Wnioskodawca jest przedsiębiorcą wprowadzającym napoje w opakowaniach objętych systemem kaucyjnym (butelki PET, puszki metalowe, butelki szklane). Pobiera on kaucję od odbiorców, która następnie jest przekazywana podmiotowi reprezentującemu system kaucyjny. Dostawy towarów są dokumentowane fakturami VAT, a w…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku wystawienia faktury korygującej w przypadku, jeżeli z ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 11ia ustawy będzie wynikało, że powstała różnica w wartości kaucji wynikająca z różnicy pomiędzy ilością wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym, a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest wprowadzającym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 927 ze zm., dalej: „ustawa opakowaniowa”).
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca będzie dokonywał dostaw produktów (napojów) w opakowaniach objętych systemem kaucyjnym, wskazanych w Załączniku nr 1a do ustawy opakowaniowej, tj.
dalej łącznie jako „Opakowania”. W dalszej części wniosku napoje w Opakowaniach będą określane jako „Napoje”. Dostawy Napojów będą realizowane przez Wnioskodawcę bezpośrednio albo w ramach umowy komisu.
Zgodnie z art. 8 pkt 13a ustawy opakowaniowej, ilekroć w ustawie jest mowa o systemie kaucyjnym - rozumie się przez to system, w którym przy sprzedaży produktów w opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będących napojami, pobierana jest kaucja, która jest zwracana użytkownikowi końcowemu w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego systemem kaucyjnym albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania objętego systemem kaucyjnym.
Na podstawie art. 8 pkt 6a ustawy opakowaniowej, przez kaucję rozumie się określoną kwotę pieniężną pobieraną w momencie sprzedaży produktu w opakowaniu na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego napojem, zwracaną w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego systemem kaucyjnym albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania objętego systemem kaucyjnym.
Jak stanowi art. 40g ust. 1 pkt 4 ustawy opakowaniowej, system kaucyjny nie wymaga okazania dowodu zakupu produktu w opakowaniu na napoje objętym systemem kaucyjnym w celu zwrotu pobranej kaucji.
Zgodnie z art. 40g ust. 16 ustawy opakowaniowej, kaucję pobiera się na etapach dystrybucji produktu w opakowaniu, o którym mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego napojem, poprzedzających sprzedaż tego produktu użytkownikowi końcowemu oraz od użytkownika końcowego nabywającego ten produkt.
Zgodnie z art. 40g ust. 17 ustawy opakowaniowej, wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje albo wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje uczestniczący w danym systemie kaucyjnym są obowiązani do przekazania pobranej kaucji podmiotowi reprezentującemu prowadzącemu dany system kaucyjny, z którym zawarli umowę, w terminach do:
1) siódmego dnia miesiąca, za okres od piętnastego do ostatniego dnia miesiąca poprzedniego;
2) dwudziestego pierwszego dnia miesiąca, za okres od pierwszego do czternastego dnia miesiąca.
Dostawy towarów na rzecz innych podatników VAT (tzw. sprzedaż B2B) są dokumentowane przez Wnioskodawcę poprzez wystawianie na ich rzecz faktur sprzedażowych zgodnie z dyspozycją art. 106b ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy o VAT w razie zaistnienia zdarzeń wpływających m.in. na wysokość podstawy opodatkowania, Wnioskodawca wystawia na rzecz nabywców odpowiednie faktury korygujące, które zawierają elementy wymagane zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy o VAT.
Wnioskodawca zawrze umowę z wybranym podmiotem reprezentującym i przystąpi do utworzonego przez ten podmiot systemu kaucyjnego. Z dniem uruchomienia systemu kaucyjnego wprowadzanie i zbiórka Opakowań, w których dostarczane są produkty Wnioskodawcy, a także odpadów opakowaniowych, będzie odbywała się w ramach systemu kaucyjnego prowadzonego przez ten podmiot reprezentujący.
Wnioskodawca będzie pobierał od odbiorców swoich produktów kaucję w wysokości przewidzianej przez właściwe przepisy wykonawcze, w tym w odpowiedni sposób będzie także dokonywany pobór kaucji w modelu komisowym.
Pobrana kaucja będzie przekazywana do podmiotu reprezentującego we właściwym terminie przewidzianym przytoczonymi powyżej przepisami ustawy opakowaniowej.
Pytanie
Czy jeżeli z ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 11ia ustawy o VAT będzie wynikało, że powstała różnica w wartości kaucji wynikająca z różnicy pomiędzy ilością wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku, to w związku z obowiązkiem podwyższenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 12c ustawy o VAT, Wnioskodawca ma obowiązek wystawienia faktury korygującej zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli z ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 11ia ustawy o VAT będzie wynikało, że powstała różnica w wartości kaucji wynikająca z różnicy pomiędzy ilością wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku, to w związku z obowiązkiem podwyższenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 12c ustawy o VAT, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku wystawienia faktury korygującej zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury:
podatnik wystawia fakturę korygującą.
W świetle odpowiednich przepisów art. 106j ust. 2, faktura korygująca powinna zawierać m.in.:
Art. 29a ust. 11a ustawy o VAT przewiduje, że do podstawy opodatkowania nie wlicza się kaucji pobieranej za opakowanie objęte systemem kaucyjnym, jeżeli podatnik dokonał dostawy towaru w tym opakowaniu.
W świetle art. 29a ust. 12c, w przypadku niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania lub odpadu opakowaniowego objętych systemem kaucyjnym wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje podwyższa podstawę opodatkowania na ostatni dzień roku o różnicę w wartości kaucji wynikającą z wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku. Kwota tej różnicy zawiera kwotę podatku. Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje jest obowiązany do podwyższenia podstawy opodatkowania w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku, dla którego ustalono różnicę w wartości kaucji.
Zgodnie z art. 17b ustawy o VAT, podmiot reprezentujący, który zawarł umowy z wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje, jest płatnikiem podatku od kaucji pobranych przez tych wprowadzających za opakowania objęte systemem kaucyjnym, które nie zostały zwrócone w tym systemie.
Na mocy art. 109 ust. 11ia ustawy o VAT, wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje oraz podmiot reprezentujący są obowiązani do prowadzenia ewidencji w postaci elektronicznej zawierającej dane niezbędne do określenia podstawy opodatkowania, w tym o wprowadzonych do obrotu opakowaniach objętych systemem kaucyjnym, z podziałem na rodzaje tych opakowań, o ich liczbie i wartości pobranej kaucji w danym roku oraz o zwróconych opakowaniach i odpadach opakowaniowych objętych systemem kaucyjnym, z podziałem na rodzaje tych opakowań lub odpadów opakowaniowych, o ich liczbie i wartości zwróconej kaucji w danym roku. Ewidencja podmiotu reprezentującego jest prowadzona z podziałem na wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje.
Zgodnie z art. 109 ust. 11ib ewidencja, o której mowa w ust. 11ia, jest udostępniana przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje oraz przez podmiot reprezentujący drogą elektroniczną na każde żądanie organu podatkowego.
Na podstawie art. 109 ust. 11ic ustawy o VAT ewidencję, o której mowa w ust. 11ia, przechowuje się przez okres 5 lat od zakończenia roku, w rozliczeniu za który ustalono podstawę opodatkowania wynikającą z różnicy między wartością pobranej kaucji za opakowania objęte systemem kaucyjnym wprowadzone do obrotu w danym roku a wartością zwróconej kaucji za opakowania lub odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym w danym roku.
W świetle powyższych przepisów należy więc stwierdzić, że zgodnie z regulacjami w zakresie VAT, korekta faktury dokonywana jest, co do zasady, w związku z zaistnieniem konkretnego zdarzenia, które wpłynęło na treść faktury pierwotnej, np. zmiana podstawy opodatkowania, zwrot towarów, zwrot zapłaty lub stwierdzenie pomyłki w odniesieniu do sprzedaży wykazanej na danej fakturze. Korekta podstawy opodatkowania sprzedaży, w stosunku do której zaistniał obowiązek wystawienia faktury, odnosi się zatem każdorazowo do pewnej konkretnej transakcji, która zaistniała w przeszłości, oraz do wystawionej do niej faktury pierwotnej o unikalnym numerze.
Jednocześnie ze względu na szerokie brzmienie art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, nie jest, co do zasady, w zharmonizowanym systemie opodatkowania VAT możliwe wystąpienie zmian w zakresie sprzedaży, która została zafakturowana, bez dokonania korekty faktury pierwotnej. Korekta takiej faktury powinna nastąpić na podstawie faktury korygującej, która jest prawidłowo wystawiona i zawiera wszystkie przewidziane w ustawie o VAT elementy.
Odnosząc powyższe do specyfiki systemu kaucyjnego wynikającego ze zmian do ustawy opakowaniowej, należy zauważyć na jedną z jego zasadniczych właściwości, jaką jest brak wymogu okazania dowodu zakupu przy zwrocie Opakowań w systemie kaucyjnym (zgodnie z art. 40g ust. 1 pkt 4 ustawy opakowaniowej). Oznacza to, że w świetle uregulowań dot. systemu kaucyjnego zasadą jest, iż nie istnieje bezpośrednie powiązanie między konkretną transakcją sprzedaży a zwrotem Opakowania. W rezultacie nie ma możliwości bezsprzecznego zidentyfikowania, które konkretnie Opakowanie nie zostało zwrócone i przypisania go do konkretnej sprzedaży.
W konsekwencji także rozwiązanie przewidujące obowiązek zbiorczego podwyższenia podstawy opodatkowania odnoszący się do wszystkich wprowadzonych w danym roku do obiegu opakowań oraz wartości pobranych kaucji jest systemowo co do swoich założeń sprzeczne z obowiązkiem wystawienia faktury korygującej. Jednocześnie zbiorczy charakter korekty opisanej w art. 29a ust. 12c uniemożliwia realizację obowiązku skorygowania faktury pierwotnej.
Biorąc pod uwagę konieczność zwiększenia podstawy opodatkowania w sposób zbiorczy, podatnik nie będzie miał bowiem możliwości przypisania tej podstawy opodatkowania oraz związanego z nią zwiększenia kwoty VAT do zapłaty do konkretnej transakcji zrealizowanej na rzecz konkretnego nabywcy. Ze względu na specyfikę systemu kaucyjnego ani wprowadzający, ani podmiot reprezentujący nie będą nigdy posiadali wiedzy, do jakiej sprzedaży, na rzecz jakiego kontrahenta, a tym bardziej do jakiej jednostkowej faktury dokumentującej sprzedaż danych napojów przypisać nadwyżkę kaucji. Dane te nie są dostępne w ramach prowadzonej ewidencji ani na poziomie Wnioskodawcy jako wprowadzającego, ani na poziomie podmiotu reprezentującego.
W świetle wprowadzonych przepisów, z punktu widzenia ustalania kwoty korekty podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 12c ustawy o VAT, decydujące znaczenie ma wyłącznie zagregowana liczba opakowań danego rodzaju (identyfikowanego kodem EAN) wprowadzonych do obrotu w danym roku w zestawieniu z zagregowaną liczbą opakowań tego samego rodzaju zwróconych w tym samym okresie. Roczna korekta podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, związana z systemem kaucyjnym, dokonywana jest zatem na podstawie salda wynikającego z prowadzonej w powyższy sposób ewidencji, uwzględniającego różnicę pomiędzy liczbą opakowań wprowadzonych, a zwróconych w danym roku. Jednocześnie, w związku z brakiem technicznych możliwości identyfikacji poszczególnych jednostek opakowań i ich powiązania z konkretnymi, tj. zindywidualizowanymi transakcjami sprzedaży, nie jest możliwe przypisanie poszczególnych jednostek opakowań w procesie zwrotu do poszczególnych pierwotnych transakcji sprzedaży napojów zrealizowanych na rzecz konkretnych nabywców.
W tym kontekście system kaucyjny, oparty na zbiorczym (a nie indywidualnym) rozliczeniu nadwyżki kaucji, nie pozwala Wnioskodawcy na wystawienie faktury korygującej w sposób odpowiadający wymogom art. 106j ust. 2 ustawy o VAT.
Wnioskodawca, pomimo prowadzenia ewidencji, nie będzie w jej ramach posiadał danych, które umożliwiłyby jednoznaczne przypisanie korekty do konkretnej transakcji z danym kontrahentem, a tym samym do konkretnej faktury, to nie jest możliwe podanie numeru identyfikującego fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, której dotyczy korekta, a tym bardziej szeregu innych danych zawartych w fakturze pierwotnej, takich, jak zawarte w fakturze pierwotnej, m.in. daty wystawienia, numeru, imion i nazwisk lub nazwy podatnika i nabywcy oraz ich adresów, a także nazwy (rodzaju) towarów objętych korektą.
Art. 29a ust. 12c ustawy o VAT, w obecnie obowiązującym brzmieniu tym bardziej nie pozwala na prezentację wartości skorygowanej podstawy opodatkowania czy skategoryzowanie korekty podstawy opodatkowania na fakturze korygującej według odpowiednich stawek podatkowych, który to obowiązek wynika bezpośrednio z art. 106j ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT.
W świetle powyżej przedstawionych argumentów, jeżeli z ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 11ia ustawy o VAT będzie wynikało, że powstała różnica w wartości kaucji wynikająca z różnicy pomiędzy ilością wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku, w związku z obowiązkiem podwyższenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 12c ustawy o VAT, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku wystawienia faktury korygującej zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ( …).
Na podstawie art. 2 pkt 49a-52 ustawy:
ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
systemie kaucyjnym - rozumie się przez to system kaucyjny w rozumieniu art. 8 pkt 13a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 927 i 1911).
wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje - rozumie się przez to podatnika będącego podmiotem, o którym mowa w art. 8 pkt 21a lub 21b ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, uczestniczącego w systemie kaucyjnym.
odpadzie opakowaniowym - rozumie się przez to odpad opakowaniowy w rozumieniu art. 8 pkt 8 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi zwracany w ramach systemu kaucyjnego.
podmiocie reprezentującym - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 40h ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.
Natomiast w myśl art. 17b ustawy:
podmiot reprezentujący, który zawarł umowy z wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje, jest płatnikiem podatku od kaucji pobranych przez tych wprowadzających za opakowania objęte systemem kaucyjnym, które nie zostały zwrócone w tym systemie.
Zgodnie z art. 8 pkt 6a, pkt 13a oraz pkt 21a i 21b ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 870):
ilekroć w ustawie jest mowa o:
kaucji - rozumie się przez to określoną kwotę pieniężną pobieraną w momencie sprzedaży produktu w opakowaniu na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego napojem, zwracaną w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego systemem kaucyjnym albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania objętego systemem kaucyjnym;
systemie kaucyjnym - rozumie się przez to system, w którym przy sprzedaży produktów w opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będących napojami, pobierana jest kaucja, która jest zwracana użytkownikowi końcowemu w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego systemem kaucyjnym albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania objętego systemem kaucyjnym;
wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będących napojami, z wyłączeniem sprzedaży bezpośredniej polegającej na dostarczaniu napojów w opakowaniach przez wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje;
wprowadzającym bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach na napoje wielokrotnego użytku, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, będących napojami, dokonującego wyłącznie sprzedaży bezpośredniej polegającej na dostarczaniu napojów w opakowaniach przez wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje do miejsca ustalonego między tym wprowadzającym a nabywającym i jednocześnie odbieraniu przez tego wprowadzającego opakowań po produktach tego samego rodzaju, wprowadzonych do obrotu przez tego samego wprowadzającego.
Natomiast stosownie do art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
ilekroć w ustawie jest mowa o wprowadzeniu do obrotu - rozumie się przez to odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie opakowań lub produktów w opakowaniach po raz pierwszy na terytorium kraju w celu używania lub dystrybucji; za wprowadzenie do obrotu uważa się także:
a) import opakowań,
b) import produktów w opakowaniach,
c) wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań,
d) wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach
- dokonywane na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej.
Zgodnie z treścią art. 103 ust. 5da ustawy:
płatnik, o którym mowa w art. 17b, jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek właściwego urzędu skarbowego za okres roku, w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po roku, dla którego ustalono różnicę w wartości kaucji wynikającą z wprowadzonych do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym i z opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku.
Zgodnie z art. 109 ust. 11ia ustawy:
wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje oraz podmiot reprezentujący są obowiązani do prowadzenia ewidencji w postaci elektronicznej zawierającej dane niezbędne do określenia podstawy opodatkowania, w tym o wprowadzonych do obrotu opakowaniach objętych systemem kaucyjnym, z podziałem na rodzaje tych opakowań, o ich liczbie i wartości pobranej kaucji w danym roku oraz o zwróconych opakowaniach i odpadach opakowaniowych objętych systemem kaucyjnym, z podziałem na rodzaje tych opakowań lub odpadów opakowaniowych, o ich liczbie i wartości zwróconej kaucji w danym roku. Ewidencja podmiotu reprezentującego jest prowadzona z podziałem na wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje.
Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:
podstawa opodatkowania obejmuje:
1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:
podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
W myśl art. 29a ust. 10 ustawy:
podstawę opodatkowania obniża się o:
1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.
Stosownie do art. 29a ust. 11 ustawy:
do podstawy opodatkowania nie wlicza się wartości opakowania, jeżeli podatnik dokonał dostawy towaru w opakowaniu zwrotnym, pobierając kaucję za to opakowanie lub określając taką kaucję w umowie dotyczącej dostawy towaru.
Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 11a ustawy:
do podstawy opodatkowania nie wlicza się kaucji pobieranej za opakowanie objęte systemem kaucyjnym, jeżeli podatnik dokonał dostawy towaru w tym opakowaniu.
Na podstawie art. 29a ust. 12 ustawy:
w przypadku niezwrócenia przez nabywcę opakowania, o którym mowa w ust. 11, podstawę opodatkowania podwyższa się o wartość tego opakowania:
1) w dniu następującym po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot opakowania - jeżeli tego opakowania nie zwrócono w terminie określonym w umowie;
2) 60. dnia od dnia wydania opakowania - jeżeli w umowie nie określono terminu zwrotu tego opakowania.
W myśl art. 29a ust. 12c ustawy:
w przypadku niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania lub odpadu opakowaniowego objętych systemem kaucyjnym wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje podwyższa podstawę opodatkowania na ostatni dzień roku o różnicę w wartości kaucji wynikającą z wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku. Kwota tej różnicy zawiera kwotę podatku. Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje jest obowiązany do podwyższenia podstawy opodatkowania w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku, dla którego ustalono różnicę w wartości kaucji.
Na podstawie art. 29a ust. 12d ustawy:
jeżeli w danym roku wartość kaucji wynikająca z opakowań objętych systemem kaucyjnym wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje jest mniejsza niż wartość kaucji wynikająca z opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego, wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje uwzględnia tę różnicę przy ustaleniu podstawy opodatkowania dla:
1) kolejnego roku albo
2) lat następujących po kolejnym roku, jeżeli w kolejnym roku wartość kaucji wynikająca z opakowań objętych systemem kaucyjnym wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje jest mniejsza niż łączna wartość kaucji wynikająca z opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego oraz wartość różnicy wynikającej z roku poprzedniego.
Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy:
w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
Stosownie do art. 29a ust. 14 ustawy o podatku od towarów i usług:
przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.
