Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.316.2026.1.MB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.  A.

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.  B.

3)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

C. C.

4)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

D. D.

5)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

E.  E.

6)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

F.  F.

7)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

G. G.

8)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

H. H.

9)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

I.    I.

10)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

J.   J.

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są współwłaścicielami nieruchomości gruntowej położonej w (…) przy ul. (…) (dalej jako „Nieruchomość”) w częściach ułamkowych.

Nieruchomość stanowi współwłasność 10 osób fizycznych. Powierzchnia Nieruchomości wynosi 6700 m², prowadzona jest dla niej księga wieczysta o nr (…). Wszyscy współwłaściciele weszli we współwłasność nieruchomości w drodze dziedziczenia.

Wnioskodawczyni A. A. będąca stroną postępowania zatrudniona jest na umowę o pracę w firmie świadczącej usługi księgowe, dwóch współwłaścicieli jest przedsiębiorcami – B. B. jest przedsiębiorcą zarejestrowanym jako podatnik podatku od towarów i usług, którego przedmiotem działalności jest (…), drugi ze współwłaścicieli D. D. zajmuje się (…), również zarejestrowany jest jako podatnik podatku od towarów i usług. Pozostała część współwłaścicieli jest zatrudniona na umowę o pracę (i nie prowadzi działalności gospodarczych) lub ma status emerytów.

Nieruchomość znajduje się na obszarze dla którego jest uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego decyzją Rady Miejskiej w (…) w 2006 r. Według planu jest to teren przeznaczony na zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i drobne usługi. Z kolei według ewidencji gruntów dla Nieruchomości wskazany został sposób korzystania LZR - grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych.

Przed wielu laty Nieruchomość była sadem owocowym, w tej chwili jest gęsto zarośnięta starym drzewostanem owocowym i samosiejkami. Od ponad 30 lat działka leży odłogiem i nie jest w żaden sposób użytkowana.

Nieruchomość nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalność gospodarczej. Nieruchomość nie jest i nie była przez Wnioskodawców wynajmowana, dzierżawiona lub użyczona. Nigdy nie wykonywano żadnych czynności celem zwiększenia jej atrakcyjności bądź wartości, np. karczowanie, doprowadzenie mediów.

Wnioskodawcy podpisali w 2017 r. umowę pośrednictwa sprzedaży z agencją nieruchomości w celu znalezienia nabywcy Nieruchomości. Agencja okazała się mało skuteczna i nie znalazła nabywcy na Nieruchomość.

W 2021 r. Wnioskodawcy, licząc na zbycie Nieruchomości, udzielili pełnomocnictw dla potencjalnego nabywcy - osoby fizycznej której w 2017 r. agencja zaprezentowała Nieruchomość (dalej jako „Zainteresowany Nieruchomością”).

Pełnomocnictwa (datowane na 5 marca 2021 r.) zostały udzielone Zainteresowanemu Nieruchomością przez każdego z Wnioskodawców osobno i dotyczyły zastępowania ich przed wszystkimi instytucjami, organami administracji rządowej i samorządowej, osobami prawnymi i fizycznymi, urzędami, dostawcami mediów, między innymi: wody, kanalizacji, energii elektrycznej, gazu, usług telekomunikacyjnych we wszystkich sprawach dotyczących Nieruchomości: wydania warunków technicznych przyłączy, wydania warunków technicznych usunięcia kolizji zabudowy, w tym polegającej na likwidacji/przesunięcia słupa energetycznego znajdującego się na Nieruchomości, wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu prywatnego/publicznego, wykonania badań geotechnicznych gruntu, ustalenia warunków wycinki drzewostanu. Wszystkie czynności miały zostać wykonane na koszt pełnomocnika.

Po niespełna dwóch miesiącach, tj. 20 maja 2021 r., wobec wycofania się przez Wnioskodawców z zamiaru jej sprzedaży dla Zainteresowanego Nieruchomością, pełnomocnictwa zostały cofnięte poprzez oświadczenie wysłane przez Wnioskodawców drogą mailową do Zainteresowanego Nieruchomością. Oświadczenia o odwołaniu pełnomocnictw dotarły do Zainteresowanego Nieruchomością, który 11 czerwca 2021 r. zwrócił Wnioskodawcom wszystkie egzemplarze pełnomocnictw w oryginale. Zainteresowany Nieruchomością oddając egzemplarze pełnomocnictw oświadczył Wnioskodawcom, że udzielone pełnomocnictwa nie zostały nigdzie wykorzystane. Wnioskodawcy odebrali takie oświadczenie od Zainteresowanego Nieruchomością wyłącznie ustnie (tj. nie posiadają pisemnego potwierdzenia). Obecnie brak jest kontaktu z Zainteresowanym Nieruchomością. Wnioskodawcy nie mają wiedzy oraz nie otrzymali żadnej korespondencji od jakiejkolwiek instytucji bądź podmiotu, które by wskazywało, że Zainteresowany Nieruchomością podjął jakiekolwiek działanie na podstawie udzielonego pełnomocnictwa (bądź dokonał jakiejś czynności dotyczącej Nieruchomości bez umocowania).

W przeszłości Wnioskodawcy nigdy nie zawierali żadnej przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości - ani z Zainteresowanym Nieruchomością, ani z innym podmiotem.

Nikt z Wnioskodawców nigdy nie występował do żadnego urzędu lub gestorów sieci w sprawach:

• uzyskania warunków technicznych dotyczących doprowadzenia mediów do Nieruchomości, a więc prądu, gazu, kanalizacji;
• uzyskania warunków technicznych na przeniesienie słupa energetycznego stojącego na Nieruchomości;
• badania gruntu Nieruchomości.

W październiku 2025 r. Wnioskodawcy złożyli ofertę sprzedaży Nieruchomości firmie deweloperskiej, którą samodzielnie znalazła Wnioskodawczyni będąca stroną postępowania. Ww. firma buduje w bliskiej odległości od Nieruchomości osiedle mieszkaniowe składające się z segmentów. Firma zainteresowała się zakupem Nieruchomości.

Nieruchomość będzie sprzedana w takim stanie, w jakim jest obecnie, bez żadnych dodatkowych czynności ze strony Wnioskodawców. Wnioskodawcy nie podejmą żadnych czynności związanych z uzyskaniem warunków technicznych dotyczących podłączenia mediów oraz nie udzielą żadnych pełnomocnictw dla nabywcy.

Wnioskodawcy zamierzają sprzedać Nieruchomość w ten sposób, że każdy z nich sprzeda przysługujący mu udział w Nieruchomości na rzecz tego samego nabywcy, w tym samym czasie, jednym aktem notarialnym przenoszącym własność Nieruchomości. Umowa przenosząca własność Nieruchomości będzie poprzedzona umową przedwstępną.

Pytanie

Czy opisana transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawców, sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

Żaden z Wnioskodawców nie wykorzystywał Nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a więc żaden z Wnioskodawców nie będzie występować w transakcji sprzedaży nieruchomości w roli podatnika od towarów i usług.

Nieruchomość przez ostatnie 30 lat nie była użytkowana. Nie wykonywano żadnych czynności celem zwiększenia jej atrakcyjności bądź wartości. W konsekwencji sprzedaż przez Wnioskodawców udziałów którymi są właścicielami, nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, lecz podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Sprzedaż udziałów w Nieruchomości ma dla Wnioskodawców wyłącznie charakter prywatny, jest to sprzedaż działki z majątku prywatnego.

W ocenie Wnioskodawców, udzielone przez nich w przeszłości pełnomocnictwo do działania w ich imieniu przez Zainteresowanego Nieruchomością, pomimo jego szerokiego zakresu, nie wpłynie na opodatkowanie VAT Nieruchomości. Pełnomocnik oświadczył Wnioskodawcom, że nie skorzystał z pełnomocnictw i Wnioskodawcy nie mają żadnej informacji która wskazywałaby, że było inaczej. Ponadto, od udzielenia pełnomocnictw dla Zainteresowanego Nieruchomością minęło kilka lat, a obecnie Wnioskodawcy planują zawrzeć umowę sprzedaży Nieruchomości z innym podmiotem. W ocenie Wnioskodawców, nie zostały podjęte czynności bądź nie zostały wydatkowane środki które uzasadniałby przyjęcie, że Wnioskodawcy sprzedając Nieruchomość posiadają status podatnika VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem wniosku istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania każdego ze współwłaścicieli za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.

Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści wniosku wynika, są Państwo współwłaścicielami nieruchomości, która stanowi współwłasność 10 osób fizycznych. Wszyscy współwłaściciele weszli we współwłasność nieruchomości w drodze dziedziczenia. Nieruchomość znajduje się na obszarze dla którego jest uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego. Przed wielu laty Nieruchomość była sadem owocowym, w tej chwili jest gęsto zarośnięta starym drzewostanem owocowym i samosiejkami. Od ponad 30 lat działka leży odłogiem i nie jest w żaden sposób użytkowana. Nieruchomość nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalność gospodarczej. Nieruchomość nie jest i nie była przez Państwa wynajmowana, dzierżawiona lub użyczona. Nigdy nie wykonywano żadnych czynności celem zwiększenia jej atrakcyjności bądź wartości, np. karczowanie, doprowadzenie mediów. Wnioskodawcy podpisali w 2017 r. umowę pośrednictwa sprzedaży z agencją nieruchomości w celu znalezienia nabywcy Nieruchomości. Agencja okazała się mało skuteczna i nie znalazła nabywcy na Nieruchomość. W 2021 r. Wnioskodawcy, licząc na zbycie Nieruchomości, udzielili pełnomocnictw dla potencjalnego nabywcy - osoby fizycznej której w 2017 r. agencja zaprezentowała Nieruchomość. Następnie wycofali się Państwo z zamiaru jej sprzedaży i pełnomocnictwa zostały cofnięte. W przeszłości nigdy nie zawierali Państwo żadnej przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości. Nikt z Państwa nigdy nie występował do żadnego urzędu lub gestorów sieci w sprawach: uzyskania warunków technicznych dotyczących doprowadzenia mediów do Nieruchomości, a więc prądu, gazu, kanalizacji; uzyskania warunków technicznych na przeniesienie słupa energetycznego stojącego na Nieruchomości; badania gruntu Nieruchomości. W październiku 2025 r. złożyli Państwo ofertę sprzedaży Nieruchomości firmie deweloperskiej, którą samodzielnie znalazła Zainteresowana będąca stroną postępowania. Ww. firma buduje w bliskiej odległości od Nieruchomości osiedle mieszkaniowe składające się z segmentów. Firma zainteresowała się zakupem Nieruchomości. Wnioskodawcy nie podejmą żadnych czynności związanych z uzyskaniem warunków technicznych dotyczących podłączenia mediów oraz nie udzielą żadnych pełnomocnictw dla nabywcy. Umowa przenosząca własność Nieruchomości będzie poprzedzona umową przedwstępną.

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż opisanej we wniosku działki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności spełniają Państwo przesłanki do uznania za podatników podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Państwa aktywności w przedmiocie zbycia ww. nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Należy podkreślić, że w odniesieniu do Nieruchomości, która ma być przedmiotem sprzedaży nie wystąpi ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądza o tym, że ich sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Państwa aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem w sprawach połączonych TSUE C-180/10, C-181/10.

Należy zauważyć, że jedynymi podjętymi przez Państwa działaniami dotyczącymi zbycia Nieruchomości, były poszukiwania jej nabywcy. Jednakże okoliczność ta nie może przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży Nieruchomości będącej przedmiotem wniosku jako dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Może o tym świadczyć jedynie szereg innych okoliczności, które powodują, że aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia działek jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością.

Jak wynika z opisu sprawy nie zostały podjęte również żadne działania w kierunku uatrakcyjnienia. Od ponad 30 lat działka leży odłogiem i nie jest w żaden sposób użytkowana. Nieruchomość nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalność gospodarczej. Nieruchomość nie jest i nie była przez Państwa wynajmowana, dzierżawiona lub użyczona. W przeszłości nigdy nie zawierali Państwo żadnej przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości. Nikt z Państwa nigdy nie występował do żadnego urzędu lub gestorów sieci w sprawach: uzyskania warunków technicznych dotyczących doprowadzenia mediów do Nieruchomości, a więc prądu, gazu, kanalizacji; uzyskania warunków technicznych na przeniesienie słupa energetycznego stojącego na Nieruchomości; badania gruntu Nieruchomości. Nie podejmą Państwo również żadnych czynności związanych z uzyskaniem warunków technicznych dotyczących podłączenia mediów oraz nie udzielą żadnych pełnomocnictw dla nabywcy firmy deweloperskiej, której zaproponowali Państwo sprzedaż Nieruchomości.

Działania podejmowane przez Państwa w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości nie stanowi ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Państwa ww. nieruchomości wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie będą Państwo podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Państwa czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym. Całokształt okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym.

W analizowanej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży Nieruchomości wystąpią Państwo w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży Nieruchomości będą korzystali Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skala Państwa zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości, nie wykracza/nie wykraczała poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W związku z powyższym, skoro w analizowanej sprawie nie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Państwa za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A. A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.