Sprzedaż działek objętych wnioskiem będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Pan AA i Pani BB, małżeństwo prowadzące odrębne działalności gospodarcze (AA – inżynieria i doradztwo techniczne, BB – posadzkarstwo i handel odzieżą), nabyli w 2015 r. do majątku wspólnego nieruchomość gruntową, która miała stanowić zabezpieczenie na przyszłość. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani nie była wynajmowana. W związku z niepewnością co do przyszłego przeznaczenia gruntu z powodu zmian w planie zagospodarowania przestrzennego, Zainteresowani podjęli szereg działań: uzyskali podział działki na mniejsze (1/1, 1/2, 1/3,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
24 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 7 maja 2026 r. (data wpływu 7 maja 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
AA
2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
BB
Opis zdarzenia przyszłego
Pan AA od 7 września 2018 r. prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną pod numerem NIP: (…), pod firmą: A. Od dnia rejestracji jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej jest Pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne PKD 71.12.B.
Pani BB prowadzi z kolei działalność gospodarczą od 16 listopada 2013 r., pod numerem NIP: (…), pod firmą: B. Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej jest Posadzkarstwo; tapetowanie i oblicowywanie ścian PKD 43.33.Z. Od 8 czerwca 2017 r., Pani BB jest zarejestrowana, jako czynny podatnik od towarów i usług. Podkreślenia przy tym wymaga, że faktycznym przedmiotem działalności gospodarczej jest prowadzenie sklepów z odzieżą.
Państwo (…) (zwani dalej „Zainteresowanymi”, „Wnioskodawcami”, „Stronami”) na podstawie aktu notarialnego z 10 grudnia 2015 r., Rep A nr (…) nabyli do majątku wspólnego nieruchomość gruntową o numerze (…). Nieruchomość ta została nabyta do majątku prywatnego i miała stanowić zabezpieczenie dla Wnioskodawców na przyszłość. W chwili nabycia działka w rejestrze gruntów była ewidencjonowana jako: grunty orne, łąki trwałe, zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, grunty pod rowami. Omawiana nieruchomość nigdy nie została wprowadzona do prowadzonych przez Strony działalności gospodarczych, nie była na ten cel jakkolwiek wykorzystywania, ale również nie była przedmiotem wynajmu bądź dzierżawy. Oznacza to zatem, że od dnia nabycia do dnia złożenia niniejszego wniosku nie wykorzystywali omawianej nieruchomości do celów zarobkowych.
Nieruchomość ta objęta była MPZP uchwalonym uchwałą nr (…) z 25 września 2012 r. 29 marca 2021 r. uchwałą nr (…), Gmina przystąpiła do zmiany MPZP w wyniku której zamierzała zmienić przeznaczenie części omawianej nieruchomości na działki rolne – to jest ok. 0,6 ha działki).
Zainteresowani nie mogli już wnosić uwag (postępowanie o wnoszeniu uwag do wyłożonego Studium zagospodarowania przestrzennego gminy (…) – obręb (…)), było zakończone. We wrześniu 2021 r. wystąpili o zatwierdzenie wstępnego podziału działki, który zgodnie z prawem procedowany na obowiązującym MPZP z 2012 r. 27 stycznia 2022 r. Państwo (…) uzyskali, postanowieniem (…), akceptację wstępnego podziału nieruchomości (działki).
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że w ww. postanowieniu organ wskazał, że: Współwłaściciele wystąpili z wnioskiem o zaopiniowanie wstępnego projektu podziału przedmiotowej nieruchomości. Działka nr 1/1 położna jest na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z usługami. Projektowane działki nr 1/3, 1/6, 1/7 i 1/8 położone są w terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Projektowana działka nr 1/4 położona jest w terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz w terenach rowów. Projektowana działka nr 1/5 przeznaczona jest pod drogę publiczną klasy drogi dojazdowej, oznaczoną w planie symbolem LDD19. Projektowana działka nr 1/2 przeznaczona jest pod drogę wewnętrzną oznaczoną w planie symbolem KDW17.
6 lipca 2022 r. Zainteresowani wystąpili z wnioskiem o wydanie decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości. 26 czerwca 2023 r. decyzją nr (…) Burmistrz (…) zatwierdził podział działek. Decyzja stała się ostateczna 29 czerwca 2023 r.
19 grudnia 2022 r. została uchwalona uchwała o nowym Studium – została częściowo unieważniona przez Wojewodę w rozstrzygnięciu nadzorczym, co otworzyło konieczność przyjęcia nowej uchwały. Wykorzystując okno terminowe do składania uwag do nowoprojektowanego Studium 9 stycznia 2023 r. został złożony wniosek o utrzymanie dotychczasowych zapisów MPZP w nowoprojektowanym Studium. Ze względu na fakt, że wniosek nie został uwzględniony w wyłożonym Studium, ponownie wystąpiono do Burmistrza o utrzymanie dotychczasowych zapisów MPZP w nowo opracowywanym studium. Po tym wystąpieniu nowo opracowywane Studium uwzględniało prośbę i utrzymywało zapisy cały czas obowiązującego MPZP z 2012r., co znalazło pokrycie w uchwale (…) z 26 maja 2025 r. Do przyjętej uchwały Wojewoda ponownie zgłosił uwagi i nieważność jej części w rozstrzygnięciu nadzorczym.
Mając na uwadze, że przeprowadzony w 2023 r. podział działki nie gwarantował w żaden sposób utrzymania obowiązującego od 2012 r. MPZP oraz cały czas trwające niedogodności z uchwaleniem nowego Studium zagospodarowania przestrzennego gminy (…) - we wrześniu 2023 r. Zainteresowani rozpoczęli projektowanie 5 działek (dz. 1/3, 1/4, 1/6, 1/7, 1/8), których przeznaczenie cały czas było niepewne. Nie podejmowano żadnych prac projektowych co do działki 1/1, gdyż nowo opracowywany MPZP nic nie zmieniał w przeznaczeniu tej działki.
Decyzją nr (...) z 10 listopada 2023 r. uzgodniona została lokalizacja zjazdu z drogi gminnej na działkę 1/1.
10 stycznia 2024 r. wystąpiono z 5 wnioskami o wydanie 5 pozwoleń na budowę budynków jednorodzinnych wolnostojących dwulokalowych, tj. po 1 budynku na każdej z działek, których przeznaczenie mogło ulec zmianie – 1 budynek na działce 1/3, 1 budynek na działce nr 1/4, 1 budynek na działce nr 1/6, 1 budynek na działce 1/7 oraz 1 budynek na działce 1/8. Na wszystkich 5 działkach ten sam projekt budynku. Nie została przy tym zaprojektowana zabudowa działki nr 1/1, gdyż przeznaczenie tej działki pozostawało zgodne z MPZP z 2012 r.
21 marca 2024 r. Zainteresowani uzyskali 5 decyzji o pozwoleniu na budowę, które 12 kwietnia 2024 r. stały się ostateczne:
W trakcie trwania postępowania administracyjnego w zakresie uzyskania ww. pozwoleń na budowę, Pani BB 28 lutego 2024 r. wystąpiła o warunki przyłączenia 5 budynków. X. wydało warunki przyłączenia 13 maja 2024 r. wraz z projektami 5 umów przyłączeniowych. Ze względu na kary za niedotrzymanie terminów odbioru prądu od X. Zainteresowani zdecydowali się podpisać tylko i wyłącznie 1 umowę dla budynku objętego pozwoleniem na budowę (…) (budynek zlokalizowany na działce 1/8). X. zobowiązało się do wykonania sieci elektroenergetycznej do przyłączenia tego 1 budynku do 13 listopada 2025 r. Prace cały czas są na etapie projektowania, można powiedzieć, że na końcowym etapie. Dodatkowo ze względu na to, że niezbędna była do wykonania tego zasilania stacja transformatorowa, Strony zgodziły się na jej umiejscowienie na działce 1/1.
Z dodatkowych prac Pan AA na działkach wysypał i rozplantował gruz ceglany w pasie służebności przejazdu, celem utwardzenia drogi dojazdowej.
Co równie istotne:
Zaznaczenia przy tym wymaga, że wszelkie podjęte działania miały na celu uzyskanie możliwości docelowego wybudowania budynków na omawianych nieruchomościach. Z uwagi na zmianę obowiązujących przepisów – brak zabezpieczenia powyższej kwestii mógłby w przyszłości spowodować brakiem możliwości rozpoczęcia jakiejkolwiek budowy, a w konsekwencji doprowadziłoby to do znacznego obniżenia wartości nieruchomości i przede wszystkim – de facto uniemożliwienia sprzedaży działek.
Aktualnie Zainteresowani rozważają następującą możliwość:
Zaznaczenia przy tym wymaga, że utworzenie odrębnego podmiotu do działalności budowlanej i deweloperskiej ma istotne znaczenie, albowiem działalność w tym przedmiocie jest wysoce ryzykowana. Mając na względzie aktualną sytuację geopolityczną i związany z tym znaczący wzrost cen materiałów – bezpieczniejszym rozwiązaniem jest przeprowadzenie powyższych działań przez odrębny podmiot. Takie działanie pozwoli jednocześnie na lepsze zarządzanie całym procesem oraz ograniczenie ryzyka osobistego w przypadku niepowodzenia całej inwestycji.
Jednocześnie, tak jak wskazano powyżej, Zainteresowani dokonają sukcesywnej sprzedaży działek (w ramach możliwości finansowych nowopowstałej spółki) – z zachowaniem warunków rynkowych w odniesieniu do całej transakcji, która następnie wybuduje budynki i dokona ich sprzedaży podmiotom trzecim.
Podkreślenia przy tym wymaga, że powyższy mechanizm, tj. sukcesywna sprzedaż ma na celu ograniczenie zadłużenia nowopowstałego podmiotu w przypadku, gdyby konieczne okazało się pozyskanie finansowania zewnętrznego. Z tego też względu – dopiero po zrealizowaniu pierwszej sprzedaży, jeśli podmiot ten osiągnie na tej sprzedaży zysk i będzie posiadał środki finansowe, to dopiero odkupi od Stron kolejne działki, które zostaną przeznaczone pod zabudowę i dalszą odsprzedaż.
Końcowo zaznaczenia wymaga, że pomimo powyższego – Zainteresowani nie wykluczają, że do sprzedaży działek dojdzie we wcześniejszym terminie, jeśli stan faktyczny będzie tego wymagał/wymusi na Wnioskodawcach szybsze podjęcie działań (np. wygaśnięcie pozwoleń na budowę).
Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)
Czy przy sprzedaży nieruchomości opisanych w treści niniejszego wniosku Zainteresowani będą wypełniali definicję podatnika, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu i w związku z tym sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawców przy sprzedaży nieruchomości opisanych w treści niniejszego wniosku nie będą wypełniali definicji podatnika, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego przepisu, a tym samym sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z ust. 2 ww. przepisu: działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Mając na względzie powyższe przepisy prawa materialnego w pierwszej kolejności wskazać należy, że definicja pojęcia podatnika ma zasadnicze znaczenie dla zakresu opodatkowania. O ile bowiem określenie czynności podlegających opodatkowaniu wyznacza zakres przedmiotowy opodatkowania, o tyle zdefiniowanie pojęcia podatnika wskazuje na podmiotowy zakres opodatkowania. W efekcie opodatkowaniu mogą podlegać te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika. Należy w tym miejscu zauważyć, że oba te warunki powinny zostać spełnione jednocześnie, co oznacza, że w odniesieniu do danej czynności konkretny podmiot powinien występować w charakterze podatnika. Tak więc wykonanie czynności podlegającej opodatkowaniu przez podmiot niewystępujący w tym przypadku w charakterze podatnika – nawet jeśli tak w ogóle jest on podatnikiem z innego tytułu – pozostaje poza zakresem opodatkowania. Tak samo wykonanie czynności niepodlegającej opodatkowaniu przez podatnika jest neutralne z punktu widzenia VAT. Ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, ani nawet formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności – bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika od towarów i usług.
Pomimo, że ustawa nie wyraża tego wprost, należy przyjąć, że działalnością gospodarczą jest w zasadzie tylko ta aktywność, która wykonywana jest zawodowo, w sposób profesjonalny. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym wskazuję się, iż działalność handlowa (utożsamiana tu z gospodarczą w tym zakresie) nie jest ograniczana w czasie i nie kończy się po sprzedaży z góry określonej ilości towarów. Z tego powodu nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odprzedaży (w celach handlowych). Jeżeli sprzedane działki zostały wydzielone z gruntu stanowiącego majątek osobisty sprzedawcy, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej, sprzedawca nie może być uznany za podatnika w tym zakresie. W każdym przypadku istotne znaczenie powinien mieć zamiar nabycia przedmiotowych gruntów (które są później sprzedawane przez takiego nabywcę). Jeśli z okoliczności sprawy wynika, że zamiarem nabycia było późniejsze odprzedanie gruntów, to – zasadniczo – należałoby takiego sprzedawcę uznać za podatnika VAT w zakresie tych sprzedaży. Jeśli natomiast sprzedawca gruntów nabywał te grunty do majątku prywatnego, dopuszczając wprawdzie możliwość odprzedaży, lecz nie było to jego głównym celem, to co do zasady w zakresie dokonywanej sprzedaży gruntów nie powinien być traktowany jako podatnik VAT. Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z 23 stycznia 2009 r., sygn. akt: I FSK 1629/07 podkreślił, że decydujące znaczenie mają zamiar i okoliczności nabycia składników majątku, w szczególności to, czy nabycie dotyczyło zaspokojenia własnych (prywatnych) potrzeb podatnika, czy też miało związek z prowadzoną działalnością handlową. W tych okolicznościach faktycznych uznać należy, że zamiar sprzedawcy winien mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia o jego statusie, jako podatnika podatku od towarów i usług.
Ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 11 lipca 2024 r. w sprawie C‑182/23 wyjaśnił, że: podatnik w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy VAT działa w tym charakterze zasadniczo jedynie wówczas, gdy czyni to w ramach swej działalności gospodarczej (wyrok z 13 czerwca 2018 r., Polfarmex, C-421/17, EU:C:2018:432, pkt 37 i przytoczone tam orzecznictwo). To ostatnie kryterium jest spełnione, gdy podatnik przenosi własność nieruchomości wykorzystywanych do tej szeroko rozumianej działalności gospodarczej (zob. podobnie wyrok z 13 czerwca 2018 r., Polfarmex, C- 421/17, EU:C:2018:432, pkt 42). TSUE w przedmiotowym wyroku wskazał także: Natomiast podatnik dokonujący transakcji prywatnie nie działa w charakterze podatnika. W konsekwencji transakcja dokonana przez podatnika prywatnie nie podlega opodatkowaniu VAT (wyroki: z 4 października 1995 r., Armbrecht, C-291/92, EU:C:1995:304, pkt 17, 18; a także z 8 marca 2001 r., Bakcsi, C-415/98, EU:C:2001:136, pkt 24).
Uwzględniając powyższe wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) podkreśla się, że dla uznania danej osoby za podatnika VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości kluczowe jest, czy podejmowane działania wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym i mają charakter aktywności porównywalnej do działań profesjonalnych podmiotów zajmujących się obrotem nieruchomościami.
Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zdaniem Wnioskodawcy, dokonujący sprzedaży niezabudowanych nieruchomości nie będą wypełniali definicji podatnika podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, albowiem nie prowadzą działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 2 omawianego przepisu. Za przyjęciem powyższego stanowiska za prawidłowe przemawia fakt, iż Strony:
Podkreślenia przy tym wymaga, że wszelkie podjęte działania, które zostały opisane w ramach niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zostały podjęte wyłącznie z uwagi na zmianę obowiązujących przepisów. Jednocześnie, gdyby powyższe nie zostało dokonane – to w takim przypadku Zainteresowani mogliby de facto nie sprzedać w przyszłości nieruchomości bądź nawet uzyskać cenę niższą aniżeli została przeznaczona na zakup. Wynika to bowiem, tak jak wskazano, ze zmiany przepisów, na którą to Wnioskodawcy nie mieli jakiekolwiek wpływu.
Na marginesie zwrócić należy uwagę na wyrok WSA w Olsztynie z 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt: I SA/Ol 223/21, w którym wskazano, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy VAT a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. [...] Inaczej jest natomiast - wyjaśnił TSUE - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 (akapit drugi) dyrektywy 2006/112.
Mając na względzie powyższe uznać należy, że sprzedaż nieruchomości, przez Zainteresowanych, wskazanych w treści niniejszego wniosku o interpretację indywidualną (pomimo ich liczby) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Działania bowiem Wnioskodawców mieszczą się w zarządzie majątkiem prywatnym i nie stanowią aktywności porównywalnych do działań profesjonalnych podmiotów zajmujących się obrotem nieruchomościami. W niniejszej sprawie, nie zostały zatem wypełnione definicje, o których mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a. określone udziały w nieruchomości,
b. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
c. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Stwarza to dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
Jeżeli zatem przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:
a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
b) dostawa terenu budowlanego.
W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży działek, Sprzedający podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Sprzedających za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:
„(…) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C‑25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Sprzedający podjęli/podejmą w odniesieniu do działek będących przedmiotem sprzedaży.
W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowali Państwo działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy przy sprzedaży nieruchomości opisanych w treści niniejszego wniosku Zainteresowani będą wypełniali definicję podatnika, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu i w związku z tym sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności Państwo jako Sprzedający spełniają przesłanki do uznania ich za podatników podatku od towarów i usług.
Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że z tytułu sprzedaży działek będących przedmiotem wniosku, będą Państwo podatnikami podatku od towarów i usług.
Z opisu sprawy wynika, że:
Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz całokształt opisu sprawy stwierdzić należy, że planowana przez Państwa sprzedaż działek do utworzonej spółki, będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła majątek prywatny, podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar wykorzystywania danej nieruchomości czy jej części, w ramach majątku osobistego.
Podkreślić należy, że zakup przez Państwa działki w celach inwestycyjnych (lokaty kapitału), jak również inne działania wykonywane przez Państwa - w tym uzyskanie pozwoleń na budowę, wykluczają możliwość zakwalifikowania dokonywanych aktywności w odniesieniu do posiadanych nieruchomości, jako zarząd majątkiem prywatnym. Całokształt okoliczności sprawy wskazuje, że podejmowanych przez Państwa działań nie można przypisać do czynności, jakie wykonują osoby fizyczne w celu zaspokojenia swoich potrzeb osobistych. Sprzedaż działek, będzie dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Istotne jest to, że działka od momentu jej nabycia przez Państwa miała charakter inwestycyjny, a wszystkie czynności dokonywali Państwo w celu podniesienia jej atrakcyjności oraz wzrostu wartości. Nabycie nieruchomości w celu lokaty kapitału to zasadniczo nabycie o charakterze inwestycyjnym. A zatem ww. działka została przez Państwa nabyta w celu jej dalszej odsprzedaży, już w momencie nabycia nie planowali Państwo jej wykorzystania na cele prywatne/osobiste. Wskazać ponadto należy, że wystąpili Państwo z wnioskiem o wydanie 5 pozwoleń na budowę budynków jednorodzinnych wolnostojących, dwulokalowych, a więc Państwa celem była realizacja inwestycji o charakterze komercyjnym, a nie zaspokajanie potrzeb osobistych/prywatnych.
Całokształt okoliczności sprawy wskazuje, że działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży, wykorzystywali Państwo w całym okresie posiadania w sposób, któremu nie można przypisać znamion wykorzystywania majątku w celach prywatnych. Świadomie podejmowali Państwo działania mające na celu wykorzystywanie opisanych nieruchomości w celach inwestycyjnych, których nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie nie istnieją obiektywne okoliczności potwierdzające przeznaczenie posiadanych przez Państwa nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych w całym okresie ich posiadania. Wykonywane działania, wypełniające określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej wskazują, że podejmowali Państwo szereg działań, które spowodowały wyłączenie ww. nieruchomości z majątku prywatnego, ale również podniesienie ich atrakcyjności oraz wzrost ich wartości. Nabyli Państwo w drodze kupna działkę do swojego majątku wspólnego, w celach inwestycyjnych, lokaty kapitału. Następnie dokonali Państwo podziału i uzyskali pozwolenia na budowę, Pani AA wystąpiła o warunki przyłączenia 5 budynków, Pan BB na działkach wysypał i rozplanował gruz ceglany w pasie służebności przejazdu, celem utwardzenia drogi dojazdowej.
A zatem żadnych z podejmowanych przez Państwa aktywności w odniesieniu do posiadanych nieruchomości nie można przypisać do czynności, jakie podejmują osoby fizyczne w celu zaspokojenia swoich potrzeb osobistych. W wyniku podjętych przez Państwa działań na przestrzeni kilku lat, planują Państwo sukcesywną sprzedaż działek do powiązanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wybudowanie przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością budynków mieszkalnych na omawianych działkach, zgodnie z uzyskanymi pozwoleniami na budowę, a następnie odsprzedaż do podmiotów trzecich nieruchomości.
Wobec powyższego, dokonując sprzedaży działek objętych wnioskiem, Państwo jako Sprzedający będą działać w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, planowana przez Państwa sprzedaż działek, będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że planowana przez Państwa sprzedaż działek objętych wnioskiem będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Wobec powyższego, skoro w analizowanej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Państwa za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy dziełek objętych wnioskiem będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Zatem, Państwa stanowisko należało uznać je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że każde rozstrzygnięcie dotyczy unikalnego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena omawianej kwestii, tj. uznania sprzedaży działek za sprzedaż dokonaną w ramach działalności gospodarczej oraz ustalenia podatników podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży, nie jest kwestią uniwersalną dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego.
Należy zwrócić uwagę na to, że we wskazanych wyrokach zakres okoliczności faktycznych nie jest tożsamy do sprawy będącej przedmiotem wydanego rozstrzygnięcia. Ponadto specyfika działalności podmiotów jest na tyle różnorodną, że niekiedy nawet podobne pozornie okoliczności faktyczne nie spowodują analogicznych konsekwencji dla przedsiębiorcy, a tym samym nie mogą być tożsamo traktowane.
Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa wyroki nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pan AA (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo