Moment powstania obowiązku podatkowego dla wszystkich dostaw zrealizowanych w okresie rozliczeniowym na podstawie planowanej umowy z ostatnim dniem okresu rozliczeniowego.
Wnioskodawca (A Spółka z o.o.) i Spółka Cywilna (B) są czynnymi podatnikami VAT. A Spółka nabywa od B towary (…) w celu dalszej odsprzedaży. Obecnie B wystawia faktury dla każdej dostawy. Strony planują zawrzeć umowę stałej współpracy, w której dostawy będą rozliczane miesięcznie, a B będzie wystawiać jedną fakturę za wszystkie dostawy w danym miesiącu. Umowa przewiduje minimalną wartość zamówień miesięcznych, ale o faktycznych dostawach decydują zamówienia A Spółki, oparte na zamówieniach…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
20 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 maja 2026 r. (data wpływu 5 maja 2026 r.).
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
A Spółka;
2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
B Spółka.
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca bądź Spółka) będąca czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie RP.
Spółka prowadzi działalność handlową oraz działania marketingowe związane ze sprzedażą (…). Spółka samodzielnie realizuje działania marketingowe i sprzedażowe, wykorzystując internetowe kanały dystrybucji, w tym platformę (…), a także przyjmuje zamówienia od klientów końcowych. Na podstawie zgromadzonych zamówień detalicznych sporządza zamówienia zbiorcze, które przekazuje do powiązanej spółki cywilnej odpowiedzialnej za produkcję, pakowanie i przygotowanie produktów do wysyłki.
Spółka nabywa (…) od powiązanego podmiotu, będącego drugą stroną zainteresowaną objętym niniejszym wnioskiem. Podmiot ten prowadzi działalność gospodarcza w formie spółki cywilnej (dalej zwany: Spółką Cywilną, Zainteresowanym).
Spółka Cywilna podobnie jak Wnioskodawca jest również czynnym podatnikiem VAT. Podstawowym przedmiotem działalności jest zakup materiałów oraz wytwarzanie (…). Spółka odpowiada za organizację procesu produkcyjnego, obejmującego zaopatrzenie w surowce i komponenty niezbędne do produkcji wyrobów gotowych. (…) są produkowane na podstawie zamówień Wnioskodawcy, a następnie sprzedawane do tegoż podmiotu.
Podsumowując, Wnioskodawca nabywa towary w postaci (…) od Spółki Cywilnej, które są następnie odsprzedawane dla dalszych klientów. Współpraca taka pomiędzy stronami ma charakter ciągły.
Aktualnie Spółka Cywilna wystawia fakturę na rzecz Wnioskodawcy dla każdej zrealizowanej dostawy towarów.
Strony planują zawrzeć umowę stałej współpracy, na mocy której strony podzielą dostawy na okresy rozliczeniowe. Umowa będzie posiadała zapis, iż dostawy towarów będą rozliczane w okresach miesięcznych i Spółka Cywilna będzie wystawiała jedną fakturę na rzecz Wnioskodawcy na wszystkie dostawy zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym. Płatność będzie dokonywana na podstawie faktury i będzie się odnosiła do okresu rozliczeniowego. Pozwoliłoby to znacznie obniżyć koszty administracyjne po stronie zarówno Wnioskodawcy, jak i Spółki Cywilnej.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
1. Czy przedmiotem umowy łączącej Państwa i Spółkę Cywilną będzie „stałe zaopatrzenie” Państwa w towary w okresie obowiązywania umowy, tj. czy Spółka Cywilna będzie dostarczać Państwu towary w ramach powtarzających się dostaw częściowych realizowanych w ustalonym okresie, z założoną powtarzalnością, ustalonymi następującymi po sobie terminami płatności lub rozliczeń?
Umowa będzie zawierała zobowiązanie do minimalnego zamówienia towarów na określoną kwotę, natomiast faktycznie o rozmiarach dostaw w danym miesiącu będzie rozstrzygało zapotrzebowania Spółki Cywilnej. Za każdy miesiąc będzie ustalony jeden stały termin płatności dla wszystkich dostaw dokonanych w danym miesiącu. W uproszczeniu np. Spółka Cywilna będzie zobowiązana dostarczyć minimum (…) towarów X o wartości Y. Jeśli faktycznie w danym miesiącu zostanie zamówione (…) towarów X o wartości Z (np. w trzech odrębnych transportach), to za dany miesiąc zostanie wystawiona faktura, która ujmie wszystkie dostawy. Termin zapłaty za każdy miesiąc obowiązywania umowy, będzie taki sam.
2. Z czego wynika specyfikacja poszczególnych dostaw, tj. rodzaj i ilość dostarczanego towaru, w jaki sposób ustalane są terminy dostaw (np. z umowy podpisanej ze Spółką cywilną, czy zamówień składanych do danej dostawy)? W jaki sposób Spółka cywilna pozyskuje informacje o wielkości dostawy, rodzaju towarów, czy każda dostawa towarów poprzedzona jest odrębnym zamówieniem - proszę opisać zdarzenie.
Wielkość dostawy zależy od aktualnych zamówień klientów w Spółce z o. o. Na podstawie posiadanych zamówień detalicznych, Spółka przekazuje zamówienie do Spółki Cywilnej. Termin dostawy jest określony każdorazowo w zamówieniu ale będzie to skorelowane z zapisem w umowie, który będzie wskazywał konieczność dokonania dostawy w określonym czasie od złożenia zamówienia. Liczba zbiorczych zamówień jest różna w danym miesiącu - z zastrzeżeniem, że umowa będzie obligować do zamówienia na minimalną wartość w danym miesiącu.
3. W jaki sposób ustalane jest wynagrodzenie za dokonywane przez Spółkę cywilną dostawy towarów?
Zgodnie z umową będzie to cena za wszystkie dostawy wykonane w danym miesiącu, zgodnie z cennikiem obowiązującym między stronami za poszczególne towary.
4. Czy w umowie znajduje się zapis, z którego wynika że Spółka cywilna dokonuje na Państwa rzecz dostaw cyklicznie, bez konieczności składania przez Państwa zamówień?
Jak wskazano - w umowie będzie zapis o konieczności zrealizowania dostawy określoną minimalną wartość w danym miesiącu (okresie rozliczeniowym), niemniej co do zasady to zamówienia Spółki będą decydowały o dostawach ze strony Spółki cywilnej. Natomiast innych regulacji w umowie mówiących o wykonywaniu dostaw bez zamówień nie będzie.
5. Czy z umowy wynika ile dostaw w miesiącu dokona na Państwa rzecz Spółka cywilna, aby można było uznać, że umowa została wykonana?
Podobnie jak wyżej - będzie zapis o konieczności złożenia zamówienia na minimalnie określną kwotę. Innych zapisów, w tym zakresie nie będzie.
6. Na jakich dokładnie zasadach odbywają się dostawy towarów na Państwa rzecz?
Spółka cywilna wystawia towar w swoim magazynie zgodnie z zamówieniem. Transport poprzez przewoźnika zewnętrznego organizuje Spółka z o. o., (wnioskodawca). Z chwilą pobrania towaru przez przewoźnika własność i prawo do rozporządzania towarem przechodzi na Spółkę z o.o. (Wnioskodawcę).
7. Jaki wpływ na dotychczasową współpracę pomiędzy Państwem a Spółką cywilną będzie mieć zawarta umowa o współpracy (poza uproszczeniem wzajemnych rozliczeń oraz obniżeniem kosztów administracyjnych)?
Nie będzie miała wpływu innego, niż konieczność zrealizowania zamówień na minimalną kwotę w danym miesiącu.
8. Czy umowa ze Spółką cywilną będzie zawierać zapis dotyczący momentu przeniesienia prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel?
Przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel nastąpi w chwili pobrania towaru przez przewoźnika (transport organizuje Wnioskodawca). Przy czym w tym miejscu Wnioskodawca ponownie w ślad za uzasadnieniem prawnym we wniosku, wskazuje że zgodnie z orzecznictwem możliwość wyszczególnienia konkretnych dostaw w ramach okresu rozliczeniowego, nie wpływa sposób rozpoznania obowiązku podatkowego przy dostawach ciągłych.
9. Kiedy/w którym momencie, Spółka cywilna będzie przenosić na Państwa prawo do rozporządzania jak właściciel towarami, tj. czy będą Państwo nabywać prawo do rozporządzania towarami jak właściciel w momencie otrzymania każdej partii/części towarów, czy dopiero w momencie zakończenia dostarczania towarów?
W momencie każdorazowego pobrania towarów z magazynu Spółki cywilnej, na Wnioskodawcę będzie przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
10. Czy nabycie towarów przez Państwa ma związek wyłącznie z działalnością opodatkowaną, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku?
Nabycie będzie miało związek wyłącznie z działalnością opodatkowaną, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku.
Pytania
1. Czy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług dla wszystkich dostaw zrealizowanych w okresie rozliczeniowym na podstawie planowanej umowy wystąpi z ostatnim dniem okresu rozliczeniowego?
2. Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo odliczenia VAT od faktury wystawionej przez Spółkę Cywilną zgodnie z umową na wszystkie dostawy zrealizowane w umownie określonym okresie rozliczeniowym?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko w zakresie pytania nr 1
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dla dostaw wykonanych na podstawie planowanej umowy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w odniesieniu do opisanych dostaw towarów powstaje z upływem ustalonego przez strony okresu rozliczeniowego.
Stanowisko w zakresie pytania nr 2
Zdaniem Wnioskodawcy będzie on uprawniony do odliczenia VAT od faktury wystawionej za wszystkie dostawy zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym.
Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1.
Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje co do zasady z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Jednocześnie ustawodawca przewidział szczególne zasady określania momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku świadczeń o charakterze ciągłym lub rozliczanych w ustalonych okresach rozliczeniowych.
W myśl art. 19a ust. 3 ustawy o VAT usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia.
Natomiast zgodnie z art. 19a ust. 4 ustawy o VAT „przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostaw towarów, o których mowa w:
1) art. 7 ust. 1 pkt 2;
2) art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika”.
Z powyższego przepisu wynika, poprzez odpowiednie stosowanie, że jeśli dostawy mają charakter ciągły oraz strony ustaliły między sobą okres rozliczeniowy, w którym rozliczają dostawy to obowiązek podatkowy dla wszystkich dostaw zrealizowanych w okresie rozliczeniowym powstaje z upływem okresu rozliczeniowego.
W tym miejscu wskazać należy, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dostawy towarów realizowane są w sposób powtarzalny w ramach stałej współpracy z kontrahentem. Strony umowy ustaliły miesięczne okresy rozliczeniowe, w ramach których dochodzi do wielu wydań towarów. Rozliczenie następuje zbiorczo po zakończeniu danego miesiąca, na podstawie zestawienia dokonanych dostaw. W konsekwencji poszczególne wydania towarów nie są rozliczane odrębnie, lecz stanowią element świadczenia rozliczanego w przyjętym okresie rozliczeniowym.
W takiej sytuacji należy uznać, że dla celów podatku od towarów i usług dostawa towarów ma charakter świadczenia realizowanego w sposób ciągły lub powtarzalny, dla którego ustalono następujące po sobie okresy rozliczeniowe. Tym samym, zgodnie z przywołanym art. 19a ust. 4 ustawy o VAT, dostawę tę należy uznać za dokonaną z upływem każdego okresu rozliczeniowego.
W konsekwencji obowiązek podatkowy powstaje z końcem danego okresu rozliczeniowego, tj. z upływem ostatniego dnia miesiąca, za który następuje rozliczenie dostaw.
Należy również uznać, że jeśli strony umówiły się na rozliczanie czynności w okresach rozliczeniowych, to zastosowanie ma właśnie ta reguła (zgodnie z którą usługa jest wykonana z chwilą zakończenia okresu rozliczeniowego). Organ podatkowy nie ma możliwości kwestionowania tego, że strony umówiły się na rozliczanie czynności w ramach okresów rozliczeniowych, ani ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z wykonaniem każdej z czynności (usług jednostkowych) w danym okresie.
Nie ma tutaj znaczenia, także możliwość wyodrębnienia indywidualnie każdej dostawy. Należy zauważyć, że w wyroku z 11 kwietnia 2017 r. (I FSK 1104/15, LEX nr 2271434) NSA przyjął, że nie ma dostatecznych podstaw ku temu, by przez pojęcie usług czy też dostaw ciągłych rozumieć tylko takie usługi (dostawy), których poszczególnych czynności nie można wyodrębnić, gdy nie da się określić, kiedy kończą się pewne świadczenia, a kiedy rozpoczynają się następne. Przez pojęcie to można rozumieć także dostawę, która jest realizowana w sposób ciągły, w drodze świadczeń częściowych, dla której są ustalane następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń.
Podobnie orzekł NSA w wyroku z 12 lipca 2017 r. (I FSK 1714/15, LEX nr 2347614), jak również w wyroku z 2 lutego 2018 r. (I FSK 1906/15, LEX nr 2445783).
W ramach dyspozycji tego przepisu zatem, strony mogą przyjąć dowolne okresy rozliczeniowe. Nie ma wymogu, aby okresem rozliczeniowym był miesiąc. Okres rozliczeniowy - na którego zakończenie będzie powstawać obowiązek podatkowy - może być dłuższy bądź krótszy niż miesiąc.
Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym obowiązek podatkowy z tytułu dokonywanych dostaw towarów powstanie z końcem każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego wskazanego w umowie.
Uzasadnienie stanowiska w sprawie nr 2.
Skoro obowiązek podatkowy dla dostaw opisanych w zdarzeniu przyszłym będzie powstawał na koniec okresu rozliczeniowego, Spółka Cywilna będzie uprawniona do wystawienia jednej faktury dokumentującej wszystkie dostawy zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym. Jednocześnie nie ma wątpliwości, iż skoro Wnioskodawca nabywa towary w celu dalszej odsprzedaży, to te towary służą działalności opodatkowanej Wnioskodawcy. Co oznacza, że w pełni jest spełniony warunek z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług.
Jednocześnie nie zachodzi żadna z okoliczności wskazanych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazującego okoliczności wykluczające możliwość odliczenia podatku od towarów i usług.
Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać, za całkowicie uzasadnione.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
Wskazana regulacja zgodna jest z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
W myśl art. 19a ust. 3 ustawy:
Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
Zgodnie z art. 19a ust. 4 ustawy:
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostaw towarów, o których mowa w:
1) art. 7 ust. 1 pkt 2 ;
2) art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika.
Ustawodawca w art. 19a ust. 3 ustawy wprowadził unormowanie w zakresie ustalenia momentu wykonania usługi w odniesieniu do „usługi, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli takiej usługi, która jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.
Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 19a ust. 3 ustawy jest konsekwencją skorzystania przez ustawodawcę krajowego z możliwości jaką daje art. 64 ust. 2 akapit trzeci Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym:
Państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem okresów nie dłuższych niż jeden rok.
Przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia „sprzedaży o charakterze ciągłym”. Wykładnia językowa pojęcia „sprzedaż o charakterze ciągłym” sprowadza się do ustalenia znaczenia przymiotnika „ciągły”. W Słowniku Języka Polskiego pod. red. J. Szymczaka (PWN, Warszawa 1989) słowo to zdefiniowane zostało jako „dziejący się, odbywający nieustannie, trwający stale, nieustannie; bezustanny, ustawiczny stale się powtarzający, stały” oraz „ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni, nie mający luk, odstępów”.
Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać każdą usługę odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim nieoznaczony. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypłynąć obowiązki ciągłe lub okresowe.
Jakkolwiek powtarzalność dostaw, dla których ustalono okresy rozliczeniowe nie może przesądzać o ich automatycznej kwalifikacji jako dostaw o charakterze ciągłym, niemniej jednak podstawą do prawidłowego stosowania art. 19a ust. 3 ustawy o VAT powinna być każdorazowo ocena na tle konkretnego stanu faktycznego, przy czym zasadnicze znaczenie będzie miała ocena stosunku zobowiązaniowego.
Pod pojęciem dostaw świadczonych w sposób ciągły, o którym mowa w art. 19a ust. 4 w związku z ust. 3 ustawy należy rozumieć dostawę, która realizowana jest w sposób ciągły, w drodze świadczeń częściowych, dla której ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń. Co więcej, o usługach ciągłych można mówić wyłącznie wtedy, gdy poszczególne czynności usługodawcy nie sposób wyodrębnić. Innymi słowy nie można określić, kiedy się kończą pewne świadczenia, a kiedy następne się rozpoczynają.
Zatem sprzedaż o charakterze ciągłym polega na świadczeniach ciągłych podatnika, obejmujących pewne stałe zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego, zaspokajające interes odbiorcy tych świadczeń, poprzez ich trwały – pod względem czasowym i funkcjonalnym – charakter oraz cechujące się niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co jest charakterystyczne dla świadczeń ciągłych (okresowych). Tak więc ze „świadczeniem o charakterze ciągłym” będziemy mieć do czynienia wtedy, gdy usługa jest stale w fazie wykonywania, tj. wykonywana jest nieprzerwanie przez czas trwania umowy, i w której jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia (definiowanego wykonania) nie jest z góry określony, lecz jest wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między kontrahentami.
Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
Zatem, jak wynika z literalnego brzmienia art. 19a ust. 1 ustawy, dla ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego przy dostawie towarów, co do zasady, istotny jest moment „dokonania dostawy towarów”. Należy jednak zaznaczyć, że przez „dokonanie dostawy towarów” – zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy – należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
Przy czym, na mocy art. 19a ust. 8 ustawy:
Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;
2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
W tym miejscu należy zauważyć, że z wydaniem towaru przez dostawcę łączy się istotny skutek dokonania sprzedaży towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest – co do zasady – wydanie towaru. Dokonanie dostawy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy oznacza zatem faktyczne zrealizowanie dostawy.
Jak stanowi art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).
Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Idąc dalej należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy. Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.
Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług uzależniają dokonanie dostawy od przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (władztwo ekonomiczne).
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Według art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Stosownie do art. 106b ust. 1a ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jeżeli całość lub część zapłaty, o której mowa w tym przepisie, otrzymał w tym samym miesiącu, w którym dokonał czynności, na poczet których otrzymał całość lub część tej zapłaty.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem (…).
Na podstawie art. 106i ust. 1 i 2 ustawy:
1. Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
2. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzą Państwo działalność handlową oraz działania marketingowe związane ze sprzedażą (…) klientom detalicznym. Samodzielnie realizują Państwo działania marketingowe i sprzedażowe, wykorzystując internetowe kanały dystrybucji, w tym platformę (…), a także przyjmują Państwo zamówienia od klientów końcowych. Nabywają Państwo towary w postaci (…) od Spółki Cywilnej, które są następnie odsprzedawane do dla dalszych klientów. Spółka cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem działalności jest zakup materiałów oraz wytworzenie (…). Spółka odpowiada za organizację procesu produkcyjnego, obejmującego zaopatrzenie w surowce i komponenty niezbędne do produkcji wyrobów gotowych. Spółka cywilna wystawia towar w swoim magazynie zgodnie z zamówieniem. Państwo organizują transport poprzez przewoźnika zewnętrznego. Przeniesienie na Państwa prawa do rozporządzania towarem jak właściciel nastąpi w chwili pobrania towaru przez przewoźnika.
Współpraca pomiędzy stronami ma charakter ciągły. Wielkość dostawy zależy od aktualnych zamówień klientów w Spółce z o.o. Na podstawie posiadanych zamówień detalicznych Spółka przekazuje zamówienia do Spółki Cywilnej. Termin dostawy jest określony każdorazowo w zamówieniu, ale będzie to skorelowane z zapisem w umowie, który będzie wskazywał konieczność dokonania dostawy w określonym czasie od złożenia zamówienia. Liczba zbiorczych zamówień jest różna w danym miesiącu, z zastrzeżeniem że umowa będzie obligować do zamówienia na minimalną wartość w danym miesiącu. W umowie będzie zapis o konieczności zrealizowania dostawy na określoną minimalną wartość w danym miesiącu (okresie rozliczeniowym), niemniej zamówienia Spółki będą decydowały o dostawach ze strony Spółki Cywilnej.
Planują Państwo zawrzeć umowę stałej współpracy na mocy której strony podzielą dostawy na okresy rozliczeniowe. Umowa będzie zawierała zobowiązanie do minimalnego zamówienia towarów na określoną kwotę, natomiast faktycznie o rozmiarach dostaw w danym miesiącu będzie rozstrzygało zapotrzebowanie. Za każdy miesiąc będzie ustalony jeden stały termin płatności dla wszystkich dostaw dokonanych w danym miesiącu, np. Spółka Cywilna będzie zobowiązana dostarczyć minimum (…) towarów X o wartości Y. Jeśli faktycznie w danym miesiącu zostanie zamówione (…) towarów X o wartości Z (np. trzech odrębnych transportach), to za dany miesiąc zostanie wystawiona faktura, która ujmie wszystkie dostawy. Termin zapłaty za każdy miesiąc obowiązywania umowy, będzie taki sam. Umowa będzie posiadała zapis, iż dostawy towarów będą rozliczane w okresach miesięcznych i Spółka Cywilna będzie wystawiała jedną fakturę na Państwa rzecz na wszystkie dostawy zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym. Płatność będzie dokonywana na podstawie faktury i będzie się odnosiła do okresu rozliczeniowego. Pozwoliłoby to znacznie obniżyć koszty administracyjne po stronie zarówno Państwa, jak i Spółki Cywilnej. Zawarta umowa współpracy, poza uproszczeniem wzajemnych rozliczeń oraz obniżeniem kosztów administracyjnych nie będzie miała innego wpływu na dotychczasową współpracę pomiędzy Państwem a Spółką Cywilną, niż konieczność zrealizowania zamówień na minimalną kwotę w danym miesiącu.
Wynagrodzenie za dokonywane przez Spółkę Cywilną dostawy towarów będzie stanowić cenę za wszystkie dostawy wykonane w danym miesiącu, zgodnie z cennikiem obowiązującym między stronami za poszczególne towary.
Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania czy obowiązek podatkowy powstanie dla wszystkich dostaw zrealizowanych w okresie rozliczeniowym na podstawie planowanej umowy z ostatnim dniem okresu rozliczeniowego.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że w zawartej przez Państwa ze Spółką cywilną umowie będzie zapis o konieczności zrealizowania dostawy na określoną minimalną wartość w danym miesiącu (okresie rozliczeniowym), niemniej co do zasady to zamówienia Spółki będą decydowały o dostawach ze strony Spółki Cywilnej. Wielkość dostawy zależy od aktualnych zamówień Państwa klientów, co oznacza, że możliwe jest wyodrębnienie poszczególnych dostaw na podstawie składanych zamówień. Dostawy te nie mają charakteru realizowanych nieprzerwanie świadczeń w okresie rozliczeniowym.
Przedstawiony przez Państwa sposób dostawy nie będzie stanowił dostawy ciągłej w rozumieniu art. 19a ust. 3 w zw. z ust. 4 ustawy. Przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel nastąpi w chwili pobrania towaru przez przewoźnika, a transport organizują Państwo. W momencie każdorazowego pobrania towarów z magazynu Spółki cywilnej, na Państwa będą przeniesione prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
Ustalenie przez Państwa, iż dostawy towarów będą rozliczane w okresach miesięcznych i Spółka Cywilna będzie wystawiała jedną fakturę na Państwa rzecz na wszystkie dostawy zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym, a płatność będzie dokonywana na podstawie faktury i będzie się odnosiła do okresu rozliczeniowego, nie oznacza ustalenia następujących po sobie terminów płatności lub rozliczeń w rozumieniu art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, lecz stanowi wyłącznie techniczny sposób zapłaty jednorazowo wynagrodzenia za poszczególne dostawy.
Przedstawione okoliczności wskazują, że w momencie przekazania Państwu danej partii towaru dochodzi do dostawy towaru, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy – w części objętej dostawą danej partii towaru. Tym samym – stosownie do art. 19a ust. 1 ustawy, każdorazowa dostawa danej partii towaru realizowana przez Spółkę cywilną na Państwa rzecz na podstawie zawartej umowy powoduje powstanie obowiązku podatkowego. W konsekwencji każda dostawa części/partii towarów, powinna zostać przez Spółkę cywilną udokumentowana fakturą, w terminie wskazanym w art. 106i ust. 1 ustawy.
Należy w tym miejscu zaznaczyć, że dyspozycja przepisu art. 106i ustawy obejmuje również te faktury, na których uwzględniona została więcej niż jedna transakcja, dokonana w danym miesiącu z jednym kontrahentem.
Zatem powołane wyżej przepisy dotyczące zasad dokumentowania transakcji przez podatnika nie stoją na przeszkodzie, aby Spółka cywilna udokumentowała dostawy dokonane w trakcie jednego okresu rozliczeniowego na Państwa rzecz fakturą zawierającą elementy wskazane w art. 106e ustawy, w terminie określonym w art. 106i ustawy, tj. w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostaw towarów.
Ujęcie przez Spółkę Cywilną na jednej fakturze wszystkich dokonanych na Państwa rzecz dostaw towarów w danym okresie rozliczeniowym nie ma jednak wpływu na termin powstania obowiązku podatkowego. Przepis art. 19a ust. 1 ustawy, który ma zastosowanie w analizowanej sprawie nie uzależnia terminu powstania obowiązku podatkowego od wystawienia faktury.
Podsumowując stwierdzam, że obowiązek podatkowy powstanie u Spółki cywilnej z chwilą zrealizowania każdej pojedynczej dostawy na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy, tj. z chwilą dokonania dostawy towarów na Państwa rzecz.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy będzie Państwu przysługiwać prawo odliczenia VAT z faktury wystawionej przez Spółkę Cywilną zgodnie z umową na wszystkie dostawy zrealizowane w umownie określonym okresie rozliczeniowym.
Jak wskazano, w analizowanej sprawie do dostawy towarów dochodzi z chwilą przekazania Państwu (nabywcy) danej partii towaru. Zatem, to bezpośrednio w momencie wydania towarów nabywcy (części/partii) następuje dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż nabywca już od tego momentu może dysponować towarem i fizycznie nim rozporządzać jak właściciel. Skoro dokonanie dostawy towaru następuje z chwilą wydania Państwu towaru, z tą samą chwilą powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy.
Wyjaśnić również należy, że faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego, który powinien spełniać wymogi przewidziane przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze.
Z powołanego art. 106i ust. 1 ustawy wynika, że moment wystawienia faktury powiązany został z momentem dokonania dostawy towaru. Mając na uwadze przepis art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy – skoro Spółka Cywilna zrealizuje opisane dostawy towarów – to jako czynny podatnik VAT będzie mieć obowiązek wystawienia faktury na Państwa rzecz. Powinno to nastąpić nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru.
Z tego obowiązku nie zwalniają Spółki Cywilnej, jako sprzedawcy, postanowienia umowne, w zakresie terminu lub warunków wystawienia faktury. Strony mogą wprawdzie dowolnie kształtować umowy między sobą i zawierać w nich elementy, na które obustronnie się zgadzają, jednakże nie może to wyłączyć stosowania bezwzględnie obowiązujących przepisów ustawy w przedmiocie powstania obowiązku podatkowego i wystawiania faktur.
W myśl natomiast art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Należy również zaznaczyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.
Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy.
Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Stosownie do art. 86 ust. 10b ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w:
1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
2) ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:
a) (uchylona),
b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;
3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.
Jak stanowi art. 86 ust. 10c ustawy:
Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
– nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jak wskazano wyżej, dokumentem, który co do zasady stanowi podstawę do odliczenia podatku naliczonego jest faktura.
Należy podkreślić, że prawo do odliczenia podatku VAT powstaje w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabycie towarów będzie miało związek wyłącznie z działalnością opodatkowaną, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku. Obowiązek podatkowy powstanie w odniesieniu do nabywanych towarów z chwilą wydania Państwu towaru. W chwili pobrania towaru przez przewoźnika własność i prawo do rozporządzania towarem przechodzi na Państwa. Jednocześnie skoro Spółka Cywilna zrealizuje opisane dostawy towarów – to jako czynny podatnik VAT będzie mieć obowiązek wystawienia faktury na Państwa rzecz. Powinno to nastąpić nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru.
Zatem, skoro poniesione wydatki służą Państwu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, to przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych będzie Państwu przysługiwało w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla zrealizowanych dostaw oraz otrzymali Państwo fakturę dokumentującą te dostawy.
Tym samym, oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo