Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.280.2026.2.WH

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług w postaci Świadczeń psychoterapeutycznych. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 7 maja 2026 r. (wpływ 7 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pani A. A. posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i pozostaje w związku małżeńskim, w którym aktualnie obowiązuje umowny ustrój wspólności małżeńskiej (dalej: „Wnioskodawczyni”).

Wnioskodawczyni prowadzi indywidualną działalność gospodarczą a także prowadzi działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cywilnej. Przedmiotem niniejszego wniosku jest wyłącznie indywidualna działalność gospodarcza Wnioskodawczyni. Działalność gospodarcza wykonywana w ramach spółki cywilnej nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację.

Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi psychoterapii indywidualnej, grupowej, rodzinnej i psychoterapii par (dalej: „Świadczenia psychoterapeutyczne”).

Wnioskodawczyni posiada certyfikat psychoterapeuty systemowego o nr (…) wydany 13 listopada 2025 r., który został wydany przez (…). Zgodnie z treścią certyfikatu Wnioskodawczyni posiada kwalifikacje do samodzielnego prowadzenia psychoterapii systemowej indywidualnej, par, rodzinnej i grupowej.

W skład komisji egzaminacyjnej przed którą Wnioskodawczyni składała egzamin, na podstawie którego uzyskała wskazany powyżej certyfikat, na dzień składania przez Wnioskodawczynię egzaminu wchodziły osoby należące do Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Terapii Skoncentrowanych na Rozwiązaniach. Jednocześnie Wnioskodawczyni w ramach procesu kształcenia do przedmiotowego egzaminu (opisanego poniżej) nie uczestniczyła w szkoleniach organizowanych przez Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Terapii Skoncentrowanych na Rozwiązaniach.

W ramach przygotowania do wskazanego powyżej egzaminu Wnioskodawczyni odbyła szereg szkoleń i kursów organizowanych i realizowanych przez (…), a także inne podmioty, przy czym, jak wskazano powyżej, żadne z tych szkoleń nie było prowadzone przez Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Terapii Skoncentrowanych na Rozwiązaniach. Szkolenia te odbywały się w latach 2009 – 2024 i obejmowały:

1.  Kurs podstawowy z zakresu psychoterapii systemowej indywidualnej, par, rodzinnej i grupowej – w wymiarze 140 godzin, organizowane przez (…);

2.  Kurs zaawansowany z zakresu psychoterapii systemowej indywidualnej, par, rodzinnej i grupowej – w wymiarze 168 godzin, organizowane przez (…);

3.  Systemową terapię dzieci i młodzieży – w wymiarze 87 godzin, organizowane przez (…);

4.  Komunikacja afektywna w doradztwie i terapii systemowej – w wymiarze 24 godzin, organizowane przez (…);

5.  Systemowo-integracyjną terapię i doradztwo dla par – w wymiarze 100 godzin, organizowane przez (…);

6.  Systemową terapię uzależnień – w wymiarze 100 godzin, organizowane przez (…);

7.  Świat oczami dziecka – w wymiarze 10 godzin oraz 10 godzin superwizji, organizowane przez (…);

8.  Organizacja placówek medycznych i wskazania do farmakoterapii – w wymiarze 6 godzin, organizowane przez (…);

9.  Psychopatologia i diagnoza nozologiczna – w wymiarze 16 godzin, organizowane przez (…);

10.  Zagadnienia etyczne w psychoterapii – w wymiarze 8 godzin, organizowane przez (…);

11.  Małe grupy dyskusyjne – w wymiarze 100 godzin, organizowane przez (…);

12.  Suknia biała, suknia czarna – w wymiarze 10 godzin doświadczeń własnych (psychoterapii), organizowane przez (…);

13.  Historie mojego życia – w wymiarze 20 godzin doświadczeń własnych (psychoterapia), organizowane przez (…);

14.  Bez wczoraj nie ma jutra – praca z genomem – w wymiarze 60 godzin doświadczeń własnych (psychoterapia), organizowane przez (…);

15.  Trening interpersonalny w ramach kursu atestowanego – w wymiarze 60 godzin doświadczeń własnych (psychoterapia), organizowane przez (…);

16.  Superwizję grupową – w łącznym wymiarze 219 godzin, organizowaną przez (…);

17.  Superwizję indywidualną – w łącznym wymiarze 11 godzin, organizowaną przez (…);

18.  Superwizję indywidulaną – w wymiarze 40 godzin, organizowaną poza (…) oraz Polskim Stowarzyszeniem Terapeutów Terapii Skoncentrowanych na Rozwiązaniach;

19.  Grupa (…) – w wymiarze 14 godzin superwizji, organizowaną poza (…) oraz Polskim Stowarzyszeniem Terapeutów Terapii Skoncentrowanych na Rozwiązaniach;

20.  Terapię indywidualną – w wymiarze 80 godzin, organizowaną poza (…) oraz Polskim Stowarzyszeniem Terapeutów Terapii Skoncentrowanych na Rozwiązaniach.

