Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT dla usługi w zakresie transportu sanitarnego do stacji dializ.
Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie transportu osób zamierza świadczyć usługi transportu pacjentów na dializy. Transport będzie odbywał się z miejsca zamieszkania do stacji dializ i z powrotem, na zlecenie lekarza, wyłącznie ze względów medycznych, a odbiorcą usługi będzie Szpital Powiatowy. Przedsiębiorca nie jest podmiotem leczniczym, ale dysponuje specjalnym samochodem sanitarnym spełniającym normę PN-EN 1789 (typ A2), przystosowanym…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnił go Pan pismem z 12 czerwca 2026 r. (wpływ 16 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na transporcie osób i zamierza Pan również świadczyć usługi transportu chorych na dializy.
Transport będzie polegał na przewozie osób z miejsca zamieszkania do stacji dializ oraz ponownym transporcie do miejsca zamieszkania. Posiada Pan samochód specjalny sanitarny.
W rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 450), nie jest Pan podmiotem leczniczym wpisanym do rejestru podmiotów leczniczych.
Usługi, które zamierza Pan świadczyć polegają wyłącznie na transporcie osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania. Usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania wykonywane będą na zlecenie lekarza wyłącznie ze względów medycznych, odbiorcą Pana usług będzie Szpital Powiatowy.
Przewóz osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania jest transportem sanitarnym w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146 ze zm.), czyli przewozem osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.
Usługi przewozu pacjentów wymagających specjalnych warunków transportu z uwagi na ograniczoną mobilność pacjentów samochód wyposażony jest w nosze, pasy bezpieczeństwa i rampy najazdowe dostosowane do wózka inwalidzkiego.
Jest Pan właścicielem pojazdu, którym będzie Pan świadczył usługi objęte przedmiotem transportu. Samochód, którym będzie Pan świadczył usługi to samochód specjalny, który w dowodzie rejestracyjnym ma zapis sanitarny przewóz osób niepełnosprawnych. Stanowi środek transportu lądowego zgodnie z art. 161ba ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Wykonywane przez Pana usługi będą świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza lub psychologa lub też zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Usługa transportu sanitarnego polegającego na przewozie pacjentów do placówki medycznej i do miejsca zamieszkania jest realizowana na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza, co podkreśla jej medyczny charakter. Przywracanie i poprawa zdrowia pacjenta polega na dializie – to procedura medyczna, w której krew pacjenta jest oczyszczana pozaustrojowo. Dzięki czemu pacjenci zachowują prawidłowy stan zdrowia.
Usługi mają ścisły związek z usługami w zakresie opieki medycznej ze względu na pacjentów. Są to osoby dializowane muszą zostać przewiezione do stacji dializ w celach hemodializy w wyznaczonym przez lekarza dniu oraz o wyznaczonej godzinie. Niestawienie się na taką hemodializę skutkuje pogorszeniem staniu zdrowia lub śmiercią. Usługi, które świadczy Pan są niezbędne do wykonania usługi podstawowej dializy z uwagi na zdrowie i życie pacjentów. Często są to osoby starsze, niemające możliwości aby samodzielnie dotrzeć do stacji dializ. Transport sanitarny dla tych osób jest jedynym rozwiązaniem.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na poszczególne pytania, wskazał Pan następujące informacje.
W odpowiedzi na pytanie nr 1: czy posiadany przez Pana samochód sanitarny specjalny spełnia cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane (PN-EN 1789), zgodnie z art. 161ba ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1461 ze zm.), wskazał Pan:
„Tak, posiadam samochód specjalny spełniający Normę (PN-EN 1789).
Typ A: Ambulans transportowy (przewóz pacjentów).
A2: przystosowany do przewozu więcej niż jednego pacjenta.”
W odpowiedzi na pytanie nr 2: czy posiada Pan uprawnienia do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi, wskazał Pan:
„Tak, posiadam uprawnienia do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi”
W odpowiedzi na pytanie nr 3: czy będące przedmiotem zapytania usługi w zakresie transportu sanitarnego do stacji dializ będą świadczone wyłącznie ze względów medycznych, wskazał Pan:
„Tak, transport na dializy będzie świadczony wyłącznie ze względów medycznych na skierowanie od lekarza”.
Pytanie
Czy Pana stanowisko jest prawidłowe, że świadczone przez Pana usługi w zakresie transportu sanitarnego do stacji dializ będą zwolnione z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 12 czerwca 2026 r.)
Pana zdaniem świadczenie usług transportu sanitarnego osób na zlecone przez lekarza dializy, korzysta ze zwolnienia. Zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT: „Zwalnia się od podatku usługi transportu sanitarnego”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi transportu sanitarnego.
Ponieważ ustawodawca na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie zdefiniował pojęcia transportu sanitarnego – zasadne jest odwołanie się do legalnej definicji tego pojęcia sformułowanej w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1461 ze zm.), zwanej dalej ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, oraz pomocniczo do regulacji zawartych w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą.
Należy bowiem zauważyć, że w świetle art. 132 ust. 1 lit. p Dyrektywy państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
Świadczenie usług transportu dla chorych lub rannych osób pojazdami do tego celu przeznaczonymi, przez odpowiednio upoważnione podmioty.
Stosownie do art. 5 pkt 33a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: transport sanitarny - przewóz osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.
W myśl art. 161ba ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych:
Transport sanitarny wykonywany jest specjalistycznymi środkami transportu lądowego, wodnego i lotniczego.
Art. 161ba ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi, że:
Środki transportu sanitarnego, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane.
Zgodnie z art. 161c ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych:
1. Fundusz oraz podmiot leczniczy, zawierają umowy o wykonywanie transportu sanitarnego z podmiotami dysponującymi środkami transportu.
2. Do umów, o których mowa w ust. 1, zawieranych przez Fundusz stosuje się odpowiednio przepisy działu VI.
Powołane przepisy obligują zatem NFZ i podmioty lecznicze do zawierania umów o wykonywanie usług transportu sanitarnego, usługi te są bowiem elementem świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – na zasadach określonych w dziale VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Jednakże warunkiem wskazanym w art. 161c ust. 1 i ust. 2 tej ustawy jest, aby podmioty, z którymi zawierane są te umowy, dysponowały środkami transportu, o których mowa powyżej.
Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pan podmiotem leczniczym wpisanym do rejestru podmiotów leczniczych. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na transporcie osób i zamierza Pan świadczyć usługi transportu chorych na dializy. Transport będzie polegał na przewozie osób z miejsca zamieszkania do stacji dializ oraz ponownym transporcie do miejsca zamieszkania. Posiada Pan samochód specjalny sanitarny (jest Pan właścicielem pojazdu, którym będzie Pan świadczył usługi objęte przedmiotem transportu). Posiadany przez Pana samochód sanitarny specjalny spełnia cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane (PN-EN 1789), zgodnie z art. 161ba ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Typ A: Ambulans transportowy (przewóz pacjentów); A2: przystosowany do przewozu więcej niż jednego pacjenta).
Usługi, które zamierza Pan świadczyć polegają wyłącznie na transporcie osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania. Usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania wykonywane będą na zlecenie lekarza wyłącznie ze względów medycznych, odbiorcą Pana usług będzie Szpital Powiatowy. Przewóz osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania jest transportem sanitarnym w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, czyli przewozem osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu. Usługi przewozu pacjentów wymagających specjalnych warunków transportu z uwagi na ograniczoną mobilność pacjentów samochód wyposażony jest w nosze, pasy bezpieczeństwa i rampy najazdowe dostosowane do wózka inwalidzkiego.
Usługa transportu sanitarnego polegającego na przewozie pacjentów do placówki medycznej i do miejsca zamieszkania będzie realizowana na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza, co podkreśla jej medyczny charakter. Przywracanie i poprawa zdrowia pacjenta polega na dializie – to procedura medyczna, w której krew pacjenta jest oczyszczana pozaustrojowo. Dzięki czemu pacjenci zachowują prawidłowy stan zdrowia. Transport na dializy będzie świadczony wyłącznie ze względów medycznych na skierowanie od lekarza.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadczone przez Pana usługi w zakresie transportu sanitarnego do stacji dializ będą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy.
W odniesieniu do Pana wątpliwości wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku w przypadku świadczenia usług transportu sanitarnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy, podstawowe znaczenie ma jednoznaczne stwierdzenie, że są to faktycznie usługi transportu sanitarnego, tj. transportu chorych lub rannych osób specjalistycznymi środkami transportu, przez odpowiednio upoważnione podmioty. Jedynie do tych czynności bowiem odnosi się zwolnienie, o którym mowa w ww. przepisie.
Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w analizowanym przypadku będzie wykonywał Pan usługę transportu sanitarnego wykorzystując do jej świadczenia samochód, którego jest Pan właścicielem. Posiadany przez Pana samochód sanitarny specjalny spełnia cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane (PN-EN 1789), zgodnie z art. 161ba ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Ponadto posiada Pan uprawnienia do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi. Transport będzie polegał na przewozie osób z miejsca zamieszkania do stacji dializ oraz ponownym transporcie do miejsca zamieszkania. Usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania wykonywane będą na zlecenie lekarza wyłącznie ze względów medycznych, odbiorcą Pana usług będzie Szpital Powiatowy. Przewóz osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania będzie transportem sanitarnym w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Jednocześnie wskazał Pan, że transport na dializy będzie świadczony wyłącznie ze względów medycznych na skierowanie od lekarza.
Zatem biorąc pod uwagę przez przedstawione Pana okoliczności sprawy należy stwierdzić, że świadczona przez Pana usługa w zakresie transportu sanitarnego do stacji dializ będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy, gdyż w Pana sprawie będą spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie ww. przepisu ustawy.
Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo