresie udzielania pomocy medycznej bezpośrednio wobec uczestników ww. wydarzeń – jeśli tak, proszę precyzyjnie wymienić i opisać te czynności, wskazał Pan:
„W związku ze świadczeniem usługi polegającej na pełnieniu funkcji koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) będę podejmował czynności w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych bezpośrednio wobec uczestników tych wydarzeń. Jako ratownik medyczny posiadający olbrzymie doświadczenie zawodowe oraz specjalistyczną wiedzę medyczną, będę udzielał kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz innych świadczeń zdrowotnych w zakresie ratownictwa medycznego (m.in. ocena stanu pacjenta, podstawowe zabiegi ratujące życie i zdrowie, stabilizacja poszkodowanych, decyzje o dalszym postępowaniu medycznym). Czynności te wymagają ode mnie pełnej wiedzy medycznej i doświadczenia zawodowego ratownika medycznego.”
W odpowiedzi na pytanie nr 2: czy w ramach świadczonej usługi polegającej na pełnieniu koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) głównym (zasadniczym) celem podejmowanych przez Pana czynności będzie koordynowanie działań służb medycznych, wskazał Pan:
„Głównym (zasadniczym) celem podejmowanych przeze mnie czynności będzie koordynowanie działań służb medycznych w celu zapewnienia profilaktyki, zachowania, ratowania i przywracania zdrowia uczestników imprez. Koordynacja ta ma charakter wyłącznie medyczny, wymaga olbrzymiej wiedzy medycznej oraz doświadczenia zawodowego, które posiadam jako ratownik medyczny, i polega na organizowaniu oraz nadzorowaniu systemu ratowniczego tak, aby w razie wystąpienia zagrożenia zdrowia lub życia uczestników możliwe było jak najszybsze i najskuteczniejsze udzielenie świadczeń zdrowotnych przez wyspecjalizowane zespoły ratownicze.”
W odpowiedzi na pytanie nr 3: na czym będą polegały Pana zadania jako osoby pełniącej funkcje Kierującego Akcją Medyczną w razie zdarzeń medycznych, wskazał Pan:
„Jako osoba pełniąca funkcję Kierującego Akcją Medyczną (KAM) w razie zdarzeń medycznych moje zadania będą polegały na:
1) bieżącej ocenie sytuacji medycznej na terenie imprezy i podejmowaniu decyzji o priorytetach oraz zakresie niezbędnych działań ratowniczych (triage organizacyjny i medyczny) - co wymaga specjalistycznej wiedzy medycznej i olbrzymiego doświadczenia zawodowego ratownika medycznego,
2) koordynowaniu i nadzorowaniu pracy wszystkich zespołów medycznych (ratowników medycznych, lekarzy, pielęgniarek, karetek) obecnych na imprezie,
3) podejmowaniu decyzji medycznych dotyczących kolejności i sposobu udzielania pomocy przez służby medyczne,
4) zapewnieniu ciągłej komunikacji medycznej pomiędzy zespołami ratowniczymi, punktem medycznym, kierownikiem imprezy oraz zewnętrznymi służbami ratunkowymi (Policja, Straż Pożarna, Pogotowie Ratunkowe, Lotnicze Pogotowie Ratunkowe),
5) decydowaniu o wezwaniu dodatkowych sił i środków medycznych (kolejnych karetek, LPR, specjalistycznych zespołów) w celu ratowania zdrowia lub życia uczestników,
6) nadzorowaniu prawidłowości i skuteczności udzielanych świadczeń zdrowotnych w ramach akcji medycznej,
7) dokumentowaniu przebiegu akcji medycznej z punktu widzenia medycznego (decyzje, czasy reakcji, przekazanie poszkodowanych).
Wszystkie powyższe czynności wykonywane są w ramach wykonywania zawodu ratownika medycznego, wymagają zaawansowanej wiedzy medycznej oraz olbrzymiego doświadczenia zawodowego, które posiadam i mają na celu wyłącznie profilaktykę, zachowanie, ratowanie oraz przywracanie zdrowia uczestników imprez masowych.”
Pytanie
W związku z powyższym czy może Pan stosować zwolnienie od podatku VAT do wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu pełnienia funkcji koordynatora medycznego na (...) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Firma, z którą planuje Pan podpisanie umowy na koordynację medyczną twierdzi, iż jest to czynność wyłącznie administracyjna, z czym się Pan nie zgadza.
Uważa Pan, że są to usługi w zakresie opieki medycznej, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, są wykonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego - zawodu ratownika medycznego, w razie zdarzeń masowych to Pan będzie pełnił funkcje Kierującego Akcją Medyczną.