Łączny czas trwania wszystkich powyższych szkoleń, superwizji, doświaczeń własnych i psychoterapii wynosił 1 293 godziny.

Niezależnie od powyższych szkoleń, superwizji, doświadczeń własnych i psychoterapii związanych z uzyskaniem przez Wnioskodawczynię certyfikatu psychoterapeuty systemowego opisanego powyżej, Wnioskodawczyni brała udział w następujących szkoleniach:

21.  Podstawy psychoterapii analitycznej – w wymiarze 36 godzin, organizowane przez Instytut (…);

22.  Odwrócenie relacji. Zaburzenia narcystyczne. Psychoanalityczne rozumienie w oparciu o pracę w Oddziale Leczenia Zaburzeń Osobowości – w wymiarze 32 godzin, w tym superwizji, organizowane przez Instytut (…);

23.  Depresja w ujęciu medycznym i psychoanalitycznym. Diagnozowanie, różnicowanie i leczenie – w wymiarze 10 godzin, organizowane przez Instytut (…).

24.  Staż na Oddziale Dziennym Szpitala w (…) (filia (…)) – w wymiarze 200 godzin praktyki terapeutyczno-doradczej obejmującej terapię rodzin, par i indywidualną.

Wszystkie wskazane powyżej szkolenia Wnioskodawczyni realizowała po ukończeniu studiów wyższych z pedagogiki, które ukończyła uzyskanie tytułu magistra w roku 2000.

Wnioskodawczyni aktualnie prowadzi psychoterapie dla swoich podopiecznych pod superwizją certyfikowanych superwizorów.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Świadczone przez Wnioskodawczynię świadczenia psychoterapeutyczne obejmować będą psychoterapię indywidualną i grupową osób dorosłych, psychoterapię par i rodzin.

Psychoterapia indywidualna i grupowa osób dorosłych skierowana jest do osób pełnoletnich, zgłaszających problemy w zakresie zdrowia psychicznego i funkcjonowania społecznego.

Psychoterapia par jest skierowana do osób pozostających w związkach małżeńskich i partnerskich, przechodzących kryzys w relacjach w tych związkach.

Natomiast psychoterapia rodzin skierowana jest do rodzin, które mają problemy w komunikacji, lub problemy związane z dysfunkcją systemu rodzinnego, np. uzależnienie, przemoc, przewlekła choroba jednego z członków rodzin (zarówno fizyczna, jak i psychiczna).

W każdym przypadku świadczenia psychoterapeutyczne, czyli psychoterapia indywidualna, grupowa, par i rodzin obejmuje celowe planowane oddziaływania psychologiczne Wnioskodawcy jako terapeuty na pacjenta lub grupę pacjentów (psychoterapia grupowa, par i rodzin), których celem jest i które zmierzają do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego. Ponadto wspiera dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju.

Zasadniczy cel świadczonych usług jest stricte terapeutyczny. Istotą świadczonych usług psychoterapii jest zmniejszanie lub łagodzenie objawów istniejących zaburzeń psychicznych i poprawa funkcjonowania społecznego pacjentów. Tym samym usługi te mają na celu poprawę zdrowia psychicznego pacjentów. Tym samym cel świadczenia tych usług jest terapeutyczny.

Pacjenci Wnioskodawczyni to osoby mające zdiagnozowane zaburzenia psychiczne. Do zaburzeń tych należą między innymi schizofrenia, depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia lękowe, adaptacyjne, obsesyjno-kompulsywne, zespół stresu pourazowego (PTSD i C-PTSD), problemy ze snem, zaburzenia odżywiania. Z psychoterapii prowadzonej przez Wnioskodawczynię korzystają również osoby z myślami samobójczymi, samouszkodzeniami. Wśród korzystających ze świadczeń psychoterapeutycznych Wnioskodawczyni jest także grupa pacjentów ze zdiagnozowaną neuroróźnorodnością, tj. ADHD, spektrum autyzmu. Część pacjentów Wnioskodawczyni nie posiada diagnoz psychiatrycznych, ponieważ poziom objawów nie wymaga leczenia farmakologicznego. W takich przypadkach psychoterapia jest wtedy metodą leczenia wybraną przez pacjenta z wyboru. W parach i rodzinach najczęściej przynajmniej jedna z osób ma diagnozę psychiatryczną lub przewlekłej choroby somatycznej, która wpływa na funkcjonowanie pary/rodziny (np. cukrzyca).

We wszystkich tych sytuacjach psychoterapia prowadzona przez Wnioskodawczynię (świadczenia psychoterapeutyczne) jest środkiem ratowania zdrowia, niekiedy życia i przywracania pełnej sprawności w funkcjonowaniu psychicznym. Tak jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 2, celem tych świadczeń psychoterapeutycznych jest złagodzenie lub usunięcie objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, a także wspieranie dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju.

W związku z opisaną we wniosku o interpretację historią szkoleniową i zakresem uzyskanych uprawnień i certyfikatów przez Wnioskodawczynię, Wnioskodawczyni jest psychoterapeutą pracującym w nurcie systemowym, który jest wprost wymieniony w przepisach ustawy o zdrowiu psychicznym jako nurt, którego skuteczność terapeutyczna jest udowodniona naukowo. Wszystkie opisane powyżej usługi będą świadczone zgodnie z zasadami psychoterapii systemowej, na podstawie szkolenia, zakończonego certyfikatem, podczas sesji terapeutycznych odbywanych w gabinecie, a w razie szczególnej potrzeby także w domu pacjenta.

W ramach psychoterapii każdy pacjent jest pytany o diagnozy medyczne, jakie posiada i odpowiednią dokumentację, jeśli dotyczy leczenia psychiatrycznego, a także o badania psychologiczne, jeśli z nich korzystał.

Sama diagnoza terapeutyczna (psychologiczna) jest odmienną od lekarskiej procedurą, przeprowadzaną podczas wstępnych konsultacji z pacjentem, służącym ustaleniu zakresu i celu pracy terapeutycznej. Ma ona miejsce w przypadku rozpoczęcia pracy terapeutycznej z każdym pacjentem.

Świadczenia psychoterapeutyczne realizowane w trakcie spotkań z pacjentami służą celom terapeutycznym, mogą mieć formę terapii indywidualnej, par, rodzin i grupowej. Spotkania te nie służą innym celom.

Przepis § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień definiuje pojęcie osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty. Przepis ten wymienia trzy kategorie osób spełniających ten warunek. Druga z tych kategorii obejmuje osoby, które ukończyły podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia.

W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni wskazała na uzyskanie tytułu magistra pedagogiki i cykl szkoleń odbytych po otrzymaniu dyplomu magisterskiego z zakresu oddziaływań psychoterapeutycznych mających na celu i zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w ramach metody systemowej, który obejmował także psychoterapię własną, doświadczenia własne, superwizję psychoterapii i staże. Cykl tych szkoleń przekraczał 1200 godzin.

W świetle powyższego, przedstawione przez Wnioskodawczynię w ramach opisu zdarzenia okoliczności wskazują i potwierdzają wypełnienie przesłanek koniecznych do uznania Wnioskodawczyni za osobę, o której mowa w § 2 pkt 5 wskazanego wyżej rozporządzenia. Tym samym w świetle tych informacji przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni jest osobą, o której mowa w § 2 pkt 5 wskazanego powyżej rozporządzenia.

Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że powyższe stwierdzenie dotyczy stwierdzenia przez Wnioskodawczynię określonego stanu faktycznego i nie stanowi oceny prawnej przedstawionych powyżej i we wniosku okoliczności faktycznych.

Jednocześnie, Wnioskodawczyni oświadcza, że nie spełnia warunków wskazanych w § 2 pkt 8 powyższego rozporządzenia. Przepis ten dotyczy bowiem osób ubiegających się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.

Art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego określa kto może prowadzić psychoterapie w ramach opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi.

Przepis ten wymienia pięć kategorii osób w tym zakresie. Jedną z nich są osoby, które spełniają łącznie następujące warunki:

·     posiadają między innymi tytuł magistra (dowolnego kierunku);

·     udokumentują ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo- behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże.

W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni wskazała na uzyskanie tytułu magistra pedagogiki i cykl szkoleń odbytych po otrzymaniu dyplomu magisterskiego z zakresu oddziaływań psychoterapeutycznych mających na celu i zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w ramach metody systemowej, który obejmował także psychoterapię własną, doświadczenia własne, superwizję psychoterapii i staże. Cykl tych szkoleń przekraczał 1200 godzin.

W świetle powyższego, przedstawione przez Wnioskodawczynię w ramach opisu zdarzenia okoliczności wskazują i potwierdzają wypełnienie przesłanek koniecznych do uznania Wnioskodawczyni za osobę, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego. Tym samym w świetle tych informacji przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawczy jest osobą, o której mowa w art. 5 ust. 3 wskazanej powyżej ustawy.

Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że powyższe stwierdzenie dotyczy stwierdzenia przez Wnioskodawczynię określonego stanu faktycznego i nie stanowi oceny prawnej przedstawionych powyżej i we wniosku okoliczności faktycznych.

Pytania

1.  Czy świadczone przez Wnioskodawczynię Świadczenia psychoterapeutyczne stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT?

2.  Czy w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT Wnioskodawczyni świadczy Świadczenia psychoterapeutyczne w ramach wykonywania zawodów medycznych?

3.  Czy świadczenie przez Wnioskodawczynię Świadczeń psychoterapeutycznych jest zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT?

Pani stanowisko w sprawie

1.  W ocenie Wnioskodawczyni, Świadczenia psychoterapeutyczne świadczone przez Wnioskodawczynię stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

2.  W ocenie Wnioskodawczyni, Świadczenia psychoterapeutyczne Wnioskodawczyni świadczy w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

3.  W ocenie Wnioskodawczyni, świadczenie przez nią Świadczeń psychoterapeutycznych jest zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Uwagi ogólne

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się, co do zasady, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów.

Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że świadczenie usług podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnego świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

W przedmiotowym przypadku Wnioskodawczyni wykonuje Świadczenia psychoterapeutyczne w ramach prowadzonej przez siebie indywidualnej, jednoosobowej działalności gospodarczej za wynagrodzeniem. Tym samym uznać należy, że Wnioskodawczyni wykonuje te świadczenia w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym jest podatnikiem tego podatku w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a Świadczenia psychoterapeutyczne stanowią świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym, dla prawidłowego rozliczenia się Wnioskodawczyni z podatku VAT kluczowe jest, między innymi, ustalenie prawidłowej stawki tego podatku. Stawką podstawową jest zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa pkt 1 ustawy o VAT, stawka 23%. Niemniej jednak w odniesieniu do świadczenia usług (podobnie jak w przypadku dostawy towarów), ustawa o VAT przewiduje szereg usług zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Wśród nich zwolnione z takiego opodatkowania mogą być także usługi dotyczące ochrony zdrowia. Tym samym należy ustalić, czy Świadczenia psychoterapeutyczne Wnioskodawczyni nie kwalifikują się jako usługi zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT usług w zakresie psychoterapii – uwagi ogólne.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a)  lekarza i lekarza dentysty,

b)  pielęgniarki i położnej,

c)  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,

d)  psychologa.

Powyższe zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Innymi słowy, aby dane działanie podatnika mogło skorzystać z tego zwolnienia, musi ono po pierwsze stanowi usługi w zakresie opieki medycznej, a po drugie musi być świadczone przez jeden z rodzajów podmiotów wskazanych w powyższym przepisie.

Tym samym, aby uznać, że świadczenie przez Wnioskodawczynię Świadczeń psychoterapeutycznych jest zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, to Świadczenia psychoterapeutyczne muszą stanowić usługi w zakresie opieki medycznej w rozumieniu powyższej regulacji, a Wnioskodawczyni musi należeć do jednej z kategorii podmiotów wskazanych w tym przepisie.

Świadczenia psychoterapeutyczne jako usługi w zakresie opieki medycznej w rozumieniu ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwolnione z opodatkowania tym podatkiem są usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Regulacja ta wprowadza własną, właściwa dla potrzeb podatku VAT, definicję opieki medycznej. Są nimi wszelkie świadczenia mające na celu profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowie niezależnie od tego, czy na gruncie innych regulacji pojęcie to nie jest zdefiniowane inaczej, w tym także węziej niż jest to wskazane w ustawie o VAT.

W szczególności, jeżeli nawet na gruncie przepisów dotyczących ochrony zdrowia w Polsce pojęcie opieki medycznej jest zdefiniowane inaczej lub węziej niż na gruncie podatku VAT, dla potrzeb podatku VAT zastosowanie znajduje powyższa szeroka i samodzielna na gruncie podatku VAT definicja.

Powyższe podejście ustawy o VAT polegające na samodzielnym zdefiniowaniu opieki medycznej jest konsekwencją regulacji prawa wspólnotowego. Przepisy polskiej ustawy o VAT są bowiem implementacja do polskiego porządku prawnego Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. b i c tej dyrektywy zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT związane z opieką szpitalną, medyczną, jak też świadczenia medyczne i paramedyczne określone przez dane państwo dane państwo członkowskie. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pojęcia opieki medycznej o świadczeń opieki medycznej odnoszą się do świadczeń służących diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości leczeniu chorób i zaburzeń zdrowia (wyrok TSUE w sprawie L.u.P GmbH, sygn. C-106/15, pkt 27).

Tym samym pod pojęciem opieki medycznej należy rozumieć wszelkie świadczenia, które związane są właśnie z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Kluczowe jest więc stwierdzenie, czy psychoterapia służy zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu, poprawie i profilaktyce zdrowia.

O ile, jak wskazano wyżej, prawo krajowe w tym zakresie nie może czynić wyłomów w zakresie zwolnienia z podatku VAT tego typu usług, to w sytuacji, w której wprost dany rodzaj świadczenia traktuje jako związany, między innymi, z przywracaniem lub poprawą zdrowia, należy stwierdzić, że takie świadczenie wprost stanowi opiekę medyczną w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 917, ze zm.) psychoterapia to celowe i planowane oddziaływania psychologiczne, zmierzające do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, wspierające dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju, kierowane do osób z zaburzeniami psychicznymi.

Jednocześnie art. 5 ust. 3 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego jednoznacznie wskazuje, że psychoterapia jest formą opieki zdrowotnej. O ile przepis ten co do zasady wskazuje kto może prowadzić psychoterapię, to w zdaniu wprowadzającym do katalogu tych osób wskazuje, że „psychoterapię w ramach opieki, o której mowa w ust. 1 (tej ustawy – przypis autora), prowadzi (...)”.

Natomiast art. 5 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, stanowi o formie wykonywania opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi.

Tym samym przepisy ustawy o ochronie zdrowia psychicznego wprost wskazują, że opieką zdrowotną objętej jest także zdrowie psychiczne. Jednoznacznie wskazują także, że opieka nad zdrowiem psychicznym obejmuje także psychoterapię. Jednocześnie definicja psychoterapii wprost wskazuje, że jest to rodzaj działania, którego istotą jest złagodzenie lub usunięcie objawów zaburzenia psychicznego, co jest istotą ochrony zdrowia psychicznego.

W rezultacie uznać należy, że zarówno w świetle przepisów Dyrektywy o podatku VAT jak też ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, psychoterapia stanowi świadczenie opieki medycznej na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Tym samym warunek przedmiotowy dla objęcia zwolnieniem z opodatkowania podatkiem VAT Świadczeń psychoterapeutycznych Wnioskodawczyni jest spełniony.

Wnioskodawczyni jako osoba świadcząca Świadczenia psychoterapeutyczne w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu ustawy o VAT.

Tak jak wskazano powyżej, dla zwolnienia świadczeń opieki medycznej z opodatkowania podatkiem VAT nie jest wystarczające stwierdzenie, że usługi takie faktycznie do usług opieki medycznej należą. Konieczne jest także, aby były one świadczone przez określone w przepisach podmioty.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, określa katalog zawodów, których usługi opieki medycznej są zwolnione z podatku VAT. W związku z faktem, że Wnioskodawczyni nie jest lekarzem, lekarzem dentystą, pielęgniarką, położoną, ani psychologiem, aby uznać, że Świadczenia psychoterapeutyczne Wnioskodawczyni mogą korzystać z przedmiotowego zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT Wnioskodawczyni musi być uznana za wykonującą zawód medyczny w rozumieniu ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, aby uznać usługi opieki medycznej, w tym psychoterapii, za zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, muszą być one świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 156 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, osobą wykonującą zawód medyczny jest osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Tym samym, aby ustalić, czy Wnioskodawczyni świadczy Świadczenia psychoterapeutyczne w ramach wykonywania zawodu medycznego należy ustalić, czy jest uprawniona do udzielania świadczeń medycznych lub legitymuje się właściwymi kompetencjami do udzielania świadczeń zdrowotnych. Oczywiście, chodzi tutaj o świadczenia zdrowotne w postaci psychoterapii.

Aby ustalić powyższe wrócić należy do ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, która określa kto może świadczyć opiekę psychoterapeutyczną w ramach usług ochrony zdrowia psychicznego. Katalog tych osób zawarty jest w art. 5 ust. 3 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, psychoterapię w ramach opieki zdrowotnej prowadzić może, między innymi, osoba która łącznie spełnia następujące warunki:

a)  posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra, albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy o psychologu i samorządzie psychologów;

b)  udokumentuje ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1 200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo- behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże,

c)  zda egzamin certyfikujący i uzyska certyfikat psychoterapeuty;

d)  egzamin certyfikujący został przeprowadzony przez komisje zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty.

Tym samym, aby uznać, że Wnioskodawczyni jest osobą uprawnioną do wykonywania zawodu medycznego w ramach psychoterapii, musi spełniać powyższe warunki.

W zakresie warunku wskazanego w pkt (a) stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni ukończyła studia wyższe z pedagogiki i posiada tytuł magistra pedagogiki. Tym samym warunek ten jest spełniony.

W zakresie warunku wskazanego w pkt (b) Wnioskodawczyni szczegółowo opisała ukończone szkolenia. W szczególności szkolenia przedstawione w stanie faktycznym w punktach 1-20 prowadziły do uzyskania kompetencji psychoterapeuty systemowego, co zostało potwierdzone złożonym egzaminem certyfikacyjnym. Szkolenia dotyczyły nurtu psychoterapii systemowej, co potwierdza złożony egzamin. Psychoterapia systemowa została wprost wskazana w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia jako nurt psychoterapii, szkolenia w ramach którego spełniają warunek uzyskania odpowiednich kompetencji terapeutycznych. Szkolenia te obok zajęć o charakterze szkoleniowym, obejmowały także sesje superwizji, terapii indywidualnej i psychoterapię własną. Tym samym także ten warunek zakresu szkoleń uprawniających do prowadzenia psychoterapii został spełniony. Liczba godzin tych szkoleń, co wskazano w stanie faktycznym, przekroczyła 1 200, co także spełnia wymóg ustawowy. Wreszcie, wszystkie te szkolenia mają charakter podyplomowy, bowiem miały miejsce po zakończeniu przez Wnioskodawczynię studiów i uzyskaniu tytułu magistra.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawczyni, warunek (b) powyżej został spełniony.

Wnioskodawczyni złożyła egzamin certyfikacyjny i uzyskała certyfikat psychoterapeuty. Tym samym warunek (c) został także spełniony.

Jednocześnie egzamin ten został przeprowadzony przez ośrodek i osoby, które nie brały udziału w szkoleniach Wnioskodawczyni. Tym samym warunek (d) został także spełniony.

W rezultacie, w ocenie Wnioskodawczyni uznać należy, że spełnia ona wszystkie warunki wskazane w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia, a tym samym w świetle przepisów tej ustawy jest uprawniona do prowadzenia psychoterapii w ramach opieki zdrowotnej w odniesieniu do zdrowia psychicznego. Tym samym, w świetle art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej jest ona osobą uprawnioną do wykonywania zawodu medycznego. W rezultacie, w ocenie Wnioskodawczyni, wykonuje ona Świadczenia psychoterapeutyczne w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. (c) ustawy o VAT.

Tym samym warunek podmiotowy zwolnienia wykonywania przez Wnioskodawczynię Świadczeń psychoterapeutycznych uznać należy za spełniony.

Praktyka organów podatkowych.

Przedstawione powyżej argumenty i wnioski Wnioskodawczyni znajdują potwierdzenie w praktyce organów podatkowych.

Przykładowo w interpretacji podatkowej z 9 września 2021 r. o sygn. 0111-KDIB3- 2.4012.251.2021.2.SR Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził: „Skoro Wnioskodawca posiada tytuł zawodowy magistra po ukończeniu studiów na kierunku pedagogiki, a także posiada status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu, oraz posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to kształcenie i pracuje pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty, to jest osobą posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych, w myśl przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a tym samym została spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia ww. usług od podatku VAT.(...) Biorąc zatem pod uwagę powyższe, usługi psychoterapii, których głównym celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego, świadczone przez Wnioskodawcę od momentu ukończenia drugiego roku ww. studium psychoterapii i uzyskania zaświadczenia wydanego przez podmiot prowadzący kształcenie, tj. od marca 2021 r., spełniają zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, wobec czego są usługami korzystającymi ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy”

Z kolei w innej interpretacji podatkowej, wydanej 3 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4- 2.4012.53.2024.2.SKJ uznał: „W konsekwencji Wnioskodawczyni jest osobą posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych, w myśl przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a tym samym została spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia przedmiotowych usług od podatku. Podsumowując, wnioskodawczyni jest uprawniona do stosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, w zakresie świadczonych usług psychoterapeutycznych.”

W innej interpretacji z 23 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.538.2024.3.ASZ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej znowu uznał, że: „W zakresie usług psychoterapii, świadczonych przez osoby, które nie posiadają tytułu magistra psychologii, ale posiadają tytuł magistra innego kierunku studiów (np. socjologii, religioznawstwa, pedagogiki) i ukończyły kurs psychoterapii (posiadają certyfikat psychoterapeuty) lub są w trakcie kursu psychoterapii (nie posiadają jeszcze certyfikatu psychoterapeuty) i podlegają regularnej superwizji psychoterapii, które posiadają uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, zostanie spełniona przesłanka podmiotowa do zwolnienia od podatku wynikająca z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.”

Wreszcie wskazać można interpretację z 25 czerwca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1- 1.4012.447.2025.2.RG, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał: „Organ stwierdził, że skoro Wnioskodawczyni posiada tytuł magistra pedagogiki, a także ukończyła drugi rok certyfikacji w Szkole w Instytucie oraz posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to kształcenie i pracuje pod nadzorem certyfikowanego psychoterapeuty, to jest osobą posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych, w myśl przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a tym samym została spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia ww. usług od podatku VAT. (...) Organ stwierdził, że usługi psychoterapii, których głównym celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego, świadczone przez wnioskodawczynię od momentu ukończenia drugiego roku podyplomowego szkolenia i uzyskania zaświadczenia wydanego przez podmiot prowadzący kształcenie, tj. od czerwca 2024 r., spełniają zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, wobec czego są usługami korzystającymi ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy. Od czerwca 2024 r. Wnioskodawczyni jest uprawniona do stosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy dla świadczonych przez nią usług psychoterapii.”

Wszystkie wskazane powyżej interpretacje podatkowe są szczególnie istotne w kontekście sytuacji Wnioskodawczyni, bowiem także dotyczą one osób, które podobnie jak Wnioskodawczyni, posiadają wykształcenie wyższe pedagogiczne.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawczyni świadczone przez Wnioskodawczynię Świadczenia psychoterapeutyczne stanowią świadczenia w zakresie opieki medycznej w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni świadcząc te usługi jest osobą wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. (c) ustawy o VAT. Tym samym świadczone przez Wnioskodawczynię usługi w zakresie Świadczeń psychoterapeutycznych podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. (c) ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy :

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

·     przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także

·     przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Zatem, powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.

Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:

Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Ponadto, w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że:

Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:

Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT usług ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia.

Precyzując czynności opieki medycznej, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim było poprzednio.

„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.

W opisie sprawy wskazała Pani, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pani usługi psychoterapii indywidualnej, grupowej, rodzinnej i psychoterapii par. Posiada Pani certyfikat psychoterapeuty systemowego. Zgodnie z treścią certyfikatu posiada Pani kwalifikacje do samodzielnego prowadzenia psychoterapii systemowej indywidualnej, par, rodzinnej i grupowej. W ramach przygotowania do egzaminu odbyła Pani szereg szkoleń i kursów organizowanych i realizowanych przez (…), a także inne podmioty. Łączny czas trwania wszystkich powyższych szkoleń, superwizji, doświadczeń własnych i psychoterapii wynosił 1 293 godziny. Wszystkie szkolenia realizowała Pani po ukończeniu studiów wyższych z pedagogiki, które ukończyła Pani uzyskaniem tytułu magistra w 2000 roku.

Pani wątpliwości dotyczą tego, czy świadczone przez Panią Świadczenia psychoterapeutyczne stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy a także czy świadczy Pani Świadczenia psychoterapeutyczne w ramach wykonywania zawodów medycznych. W konsekwencji ma Pani wątpliwość czy świadczenie przez Panią Świadczeń psychoterapeutycznych jest zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy jeszcze raz wskazać, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

·      przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej;

·      przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Wobec tego, należy dokonać oceny, czy w niniejszej sprawie spełniony zostanie warunek podmiotowy określony w ww. przepisie, tzn. czy Świadczenia psychoterapeutyczne będą świadczone przez Panią w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156) o działalności leczniczej:

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej:

W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:

Zatem przewidziany w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej warunek, zgodnie z którym świadczenie zdrowotne musi być dokonywane przez osobę, która na podstawie odrębnych przepisów uprawniona jest do ich udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach.

Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. J. Dz. U. z 2026 r. poz. 383):

Na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917):

Jednocześnie z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz świadczeń gwarantowanych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i leczenia środowiskowego (domowego) oraz warunków realizacji tych świadczeń, wynika, że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii indywidualnej, sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej, sesja wsparcia psychospołecznego) mogą być wykonywane przez osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.

Zatem, pomimo, że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy przewiduje warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Należy zauważyć, że nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących. Osoby wykonujące zawody medyczne to osoby, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje natomiast należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

W wyroku z 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-443/04 TSUE stwierdził, że:

W świetle ww. przepisów ww. rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, wskazania wymaga, że świadczenie w zakresie psychoterapii może wykonywać osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:

·     posiada dyplom lekarza lub magistra: pielęgniarstwa, psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnienia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów oraz

·     ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia prowadzonych metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

·     posiada zaświadczenie poświadczające odbycie ww. szkolenia zakończonego egzaminem przeprowadzanym przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, zwanym „certyfikatem psychoterapeuty”.

W opisie sprawy wskazała Pani, że uzyskała Pani tytuł magistra pedagogiki. Po otrzymaniu dyplomu magisterskiego odbyła Pani cykl szkoleń i kursów organizowanych i realizowanych przez (…) a także inne podmioty z zakresu oddziaływań psychoterapeutycznych mających na celu zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w ramach metody systemowej, który obejmował także psychoterapię własną, doświadczenia własne, superwizję psychoterapii i staże. Cykl tych szkoleń przekraczał 1200 godzin. Ponadto zdała Pani egzamin certyfikacyjny i uzyskała Pani certyfikat psychoterapeuty systemowego, zgodnie z którym posiada Pani kwalifikacje do samodzielnego prowadzenia psychoterapii systemowej indywidualnej, par, rodzinnej i grupowej.

Analiza przepisów ww. rozporządzenia w kontekście przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do świadczonych przez Panią usług (Świadczeń psychoterapeutycznych) zostaną spełnione warunki zawarte zarówno w rozporządzeniu w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, jak i w ustawie o ochronie zdrowia psychicznego.

W konsekwencji, jest Pani osobą posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych, w myśl przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a tym samym zostanie spełniona przesłanka podmiotowa uprawniająca do zwolnienia Świadczeń psychoterapeutycznych od podatku VAT.

W dalszej kolejności należy zatem przeanalizować spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Wskazała Pani, że świadczone przez Panią Świadczenia psychoterapeutyczne obejmować będą psychoterapię indywidualną i grupową osób dorosłych, psychoterapię par i rodzin. Psychoterapia indywidualna i grupowa osób dorosłych skierowana jest do osób pełnoletnich, zgłaszających problemy w zakresie zdrowia psychicznego i funkcjonowania społecznego. Psychoterapia par jest skierowana do osób pozostających w związkach małżeńskich i partnerskich, przechodzących kryzys w relacjach w tych związkach. Natomiast psychoterapia rodzin skierowana jest do rodzin, które mają problemy w komunikacji, lub problemy związane z dysfunkcją systemu rodzinnego, np. uzależnienie, przemoc, przewlekła choroba jednego z członków rodzin (zarówno fizyczna jak i psychiczna). W każdym przypadku Świadczenia psychoterapeutyczne, czyli psychoterapia indywidualna, grupowa, par i rodzin obejmuje celowe planowane oddziaływania psychologiczne Pani jako terapeuty na pacjenta lub grupę pacjentów (psychoterapia grupowa, par i rodzin), których celem jest i które zmierzają do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego.

Zatem jak wynika z okoliczności sprawy zasadniczym celem świadczonych usług jest cel terapeutyczny. Istotą świadczonych usług psychoterapii jest zmniejszanie lub łagodzenie objawów istniejących zaburzeń psychicznych i poprawa funkcjonowania społecznego pacjentów. Tym samym usługi te mają na celu poprawę zdrowia psychicznego pacjentów. Pani pacjenci to osoby mające zdiagnozowane zaburzenia psychiczne. Do zaburzeń tych należą między innymi schizofrenia, depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia lękowe, adaptacyjne, obsesyjno-kompulsywne, zespół stresu pourazowego (PTSD i C-PTSD), problemy ze snem, zaburzenia odżywiania. Z psychoterapii prowadzonej przez Panią korzystają również osoby z myślami samobójczymi, samouszkodzeniami. Wśród korzystających ze świadczeń psychoterapeutycznych Wnioskodawczyni jest także grupa pacjentów ze zdiagnozowaną neuroróźnorodnością, tj. ADHD, spektrum autyzmu. Część Pani pacjentów nie posiada diagnoz psychiatrycznych, ponieważ poziom objawów nie wymaga leczenia farmakologicznego. W takich przypadkach psychoterapia jest wtedy metodą leczenia wybraną przez pacjenta z wyboru. W parach i rodzinach najczęściej przynajmniej jedna z osób ma diagnozę psychiatryczną lub przewlekłej choroby somatycznej, która wpływa na funkcjonowanie pary/rodziny (np. cukrzyca). We wszystkich tych sytuacjach psychoterapia prowadzona przez Panią (Świadczenia psychoterapeutyczne) jest środkiem ratowania zdrowia, niekiedy życia i przywracania pełnej sprawności w funkcjonowaniu psychicznym. Celem tych świadczeń psychoterapeutycznych jest złagodzenie lub usunięcie objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, a także wspieranie dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju.

Tym samym biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że świadczone usługi (Świadczenia psychoterapeutyczne), których głównym celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego, świadczone przez Panią w ramach wykonywania zawodów medycznych, spełniają zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, wobec czego będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytań 1-3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.