Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.515.2025.3.WH

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług kulturalnych. Uzupełnił Pan wniosek pismem z 24 sierpnia 2025 r. (wpływ 25 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A., zarejestrowaną pod numerem NIP (…). Przedmiotem Pana działalności jest przede wszystkim działalność artystyczna w zakresie twórczości muzycznej, wykonawstwa artystycznego oraz działalność pokrewna. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, rozliczającym się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Działalność jest prowadzona w sposób ciągły, zorganizowany we własnym imieniu i w celach zarobkowych.

Jest Pan artystą muzycznym specjalizującym się w gatunku muzyki hip-hop/rap, występującym publicznie pod pseudonimem artystycznym "(…)". W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan szereg czynności związanych z tworzeniem, wykonywaniem i udostępnianiem utworów muzycznych.

Proces twórczy i powstanie utworów

Pana działalność twórcza rozpoczyna się od koncepcji artystycznej utworu muzycznego. Tworzy Pan teksty utworów, komponuje melodie, opracowuje strukturę rytmiczną charakterystyczną dla muzyki rapowej.

Proces ten wymaga indywidualnego wkładu twórczego, gdyż każdy utwór stanowi odzwierciedlenie Pana osobistych doświadczeń, przemyśleń i wizji artystycznej. Po opracowaniu koncepcyjnym utworu, przystępuje Pan do jego realizacji w warunkach studyjnych. Proces nagrywania obejmuje wielokrotne próby wykonania utworu, dobór odpowiedniej intonacji, modulacji głosu, interpretacji tekstu.

Uczestniczy Pan również w procesie produkcji muzycznej, współdecydując o ostatecznym brzmieniu utworu, doborze instrumentów, efektów dźwiękowych oraz ogólnej estetyce nagrania. Finalnym etapem jest proces postprodukcji, w którym Pan uczestniczy przy miksowaniu i masteringu nagrań, dbając o to, aby ostateczna wersja utworu odpowiadała jego wizji artystycznej.

Powstałe w ten sposób nagrania stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przysługują Panu autorskie prawa osobiste i majątkowe. Podczas tego procesu, współpracuje Pan z innymi artystami przy tworzeniu utworów – z twórcami podkładów muzycznych (tzw. bitów/beatów), producentami muzycznymi, osobami odpowiedzialnymi za postprodukcję (mix/master).

W ramach swojej działalności artystycznej podejmuje Pan również współpracę twórczą z innymi artystami. Współpraca ta polega na wspólnym tworzeniu utworów muzycznych, gdzie każdy z artystów wnosi swój indywidualny wkład twórczy. W przypadku utworów hip-hopowych może to polegać na tym, że jeden artysta tworzy pierwszą zwrotkę utworu, drugi artysta kolejną, wspólnie opracowują refren, lub jeden z artystów odpowiada za warstwę muzyczną, a drugi za warstwę tekstową. Każdy ze współtwórców zachowuje przy tym swoją odrębność i niezależność. Współtwórcy nie tworzą żadnej jednostki organizacyjnej, każdy działa we własnym imieniu i na własny rachunek. Powstały w wyniku współpracy utwór stanowi dzieło współautorskie, do którego prawa przysługują wszystkim współtwórcom w częściach odpowiadających ich wkładowi twórczemu.

Wynagrodzenie z tytułu eksploatacji takiego utworu jest dzielone między współtwórców zgodnie z ustaleniami między nimi lub proporcjonalnie do wkładu twórczego. Zdarza się też, że jeden twórca udziela się w utworze drugiego twórcy zupełnie bez wynagrodzenia.

Współpraca z wytwórniami muzycznymi i dystrybutorami

W celu komercjalizacji swojej twórczości, nawiązuje Pan współpracę z profesjonalnymi podmiotami działającymi na rynku muzycznym. Na przykład, zawarł Pan umowę fonograficzno-managerską z wydawcą prowadzącym działalność pod firmą (…). Przedmiotem tej umowy jest kompleksowa współpraca obejmująca wydanie Pana albumów muzycznych, przy czym umowa szczegółowo reguluje kwestie praw autorskich, sposobu wynagradzania oraz wzajemnych obowiązków stron. Na mocy przedmiotowej umowy zobowiązał się Pan do stworzenia i dostarczenia wydawcy dwóch albumów muzycznych w określonych terminach. Każdy z albumów powinien zawierać co najmniej 40 minut materiału muzycznego, co odpowiada branżowym standardom pełnowartościowego wydawnictwa albumowego.

W zakresie praw autorskich, oświadczył Pan, że jest właścicielem autorskich praw osobistych i majątkowych do utworów, które znajdą się na albumach, oraz że utwory te nie są obciążone prawami osób trzecich. Na podstawie umowy przenosi Pan na wydawcę na czas nieokreślony prawa wyłącznego producenta do utworów, przy czym razem z przeniesieniem praw producenta, na wydawcę przechodzi wyłączne prawo udzielania zezwoleń na wykonywanie autorskiego prawa zależnego. Jednocześnie przysługują Panu niezbywalne prawa autorskie osobiste do stworzonych utworów.

Dodatkowo zawarł Pan umowy dotyczące dystrybucji cyfrowej z podmiotami z grupy (…) oraz (…). Umowa z (…) dotyczy wyłącznej dystrybucji cyfrowej nagrań dźwiękowych artysty. Na podstawie tej umowy udziela Pan (…) wyłącznej licencji w zakresie wprowadzenia do obrotu, rozpowszechniania nagrań dźwiękowych artystów wykonawców, materiałów wizualnych w tym teledysków, materiałów promocyjnych, kontentu graficznego w tym zdjęć, grafik zarówno w formie tradycyjnej (sprzedaż nośników fizycznych), jak również w zakresie nowych technologii. Zawiera Pan podobne umowy i nie wyklucza zawierania innych w przyszłości.

Podpisuje Pan umowy z wybranymi wytwórniami, na mocy których:

1. Udzieli wytwórni wyłącznej licencji na korzystanie i rozporządzanie:

a) artystycznymi wykonaniami oraz prawami producenta fonogramu do nagrań i albumów

b) autorskimi prawami majątkowymi oraz prawami pokrewnymi do teledysków i materiałów promocyjnych

c) prawami autorskimi do materiałów graficznych na następujących polach eksploatacji:

‒ w zakresie publicznego udostępniania w taki sposób, aby każdy mógł mieć dostęp do utworów i przedmiotów praw pokrewnych w miejscu i w czasie przez siebie wybranym (m.in. udostępnianie w Internecie, np. w ramach dowolnych stron internetowych oraz jakichkolwiek serwisów odpłatnych lub nieodpłatnych, w tym z towarzyszeniem reklam, w szczególności video on demand, catch-up, pay-per-view, dostępnych, m.in. w technice downloading, streaming, IPTV, ADSL, DSL, DTH, Network PVR/Cloud PVR, connected TV, DVR, Instant Restart, Backward EPG, cyfrowe telewizje kablowe, platformy cyfrowe oraz jakiejkolwiek innej), z wykorzystaniem technologii NFT, a także w ramach dowolnych usług telekomunikacyjnych z zastosowaniem jakichkolwiek systemów i urządzeń (m.in. telefonów stacjonarnych i/lub komórkowych, komputerów stacjonarnych i/lub przenośnych, monitorów, odbiorników telewizyjnych, a także przekazów z wykorzystaniem wszelkich dostępnych technologii, np. GSM, UMTS, True Tones, Real Tones, itp. za pomocą telekomunikacyjnych sieci przesyłu danych), również jako ilustracji audiowizualnej, w tym tzw. powitania, pozdrowienia lub tzw. udostępnienia „na życzenie” oraz poprzez umieszczanie na fixed playlistach i udostępnianie jako UGC;

‒ korzystania z Nagrań, Albumu, Teledysku, Kontentu Graficznego oraz Materiałów Promocyjnych, w dowolnym formacie do sieci multimedialnej (Internet), sieci telefonii komórkowej i obrotu nimi w serwisach, w sieciach internetowych oraz sieciach GSM, Internetowych, węzłach telekomunikacyjnych, w szczególności w Nowych Technologii i/lub Streamingu.

2. Udziela licencji zarówno do dystrybucji cyfrowej utworów, jak i fizycznej (w postaci płyt CD) – natomiast osobiście nie będzie odpowiadał za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta. To wytwórnia na podstawie licencji sama organizuje kwestie techniczne tłoczenia i sprzedaży płyt.

3. Upoważnia także wytwórnię do wykonywania w imieniu Wykonawcy oraz podmiotów uprawnionych autorsko i wykonawczo do Nagrań, Albumów, Teledysku, Kontentu Graficznego oraz Materiałów Promocyjnych ich odpowiednio osobistych praw wykonawczych lub osobistych praw autorskich (z prawem do udzielania dalszych upoważnień).

4. Udziela wytwórni zgody na korzystanie z imienia, nazwiska, pseudonimu, wizerunku, biografii Wykonawców dla celów związanych z promocją, komercjalizacją, sprzedażą i eksploatacją Nagrań, Albumów lub Teledysków.

5. Udziela na rzecz wytwórni niewyłącznej licencji do znaków towarowych, grafik i oznaczeń udostępnionych wytwórni w ramach wykonania Umowy.

Forma i charakter otrzymywanego wynagrodzenia

System Pana wynagradzania za jego działalność twórczą i wykonawczą został skonstruowany w sposób typowy dla branży muzycznej. Z tytułu udzielenia licencji (na wszystkich wymienionych w umowie polach eksploatacji), przeniesienia praw autorskich i zgód w zakresie i na zasadach opisanych umowa na rzecz wytwórni, otrzymuje Pan wynagrodzenia stanowiące:

a. określony procent sprzedaży netto w ramach dystrybucji cyfrowej

b. określony procent sprzedaży netto w ramach dystrybucji fizycznej (standardowej)

c. określony procent sprzedaży netto z tytułu dystrybucji fizycznej wersji specjalnych i preorder

d. określony procent zysku z merchandisingu

e. określone kwotowo lub procentowo wynagrodzenie za działalność koncertową.

Wszystkie opisane formy wynagrodzenia mają charakter honorariów za działalność twórczą i wykonawczą, stanowią bowiem wynagrodzenie za pracę twórczą w wolnym zawodzie artysty muzyka.

Działalność koncertowa

Istotnym elementem Pana działalności są występy sceniczne, podczas których wykonuje on publicznie swoje utwory. Koncerty stanowią nie tylko źródło przychodów, ale przede wszystkim formę bezpośredniego kontaktu z publicznością i sposób upowszechniania twórczości muzycznej. Podczas występów prezentuje Pan zarówno utwory własne, jak i czasami wykonuje utwory innych twórców w swojej interpretacji. Pana występy koncertowe mają charakter profesjonalny. Są one realizowane na podstawie umów zawieranych z organizatorami wydarzeń kulturalnych i rozrywkowych. Organizatorami mogą być podmioty prowadzące kluby muzyczne, agencje eventowe, organizatorzy festiwali, instytucje kultury. Nie zajmuje się Pan samodzielną sprzedażą biletów na swoje koncerty - ta część działalności leży po stronie organizatorów.

Podczas występów często współpracuje Pan z innymi muzykami, takimi jak DJ-e zapewniający oprawę muzyczną czy tzw. hypemani wspierający występ. Każdy z uczestników takiego wydarzenia zachowuje swoją niezależność i otrzymuje odrębne wynagrodzenie za swój udział w koncercie. Wynagrodzenie za występy koncertowe jest ustalane indywidualnie dla każdego wydarzenia i wypłacane w formie honorarium za występ artystyczny.

Działalność marketingowa i inna

Oprócz działalności stricte artystycznej, świadczy Pan również usługi marketingowe na rzecz podmiotów zewnętrznych, może sprzedawać różne towary i udzielać się zawodowo w inny sposób, niezwiązany bezpośrednio z uzyskiwaniem przychodów ze swojej twórczości artystycznej. Ta część działalności ma charakter typowo komercyjny i nie budzi Pana wątpliwości co do sposobu opodatkowania - usługi te są i będą opodatkowane według stawki podstawowej VAT. Działalność ta jest wyraźnie oddzielona od działalności artystycznej i nie stanowi przedmiotu niniejszego wniosku o interpretację.

W kontekście zryczałtowanego podatku dochodowego

W roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy będący przedmiotem pytania nie przekroczył Pan limitu przychodów 2.000.000 euro uprawniającego do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Złożył Pan oświadczenie o wyborze opodatkowania w tej formie w ustawowym terminie. Na podstawie prowadzonej dokumentacji księgowej może Pan wyodrębnić przychody z poszczególnych rodzajów działalności. Wniosek dotyczy roku bieżącego oraz przyszłych lat. Informacja o wyborze ryczałtu została złożona terminowo, w poprawny sposób.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Na pytanie: czy pytanie nr 1 lit. b wniosku, dotyczy produkcji teledysków i materiałów promocyjnych świadczonej na podstawie przedstawionych w opisie sprawy zapisów umownych?

Odpowiedział Pan: tak.

Na pytanie: czy świadczone przez Pana usługi koncertowe, przyczyniają/będą przyczyniać się do upowszechnienia dorobku kulturalnego? W czym to upowszechnienie się przejawia?

Odpowiedział Pan: tak moje usługi koncertowe przyczyniają się do upowszechnienia dorobku kulturalnego. Występując jako raper wykonuję publicznie swoje utwory hip-hopowe, które stanowią część współczesnej kultury muzycznej. Upowszechnienie to przejawia się w bezpośrednim dotarciu do publiczności z Pana twórczością, kształtowaniu gustów muzycznych słuchaczy, inspirowaniu młodych ludzi do własnej ekspresji artystycznej. Kultura hip-hopowa, którą reprezentuję, wpływa na sposób ubierania się, zachowania i wartości młodego pokolenia.

Na pytanie: czy usługi występów koncertowych realizuje/będzie Pan realizować w oparciu o przedstawioną w opisie sprawy umowę?

Odpowiedział Pan: nie usługi koncertowe świadczę na podstawie odrębnych umów zawieranych z organizatorami poszczególnych wydarzeń. Przedstawione w opisie sprawy umowy z (…) i (…) dotyczą wyłącznie tworzenia utworów muzycznych i udzielania licencji.

Na pytanie: czy świadcząc usługi opisane we wniosku będzie Pan wykonywał usługi, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775)?

Odpowiedział Pan: w mojej ocenie nie świadczę usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT. Moje główne usługi to tworzenie utworów muzycznych (pisanie tekstów, komponowanie, nagrywanie wokalu) oraz sprzedaż i udzielanie licencji do praw autorskich. Utwory te rzeczywiście są nagraniami znajdującymi się na nośnikach (dyskach komputerowych, serwerach), jednak nie świadczę usług "związanych z nagraniami na wszelkich nośnikach" w rozumieniu pkt 1 tego przepisu. Moją działalnością jest twórczość artystyczna i wykonawstwo, a nie usługi techniczne związane z nagraniami. Podobnie w przypadku teledysków - tworzę je jako formę artystycznej prezentacji Pana utworów muzycznych, a nie świadczy Pan usług "związanych z produkcją filmów" w rozumieniu pkt 4. Pozostałych usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT nie świadczę.

Na pytanie: czy opisana produkcja teledysków ma/będzie miała charakter kreacyjny, tj. wiąże się z pracą twórczą i wymagającą kreatywności, cechuje się niepowtarzalnością, będzie wykonywana według Pana autorskiego pomysłu oraz będzie skutkować powstaniem czegoś nowego, tzn. utworu w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych?

Odpowiedział Pan: tak, produkcja teledysków ma charakter kreacyjny. Każdy teledysk tworzę według mojego autorskiego pomysłu – opracowuję koncepcję wizualną, scenariusz, sposób przedstawienia treści utworu muzycznego. Teledyski są niepowtarzalne, każdy stanowi indywidualny przejaw Pana działalności twórczej. W rezultacie powstaje utwór audiowizualny w rozumieniu ustawy o prawie autorskim.

Na pytanie: czy w zakresie produkcji teledysków przekaże lub udzieli Pan licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania?

Odpowiedział Pan: tak.

Na pytanie: czy z tytułu produkcji teledysków przysługuje/będzie przysługiwało Panu wynagrodzenie w formie honorarium?

Odpowiedział Pan: tak, wynagrodzenie ma formę honorarium stanowiącego procent od przychodów z eksploatacji. Przy czym wartość tworzy tutaj przede wszystkim utwór muzyczny, który zarabia na siebie gdy ludzie go odsłuchują. Na pewnych platformach (np. YouTube) istnieje możliwość dodania utworu muzycznego z teledyskiem i to też czynimy, gdy takowe powstają.

Na pytanie: na czym konkretnie polega/będzie polegać produkcja materiałów promocyjnych, o której mowa w pytaniu 1 lit. b wniosku? W szczególności proszę wskazać: Jakie czynności wykonuje/będzie wykonywał Pan w ramach produkcji materiałów promocyjnych?

Odpowiedział Pan: zgodnie z umową z (…), materiały promocyjne to wszelkie materiały dotyczące nagrań, albumów i teledysków przekazywane przeze mnie do wytwórni. Tworzę krótkie filmy video, w których zapraszam do odsłuchania nowej płyty, nagrywam zapowiedzi utworów, tworzy materiały graficzne promujące albumy. Są to np. kilkunastosekundowe fragmenty występów, sesje zdjęciowe, krótkie wypowiedzi do kamer.

Na pytanie: czy jest/będzie to usługa powiązana z produkcją teledysków i będzie niezbędna do prowadzenia działalności w tym zakresie?

Odpowiedział Pan: jest to usługa powiązana przede wszystkim z produkcją utworów muzycznych i albumów. Materiały promocyjne służą promocji mojej twórczości muzycznej. Nie jest to usługa niezbędna, ale zapisy umowne z wytwórnią zazwyczaj zawierają takie zobowiązanie, gdyż obu stronom zależy na zwiększeniu liczby odtworzeń. Jednocześnie sama produkcja materiałów promocyjnych nie miałaby żadnego sensu i racji bytu bez usługi głównej, czyli produkcji utworów muzycznych.

Na pytanie: czy produkowane materiały promocyjne są/będą dotyczyć wyłącznie tworzonych przez Pana utworów/teledysków?

Odpowiedział Pan: tak, tworzę materiały promocyjne wyłącznie dotyczące mojej własnej twórczości. Nie zajmuję się zawodowo tworzeniem materiałów promocyjnych dla innych.

Na pytanie: jaki jest/będzie cel usługi w zakresie produkcji materiałów promocyjnych?

Odpowiedział Pan: celem jest przekazanie materiałów do wytwórni, aby mogła je wykorzystać w mediach społecznościowych, na Spotify, YouTube i innych platformach w celu zwiększenia rozpoznawalności i liczby odtworzeń moich utworów.

Na pytanie: czy z tytułu produkcji teledysków i materiałów promocyjnych przysługuje/będzie Panu przysługiwać jednolite wynagrodzenie w formie honorarium za obie usługi?

Odpowiedział Pan: nie ma odrębnego wynagrodzenia za teledyski i materiały promocyjne. Wynagrodzenie w umowie jest uzależnione od przychodów z dystrybucji cyfrowej i fizycznej nagrań. Te materiały służą zwiększeniu liczby odtworzeń utworów muzycznych, od których zależy moje wynagrodzenie.

Na pytanie: czy produkcja teledysków i materiałów promocyjnych jest/będzie ze sobą tak ściśle powiązane (nierozerwalnie związane), że obiektywnie rzecz biorąc będą tworzyć z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić? Proszę wskazać z czego ta nierozerwalność wynika?

Odpowiedział Pan: nie są to usługi nierozerwalnie związane. Często z teledysków wycinam fragmenty używane jako materiały promocyjne, ale można je tworzyć osobno. Teledyski i materiały promocyjne się uzupełniają, ale nie stanowią nierozerwalnej całości. Jednocześnie, żadna z tych usług nie miała sensu i racji bytu gdyby nie usługa główna – czyli nagrywanie utworów muzycznych.

Pytanie

1. Czy świadczone przez Pana usługi w zakresie:

a. tworzenia i udzielania licencji do utworów na podstawie przedstawionych zapisów umownych

b. produkcji teledysków i materiałów promocyjnych

c. występów koncertowych

jako artysta wykonawca, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług jako usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, świadczone przez Pana usługi w zakresie tworzenia i udzielania licencji do utworów muzycznych lub słowno-muzycznych, artystycznych wykonań utrwalonych w formie nagrań (fonogramu), produkcji teledysków i materiałów promocyjnych oraz występów koncertowych podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Analizując możliwość zastosowania powyższego zwolnienia należy w pierwszej kolejności odnieść się do definicji ustawowych zawartych w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi oraz utwory muzyczne i słowno- muzyczne.

Zgodnie z art. 85 ust. 2, artystycznymi wykonaniami są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z kolei art. 94 ust. 3 stanowi, że domniemywa się, iż producentem fonogramu jest osoba, pod której nazwiskiem lub firmą (nazwą) fonogram został po raz pierwszy sporządzony.

Spełnia Pan definicję twórcy określoną w art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim, zgodnie z którym domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu, artysty wykonawcy zgodnie z art. 85 ust. 2 oraz producenta fonogramu z art. 94 ust. 3. Tworzy Pan utwory muzyczne, artystyczne wykonania i nagrania pod pseudonimem artystycznym "(…)", który jest publicznie znany i kojarzony z Pana twórczością.

Wynagrodzenie otrzymywane przez Pana na podstawie umowy z wytwórnią spełnia definicję honorarium. Ustawa o VAT nie definiuje tego pojęcia, należy więc odwołać się do jego potocznego rozumienia jako wynagrodzenia za pracę w wolnych zawodach, w szczególności twórców i artystów. Struktura wynagrodzenia określona w umowie (procent od sprzedaży netto, rozliczany w okresach kwartalnych) jest typowa dla honorariów w branży muzycznej.

Odnośnie charakteru kulturalnego świadczonych usług, należy wskazać, że ustawa o VAT nie definiuje pojęcia "usług kulturalnych". Zgodnie z wykładnią językową, pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury. Kultura rozumiana jest jako całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości.

Dodatkowo, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Tworzenie utworów muzycznych oraz ich wykonywanie podczas koncertów niewątpliwie stanowi działalność w zakresie tworzenia i upowszechniania kultury. To samo dotyczy utworów tworzonych we współpracy z innymi artystami, co również w przypadku Wnioskodawcy będzie miało miejsce.

Powyższe potwierdza Interpretacja z 6 grudnia 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.632.2021.2.AA. Fakt, że w ramach zawartej umowy Wnioskodawca będzie zobowiązany również do promowania własnego albumu jest usługą dodatkową do głównej, kompleksowej usługi udzielania licencji do nagrań i albumu, zatem zgodnie z obecnym orzecznictwem należy zastosować zasady rozliczania tak jak przy działalności głównej (w tym przypadku zwolnienie z VAT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:

Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy.

W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.

Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87):

Analizując możliwość zwolnienia od podatku świadczonych usług należy wskazać, że art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy stanowi, że:

W myśl art. 1 ust. 2 pkt 7, pkt 8 i pkt 9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Według art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.

Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

‒ mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),

‒ stanowić przejaw działalności twórczej,

‒ posiadać indywidualny charakter.

Jak stanowi art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Na mocy art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W opisie sprawy podał Pan informacje, z których wynika, że przedmiotem Pana działalności jest przede wszystkim działalność artystyczna w zakresie twórczości muzycznej, wykonawstwa artystycznego oraz działalność pokrewna. Jest Pan artystą muzycznym specjalizującym się w gatunku muzyki hip-hop/rap. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan szereg czynności związanych z tworzeniem, wykonywaniem i udostępnianiem utworów muzycznych. Pana działalność twórcza rozpoczyna się od koncepcji artystycznej utworu muzycznego. Tworzy Pan teksty utworów, komponuje melodie, opracowuje strukturę rytmiczną charakterystyczną dla muzyki rapowej. Po opracowaniu koncepcyjnym utworu, przystępuje Pan do jego realizacji w warunkach studyjnych. Proces nagrywania obejmuje wielokrotne próby wykonania utworu, dobór odpowiedniej intonacji, modulacji głosu, interpretacji tekstu. Uczestniczy Pan również w procesie produkcji muzycznej, współdecydując o ostatecznym brzmieniu utworu, doborze instrumentów, efektów dźwiękowych oraz ogólnej estetyce nagrania. Finalnym etapem jest proces postprodukcji, w którym uczestniczy Pan przy miksowaniu i masteringu nagrań, dbając o to, aby ostateczna wersja utworu odpowiadała jego wizji artystycznej. Powstałe w ten sposób nagrania stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przysługują Panu autorskie prawa osobiste i majątkowe. W ramach swojej działalności artystycznej podejmuje Pan również współpracę twórczą z innymi artystami. Współpraca ta polega na wspólnym tworzeniu utworów muzycznych, gdzie każdy z artystów wnosi swój indywidualny wkład twórczy. System wynagradzania Pana za działalność twórczą i wykonawczą został skonstruowany w sposób typowy dla branży muzycznej. Formy wynagrodzenia mają charakter honorariów za działalność twórczą i wykonawczą, stanowią bowiem wynagrodzenie za pracę twórczą w wolnym zawodzie artysty muzyka. Istotnym elementem Pana działalności są występy sceniczne, podczas których wykonuje Pan publicznie swoje utwory. Podczas występów prezentuje Pan zarówno utwory własne, jak i czasami wykonuje utwory innych twórców w Pana interpretacji. Występy koncertowe Wnioskodawcy mają charakter profesjonalny. Podczas występów często współpracuje Pan z innymi muzykami, takimi jak DJ-e zapewniający oprawę muzyczną czy tzw. hypemani wspierający występ. Wynagrodzenie za występy koncertowe jest ustalane indywidualnie dla każdego wydarzenia i wypłacane w formie honorarium za występ artystyczny. Pana usługi koncertowe przyczyniają się do upowszechnienia dorobku kulturalnego. Występując jako raper wykonuje Pan publicznie swoje utwory hip-hopowe, które stanowią część współczesnej kultury muzycznej. Upowszechnienie to przejawia się w bezpośrednim dotarciu do publiczności z Pana twórczością, kształtowaniu gustów muzycznych słuchaczy, inspirowaniu młodych ludzi do własnej ekspresji artystycznej. Kultura hip-hopowa, którą reprezentuję, wpływa na sposób ubierania się, zachowania i wartości młodego pokolenia.

Opisane usługi, tj. tworzenie i udzielanie licencji do utworów, produkcji teledysków i materiałów promocyjnych oraz świadczenie występów koncertowych, świadczy Pan jako indywidualny twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ponadto, za zrealizowane usługi otrzyma Pan wynagrodzenie w formie honorarium. Spełniona jest zatem przesłanka podmiotowa wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Analizując, czy w opisanej sprawie spełniona jest przesłanka przedmiotowa, należy mieć na uwadze, że:

• w zakresie tworzenia i udzielania licencji do utworów wskazał Pan, że tworzy teksty utworów, komponuje melodie, opracowuje strukturę rytmiczną charakterystyczną dla muzyki rapowej. Po opracowaniu koncepcyjnym utworu, przystępuje Pan do jego realizacji w warunkach studyjnych. Proces nagrywania obejmuje wielokrotne próby wykonania utworu, dobór odpowiedniej intonacji, modulacji głosu, interpretacji tekstu. Uczestniczy Pan również w procesie produkcji muzycznej, współdecydując o ostatecznym brzmieniu utworu, doborze instrumentów, efektów dźwiękowych oraz ogólnej estetyce nagrania. Powstałe w ten sposób nagrania stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
• w zakresie produkcji teledysków wskazał Pan, że usługa ta ma charakter kreacyjny. Każdy teledysk tworzy Pan według autorskiego pomysłu – opracowuje Pan koncepcję wizualną, scenariusz, sposób przedstawienia treści utworu muzycznego. Teledyski są niepowtarzalne, każdy stanowi indywidualny przejaw Pana działalności twórczej. W rezultacie powstaje utwór audiowizualny w rozumieniu ustawy o prawie autorskim;
• w zakresie koncertów wskazał Pan, że istotnym elementem Pana działalności są występy sceniczne, podczas których wykonuje Pan publicznie swoje utwory. Koncerty stanowią nie tylko źródło przychodów, ale przede wszystkim formę bezpośredniego kontaktu z publicznością i sposób upowszechniania twórczości muzycznej. Podczas występów prezentuje Pan zarówno utwory własne, jak i czasami wykonuje utwory innych twórców w Pana interpretacji. Usługi koncertowe przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego;
• z tytułu świadczenia usług tworzenia i udzielania licencji do utworów, produkcji teledysków oraz świadczenia występów koncertowych przysługuje Panu honorarium.

W konsekwencji należy uznać, że usługi tworzenia i udzielania licencji do utworów, produkcji teledysków oraz świadczenie występów koncertowych stanowią usługi kulturalne.

Odnosząc się natomiast do opisanej przez Pana usługi produkcji materiałów promocyjnych należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności złożonej.

Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną powinna się ona składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jako element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej usługi.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), nie regulują kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone.

Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach. W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., TSUE uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej, do których stosuje się te same zasady opodatkowania.

Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych przez podatnika na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu, by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r., I FSK 2105/13).

W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości UE, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy VAT. W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd, Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej. Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w wyroku w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC), czy też w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV.

Zatem w przypadku usług o charakterze złożonym, o ich opodatkowaniu decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na podstawie tego, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

W opisie sprawy wskazał Pan, że materiały promocyjne to wszelkie materiały dotyczące nagrań, albumów i teledysków przekazywane przez Pana do wytwórni. Tworzy Pan krótkie filmy video, w których zaprasza do odsłuchania Pana nowej płyty, nagrywa Pan zapowiedzi utworów, tworzy Pan materiały graficzne promujące albumy. Są to np. kilkunastosekundowe fragmenty występów, sesje zdjęciowe, krótkie wypowiedzi do kamer. Materiały promocyjne służą promocji Pana twórczości muzycznej. Nie jest to usługa niezbędna, ale zapisy umowne z wytwórnią zazwyczaj zawierają takie zobowiązanie, gdyż obu stronom zależy na zwiększeniu liczby odtworzeń. Jednocześnie sama produkcja materiałów promocyjnych nie miałaby żadnego sensu i racji bytu bez usługi głównej, czyli produkcji utworów muzycznych. Wskazał Pan, że nie ma odrębnego wynagrodzenia za teledyski i materiały promocyjne. Wynagrodzenie w umowie jest uzależnione od przychodów z dystrybucji cyfrowej i fizycznej nagrań. Te materiały służą zwiększeniu liczby odtworzeń utworów muzycznych, od których zależy Pana wynagrodzenie.

Zatem powyższe działania stanowią czynności uzupełniające dla usług tworzenia utworów i udzielania licencji oraz usług produkcji teledysków. Służą one celom promocyjnym tworzonych przez Pana utworów i teledysków. Produkowane materiały promocyjne będą dotyczyć wyłącznie tworzonych przez Pana utworów/teledysków, zatem zawsze będą mieć związek z usługami świadczonymi przez Pana jako twórcę - artystę.

Związek o charakterze przyczynowo-skutkowym usług promocyjnych z usługami tworzenia utworów i udzielania licencji oraz usługami produkcji teledysków powoduje, że tworzenie materiałów promocyjnych wykazuje ścisłe powiązanie ze świadczeniem przez Pana usług kulturalnych w taki sposób, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, których rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Należy zatem uznać, że tworzenie materiałów promocyjnych jest zdeterminowane przez usługę główną oraz ma na nią istotny wpływ. Tworzenie przez Pana materiałów promocyjnych stanowi świadczenie wtórne do usługi głównej, którą w tym przypadku stanowią usługa kulturalna, a więc jest w stosunku do niej usługą pomocniczą.

Mając zatem na uwadze powołane regulacje prawne oraz opis sprawy należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi będą stanowiły usługi kulturalne, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Jednak jeżeli usługi kulturalne stanowią jednocześnie usługi wymienione w art. 43 ust. 19 ustawy, wówczas nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku do towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pan pewien jak powinien klasyfikować swoje usługi w zakresie art. 43 ust. 19 ustawy pkt 1 i 4. Jednocześnie zaznaczył Pan, że nie będzie Pan świadczyć pozostałych usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.

Należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 43 ust. 19 pkt 1 i 4 ustawy, dotyczący usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach, gdyż usługi wymienione w tym artykule dotyczą usług, których przedmiotem są gotowe (nagrane) nośniki, takie jak płyty CD czy DVD. Z kolei, z opisu sprawy wynika, że osobiście nie będzie Pan odpowiadał za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta. Zatem, w opisanej sprawie nie będzie Pan świadczył usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.

Mając na uwadze powyższe, świadczone przez Pana usługi w zakresie:

• tworzenia utworów i udzielania licencji do utworów oraz tworzenia materiałów promocyjnych,
• produkcji teledysków oraz tworzenia materiałów promocyjnych,
• występów koncertowych,

spełniają przesłanki do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.