Mają charakter usług medycznych o charakterze profilaktycznym i ratowniczym w rozumieniu orzecznictwa TSUE oraz praktyki interpretacyjnej organów podatkowych.
Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 24 marca 2026 r. wskazał Pan, że usługa polegająca na pełnieniu funkcji koordynatora medycznego (Kierującego Akcją Medyczną) podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska:
Usługa spełnia zarówno przesłankę przedmiotową, jak i podmiotową zwolnienia.
Czynności opisane w zdarzeniu przyszłym (w tym bezpośrednie udzielanie świadczeń zdrowotnych oraz koordynacja akcji medycznej) służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu i przywracaniu zdrowia uczestników imprez. Koordynacja i kierowanie akcją medyczną nie mają charakteru administracyjnego - są integralną częścią opieki medycznej, wymagają specjalistycznej wiedzy medycznej oraz olbrzymiego doświadczenia zawodowego ratownika medycznego.
Przesłanka podmiotowa jest spełniona, ponieważ usługa świadczona jest w ramach wykonywania zawodu ratownika medycznego (zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej).
Stanowisko to jest zgodne z ugruntowaną linią interpretacyjną organów podatkowych, które wielokrotnie potwierdzały zwolnienie z VAT dla całego pakietu zabezpieczenia medycznego imprez masowych (w tym koordynacji i bezpośrednich świadczeń zdrowotnych udzielanych przez ratowników medycznych).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.
Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
‒ w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
‒ świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia wzajemnego).
Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
Zwolnienie określone w tym przepisie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług (usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane), wykonywanych przez zdefiniowany krąg podmiotów (podmioty lecznicze).
Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
d) psychologa.
Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
· przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
· przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.
Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia.
Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).
Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
Ponadto, w omawianym wyroku Trybunał stwierdził, że:
(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi.
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT.
W ww. art. 132 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że zwolnienie dotyczy jedynie czynności „ściśle” związanych z podstawowymi usługami objętymi zwolnieniem, którym – jak wynika z powyższej analizy – powinien przyświecać cel terapeutyczny. W zakresie pojęcia „czynności ściśle związane z opieką szpitalną i medyczną” powinny zatem mieścić się wyłącznie świadczenia, których realizacja jest niezbędna dla osiągnięcia celu terapeutycznego, opieki szpitalnej i medycznej.
Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:
cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.
Dla zastosowania zwolnienia od VAT dla ww. usług ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia.
W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:
zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie.
Wyjaśnił również:
w dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe (pkt 27).
Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156). Na mocy tego przepisu:
osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane, często wysokie, kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy wskazuje, że zwolnienie od podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących osobami wykonującymi zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
W myśl art. 10 ustawy z 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 141 ze zm.), zwanej dalej ustawą o Państwowym Ratownictwie Medycznym:
Zawód ratownika medycznego wykonuje się na zasadach określonych w ustawie z dnia 1 grudnia 2022 r. o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 339 i 637 ).
Zgodnie z art. 2 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 339 ze zm.), zwanej dalej ustawą o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:
Zawód ratownika medycznego może wykonywać osoba, która:
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu ratownika medycznego;
3) posiada znajomość języka polskiego w mowie i w piśmie w zakresie niezbędnym do wykonywania zawodu ratownika medycznego;
4) spełnia następujące wymagania:
a) rozpoczęła przed dniem 1 października 2019 r. studia na kierunku (specjalności) ratownictwo medyczne lub medycyna ratunkowa i uzyskała tytuł zawodowy licencjata lub magistra na tym kierunku (tej specjalności) lub
b) rozpoczęła po roku akademickim 2018/2019 studia przygotowujące do wykonywania zawodu ratownika medycznego, prowadzone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), i uzyskała tytuł zawodowy licencjata lub magistra, lub
c) rozpoczęła przed dniem 1 marca 2013 r. naukę w publicznej szkole policealnej lub niepublicznej szkole policealnej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego ratownika medycznego albo dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie ratownik medyczny, lub
d) posiada dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce za równoważny z dyplomem i tytułem zawodowym, o którym mowa w lit. a lub b, i uzyskała prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2024 r. poz. 769, 1222 i 1688 ) albo ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz.U. z 2024 r. poz. 633 i 1688), lub
e) posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu ratownika medycznego uznane w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. z 2023 r. poz. 334), lub
f) posiada kwalifikacje uzyskane przed dniem 1 stycznia 2021 r. w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uznane w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej przez Krajową Radę Ratowników Medycznych zwaną dalej „Krajową Radą”;
5) swoim dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu ratownika medycznego, w szczególności nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
6) posiada prawo wykonywania zawodu ratownika medycznego.
Na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:
Wykonywanie zawodu ratownika medycznego polega na:
1) udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w tym medycznych czynności ratunkowych w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. z 2025 r. poz. 91) udzielanych samodzielnie lub na zlecenie lekarza;
2) zabezpieczaniu osób znajdujących się w miejscu zdarzenia oraz podejmowaniu działań zapobiegających zwiększeniu się liczby osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
3) transportowaniu osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
4) udzielaniu wsparcia psychicznego w sytuacji powodującej stan nagłego zagrożenia zdrowotnego;
5) stwierdzaniu zgonu, do którego doszło podczas akcji medycznej, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.
Stosownie do art. 33 ust. 2 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:
Za wykonywanie zawodu ratownika medycznego uważa się również:
1) nauczanie zawodu ratownika medycznego oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego ratowników medycznych i dyspozytorów medycznych;
2) organizowanie i prowadzenie zajęć z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy, medycznych czynności ratunkowych oraz pierwszej pomocy w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 2, 4 i 7 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym;
3) prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych w zakresie ratownictwa medycznego;
4) kierowanie:
a) ratownikami medycznymi,
b) dyspozytorami medycznymi;
5) zatrudnienie lub pełnienie służby na stanowiskach administracyjnych, na których wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem i organizowaniem świadczeń zdrowotnych w zakresie ratownictwa medycznego lub nadzorem nad ich udzielaniem;
6) zatrudnienie lub pełnienie służby na stanowisku perfuzjonisty po ukończeniu kursu kwalifikacyjnego w zakresie perfuzji organizowanego przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, o którym mowa w ustawie z dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (Dz.U. z 2024 r. poz. 570 i 1897), zwane dalej „CMKP”, lub Polskie Stowarzyszenie Perfuzjonistów;
7) sprawowanie funkcji z wyboru w organach samorządu ratowników medycznych lub wykonywanie pracy na rzecz tego samorządu w zakresie realizacji jego zadań.
Zgodnie z art. 35 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:
Ratownik medyczny ma obowiązek wykonywać zawód zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością.
W myśl art. 38 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:
Ratownik medyczny może wykonywać zawód:
1) w ramach umowy o pracę;
2) w ramach stosunku służbowego;
3) na podstawie umowy cywilnoprawnej;
4) w ramach porozumienia o wolontariacie;
5) w podmiocie leczniczym jako przedsiębiorca niebędący podmiotem leczniczym.
Zatem osoba wykonująca zawód ratownika medycznego jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie. Tym samym ratownik medyczny spełnia definicję osoby wykonującej zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Wskazał Pan, że jest czynnym ratownikiem medycznym Państwowego Ratownictwa Medycznego, zastępcą Głównego Dyspozytora Medycznego w Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim.
Zatem świadczona przez Pana usługa polegająca na pełnieniu koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) będzie przez Pana świadczona w ramach wykonywania zawodu medycznego, tj. przez osobę, która legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
W konsekwencji, w opisanej sprawie spełniona będzie przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
Należy zatem przeanalizować, czy spełnia Pan przesłankę o charakterze przedmiotowym, a więc czy usługi opisane we wniosku - ze względu na cel ich wykonywania - mogą zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Z opisu sprawy wynika, że świadczona przez Pana usługa będzie obejmować planowanie, organizację i nadzór nad zabezpieczeniem medycznym imprezy, koordynację pracy zespołów ratownictwa medycznego, lekarzy, pielęgniarek i innych członków zespołu medycznego, nadzór nad rozmieszczeniem punktów medycznych i zespołów, bieżące zarządzanie sytuacjami medycznymi w celu ratowania życia, zdrowia i zapobiegania szkodom zdrowotnym uczestników imprezy, współpracę z dyspozytorem medycznym i służbami ratunkowymi.
Ponadto, w związku ze świadczeniem usługi polegającej na pełnieniu funkcji koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) będzie Pan podejmował czynności w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych bezpośrednio wobec uczestników tych wydarzeń. Jako ratownik medyczny posiadający olbrzymie doświadczenie zawodowe oraz specjalistyczną wiedzę medyczną, będzie Pan udzielał kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz innych świadczeń zdrowotnych w zakresie ratownictwa medycznego (m.in. ocena stanu pacjenta, podstawowe zabiegi ratujące życie i zdrowie, stabilizacja poszkodowanych, decyzje o dalszym postępowaniu medycznym). Czynności te wymagają od Pana pełnej wiedzy medycznej i doświadczenia zawodowego ratownika medycznego.
Głównym (zasadniczym) celem podejmowanych przez Pana czynności będzie koordynowanie działań służb medycznych w celu zapewnienia profilaktyki, zachowania, ratowania i przywracania zdrowia uczestników imprez. Koordynacja ta ma charakter wyłącznie medyczny, wymaga olbrzymiej wiedzy medycznej oraz doświadczenia zawodowego, które posiada Pan jako ratownik medyczny, i polega na organizowaniu oraz nadzorowaniu systemu ratowniczego tak, aby w razie wystąpienia zagrożenia zdrowia lub życia uczestników możliwe było jak najszybsze i najskuteczniejsze udzielenie świadczeń zdrowotnych przez wyspecjalizowane zespoły ratownicze.
Jako osoba pełniąca funkcję Kierującego Akcją Medyczną (KAM) w razie zdarzeń medycznych Pana zadania będą polegały na:
1) bieżącej ocenie sytuacji medycznej na terenie imprezy i podejmowaniu decyzji o priorytetach oraz zakresie niezbędnych działań ratowniczych (triage organizacyjny i medyczny) - co wymaga specjalistycznej wiedzy medycznej i olbrzymiego doświadczenia zawodowego ratownika medycznego,
2) koordynowaniu i nadzorowaniu pracy wszystkich zespołów medycznych (ratowników medycznych, lekarzy, pielęgniarek, karetek) obecnych na imprezie,
3) podejmowaniu decyzji medycznych dotyczących kolejności i sposobu udzielania pomocy przez służby medyczne,
4) zapewnieniu ciągłej komunikacji medycznej pomiędzy zespołami ratowniczymi, punktem medycznym, kierownikiem imprezy oraz zewnętrznymi służbami ratunkowymi (Policja, Straż Pożarna, Pogotowie Ratunkowe, Lotnicze Pogotowie Ratunkowe),
5) decydowaniu o wezwaniu dodatkowych sił i środków medycznych (kolejnych karetek, LPR, specjalistycznych zespołów) w celu ratowania zdrowia lub życia uczestników,
6) nadzorowaniu prawidłowości i skuteczności udzielanych świadczeń zdrowotnych w ramach akcji medycznej,
7) dokumentowaniu przebiegu akcji medycznej z punktu widzenia medycznego (decyzje, czasy reakcji, przekazanie poszkodowanych).
Wszystkie powyższe czynności wykonywane są w ramach wykonywania zawodu ratownika medycznego, wymagają zaawansowanej wiedzy medycznej oraz olbrzymiego doświadczenia zawodowego, które Pan posiada i mają na celu wyłącznie profilaktykę, zachowanie, ratowanie oraz przywracanie zdrowia uczestników imprez masowych.
Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 4 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych, za wykonywanie zawodu ratownika medycznego uważa się również kierowanie ratownikami medycznymi oraz dyspozytorami medycznymi.
Wskazał Pan, że świadczona usługa będzie obejmować planowanie, organizację i nadzór nad zabezpieczeniem medycznym imprezy, koordynację pracy zespołów ratownictwa medycznego, lekarzy, pielęgniarek i innych członków zespołu medycznego, nadzór nad rozmieszczeniem punktów medycznych i zespołów, bieżące zarządzanie sytuacjami medycznymi w celu ratowania życia, zdrowia i zapobiegania szkodom zdrowotnym uczestników imprezy, współpracę z dyspozytorem medycznym i służbami ratunkowymi. Głównym (zasadniczym) celem podejmowanych przez Pana czynności będzie koordynowanie działań służb medycznych w celu zapewnienia profilaktyki, zachowania, ratowania i przywracania zdrowia uczestników imprez. Koordynacja ta ma charakter wyłącznie medyczny, wymaga olbrzymiej wiedzy medycznej oraz doświadczenia zawodowego, które posiada Pan jako ratownik medyczny, i polega na organizowaniu oraz nadzorowaniu systemu ratowniczego tak, aby w razie wystąpienia zagrożenia zdrowia lub życia uczestników możliwe było jak najszybsze i najskuteczniejsze udzielenie świadczeń zdrowotnych przez wyspecjalizowane zespoły ratownicze.
Zatem należy uznać, że świadczona przez Pana usługa polegająca na pełnieniu funkcji koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) będzie mieścić się w zakresie czynności, do wykonywania których jest Pan uprawniony jako ratownik medyczny.
Opisana we wniosku usługa polegająca na koordynowaniu działań służb medycznych będzie stanowiła wykonywanie zawodu ratownika medycznego w rozumieniu ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych.
Tym samym, przesłankę przedmiotową wskazaną w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, należy uznać za spełnioną, ponieważ świadczona przez Pana polegająca na pełnieniu funkcji koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) będzie stanowić usługę w zakresie opieki medycznej, służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie uczestników imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez.
W rezultacie świadczona przez Pana usługa polegająca na pełnieniu funkcji koordynatora medycznego podczas imprez masowych / wydarzeń sportowych / koncertów / innych imprez organizowanych na (...) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo