Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.526.2025.2.KS

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku usług szkoleniowych w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora.

Uzupełnili go Państwo pismem z 20 sierpnia 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie organizacji/tworzenia oraz prowadzenia szkoleń biznesowych (sprawuje również nadzór merytoryczny nad tymi szkoleniami).

Wnioskodawca prowadzi działalność szkoleniową, w szczególności organizuje i prowadzi odpłatne szkolenia i kursy umożliwiające uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych. Tematyka szkoleń obejmuje zagadnienia z obszarów zarządzania, marketingu, IT, zarządzania zasobami ludzkimi, finansów oraz z sektorów kreatywnych (gamedev, design).

Szkolenia realizowane są online, w czasie rzeczywistym (na żywo), w formie webinarów. Szkolenia prowadzone są przez wykwalifikowanych wykładowców posiadających wiedzę i doświadczenie w danym obszarze. Zdalna forma uczestnictwa pozwala uczestnikom na udział w szkoleniu online, ale i konsultowanie się z wykładowcą w czasie rzeczywistym.

Uczestnik posiada także możliwość odtworzenia nagranego wykładu w terminie późniejszym. W tym celu utworzona została platforma internetowa (…). Uczestnik szkolenia, w celu skorzystania z platformy, podczas rejestracji proszony jest o wypełnienie ankiety, podając dane autoryzacyjne na podstawie, których Spółka przyznaje uczestnikowi dostęp do indywidualnego konta użytkownika, a co za tym idzie - do konkretnych szkoleń.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca prowadzi kurs doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora. Kurs ma na celu zapoznanie uczestników z zawodem, przygotowanie uczestników do jego wykonywania oraz rozszerzenie kompetencji w obszarach istotnych w zawodzie. Program szkolenia jest realizowany w oparciu o program zajęć, który obejmuje następujące zagadnienia:

1) Nowoczesne zarządzanie w TSL: trendy, strategie działania i technologie;

2) Incoterms 2020 i procedury celne;

3) Efektywna analiza i kalkulacja kosztów transportu;

4) Zarządzanie ryzykiem w spedycji;

5) Skuteczna komunikacja i negocjacje w spedycji;

6) Analiza potrzeb klienta i przygotowywanie ofert - warsztat;

7) Budowanie długotrwałych relacji z klientem;

8) Zarządzanie sobą i zespołem - aktualne czynniki motywacji;

9) Analiza danych i raportowanie operacyjne;

10) Pozyskiwanie nowych zleceń - warsztat;

11) Technologie w spedycji;

12) Zielona logistyka i zrównoważony transport.

Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego, w zakresie kształcenia i wychowania. Wnioskodawca nie posiada także statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym.

Wnioskodawca nie świadczy usług w zakresie kształcenia na poziomie wyższym. Wnioskodawca nie jest również podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu Prawa oświatowego.

Wnioskodawca posiada wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez właściwy Urząd Pracy.

Program zajęć zakłada część teoretyczną w formie wykładów/prezentacji oraz ćwiczeń praktycznych do wykonania w ramach pracy domowej oraz pracy na zajęciach.

Grupy kursowe składają się z 25 do 50 osób. Kursy odbywają się według zatwierdzonych przez Spółkę konspektów przygotowanych przez wykładowców, w terminach wynikających z harmonogramu zajęć. Wykładowca jest zobowiązany do przeprowadzenia kursu zgodnie z zatwierdzonym konspektem, wymaganiami i warunkami określonymi w umowie współpracy oraz ustalonym harmonogramem zajęć. Wnioskodawca przygotowuje i wydaje uczestnikom certyfikaty i zaświadczenia potwierdzające ukończenie kursu.

Prowadzone przez Wnioskodawcę kursy mają na celu nabycie przez uczestniczące w nich osoby wiedzy teoretycznej oraz umiejętności praktycznych przydatnych do wykonywania zawodu zgodnie ze standardami powszechnie stosowanymi w Polsce.

Osoby uczestniczące w kursach legitymują się umiejętnościami zawodowymi predysponującymi je do wykonywania pracy zawodowej. Kursy umożliwiają dokształcanie i doskonalenie zawodowe, usystematyzowanie i rozwijanie wiedzy. Teoretyczne podstawy wyjaśniane są w sposób, który umożliwia wykorzystanie zdobytych informacji w konkretnych przypadkach.

Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez uczestników zawodu, jak również mogą stanowić podstawę do rozszerzenia działalności o nowe usługi. Tym samym oferowane przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe należy uznać za świadczone na rzecz osób, które nabywają je w związku z wykonywanym aktualnie zawodem lub w związku z zamiarem zdobycia nowej wiedzy i umiejętności.

Warunkiem ukończenia poszczególnych etapów kursu jest odbycie całości szkolenia i opanowanie objętego nim materiału. Uczestnicy muszą również oddać wszystkie prace domowe, które są punktowane przez osobę prowadzącą kurs, a minimalna ilość punktów zdobytych uprawniająca do uzyskania dyplomu ukończenia to 160 punktów (na 200 dostępnych).

W rezultacie odbycia szkolenia uczestnicy zdobywają lub pogłębiają teoretyczną i praktyczną wiedzę dotyczącą zawodu, niezbędne do prowadzenia samodzielnej działalności. Wiedza zdobyta w trakcie szkoleń stanowi istotny element dokształcenia zawodowego, ale także daje możliwość zdobycia nowych kompetencji dla osób, które chcą uzyskać nowe umiejętności w celu rozszerzenia katalogu świadczonych usług.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Usługa szkoleniowa oferowana przez Spółkę, nie jest prowadzona w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Cele Spółki w zakresie prowadzenia kursów należy uznać za podobne do określonych w § 3 pkt 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 622 ze zm.).

W odpowiedzi na pytanie, czy w zakresie prowadzonych usług szkoleniowych działają Państwo pod kontrolą właściwych instytucji państwowych? Jeśli tak należało wskazać:

a) Na czym polega kontrola instytucji państwowych nad realizowanymi szkoleniami?

b) Czy działają Państwo w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?

c) Czy kontrola instytucji państwowych zapewnia jakość realizowanych szkoleń oraz ich odpowiednią cenę?

d) Czy mają Państwo dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń?

e) Czy Państwa działania w zakresie realizacji szkoleń wymagają akceptacji właściwych instytucji państwowych?

podali Państwo, że pytanie nie określa o jakie „właściwe instytucje państwowe” pyta organ. Wnioskodawca posiada wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez właściwy Urząd Pracy oraz aktywnie współpracuje z Urzędami Pracy. Wnioskodawca posiada także Certyfikat System Zarzadzania jakością ISO 9001.

