Możliwość zastosowania alokacji bezpośredniej i pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do Projektu KPO.
Wnioskodawca jest państwową osobą prawną prowadzącą badania naukowe i prace rozwojowe, będącą czynnym podatnikiem VAT. Prowadzi działalność mieszaną: opodatkowaną (usługi komercyjne) i nieopodatkowaną (działalność statutowa finansowana z dotacji). Realizuje projekt KPO polegający na stworzeniu Centrum Badawczego. W dokumentacji konkursowej wyróżniono działalność gospodarczą (30% kosztów, finansowana z pomocą publiczną) i niegospodarczą (70% kosztów, finansowana w 100%…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
29 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania alokacji bezpośredniej i pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do Projektu KPO „(…)”. Uzupełnili go Państwo pismem z 5 czerwca 2026 r. (wpływ 5 czerwca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
A. (dalej: „A.”, „Instytut” lub „Wnioskodawca”) jest państwową osobą prawną powołaną do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych (…) Wnioskodawca jest jednostką tworzącą (…), w której skład wchodzą (…) oraz instytuty działające w ramach (…).
A. posiada siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. (…).
Ponadto, zgodnie z art. (…).
Sformułowanie odnoszące się do komercjalizacji w ramach ustawy o (…) jednoznacznie wskazuje, że prowadzone badania nie mają charakteru wyłącznie teoretycznego, lecz są ukierunkowane na praktyczne zastosowanie wyników, w tym ich wprowadzenie na rynek. Wskazanie komercjalizacji jako kluczowego elementu działania instytutów w ramach (…) podkreśla intencję ustawodawcy, który zamierzał nadać instytutom wymiar praktyczny i rynkowy, umożliwiając przekładanie wyników badań na innowacyjne rozwiązania gospodarcze.
Wnioskodawca prowadzi działalność naukowo-badawczą, rozwojową i wdrożeniową, finansowaną zarówno ze środków publicznych (dotacje, projekty krajowe i unijne), jak i ze źródeł komercyjnych (usługi badawcze, analizy, ekspertyzy, udostępnianie infrastruktury badawczej podmiotom gospodarczym).
Ponadto do zadań A. należy m.in. prowadzenie badań aplikacyjnych i prac rozwojowych, a w uzasadnionych przypadkach także badań podstawowych, w tym na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa (…).
Przede wszystkim A. prowadzi prace B+R w obszarze motoryzacji. Działalność Instytutu jest ukierunkowana na rozwój i testowanie technologii motoryzacyjnych. Do najważniejszych obszarów działalności należą m.in.:
Z perspektywy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm. (dalej „ustawa o VAT”) A wykonuje zarówno:
Działalność A. ma zatem charakter mieszany, co przemawiałoby za stosowaniem tzw. prewspółczynnika VAT, tj. sposobu określenia zakresu wykorzystania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.
A. stosuje proporcję w oparciu o regulacje zawarte w art. 86 ust. 2c pkt 3 ustawy o VAT, na podstawie danych wynikających z analizy zapisów księgowych oraz deklaracji VAT-7 i ich korekt złożonych na dzień 22 stycznia 2025 r.
Proporcja obliczana jest na podstawie wzoru: Proporcja = A/(A+B), gdzie poszczególne elementy oznaczają:
Na podstawie danych finansowych A. za rok 2024:
Po podstawieniu danych do wzoru prewspółczynnik na rok 2025 wyniósł 99,19%.
Co kluczowe, A realizuje projekt na podstawie Umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem: (…), podpisanej 28 sierpnia 2024 roku, finansowany z (…) - „(…)” (dalej: „Projekt KPO”).
Projekt obejmuje stworzenie i wyposażenie nowoczesnego (…) w A. (dalej zwane „Centrum”). Centrum powstanie na bazie istniejących laboratoriów, a inwestycja pozwoli na ich znaczące doposażenie poprzez zakup stanowisk i aparatury badawczej wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem, stanowiących infrastrukturę badawczą.
Prace realizowane będą w:
zlokalizowanych w siedzibie Instytutu przy ul. (…) w (…).
Projekt stanowi inwestycję w rozbudowę potencjału badawczego i umożliwi prowadzenie prac badawczo-rozwojowych odpowiadających potrzebom przemysłu. Infrastruktura będzie wykorzystywana jako przestrzeń wspólnej pracy środowisk nauki i biznesu, zapewniając przedsiębiorstwom szerszy dostęp do nowoczesnej aparatury badawczej i kadry naukowo- inżynieryjnej Instytutu, a także możliwość korzystania z niej przez inne jednostki naukowe.
Realizacja inwestycji w istniejących budynkach pozwoli na dostosowanie funkcjonujących laboratoriów bez konieczności budowy nowych hal i obiektów. Nowoczesne instalacje umożliwią podłączenie nowej infrastruktury badawczej, zwiększenie zakresu oferty Instytutu, wydajności pracy oraz stworzenie możliwości wdrożenia zaawansowanych procedur badawczych, dotychczas nierealizowanych.
W ramach realizowanego Projektu KPO Wnioskodawca pragnie wskazać na następujące istotne kwestie wynikające z dokumentacji konkursowej.
Działalność gospodarcza w rozumieniu dokumentacji konkursowej oznacza część przedsięwzięcia, w ramach której infrastruktura jest wykorzystywana (np. do wynajmu, świadczenia usług oraz realizacji badań kontraktowych, które odbywają się na zasadach rynkowych) na rzecz użytkowników do ich działalności gospodarczej i sfinansowaną zgodnie z przepisami o pomocy publicznej, a także część przedsięwzięcia dotyczącą szkoleń związanych z utworzeniem lub unowocześnieniem infrastruktury badawczej służącej wykorzystaniu do prowadzenia działalności gospodarczej i sfinansowaną zgodnie z przepisami o pomocy publicznej oraz część przedsięwzięcia służącą wspieraniu działań związanych z realizacją przedsięwzięcia i sfinansowaną zgodnie z przepisami o pomocy de minimis.
Z kolei działalność niegospodarcza w rozumieniu dokumentacji konkursowej oznacza część przedsięwzięcia sfinansowaną w 100% ze środków publicznych, w ramach której infrastruktura jest wykorzystywana (np. do wynajmu, świadczenia usług oraz realizacji badań kontraktowych) przez użytkowników do ich działalności niegospodarczej, do której należy zaliczyć następujące rodzaje działalności:
Ponadto inwestycja, w rozumieniu dokumentacji konkursowej, po okresie realizacji i w okresie utrzymania efektu Projektu KPO (przez 5 lat) będzie wykorzystywana w ok. 30% do działalności gospodarczej, a w ok. 70% do działalności niegospodarczej zdefiniowanej na potrzeby Projektu KPO.
Po zakończeniu realizacji Projektu KPO Wnioskodawca zamierza wykorzystywać wytworzoną i nabytą w jego ramach infrastrukturę w sposób ciągły i zorganizowany do prowadzenia odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w szczególności w postaci świadczenia usług analitycznych, testów przemysłowych oraz realizacji prac badawczo-rozwojowych na zlecenie przedsiębiorstw, a także działań ukierunkowanych na komercjalizację wyników tych prac.
W ramach powyższego wykorzystania infrastruktura będzie służyć czynnościom wykonywanym na zasadach rynkowych, za wynagrodzeniem, w warunkach porównywalnych do stosowanych przez inne podmioty działające w obrocie gospodarczym. Jednocześnie czynności te, choć nie zawsze prowadzą do natychmiastowego powstania przychodu, są podejmowane z zamiarem ich wykorzystania do działalności generującej obrót opodatkowany podatkiem od towarów i usług, w tym poprzez sprzedaż usług, licencjonowanie lub inne formy odpłatnej komercjalizacji.
W konsekwencji nabywane w ramach Projektu KPO towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie w ramach aktywności, które z perspektywy ich celu, charakteru oraz sposobu wykonywania pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę w sposób odpowiadający - zdaniem A - kryteriom działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
Co wymaga podkreślenia, przedmiotowy wniosek dotyczy możliwości odliczenia całości podatku VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do Projektu KPO, bez zastosowania prewspółczynnika uregulowanego w rozporządzeniu.
Wniosek nie dotyczy natomiast pozostałych nabyć towarów lub usług dokonywanych przez A, które będą rozliczane na podstawie stosownych regulacji prawnych, w tym z zastosowaniem prewspółczynnika uregulowanego w rozporządzeniu.
Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, zasady finansowania infrastruktury badawczej ze środków publicznych w ramach Projektu KPO wymagały wydzielenia kosztów kwalifikowanych działalności gospodarczej projektu objętych pomocą publiczną i pomocą de minimis, które stanowią np. nie mniej niż 30% całkowitych kosztów kwalifikowanych projektu. Pozostała część kosztów kwalifikowanych dotyczy tzw. działalności niegospodarczej. Oznacza to, że udział działalności gospodarczej może być wyższy niż 30% - przepisy dotyczące udzielania pomocy publicznej nie wymagają jego dokładnego określenia, lecz wyłącznie oświadczenia, że minimalny poziom udziału działalności gospodarczej zostanie zachowany.
Różnica między działalnością gospodarczą a niegospodarczą w opisanym projekcie wynika głównie z prawa pomocy publicznej UE oraz zasad finansowania infrastruktury badawczej ze środków publicznych (KPO). Pojęcia działalności gospodarczej i niegospodarczej w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej również zostały opisane w stanie faktycznym wniosku.
Działalność gospodarcza to część projektu, w której infrastruktura (nowe laboratoria) będzie wykorzystywana w celach rynkowych, czyli będzie służyła do świadczenia odpłatnych usług, realizowanych dla przedsiębiorstw na zasadach rynkowych (np. odpłatne analizy laboratoryjne dla firm, testy przemysłowe dla przedsiębiorstw, badania kontraktowe B+R wykonywane na zlecenie, wynajem aparatury lub laboratoriów przedsiębiorstwom). W takim przypadku wsparcie publiczne jest pomocą publiczną (np. regionalną lub de minimis), dlatego musi być limitowane i zgodne z przepisami UE. W projekcie wskazano, że taka działalność stanowi minimum 30% kosztów kwalifikowanych. Działalność ta jest bezpośrednio związana z czynnościami opodatkowanymi.
Natomiast działalność niegospodarcza to część projektu, w której infrastruktura (nowe laboratoria) będzie służyła np. edukacji publicznej w ramach krajowego systemu edukacji, niezależnej działalności badawczo-rozwojowej służącej zwiększaniu zasobów wiedzy, szerokiemu, niedyskryminacyjnemu rozpowszechnianiu wyników badań (np. poprzez publikacje, nauczanie, otwarte bazy danych lub oprogramowanie), szkoleniom oraz działaniom wspierającym realizację przedsięwzięcia finansowanego w całości ze środków publicznych. Zgodnie z przepisami pomocy publicznej, projekt w tej części może być finansowany w całości ze środków publicznych (bez ograniczeń przewidzianych dla działalności gospodarczej).
Czynności składające się na działalność niegospodarczą w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, mimo braku bezpośredniego, natychmiastowego powiązania z konkretną transakcją opodatkowaną, są jednakże integralną częścią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ:
W rezultacie, ponieważ zamiarem Instytutu jest komercjalizacja w przyszłości wyników badań naukowych i prac rozwojowych składających się na działalność niegospodarczą w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, wydatki na towary i usługi w tej części również pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością opodatkowaną VAT.
Zamiarem i celem Instytutu jest, aby nabyte w związku z realizacją projektu towary i usługi były w całości wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Instytut podkreśla, iż infrastruktura wytworzona i nabyta w ramach projektu nie jest i nie będzie przeznaczana do realizacji celów innych niż działalność gospodarcza. Zamiarem Instytutu jest, aby służyła ona wyłącznie prowadzeniu odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w tym świadczeniu usług, licencjonowaniu wyników prac badawczo-rozwojowych oraz innym formom odpłatnej komercjalizacji.
Instytut wskazuje, iż pytanie to ma charakter warunkowy i odwołuje się do sytuacji hipotetycznej, w której nabyte w ramach projektu towary i usługi byłyby wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych od podatku od towarów i usług. Jednakże, jak wskazał Instytut w odpowiedzi na pkt 1 oraz pkt 2 Wezwania, zamiarem i celem Instytutu jest wykorzystanie wszelkich towarów i usług nabytych w związku z realizacją projektu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Instytut nie przewiduje ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Wydatki poniesione na realizację ww. projektu będą dokumentowane fakturami wystawionymi na Instytut.
Powyższe wynika wprost z treści umowy KPO zawartej przez Instytut. Zgodnie bowiem z § 8 ust. 2 pkt 2 lit. a tejże umowy, Instytut zobowiązany jest załączać faktury potwierdzające zarówno poniesione wydatki, jak i dokonanie zapłaty.
Nadto wskazać należy, iż § 5 (Warunki Płatności) umów zawieranych z wykonawcami w ramach projektu KPO w sposób kompleksowy reguluje wszelkie zagadnienia związane z procesem fakturowania.
Tym samym Instytut figuruje jako nabywca na wszystkich fakturach dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu.
Ponadto, co Instytut podkreśla, stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacjach indywidualnych wydawanych na rzecz (…) realizujących projekty badawczo-rozwojowe finansowane ze środków KPO i NCBiR potwierdzał prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków przypisanych bezpośrednio do projektów ukierunkowanych na komercjalizację wyników, bez stosowania prewspółczynnika (por. m.in. wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej pisma z 17 kwietnia 2026 r.: 0114-KDIP4-3.4012.75.2026.2.AAR, 0114-KDIP4-3.4012.92.2026.2.JZ oraz 0114-KDIP4-3.4012.93.2026.2.JZ oraz 1 czerwca 2026 r.: 0114-KDIP4-2.4012.250.2026.2.WH).
Czy A. może zastosować alokację bezpośrednią i w pełni odliczyć podatek VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do Projektu KPO?
Zdaniem Wnioskodawcy, A. może zastosować alokację bezpośrednią i w pełni odliczyć podatek VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do Projektu KPO.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ustawodawca uzależnia zatem możliwość skorzystania z pełnego prawa do odliczenia od istnienia związku pomiędzy dokonanym nabyciem a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
W świetle utrwalonego orzecznictwa i praktyki organów podatkowych związek ten musi mieć charakter bezpośredni i funkcjonalny, tj. nabyte towary lub usługi powinny służyć działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jeżeli przesłanka taka zostanie spełniona, podatnikowi przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego, bez konieczności stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zatem prewspółczynnik znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, w których dane nabycia są wykorzystywane równocześnie do działalności gospodarczej oraz do innych celów, niezwiązanych bezpośrednio z tą działalnością.
Z kolei przepis art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wskazuje jednoznacznie, że tzw. sposób określenia proporcji (prewspółczynnik) stosuje się wyłącznie wtedy, gdy nie jest możliwe przypisanie wydatków w całości do działalności gospodarczej.
A contrario, jeżeli podatnik może jednoznacznie przypisać dane wydatki wyłącznie do działalności opodatkowanej, ma obowiązek i prawo dokonać alokacji bezpośredniej i odliczyć VAT w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż dopiero gdy nie jest możliwe takie przypisanie, tzn. nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części takich kwot, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (por. Wyrok NSA z 21 kwietnia 2009 r., I FSK 238/09, Wyrok NSA z 29.06.2016 r., I FSK 234/15).
W umowie dotyczącej realizacji Projektu KPO A zadeklarował przeznaczenie ok. 30% pozyskanych środków na „działalność gospodarczą”, natomiast pozostałych ok. 70% na „działalność niegospodarczą”.
Istnieje jednak istotna różnica pomiędzy sposobem definiowania „działalności gospodarczej” na potrzeby umowy zawartej przez A w ramach Projektu KPO a definicją działalności gospodarczej przewidzianą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Pojęcie działalności gospodarczej na gruncie podatku od towarów i usług ma charakter definicji autonomicznej, stworzonej wyłącznie na potrzeby rozliczeń w tym podatku i niezależnej od kwalifikacji stosowanych w innych dziedzinach prawa, w tym w dokumentacji projektowej, regulaminach konkursów czy umowach grantowych.
W utrwalonej doktrynie prawa podatkowego wskazuje się jednoznacznie, że przy kwalifikacji danej aktywności jako działalności gospodarczej na potrzeby VAT należy posługiwać się definicjami i kryteriami przewidzianymi w ustawie o VAT. Wykładnia przepisów podatkowych ma w tym zakresie charakter nadrzędny, co oznacza, że sposób ujęcia działalności gospodarczej w umowach projektowych (np. jako działalności niekomercyjnej, statutowej, naukowej czy publicznej) nie może determinować oceny dokonanej na gruncie ustawy o VAT, jeżeli w świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT spełnione są przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej w sensie podatkowym.
Z tego względu wszelkie odniesienia zawarte w dokumentach projektowych, dotyczące statusu działalności A., nie mogą ograniczać lub modyfikować zakresu przysługujących mu praw podatkowych, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli faktyczny charakter wykonywanych czynności odpowiada definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o VAT.
Przede wszystkim Wnioskodawca podkreśla, iż działalność A w wielu przypadkach nie przynosi natychmiastowych przychodów, a jej efekty stają się źródłem dochodów dopiero po pewnym czasie, gdy produkty (usługi), technologie lub wynalazki opracowane w trakcie tych prac zostaną wprowadzone na rynek.
Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego, głównym ustawowym celem A. jest komercjalizacja wyników badań (…).
Komercjalizacja nie została zdefiniowana w ustawie o (…), dlatego konieczne jest odkodowanie jej definicji na potrzeby niniejszego wniosku.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego komercjalizacja oznacza nadawanie czemuś komercyjnego charakteru, zaś komercja - działalność nastawioną jedynie na osiągnięcie zysku oraz produkty takiej działalności.
Warto również zauważyć, że Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wypracowało definicję, iż komercjalizacja jest to motywowany osiąganiem zysków proces, w którym efekty działalności badawczo-rozwojowej stają się lub w zamierzeniu mogą się stać przedmiotem obrotu rynkowego.
Zatem, przenosząc powyższe na potrzeby niniejszych rozważań należy uznać, że komercjalizacja jest procesem, w którym wyniki działalności badawczo-rozwojowej lub innowacje są przekształcane w produkty, usługi lub technologie, które mogą być oferowane na rynku w celu osiągnięcia zysku.
Ponadto sformułowanie odnoszące się do komercjalizacji w ramach ustawy o (…) jednoznacznie wskazuje, że prowadzone badania nie mają charakteru wyłącznie teoretycznego, lecz są ukierunkowane na praktyczne zastosowanie wyników, w tym ich wprowadzenie na rynek. Wskazanie komercjalizacji jako kluczowego elementu działania instytutów w ramach (…) podkreśla intencję ustawodawcy, który zamierzał nadać instytutom wymiar praktyczny i rynkowy, umożliwiając przekładanie wyników badań na innowacyjne rozwiązania gospodarcze.
Co więcej, zgodnie z art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.), sektor finansów publicznych tworzą inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, instytutów działających w ramach (…) […].
Zatem instytuty działające w ramach (…) są wyłączone z zakresu sektora finansów publicznych. Głównym uzasadnieniem takiego zabiegu jest komercyjny charakter działalności tych podmiotów.
W szczególności w przypadku (…), do zadań (…) należy nie tylko zapewnienie współpracy pomiędzy podmiotami w ramach (...), ale również organizowanie mechanizmów wspierających komercjalizację wyników badań i prac rozwojowych.
Konkludując, komercjalizacja nie jest więc tylko opcjonalnym dodatkiem, ale częścią funkcji badawczej Wnioskodawcy, co stanowi wyraźne ukierunkowanie na współpracę z przemysłem, gospodarką i rynkiem.
Projekt KPO realizowany przez A. ma charakter badawczo-wdrożeniowy i jest ukierunkowany na rozwój infrastruktury oraz kompetencji pozwalających na komercyjne wykorzystanie wyników prowadzonych badań. Kluczowym założeniem Projektu KPO jest stworzenie zasobów, zarówno technicznych, jak i organizacyjnych, które będą wykorzystywane w działalności gospodarczej A., generującej przychody z tytułu świadczenia usług, sprzedaży wyników prac B+R lub innych form komercjalizacji.
Przykładem takiej działalności może być projekt związany z opracowaniem innowacyjnych towarów, który ilustruje typowy proces badań przedkomercyjnych. Początkowo, na etapie badań laboratoryjnych, naukowcy koncentrują się na testowaniu różnych składników aktywnych, ich stabilności, skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Chociaż w tym momencie nie są generowane żadne przychody, cała działalność ma na celu wypracowanie formuły, która w późniejszym czasie stanie się gotowym produktem do sprzedaży. Subwencje i granty, które finansują takie projekty, są przeznaczone na pokrycie kosztów tych początkowych etapów, które nie przynoszą bezpośrednich dochodów, ale umożliwiają opracowanie technologii, której wprowadzenie na rynek może wiązać się z istotnymi przychodami. Tego typu prace mają za zadanie stworzyć fundamenty, które w przyszłości umożliwią komercjalizację wyników badań i wprowadzenie produktu na rynek szerokiej konsumpcji, co przyniesie dochody w długoterminowej perspektywie.
W takim przypadku badania są realizowane z myślą o przyszłym zysku, chociaż na etapie ich realizacji mogą wiązać się z wydatkami na badania i rozwój, które nie przynoszą natychmiastowych dochodów. Kluczowym aspektem takich działań jest ich potencjał do stworzenia nowych produktów lub technologii, które po zakończeniu fazy badawczej mogą stać się źródłem dochodów poprzez sprzedaż lub licencjonowanie.
Zasadniczą cechą powyższego przykładu jest fakt, że mimo iż działania badawcze prowadzone w ramach takich projektów najczęściej nie przynoszą przychodów w momencie ich realizacji, są one jasno ukierunkowane na przyszłą komercjalizację. Z perspektywy finansowania dotacje stanowią formę inwestycji w innowacje, które będą miały swój zwrot w długoterminowej perspektywie, gdy rezultaty badań zostaną wprowadzone na rynek i rozpoczną generowanie przychodu.
Tego rodzaju podejście do działalności badawczo-rozwojowej, gdzie celem jest ostateczna komercjalizacja wyników, jest powszechnie stosowane w różnych branżach, takich jak: farmacja, biotechnologia, przemysł spożywczy czy technologia. W każdej z tych dziedzin początkowe inwestycje w badania i rozwój mają na celu stworzenie produktów, które w późniejszym czasie mogą zostać wprowadzone na rynek, stanowiąc źródło dochodów i zysków. Ponadto takie projekty pozwalają na budowanie przewagi konkurencyjnej na rynku poprzez wprowadzenie innowacyjnych produktów, które wyróżniają się na tle konkurencji, a także na rozwój i udoskonalenie nowych technologii, które odpowiadają na zmieniające się potrzeby konsumentów i rynku.
Wnioskodawca podkreśla, że takie podejście do komercjalizacji wyników badań może być realizowane także przez instytuty państwowe, które mimo pełnienia funkcji badawczo-naukowych mają prawo prowadzić działalność komercyjną. Przepisy prawne, w tym ustawy o instytutach badawczych, umożliwiają tego typu instytucjom podejmowanie działań zmierzających do wdrożenia innowacyjnych produktów i technologii na rynek, co może przynieść korzyści zarówno instytutowi, jak i gospodarce narodowej. Tego rodzaju komercjalizacja wyników badań w instytutach państwowych przyczynia się do wzrostu konkurencyjności kraju na arenie międzynarodowej, umożliwiając skuteczniejsze wprowadzanie nowoczesnych technologii i innowacji.
Podsumowując, celem czynności podejmowanych w ramach Projektu KPO przez A jest komercjalizacja wyników badań, które początkowo mogą być finansowane z dotacji, wkładu własnego lub innych publicznych źródeł wsparcia, jednak mają na celu generowanie dochodów i zysków. Taki proces, mimo początkowego charakteru niekomercyjnego (brak przychodów w początkowej fazie projektu), wskazuje na zamiar wykorzystania w przyszłości efektów badań w prowadzonej działalności gospodarczej.
W tym kontekście przeprowadzona analiza powinna prowadzić do wniosku, iż opisana „komercjalizacja” wyników badań w pełni mieści się w definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
W związku z tym, wszelkie działania mające na celu uzyskanie przychodu poprzez komercjalizację wyników badań, niezależnie od tego, że początkowo są one finansowane m.in. ze środków publicznych, a później będą przeznaczone na działalność odpłatną, spełniają przesłanki działalności gospodarczej. To oznacza, że w momencie, gdy celem działalności jest generowanie zysku/przychodu, niezależnie od etapu projektu zostaje on zakwalifikowany do działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT.
Ponadto należy wskazać, iż reguła określona w art. 86 ustawy o VAT odnosi się nie tylko do faktycznego wykorzystania towarów i usług, ale również do zamiaru ich wykorzystania w ramach działalności gospodarczej. Oznacza to, że istotny jest sam zamiar Wnioskodawcy dotyczący wykorzystania nabytych towarów i usług w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a nie tylko rzeczywiste, faktyczne ich użycie. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal Nv), przepisy Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z późn. zm.) dotyczące odliczenia VAT nie wymagają od podatnika faktycznego wykorzystania towarów lub usług w działalności gospodarczej. Wystarczający jest zamiar takiego ich wykorzystania, co potwierdza elastyczność interpretacyjną przepisów VAT w odniesieniu do przyszłych zamierzeń podatnika.
Innymi słowy przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przyjmuje zasadę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przez czynności opodatkowane należy rozumieć w tym przypadku czynności, które faktycznie zostały (bądź zostaną) objęte opodatkowaniem.
Ponadto Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości z 8 czerwca 2000 r. stwierdzono, że prawo do odliczenia podatku płaconego w związku z transakcjami podjętymi z zamiarem realizacji planowej działalności gospodarczej istniało nadal, nawet gdy organy podatkowe od pierwszego rozliczenia podatku były świadome, że działalność gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie podjęta (Wyrok TS z 8.06.2000 r., C-400/98, Finanzamt Goslar v. Brigitte Breitsohl, ECR 2000, nr 6, poz. I-4321).
Zatem Wnioskodawca podkreśla, iż wydatki poniesione na nabycie towarów lub usług w ramach Projektu KPO mają w efekcie prowadzić do komercjalizacji, która wypełnia definicję działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
Na podobnym stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny w niemalże identycznym stanie faktycznym jak w przedmiotowym wniosku (Wyrok NSA z 11 czerwca 2021 r., I FSK 1520/18). Jak wskazał NSA, efekt rozpropagowanych prac badawczych wykonanych w ramach projektu, którego założeniem jest komercjalizacja wyników badań głównie przez wdrożenie przemysłowe, będzie przedmiotem odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług w postaci udzielania licencji, wprowadzania wyników badań do własnej działalności gospodarczej, czy sprzedaży praw do wyników badań po cenie rynkowej.
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacjach indywidualnych wydawanych na rzecz (…) realizujących projekty badawczo-rozwojowe finansowane ze środków KPO i NCBiR potwierdzał prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków przypisanych bezpośrednio do projektów ukierunkowanych na komercjalizację wyników, bez stosowania prewspółczynnika (por. m.in. pismo z 17 kwietnia 2026 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP4-3.4012.75.2026.2.AAR, pismo z 17 kwietnia 2026 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP4-3.4012.92.2026.2.JZ, pismo z 17 kwietnia 2026 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP4-3.4012.93.2026.2.JZ).
W konsekwencji dotacje otrzymane przez A nie ograniczają jego prawa do odliczenia VAT, jeżeli efekt Projektu KPO służy działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług.
Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania podmiotu - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie tego podmiotu jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy. Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.
Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X Dyrektywy 2006/112/WE. Z tego powodu należy uznać, że przepisy tego Tytułu należą bez wątpienia do najistotniejszych regulacji ww. Dyrektywy. Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej.
Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.
Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo państwową osobą prawną powołaną do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych. Są Państwo jednostką tworzącą (…), w której skład wchodzą (…) oraz instytuty działające w ramach (…). Są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zgodnie z ustawą o (…), do zadań (…) należy komercjalizacja wyników badań naukowych i prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami. Ponadto, do zadań (…) należy komercjalizacja. Prowadzą Państwo działalność naukowo-badawczą, rozwojową i wdrożeniową, finansowaną zarówno ze środków publicznych (dotacje, projekty krajowe i unijne), jak i ze źródeł komercyjnych (usługi badawcze, analizy, ekspertyzy, udostępnianie infrastruktury badawczej podmiotom gospodarczym). Ponadto, do Państwa zadań należy m.in. prowadzenie badań aplikacyjnych i prac rozwojowych, a w uzasadnionych przypadkach także badań podstawowych, w tym na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa.
Wykonują Państwo zarówno czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak i czynności niepodlegające opodatkowaniu (działalność statutową).
Realizują Państwo projekt - „(…)”. Projekt obejmuje stworzenie i wyposażenie nowoczesnego (…) w A. Centrum powstanie na bazie istniejących laboratoriów, a inwestycja pozwoli na ich znaczące doposażenie poprzez zakup stanowisk i aparatury badawczej wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem, stanowiących infrastrukturę badawczą.
Projekt stanowi inwestycję w rozbudowę potencjału badawczego i umożliwi prowadzenie prac badawczo-rozwojowych odpowiadających potrzebom przemysłu. Infrastruktura będzie wykorzystywana jako przestrzeń wspólnej pracy środowisk nauki i biznesu, zapewniając przedsiębiorstwom szerszy dostęp do nowoczesnej aparatury badawczej i kadry naukowo- inżynieryjnej Instytutu, a także możliwość korzystania z niej przez inne jednostki naukowe.
Realizacja inwestycji w istniejących budynkach pozwoli na dostosowanie funkcjonujących laboratoriów bez konieczności budowy nowych hal i obiektów. Nowoczesne instalacje umożliwią podłączenie nowej infrastruktury badawczej, zwiększenie zakresu oferty Instytutu, wydajności pracy oraz stworzenie możliwości wdrożenia zaawansowanych procedur badawczych, dotychczas nierealizowanych.
Wyjaśnili Państwo, że z uwagi na definicje przyjęte w dokumentacji konkursowej, w ramach Projektu KPO wyróżniają Państwo działalność gospodarczą i działalność niegospodarczą.
Działalność gospodarcza to część projektu, w której infrastruktura (nowe laboratoria) będzie wykorzystywana w celach rynkowych, czyli będzie służyła do świadczenia odpłatnych usług, realizowanych dla przedsiębiorstw na zasadach rynkowych (np. odpłatne analizy laboratoryjne dla firm, testy przemysłowe dla przedsiębiorstw, badania kontraktowe B+R wykonywane na zlecenie, wynajem aparatury lub laboratoriów przedsiębiorstwom). Działalność ta jest bezpośrednio związana z czynnościami opodatkowanymi.
Natomiast działalność niegospodarcza to część projektu, w której infrastruktura (nowe laboratoria) będzie służyła np. edukacji publicznej w ramach krajowego systemu edukacji, niezależnej działalności badawczo-rozwojowej służącej zwiększaniu zasobów wiedzy, szerokiemu, niedyskryminacyjnemu rozpowszechnianiu wyników badań (np. poprzez publikacje, nauczanie, otwarte bazy danych lub oprogramowanie), szkoleniom oraz działaniom wspierającym realizację przedsięwzięcia finansowanego w całości ze środków publicznych. Zgodnie z przepisami pomocy publicznej, projekt w tej części może być finansowany w całości ze środków publicznych (bez ograniczeń przewidzianych dla działalności gospodarczej).
Czynności składające się na działalność niegospodarczą w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, mimo braku bezpośredniego, natychmiastowego powiązania z konkretną transakcją opodatkowaną, są jednakże integralną częścią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług , ponieważ:
W rezultacie, ponieważ Państwa zamiarem jest komercjalizacja w przyszłości wyników badań naukowych i prac rozwojowych składających się na działalność niegospodarczą w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, wydatki na towary i usługi w tej części również pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością opodatkowaną VAT.
Na tle przedstawionych okoliczności sprawy Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania alokacji bezpośredniej i prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług, które w całości mogą Państwo przypisać do projektu KPO „(…)”.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar służy wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, jest wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych czynności.
Przypomnieć należy, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu (w tym opodatkowanych lub zwolnionych) i czynności niepodlegających opodatkowaniu.
Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy zostaną spełnione, ponieważ są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT oraz - jak Państwo wskazali - Państwa zamiarem jest komercjalizacja w przyszłości wyników badań naukowych i prac rozwojowych, wydatki na towary i usługi dotyczące realizowanego projektu „(…)” pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością opodatkowaną VAT. Infrastruktura wytworzona i nabyta w ramach projektu nie jest i nie będzie przeznaczana do realizacji celów innych niż działalność gospodarcza. Państwa zamiarem jest, aby służyła ona wyłącznie prowadzeniu odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w tym świadczeniu usług, licencjonowaniu wyników prac badawczo-rozwojowych oraz innym formom odpłatnej komercjalizacji. Nie przewidują Państwo wykorzystania nabywanych towarów i usług do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Podkreślili Państwo również, że działalność niegospodarcza w rozumieniu dokumentacji konkursowej również pozostaje w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością opodatkowaną, ponieważ Państwa zamiarem jest komercjalizacja wyników badań i prac naukowych, które stanowią niezbędne ogniwo w procesie, którego efektem jest Państwa oferta komercyjna skierowana do podmiotów trzecich.
Zatem maja Państwo - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług, które w całości mogą Państwo przypisać do projektu KPO „(…)”, gdyż są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a Państwa zamiarem i celem jest wykorzystanie wszelkich towarów i usług nabytych w związku z realizacją projektu KPO wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Podkreślić należy, że prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego będzie Państwu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Państwa stanowisko jest zatem prawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że wydatki poniesione przez Państwa nie służą/nie będą służyły, w związku z komercjalizacją efektów Projektu, wyłącznie do czynności opodatkowanych, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo