Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.353.2026.3.MC

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan pismem z 25 maja 2026 r. (wpływ 25 maja 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. działalność literacka (kod PKD 90.11.Z).

W ramach swojej działalności Wnioskodawca podpisuje i będzie podpisywał umowy wydawnicze z wydawnictwami, których przedmiotem jest licencyjne udostępnienie praw autorskich przez Wnioskodawcę.

Na udokumentowanie świadczonych usług Wnioskodawca wystawia faktury.

Zgodnie z typowym zapisem takiej umowy z wydawnictwem: „Z chwilą przyjęcia Utworu Autor udziela Wydawcy licencji wyłącznej (wraz z prawem do sublicencji), bez ograniczeń terytorialnych, na okres (…) (słownie: (…)) lat od daty wydania Utworu, na następujących polach eksploatacji:

a)  zwielokrotnianie i rozpowszechnianie Utworu w języku polskim lub każdym innym,

b)  utrwalanie, zwielokrotnianie i rozpowszechnianie egzemplarzy Utworu - wytwarzanie wszelką techniką egzemplarzy Utworu, w tym techniką drukarską, zapisu magnetycznego, techniką cyfrową, w tym na wszelkich nośnikach magnetycznych, optycznych i elektronicznych, w tym nagranie książki na płycie CD, DVD, w postaci książki elektronicznej (ebook), audiobook oraz udostępniania Utworu w sieci informacyjnej, m.in. w Internecie, rozpowszechnianie Utworu za pośrednictwem tych sieci zarówno w całości, jak i w postaci skrótów i wydruków, przez okres trwania ochrony majątkowych praw autorskich,

c)  nadawanie, reemitowanie za pomocą wizji lub fonii przewodowej oraz bezprzewodowej przez stacje naziemne, za pośrednictwem satelity (sygnał kodowany i nie kodowany) wraz z prawem do retransmisji w ramach platform cyfrowych lub w sieciach kablowych, nadawanie internetowe, nadawanie cyfrowe; równocześnie integralnie nadawane (reemitowane) przez inną organizację radiową lub telewizyjną,

d)  przedruki w prasie - w celach związanych z promocją Utworu (…)”.

W dalszej części umowy wskazuje się: „W zamian za prawa uzyskane na podstawie niniejszej umowy, na wszystkich polach eksploatacji w niej wymienionych, oraz za prawo własności nośnika, na którym Utwór utrwalono, a także z tytułu zakazów, o których mowa w § (…) powyżej, Wydawca wypłaci Autorowi następujące wynagrodzenie autorskie:

a)  zaliczkę w wysokości (…) netto + VAT (jeśli należny) płatną w następujących ratach:

• (…) netto + VAT - płatną w terminie 30 dni od otrzymania przez Wydawcę podpisanej Umowy;
• (…) netto + VAT - płatną w terminie 30 dni od przyjęcia Utworu przez Wydawcę;

b)  ponadto, po potrąceniu zaliczki:

• za pierwsze (…) egzemplarzy w oprawie twardej lub miękkiej - (…) %,
• za każdy następny egzemplarz w oprawie twardej lub miękkiej, poczynając od egz. (…) do egz. (…) - (…) %,
• za każdy następny egzemplarz w oprawie twardej lub miękkiej, poczynając od egz. (…) do egz. (…) - (…) %,
• za każdy następny egzemplarz w oprawie twardej lub miękkiej, poczynając od egz. (…) %
• za każdy egzemplarz edycji specjalnej (np. wydanie kioskowe lub kieszonkowe, którego cena detaliczna wyniesie nie więcej niż (…) ceny detalicznej wydania podstawowego w oprawie miękkiej) - (…) %
• za każdy egzemplarz ebook - (…) %,
• za każdy egzemplarz audiobooka/download - (…) %,
• z tytułu dystrybucji produktów, o których mowa w (…) Umowy - (…) %

wpływów netto (bez podatku VAT, po rabatach, upustach, z uwzględnieniem zwrotów) uzyskanych przez Wydawcę z tytułu wykorzystania przez niego Utworu”.

Zgodnie z zapisem umowy:

„1. Autor oświadcza, że służyć mu będą w chwili udzielenia licencji na Wydawcę niczym nieograniczone prawa autorskie do tworzonego przez niego utworu słownego pod roboczym tytułem (…), które zostało zapomniane, zwanego dalej „Utworem”.

2. Utwór zostanie podpisany pseudonimem: (...) oraz zostanie oznaczony logiem bloga „(…)”. Autor udostępnia nieodpłatnie Wydawcy licencji do korzystania ze znaku towarowego bloga na okres trwania Umowy i tylko w związku z publikacją logo na Utworze w wersji papierowej i elektronicznej. Powyższe wyczerpuje roszczenia Autora co do oznaczenia autorstwa Utworu.

3. W przypadku gdy Autor przy tworzeniu Utworu korzysta z utworu innego autora lub gdy Utwór stanowi opracowanie w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, obowiązany jest niezwłocznie poinformować o tym Wydawcę oraz przekazać mu imię i nazwisko/pseudonim innego autora oraz wskazać utwór, z którego Autor zamierza skorzystać. Poprzez korzystanie z utworu innego autora Strony rozumieją w szczególności eksploatację utworu w formach i zakresie przewidzianych przepisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w tym korzystanie z cytatu, utworów jako całości lub ich fragmentów. W przypadku skorzystania przez Autora z tzw. prawa cytatu, Autor wskaże Wydawcy cytowany fragment w celu jego właściwego oznaczenia.

4. Autor oświadcza, że jego prawa do Utworu nie są ograniczone w zakresie objętym niniejszą umową, w szczególności nie doznają ograniczeń na rzecz osób zarządzających prawami. Autor oświadcza, że nie jest członkiem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, jak również że nie zawarł z taką organizacją umowy o zarządzanie prawami autorskimi”.

Wnioskodawca tworzy utwory literackie, do których posiada niczym nieograniczone prawa autorskie, w ramach umowy zawartej z wydawnictwem, Wnioskodawca udziela licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tego utworu. Zgodnie z zapisami umowy zawartej z wydawnictwem, wskazuje się, iż w przypadku tworzenia utworów, do których kontrahenci nabywają licencje na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tych utworów, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie autorskie w formie honorarium.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na poszczególne pytania, przedstawił Pan następujące informacje.

Pytanie 1: jakiej tematyki dotyczą utwory literackie będące przedmiotem Pana zapytania, jakiego rodzaju literaturę Pan tworzy?

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest między innymi działalność literacka, oznaczona kodem PKD 90.11.Z. W ramach tej działalności Wnioskodawca tworzy utwory literackie wyrażone słowem, zaliczane do kategorii utworów literackich wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworzone przez Wnioskodawcę utwory mają postać książek prozatorskich o charakterze fabularnym, przeznaczonych dla szerokiego grona czytelników. Tematyka utworów literackich to powieści (...), których miejscem akcji jest (...). Umieszczenie akcji książek na terenie (...), ma również na celu ukazanie interesujących miejsc położonych na terenie województwa (...) i promowanie ich wśród czytelników. Charakterystyczną cechą wszystkich dotychczas wydanych powieści jest oparcie ich fabuły o historie prawdziwych ludzi i miejsc. Elementy realne pojawiają się w książkach w postaci licznych retrospekcji do ubiegłego stulecia. Celem literackim, jaki powziął Wnioskodawca przy swojej pracy, było bowiem wykorzystanie literatury gatunkowej do popularyzowania wśród czytelników skomplikowanej historii (...).

Pytanie 2: jakie czynniki decydują/przesądzają o kulturalnym charakterze tworzonych przez Pana utworów literackich?

Utwory tworzone przez Wnioskodawcę stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w postaci tekstu literackiego, co jest zgodne z definicją utworu zawartą w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca tworzy dzieła literackie należące do sfery kultury niematerialnej, które są wytworami twórczości literackiej i wchodzą do ogółu osiągnięć z dziedziny sztuki i literatury.

Utwory powstają w celu ich wydania i udostępnienia czytelnikom przez profesjonalne wydawnictwo, na podstawie umów licencyjnych przewidujących zwielokrotnianie, rozpowszechnianie i udostępnianie utworów między innymi w formie książki papierowej, ebooka oraz audiobooka. Działalność Wnioskodawcy mieści się zatem w działalności kulturalnej polegającej na tworzeniu i upowszechnianiu kultury, o której mowa w art. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Pytanie 3: czy tworzone przez Pana utwory literackie skutkują powstaniem elementów kultury?

Tworzone przez Wnioskodawcę utwory literackie skutkują powstaniem elementów kultury. Każdy utwór Wnioskodawcy jest samodzielnym dziełem w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ponieważ stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, utrwalony w określonej postaci.

Po przyjęciu utworu przez wydawnictwo utwór jest utrwalany, zwielokrotniany i rozpowszechniany w różnych formach, w szczególności jako książka drukowana, ebook lub audiobook, a także może być udostępniany w sieciach informacyjnych, w tym w Internecie, zgodnie z zakresem udzielonej licencji. Dzięki temu utwory funkcjonują w obiegu kulturalnym jako część dorobku literackiego, który stanowi element kultury duchowej społeczeństwa.

W konsekwencji działalność Wnioskodawcy prowadzi do powstania nowych wytworów kultury w postaci utworów literackich, które pozostaną już w dorobku polskiej kultury. Znaczenie tworzonych przez Wnioskodawcę utworów literackich dla powstawania kultury najlepiej dokumentują liczne nagrody, jakie zdobyły utwory. Są to wyróżnienia przyznawane przez profesjonalne, złożone z ekspertów jury - jak choćby tytuły (...), gdzie w uzasadnieniu jury zaznaczyło, że powieści przełamują tabu dotyczące odkrywania powojennych dziejów (...) widzianych w perspektywie polsko-niemiecko-czeskiej historii ich mieszkańców czy (...) przyznana w 2023 roku przez polsko-niemieckie jury za wybitne osiągnięcia w dziedzinie literatury, kultury i sztuki Śląska, które szczególnie służą duchowi humanizmu i porozumienia.

Pytanie 4: czy tworzone przez Pana utwory literackie przyczyniają się do upowszechnienia dorobku kulturalnego - jeśli tak, proszę wskazać w czym przejawia się to upowszechnienie?

Utwory literackie tworzone przez Wnioskodawcę przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego. Wnioskodawca udziela wydawnictwu licencji wyłącznej, z prawem do udzielania sublicencji, na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworów na określonych polach eksploatacji, obejmujących między innymi utrwalanie, zwielokrotnianie, wprowadzanie egzemplarzy do obrotu oraz udostępnianie utworów w sieciach informacyjnych, w tym w Internecie.

Na podstawie tej licencji wydawnictwo zwielokrotnia utwory i wprowadza je do obrotu w formie książek drukowanych, ebooków, audiobooków oraz innych produktów. Utwory mogą być również promowane poprzez przedruki w prasie i inne działania promocyjne przewidziane w umowie z wydawnictwem.

Utwory są oznaczane pseudonimem „(...)” oraz logiem bloga, którego znak towarowy Wnioskodawca nieodpłatnie udostępnia wydawnictwu na potrzeby publikacji utworu, co zwiększa rozpoznawalność twórczości i ułatwia dotarcie do szerokiego grona odbiorców. W rezultacie utwory Wnioskodawcy są szeroko udostępniane odbiorcom i przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego. Najlepszym tego dowodem jest fakt, że Wnioskodawca znalazł się w zestawieniu dwudziestu siedmiu najbardziej poczytnych polskich autorów roku według corocznego, oficjalnego raportu (...) pod nazwą „(...)”. Innym przykładem są nagrody przyznawane przez czytelników - m.in. tytuły (...), które kolejne powieści Wnioskodawcy uzyskały głosami czytelników w największym, ogólnopolskim plebiscycie czytelniczym organizowanym od kilkunastu lat przez promujący czytelnictwo serwis (...).

Pytanie 5: czy tworzone przez Pana utwory literackie są przejawem Pana działalności twórczej i indywidualnej?

Utwory literackie tworzone przez Wnioskodawcę są przejawem jego działalności twórczej i indywidualnej. Wnioskodawca samodzielnie kształtuje treść utworów, w szczególności decyduje o fabule, postaciach, dialogach, konstrukcji narracyjnej oraz stylu językowym, co powoduje, że każdy utwór posiada indywidualny charakter.

W utworach odzwierciedlone są osobiste wybory artystyczne Wnioskodawcy, co sprawia, że spełniają one łącznie cechy utworu: stanowią rezultat działalności człowieka, mają charakter twórczy oraz odznaczają się indywidualnością. W chwili udzielenia licencji Wnioskodawcy przysługują niczym nieograniczone autorskie prawa majątkowe do tworzonych utworów, co wynika wprost z treści umowy zawieranej z wydawnictwem.

Utwory są oznaczane pseudonimem Wnioskodawcy, co odpowiada domniemaniu autorstwa przewidzianemu w art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Pytanie 6: czy efektem Pana działalności w zakresie tworzenia utworów literackich jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.)?

Efektem działalności Wnioskodawcy w zakresie tworzenia utworów literackich jest powstanie utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czyli przejawów działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonych w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Utwory Wnioskodawcy są utrwalone w formie pisemnej, elektronicznej w postaci pliku elektronicznego lub wydruku, a następnie w formie egzemplarzy wydawniczych dystrybuowanych przez wydawnictwo. Utwory te należą do kategorii utworów wyrażonych słowem, czyli utworów literackich, wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Utwory Wnioskodawcy podlegają ochronie prawno-autorskiej niezależnie od ich wartości, przeznaczenia czy sposobu wyrażenia, zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy. Z umów zawieranych z wydawnictwem wynika, że Wnioskodawca jest twórcą utworów, które nie są w zakresie objętym umową ograniczone na rzecz innych podmiotów. 

Pytanie 7: Czy Pana działalność w zakresie tworzenia utworów literackich stanowi usługi wymienione w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia utworów literackich oraz udzielania licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tych utworów nie stanowi żadnej z usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy świadczone przez Wnioskodawcę za wynagrodzeniem usługi polegające na udzielaniu licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworu literackiego korzystają ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą o podatku VAT:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku VAT:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o podatku VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku VAT:

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a)  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b)  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy o podatku VAT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1)  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2)  wstępu:

a)  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b)  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c)  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3)  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4)  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5)  działalności agencji informacyjnych;

6)  usług wydawniczych;

7)  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8)  usług ochrony praw.

Analiza przepisów ustawy o podatku VAT prowadzi do wniosku iż, warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku VAT jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych) oraz przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy (indywidualny twórca).

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku VAT stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym: „zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie”.

Pierwsza przesłanka - świadczenie usług kulturalnych

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone przez niego mieszczą się w pojęciu usług kulturalnych określonych w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku VAT. W podobnej sprawie została wydana interpretacja indywidualna.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej 0114-KDIP4-2.4012.590.2025.1.MŻA z 3 października 2025 r., stwierdził: „Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług kulturalnych, jednak należy uznać, że usługą taką będzie usługa związana z kulturą, a z uwagi na brak definicji kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym)”.

Dyrektor KIS w tej interpretacji stwierdził również: „Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć. Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtmüller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności. W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 87), działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Przesłanka podmiotowa - indywidualny twórca wynagradzany w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku VAT jest również spełnienie przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, ustawodawca określając katalog podmiotów, które mogą korzystać ze zwolnienia od podatku - w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy - wymienia indywidualnych twórców i artystów wykonawców, odsyłając w celu zdefiniowania tych pojęć do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 24), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W myśl art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.

Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);

2) stanowić przejaw działalności twórczej;

3) mieć indywidualny charakter.

Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne prawo do:

1)  ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:

a)  wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest zwyczajowo przyjęte,

b)  decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,

c)  sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;

2)  korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na następujących polach eksploatacji:

a)  w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,

b)  w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono - wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,

c)  w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż określony w lit. b - nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.

Dokonując analizy ww. przepisów można zatem wywieść wniosek, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż jest „twórcą” w rozumieniu przepisów tej ustawy. W ramach swojej działalności Wnioskodawca między innymi współpracuje z wydawnictwami, które publikują stworzone przez Wnioskodawcę utwory literackie. Na podstawie umowy z wydawnictwem, Wnioskodawca udziela licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do stworzonego przez siebie utworu, w zamian za co otrzymuje wynagrodzenie autorskie.

W ocenie Wnioskodawcy, jego usługi polegające na tworzeniu utworów, do których kontrahenci nabywają licencje na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tychże utworów, wypełniają przesłankę podmiotową, wynikającą z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

W przypadku, gdy na zlecenie podmiotu zamawiającego Wnioskodawca tworzy jakikolwiek utwór, do którego służą mu niczym nieograniczone prawa autorskie do tworzonego przez niego utworu słownego, i kontrahent nabywa licencję na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tego utworu, Wnioskodawca działa jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W takiej sytuacji, w wyniku kreatywnej i indywidualnej działalności Wnioskodawcy powstaje uzewnętrzniony niepowtarzalny rezultat tej działalności, jakim jest utwór.

Zatem Wnioskodawca spełnia również przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej 0114-KDIP4-2.4012.590.2025.1.MŻA z 3 października 2025 r., w których stan faktyczny był zbliżony do stanu faktycznego opisanego w tym wniosku, uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe i stwierdził, że podatnik ma prawo do stosowania zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Również w wielu innych indywidualnych interpretacjach dotyczących usług kulturalnych realizowanych przez twórców lub artystów wykonawców Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajmował podobne stanowisko (np. Pismo z 13 marca 2026 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0113-KDIPT1-1.4012.49.2026.1.RG, Pismo z 9 marca 2026 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL1-2.4012.44.2026.1.DM).

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, świadczenie usług przez Wnioskodawcę za wynagrodzeniem polegających na udzielaniu licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworu literackiego korzystają ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest między innymi działalność literacka, oznaczona kodem PKD 90.11.Z. W ramach tej działalności tworzy Pan utwory literackie wyrażone słowem, zaliczane do kategorii utworów literackich wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworzone przez Pana utwory mają postać książek prozatorskich o charakterze fabularnym, przeznaczonych dla szerokiego grona czytelników. Tematyka utworów literackich to powieści (...), których miejscem akcji jest (...). Umieszczenie akcji książek na terenie (...), ma również na celu ukazanie interesujących miejsc położonych na terenie województwa (...) i promowanie ich wśród czytelników. Charakterystyczną cechą wszystkich dotychczas wydanych powieści jest oparcie ich fabuły o historie prawdziwych ludzi i miejsc. Elementy realne pojawiają się w książkach w postaci licznych retrospekcji do ubiegłego stulecia. Celem literackim, jaki Pan powziął przy swojej pracy, było bowiem wykorzystanie literatury gatunkowej do popularyzowania wśród czytelników skomplikowanej historii (...).

Utwory tworzone przez Pana stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, utrwalony w postaci tekstu literackiego, co jest zgodne z definicją utworu zawartą w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tworzy Pan dzieła literackie należące do sfery kultury niematerialnej, które są wytworami twórczości literackiej i wchodzą do ogółu osiągnięć z dziedziny sztuki i literatury. Utwory powstają w celu ich wydania i udostępnienia czytelnikom przez profesjonalne wydawnictwo, na podstawie umów licencyjnych przewidujących zwielokrotnianie, rozpowszechnianie i udostępnianie utworów między innymi w formie książki papierowej, ebooka oraz audiobooka. Pana działalność mieści się w działalności kulturalnej polegającej na tworzeniu i upowszechnianiu kultury, o której mowa w art. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Tworzone przez Pana utwory literackie skutkują powstaniem elementów kultury. Każdy Pana utwór jest samodzielnym dziełem w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ponieważ stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, utrwalony w określonej postaci.

Po przyjęciu utworu przez wydawnictwo utwór jest utrwalany, zwielokrotniany i rozpowszechniany w różnych formach, w szczególności jako książka drukowana, ebook lub audiobook, a także może być udostępniany w sieciach informacyjnych, w tym w Internecie, zgodnie z zakresem udzielonej licencji. Dzięki temu utwory funkcjonują w obiegu kulturalnym jako część dorobku literackiego, który stanowi element kultury duchowej społeczeństwa.

W konsekwencji, Pana działalność prowadzi do powstania nowych wytworów kultury w postaci utworów literackich, które pozostaną już w dorobku polskiej kultury. Znaczenie tworzonych przez Pana utworów literackich dla powstawania kultury dokumentują liczne nagrody, jakie zdobyły utwory. Są to wyróżnienia przyznawane przez profesjonalne, złożone z ekspertów jury - jak choćby tytuły (...), gdzie w uzasadnieniu jury zaznaczyło, że powieści przełamują tabu dotyczące odkrywania powojennych dziejów (...) widzianych w perspektywie polsko-niemiecko-czeskiej historii ich mieszkańców czy (...) przyznana w 2023 roku przez polsko-niemieckie jury za wybitne osiągnięcia w dziedzinie literatury, kultury i sztuki Śląska, które szczególnie służą duchowi humanizmu i porozumienia. Utwory literackie tworzone przez Pana przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego.

Udziela Pan wydawnictwu licencji wyłącznej, z prawem do udzielania sublicencji, na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworów na określonych polach eksploatacji, obejmujących między innymi utrwalanie, zwielokrotnianie, wprowadzanie egzemplarzy do obrotu oraz udostępnianie utworów w sieciach informacyjnych, w tym w Internecie. Na podstawie tej licencji wydawnictwo zwielokrotnia utwory i wprowadza je do obrotu w formie książek drukowanych, ebooków, audiobooków oraz innych produktów. Utwory mogą być również promowane poprzez przedruki w prasie i inne działania promocyjne przewidziane w umowie z wydawnictwem.

Utwory są oznaczane pseudonimem „(...)” oraz logiem bloga, którego znak towarowy nieodpłatnie udostępnia Pan wydawnictwu na potrzeby publikacji utworu, co zwiększa rozpoznawalność twórczości i ułatwia dotarcie do szerokiego grona odbiorców. W rezultacie Pana utwory są szeroko udostępniane odbiorcom i przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego. Znalazł się Pan w zestawieniu dwudziestu siedmiu najbardziej poczytnych polskich autorów roku według corocznego, oficjalnego raportu (...) pod nazwą „(...)”. Innym przykładem są nagrody przyznawane przez czytelników - m.in. tytuły (...), które kolejne Pana powieści uzyskały głosami czytelników w największym, ogólnopolskim plebiscycie czytelniczym organizowanym od kilkunastu lat przez promujący czytelnictwo serwis (...).

Utwory literackie tworzone przez Pana są przejawem Pana działalności twórczej i indywidualnej. Samodzielnie kształtuje Pan treść utworów, w szczególności decyduje o fabule, postaciach, dialogach, konstrukcji narracyjnej oraz stylu językowym, co powoduje, że każdy utwór posiada indywidualny charakter. W utworach odzwierciedlone są Pana osobiste wybory artystyczne, co sprawia, że spełniają one łącznie cechy utworu: stanowią rezultat działalności człowieka, mają charakter twórczy oraz odznaczają się indywidualnością. W chwili udzielenia licencji przysługują Panu niczym nieograniczone autorskie prawa majątkowe do tworzonych utworów, co wynika wprost z treści umowy zawieranej z wydawnictwem.

Utwory są oznaczane Pana pseudonimem, co odpowiada domniemaniu autorstwa przewidzianemu w art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efektem Pana działalności w zakresie tworzenia utworów literackich jest powstanie utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czyli przejawów działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonych w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Pana utwory są utrwalone w formie pisemnej, elektronicznej w postaci pliku elektronicznego lub wydruku, a następnie w formie egzemplarzy wydawniczych dystrybuowanych przez wydawnictwo. Utwory te należą do kategorii utworów wyrażonych słowem, czyli utworów literackich, wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Pana utwory podlegają ochronie prawno-autorskiej niezależnie od ich wartości, przeznaczenia czy sposobu wyrażenia, zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy. Z umów zawieranych z wydawnictwem wynika, że jest Pan twórcą utworów, które nie są w zakresie objętym umową ograniczone na rzecz innych podmiotów. 

Zgodnie z zapisami umowy zawartej z wydawnictwem w przypadku tworzenia utworów, do których kontrahenci nabywają licencje na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tych utworów, otrzymuje Pan wynagrodzenie autorskie w formie honorarium.

Pana działalność w zakresie tworzenia utworów literackich oraz udzielania licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tych utworów nie stanowi żadnej z usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy świadczone za wynagrodzeniem usługi polegające na udzielaniu licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworu literackiego korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

W odniesieniu do Pana wątpliwości wskazać należy, że z analizy powołanego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jednoznacznie wynika, że zwolnienie na podstawie tego przepisu ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku VAT na jego podstawie jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury, w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, albo indywidualnym twórcą lub artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim

i prawach pokrewnych, wynagradzanym za wykonaną usługę w formie honorarium. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

W skład grupy podmiotów uprawnionych do stosowania zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura”

i „usługa kulturalna”. Zatem, przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.

Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast, określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Zatem kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).

Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, należy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast, kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtmüller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457):

Ustawodawca, określając katalog podmiotów, które mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, wymienia indywidualnych twórców i artystów wykonawców, odsyłając w celu zdefiniowania tych pojęć do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

I tak, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W myśl art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie do art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1)  stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);

2)  stanowić przejaw działalności twórczej;

3)  mieć indywidualny charakter.

Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą, w rozumieniu ustawy, jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku świadczone przez Pana za wynagrodzeniem usługi polegające na udzielaniu licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworu literackiego korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. W opisanej sprawie są spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie ww. przepisu ustawy – przesłanka o charakterze przedmiotowym, dotycząca rodzaju świadczonych usług (świadczenie usług kulturalnych), a także przesłanka podmiotowa odnosząca się do usługodawcy (działa Pan jako twórca). Z opisu stanu faktycznego wynika, że w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej tworzy Pan utwory literackie wyrażone słowem, zaliczane do kategorii utworów literackich wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Utwory tworzone przez Pana stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, utrwalony w postaci tekstu literackiego. Tworzone przez Pana utwory literackie skutkują powstaniem elementów kultury. Każdy Pana utwór jest samodzielnym dziełem w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ponieważ stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, utrwalony w określonej postaci. Efektem Pana działalności w zakresie tworzenia utworów literackich jest powstanie utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czyli przejawów działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonych w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Z umów zawieranych z wydawnictwem wynika, że jest Pan twórcą utworów, które nie są w zakresie objętym umową ograniczone na rzecz innych podmiotów. Ponadto, zgodnie z zapisami umowy zawartej z wydawnictwem w przypadku tworzenia utworów, do których kontrahenci nabywają licencje na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tych utworów, otrzymuje Pan wynagrodzenie autorskie w formie honorarium. Jednocześnie, wskazał Pan, że Pana działalność w zakresie tworzenia utworów literackich oraz udzielania licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do tych utworów nie stanowi żadnej z usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.

Tym samym, skoro świadczone przez Pana usługi polegające na udzielaniu licencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworu literackiego stanowią usługi kulturalne, które świadczy Pan jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a usługi te są wynagradzane w formie honorarium, to ww. usługi korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.