Szkolenia prowadzone są przez wykładowców posiadających wykształcenie, kompetencje i doświadczenie zawodowe pozwalające na prowadzenie zajęć oraz przekazanie wiedzy uczestnikom szkolenia. Spółka posiada dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń. Formuła szkolenia oparta jest na wykładach merytorycznych, ćwiczeniach i zadaniach praktycznych z aktywnym udziałem uczestników oraz pracach domowych do samodzielnego wykonania przez uczestników szkolenia. Uczestnicy są oceniani poprzez system punktowy, wpływający na zaliczenia danego kursu. Należy zauważyć, że jest to metodologia prowadzenia zajęć zbliżona do tej stosowanej przez np. uczelnie wyższe.

Spółka pragnie przy tym podkreślić, że Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm., dalej: „Dyrektywa VAT”) nie uzależnia zwolnienia dla usług kształcenia od elementów przedmiotowych takich jak formy i zasady przewidziane w odrębnych przepisach. Dyrektywa VAT uzależnia udzielenie zwolnienia od elementu podmiotowego, a zatem wymaga aby to kształcenie było prowadzone albo przez podmioty prawa publicznego, albo przez podmioty prywatne, ale których cele uznane są za podobne przez państwo członkowskie.

Analizując zatem, czy dane usługi korzystają ze zwolnienia warunek przedmiotowy dotyczący form i zasad przewidzianych w odrębnych przepisach, jako niezgodny z przepisem prawa unijnego, należy pominąć. Zawężająca jest wykładnia art. 132 ust. 1 lit. a Dyrektywy VAT uzależniająca skorzystanie ze zwolnienia od pozostawania przez podmiot prywatny pod zinstytucjonalizowaną kontrolą państwa. Taki wymóg nie wynika z Dyrektywy VAT. Przesłanka zwolnienia zawarta w ww. przepisie Dyrektywy VAT wymaga jedynie, aby standardy szkolenia prowadzonego przez podmiot prywatny były analogiczne do tych standardów, które są oferowane przez podmiot publiczny (uczelnię publiczną).

Takie stanowisko wyraził m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 30 stycznia 2025 r., sygn. I SA/Gl 825/24.

Celem wykonywanych przez spółkę usług nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie czynności, o których mowa we wniosku, w stosunku do podatników niekorzystających ze zwolnienia od podatku VAT.

Usługi nie są finansowane w całości ani w części ze środków publicznych.

Zobowiązanie do stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych nie wynika wprost z przepisów prawa, jest jednak trudno wskazać zawód, w ramach którego nie ma podstaw do podnoszenia kwalifikacji. Zobowiązanie takie jest związane z dynamicznymi zmianami gospodarczymi w Polsce, w tym zmianami przepisów, jak i standardów biznesowych dotyczących organizacji i realizacji usług spedycyjnych, które stale są aktualizowane. W każdej branży pojawiają się nowe technologie i narzędzia wspomagające, co wymaga ciągłego doskonalenia umiejętności ich obsługi. Niezależnie, podnoszenie kwalifikacji jest niezbędne z uwagi na wzrost oczekiwań rynkowych i konkurencyjność. Zarówno pracodawcy oraz klienci oczekują coraz wyższej efektywności, elastyczności i innowacyjności od spedytorów.

Konkurencja na rynku pracy sprawia, że spedytorzy muszą wyróżniać się nowoczesnym podejściem i aktualną wiedzą. W różnych branżach istnieją specyficzne normy i regulacje, które ewoluują, (np. w transporcie, logistyce, handlu międzynarodowym). Aktualizacji wiedzy wymagają także przepisy dotyczące dokumentów przewozowych, przewozu towarów niebezpiecznych czy prawa celnego.

Spedycja obejmuje różne dziedziny i wymagają znajomości nowych obszarów wiedzy. Znajomość pojawiających się nowoczesnych technologii, jak sztuczna inteligencja czy automatyzacja, wpływa istotnie na sposób oraz jakość świadczenia usług spedycyjnych.

Spedytor musi zatem podnosić kwalifikacje, aby skutecznie wdrażać innowacyjne i skuteczne rozwiązania w świadczonych usługach spedycyjnych.

Pytanie

Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy, że w oparciu o obowiązujące przepisy Wnioskodawcy przysługuje zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT w zakresie świadczonych usług szkoleniowych opisanych we wniosku, wykonywanych przez Wnioskodawcę?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi szkoleniowe stanowią usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Tego rodzaju usługi są zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W ocenie Wnioskodawcy, prowadząc kursy obejmujące kursy zawodowe w zakresie kompetencji specjalisty spedycji, spełnia on warunki do zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowego warunku wynikającego z powyższego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Przywołany przepis jest wynikiem implementacji do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm., dalej: Dyrektywa VAT), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają z podatku od wartości dodanej transakcje kształcenia dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Zatem, aby określony podmiot mógł zostać uznany za instytucję działającą w zakresie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, której cele uznane są za podobne do celów podmiotów prawa publicznego (w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT) spełnione muszą zostać następujące warunki:

Kontrola państwa nad działalnością instytucji

Po pierwsze instytucja działać powinna pod kontrolą państwa. Po drugie instytucja musi zapewniać odpowiednią jakość świadczeń. Dodatkowo instytucja musi wspierać państwo w realizacji określonej polityki edukacyjnej oraz powinna dysponować odpowiednimi zasobami kadrowymi i infrastrukturą.

W kontekście powyższego stwierdzić należy, że podmioty ujęte w Rejestrze Instytucji Szkoleniowych (dalej: RIS) są instytucjami podlegającymi kontroli państwa. Kontrola ta zapewnia mechanizmy prawne nakazujące dbanie podmiotom wpisanym do RIS o jakość świadczonych przez nie usług.

Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 214 ze zm., dalej: „ustawa o promocji zatrudnienia”), instytucja szkoleniowa może ubiegać się o wpis do rejestru instytucji szkoleniowych po złożeniu wniosku o wpis wraz z informacją o:

1) tematyce prowadzonych szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych;

2) kadrze dydaktycznej;

3) bazie lokalowej, jej wyposażeniu i środkach dydaktycznych;

4) metodach oceny jakości szkoleń;

5) liczbie bezrobotnych i poszukujących pracy objętych szkoleniami i przygotowaniem zawodowym dorosłych w okresie ostatniego roku;

6) pomocy udzielonej nieodpłatnie uczestnikom i absolwentom szkolenia lub przygotowania zawodowego dorosłych, polegającej na informowaniu o sytuacji na rynku pracy i zapotrzebowaniu na kwalifikacje.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 6 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia, w przypadku stwierdzenia prawomocnym wyrokiem naruszenia przepisów ustawy, wojewódzki urząd pracy wykreśla instytucję szkoleniową z rejestru instytucji szkoleniowych co za tym idzie zostaje pozbawiony dostępu do środków publicznych znajdujących się w posiadaniu służb zatrudnienia i aktywizacji zawodowej.

Kontrola ww. podmiotów, w ocenie Wnioskodawcy, wyraża się także w przepisach ustawy o finansach publicznych. Zwrócić bowiem należy uwagę na fakt, że posiadanie wpisu w RIS, w wymiarze praktycznym, oznacza prawo do ubiegania się o „klientów”, których uczestnictwo w szkoleniach finansowane może być ze środków publicznych. W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych „wydatki publiczne powinny być dokonywane:

1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:

a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów,

b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów;

2) w sposób umożliwiający terminową realizację.

W powyższym kontekście należy uznać, że przyjęty przez ustawodawcę sposób weryfikacji rzetelności podmiotów świadczących usługi szkoleniowe daje wystarczającą gwarancję, że tak ewentualnie wydane środki publiczne wydatkowane zostaną w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów i optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów.

Co więcej, RIS prowadzony jest przez wyspecjalizowany urząd administracji publicznej, który posiada dedykowane w tym celu narzędzie informatyczne (program/aplikację obsługującą wnioski składane przez zainteresowane podmioty oraz udostępniającą dane zainteresowanym podmiotom), zatrudnia osoby, których zakresem obowiązków jest m.in. obsługa ww. rejestru, czy weryfikacja informacji przekazanych przez podmiotu ubiegające się o wpis do rejestru.

Powyższe, w ocenie Spółki bezsprzecznie przemawia za uznaniem, że nad jej działalnością jest sprawowana kontrola państwa.

Dodatkowo, całkowicie uzasadnionym, w ocenie Spółki jest wniosek, że skoro państwo ujawnia w ramach RIS informacje o podmiotach świadczących na terytorium Polski usługi szkoleniowe przy wykorzystaniu instytucji/narzędzia, jakim jest rzeczony rejestr (czy to poprzez dedykowane strony internetowe czy poprzez posiadanie w strukturach administracji publicznej wyspecjalizowanych w tym zakresie komórek) i przeznacza na te szkolenia środki publiczne, to podmioty wpisane do RIS spełniają wystarczające wymogi w tym zakresie. Nie sposób wyobrazić sobie bowiem sytuację, w której państwo podejmowałoby współpracę z podmiotami nie zapewniającymi należytej rękojmi w tym zakresie.

Kwestią bez znaczenia, w ocenie Wnioskodawcy, pozostaje przy tym szczegółowość/sposób weryfikowania owej rękojmi. Skoro racjonalny ustawodawca, a w następnym kroku na podstawie delegacji ustawowej, właściwy minister uznali, że tryb weryfikacji ww. pomiotów ograniczony powinien zostać do formalnej weryfikacji złożonych wniosków i oświadczeń to niedopuszczalnym jest twierdzenie, że nie ma należytej kontroli państwa w tym zakresie. Kontrola ta jest na takim poziomie, na jakim państwo uznało ją za niezbędną.

W świetle powyższego, w ocenie Spółki, pierwszy z ww. warunków uznać należy za spełniony.

Odpowiednia jakość świadczeń

W zakresie warunku dotyczącego odpowiedniej jakości świadczeń, Spółka pragnie odkreślić, że z informacji dostępnych na stronach internetowych RIS wynika, że jest to „jedno z narzędzi rynku pracy mających wpływ na upowszechnianie, zwiększanie dostępności i poprawę jakości usług szkoleniowych.”

W świetle powyższego stwierdzić należy, że skoro RIS jest narzędziem służącym poprawie jakości usług szkoleniowych i Wnioskodawca zapewnia dydaktykę na najwyższym poziomie, to nie sposób uznać, że warunek ten nie został spełniony. Całkowicie uprawnionym wydaje się być w tym zakresie wniosek, że RIS a priori wprowadza domniemanie odpowiedniej jakości usług świadczonych przez objęte przedmiotowym rejestrem podmioty.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, bezsprzecznym jest fakt, że RIS stanowi usankcjonowane przez państwo narzędzie służące realizacji narodowej polityki aktywizacyjno-edukacyjnej.

Podmioty zarejestrowane w RIS mają za zadanie wspierać, czy wręcz wyręczać, państwo w aktywizacji osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, np. poprzez zdobywanie nowych kwalifikacji zawodowych czy dokształcanie się w ramach już posiadanego wykształcenia. Zatem także trzeci z ww. warunków uznać należy tym samym za spełniony.

Dysponowanie odpowiednimi zasobami kadrowymi i infrastrukturą

Spółka dysponuje także odpowiednimi zasobami kadrowymi i infrastrukturą. Działalność Spółki oparta jest na koncepcji kompleksowego procesu nauczania, który ma na celu osiągnięcie przez uczestników konkretnych, praktycznych efektów. W związku z powyższym Spółka oferuje szeroką pulę dostępnych metod nauczania, jak i obszarów nauczania, nowoczesne rozwiązania i naukowy rygor oraz solidną dydaktykę i sprawdzonych, uznanych instruktorów, w tym także dydaktyków posiadających wyksztalcenie nauczycielskie.

Biorąc pod uwagę powyższe, w kontekście kontroli państwa nad działalnością Spółki należy wskazać, że przejawia się ona zarówno w procedurze weryfikacji wniosków o wpis do RIS, jak i w ramach możliwości ewentualnego wykreślenia pomiotu z rejestru. Podobnie kontroli należy upatrywać w realizacji dyscypliny finansów publicznych, która zawiera bardzo rygorystyczne zasady wydatkowania środków publicznych. Świadczone z kolei przez podmioty wpisane do RIS usługi stanowią przejaw realizacji polityki aktywizacyjno-edukacyjnej państwa. Samo narzędzie, jakim jest RIS, stanowi z kolei instrument mający wpływ na upowszechnianie, zwiększanie dostępności i poprawę jakości usług szkoleniowych.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, spełnia ona przesłanki do uznania jej za instytucję działającą w zakresie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, której cele uznane są za podobne do celów podmiotów prawa publicznego.

Kształcenie zawodowe i przekwalifikowanie na gruncie Dyrektywy VAT - wadliwa implementacja przepisów do ustawy o VAT.

Z treści art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT wypływa wniosek, że kraj członkowski UE ma obowiązek zwolnić od podatku, m.in. kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Istotne znaczenie przy interpretacji wskazanych przepisów ma również rozporządzenie Rady WE nr 282/11 z 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy VAT w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L nr 77/1), w związku z tym, że artykuł 44 powołanego rozporządzenia stanowi, że usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu lub szkolenia w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Implementacja przepisu art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT do polskiego porządku prawnego została znana za wadliwą, co potwierdza orzecznictwo krajowych sądów.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 18 maja 2017 roku, sygn. akt I FSK 1742/15 wskazał na artykuł 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT jako nieprawidłowo wdrażający Dyrektywę VAT. Zdaniem NSA, odsyłając do bliżej niesprecyzowanych „odrębnych przepisów”, wskazany przepis ustawy o VAT nie zapewnia stosowania zwolnienia od VAT w sposób prawidłowy i prosty, a wręcz przeciwnie - czyni je niedookreślonym, a w konsekwencji trudnym do zastosowania poprzez brak jasnego sprecyzowania podmiotów, które mogą w sposób zgodny z prawem unijnym i krajowym korzystać z tego zwolnienia.

Z uwagi na wadliwą implementację przepisu Dyrektywy VAT do krajowego porządku prawnego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT, przepisy ustawy krajowej należy pominąć w zakresie, w jakim przewiduje on warunki wykraczające poza treści przepisów Dyrektywy VAT, tj. wymaga, by usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 prowadzone były w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach i w tym zakresie przepis art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT należy stosować bezpośrednio.

Stanowiska sądów administracyjnych

Przywołane stanowisko jest wyrazem ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, wyrażonej, m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1372/13 a także wyroki z: 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 615/12; 4 lipca 2013 r. sygn. akt I FSK 1014/12; 12 września 2013 r. sygn. akt I FSK 1145/12; 22 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1622/12; 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I FSK 173/13; 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FSK 2119/13; 3 czerwca 2014 r. sygn. akt I FSK 970/13; 17 września 2014 r. sygn. akt I FSK 1372/13.

We wskazanych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do jednoznacznego przekonania, że właściwie implementowanie przepisu art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT powinno polegać na uzależnieniu zwolnienia, m.in. usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego od świadczenia takich usług przez podmioty, których cele uznane są przez dane państwo członkowskie za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, a nie od uregulowania kwestii prowadzenia takich szkoleń w odrębnych przepisach - co w sposób nieuzasadniony treścią przepisu dyrektywy zawęża zakres zwolnienia, przez określenie warunku niewynikającego z Dyrektywy VAT.

W wyroku z 18 stycznia 2017 r., sygn. akt. III SA/Wa 3143/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że właściwe implementowanie przepisu art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT powinno polegać na uzależnieniu zwolnienie m.in. usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego od świadczenia takich usług przez podmioty, których cele uznane są przez dane państwo członkowskie za podobne do celów podmiotów prawa publicznego.

Warunki zwolnienia zgodnie z Dyrektywą VAT

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT ze zwolnienia korzystają usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Zestawiając przytoczony fragment przepisu Dyrektywy VAT z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT należy podkreślić, że przepisy Dyrektywy VAT uzależniają skorzystanie ze zwolnienia podatkowego od spełnienia jedynie dwóch warunków:

1) podmiot winien świadczyć usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania oraz

2) czynności te winny być wykonywane przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Pierwszy warunek zwolnienia wynikający z Dyrektywy VAT należy uznać za spełniony, w sytuacji gdy Wnioskodawca świadczyć będzie usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Szkolenia i kursy prowadzone przez Wnioskodawcę bez wątpienia obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą i wykonywanym zawodem. Skierowane są one do osób które chcą uzyskać nowe kompetencje i umiejętności - w większości uczestnikami kursów są osoby, które potem zdobyte umiejętności wykorzystują w swojej praktyce zawodowej. Podkreślić też należy, że szkolenia adresowane są zarówno do osób, które chcą podnieść swoje kwalifikacje zawodowe, uaktualnić i pogłębić wiedzę, jak i do tych osób, które chcą zdobyć zupełnie nowe umiejętności, aby rozszerzyć wachlarz oferowanych usług.

Drugi warunek zwolnienia, wynikający z Dyrektywy VAT, również należy uznać za spełniony.

Spełnienie warunków zwolnienia przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca nie jest co prawda podmiotem prawa publicznego ani „odpowiednim” (w zakresie edukacji zawodowej) podmiotem prawa publicznego, jednakże działalność Wnioskodawcy może być jednak uznana za działalność w dziedzinie kształcenia zawodowego, której cele zostały przez państwo uznane za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, działających w zakresie kształcenia zawodowego.

Głównym celem prowadzonych kursów i szkoleń jest zdobycie przez uczestników wiedzy teoretycznej oraz praktycznych umiejętności z zakresu objętego tematem danego szkolenia/kursu, a także uaktualnienie lub pogłębienie wiedzy do celów zawodowych. Co istotne, ww. osoby zobowiązane są do stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych. O zawodowym charakterze świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych świadczy także fakt, iż zawód spedytora został ujęty w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227). Zgodnie z tym rozporządzeniem, spedytor klasyfikowany jest pod numerem 333105 w podgrupie 3331 Spedytorzy i pokrewni. Jak już wskazano wyżej, w ramach kursów uczestnicy zdobywają nowe umiejętności zawodowe, umożliwiające im m.in. wykonywanie przedmiotowego zawodu.

Wnioskodawca realizuje kursy w oparciu o przyjęty regulamin kursów precyzujący warunki i zasady kształcenia. W tym kontekście bez wątpienia przedmiot działalności szkoleniowej Wnioskodawcy spełnia cel podobny do celów podmiotów prawa publicznego.

Przepisy rozporządzenia w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy pozwalają na stwierdzenie, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie usług szkoleniowych i cel tych szkoleń jest podobny do uznanych przez państwo, czemu ustawodawca dał wyraz tworząc klasyfikację zawodów na potrzeby rynku pracy.

Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Wskazać należy, że zaprezentowana wykładnia znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Trybunał w wyroku z 28 listopada 2013 r., w sprawie C-319/12 Minister Finansów przeciwko MDDP sp. z o.o. Akademia Biznesu, sp.k., w którym Trybunał stwierdził, że art. 132 ust. 1 lit. i), art. 133 i 134 Dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości dodanej usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Jednakże art. 132 ust. 1 lit. i) tej dyrektywy sprzeciwia się zwolnieniu wszystkich usług edukacyjnych w sposób ogólny, bez uwzględnienia celów realizowanych przez podmioty niepubliczne świadczące te usługi. Trybunał podkreślił dalej, że zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT usługi edukacyjne są zwolnione tylko wtedy, gdy są świadczone przez podmioty prawa publicznego o celach edukacyjnych lub przez inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Wynika z tego, że inne podmioty, czyli także podmioty prywatne, powinny spełniać przesłankę celów podobnych do celów rzeczonych podmiotów prawa publicznego.

Kształcenie ustawiczne wg rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej.

Zgodnie z ustawą o VAT, zwolnienie będzie przysługiwać tym szkoleniom, które są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Będzie to przede wszystkim rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 622). Z przepisów tego rozporządzenia wynika m.in., że kształcenie ustawiczne jest prowadzone w formach kwalifikacyjnego kursu zawodowego lub kursu kompetencji ogólnych.

Zgodnie z § 12 ww. rozporządzenia, kurs kompetencji ogólnych może być prowadzony przez placówkę lub centrum i jest prowadzony według programu nauczania uwzględniającego dowolnie wybraną część podstawy programowej kształcenia ogólnego. Minimalny wymiar kształcenia na kursie kompetencji ogólnych wynosi 30 godzin.

W ocenie Spółki zakres, program i wymiar godzinowy prowadzonych przez nią szkoleń odpowiada wymogom kursu kompetencji ogólnych ww. rozporządzenia.

Zgodnie z § 13 ww. rozporządzenia, kurs kompetencji ogólnych kończy się zaliczeniem w formie ustalonej przez podmiot prowadzący kurs. Także w przypadku kursów prowadzonych przez Spółkę wymagane jest zaliczenie kursu przez uczestnika w formie umożliwiającej weryfikację zakresu przyswojonej przez uczestnika wiedzy.

Ww. rozporządzenie przewiduje także, że osoba, która uzyskała zaliczenie, otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu kursu kompetencji ogólnych. Spółka także wydaje uczestnikom zaświadczenia i certyfikaty ukończenia kursu.

Powyższe wskazuje, że zarówno forma, jak i zakres prowadzonych przez Spółkę kursów jest realizowany na zasadach podobnych do wskazanych w ww. rozporządzeniu zasad określonych dla placówek i centrów.

Podsumowanie

Głównym celem prowadzonych kursów i szkoleń jest zdobycie przez uczestników wiedzy teoretycznej oraz praktycznych umiejętności z zakresu objętego tematem danego szkolenia/kursu, a także uaktualnienie lub pogłębienie wiedzy do celów zawodowych. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez uczestników zawodu, jak również mogą stanowić podstawę do rozszerzenia działalności o nowe usługi. Tym samym usługi szkoleniowe, które prowadzi Spółka należy uznać za świadczone na rzecz osób, które nabywają je w związku z wykonywanym aktualnie zawodem lub w związku z zamiarem zdobycia nowej wiedzy i umiejętności.

Zatem organizowane przez Spółkę szkolenia/kursy mające na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych słuchaczy poprzez uzyskanie lub uzupełnienie ich wiedzy w określonych obszarach wiedzy i kompetencji zawodowych. Biorąc pod uwagę zakres usług świadczonych przez Spółkę zasadnym jest twierdzenie, że Spółka spełnia przesłanki do uznania jej za instytucję działającą w zakresie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, której cele uznane są za podobne do celów podmiotów prawa publicznego.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzone przez niego szkolenia (kursy), opisane w stanie faktycznym wniosku, stanowią usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Tego rodzaju usługi są zwolnione są z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:

W myśl art. 2 pkt 26 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r. str. 1 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia 282/2011:

Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:

Z kolei w punkcie 5 załącznika I do rozporządzenia 282/2011 wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:

Zgodnie z art. 98 ust. 2 pkt a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Dyrektywa 2006/112/WE Rady stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.

Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy.

Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:

Art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej rozporządzeniem:

Jak stanowi § 3 ust. 8 rozporządzenia:

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:

Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszych przepisów, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Definicja zawarta w art. 44 rozporządzenia 282/2011 określa, że:

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, że pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmującą towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla świadczonych usług szkoleniowych w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora.

Dokonując oceny, czy świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt. 26.

Wskazali Państwo, że nie posiadają statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego. Ponadto nie posiadają Państwo statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej.

Tym samym, świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

Następnie, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest - w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.

We wniosku wskazali Państwo, że w ramach prowadzonej działalności prowadzą kurs doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora. Kurs ma na celu zapoznanie uczestników z zawodem, przygotowanie uczestników do jego wykonywania oraz rozszerzenie kompetencji w obszarach istotnych w zawodzie. Prowadzone przez Państwa kursy mają na celu nabycie przez uczestniczące w nich osoby wiedzy teoretycznej oraz umiejętności praktycznych przydatnych do wykonywania zawodu. Osoby uczestniczące w kursach legitymują się umiejętnościami zawodowymi predysponującymi je do wykonywania pracy zawodowej. Kursy umożliwiają dokształcanie i doskonalenie zawodowe, usystematyzowanie i rozwijanie wiedzy. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez uczestników zawodu, jak również mogą stanowić podstawę do rozszerzenia działalności o nowe usługi. Tym samym oferowane przez Państwa usługi szkoleniowe należy uznać za świadczone na rzecz osób, które nabywają je w związku z wykonywanym aktualnie zawodem lub w związku z zamiarem zdobycia nowej wiedzy i umiejętności. W rezultacie odbycia szkolenia uczestnicy zdobywają lub pogłębiają teoretyczną i praktyczną wiedzę dotyczącą zawodu, niezbędne do prowadzenia samodzielnej działalności. Wiedza zdobyta w trakcie szkoleń stanowi istotny element dokształcenia zawodowego, ale także daje możliwość zdobycia nowych kompetencji dla osób, które chcą uzyskać nowe umiejętności w celu rozszerzenia katalogu świadczonych usług.

Zatem biorąc pod uwagę podane we wniosku informacje, świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora należy uznać za usługi kształcenia/przekwalifikowania zawodowego.

W konsekwencji zostanie spełniony pierwszy z warunków uprawniających do zwolnienia od podatku VAT ww. usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Jednak dla oceny czy świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe, są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest jeszcze uznanie, że są to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Odrębne przepisy określające formy i zasady to uregulowania, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Wskazali Państwo, że oferowana usługa szkoleniowa nie jest prowadzona w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Posiadają Państwo dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń.

Jednocześnie zaznaczyli Państwo, że Państwa cele w zakresie prowadzenia kursów należy uznać za podobne do określonych w § 3 pkt 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych. Z okoliczności sprawy nie wynika, że są Państwo placówką kształcenia ustawicznego. Ponadto podali Państwo, że nie posiadają statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego, nie posiadają także statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej w zakresie kształcenia i wychowania. Posiadają Państwo wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez właściwy Urząd Pracy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora, nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, gdyż szkolenia te nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

W tym miejscu należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy, względem usługi, która stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, ma zastosowanie pod warunkiem, że usługa ta jest świadczona przez podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.

W treści wniosku wskazali Państwo, że nie są podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu Prawa oświatowego. Zatem w analizowanym przypadku, świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy.

Natomiast przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

Wskazali Państwo we wniosku, że opisane usługi nie są finansowane w całości ani w części ze środków publicznych. Tym samym, świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora, nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy ani też § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r., gdyż ich źródłem finansowania nie są środki publiczne.

Podsumowując, do świadczonych przez Państwa usług szkoleniowych w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora, nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Odnosząc się do Państwa argumentacji przedstawionej w stanowisku, należy zauważyć, że w systemie prawa wspólnotowego jednym ze źródeł prawa są wymienione w niniejszej interpretacji Dyrektywy, które są aktami prawa wtórnego i wiążą co do zamierzonego celu każde państwo członkowskie, do którego są kierowane, pozostawiając jednak władzom krajowym wybór form i środków ich wprowadzenia.

Dyrektywy nie określają w sposób pełny zagadnień będących ich przedmiotem i wymagają uściślenia lub uzupełnienia przez państwa członkowskie. Kraje członkowskie są zobowiązane do implementowania zapisów dyrektyw do prawa w wyznaczonych w dyrektywach terminach.

Zatem warunkiem stosowania dyrektyw jest ich wdrożenie do przepisów krajowych. Istnieją jednak pewne szczególne okoliczności, kiedy dyrektywa może być stosowana bezpośrednio. W przypadku braku implementacji norm dyrektyw do porządku prawnego danego państwa członkowskiego albo dokonania implementacji w sposób niepełny lub po terminie, dyrektywy mogą być stosowane bezpośrednio pod warunkiem, że przepisy dyrektyw są precyzyjne i bezwarunkowe zaś z norm dyrektyw wynikają prawa jednostek wobec państwa.

Przepisy wynikające z dyrektyw w świetle systemu prawa krajowego nie są przepisami obowiązującymi wprost. Stanowią rodzaj ramowych wytycznych pozwalających na dostosowanie prawodawstwa poszczególnych krajów do pewnych wymogów unijnych. Wskazują na cele, jakie należy osiągnąć, nie ograniczając równocześnie metod i środków regulujących poszczególne tytuły podatkowe.

Zauważyć należy, że istotną rolą dyrektywy jest wskazanie właściwej interpretacji przepisów krajowych, zwane pośrednim stosowaniem dyrektywy. Jeśli w procesie wykładni przepisu krajowego pojawiają się wątpliwości (tzn. istnieją alternatywne, dopuszczalne z punktu widzenia zasad wykładni tekstów prawnych interpretacje danego przepisu krajowego), należy przyjąć za właściwą interpretację, która jest zgodna z celem dyrektywy (wykładnia prowspólnotowa). Inaczej niż w przypadku bezpośredniego stosowania dyrektywy źródłem prawa jest w takim przypadku nadal przepis krajowy, którego wykładnia uwzględnia cele wynikające z prawa wspólnotowego. Dzięki dyrektywie dokonywana jest jedynie właściwa wykładnia przepisu krajowego, co nie powinno wpływać na zakres jego stosowania. W takiej sytuacji, w przypadku pośredniego stosowania dyrektywy nie sposób uchylać się od stosowania przepisów krajowych, które są interpretowane w zgodzie z zasadami prawa wspólnotowego.

Zgodnie z wcześniej powołanym art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy Rady 2006/112/WE Rady - państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, które ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.

Dyrektywa VAT nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków, w jakich te podmioty działają.

Zaprezentowana wykładnia znajduje swoje potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 listopada 2013 r., w sprawie C-319/12 Minister Finansów przeciwko MDDP sp. z o.o. Akademia Biznesu, sp. komandytowej, w którym Trybunał stwierdził, że:

Trybunał podkreślił dalej, że:

Podmioty prawa publicznego powołane przez państwo do świadczenia usług edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty - jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to podmioty te działają w oparciu o konkretne programy nauczania, zasady zatrudniania odpowiednich osób. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie kontrolowane przez państwo.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College, pkt 35:

Istotną wskazówką, jak rozumieć sformułowanie „odpowiedni” (mający cel edukacyjny) podmiot prawa publicznego jest stanowisko wyrażone przez TSUE w ww. wyroku:

Należy również przytoczyć fragment opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs, odnoszący się do charakteru zwolnień, określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE. Wynika z niej, że:

Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne realizować będą podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.

W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:

W ww. wyroku TSUE wskazał, że:

W sprawie tej, TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził, że:

Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.

Oceniając zatem świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe pod kątem objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 pkt lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z uwzględnieniem tez przywołanych wyroków TSUE, należy uznać, że nie posiadają Państwo żadnej z wymienionych powyżej cech podmiotu prawa publicznego. Świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora, nie stanowią kształcenia odpowiadającego standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa.

Zauważyć należy, że podmioty prawa publicznego powołane przez państwo do świadczenia usług edukacyjnych lub szkoleniowych to nic innego jak podmioty - jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia), (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to podmioty te działają w oparciu o konkretne programy nauczania, zasady zatrudniania odpowiednich osób. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, tj. odpowiadają standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa, a podmioty te nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane i następnie kontrolowane przez państwo. W takim tylko przypadku uzyskanie lub podniesienie kwalifikacji w danym zawodzie może stanowić cel podobny jak w przypadku działalności edukacyjnej prowadzonej przez podmioty publiczne.

Należy zatem ponownie przywołać przedstawiony przez Państwa opis stanu faktycznego, z którego wynika, że świadczone przez Państwa usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Istotne jest to, że posiadają Państwo dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń.

Wskazali Państwo również, że posiadają wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez właściwy Urząd Pracy, a Kursy odbywają się według zatwierdzonych przez Państwa konspektów przygotowanych przez wykładowców, w terminach wynikających z harmonogramu zajęć. Zatem mimo wpisu do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez właściwy Urząd Pracy, to Państwo decydują o metodach i formie prowadzonych kursów. Z opisu sprawy nie wynika, aby przygotowywane konspekty podlegały jakiejkolwiek akceptacji przez właściwe instytucje państwowe, które zapewniałyby jakość realizowanych szkoleń. Z wniosku nie wynika także, aby konspekty odpowiadały standardom programów realizowanych przez podmioty działające pod kontrolą właściwych instytucji państwowych. Z wniosku wynika wprost, że konspekty przygotowywane przez wykładowców podlegają wyłącznie Państwa akceptacji. W odpowiedzi na wezwanie nie wskazali Państwo, aby w zakresie realizowanych kursów byli Państwo pod jakimkolwiek nadzorem instytucji państwowych. W takim przypadku niewystarczający jest Państwa argument, że metodologia prowadzenia opisanych zajęć jest zbliżona do tej stosowanej przez np. uczelnie wyższe. Państwa stwierdzenie w tym zakresie odnosi się do podobieństwa formuły szkoleń, która jak wskazują Państwo oparta jest na wykładach merytorycznych, ćwiczeniach i zadaniach praktycznych z aktywnym udziałem uczestników oraz pracach domowych do samodzielnego wykonania przez uczestników szkolenia oraz sposobu oceniania poprzez system punktowy. Państwa wyjaśnienia w tym zakresie potwierdzają, że forma prowadzonych szkoleń jest zbliżona do kształcenia przez jednostki objęte systemem oświaty, jednak nie jest to wystarczające do stwierdzenia, że świadczone usługi opisane we wniosku odpowiadają standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą właściwych instytucji państwowych.

Posiadanie przez Państwa wpisu do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez właściwy Urząd Pracy potwierdza jedynie, że spełnili Państwo wymagania określone w art. 20 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 214 ze zm.) dalej: „ustawa o promocji zatrudnienia”), warunkujące jego uzyskanie. Zatem wpis ten nie uprawnia do stwierdzenia, że świadczone usługi szkoleniowe objęte przedmiotem wniosku stanowią kształcenie odpowiadają standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa.

Z kolei powoływane przez Państwa przepisy art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.), określają jedynie sposób, zasady, wysokość i terminy dokonywania wydatków publicznych. Powyższe regulacje prawne nie znajdą zastosowania w analizowanej sprawie, ponieważ podali Państwo, że usługi nie są finansowane ze środków publicznych. Trudno zatem przyjąć, aby przepisy art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych wskazywały na to, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe odpowiadają standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa.

Wskazania wymaga, że zgodnie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 622 ze

Zgodnie z § 3 pkt 1 i 3 ww. rozporządzenia:

W myśl § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Z kolei w świetle art. 1 pkt 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 737 ze zm.), dalej ustawa Prawo oświatowe:

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy Prawo oświatowe:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy Prawo oświatowe:

W myśl art. 4 pkt 30 ustawy Prawo oświatowe:

W świetle art. 117 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe:

Zgodnie z art. 168 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe:

A zatem placówki niepubliczne mogą być zakładane i prowadzone przez osoby fizyczne lub osoby prawne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Podali Państwo, że nie posiadają statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego, nie posiadają także statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej.

Z okoliczności sprawy oraz powołanych wyżej przepisów wynika, że nie są Państwo placówką kształcenia ustawicznego w rozumieniu § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych, a więc realizowanych przez Państwa celów nie można uznać za podobne do tych, które realizują ww. podmioty. W analizowanej sprawie, skoro nie ma żadnych norm (poza ustalonymi wewnętrznie konspektami) regulujących Państwa działalność w zakresie prowadzenia opisanych kursów, to nie można Państwa uznać za instytucję, której cele uznane są za podobne do celu edukacyjnego podmiotów publicznych.

Odnosząc się do Państwa stanowiska, aby uznać Państwa działalność za działalność w dziedzinie kształcenia zawodowego, której cele zostały uznane przez państwo za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, działających w zakresie kształcenia niewystarczająca jest okoliczność, że celem prowadzonych kursów jest zdobycie przez uczestników wiedzy i umiejętności z zakresu objętego tematem danego szkolenia/kursu oraz uaktualnienie lub pogłębienie wiedzy do celów zawodowych. Jeżeli zakres i jakość Państwa szkoleń nie odpowiada standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa, to takiej działalności nie można uznać za realizującą cele podobne do celów podmiotów prawa publicznego, które takiej kontroli podlegają. Chodzi zatem o zrelatywizowanie jakości, ceny czy zakresu programowego szkoleń oferowanych przez podmioty prawa publicznego i podmioty prywatne.

Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne realizować będą te podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego - takie kształcenie odpowiada standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa.

W rezultacie, biorąc pod uwagę opis sprawy, treść powołanych przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz wskazane powyżej orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora, nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy w związku z art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (WE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Ponadto, jak wskazano - umiejscowienie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 112 w rozdziale „zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym” odnoszą się do czynności tzw. „użyteczności publicznej”. Wspólnym elementem tych usług (usługi pocztowe, służby zdrowia, opieka społeczna, usługi w dziedzinie religii) jest to, że zaspokajają one podstawowe potrzeby ludności oraz są świadczone przez podmioty nienastawione na osiągnięcie zysku.

Wskazać należy, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe nie mieszczą się w zakresie zwolnienia określonego w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, ponieważ nie są Państwo odpowiednim podmiotem prawa publicznego lub inną instytucją działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez państwo członkowskie. Świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe skierowane do osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora, trudno uznać za zaspokajające podstawowe potrzeby ludności, a tym bardziej jako wykonywane w interesie publicznym.

Dokonując wykładni art. 132 lit. i Dyrektywy należy wskazać, że aby uznać podmiot za instytucję, której cele są podobne do celów edukacyjnych podmiotów publicznych należy wziąć pod uwagę, to czy m.in. poziom usług jest możliwy do porównania, niezależnie od tego czy podmiotem świadczącym taką usługę będzie podmiot prywatny czy publiczny. Aby zaś standard usługi edukacyjnej był porównywalny czy w ogóle podlegający jakiejkolwiek mierzalności czy porównaniu, wymagane jest normatywne ustanowienie standardów jego świadczenia (np. zakresu programowego, sposobów egzaminowania, poziomu wykształcenia wykładowców, sposobów kontroli przez państwo realizacji programu nauczania).

Tym samym, aby możliwe było zrelatywizowanie jakości, ceny czy zakresu programowego szkoleń oferowanych zarówno przez podmioty prawa publicznego i podmioty prywatne, istotne jest by metodologia prowadzenia opisanych zajęć była zbliżona do tej stosowanej np. przez uczelnie wyższe, bądź inne podmioty prawa publicznego.

Uzyskanie lub podniesienie kwalifikacji w danym zawodzie realizowane przez podmioty prywatne, może stanowić cel analogiczny, jak w przypadku działalności edukacyjnej prowadzonej przez podmioty publiczne, jednakże zwolnienie od podatku jest determinowane celem działalności danego podmiotu.

W powyższym zakresie, nie można uznać, że kształcenie prowadzone przez Państwa będzie odpowiadało standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą właściwych instytucji państwowych. Porównując usługi wykonywane przez Państwa z usługami świadczonymi przez podmioty publiczne działające pod kontrolą właściwych instytucji państwowych nie można uznać, że odpowiadają one standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa. Realizując opisane szkolenia mają Państwo dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń. Kursy odbywają się na podstawie konspektów przygotowanych przez Państwa oraz ustalonego harmonogramu.

Nie jest wystarczające także Państwa stwierdzenie, że metodologia prowadzenia opisanych zajęć jest zbliżona do tej stosowanej np. przez uczelnie wyższe. Oświadczenie o metodologii „zbliżonej” do stosowanej np. przez uczelnie wyższe jest sformułowaniem zbyt ogólnym, by można byłoby wywieść z niego, że w ten sposób gwarantują Państwo odpowiednie standardy nauczania podobne do podmiotów publicznych. W szczególności nie można uznać, że zapewniają Państwo prowadzonym szkoleniom odpowiednią jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym.

W tym miejscu należy przypomnieć, że za cele edukacyjne (szkoleniowe) podobne do celów podmiotów prawa publicznego uznać należy świadczenie usługi na podobnym, porównywalnym lub chociażby mierzalnym poziomie przez podmiot prywatny. Poziom tych usług powinien być możliwy do porównania, niezależnie od tego czy podmiotem świadczącym usługę będzie podmiot prywatny czy publiczny a przeprowadzona analiza powinna jednoznacznie prowadzić do wniosku, że kształcenie realizowane przez podmiot komercyjny, odpowiada standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa. Aby standard usługi edukacyjnej był porównywalny czy w ogóle podlegający jakiejkolwiek mierzalności czy porównaniu, wymagane jest normatywne ustalenie standardów jego świadczenia (np. zakresu programowego, sposobów egzaminowania, poziomu wykształcenia wykładowców).

Z opisu sprawy wprost wynika, że Strona całkowicie dowolnie kształtuje zasady działania prowadzonych szkoleń w każdym aspekcie, tj. zarówno programu szkoleń, jak i ceny oraz jakości. Prowadzone usługi szkoleniowe są ograniczone jedynie zasadami ustalonymi i zaakceptowanymi przez Państwa jako organizatora szkoleń. Zatem także w zakresie programowym, nie można stwierdzić że odpowiadają standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa.

Zatem nie sposób dostrzec podobieństwa celów do podmiotów prawa publicznego w przypadku podmiotu komercyjnie oferującego szkolenia online dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora według całkowicie autonomicznie i dowolnie ukształtowanych zasad działania.

W rozpatrywanej sprawie nie wykazali Państwo, że została potwierdzona zgodność programu szkoleniowego z programem realizowanym przez podmioty publiczne - nie ma takich samych/podobnych warunków a także mają Państwo dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń.

W konsekwencji, świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla osób wykonujących lub planujących wykonywanie zawodu spedytora - nie spełniają przesłanki do objęcia ich zwolnieniem na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa w uzasadnieniu własnego stanowiska wyroków sądów należy zaznaczyć, że linia orzecznicza sądów administracyjnych w omawianym zakresie jest niejednolita (np. wyrok WSA w Poznaniu z 13 maja 2022 r. I SA/Po 664/21, wyrok WSA w Warszawie z 27 listopada 2024 r. III SA/Wa 1863/24, wyrok WSA w Warszawie z 18 grudnia 2024 r. III SA/Wa 2141/24 ).

Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa orzeczenia sądowe nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.