Przysługuje/będzie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B. na rzecz Wnioskodawcy, dokumentujących dostawę Towarów lub świadczenie Usług, za które płatność następuje przy wykorzystaniu kart serwisowych zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 86a i art. 88 ustawy w zakresie odliczania podatku naliczonego od zakupu paliwa oraz Towarów związanych z eksploatacją samochodów osobowych.
Spółka A. Sp. z o.o., czynny podatnik VAT, zawarła umowę z B. Sp. z o.o. (przedstawicielem C. GmbH&Co.KG) o korzystanie z kart serwisowych do zakupu paliw i usług na stacjach paliw. Karty są przypisane do konkretnych pojazdów, a należności są fakturowane przez B. w miesięcznych okresach. B. nabywa towary od stacji paliw i odsprzedaje je Spółce, przy czym fizyczne wydanie następuje bezpośrednio między stacją a Spółką.…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
A. Sp. z o.o. z siedzibą (…) (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…).
Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT od 2007 r.
Spółka zawarła umowę o korzystanie z kart serwisowych i systemu opłat drogowych ze spółką B. Sp. z o.o. (dalej: B. PL) z siedzibą w (…). B. Sp. z o.o. działa jako wyłączny przedstawiciel w Polsce C. GmbH&Co.KG (dalej: C. DE), zwane dalej łącznie B. B. PL jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT od 2017 r.
B. PL w oparciu o decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia (…) 2013 r. nr (…) posiada od (…) 2013 r. (ważną do (…) 2029 r.) koncesję na obrót paliwami ciekłymi. Przedmiot działalności objętej ww. koncesją stanowi działalność gospodarczą w zakresie obrotu następującymi paliwami ciekłymi:
- na zasadzie pośrednictwa w sprzedaży przy wykorzystaniu kart paliwowo-serwisowych oznakowanych logo B.
Właścicielem i emitentem kart jest C. DE. C. DE posiada własną koncesję nr (…), wydaną jej na obrót tymi samymi paliwami ciekłymi co B. PL na stacjach paliw przy wykorzystaniu kart paliwowych.
W ramach zawartej przez Wnioskodawcę umowy, B. PL stawia do dyspozycji Spółki karty serwisowe B. i systemy opłat za autostrady i drogi (dalej: SK) do użytkowania na terenie Polski oraz poza jej terytorium. Wnioskodawca, używa SK wyłącznie na terytorium kraju. W początkowym okresie po uruchomieniu kart Spółka miała możliwość dokonywania zakupów również poza terytorium Polski. Obecnie jest to wyłączone.
B. dokonuje sprzedaży na rzecz Spółki paliw oraz świadczenia usług związanych z mobilnością (dalej: Towary, Usługi). Dostawy Towarów (w tym paliw) oraz świadczenie Usług dokonywane są w imieniu i na rachunek B. lub na podstawie umów zawartych z partnerami serwisowymi B.
SK jest przypisana do konkretnego samochodu Spółki, poprzez jej powiązanie z określonym numerem rejestracyjnym samochodu.
Stacja paliw (Punkt Akceptacji), na której dokonywany jest zakup Towarów lub Usług, nie wystawia na rzecz Spółki dowodu sprzedaży - Użytkownik SK otrzymuje na miejscu zakupu jedynie potwierdzenie dostawy. Zakupy paliwa lub innych Towarów lub Usług, pokwitowane na dowodach dostawy lub zarejestrowane elektronicznie przy użyciu SK, uważa się za potwierdzone. Wszelkie należności z tytułu zakupu Towarów lub Usług oraz wynikające z użytkowania i obsługi SK są fakturowane przez B. na rzecz Spółki w miesięcznych okresach rozliczeniowych.
Dostawy Towarów i Usługi dokonywane są w imieniu i na rachunek B. na podstawie odpowiednich umów zawartych z Punktami Akceptacji. B. nabywa towary i usługi od Punktów Akceptacji, a następnie odsprzedaje je Wnioskodawcy. Fizyczne wydanie Towarów i świadczenie Usług następują pomiędzy Punktami Akceptacji a Wnioskodawcą, jednak prawo do rozporządzania towarami jako właściciel oraz obowiązki reklamacyjne spoczywają na B.
Asortyment Towarów i Usług możliwych do nabycia przez Spółkę za pomocą SK został określony przez Wnioskodawcę oraz B. w oparciu o umowy zawarte przez B. z Punktami Akceptacji.
Ceny Towarów i Usług nabywanych przez Spółkę przy użyciu SK są ustalane przez Spółkę z B. i różnią się od cen obowiązujących w Punktach Akceptacji (np. na stacjach paliw), które fizycznie wydają Towary lub świadczą Usługi na rzecz Spółki. B. kształtuje cenę obowiązującą Spółkę przy nabywaniu paliw oraz innych produktów pozapaliwowych w konkretnych Punktach Akceptacji. Cena ta jest ustalana indywidualnie i różni się od ceny widocznej w Punkcie Akceptacji, ponieważ B. po zakupie od swojego kontrahenta dokonuje sprzedaży na rzecz Spółki według indywidualnie wynegocjowanych cen za nabycie paliwa i innych towarów. Wysokość ceny (w tym rabat od ceny widocznej w Punktach Akceptacji) zależy m.in. od konkretnej sieci stacji paliw, których paliwa nabywa Spółka, rodzaju paliwa, a także od indywidualnych ustaleń pomiędzy B. a Wnioskodawcą. W odniesieniu do akcesoriów samochodowych, olejów i smarów, ceny są ustalane w drodze negocjacji i stanowią wypadkową ceny nabywanego towaru, konkretnej sieci stacji paliw oraz udzielanego przez B. rabatu procentowego.
Podstawą obrachunku są ceny obowiązujące w dniu zakupu towaru lub usługi w Punkcie Akceptacji (PA), cenniki koncernów paliwowych, cenniki regionalne ustalane dla B., ceny dostawców usług oraz ustalone stawki opłat drogowych. Elementem kształtującym cenę dostarczanego Towaru lub świadczonej Usługi są także opłaty serwisowe oraz inne opłaty zgodnie z obowiązującym zestawieniem. Zestawienie opłat serwisowych przekazywane jest Spółce w momencie nawiązania współpracy, jak również na każde żądanie Spółki. Przywileje takie jak rabaty, bonusy, opusty i inne obniżki ceny ustalane są indywidualnie.
Wnioskodawca jako firma korzystająca z SK, zgłasza wszelkie reklamacje dotyczące transakcji realizowanych przy użyciu kart bezpośrednio do B. Dotyczy to zarówno reklamacji formalnych (np. nieprawidłowe obciążenie, błędna faktura, niedziałająca karta), jak i reklamacji związanych z jakością paliwa lub innych towarów nabywanych za pomocą kart paliwowych. Zgodnie z zapisami umowy pomiędzy stronami, B. upoważnia Spółkę do występowania w jego imieniu z roszczeniami z tytułu rękojmi i gwarancji w tym do składania reklamacji wobec Punktu Akceptacji. Reklamacje należy składać w formie pisemnej, jednocześnie do B. oraz Punktu Akceptacji.
Na SK nałożone są także limity korzystania przez użytkowników w szczególności dotyczące wartości transakcji (indywidualnie, w połączeniu z innymi transakcjami zafakturowanymi lub niezafakturowanymi) lub zablokowania możliwości dokonywania transakcji dotyczących określonych grup towarów, które Spółka ustaliła z B. Spółka zobowiązała się do nieprzekraczania łącznego salda otwartych należności (OSN) wynikającego z użytkowania przez nią SK. OSN został określony w sposób indywidualny dla Spółki. Limit ten może zostać w każdym czasie podwyższony lub obniżony na podstawie jednostronnej decyzji B., o czym Spółka zostanie powiadomiona mailowo.
B. ma prawo do odrzucenia transakcji dokonywanej z użyciem SK na skutek przekroczenia wyznaczonych limitów. Ponadto B. ma prawo do zablokowania SK w następujących sytuacjach:
Nabyte od B. Towary i Usługi są przez Spółkę wykorzystywane na potrzeby użytkowania posiadanych przez Spółkę pojazdów samochodowych. Samochody te:
Spółka wykorzystuje zakupione Towary i Usługi wyłącznie na potrzeby własne (opisane powyżej), nie są one przedmiotem dalszej odsprzedaży hurtowej ani detalicznej.
Spółka nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdów, która wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
Samochody, które Spółka wykorzystuje w działalności gospodarczej:
oraz
Jako, że użytkowane przez Spółkę pojazdy samochodowe nie są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, Spółka dokonuje odliczenia 50% kwot podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od B. w zakresie dotyczącym nabycia paliw i innych wydatków związanych z eksploatacją samochodów. B. PL wystawia faktury za transakcje zrealizowane na terytorium Polski, C. DE za transakcje zrealizowane poza terytorium Polski (wszystkie kraje UE inne niż Polska), tj. wystawia faktury za inne kraje wskazując co najmniej kraj, w którym nastąpiła transakcja.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B. na rzecz Spółki, dokumentujących dostawę Towarów lub świadczenie Usług, za które płatność następuje przy wykorzystaniu kart serwisowych (SK), na zasadach przewidzianych w przepisach art. 86a ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
W opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B. na rzecz Spółki, dokumentujących dostawy Towarów i świadczenie Usług, za które płatność następuje przy wykorzystaniu SK, na zasadach przewidzianych w przepisach art. 86a ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska
Rozpoczynając analizę sytuacji przedstawionej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym w pierwszej kolejności należy określić, czy transakcja między B. a Wnioskodawcą stanowi dostawę towarów czy świadczenie usług.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju. Wedle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
Z treści powołanych przepisów wynika, że każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów, stanowi zasadniczo świadczenie usług.
W myśl art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, cyt.: „w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi”.
Zgodnie z powyższym, w sytuacji, gdy dany podatnik nabędzie usługę u swojego dostawcy i następnie odsprzeda ją na rzecz finalnego odbiorcy, a samo wykonanie usługi będzie zrealizowane bezpośrednio przez podmiot wykonujący tę usługę (dostawca) na rzecz podmiotu trzeciego, to uważa się, że ten podatnik (pośrednik) nabył i następnie wyświadczył tę usługę. Ustawa o VAT nie zawiera regulacji czy wytycznych w tym zakresie dla transakcji towarowych.
W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) wskazuje się, że termin „dostawa towarów” nie odnosi się do przeniesienia własności zgodnie z procedurami określonymi w stosownych przepisach krajowych, ale obejmuje każde przeniesienie majątku rzeczowego przez jedną stronę, która upoważnia drugą stronę do rozporządzenia tym majątkiem, tak jak gdyby była ona ich właścicielem. Pogląd ten jest zgodny z celem Szóstej Dyrektywy, który określa się m.in. jako zapewnienie we wspólnym systemie VAT jednolitej definicji czynności opodatkowanych.” (wyrok TSUE z 8 lutego 1990 r., sygn. akt C-320/88)
Klasyfikacja na potrzeby podatku VAT transakcji z użyciem kart paliwowych budziła szereg wątpliwości wśród podatników, stąd 15 lutego 2021 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną o sygn. PT9.8101.3.2020 (dalej: Interpretacja Ogólna) dotyczącą prawidłowego kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych, realizowanych w modelu trójstronnym jako dostawy towarów albo świadczenie usług.
Jak wskazano w Interpretacji Ogólnej:
„W kontekście przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel należy zauważyć, że w orzecznictwie TSUE podkreślono zasadność ustalenia komu dostawca towaru przekazał prawo do faktycznego dysponowania nim jak właściciel. Powyższe pozwala na ustalenie czy prawo to zostało przeniesione przez dostawcę na rzecz podmiotu pośredniczącego udostępniającego kartę paliwową, czy bezpośrednio na odbiorcę towaru, będącego użytkownikiem karty.
W odniesieniu do rozpatrywanego zagadnienia w orzecznictwie zauważono, że w przypadku transakcji z wykorzystaniem karty paliwowej ustaleniu podlega, czy podmiot pośredniczący dokonywał swobodnego wyboru zarówno jakości i ilości, jak i daty zakupu towaru, a także czy miał prawo decydowania, w jaki sposób towar ma zostać wykorzystany.
W przypadku stwierdzenia, że podmiot pośredniczący nie ma wpływu na powyższe okoliczności, w ocenie TSUE nie dysponuje on towarem jak właściciel. Istotne jest przy tym także ustalenie, czy podmiot pośredniczący ponosi całkowite koszty dostawy towaru - jest to kolejna przesłanka, której brak spełnienia wpływa na zasadność uznania transakcji za nabycie towaru przez odbiorcę bezpośrednio od dostawcy (prowadzącego stację paliw) (...) Wobec tego wskazać należy, że z uwagi na mnogość funkcjonujących w obrocie modeli wykorzystania kart paliwowych, każdy stan faktyczny powinien być analizowany osobno, z uwzględnieniem w szczególności charakteru i okoliczności transakcji dokonywanych między podmiotami.
W ramach kwalifikowania transakcji jako dostawy towarów albo świadczenia usług, w stanach faktycznych, takich jak wskazane w schemacie transakcji opisanym w części 1 niniejszej interpretacji, niezbędne jest ustalenie:
Fakt przeniesienia uprawnienia do dysponowania towarem jak właściciel przez dostawcę towaru (prowadzącego stację paliw) bezpośrednio na rzecz odbiorcy w ramach transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych powinien zostać stwierdzony w przypadku kumulatywnego spełnienia poniższych przesłanek:
1. nabywanie towaru przez odbiorcę (posiadacza karty) bezpośrednio od dostawców;
2. decydowanie wyłącznie przez odbiorcę w szczególności o sposobach nabycia towaru (wybór miejsca nabycia), ilości oraz jakości towaru, momencie zakupu i sposobie wykorzystania towaru;
3. ponoszenie przez odbiorcę (z wyłączeniem podmiotu pośredniczącego) całości kosztów związanych z nabyciem towaru;
4. ograniczenie się podmiotu pośredniczącego do udostępnienia odbiorcy instrumentu finansowego pozwalającego nabyć towar.
W przypadku łącznego spełnienia powyższych przesłanek, działalność podmiotu pośredniczącego między dostawcą a odbiorcą towaru, sprowadzająca się do udostępnienia kart paliwowych, powinna zostać zakwalifikowana jako świadczenie usług na rzecz tego ostatniego”.
Mając na uwadze Interpretację Ogólną należy ustalić czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym spełnione są wszystkie wskazane w niej warunki dla uznania transakcji pomiędzy Spółką i B. za świadczenie usług, tj. wedle powyższych wytycznych:
1) czy Spółka nabywa Towar/Usługę bezpośrednio od dostawców;
2) czy wyłącznie Spółka decyduje o sposobach nabycia (wybór miejsca nabycia), ilości oraz jakości Towaru, momencie zakupu i sposobie wykorzystania Towaru/Usługi;
3) czy Spółka ponosi (z wyłączeniem podmiotu pośredniczącego) całość kosztów związanych z nabyciem Towaru/Usługi;
4) ograniczenie się B. do udostępnienia Spółce instrumentu finansowego pozwalającego nabyć Towar/Usługę.
W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym w transakcji biorą udział trzy podmioty, tj. Punkt Akceptacji (stacja paliw), B. oraz Spółka, przy czym do fizycznego wydania Towarów i świadczenia Usług, nabywanych przy wykorzystaniu SK, dochodzi bezpośrednio pomiędzy pierwszym i ostatnim podmiotem, tj. Punktem Akceptacji a Spółką.
Taki rodzaj transakcji definiowany jest jako tzw. transakcja łańcuchowa. Aktualna wersja ustawy o VAT nie zawiera definicji transakcji łańcuchowych, jednak w bieżącej praktyce rozumienie pojęcia transakcji łańcuchowej opiera się na art. 7 ust. 8 ustawy o VAT w brzmieniu do 31 grudnia 2020 r., który stanowił, że „w przypadku, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach”.
Warunkiem zaistnienia transakcji (dostaw) łańcuchowych było to, że w transakcję sprzedaży towarów były zaangażowane więcej niż dwa podmioty, natomiast do fizycznego wydania towarów dochodziło wyłącznie między pierwszym a ostatnim podmiotem w łańcuchu.
Przez przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel należy rozumieć przeniesienie praktycznej (nie fizycznej) kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz ustalania warunków takiego korzystania.
W wyroku z 15 września 2017 r., sygn. I FSK 2237/15, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że „(...) dla uznania transakcji jako transakcji łańcuchowej, istotne jest ustalenie, że na każdy z podmiotów uczestniczących w takiej transakcji następuje przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. Nie jest przy tym konieczne, aby towar został wydany fizycznie „pierwszemu nabywcy”, lecz aby każdy z nabywców uczestniczących w „łańcuchu dostaw” miał wpływ na istotne elementy transakcji i aby następnie rozporządził daną rzeczą jak właściciel, czyli był czynną stroną transakcji, w ramach której kolejna w szeregu dostawa, tj. dostawa na rzecz nabywcy, będzie dokonana (uznana za dokonaną) przez niego. Dostawa łańcuchowa nie oznacza faktycznego wydania towaru na każdym etapie łańcucha, ani nie musi oznaczać, że podmiot uznany za rozporządzający powinien rzeczywiście rozporządzać rzeczą w tym znaczeniu, że przykładowo winien być świadomy wszystkich czynności związanych z dysponowaniem towarem, tj. np. kiedy i kto faktycznie obraca (obracał) towarem”.
W przypadku transakcji łańcuchowych podmiotowi pośredniczącemu (w stanie faktycznym jest to B.) przysługuje prawo do rozporządzania towarem jak właściciel pod warunkiem, że podmiot ten m.in.:
W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym B. pełni rolę aktywnego pośrednika, który ma rzeczywisty wpływ na przebieg, formę i warunki transakcji ze względu na to, że:
Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 16 czerwca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.269.2023.1.KO, kwestia uprawnień i kontroli w zakresie zawieranych transakcji zakupu paliwa przy użyciu kart paliwowych również ma znaczenie dla klasyfikacji transakcji zakupu:
„(...) stwierdzić należy, że Wystawca nie ogranicza się wyłącznie do wydania kart Państwu, za pośrednictwem których możliwy jest zakup towarów i usług, ale pełni rolę aktywnego pośrednika, mającego wpływ na warunki, w jakich dokonywane są transakcje. Tym samym, w ramach wskazanego w opisie sprawy schematu współpracy pomiędzy stronami z wykorzystaniem ww. kart paliwowych, dochodzi do sprzedaży towarów/usług przez Partnerów na rzecz dostawcy Wystawcy, a następnie odsprzedaży tych towarów/usług przez Wystawcę na rzecz Państwa.
W konsekwencji należy uznać, że transakcje dokonywane pomiędzy Wystawcą a Państwem w zakresie zakupów towarów i usług, dokonywanych przy pomocy kart, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, które w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowane będą według właściwych stawek podatku VAT dla danego przedmiotu sprzedaży”.
W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym warunek, aby Spółka ponosiła całość kosztów związanych z nabyciem Towaru/Usług (z wyłączeniem podmiotu pośredniczącego), nie jest spełniony.
Spółka nie nabywa Towarów/Usług bezpośrednio od dostawców, lecz nabywa je od B., która pełni rolę aktywnego pośrednika. Do fizycznego przeniesienia posiadania Towarów dochodzi bezpośrednio pomiędzy Punktem Akceptacji (stacją paliw) a Spółką, jednak to B. kształtuje warunki nabycia Towarów/Usług, w tym miejsca nabycia, ilość, jakość, moment zakupu oraz sposób wykorzystania Towaru. B. ma również wpływ na ostateczną cenę, nalicza rabaty i dodatkowe opłaty serwisowe, co oznacza, że Spółka nie ponosi całości kosztów związanych z nabyciem Towaru z wyłączeniem podmiotu pośredniczącego.
Biorąc pod uwagę określone w Interpretacji Ogólnej warunki dla uznania transakcji pomiędzy Spółką i B. za świadczenie usług, należy wskazać, że:
B. dokonuje sprzedaży na rzecz Spółki według indywidualnie wynegocjowanych cen za nabycie paliwa i innych towarów - wysokość ceny (ostatecznie rabat do ceny widocznej w Punktach Akceptacji) zależy na przykład od sieci Punktów Akceptacji (stacji paliw), w których Spółka nabywa Towary, gdyż w zależności od stacji rabat za określoną ilość tankowanego paliwa konkretnego rodzaju odnosi się albo do ceny notowanej w Punktach Akceptacji albo do cen hurtowych i nabywanego przez Spółkę typu paliwa. Oznacza to, że B. faktycznie ponosi część kosztów nabycia Towarów/Usług, które są następnie sprzedawane Spółce.
Wniosek:
Nie są spełnione określone w Interpretacji Ogólnej warunki determinujące uznanie transakcji za świadczenie usług. W konsekwencji, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcje sprzedaży Towarów z wykorzystaniem SK pomiędzy B. a Spółką stanowią opodatkowane podatkiem VAT dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Zasadność uznania transakcji pomiędzy B. a Wnioskodawcą jako dostawy towarów znajduje również potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach podatkowych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
Odnosząc kwestię kwalifikacji transakcji na grunt prawa do odliczenia VAT naliczonego, to zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, cyt.: „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.
Przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT jest ściśle związany z zasadą neutralności podatkowej wspólnotowego systemu VAT. Zasada neutralności VAT polega na tym, że przez realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego, podatnik nie ponosi faktycznie ciężaru tego podatku. Oznacza to, że VAT dla podatników uczestniczących w obrocie towarami i usługami, którzy nie są ostatecznymi odbiorcami, nie może być obciążeniem. Prawo do odliczenia zostało wprowadzone po to, by całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego w toku jego działalności gospodarczej z tytułu nabywanych towarów i usług dla tej działalności, co potwierdza chociażby wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2022 r. (sygn. akt I FSK 236/19).
Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 1, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:
Artykuł 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT wskazuje natomiast, że „kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi”.
Ponadto, w celu skorzystania z prawa do odliczenia spełnione muszą zostać dodatkowe warunki:
Jednocześnie, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje, jeżeli wystąpi jakakolwiek z negatywnych przesłanek odliczenia, wymienionych w art. 88, art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT.
Na szczególną uwagę w omawianych okolicznościach zasługuje art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, Zgodnie z jego treścią, cyt.: „nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku”.
Podatnik nie może bowiem skorzystać z prawa do odliczenia podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że w przypadku nieprawidłowego naliczenia przez sprzedawcę podatku VAT na fakturze, nabywca nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego z błędnie wystawionej faktury.
W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wszystkie warunki do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących dostawę Towarów/Usług przez B. na rzecz Spółki zostały spełnione, gdyż:
1. Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce,
2. nabywane przy wykorzystaniu SK Towary lub Usługi są związane z eksploatacją pojazdów samochodów wykorzystywanych przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej, tj. do czynności opodatkowanych VAT,
3. nie występuje żadna negatywna przesłanka uniemożliwiająca odliczenie VAT, w szczególności dostawa Towarów/Usług nie stanowi czynności zwolnionej z VAT.
W związku z powyższym, Spółce przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B., dokumentujących zakup Towarów lub świadczenie Usług przy wykorzystaniu SK.
Przepisy ustawy o VAT zawierają jednak ograniczenie dla odliczenia podatku naliczonego związanego z pojazdami samochodowymi. Stosownie do art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, cyt.: „w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika”.
Zgodnie z art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT, cyt.: „do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów”.
W myśl art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, cyt.: „przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika”.
Stosownie do art. 86a ust. 4 i ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, cyt.:
„4. Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
5. Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:
1) przeznaczonych wyłącznie do:
a) odprzedaży,
b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika”.
Przepis art. 86a ust. 9 ustawy o VAT zawiera katalog pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT.
W opisanym stanie faktycznym, Spółka nie posiada w swojej flocie pojazdów, które mogłyby być uznawane za wykorzystywane wyłącznie do jej działalności gospodarczej - Spółka nie prowadzi niezbędnej ewidencji ani konstrukcja pojazdów nie wyklucza ich użycia do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
W tym stanie rzeczy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B. na rzecz Spółki, dokumentujących dostawy Towarów lub świadczenie Usług, za które płatność następuje przy wykorzystaniu SK, na zasadach przewidzianych w przepisach art. 86a ustawy o VAT.
Podsumowując, w świetle powołanych powyżej przepisów ustawy o VAT, orzecznictwa TSUE oraz interpretacji podatkowych wydanych przez Dyrektora KIS, należy stwierdzić, że:
1) W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Punkty Akceptacji (stacje paliw) dokonują dostawy Towarów (w szczególności paliwa) lub świadczenia Usług na rzecz B., które są następnie przedmiotem odsprzedaży przez B. na rzecz Spółki, za które płatność jest realizowana z wykorzystaniem SK (B. dysponuje Towarami jak właściciel);
2) B. w ramach transakcji łańcuchowej dokonuje dostawy Towarów na rzecz Spółki w rozumieniu art. 7 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowanej według stawek VAT właściwych dla sprzedawanych Towarów;
3) Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B. na rzecz Spółki, dokumentujących dostawy Towarów/Usług, za które płatność następuje przy wykorzystaniu SK, na zasadach przewidzianych w przepisach art. 86a ustawy o VAT.
W tym miejscu Wnioskodawca zwraca uwagę, że cytowana powyżej interpretacja Ogólna Ministra Finansów z dnia 15 lutego 2021 r. sygn. PT9.8101.3.2020 w sprawie prawidłowego kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych realizowanych w modelu trójstronnym jako dostawy towarów albo świadczenia usług, nie ma bezpośredniego zastosowania do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku.
W ocenie Wnioskodawcy powyższa Interpretacja Ogólna nie znajdzie zastosowania w opisanym we wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, ze względu na inny model i charakter transakcji, w związku z tym przepis art. 14b § 5a Ordynacji podatkowej nie będzie miał w niniejszej sprawie zastosowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z kolei art. 8 ust. 2a ustawy stanowi, że:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Powołany przepis obejmuje sytuację, w której podmiot świadczący (odsprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a, b ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu:
a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy podatku VAT czynni.
W kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących pojazdów samochodowych ustawa zawiera szereg przepisów szczególnych. W tym zakresie należy przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
W myśl art. 86a ust. 2 tego artykułu:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Na podstawie ust. 3 ww. artykułu:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
W myśl art. 86a ust. 4 ustawy:
Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że:
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia kwestii czy przysługuje Państwu prawo odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B. na Państwa rzecz, dokumentujących dostawę Towarów lub świadczenie Usług, za które płatność następuje przy wykorzystaniu kart serwisowych.
W związku z tym, że w opisanych przez Państwa transakcjach występują trzy wskazane podmioty, to kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności jest ustalenie, czy transakcje dokonywane pomiędzy B. a Państwem (podmiotem dokonującym zakupów na podstawie kart serwisowych) stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
W powyższym zakresie należy wskazać na orzeczenie TSUE z 6 lutego 2003 r. w sprawie C-185/01 (Auto Lease Holland BV), którego tezy mają istotne znaczenie dla analizy niniejszej sprawy. W ww. orzeczeniu Trybunał podkreślił, że pojęcie „dostawa towarów” należy interpretować jako przeniesienie prawa do dysponowania majątkiem rzeczowym jak właściciel, nawet jeśli nie występuje przeniesienie prawa własności tego majątku w sensie prawnym. Przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel nie musi wiązać się z cywilnoprawnym przeniesieniem własności, lecz polega na przeniesieniu władztwa ekonomicznego (rozporządzanie, dysponowanie, posiadanie) nad towarami. W punkcie 32 swojego uzasadnienia Trybunał stwierdził, że „z literalnego brzmienia przepisu wynika wprost, że „dostawa towarów” nie odnosi się do przeniesienia własności, przewidzianego wewnętrznymi przepisami państw członkowskich”. Jednocześnie podkreślił, że pojęcie to należy rozumieć w ten sposób, iż obejmuje swoim zakresem każde przeniesienie aktywów materialnych przez jedną stronę w ten sposób, że uprawnia to drugą stronę takiej transakcji do faktycznego rozporządzania tą rzeczą, na takich prawach jakby był właścicielem”.
Powyższe zaakceptowano również w wyroku TSUE z dnia 15 maja 2019 r. w sprawie C-235/18 Vega International Car Transport and Logistic - Trading GmbH dotyczącym zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji przeprowadzanych przy użyciu kart paliwowych. Trybunał stwierdził, że rozważania przedstawione w orzeczeniu C-185/01 w odniesieniu do art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy znajdują zastosowanie do okoliczności niniejszej sprawy w odniesieniu do wykładni pojęcia „dostawy towarów” w rozumieniu art. 14 ust. 1 dyrektywy 2006/112. Należy zatem zbadać, czy dostawcy paliw faktycznie przenieśli na Vega International lub Vega Poland uprawnienie do dysponowania paliwem jak właściciel.
Mając na uwadze powołane orzecznictwo Trybunału, w celu określenia statusu podatkowego danej czynności każdorazowo należy dokonać analizy istotnych postanowień umowy zawartej pomiędzy stronami. W odniesieniu do możliwości zakwalifikowania opisanych transakcji z udziałem kart serwisowych jako transakcji (dostaw) łańcuchowych należy podkreślić, że warunkiem niezbędnym zaistnienia omawianego unormowania jest to, że towar zostaje wydany przez pierwszy podmiot ostatniemu w kolejności podmiotowi, przy czym podmioty pośredniczące w ogóle nie wchodzą w fizyczne posiadanie przedmiotu dostawy. Wskazany przepis bazuje na konstrukcji opartej na fikcji prawnej, zgodnie z którą - dla potrzeb VAT - przyjmuje się, że dostawy towarów dokonuje każdy podmiot uczestniczący w transakcji łańcuchowej, mimo że wydanie towaru ma miejsce tylko raz.
W kontekście powyższego istotne jest uznanie, że na każdym z podmiotów uczestniczących w takiej transakcji następuje przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel, czyli - w istocie - przeniesienie (uznanie, że dokonało się takie przeniesienie) praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz ustalania warunków takiego korzystania. W przypadku zatem, gdy kolejny w łańcuchu podmiot (pośrednik) ma prawo do kształtowania ceny towaru, warunków jego nabycia, a ponadto obciążony jest ponoszeniem obowiązków reklamacyjnych w stosunku do np. wadliwego towaru, to uznać należy, że podmiot taki posiada prawo do faktycznego rozporządzania rzeczą jak właściciel.
Jeżeli zatem z zawartych postanowień wynika, że drugi w łańcuchu podmiot (pośrednik) ma wpływ na wspomniane wyżej istotne elementy kształtujące obrót danym towarem, to wówczas należy uznać, że rozporządza on daną rzeczą jak właściciel, czyli jest czynną stroną transakcji, w ramach której kolejna w szeregu dostawa na rzecz nabywcy będzie dokonana (uznana za dokonaną) przez niego.
Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że schemat transakcji realizowanych za pośrednictwem B. przy wykorzystaniu kart serwisowych (SK) we wskazanym przez Państwa modelu, odpowiada modelowi transakcji łańcuchowych opisanych powyżej. W pierwszej transakcji pomiędzy Stacją paliw (Punktem Akceptacji) a B., dochodzi do dostawy towaru, a następnie B. odsprzedaje nabywane towary na Państwa rzecz. Fizyczne wydanie towarów ma natomiast miejsce pomiędzy Stacją paliw (Punktem Akceptacji) - pierwszym podmiotem w łańcuchu, a Państwem - ostatnim podmiotem w łańcuchu. Zatem B. występuje tu jako pośrednik, który uczestniczy w łańcuchu dostaw, będąc zarówno nabywcą, jak i dostawcą towarów.
Przedstawione w opisie sprawy informacje przemawiają za uznaniem, że B. posiada prawo dysponowania towarami jak właściciel, jest aktywnym uczestnikiem w łańcuchu dostaw towarów, które nabywane są przez Państwa z wykorzystaniem karty serwisowej. Za powyższym stwierdzeniem przemawiają poniższe okoliczności, z których wynika, że:
Zatem, biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że B. nie ogranicza się wyłącznie do wydania Państwu kart, za pośrednictwem których możliwy jest zakup towarów i usług, ale pełni rolę aktywnego pośrednika, mającego wpływ na warunki, w jakich dokonywane są transakcje. Tym samym, w ramach wskazanego w opisie sprawy schematu współpracy pomiędzy stronami z wykorzystaniem ww. kart serwisowych (SK), dochodzi do sprzedaży Towarów oraz świadczenia Usług przez Stacje paliw (Punkty Akceptacji) na rzecz dostawcy B., a następnie odsprzedaży tych Towarów i Usług przez B. na rzecz Państwa.
W konsekwencji należy uznać, że transakcje dokonywane pomiędzy B. a Państwem w zakresie zakupów Towarów oraz świadczenia Usług, dokonywanych przy pomocy kart serwisowych (SK), stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. odpłatną dostawę towarów, która w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowana jest według właściwych stawek podatku VAT dla danego przedmiotu sprzedaży.
Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi są wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W omawianej sprawie warunki do odliczenia są spełnione, gdyż jak wynika z okoliczności sprawy, są Państwo podmiotem prowadzącym działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, a nabywane przy wykorzystaniu kart serwisowych Towary i Usługi są wykorzystywane przez Państwa do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.
W związku z tym przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez B. na Państwa rzecz, dokumentujących dostawę Towarów lub świadczenie Usług, za które płatność następuje przy wykorzystaniu kart serwisowych zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 86a i art. 88 ustawy w zakresie odliczania podatku naliczonego od zakupu paliwa oraz Towarów związanych z eksploatacją samochodów osobowych.
Zatem stanowisko Państwa jest prawidłowe.
Ponadto, należy zauważyć, że Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej działając na podstawie art. 14a § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, w celu zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe wydał interpretację ogólną w sprawie prawidłowego kwalifikowania dla celów podatku od towarów i usług transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych, realizowanych w modelu trójstronnym jako dostawy towarów albo świadczenia usług nr PT9.8101.3.2020 z 15 lutego 2021 r. (Dz. Urz. Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 2021 r. poz. 13). Interpretacja ta odnosi się do przypadków, w których uczestnikami transakcji z użyciem kart paliwowych są trzy podmioty - podmiot pośredniczący, odbiorca oraz dostawca. Karty paliwowe są udostępnione (przekazane) odbiorcy (użytkownikowi karty) przez podmiot pośredniczący, który nie jest emitentem kart paliwowych, ani jednocześnie dostawcą (prowadzącym stacje paliw). We wskazanym w interpretacji ogólnej modelu karty paliwowe nie są bezpośrednio przekazywane korzystającemu przez emitenta karty.
Zatem powyższa interpretacja ogólna nie znajdzie zastosowania w opisanym we wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, ze względu na inny model współpracy między stronami transakcji.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo