Prawo do korekty zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT oraz prawa do odliczenia w części przypadającej na uregulowaną część należności.
Wnioskodawca jest spółką zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT, należącą do grupy kapitałowej, prowadzącą działalność w zakresie produkcji, dostaw i usług. W ramach umów z kontrahentami otrzymuje faktury dokumentujące dostawy towarów lub świadczenie usług. Zdarza się, że spółka nie ujmuje otrzymanych faktur w ewidencjach VAT i nie dokonuje odliczenia podatku naliczonego w okresie otrzymania ani w trzech następnych okresach, z powodu wątpliwości co do wysokości wynagrodzenia i konieczności ustalenia zasad rozliczeń. Nie reguluje również należności z tych faktur, co prowadzi do sytuacji, w której od terminu płatności mija ponad 90 dni. Po zakończeniu…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność zostanie uregulowana w całości lub w części (w tym również w drodze kompensaty), tj. zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy w przypadku gdy nie skorzystali Państwo z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury, a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT uregulują Państwo należność, bez konieczności dokonywania korekt podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) Wnioskodawca dołączył do grupy kapitałowej będącej (...) producentem i dostawcą (…). Spółka prowadzi wyspecjalizowaną działalność na rynku (…) w zakresie (…), dokonuje sprzedaży (…), a także świadczy usługi (…). Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zawiera z różnymi podmiotami gospodarczymi (dalej: „Kontrahenci”) umowy dotyczące realizacji określonych przedsięwzięć gospodarczych, w szczególności związanych z wykonywaniem (…) lub innych świadczeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W związku z realizacją wskazanych umów pomiędzy Spółką a Kontrahentem mogą występować sytuacje, w których jedna ze stron wystawia na rzecz drugiej strony faktury dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług.
W praktyce zdarzają się sytuacje, w których Spółka otrzymuje od Kontrahenta fakturę dokumentującą określoną czynność, jednak nie ujmuje jej w ewidencjach VAT oraz nie dokonuje odliczenia VAT naliczonego w rozliczeniu za okres jej otrzymania ani w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych. Taki sposób postępowania jest podyktowany tym, że np. Spółka ma wątpliwości do wysokości należnego wynagrodzenia oraz widzi konieczność ustalenia zasad rozliczenia danego przedsięwzięcia. Spółka nie reguluje również należności wynikającej z takiej faktury. W konsekwencji dochodzi do sytuacji, w której od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze upływa okres przekraczający 90 dni.
W dalszej kolejności, po zakończeniu ustaleń pomiędzy stronami lub po ostatecznym ustaleniu zasad rozliczeń wynikających z realizowanej umowy, Spółka ujmuje fakturę otrzymaną od Kontrahenta w rejestrach VAT. Rozliczenie faktury może nastąpić poprzez bezpośrednią zapłatę zobowiązania przez Spółkę, zapłatę zobowiązania Spółki przez faktora, który na podstawie umowy zawartej ze Spółką dokonuje spłaty zobowiązań Spółki lub poprzez potrącenie (kompensatę).
Może przy tym wystąpić zarówno sytuacja, w której należność wynikająca z faktury otrzymanej przez Spółkę zostanie uregulowana w całości, jak również sytuacja, w której zostanie ona uregulowana jedynie w części.
W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości dotyczące prawidłowego momentu realizacji prawa do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od Kontrahenta w sytuacji, gdy należność wynikająca z tych faktur zostanie uregulowana po upływie 90 dni od dnia terminu płatności określonego na fakturze lub w umowie, a Spółka nie dokonała uprzednio odliczenia VAT naliczonego wynikającego z tych faktur.
Pytania
1. Czy w przypadku, gdy Spółka otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów lub świadczenie usług od Kontrahenta, jednak nie skorzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury w okresie jej otrzymania ani w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, a należność wynikająca z tej faktury zostanie uregulowana dopiero po upływie 90 dni od dnia terminu płatności wskazanego na fakturze lub w umowie, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność ta zostanie faktycznie uregulowana, bez obowiązku dokonywania korekt podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe?
2. Czy w przypadku, gdy Spółka otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów lub świadczenie usług od Kontrahenta, jednak nie skorzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury w okresie jej otrzymania ani w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, a należność wynikająca z faktury otrzymanej przez Spółkę od Kontrahenta zostanie uregulowana jedynie w części (w tym również w drodze kompensaty), Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia VAT naliczonego w części przypadającej na uregulowaną część należności w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiło uregulowanie tej części zobowiązania, bez obowiązku dokonywania korekt podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe w odniesieniu do tej części podatku?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym:
‒ w zakresie pytania nr 1
Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność ta zostanie faktycznie uregulowana, bez obowiązku dokonywania korekt podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe.
‒ w zakresie pytania nr 2
Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego w części przypadającej na uregulowaną część należności w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiło uregulowanie tej części zobowiązania, bez obowiązku dokonywania korekt podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe w odniesieniu do tej części podatku.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
a) Uwagi ogólne
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) tej ustawy, co do zasady, stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Jednocześnie od powyższej zasady dotyczącej odliczenia VAT ustawodawca wprowadził szereg wyjątków oraz ograniczeń, związanych m.in. z nabyciem usług noclegowych i gastronomicznych (z wyjątkami), jak również z odliczeniem podatku naliczonego wynikającego z tzw. pustych faktur.
Niemniej jednak sytuacje, do których odnoszą się wskazane przepisy, pozostają poza zakresem niniejszego wniosku.
b) Zakres zastosowania korekty wynikającej z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT
Niezależnie od wskazanych powyżej wyłączeń dotyczących możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ustawodawca w art. 89b ustawy o VAT przewidział szczególne ograniczenia w możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w odniesieniu do należności, które nie zostały uregulowane w określonym terminie.
Zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do dokonania korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się jednak, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności, o czym stanowi art. 89b ust. 1a ustawy o VAT.
W ocenie Wnioskodawcy z literalnego brzmienia art. 89b ust. 1 ustawy o VAT wynika wprost, że obowiązek dokonania korekty dotyczy wyłącznie sytuacji, w której podatnik uprzednio skorzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z danej faktury. Przepis ten odnosi się bowiem do obowiązku dokonania korekty „odliczonej kwoty podatku”.
W konsekwencji obowiązek dokonania korekty, o którym mowa w art. 89b ustawy o VAT, może dotyczyć wyłącznie tych kwot podatku naliczonego, które zostały wcześniej odliczone przez podatnika. Tym samym podatnik, który nie dokonał uprzednio odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury, nie powinien być zobowiązany do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ustawy o VAT.
Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo:
‒ w interpretacji indywidualnej z 3 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.943.2025.1.AA, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym: „W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy mimo otrzymania faktury zakupowej uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego, nie dokonują Państwo na jej podstawie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w terminach wskazanych w art. 86 ust. 10, 10b, 11, a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy (tj. 90 dni od dnia terminu płatności) regulują Państwo należność z niej wynikającą. Wobec tego należy stwierdzić, że mają/będą mieli Państwo prawo odliczyć podatek naliczony wynikający z ww. faktur, w odniesieniu do uregulowanej należności, w rozliczeniu za okres, w którym należność została/zostanie uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy - tj. nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało/powstanie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego”.
‒ w interpretacji indywidualnej z 19 stycznia 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.826.2025.2.AA, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że w sytuacji, gdy podatnik nie dokonał odliczenia podatku naliczonego przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania, przepis art. 89b ustawy o VAT nie znajduje zastosowania.
W realiach przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca nie dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury w okresie jej otrzymania ani w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, a należności wynikające z tej faktury zostaną uregulowane dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT.
W takiej sytuacji przepis art. 89b ust. 1 ustawy o VAT nie powinien mieć zastosowania, z uwagi na brak uprzedniego odliczenia podatku naliczonego, który podlegałby korekcie.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego
Mając powyższe na uwadze, kluczowe jest ustalenie momentu, w którym Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur, w sytuacji, gdy należność wynikająca z faktury zostanie uregulowana po upływie okresu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT. Należy wskazać, że zasady ogólne dotyczące momentu powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Z kolei art. 86 ust. 11 ustawy o VAT stanowi, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może on dokonać odliczenia w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, podatnik może również dokonać odliczenia poprzez korektę deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do odliczenia albo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało to prawo.
Jednocześnie szczególne regulacje dotyczące rozliczenia podatku naliczonego w przypadku nieuregulowania należności wynikają z art. 89b ustawy o VAT.
W sytuacji, gdy należność wynikająca z faktury zostanie uregulowana po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, a podatnik nie dokonał wcześniej odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, brak jest podstaw do stosowania mechanizmu korekty przewidzianego w tym przepisie.
W konsekwencji w takiej sytuacji podatnik powinien być uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność została faktycznie uregulowana.
Należy również wskazać, że pojęcie „uregulowania należności”, którym posługuje się ustawodawca w art. 89b ustawy o VAT, należy rozumieć szeroko. Obejmuje ono wszelkie prawnie dopuszczalne formy spełnienia świadczenia skutkujące wygaśnięciem zobowiązania, w tym w szczególności zapłatę dokonaną przez Spółkę, jak i zapłatę dokonaną przez faktora działającego w oparciu o umowę zawartą ze Spółką, a także potrącenie wzajemnych wierzytelności (kompensatę), jak również inne formy rozliczenia zobowiązań pomiędzy stronami.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w przypadku gdy Wnioskodawca nie skorzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury, a następnie ureguluje należność wynikającą z tej faktury dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, będzie on uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność ta została uregulowana, bez konieczności dokonywania korekt podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe.
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
W ocenie Wnioskodawcy analogiczne zasady powinny znaleźć zastosowanie w sytuacji częściowego uregulowania należności wynikającej z otrzymanej faktury. Zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy o VAT w przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części należności, która została uregulowana.
W konsekwencji, w przypadku, gdy należność wynikająca z faktury zostanie uregulowana jedynie w części, podatnik powinien być uprawniony do odliczenia podatku naliczonego w wysokości przypadającej na uregulowaną część należności w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiło uregulowanie tej części zobowiązania. Jednocześnie, z uwagi na fakt, że podatnik nie dokonał wcześniej odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, nie będzie on zobowiązany do dokonywania korekt podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a. nabycia towarów i usług,
b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie zobowiązuje w żaden sposób podatnika, któremu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego do jego odliczenia. Jest to elementarne prawo podatnika i od niego samego zależy, czy z niego skorzysta, czy też nie.
Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Na podstawie art. 88 ust. 3a ustawy:
nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1. sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a. wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
b. (uchylona);
2. transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3. (uchylony);
4. wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a. stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
b. podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c. potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5. faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6. (uchylony);
7. wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy.
Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:
· powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
· doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
· podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:
jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
- nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w jednym z trzech następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony może zostać rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy będzie możliwe poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone m.in. w art. 89b ustawy.
W świetle art. 89b ust. 1 ustawy:
w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.
Zgodnie z art. 89b ust. 1a ustawy:
przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności.
Jak wynika z zapisu art. 89b ust. 2 ustawy:
w przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 89b ust. 4 ustawy:
w przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.
Przepis art. 89b ust. 1 ustawy nakłada obowiązek skorygowania podatku naliczonego w przypadku nieuregulowania należności przez dłużnika w określonej sytuacji. Należy wskazać, że termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania.
We wniosku podali Państwo informacje, z których wynika, że:
· są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT;
· w ramach prowadzonej działalności zawierają Państwo umowy i dokonują transakcji z Kontrahentami w zakresie realizacji określonych przedsięwzięć gospodarczych, w szczególności związanych z wykonywaniem (…) lub innych świadczeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą;
· w związku z realizacją ww. umów pomiędzy Państwem a Kontrahentami mogą występować sytuacje, w których jedna ze stron wystawia na rzecz drugiej strony faktury dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług;
· zdarzają się sytuacje, w których otrzymują Państwo od Kontrahenta fakturę dokumentującą określoną czynność, jednak nie ujmują jej Państwo w ewidencjach VAT oraz nie dokonują odliczenia podatku VAT w rozliczeniu za okres jej otrzymania ani w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych;
· dochodzi zatem do sytuacji, w której od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze upływa okres przekraczający 90 dni;
· dopiero po ustaleniu zasad rozliczania danego przedsięwzięcia ujmują Państwo otrzymaną od Kontrahenta fakturę w rejestrach VAT. Rozliczenie faktury może nastąpić przez bezpośrednią zapłatę zobowiązania przez Państwa, zapłatę Państwa zobowiązania przez faktora, który na podstawie umowy zawartej z Państwem dokonuje spłaty zobowiązań Spółki lub przez potrącenie (kompensatę);
· w konsekwencji mogą występować sytuacje, w której należność wynikająca z faktury otrzymanej przez Państwa zostanie uregulowana w całości, jak również sytuacja, w której zostanie ona uregulowana jedynie w części.
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność zostanie uregulowana w całości lub części, w przypadku gdy nie skorzystają Państwo z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z tej faktury, w okresie jej otrzymania ani w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, następnie dopiero po upływie 90 dni od dnia terminu płatności wskazanego na fakturze lub w umowie uregulują Państwo należność w całości lub w części oraz ustalenia czy w takim przypadku, nie będą Państwo zobowiązani do dokonywania korekt podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe.
Co do zasady, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną.
W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy mimo otrzymania faktury uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego, nie dokonują Państwo na jej podstawie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w terminach wskazanych w art. 86 ust. 10, 10b, 11 ustawy, a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy (tj. 90 dni od dnia terminu płatności) regulują Państwo należność lub jej część z niej wynikającą.
Wobec tego należy stwierdzić, że mają Państwo prawo odliczyć podatek naliczony wynikający z ww. faktur, w odniesieniu do uregulowanej należności lub jej części (w tym również w drodze kompensaty), w rozliczeniu za okres, w którym należność lub jej część została uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy – tj. nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Ponadto, nie są Państwo zobligowani do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, gdyż nie dokonują Państwo odliczenia podatku VAT przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania lub jego części.
Analogicznie należy stwierdzić, że mają Państwo prawo odliczyć podatek naliczony w części przypadającej na uregulowaną tą część należności wynikającej z otrzymanych faktur, w rozliczeniu za okres, w którym część należności została uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy – tj. nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Tym samym, nie są Państwo zobligowani do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, gdyż nie dokonują Państwo odliczenia podatku VAT przed faktycznym uregulowaniem tej części zobowiązania.
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo