Realizacja umowy Konsorcjum nie będzie się wiązać z dostawą towarów na rzecz Lidera w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, ani ze świadczeniem usług na rzecz Lidera w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
Wnioskodawcą jest A. Spółka z o.o., która planuje przystąpić jako członek konsorcjum z Fundacją (Liderem) w celu organizacji rozgrywek piłkarskich dla dzieci. Konsorcjum będzie realizować wspólne przedsięwzięcie, w ramach którego Fundacja odpowiada za administrację i marketing (20% udziału), a Wnioskodawca za wsparcie organizacyjne i technologiczne, w tym udostępnienie systemu informatycznego (80% udziału). Lider będzie wystawiał faktury i przyjmował…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego, prowadząca działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (polska rezydencja podatkowa). Przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy obejmuje w szczególności działalność sklasyfikowaną pod kodem 93.19.Z. Działalność sportowa, gdzie indziej niesklasyfikowana.
Wnioskodawca otrzymał propozycję przystąpienia jako członek konsorcjum do umowy Konsorcjum zawartej z Fundacją, która będzie pełnić rolę Lidera Konsorcjum.
Konsorcjum będzie składać się z dwóch podmiotów: Fundacji oraz Wnioskodawcy – A. Sp. z o.o. Współpraca w ramach Konsorcjum ma na celu realizację wspólnego przedsięwzięcia polegającego na organizacji i prowadzeniu rozgrywek piłkarskich dla dzieci i młodzieży.
Wnioskodawca wraz z Fundacją w ramach umowy Konsorcjum będą prowadzić i organizować rozgrywki piłkarskie dla dzieci. Fundacja jest inicjatorem i organizatorem wskazanego projektu oraz będzie pełnić funkcję Lidera Konsorcjum, natomiast Wnioskodawca będzie uczestnikiem Konsorcjum działającym jako Partner – Członek Konsorcjum.
Przedmiotem umowy Konsorcjum jest określenie zasad współpracy pomiędzy stronami w zakresie organizacji wskazanych rozgrywek piłkarskich, wzajemnych praw i obowiązków stron oraz warunków i form rozliczeń pomiędzy członkami Konsorcjum.
Członkowie Konsorcjum wspólnie działają w celach propagowania sportu wśród dzieci i młodzieży. W ramach umowy Konsorcjanci zobowiązują się do aktywnej współpracy w działaniach Konsorcjum mających na celu zapewnienie realizacji przedsięwzięcia, poprzez udział w jego tworzeniu zgodnie z podziałem zadań określonym w Umowie Konsorcjum, stosowanie przyjętego systemu przepływu informacji, niezwłoczne informowanie się wzajemnie o przeszkodach w realizacji poszczególnych zadań, w tym o ryzyku zaprzestania realizacji zadań, umożliwienie uprawnionym podmiotom przeprowadzenia czynności kontrolnych i audytowych w zakresie związanym z Konsorcjum, zapewnienie prawidłowości operacji finansowych oraz prowadzenie wyodrębnionej ewidencji księgowej na potrzeby realizowanego projektu.
Konsorcjanci zobowiązują się również do dołożenia należytej staranności dla osiągnięcia zamierzonego celu Konsorcjum, zgodnego współdziałania oraz wzajemnej konsultacji podejmowanych działań w ramach zadań wyznaczonych dla poszczególnych Członków Konsorcjum, stosowania najlepszych standardów przy realizacji celu Konsorcjum oraz nienarażania pozostałych Konsorcjantów na szkody.
Zakres obowiązków poszczególnych członków Konsorcjum w tym Fundacja jako Lider Konsorcjum będzie odpowiedzialna w szczególności za:
Zakres zaangażowania Fundacji w realizację przedsięwzięcia odpowiada w przybliżeniu 20% udziału w projekcie.
Natomiast Wnioskodawca jako Członek Konsorcjum będzie odpowiedzialny w szczególności za:
Zakres zaangażowania Wnioskodawcy w realizację przedsięwzięcia odpowiada w przybliżeniu 80% udziału w projekcie.
W ramach opisywanego przedsięwzięcia Członkowie Konsorcjum będą organizować na rzecz odbiorców końcowych ligę piłkarską dla dzieci, zapewniając kompleksową obsługę organizacyjną, technologiczną oraz promocyjną rozgrywek.
Fundacja odpowiada przede wszystkim za administrowanie rozgrywkami oraz działania marketingowe, natomiast Wnioskodawca zapewnia wsparcie organizacyjne i technologiczne, w szczególności poprzez udostępnienie systemu informatycznego, wdrożenie koordynatorów oraz nadzór nad przebiegiem rozgrywek.
Działania podejmowane przez Konsorcjantów mają charakter komplementarny i zmierzają do realizacji wspólnego przedsięwzięcia.
Na potrzeby wykonywania umowy konsorcjum Lider Konsorcjum – Fundacja zostaje upoważniony do:
Zgodnie z umową konsorcjum Lider Konsorcjum zobowiązuje się również do bieżącego zarządzania działaniami podejmowanymi wspólnie przez Członków Konsorcjum oraz do reprezentowania Konsorcjantów w kontaktach z podmiotami i instytucjami zewnętrznymi.
Wynagrodzenie otrzymane od odbiorców końcowych będzie dzielone pomiędzy Członków Konsorcjum zgodnie z przyjętym w umowie podziałem odpowiadającym zakresowi zaangażowania stron w realizację przedsięwzięcia, tj.:
Rozliczenie pomiędzy członkami Konsorcjum będzie dokonywane na podstawie raportu finansowego sporządzanego po zakończeniu każdej edycji rozgrywek, uwzględniającego przychody uzyskane w związku z realizacją projektu.
Czynności Wnioskodawcy wykonywane będą w ramach wspólnego przedsięwzięcia na rzecz odbiorców końcowych – uczestników ligi piłkarskiej (dzieci, drużyn, klubów).
Oprogramowanie nie będzie udostępniane Liderowi jako odrębnemu usługobiorcy. Będzie ono wykorzystywane jako element wspólnego projektu realizowanego przez wszystkich członków konsorcjum.
Lider działa jako reprezentant Konsorcjum, a nie jako odrębny beneficjent świadczenia Wnioskodawcy.
Wnioskodawca nie będzie otrzymywał wynagrodzenia od Lidera za świadczenie usług.
Otrzymywane środki będą stanowiły udział w dochodzie zrealizowanym przez Konsorcjum w związku z wykonaniem wspólnego przedsięwzięcia.
Zgodnie z umową: przychód z wpisowego pobranego od drużyn trafia do Lidera działającego w imieniu Konsorcjum, po rozliczeniu kosztów powstaje dochód, Wnioskodawcy przysługuje 80% brutto dochodu.
Wypłacane kwoty mają charakter rozliczenia udziału w wyniku finansowym przedsięwzięcia, a nie zapłaty za usługę świadczoną na rzecz Lidera. Brak uzyskania przychodu od odbiorców końcowych oznacza brak rozliczenia między konsorcjantami.
Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie zadań przypisanych mu w umowie konsorcjum, w szczególności w zakresie zapewnienia funkcjonowania oprogramowania.
Odpowiedzialność ta ma charakter:
· kontraktowy wobec pozostałych członków Konsorcjum,
· wynikający z zasad ogólnych Kodeksu cywilnego.
Jednocześnie Konsorcjanci wspólnie ponoszą odpowiedzialność wobec odbiorców końcowych za realizację projektu.
Odpowiedzialność ta nie ma charakteru typowego dla relacji usługodawca–usługobiorca między członkami Konsorcjum.
Ponadto jeśli projekt się nie odbędzie albo odbędzie nie przynosząc żadnych zysków każdy z Członków Konsorcjum ponosi odpowiedzialności we własnym zakresie do wysokości ich poniesienia.
Mając powyższe na uwadze, uczestnicy Konsorcjum powzięli wątpliwość, czy w zakresie rozliczeń pomiędzy Liderem konsorcjum z Członkami Konsorcjum będą się rozliczać w sposób zgodny z przepisami prawa podatkowego, czego przejawem są poniżej postawione pytania.
Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Pozyskiwanie koordynatorów, polega na poszukiwaniu i selekcji osób lub podmiotów spełniających określone kryteria do koordynacji projektu. Współpraca z koordynatorami ma odbywać się w oparciu o przekazanie im standardów i wytycznych do sprawnego przeprowadzenia projektu w danej lokalizacji. Współpracę planują Państwo oprzeć o zawieranie umów zlecenie lub umów współpracy z podmiotami B2B.
Usługa pozyskiwania obiektów sportowych polega na wyszukiwaniu obiektów sportowych spełniających określone warunki do sprawnego przeprowadzenia projektu oraz w założonym budżecie. Umowa o pozyskanie obiektów zawierana jest bezpośrednio przez Fundację.
Usługa polegająca na udostępnieniu systemu informatycznego ma dać możliwość sprawnego przeprowadzenia projektu m.in poprzez możliwość wprowadzenia zespołów i zawodników do systemu, rozpisania harmonogramów, aktualizacji tabeli. Dodatkowo umożliwiać ma ona opłacenie udziału w rozgrywkach uczestnikom i zebraniu od nich wymaganych zgód.
Usługa udostępniania systemu informatycznego ma być udostępniana dla koordynatorów i uczestników projektu. System informatyczny dedykowany będzie temu projektowi i zawierać będzie wszystkie założenia niezbędne do sprawnego przeprowadzenia rozgrywek. Udostępnianie nastąpi na podstawie umowy konsorcjum, co do którego zobowiązał się Wnioskodawca. Nie będzie zawierane dodatkowe porozumienie w tym zakresie, gdyż te założenia będą wynikać z umowy konsorcjum.
Udostępnienie systemu nie będzie miało charakteru odpłatnego. Jedyne wynagrodzenie jakie ma otrzymać Wnioskodawca to podział zysku po całym wydarzeniu, o ile taki nastąpi. W przypadku braku zysku, Wnioskodawca nie otrzyma żadnych środków z tytułu realizacji projektu w ramach konsorcjum.
Z systemu korzystać będą koordynatorzy, a użytkownicy będą mieli możliwość opłacenia udziału w lidze, zaakceptowania zgód, będą śledzili wyniki i harmonogramy, a także statystyki dotyczące rozgrywek. Trenerzy będą też mieli możliwość wprowadzania zawodników do systemu.
Wsparcie organizacyjne będzie świadczone na rzecz koordynatorów, aby umożliwić im sprawne przeprowadzenie projektu. (Będą oni zatrudnieni przez Lidera). Wsparcie technologiczne to udostępnienie im systemu informatycznego.
Usługa administrowania rozgrywkami piłkarskimi przez Lidera Konsorcjum polega na przyjmowaniu płatności i rozliczaniu projektu, dokonywaniu zakupów sprzętu niezbędnego do realizacji i rozwoju wydarzenia. Usługa będzie świadczona na rzecz Konsorcjum.
Odbiorcy końcowi będą wnosić płatności z tytułu udziału w rozgrywkach/współzawodnictwa sportowego.
Opłata jest za udział w rozgrywkach/współzawodnictwa sportowego, a tym samym odbiorcy końcowi będą mieć dostęp do systemu informatycznego dlatego, że tam będą wyniki, harmonogramy, tabele i statystyki. Ponadto Trener może się zalogować i wprowadzać zawodników do zespołu i zgłaszać się do rozgrywek, a rodzic będzie zakładać konto w celu akceptacji zgód. Płatności będzie dokonywał klub, trener lub rodzice (w zależności co wybiorą).
Dostęp do systemu informatycznego, na ten moment, będą mieli wyłącznie odbiorcy końcowi, ale jest też szansa, że system ten będą Państwo mogli odpłatnie wynajmować innym podmiotom, chociaż jeśli już, to pewnie w dalszej przyszłości.
Odbiorcami końcowymi, którzy będą wnosić płatności są: Klub, Trener lub Rodzice zawodników - będą 3 opcje do wyboru.
Poniżej wskazują Państwo wydatki i zakres kto je ponosi zgodnie z postanowieniami umowy Konsorcjum. W ramach projektu ponoszone będą wydatki niezbędne do realizacji i rozwoju projektu w tym:
- faktury są na Lidera Konsorcjum i to on dokonuje płatności, natomiast jest to rozliczane w ramach konsorcjum zgodnie z przyjętym podziałem.
Koszty utrzymania i rozwoju systemu ponosi Wnioskodawca i również to będzie rozliczane w ramach konsorcjum przy ostatecznym rozliczeniu projektu.
Zasady ponoszenia wydatków przez Strony Konsorcjum zostały opisane powyżej, następnie wydatki są ujmowane w ogólnym rozliczeniu. Jeśli wyjdzie zysk to strony dzielą się zgodnie z ustaleniami w umowie konsorcjum 20/80 z zysku.
Lider Konsorcjum na dzień sporządzenia odpowiedzi nie jest VAT-owcem.
Pytania
1. Czy realizacja mowy Konsorcjum pomiędzy Liderem Konsorcjum a pozostałymi Członkami Konsorcjum, w sposób wskazany w opisie stanu faktycznego, będzie się wiązać z wykonywaniem usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (VAT)?
2. Czy przekazanie Członkowi Konsorcjum przez Lidera Konsorcjum kwot należnych za czynności realizowane w ramach Konsorcjum nie będzie podlegało dokumentowaniu fakturą, tylko innym dokumentem księgowym, np. notą księgową?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1.
Realizacja umowy Konsorcjum między Liderem Konsorcjum a Członkiem Konsorcjum, w sposób wskazany w opisie stanu faktycznego, nie będzie się wiązać z wykonywaniem usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (VAT), a w związku z tym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Ad 2.
Przekazanie Członkowi Konsorcjum przez Lidera Konsorcjum kwot należnych za czynności realizowane w ramach konsorcjum nie będzie podlegało dokumentowaniu fakturą, tylko innym dokumentem księgowym, np. notą księgową.
Uzasadnienie stanowiska.
Ad 1. Brak opodatkowania podatkiem VAT usług między Liderem Konsorcjum, a Członkiem Konsorcjum w związku z realizacją umowy konsorcjum.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
W przypadku, który został przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego bez wątpienia żadne ze zdarzeń podlegających opodatkowaniu VAT, tj. odpłatna dostawa towarów, eksport towarów, import towarów na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów oraz w szczególności odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju - nie występuje. Do takiego wniosku prowadzi analiza przedstawiona poniżej.
Umowa konsorcjum jest umową nienazwaną, tj. nie jest uregulowana w przepisach prawa. Niemniej, w praktyce umowę tego rodzaju utożsamia się z porozumieniem ustalającym zasady współdziałania kilku podmiotów na gruncie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Jednocześnie, specyfiką umowy konsorcjum jest cel jaki realizuje, a którym jest osiągnięcie wspólnego rezultatu poprzez realizację przez członków konsorcjum określonych zadań (świadczeń) na rzecz podmiotu trzeciego. W ramach działań podejmowanych przez członków konsorcjum nie chodzi przy tym o wykonanie świadczenia na rzecz jednego, kilku lub wszystkich członków tego konsorcjum, a właśnie o wykonanie świadczeń na rzecz podmiotu trzeciego.
W ramach opisanego stanu faktycznego, umowa Konsorcjum jest traktowana przez Zainteresowanych jako umowa wspólnego przedsięwzięcia, polegająca na wspólnym ponoszeniu ryzyka i odpowiedzialności wobec Zamawiającego.
Należy wskazać, że wspólne ponoszenie ryzyka i odpowiedzialności wobec Zamawiającego przejawia się w szczególności poprzez zobowiązanie się Członków Konsorcjum do udostępnienia posiadanych zasobów materialnych i niematerialnych, a także ponoszenie we własnym zakresie kosztów związanych z realizacją przedsięwzięcia, oferty na umowę ramową i ofert na umowy szczegółowe. W związku z realizacją umowy ramowej i umów szczegółowych wynagrodzenie otrzymane od odbiorców końcowych zostanie podzielone na koszty związane z przedsięwzięciem, a następnie nadwyżka zostanie podzielona pomiędzy Członków Konsorcjum w oparciu o zaangażowanie podmiotów w realizację zamówienia. Każdy z członków konsorcjum ponosi odpowiedzialność za swoje działania.
Na gruncie polskich regulacji w zakresie podatku VAT nie ma przepisów odnoszących się bezpośrednio do umów konsorcjum.
Podsumowując, konsorcjum nie stanowi odrębnego podmiotu prawa oraz nie jest podatnikiem na gruncie przepisów ustawy o VAT, a w związku z tym, w stosunku do Członków Konsorcjum, należy stosować ogólne zasady opodatkowania VAT przewidziane we wspomnianym wcześniej art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, podatnikiem VAT jest każdy z osobna Członek Konsorcjum.
W opinii Wnioskodawcy czynności wykonywane w ramach realizacji umowy konsorcjum nie stanowią świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, ponieważ czynności te, realizowane, czy to przez Lidera Konsorcjum, czy też Wnioskodawcę jako Członka Konsorcjum nie są ukierunkowane na realizację świadczenia na rzecz innego Członka Konsorcjum. Beneficjentem tych działań jest bowiem Odbiorca końcowy. W konsekwencji, Członkowie Konsorcjum nie korzystają z wykonywanych usług i tym samym nie mają statusu usługobiorców. Skoro więc Wnioskodawca, którego reprezentuje Lider Konsorcjum, występują w charakterze usługodawców realizujących wspólne przedsięwzięcie w ramach umowy konsorcjum na rzecz odbiorcy końcowego, to wyklucza to możliwość uznania, że działania przez nich podejmowane powinny stanowić przedmiot opodatkowania podatkiem VAT w ramach rozliczeń realizowanych wewnątrz konsorcjum.
W podobny sposób wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku C–77/01 z 29 kwietnia 2004 r., w którym wskazał, że: „działania wykonywane przez członków konsorcjum na podstawie postanowień umowy ustalającej zasady działania konsorcjum oraz zgodnie z ustalonym udziałem w konsorcjum każdego przedsiębiorstwa, nie stanowią dostawy towaru lub usługi świadczonej odpłatnie w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych”.
W sytuacji, kiedy bowiem mamy do czynienia ze wzajemnie wykonywanymi działaniami w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, nie ma mowy o czynnościach opodatkowanych VAT w ramach umowy konsorcjum, nawet pomimo faktu, że Członkowie Konsorcjum są czynnymi podatnikami VAT. W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (w tym między innymi w wyroku C-250/21 z 6 października 2022 r. oraz C-264/14 z 22 października 2015 r.) wielokrotnie wskazywano, że świadczenie usług podlega opodatkowaniu VAT tylko wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek między świadczonymi usługami a wynagrodzeniem otrzymanym przez podatnika. Tego rodzaju bezpośredni związek ma miejsce, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy.
Mając powyższe na uwadze, w opinii Wnioskodawcy, nie można uznać, aby fakt dokonywania przez Lidera Konsorcjum rozliczeń z Wnioskodawcą w sposób opisany w stanie faktycznym przemawiał za uznaniem, że dochodzi do realizacji świadczeń pomiędzy nimi, a tym samym czynności te powinny być opodatkowane VAT i dokumentowane fakturami. Rozliczenia realizowane pomiędzy Członkami konsorcjum będą wyłącznie wewnętrznym rozliczeniem pomiędzy podmiotami uczestniczącymi zbiorowo w świadczeniu usług na rzecz odbiorcy końcowego (tj. usługobiorcy) i nie będą miały charakteru wynagrodzenia należnego Członkom Konsorcjum od Lidera Konsorcjum za działania w ramach realizacji umowy konsorcjum. Nie istnieje bowiem między nimi stosunek prawny nakazujący realizację świadczeń pomiędzy nimi. Idąc dalej, brak uzyskania wynagrodzenia od odbiorcy końcowego uniemożliwi, zgodnie z umową konsorcjum, dokonanie rozliczenia pomiędzy jego członkami. Tym samym, dokonywanie rozliczeń pomiędzy członkami konsorcjum nie konstytuuje czynności opodatkowanej VAT, ponieważ nie będzie stanowić usługi w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, ani jakiejkolwiek innej czynności opodatkowanej podatkiem VAT w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
Wskazaną powyżej argumentację potwierdzają również liczne interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego oraz wyroki sądów administracyjnych, w tym między innymi Interpretacja indywidualna z 26 lipca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP4- 2.4012.299.2023.1.MC „W analizowanym przypadku, jak ustalono powyżej, opisane we wniosku rozliczenia pomiędzy Konsorcjantami dokonywane w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia nie będą stanowić dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, jak również nie będą stanowiły świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Czynności będące rozliczeniem pomiędzy Konsorcjantami dokonywane w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług i nie powinny być dokumentowane fakturą, lecz innym dowodem księgowym”.
Analogicznie Interpretacja indywidualna z 25 maja 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL1-1.4012.123.2022.2.WK „Natomiast jak już rozstrzygnięto wyżej, rozliczenie ustalonej części wynagrodzenia przypadającego na Lidera i Partnera w ramach Konsorcjum nie będzie stanowić świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, które podlegałoby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Parter nie wykonuje na rzecz Lidera żadnej usługi, ponieważ jak wynika z opisu sprawy wszystkie czynności zrealizowane w ramach Konsorcjum na podstawie powyższego zamówienia zostały wykonane wspólnie przez Lidera i Partnera bezpośrednio na rzecz klienta. W związku z tym, Partner nie jest zobowiązany do wystawienia na rzecz Lidera faktury za przekazanie części wynagrodzenia za wspólnie zrealizowane w ramach Umowy Konsorcjum usługi na rzecz klienta, przez co nie wykaże od wykonanej czynności podatku należnego, natomiast skoro nie wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu między Partnerem i Liderem, to Lider nie może od tej czynności odliczyć podatku naliczonego, gdyż taki nie wystąpił w analizowanej sprawie”.
Podobne stanowisko przedstawił Sąd w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 października 2021 r. I FSK 1898/18 „Dychotomiczny podział na gruncie ustawy o VAT czynności na świadczenie usług i dostawę towarów nie oznacza, że wypełnia on wszelkie przejawy bogatej aktywności podmiotów gospodarczych, a każdy przepływ środków finansowych, odbywający się w ramach relacji pomiędzy podatnikami VAT musi być przyporządkowany świadczeniu usług lub dostawie towarów. Takiego przyporządkowania nie determinuje także okoliczność, że każdy konsorcjant jest odrębnym podatnikiem VAT. Szerokie określenie zakresu przedmiotowego u.p.t.u. nie oznacza, że świadczeniem usług jest każda czynność czy zdarzenie, którego efektem jest odpłatne przysporzenie jednej ze stron na skutek działania bądź zaniechania innej strony.
Określony w umowie podział wydatków i przychodów dokonywany przez lidera konsorcjum nie może zostać uznany za odsprzedaż usług przez jeden podmiot innym podmiotom wchodzącym w skład konsorcjum, gdy jego partnerzy w ogóle nie korzystają z tak wykonywanych usług, nie są ich usługobiorcami, a wręcz odwrotnie, występują zbiorowo w charakterze usługodawców, których reprezentuje lider. Rozliczenia pieniężne między uczestnikami wspólnego przedsięwzięcia, jeśli nie towarzyszy im świadczenie usługi, nie mogą być same przez się potraktowane jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podział przychodów i kosztów dokonany przez lidera będzie w takiej sytuacji wewnętrznym rozliczeniem między podmiotami uczestniczącymi zbiorowo w świadczeniu usług na rzecz usługobiorcy”.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2021 r. I FSK 1685/20 „W przypadku braku wzajemnych świadczeń między członkami konsorcjum, rozliczenia pomiędzy nimi mają charakter wewnętrzny, zaś okoliczność, że członkowie i lider zachowują odrębny status podatników podatku od towarów i usług nie powoduje, że dochodzi między nimi do świadczenia usług. Innymi słowy rozliczenia pieniężne między uczestnikami wspólnego przedsięwzięcia nie mogą być same przez się potraktowane jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeśli równocześnie nie towarzyszy im świadczenie usługi”.
Podobnie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 maja 2018 r. III SA/Wa 2722/17 „Rozważenia zatem wymaga, czy podział taki może zostać uznany za świadczenie usług. Stosownie do art. 8 ust. 1 u.p.t.u. przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Dychotomiczny podział czynności podlegających opodatkowaniu na dostawę towarów i świadczenie usług nie oznacza jednak, iż każde przesunięcie, czy rozliczenie określonych wartości ekonomicznych pomiędzy dwoma różnymi podmiotami może zostać uznane za świadczenie usług jeśli nie stanowi dostawy towarów. Należy bowiem zauważyć, iż rozliczenia pieniężne między uczestnikami wspólnego przedsięwzięcia - w rozpatrywanym przypadku konsorcjum, jeśli równocześnie nie towarzyszy im świadczenie usługi, nie mogą być same przez się potraktowane jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Okolicznością, która w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. decyduje o opodatkowaniu jest odpłatność za świadczoną usługę, którą należy rozumieć jako wynagrodzenie należne za dane świadczenie. Jest ono najczęściej określane umową pomiędzy stronami transakcji i stanowi skutek określonego przysporzenia. Trudno zaś taką cechę przypisywać operacji księgowej dokonywanej przez lidera na rzecz partnerów konsorcjum, polegającej na proporcjonalnym obciążeniu ich kosztami stosownie do określonego udziału we wspólnym przedsięwzięciu lub proporcjonalnym przysporzeniu uzyskanym od zamawiającego przychodem”.
W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy realizacja umowy konsorcjum w sposób wskazany w opisie stanu faktycznego nie będzie się wiązać z wykonywaniem usług w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (VAT), pomiędzy Liderem Konsorcjum, a Wnioskodawcą jako Członkiem Konsorcjum, a w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ad. 2
Jak wynika z zasad konstrukcyjnych podatku VAT oraz z wyżej cytowanego przepisu, warunkiem sine qua non wystawienia faktury jest zaistnienie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, w razie przyjęcia prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania pierwszego (czyli przyjęcia, że w analizowanym stanie faktycznym nie zaistnieją między Członkami Konsorcjum transakcje podlegające systemowi podatku VAT) w analizowanym stanie faktycznym nie zaistnieje podstawa do wystawienia faktur przez Członków Konsorcjum w związku z realizacją działań w ramach umowy konsorcjum. Zgodnie bowiem z oceną przedstawioną przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu do pytania nr 1 takie zdarzenie nie zaistnieje, więc w przedstawionym stanie faktycznym nie ma podstaw do wystawienia faktury.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, kwoty należne za czynności realizowane w ramach umowy konsorcjum, przekazywane przez Lidera Konsorcjum na rzecz Wnioskodawcy Członka Konsorcjum, nie będą podlegały dokumentowaniu poprzez wystawianie faktur, a w związku z tym powinny zostać udokumentowane innym dokumentem księgowym niż faktura, takim jak np. nota księgowa.
Powyższe stanowisko potwierdza szereg interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego, w tym m.in.: interpretacja indywidualna z 26 lipca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP4-2.4012.299.2023.1.MC „W konsekwencji, czynności będące rozliczeniem pomiędzy Konsorcjantami dokonywane w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia (tj. dokonanie wpłat na rzecz Wnioskodawcy jako Lidera Konsorcjum w związku z dokonywanymi rozliczeniami Wspólnego Przedsięwzięcia) pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług i nie powinny być dokumentowane fakturą, lecz innym dowodem księgowym, np. notą księgową wystawianą przez Wnioskodawcę na rzecz Konsorcjanta 1, Konsorcjanta 2, Konsorcjanta 3 oraz Konsorcjanta 4”.
Interpretacja indywidualna z 3 grudnia 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-1.4012.744.2021.4.KO „Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy przyjąć, że w przypadku gdy mamy do czynienia z sytuacją przeniesienia przez Lidera konsorcjum na Uczestnika konsorcjum według przyjętego klucza podziału kosztów (które nie dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług), to czynność ta pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług i nie powinna zostać udokumentowana fakturą VAT lecz np. notą obciążeniową, innym dokumentem księgowym. Tym samym fakturą winna być udokumentowana wyłącznie odsprzedaż towarów i usług, a nie rozliczenie wszelkich poniesionych kosztów w związku z realizacją projektu w przypadającym udziale procentowym w Konsorcjum.
Z uwagi na dokonane powyżej rozstrzygnięcie, zgodnie z którym między Liderem, a Partnerem nie dochodzi do żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a jedynie do transferu przez Lidera na rzecz Partnera części wynagrodzenia z tytułu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, transfer ten nie powinien być dokumentowany fakturą, lecz innym dowodem księgowym, np. notą księgową”.
Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, przekazanie Członkowi Konsorcjum przez Lidera Konsorcjum kwot należnych za czynności realizowane w ramach umowy konsorcjum, nie będzie podlegało udokumentowaniu fakturą, tylko innym dokumentem księgowym, np. notą księgową, jako czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i odzwierciedla zasadę powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji, które są wykonywane przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
Aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do katalogu usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.
W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.
Podobnie w orzeczeniu TSUE z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE podkreślił, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.
Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
Kwestie dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług uregulowane są w dziale XI ustawy.
Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Z art. 106b ust. 1 ustawy wynika, co do zasady, że podatnik VAT jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą m.in. sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy realizacja umowy Konsorcjum pomiędzy Liderem Konsorcjum a Państwem, w sposób wskazany w opisie stanu faktycznego, będzie się wiązać z wykonywaniem usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) oraz czy przekazanie Państwu przez Lidera Konsorcjum kwot należnych za czynności realizowane w ramach Konsorcjum nie będzie podlegało dokumentowaniu fakturą, tylko innym dokumentem księgowym, np. notą księgową.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że umowa konsorcjum nie występuje ani w prawie cywilnym, ani podatkowym. Zawieranie takich porozumień jest jednak dopuszczalne (w ramach swobody umów).
Stosownie do art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Co do zasady, konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka podmiotów gospodarczych na określony czas, w konkretnym celu. Konsorcjum nie jest jednak podmiotem gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum są, co do zasady, niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z konsorcjum, realizują wspólne przedsięwzięcie objęte porozumieniem.
Zawierając umowę konsorcyjną podmioty mogą określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz (może to być także osoba trzecia). Co do zasady, konsorcja nie mają też wspólnego majątku (chociaż mogą mieć wspólne konto rozliczeniowe), a wszelkie formy płatności regulowane są przez firmę lub osobę reprezentującą konsorcjum.
Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.
Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Konsorcjum – w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego – nie może być uznane za podatnika VAT. Oznacza to, że relacji zachodzących pomiędzy stronami umowy konsorcjum (podatnikami VAT), dla potrzeb podatku od towarów i usług, nie należy oceniać na zasadach wewnętrznych rozliczeń konsorcjum. Powyższego nie zmienia okoliczność, że w przypadku umów konsorcjum dopuszczalne jest zawarcie ustaleń, że rozliczenia gospodarcze i księgowe, w tym dotyczące podpisywania umów i wystawiania faktur za prace wykonane przez uczestników konsorcjum na rzecz podmiotów zamawiających te prace na podstawie zawartego z nimi kontraktu – będzie dokonywał wytypowany przez uczestników konsorcjum podmiot wiodący.
Zatem przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami VAT. Powyższe oznacza, że działając w ramach konsorcjum, powinni oni do wzajemnych rozliczeń stosować ogólne reguły wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych do niej, w tym także w zakresie wystawiania faktur dokumentujących wykonywane przez nich czynności.
W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że:
· Państwo jako Członek Konsorcjum będą odpowiedzialni w szczególności za:
faktury wystawiane są na Lidera Konsorcjum i to on dokonuje płatności, natomiast jest to rozliczane w ramach konsorcjum zgodnie z przyjętym podziałem;
Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność (tj. dostawa towarów lub świadczenie usług), a nie sama płatność.
Zatem samo „rozliczenie zysków i kosztów” nie może stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu.
Za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
Należy podkreślić, że działań podjętych w ramach umów o współpracy nie można dla celów podatku od towarów i usług oceniać jednostkowo, lecz z uwzględnieniem ich charakteru jako działania złożonego i wspólnego, tworzącego w aspekcie gospodarczym jedną całość.
W analizowanej sprawie sama czynność rozliczenia zysku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega natomiast dostawa towarów (świadczenie usług) wykonywana pomiędzy członkami konsorcjum, tj. Państwem jako Partnerem – Członkiem Konsorcjum, a Liderem w ramach podziału zadań w konsorcjum.
Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości wskazać należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlegają jedynie takie rozliczenia między uczestnikami konsorcjum, które nie są związane ze świadczeniem usług lub dostawą towarów.
Okoliczności sprawy wskazują, że jako Partner Konsorcjum nie będą Państwo świadczyć żadnych usług na rzecz Lidera Konsorcjum oraz nie będą dokonywać dostawy towarów i nie będą otrzymywać z tego tytułu wynagrodzenia. Jako Partner Konsorcjum będą Państwo zobowiązani do wykonania określonych czynności, które będą ukierunkowane na realizację celu Konsorcjum wobec odbiorców końcowych. W opisie sprawy wskazali Państwo, że działania podejmowane przez Konsorcjantów mają charakter komplementarny i zmierzają do realizacji wspólnego przedsięwzięcia. Jako Członek Konsorcjum będą Państwo odpowiedzialni w szczególności pozyskiwanie koordynatorów rozgrywek, pozyskiwanie obiektów sportowych (boisk), udostępnienie systemu informatycznego niezbędnego do zarządzania ligą sportową, nadzór nad pracą koordynatorów oraz przebiegiem rozgrywek, pozyskiwanie partnerów oraz sponsorów rozgrywek, zapewnienie wsparcia organizacyjnego oraz technologicznego dla realizacji przedsięwzięcia. Państwa czynności wykonywane będą w ramach wspólnego przedsięwzięcia na rzecz odbiorców końcowych – uczestników ligi piłkarskiej (dzieci, drużyn, klubów). Oprogramowanie nie będzie udostępniane Liderowi jako odrębnemu usługobiorcy. Lider działa jako reprezentant Konsorcjum, a nie jako odrębny beneficjent Państwa świadczenia. Wskazali Państwo, że nie będą Państwo otrzymywać od Lidera wynagrodzenia za świadczenie usług, a wypłacane kwoty mają charakter rozliczenia udziału w wyniku finansowym przedsięwzięcia, a nie zapłaty za usługę świadczoną na rzecz Lidera. W ramach projektu Lider Konsorcjum będzie ponosił wydatki w zakresie zakupu sprzętu sportowego, zatrudniania koordynatorów oraz innych osób niezbędnych do obsługi rozgrywek, promocji wydarzenia, wynajmu obiektów. Lider dokonuje płatności, następnie jest to rozliczane w ramach Konsorcjum zgodnie z przyjętym podziałem. Państwo będą ponosić koszty utrzymania i rozwoju systemu, również to będzie rozliczane w ramach Konsorcjum przy ostatecznym rozliczeniu projektu. Następnie wydatki będą ujmowane w ogólnym rozliczeniu. Jeśli zostanie osiągnięty zysk, to strony dzielą się zgodnie z ustaleniami w Umowie Konsorcjum 20/80 z zysku. Brak uzyskania przychodu od odbiorców końcowych oznacza brak rozliczenia między konsorcjantami.
Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że realizacja umowy Konsorcjum nie będzie się wiązać z dostawą towarów na rzecz Lidera w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, ani ze świadczeniem usług przez Państwa na rzecz Lidera w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.
W konsekwencji, odnosząc się do kwestii sposobu dokumentacji rozliczeń pomiędzy stronami wskazać należy, że w analizowanym przypadku nie dojdzie do rzeczywistych świadczeń pomiędzy Państwem a Liderem. W rozpatrywanej sprawie bowiem nie można zidentyfikować korzyści o charakterze majątkowym, jakie uzyska Lider w związku z przekazywaniem Państwu należnych kwot. Otrzymane wpłaty nie będą stanowiły wynagrodzenia za dostawę towarów, ani świadczenie usług.
W konsekwencji, realizacja przez Państwa umowy Konsorcjum pozostanie poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zatem przekazanie Państwu przez Lidera kwot należnych za czynności realizowane w ramach konsorcjum nie powinny być dokumentowane przez Państwa fakturą, lecz innym dowodem księgowym, np. notą księgową.
Jednak należy w tym miejscu zaznaczyć, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów, brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, dla takiego sposobu dokumentowania.
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone. Zatem, należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Państwa i nie wywołuje skutków podatkowych dla Lidera Konsorcjum.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo