Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.265.2026.3.MB

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.  Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 6 maja 2026 r. (data wpływu 6 maja 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A. A.

1. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B. B

Opis zdarzenia przyszłego

W 2015 r. wraz ze współmałżonkiem B. B. nabyła Pani nieruchomość niezabudowaną, stanowiącą działkę nr 1 o powierzchni 1,21 ha, położoną w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…), w drodze darowizny na rzecz Pani współmałżonka, dokonanej przez Jego rodziców do Jego majątku osobistego.

Oświadcza Pani, że ze współmałżonkiem pozostaje i w momencie darowizny pozostawała w związku małżeńskim, w którym obowiązuje i obowiązywał ustrój majątkowej wspólności ustawowej.

Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku stanowi składnik majątku wspólnego małżonków.

Dla przedmiotowej nieruchomości została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dziesięciu wolnostojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z drogą wewnętrzną oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, zlokalizowanych na terenie działki nr 1.

Jest Pani rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku od towarów i usług. Nieruchomość od momentu jej nabycia do dziś była wykorzystywana w działalności rolniczej prowadzonej przez Panią.

Wraz z mężem, który jest współwłaścicielem działki nr 1 planuje Pani dokonać geodezyjnego podziału działki na siedem mniejszych działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz wydzielić działkę przeznaczoną pod drogę wewnętrzną zapewniającą dostęp do poszczególnych działek. Wydzielenie działki pod drogę wewnętrzną ma charakter wyłącznie techniczny i wynika z konieczności zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wydzielonych działek. Po dokonaniu podziału planują Państwo wystąpić o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla poszczególnych wydzielonych działek, a następnie rozważają Państwo sprzedaż wydzielonych działek.

Nie planują Państwo działań polegających na uzbrojeniu działek w media, ani realizacji infrastruktury technicznej.

Nie planują Państwo również prowadzenia szeroko zakrojonych działań marketingowych związanych ze sprzedażą nieruchomości, a jedynie zamieszczenie drobnych ogłoszeń internetowych na portalach do tego przeznaczonych.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej, w tym w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami i nigdy nie prowadzili Państwo takiej działalności.

Rodzice Pana B.B. (Zainteresowanego niebędącego stroną opodatkowania) dokonali darowizny działki nr 1 wyłącznie na rzecz Pana B.B. do jego majątku osobistego.

19 października 2017 roku Pan B.B. rozszerzył wspólność majątkową o tą nieruchomość. Tego dnia wraz z mężem zawarła Pani umowę majątkową małżeńską, w wyniku czego działka weszła do Państwa majątku wspólnego.

Nieruchomość od momentu nabycia była wykorzystywana wyłącznie w działalności rolniczej prowadzonej przez Panią jako rolnika ryczałtowego. Pan B. B. wykonywał jedynie czynności pomocnicze w ramach gospodarstwa rolnego (np. prace przy obsiewaniu i zbiorach), co miało charakter incydentalny i wynikało ze wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego. Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Pana B.B. w działalności gospodarczej, ani w celach prywatnych.

Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nastąpiło z Pani inicjatywy, wyłącznie w celu uporządkowania sytuacji prawnej nieruchomości oraz umożliwienia jej racjonalnego zagospodarowania w przyszłości, jako składnika majątku prywatnego.

Planowana sprzedaż nieruchomości wynika z rezygnacji z prowadzenia na niej działalności rolniczej oraz braku potrzeby dalszego utrzymywania nieruchomości w majątku prywatnym.

Nie udzielili Państwo i nie zamierzają udzielać pełnomocnictw osobom trzecim w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości.

Podział nieruchomości ma charakter techniczny i wynika wyłącznie z potrzeby racjonalnego jej zagospodarowania w przyszłości. Nie podejmowali Państwo i nie zamierzają podejmować działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Nie dokonują Państwo uzbrojenia terenu i nie ponoszą nakładów inwestycyjnych zwiększających atrakcyjność nieruchomości w sposób zorganizowany. Wydzielenie drogi wewnętrznej ma charakter wyłącznie formalno-techniczny i wynika z wymogów zapewnienia dostępu do drogi publicznej.

Nie zamierzają Państwo zawierać umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości.

Nie posiadają Państwo innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży, ani nie podejmowali Państwo w przeszłości działań polegających na zbywaniu nieruchomości w sposób wskazujący na działalność gospodarczą.

Pytanie (oznaczone we wniosku nr 1)

Czy sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Według grupy zainteresowanych planowana sprzedaż działek powstałych po podziale nieruchomości nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatnikiem od towarów i usług, ponieważ właściciele nie działają i nie będą działać jako podatnicy VAT prowadzący działalność gospodarczą, lecz jako osoby fizyczne wykonujące prawo własności w odniesieniu do majątku prywatnego.

Nieruchomość została nabyta do majątku prywatnego w drodze darowizny i nie była nabyta w celu jej dalszej odsprzedaży. Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Od momentu nabycia do teraz nieruchomość była wykorzystywana w działalności rolniczej przez rolnika ryczałtowego zwolnionego z VAT, którym jest jeden ze współwłaścicieli działki.

Planowany podział nieruchomości oraz uzyskanie warunków zabudowy dla wydzielonych działek stanowić będzie jedynie czynności związane z racjonalnym zarządzaniem majątkiem prywatnym. Nie zamierzają Państwo podejmować działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami takich jak uzbrojenie terenu, budowa infrastruktury technicznej, czy prowadzenie szeroko zakrojonych działań marketingowych.

W związku z powyższym sprzedaż wydzielonych działek nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności w sprawach dotyczycących sprzedaży gruntów przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, m.in. w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Trybunał wskazał, że osoba fizyczna dokonująca sprzedaży gruntów nie działa jako podatnik VAT, jeżeli sprzedaż ta stanowi jedynie wykonywanie prawa własności i nie jest związana z podejmowaniem aktywnych działań podobnych do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnym obrotem nieruchomościami.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza,
tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

‒    po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

‒    po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Państwa za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.

Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści wniosku wynika, że w 2015 r. wraz ze współmałżonkiem nabyła Pani nieruchomość niezabudowaną, stanowiącą działkę nr 1 w drodze darowizny na rzecz Pani współmałżonka, dokonanej przez Jego rodziców do Jego majątku osobistego. 19 października 2017 roku Pan B. B. rozszerzył wspólność majątkową o tą nieruchomość. Tego dnia wraz z mężem zawarła Pani umowę majątkową małżeńską, w wyniku czego działka weszła do Państwa majątku wspólnego. Jest Pani rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku od towarów i usług. Nieruchomość od momentu jej nabycia do dziś była wykorzystywana w działalności rolniczej prowadzonej przez Panią. Pan B. B. wykonywał jedynie czynności pomocnicze w ramach gospodarstwa rolnego, co miało charakter incydentalny i wynikało ze wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego. Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Pana B. B. w działalności gospodarczej, ani w celach prywatnych. Wraz z mężem, który jest współwłaścicielem działki nr 1 planuje Pani dokonać geodezyjnego podziału działki na siedem mniejszych działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz wydzielić działkę przeznaczoną pod drogę wewnętrzną zapewniającą dostęp do poszczególnych działek. Wydzielenie działki pod drogę wewnętrzną ma charakter wyłącznie techniczny i wynika z konieczności zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wydzielonych działek. Po dokonaniu podziału planują Państwo wystąpić o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla poszczególnych wydzielonych działek, a następnie rozważają Państwo sprzedaż wydzielonych działek. Dla nieruchomości została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dziesięciu wolnostojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z drogą wewnętrzną oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, zlokalizowanych na terenie działki nr 1. Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nastąpiło z Pani inicjatywy, wyłącznie w celu uporządkowania sytuacji prawnej nieruchomości oraz umożliwienia jej racjonalnego zagospodarowania w przyszłości, jako składnika majątku prywatnego. Nie planują Państwo działań polegających na uzbrojeniu działek w media, ani realizacji infrastruktury technicznej.  Nie planują Państwo również prowadzenia szeroko zakrojonych działań marketingowych związanych ze sprzedażą nieruchomości, a jedynie zamieszczenie drobnych ogłoszeń internetowych na portalach do tego przeznaczonych. Nie podejmowali Państwo i nie zamierzają podejmować działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Nie dokonują Państwo uzbrojenia terenu i nie ponoszą nakładów inwestycyjnych zwiększających atrakcyjność nieruchomości w sposób zorganizowany. Wydzielenie drogi wewnętrznej ma charakter wyłącznie formalno-techniczny i wynika z wymogów zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej, w tym w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami i nigdy nie prowadzili Państwo takiej działalności. Nie zamierzają Państwo zawierać umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości. Nie udzielili Państwo i nie zamierzają udzielać pełnomocnictw osobom trzecim w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości. Nie posiadają Państwo innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży, ani nie podejmowali Państwo w przeszłości działań polegających na zbywaniu nieruchomości w sposób wskazujący na działalność gospodarczą.

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy sprzedaż działek powstałych wyniku podziału nieruchomości nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż opisanych we wniosku działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności spełniają Państwo przesłanki do uznania za podatników podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek powstałych wyniku podziału nieruchomości nr 1 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Państwa aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Należy podkreślić, że w odniesieniu do działek powstałych wyniku podziału nieruchomości nr 1, które mają być przedmiotem sprzedaży nie wystąpi ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądza o tym, że ich sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Państwa aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem w sprawach połączonych TSUE C-180/10, C-181/10.

Należy zauważyć, że jedynymi podjętymi przez Państwa działaniami dotyczącymi zbycia działek, był podział działek, wyznaczenie drogi wewnętrznej oraz wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla poszczególnych działek.

Okoliczności podziału gruntu na mniejsze działki, wyznaczenie do nich drogi wewnętrznej oraz uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nie mogą przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży ww. działek jako dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Może o tym świadczyć jedynie szereg innych okoliczności, które powodują, że aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia działek jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością.

Należy podkreślić, że działania te jak Państwo wskazali miały na celu uporządkowanie sytuacji prawnej nieruchomości oraz umożliwienia jej racjonalnego zagospodarowania w przyszłości, jako majątku prywatnego.

Jak wynika z opisu sprawy nie zostały podjęte również żadne działania w kierunku uatrakcyjnienia działek oprócz wyznaczenia drogi wewnętrznej i wystąpienie przez Panią z wnioskiem o wydane decyzji o warunkach zabudowy. Nie planują Państwo działań polegających na uzbrojeniu działek w media, ani realizacji infrastruktury technicznej. Nie planują Państwo również prowadzenia szeroko zakrojonych działań marketingowych związanych ze sprzedażą nieruchomości, a jedynie zamieszczenie drobnych ogłoszeń internetowych na portalach do tego przeznaczonych. Nie podejmowali Państwo i nie zamierzają podejmować działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Nie dokonują Państwo uzbrojenia terenu i nie ponoszą nakładów inwestycyjnych zwiększających atrakcyjność nieruchomości w sposób zorganizowany. Natomiast wydzielenie drogi wewnętrznej ma charakter wyłącznie formalno-techniczny i wynika z wymogów zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej, w tym w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami i nigdy nie prowadzili Państwo takiej działalności. Nie zamierzają Państwo zawierać umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości. Nie udzielili Państwo i nie zamierzają udzielać pełnomocnictw osobom trzecim w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości. Nie posiadają Państwo innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży, ani nie podejmowali Państwo w przeszłości działań polegających na zbywaniu nieruchomości w sposób wskazujący na działalność gospodarczą.

Działania podejmowane przez Państwa w związku z planowaną sprzedażą działek powstałych wyniku podziału nieruchomości nr 1 nie stanowią ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Państwa ww. działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie będą Państwo podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Państwa czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym. Całokształt okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym.

W analizowanej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działek powstałych wyniku podziału nieruchomości nr 1 wystąpią Państwo w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży działek powstałych wyniku podziału nieruchomości nr 1  będą korzystali Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skala Państwa zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży działek powstałych wyniku podziału nieruchomości nr 1, nie wykracza/nie wykraczała poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W związku z powyższym, skoro w analizowanej sprawie nie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Państwa za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż działek powstałych wyniku podziału nieruchomości nr 1 nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z  art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A. A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną
(art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.