Art. 40g ust. 1 pkt 4 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wskazuje, że:
system kaucyjny nie wymaga okazania dowodu zakupu produktu w opakowaniu na napoje objętym systemem kaucyjnym w celu zwrotu pobranej kaucji.
Zgodnie z art. 40g ust. 16 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
kaucję pobiera się na etapach dystrybucji produktu w opakowaniu, o którym mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego napojem, poprzedzających sprzedaż tego produktu użytkownikowi końcowemu oraz od użytkownika końcowego nabywającego ten produkt.
Na podstawie art. 40g ust. 17 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje albo wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje uczestniczący w danym systemie kaucyjnym są obowiązani do przekazania pobranej kaucji podmiotowi reprezentującemu prowadzącemu dany system kaucyjny, z którym zawarli umowę, w terminach do:
1) siódmego dnia miesiąca, za okres od piętnastego do ostatniego dnia miesiąca poprzedniego;
2) dwudziestego pierwszego dnia miesiąca, za okres od pierwszego do czternastego dnia miesiąca.
Należy zauważyć, że zadania podmiotu reprezentującego zostały wskazane w art. 40i ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
podmiot reprezentujący w ramach systemu kaucyjnego zapewnia:
1) selektywne zbieranie opakowań i odpadów opakowaniowych w celu osiągania wymaganych poziomów, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy;
2) odbieranie opakowań i odpadów opakowaniowych z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem kaucyjnym;
3) transport opakowań do wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje oraz odpadów opakowaniowych do zakładu przetwarzania odpadów;
4) prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 40n ust. 1, i sporządzanie sprawozdań;
5) rozliczenie kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, w szczególności finansowanie wypłat kaucji dla użytkownika końcowego;
6) finansowanie kosztów zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego i hurtowego oraz inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym.
Mając na uwadze powyższe przepisy, należy stwierdzić, że to wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje albo wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje uczestniczący w danym systemie kaucyjnym jest obowiązany do przekazania pobranej kaucji podmiotowi reprezentującemu prowadzącemu dany system kaucyjny, z którym zawarł umowę, w odpowiednich terminach. Tym samym podmiot reprezentujący będzie dysponował kwotą kaucji przekazaną przez wprowadzającego.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że:
Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku wystawienia faktury korygującej zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w związku z obowiązkiem podwyższenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 12c ustawy o VAT w przypadku, gdy z ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 11ia ustawy o VAT będzie wynikało, że powstała różnica w wartości kaucji wynikająca z różnicy pomiędzy ilością wprowadzonych przez Państwa do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym, a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy,
podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług. Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
Natomiast zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy,
w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2) (uchylony)
3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
- podatnik wystawia fakturę korygującą.
W myśl art. 106j ust. 2 ustawy:
faktura korygująca powinna zawierać:
1) (uchylony)
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2a)numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4) (uchylony)
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.
Przepisy art. 106j ust. 1 określają ściśle, w jakich okolicznościach konieczne jest wystawienie faktury korygującej. Ma to miejsce w momencie, gdy stwierdzono po wystawieniu faktury, że:
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że kaucja pobierana za opakowania objęte systemem kaucyjnym nie jest wliczana do podstawy opodatkowania, jeżeli podatnik dokonał dostawy w opakowaniu objętym tym systemem. Pobór kaucji na każdym etapie obrotu w łańcuchu dostaw nie jest opodatkowany podatkiem VAT. Wynika to bezpośrednio z treści art. 29a ust. 11a ustawy o VAT.
Ewentualne rozliczenie podatku może mieć miejsce u wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje - jeśli na koniec roku kalendarzowego z ewidencji, którą prowadzi wynika, że powstała nadwyżka produktów w opakowaniach na napoje wprowadzonych do obrotu nad liczbą opakowań lub odpadów opakowaniowych podlegających pod system kaucyjny, które zostały zwrócone do systemu.
Art. 29a ust. 12c ustawy o podatku VAT przewiduje szczególny tryb podwyższenia podstawy opodatkowania u wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje w przypadku niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania lub odpadu opakowaniowego objętych systemem kaucyjnym.
W przypadku niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania lub odpadu opakowaniowego objętych systemem kaucyjnym wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje podwyższa podstawę opodatkowania na ostatni dzień roku o różnicę w wartości kaucji wynikającą z wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku. Kwota tej różnicy zawiera kwotę podatku. Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje jest obowiązany do podwyższenia podstawy opodatkowania w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku, dla którego ustalono różnicę w wartości kaucji.
Zasadniczym celem faktury jest dokumentowanie i odzwierciedlenie w pełni mających miejsce zdarzeń gospodarczych. Należy zauważyć, że pobór kaucji na każdym etapie obrotu w łańcuchu dostaw nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, dlatego też dla udokumentowania pobieranej kaucji nie jest wystawiana faktura.
W systemie kaucyjnym zwrot opakowań lub odpadów opakowaniowych nie musi być obligatoryjnie dokonywany w punkcie, w którym dokonano zakupu - co więcej, zwrot ten nie wiąże się z wystawieniem faktury korygującej, ani nie istnieje potrzeba, by jednostka dokonująca zwrotu była w posiadaniu dokumentu potwierdzającego pierwotny zakup.
Treść art. 109 ust. 11ia obliguje podmioty uczestniczące w systemie kaucyjnym (podmiot reprezentujący oraz wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje) do prowadzenia stosownych ewidencji, które będą gromadziły dane niezbędne pozwalające określić podstawę opodatkowania, w tym o wprowadzonych do obrotu opakowaniach objętych systemem kaucyjnym, z podziałem na rodzaje tych opakowań, informację o ich liczbie i wartości pobranej kaucji w danym roku oraz o zwróconych opakowaniach i odpadach opakowaniowych objętych systemem kaucyjnym, z podziałem na rodzaje tych opakowań lub odpadów opakowaniowych, o ich liczbie i wartości zwróconej kaucji w danym roku.
W związku z wprowadzeniem specyficznego systemu kaucyjnego wprowadzono uproszczenie polegające m.in. na braku konieczności przedstawienia dowodu zakupu w momencie zwrotu opakowania lub odpadu opakowaniowego objętego systemem kaucyjnym (tym samym nie jest możliwe bezpośrednie powiązanie konkretnej transakcji sprzedaży ze zwrotem jednostkowego opakowania czy odpadu), jak też rezygnacji z obowiązku rozliczania VAT w związku z niezwróceniem opakowania lub odpadu opakowaniowego przez podatników, którzy co do zasady pośredniczą w dostawach takich towarów. Jednocześnie podatnikiem z tytułu rozliczania VAT od niezwróconych opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych systemem kaucyjnym jest wyłącznie wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje zaś rozliczenie (podwyższenie podstawy opodatkowania) ma charakter zbiorczy na koniec roku. Płatnikiem zaś podatku od różnicy będzie podmiot reprezentujący.
Mając na uwadze specyfikę rozliczania podatku VAT od niezwróconych opakowań na napoje czy odpadów opakowaniowych objętych systemem kaucyjnym, brak jest podstaw do wystawienia faktury korygującej w związku z obowiązkiem podwyższenia podstawy opodatkowania na podstawie art. 29a ust. 12c ustawy o VAT.
Tym samym należy uznać, że w opisanej przez Państwa sytuacji nie będzie miał zastosowania przepis art. 106j ust. 1 ustawy.
Należy zatem stwierdzić, że wynikający z art. 29a ust. 12c ustawy, obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania na ostatni dzień roku o różnicę w wartości kaucji nie spowoduje obowiązku wystawienia przez Państwa faktury korygującej.
Dodatkowe informacje
Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi - w odpowiedniej części - wyłącznie w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej.
W związku z powyższym, nienależną opłatę w kwocie 40 zł, uiszczoną 13 maja 2025 r., zwrócimy - stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej - przekazem pocztowym na Państwa adres, zgodnie z dyspozycją zawartą we wniosku.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo