Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.177.2026.3.SKJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 marca 2026 r. (data wpływu 17 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 3 kwietnia 2026 r. (data wpływu 24 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

PKD przeważające:

78.20.Z - DZIAŁALNOŚĆ AGENCJI PRACY TYMCZASOWEJ.

PKD uzupełniające:

70.22.Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

85.59.B - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Opis zdarzenia przyszłego:

A. Sp. z o.o. planuje organizację konferencji HR w (…) 2026 r. Wydarzenie ma charakter dydaktyczny i obejmuje przekazywanie wiedzy specjalistycznej związanej z wykonywaną działalnością zawodową uczestników — pracowników HR, rekruterów, HR Business Partnerów oraz menedżerów.

Celem konferencji jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych uczestników poprzez prezentację zagadnień z zakresu rekrutacji, oceny kompetencji, prawa pracy, onboardingu i offboardingu, praktyk zarządzania zasobami ludzkimi, benefitów pracowniczych oraz strategii employer brandingu. Prelegenci występujący podczas konferencji współpracują ze spółką A. Sp. z o.o. na podstawie umów B2B i wystawiają faktury za realizację usług polegających na przygotowaniu oraz przeprowadzeniu prelekcji o charakterze edukacyjnym.

Konferencja stanowi usługę kompleksową, obejmującą:

·      prelekcje eksperckie,

·      materiały szkoleniowe,

·      serwis kawowy i lunch wyłącznie jako element pomocniczy,

·      identyfikatory,

·      udostępnienie sali i infrastruktury szkoleniowej.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty, nie posiada akredytacji.

Usługa może być finansowana w co najmniej 70% ze środków publicznych, jeżeli nabywcą biletu jest podmiot publiczny deklarujący takie finansowanie.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Informacje:

1. Czy posiadają Państwo status uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego? Jeśli tak, czy opisane we wniosku usługi organizacji konferencji będą Państwo świadczyć jako ww. jednostka?

Wnioskodawca nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.

2. Czy konferencja będzie obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników oraz będzie mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych?

Konferencja będzie obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą oraz wykonywanym zawodem uczestników. Wydarzenie skierowane jest do osób zajmujących się obszarem HR, rekrutacji, zarządzania zespołami oraz employer brandingu.

Program konferencji obejmuje eksperckie prelekcje oraz panel dyskusyjny dotyczące praktycznych zagadnień wykorzystywanych w pracy zawodowej uczestników. Celem konferencji jest uzyskanie oraz uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

3. Jakie umiejętności nabędą uczestnicy konferencji? Czy osoby biorące udział w konferencji będą mogły wykorzystać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu, pracy?

Uczestnicy konferencji nabędą oraz zaktualizują wiedzę i umiejętności w szczególności w zakresie:

·      projektowania i wdrażania rozwiązań HR wpływających na efektywność i zaangażowanie pracowników,

·      prowadzenia procesów rekrutacyjnych oraz działań employer brandingowych,

·      wykorzystania wyników badań rynku pracy w praktyce zawodowej,

·      budowania kultury organizacyjnej,

·      stosowania narzędzi zarządzania zespołami.

Nabyta wiedza i umiejętności będą mogły być bezpośrednio wykorzystywane w pracy zawodowej uczestników.

4. Czy organizowana konferencja prowadzona będzie w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach?

Konferencja nie będzie prowadzona w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

5. Czy będą Państwo posiadać stosowną dokumentację potwierdzającą finansowanie ze środków publicznych?

Wnioskodawca będzie posiadać dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania świadczonych usług będą w całości bądź w co najmniej 70% środki publiczne - oświadczenia uczestników lub podmiotów finansujących dotyczące źródła finansowania.

6. Jakie czynniki przesądzają o tym, że usługa szkoleniowa ma charakter dominujący?

O dominującym charakterze usługi szkoleniowej (prelekcji eksperckich) przesądza fakt, że zasadniczym celem uczestnictwa w konferencji jest udział w programie merytorycznym. Wartość dla uczestnika wynika przede wszystkim z przekazywanej wiedzy oraz możliwości jej wykorzystania w pracy zawodowej. Pozostałe elementy mają charakter pomocniczy.

7. Czy wszystkie czynności mają charakter wspomagający wobec usługi głównej?

Świadczeniem głównym jest usługa kształcenia zawodowego realizowana poprzez prelekcje eksperckie i panel dyskusyjny.

Czynności takie jak zapewnienie prelegentów, materiałów szkoleniowych, identyfikatorów, udostępnienie sali oraz infrastruktury technicznej mają charakter wspomagający i służą realizacji świadczenia głównego.

Serwis kawowy i lunch mają charakter organizacyjny i towarzyszący wobec usługi głównej.

8. Czy usługi dodatkowe są nierozerwalnie związane z usługą szkoleniową?

Usługi zapewnienia materiałów szkoleniowych, identyfikatorów, sali oraz infrastruktury technicznej są ściśle powiązane z usługą szkoleniową i z ekonomicznego punktu widzenia tworzą jedną całość. Uczestnik nabywa udział w konferencji jako kompleksową usługę.

Serwis kawowy i lunch stanowią element organizacyjny wydarzenia oferowany w ramach jednego świadczenia.

9. W jaki sposób będzie skalkulowane wynagrodzenie?

Wynagrodzenie za udział w konferencji będzie ustalone jako jedna cena za całe świadczenie. Nie przewiduje się odrębnego wynagrodzenia za poszczególne elementy składające się na organizację konferencji.

10. Czy celem usług dodatkowych jest osiągnięcie dodatkowego dochodu?

Celem świadczenia czynności organizacyjnych, takich jak zapewnienie materiałów, identyfikatorów, sali, infrastruktury technicznej, serwisu kawowego i lunchu, nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez ich odrębne oferowanie. Czynności te są wykonywane wyłącznie w ramach organizacji konferencji jako element świadczenia kompleksowego.

11. Czy usługi będą podlegać nadzorowi instytucji państwowych?

Świadczone usługi organizacji konferencji nie będą podlegać odrębnemu nadzorowi właściwych instytucji państwowych w zakresie programu edukacyjnego.

Usługi będą realizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

12. W jaki sposób określany będzie program konferencji?

Zakres programowy konferencji będzie określany przez organizatora na podstawie tematyki wydarzenia oraz potrzeb grupy docelowej.

Za zakres programowy oraz jakość kształcenia odpowiada organizator we współpracy z prelegentami.

Program konferencji nie będzie podlegał zatwierdzeniu przez instytucje państwowe.

13. Czy zakres kształcenia jest analogiczny do programów podmiotów publicznych?

Zakres kształcenia w ramach konferencji ma charakter praktyczny i branżowy i nie stanowi programu analogicznego do programu realizowanego przez podmioty publiczne.

14. Jakie czynniki wpływają na ustalenie ceny konferencji?

Na ustalenie ceny konferencji wpływają w szczególności: koszty organizacyjne, koszty wynagrodzeń prelegentów, koszty infrastruktury, materiałów oraz skala wydarzenia.

15. Czy posiadają Państwo pełną dowolność w kształtowaniu zasad działania?

Wnioskodawca nie posiada pełnej dowolności w zakresie kształtowania zasad działania - organizacja konferencji odbywa się z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa oraz zobowiązań wobec uczestników i partnerów.

Pytanie

Czy Wnioskodawca może zastosować zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, w przypadku gdy zakup biletu na konferencję jest finansowany w co najmniej 70% ze środków publicznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy — tak, przysługuje prawo do zastosowania zwolnienia z VAT.

Konferencja spełnia kryteria usług kształcenia zawodowego zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady UE 282/2011, gdyż przekazuje wiedzę związaną z wykonywaną działalnością zawodową uczestników.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, usługi kształcenia zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych korzystają ze zwolnienia z VAT.

Pozostałe elementy świadczenia mają charakter pomocniczy i nie zmieniają charakteru usługi edukacyjnej.

Wniosek:

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że sprzedaż biletów na konferencję HR finansowaną w co najmniej 70% ze środków publicznych korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

·      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

·      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Z cytowanego art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 17a ustawy:

Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika zatem, że zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli: są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Ponadto, jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832) zwanego dalej rozporządzeniem:

Stosownie do treści § 3 ust. 8 rozporządzenia:

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Należy także zauważyć, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu VAT, w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał TSUE w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (przykładowo wyrok Trybunału z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV).

Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia, oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system VAT. Zatem powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 (art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE) powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (pkt 27 ww. wyroku).

Ponadto wskazać należy, że definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1), zwanego dalej Rozporządzeniem. Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

W myśl art. 44 Rozporządzenia:

Jednocześnie podkreślić należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest - w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Zatem przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Ponadto, należy zwrócić uwagę, że przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy mogą Państwo zastosować zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, w przypadku gdy zakup biletu na konferencję jest finansowany w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy czynności świadczone przez Państwa w ramach organizowanej konferencji składają się na świadczenie kompleksowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.

Wskazać również należy, że ani Dyrektywa 2006/112/WE Rady, ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku TSUE z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd, Trybunał stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług powinno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.

W pewnych jednak okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (np. wyrok TSUE z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C- 276/09 Everything Everywhere Ltd - pkt 23).

Orzecznictwo TSUE zawiera wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.

Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Ponadto, jeżeli jedno świadczenie stanowi świadczenie główne, natomiast pozostałe świadczenia stanowią świadczenia dodatkowe/pomocnicze, to traktowane są one z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne, tj. dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego, tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego świadczenia (np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd - pkt 29, wyrok z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 - pkt 16; wyrok z 17 stycznia 2013 r., w sprawie C-224/11 - pkt 30; lub też wyrok TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions Poland sp. z o.o. - pkt 21).

Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia, jaki był rzeczywisty charakter świadczenia. Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09 Bog i inni gdzie wskazał, że: „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”.

Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV, Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy „należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.

Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.

Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że:

·      planują Państwo organizację konferencji HR,

·      wydarzenie ma charakter dydaktyczny i obejmuje przekazywanie wiedzy specjalistycznej związanej z wykonywaną działalnością zawodową uczestników — pracowników HR, rekruterów, HR Business Partnerów oraz menedżerów,

·      celem konferencji jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych uczestników poprzez prezentację zagadnień z zakresu rekrutacji, oceny kompetencji, prawa pracy, onboardingu i offboardingu, praktyk zarządzania zasobami ludzkimi, benefitów pracowniczych oraz strategii employer brandingu,

·      konferencja stanowi usługę kompleksową, obejmującą:

-     prelekcje eksperckie,

-     materiały szkoleniowe,

-     serwis kawowy i lunch wyłącznie jako element pomocniczy,

-     identyfikatory,

-     udostępnienie sali i infrastruktury szkoleniowej.

·      świadczeniem głównym jest usługa kształcenia zawodowego realizowana poprzez prelekcje eksperckie i panel dyskusyjny, czynności takie jak zapewnienie prelegentów, materiałów szkoleniowych, identyfikatorów, udostępnienie sali oraz infrastruktury technicznej mają charakter wspomagający i służą realizacji świadczenia głównego, a serwis kawowy i lunch mają charakter organizacyjny i towarzyszący wobec usługi głównej,

·      o dominującym charakterze usługi szkoleniowej (prelekcji eksperckich) przesądza fakt, że zasadniczym celem uczestnictwa w konferencji jest udział w programie merytorycznym,

·      wartość dla uczestnika wynika przede wszystkim z przekazywanej wiedzy oraz możliwości jej wykorzystania w pracy zawodowej, pozostałe elementy mają charakter pomocniczy,

·      usługi zapewnienia materiałów szkoleniowych, identyfikatorów, sali oraz infrastruktury technicznej są ściśle powiązane z usługą szkoleniową i z ekonomicznego punktu widzenia tworzą jedną całość, uczestnik nabywa udział w konferencji jako kompleksową usługę, a serwis kawowy i lunch stanowią element organizacyjny wydarzenia oferowany w ramach jednego świadczenia,

·      wynagrodzenie za udział w konferencji będzie ustalone jako jedna cena za całe świadczenie, nie przewiduje się odrębnego wynagrodzenia za poszczególne elementy składające się na organizację konferencji,

·      celem świadczenia czynności organizacyjnych, takich jak zapewnienie materiałów, identyfikatorów, sali, infrastruktury technicznej, serwisu kawowego i lunchu nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez ich odrębne oferowanie, czynności te są wykonywane wyłącznie w ramach organizacji konferencji, jako element świadczenia kompleksowego.

Mając na uwadze opis sprawy należy stwierdzić, że opisane usługi składające się na usługę organizacji konferencji, tj. usługa kształcenia zawodowego realizowana poprzez prelekcje eksperckie i panel dyskusyjny, zapewnienie prelegentów, materiałów szkoleniowych, identyfikatorów, udostępnienie sali, infrastruktury technicznej, serwisu kawowego i lunchu – stanowią element kompleksowej usługi szkoleniowej mającej na celu uzyskanie oraz uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych i mają charakter pomocniczy względem usługi głównej – kształcenia zawodowego. Usługi te tworzą jedną (jednolitą) całość, w związku z czym stanowią obiektywnie jedno świadczenie i nie powinny być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że usługi zapewnienia materiałów szkoleniowych, identyfikatorów, sali oraz infrastruktury technicznej są ściśle powiązane z usługą szkoleniową i z ekonomicznego punktu widzenia tworzą jedną całość. Uczestnik nabywa udział w konferencji jako kompleksową usługę. Serwis kawowy i lunch stanowią element organizacyjny wydarzenia oferowany w ramach jednego świadczenia. Wartość dla uczestnika konferencji wynika przede wszystkim z przekazywanej wiedzy oraz możliwości jej wykorzystania w pracy zawodowej. Pozostałe elementy mają charakter pomocniczy. Celem świadczenia czynności organizacyjnych, takich jak zapewnienie materiałów, identyfikatorów, sali, infrastruktury technicznej, serwisu kawowego i lunchu nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu. Czynności te są wykonywane wyłącznie w ramach organizacji konferencji jako element świadczenia kompleksowego. Wynagrodzenie za udział w konferencji będzie ustalone jako jedna cena za całe świadczenie. Nie przewiduje się odrębnego wynagrodzenia za poszczególne elementy składające się na organizację konferencji.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że usługa organizacji konferencji, tj. szkolenia (prelekcji eksperckich i panelu dyskusyjnego) wraz z zapewnieniem prelegentów, materiałów szkoleniowych, identyfikatorów, udostępnienie sali oraz infrastruktury technicznej, serwisu kawowego i lunchu składają się na świadczenie kompleksowe – usługę szkoleniową mającą na celu uzyskanie oraz uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

W celu rozstrzygnięcia Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy usługa szkoleniowa podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty. Nie posiadają Państwo statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.

Zatem, wobec braku spełnienia przesłanki podmiotowej, kompleksowa usługa szkoleniowa mająca na celu uzyskanie oraz uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych nie korzysta ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

Z uwagi na fakt, że realizowana przez Państwa usługa jest finansowana ze środków publicznych to należy przeanalizować czy w rozpatrywanej sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, istotne jest - w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowego warunku wynikającego z niniejszego przepisu.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że konferencja będzie obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą oraz wykonywanym zawodem uczestników. Wydarzenie skierowane jest do osób zajmujących się obszarem HR, rekrutacji, zarządzania zespołami oraz employer brandingu. Program obejmuje eksperckie prelekcje oraz panel dyskusyjny dotyczące praktycznych zagadnień wykorzystywanych w pracy zawodowej uczestników. Celem konferencji jest uzyskanie oraz uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Uczestnicy konferencji nabędą oraz zaktualizują wiedzę i umiejętności w szczególności w zakresie: projektowania i wdrażania rozwiązań HR wpływających na efektywność i zaangażowanie pracowników, prowadzenia procesów rekrutacyjnych oraz działań employer brandingowych, wykorzystywania wyników badań rynku pracy w praktyce zawodowej, budowania kultury organizacyjnej, stosowania narzędzi zarządzania zespołami. Nabyta wiedza i umiejętności będą mogły być bezpośrednio wykorzystywane w pracy zawodowej uczestników.

Zatem należy stwierdzić, że świadczona przez Państwa kompleksowa usługa szkoleniowa mająca na celu uzyskanie oraz uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, spełnia definicję usługi kształcenia zawodowego, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, gdyż pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i ma na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.

W konsekwencji, spełniony jest pierwszy z warunków uprawniających do zwolnienia od podatku VAT ww. usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Jednak dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy konieczne jest jeszcze spełnienie dodatkowego warunku wynikającego z niniejszego przepisu, tj. finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):

Z art. 4 ust. 1 ww. ustawy o finansach publicznych wynika, że:

Powyższe przepisy zaliczają zatem do środków publicznych dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z różnych źródeł. Środkami publicznymi są również środki pochodzące z funduszy strukturalnych.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że usługa może być finansowana w co najmniej 70% ze środków publicznych. Posiadać Państwo będą dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania usług będą w całości bądź w co najmniej 70% środki publiczne – oświadczenia uczestników lub podmiotów finansujących dotyczące źródła finansowania.

Zatem w przypadku, gdy kompleksowa usługa szkoleniowa polegająca na organizacji konferencji, mająca na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych stanowi usługę kształcenia zawodowego oraz będzie w całości finansowana ze środków publicznych to spełnione zostaną przesłanki umożliwiające korzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Zatem świadczona przez Państwa kompleksowa usługa szkoleniowa polegająca na organizacji konferencji w przypadku finansowania w całości ze środków publicznych będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Natomiast w przypadku, gdy świadczona przez Państwa kompleksowa usługa szkoleniowa polegająca na organizacji konferencji będzie finansowana w co najmniej 70% ze środków publicznych, to usługa ta będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.