Wnioskodawca, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, rozszerzył swoją działalność o świadczenie odpłatnych usług szkoleniowych z jazdy torowej na motocyklach. W tym celu nabył motocykle, które zostały przystosowane wyłącznie do użytku na zamkniętych torach wyścigowych poprzez usunięcie elementów niezbędnych do ruchu drogowego, takich jak lampy, lusterka i kierunkowskazy,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 1 marca 2026 r. (data wpływu 1 marca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług w zakresie programowania (PKD 62.10.B.). Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej „VAT”).
W grudniu 2025 r. Wnioskodawca rozszerzył zakres prowadzonej działalności gospodarczej o świadczenie odpłatnych usług szkoleniowych z zakresu jazdy torowej na motocyklach (PKD 85.51.Z - Pozostałe formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych).
Szkolenia te są kierowane do osób fizycznych zainteresowanych doskonaleniem umiejętności jazdy motocyklem w warunkach torowych, w tym zarówno amatorów, jak i osób posiadających doświadczenie w jeździe sportowej. Usługi szkoleniowe będą opodatkowane podatkiem VAT.
W związku z rozszerzeniem działalności, Wnioskodawca nabył w grudniu 2025 r. motocykl marki (…) przeznaczony do jazdy torowej (dalej „Motocykl 1”). Wnioskodawca zamierza używać pojazd wyłącznie do celów szkoleń torowych. W związku z powyższym, Motocykl 1 zostanie przystosowany do specyficznej działalności polegającej na jeździe torowej. W tym celu Motocykl 1 zostanie pozbawiony elementów niezbędnych do dopuszczenia go do ruchu drogowego, takich jak lampy przednie i tylne, lusterka, kierunkowskazy, elementy odblaskowe. Elementy karoserii zostaną wymienione na sportowe laminaty torowe. Wymienione zostaną standardowe podnóżki na podnóżki sportowe - bez homologacji drogowej. Motocykl zostanie również wyposażony w opony sportowe - bez homologacji drogowej (typu „slick”). Po dokonaniu tych zmian, motocykl nie będzie mógł być wykorzystywany w ruchu drogowym i będzie przeznaczony wyłącznie do użytkowania na zamkniętych torach wyścigowych. Nie będzie on również podlegał homologacji.
Wnioskodawca planuje włączyć również do działalności gospodarczej i ewidencji środków trwałych motocykl (…) (dalej „Motocykl 2”) w celu umożliwienie prowadzenia szkoleń dostosowanych do różnych poziomów zaawansowania uczestników oraz różnych celów szkoleniowych. Wnioskodawca chce, aby w ramach jego działalności klienci mieli możliwość jazdy i testowania motocykli o odmiennych parametrach technicznych. Motocykl 2 w chwili wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych, będzie w pełni przystosowany do szkoleń motocyklowych, czyli tak samo jak Motocykl 1, będzie pozbawiony elementów niezbędnych do dopuszczenia go do ruchu drogowego, takich jak lampy przednie i tylne, lusterka, kierunkowskazy, elementy odblaskowe. Elementy karoserii będą wymienione na sportowe laminaty torowe, zamontowane w Motocyklu 2 podnóżki będą sportowe, bez homologacji drogowej. Motocykl będzie posiadał opony sportowe również bez homologacji drogowej (typu „slick”). Motocykl 2 nie będzie mógł być wykorzystywany w ruchu drogowym i będzie przeznaczony wyłącznie do użytkowania na zamkniętych torach wyścigowych. Nie będzie on również podlegał homologacji.
Każdy z motocykli będzie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej Wnioskodawcy i wyłącznie w warunkach torowych.
Motocykle nie będą poruszały się samodzielnie pomiędzy miejscami prowadzenia szkoleń. Motocykle będą transportowane na tory wyścigowe w przystosowanym do tego pojeździe transportowym lub przyczepie.
Przeznaczenie motocykli oraz usunięcie elementów niezbędnych przy dopuszczeniu do ruchu drogowego, uniemożliwiają ich użytkowanie poza miejscami do tego przeznaczonymi, tj. zamkniętymi torami wyścigowymi. W konsekwencji nie będzie istniała możliwość ich wykorzystania w ruchu drogowym ani do celów prywatnych.
Motocykle będą wykorzystywane wyłącznie do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, tzn. do świadczenia odpłatnych usług szkoleniowych z jazdy torowej. Szkolenia będą polegały m.in. na:
Ponadto motocykle będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę również do doskonalenia własnych umiejętności jazdy torowej, poprzez samodzielny trening na torze i udział w treningach zorganizowanych. Działania te są niezbędne do celów prowadzenia działalności szkoleniowej, gdyż podnoszenie kwalifikacji i umiejętności instruktorskich jest konieczne do prawidłowego i profesjonalnego świadczenia usług szkoleniowych.
Wnioskodawca posiada dokumenty potwierdzające jego kwalifikacje oraz umiejętności szkoleniowe w zakresie jazdy torowej na motocyklach w postaci legitymacji instruktorskiej, zaświadczenia o ukończeniu kursu instruktorskiego oraz certyfikatu Instruktora Sportu Motocyklowego wydane przez Polską Akademię Kultury i Sportu.
Motocykle będą garażowane w zamkniętym pomieszczeniu, do którego dostęp ma wyłącznie Wnioskodawca.
Motocykle będą wykorzystywane wyłącznie przez Wnioskodawcę albo pod jego bezpośrednim nadzorem. W szczególności dotyczy to przejazdów szkoleniowych, demonstracyjnych oraz jazd doskonalących umiejętności instruktorskie Wnioskodawcy. Każdorazowe użycie motocykli odbywać się będzie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Motocykle będą wykorzystywane przez podmioty trzecie wyłącznie w zakresie niezbędnym do prawidłowej realizacji celów gospodarczych Wnioskodawcy, tj.:
Każdorazowe wykorzystanie motocykla przez podmioty trzecie będzie odbywało się wyłącznie w zakresie koniecznym do wykonania powierzonych czynności i pod nadzorem Wnioskodawcy albo na jego zlecenie.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
W odpowiedzi na wezwanie z 24 lutego 2026 r. do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, niniejszym doprecyzowuje Pan opis zdarzenia przyszłego, wskazując, że przez wskazane w pytaniu „wydatki związane z eksploatacją a także użytkowaniem” motocykli rozumiane są wszelkie wydatki niezbędne do ich bieżącego utrzymania w stanie sprawności technicznej oraz do ich faktycznego wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym świadczeniu usług szkoleniowych z zakresu jazdy torowej.
Obejmuje to konkretne, niżej wymienione wydatki:
1) zakup paliwa,
2) zakup części eksploatacyjnych, tj. oleju, filtrów oleju i powietrza, elementów zestawu napędowego,
3) zakup części zamiennych, które mogą ulec zniszczeniu w trakcie upadku motocykla np. elementy układu kierowniczego, podnóżki, owiewki,
4) zakup opon motocyklowych,
5) koszty serwisu w tym: przeglądy, usługi naprawy, konserwacji, regulacji, wymiana części, usługi diagnostyczne.
Wydatki te dotyczą wyłącznie motocykli opisanych we wniosku.
Pytanie
Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją, a także użytkowaniem przystosowanych do jazdy na torze wyścigowym motocykli i nie jest do tego wymagane złożenie deklaracji VAT-26 ani prowadzenie ewidencji przejechanych kilometrów?
Pana stanowisko w sprawie
Stanowisko Wnioskodawcy:
Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją, a także użytkowaniem przystosowanych do jazdy na torze wyścigowym motocykli i nie jest do tego wymagane złożenie deklaracji VAT-26 ani prowadzenie ewidencji przejechanych kilometrów.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z treści art. 86 ust. 1 wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi VAT wówczas, gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Istotnym warunkiem skorzystania z tego prawa jest istnienie bezpośredniego lub pośredniego związku pomiędzy dokonanymi zakupami, a działalnością opodatkowaną prowadzoną przez podatnika.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wyłącznie po spełnieniu tzw. przesłanek pozytywnych, w szczególności wykorzystywania nabytych towarów i usług do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT oraz pod warunkiem braku wystąpienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy, wyłączających możliwość dokonania takiego odliczenia.
Natomiast kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w sposób szczególny w art. 86a ustawy VAT.
Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
Zatem, zgodnie z powyższymi regulacjami, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do tzw. użytku „mieszanego”.
Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych.
Od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy VAT zasady przewidziano wyjątki. Zgodnie z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy VAT, opisane ograniczenie nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Taki stan rzeczy musi być potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu (art. 86 ust. 4 pkt 1 ustawy VAT).
Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek poinformować o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego (art. 86a ust. 12 ustawy VAT).
W wymienionych przepisach ustawy VAT mowa jest o „pojazdach samochodowych”, które zgodnie z ustawową definicją należy rozumieć jako pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (art. 2 pkt 34 ustawy VAT). Aby więc szczegółowo zrozumieć istotę pojęcia pojazdów samochodowych w rozumieniu ustawy VAT należy sięgnąć do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (dalej u.p.r.d.).
Stosownie do art. 2 pkt 31 ww. u.p.r.d. - przez pojazd rozumie się środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch.
Zgodnie z art. 2 pkt 33 u.p.r.d., przez pojazd samochodowy rozumie się pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.
Pojazd silnikowy to pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego (art. 2 pkt 32 u.p.r.d.).
Z kolei w świetle regulacji art. 2 pkt 1 u.p.r.d., droga to budowla składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych lub drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na podstawie ustawy Prawo budowlane, stanowiącą całość techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
Jak wynika z powyższych przepisów, aby zakwalifikować maszynę jako pojazd w rozumieniu u.p.r.d., a więc też pojazd samochodowy w rozumieniu ustawy VAT, musi on być przeznaczony do poruszania się po drodze.
Jak przedstawiono szczegółowo w opisie stanu faktycznego, opisane Motocykle pozbawione będą elementów wymaganych w ruchu drogowym, takich jak lampy przednie i tylne, lusterka, kierunkowskazy, elementy odblaskowe, w związku z czym nie będą mogły zgodnie z przepisami poruszać się po drodze. Dodatkowo niektóre kluczowe elementy, jak opony i podnóżki zostaną wymienione na elementy specyficzne dla zastosowania w sporcie, co uniemożliwi również faktyczne użycie motocykla w ruchu drogowym. Poruszać się one będą wyłącznie po zamkniętych torach wyścigowych, a na miejsca treningów i wyścigów transportowane będą przez inny pojazd do tego przystosowany. W związku z powyższym, pojazdy nie będą przeznaczone do poruszania się po drodze - będzie to niemożliwe z powodów obiektywnych, jak i prawnych.
W konsekwencji, pojazdy te nie będą mogły być uznane za pojazdy samochodowe w rozumieniu u.p.r.d. i ustawy VAT i nie będą ich dotyczyć wymogi uregulowane przepisami szczególnymi zawartymi w art. 86a ustawy VAT. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, Motocykle nie spełniają kryteriów do uznania ich za pojazd w rozumieniu art. 2 pkt 31 u.p.r.d. Zatem nie spełniają one również definicji pojazdu samochodowego zawartej w art. 2 pkt 34 ustawy VAT.
Wobec powyższego, nie mają zastosowania również przepisy art. 86a ust. 7 i art. 86a ust. 12 ustawy o VAT, bowiem dla tego rodzaju pojazdów nie zachodzi konieczność prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu oraz złożenia oświadczenia VAT-26.
Należy zaznaczyć, że do tych samych wniosków w zbliżonych stanach faktycznych doszedł Dyrektor KIS w następujących interpretacjach:
W konsekwencji, kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków z nim związanych należy rozpatrywać na podstawie przepisów art. 86 ust. 1 ustawy VAT.
Należy zauważyć, iż z art. 86 ust. 1 ustawy VAT wynika, że w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Dokonywane zakupy mają pośredni związek z działalnością, jeżeli ma miejsce związek przyczynowo skutkowy pomiędzy tymi zakupami, a powstaniem obrotu.
Wnioskodawca będzie wykorzystywał Motocykle wyłącznie dla celów prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na szkoleniu kursantów z jazdy motocyklowej na torach. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT, a wykonywane przez niego usługi będą opodatkowane VAT.
Mając na uwadze powołany stan prawny oraz wskazane we wniosku okoliczności dotyczące prowadzonej działalności gospodarczej, stwierdzić należy, że warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy VAT będą spełnione.
W związku z powyższym, Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków związanych z eksploatacją, a także użytkowaniem przystosowanych do jazdy na torach wyścigowych motocykli, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu i składania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o pojazdach na podstawie art. 86a ust. 12 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
W myśl ust. 1 tego artykułu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany w fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z uregulowań ustawy wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
Ponadto, kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.
Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2) należnego z tytułu:
a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.
Natomiast stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
Według art. 86a ust. 4 ustawy:
Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy). Z tych też względów - dla celów pełnego odliczania VAT - fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:
W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
Na podstawie art. 86a ust. 6 ustawy:
Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
Jak stanowi art. 86a ust. 7 ustawy:
Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
a) kolejny numer wpisu,
b) datę i cel wyjazdu,
c) opis trasy (skąd - dokąd),
d) liczbę przejechanych kilometrów,
e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
- potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;
5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:
Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Na podstawie z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.):
Przez pojazd samochodowy rozumie się pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.
Stosownie do art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym:
Przez pojazd rozumie się środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch.
Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy Prawo o ruchu drogowym:
Pojazd silnikowy to pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego.
W myśl art. 2 pkt 45 ustawy Prawo o ruchu drogowym:
Motocykl - to pojazd samochodowy dwukołowy kategorii L3e albo dwukołowy z bocznym wózkiem kategorii L4e, albo trójkołowy kategorii L5e o symetrycznym rozmieszczeniu kół, spełniający kryteria klasyfikacji dla pojazdów odpowiednio dla kategorii L3e albo L4e, albo L5e, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, z późn. zm.).
W powołanych przepisach art. 86a ustawy ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Taka konstrukcja art. 86a ustawy oznacza, że w sytuacji, gdy znajduje zastosowanie szczególne uregulowanie zawarte w jego ust. 1, wówczas podatnik może skorzystać jedynie z ograniczonego prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości (50%). Jeżeli jednak przepis art. 86a ust. 1 ustawy nie znajduje zastosowania, wówczas stosuje się ogólne zasady dotyczące odliczenia podatku zawarte w art. 86 ustawy.
Jak wskazano we wniosku, rozszerzył Pan zakres prowadzonej działalności gospodarczej o świadczenie odpłatnych usług szkoleniowych z zakresu jazdy torowej na motocyklach. Jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Usługi szkoleniowe będą opodatkowane podatkiem VAT. Szkolenia te są kierowane do osób fizycznych zainteresowanych doskonaleniem umiejętności jazdy motocyklem w warunkach torowych, w tym zarówno amatorów, jak i osób posiadających doświadczenie w jeździe torowej. W związku z rozszerzeniem działalności, nabył Pan Motocykl 1, który zamierza Pan używać wyłącznie do celów szkoleń torowych. W związku z tym Motocykl 1 zostanie przystosowany do specyficznej działalności polegającej na jeździe torowej. W tym celu Motocykl 1 zostanie pozbawiony elementów niezbędnych do dopuszczenia go do ruchu drogowego, takich jak lampy przednie i tylne, lusterka, kierunkowskazy, elementy odblaskowe. Elementy karoserii zostaną wymienione na sportowe laminaty. Wymienione zostaną standardowe podnóżki sportowe - bez homologacji drogowej. Motocykl zostanie również wyposażony w opony sportowe - bez homologacji drogowej (typu „slick”). Po dokonaniu tych zmian, motocykl nie będzie mógł być wykorzystywany w ruchu drogowym i będzie przeznaczony wyłącznie do użytkowania na zamkniętych torach wyścigowych. Nie będzie on również podlegał homologacji.
Ponadto planuje Pan włączyć do działalności gospodarczej i ewidencji środków trwałych Motocykl 2, celem umożliwienia prowadzenia szkoleń dostosowanych do różnych poziomów zaawansowania uczestników oraz różnych celów szkoleniowych. Motocykl 2 będzie w pełni przystosowany do szkoleń motocyklowych, czyli tak samo jak Motocykl 1, będzie pozbawiony elementów niezbędnych do dopuszczenia go do ruchu drogowego, takich jak lampy przednie i tylne, lusterka, kierunkowskazy, elementy odblaskowe. Elementy karoserii będą wymienione na sportowe laminaty torowe. Zamontowane w Motocyklu 2 podnóżki będą sportowe, bez homologacji drogowej. Motocykl będzie posiadał opony sportowe również bez homologacji drogowej (typu „slick”). Motocykl 2 nie będzie mógł być wykorzystywany w ruchu drogowym i będzie przeznaczony wyłącznie do użytkowania na zamkniętych torach wyścigowych. Nie będzie on również podlegał homologacji.
Motocykle nie będą poruszały się samodzielnie pomiędzy miejscami prowadzenia szkoleń. Będą one transportowane na tory wyścigowe w przystosowanym do tego pojeździe transportowym lub przyczepie.
Motocykle będą wykorzystywane wyłącznie do świadczenia odpłatnych usług szkoleniowych z jazdy torowej, polegających na Pana jeździe jako instruktora wspólnie z uczestnikiem szkolenia, demonstracyjnych przejazdach wykonywanych przez Pana oraz rejestrowania przejazdów uczestników szkolenia w celu ich późniejszej analizy oraz omówienia techniki jazdy. Ponadto motocykle będą wykorzystywane również do doskonalenia Pana własnych umiejętności jazdy torowej poprzez samodzielny trening na torze i udziału w treningach zorganizowanych.
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro - jak wskazano we wniosku - motocykle nie mogą być wykorzystywane w ruchu drogowym, nie podlegają homologacji, a na tory wyścigowe transportowane będą w przystosowanym do tego pojeździe transportowym lub przyczepie oraz nie będą posiadały elementów wymaganych w ruchu drogowym, to nie dotyczą ich wymogi uregulowane przepisami szczególnymi zawartymi w art. 86a ustawy. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, przedmiotowe motocykle nie spełniają kryteriów do uznania ich za pojazdy w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym, gdyż nie są przeznaczone do poruszania się po drodze. Zatem nie stanowią one również motocykli, o których mowa w art. 2 pkt 45 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego nie mają zastosowania również przepisy art. 86a ust. 7 i art. 86a ust. 12 ustawy o VAT bowiem dla tego rodzaju pojazdów nie zachodzi konieczność prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu oraz złożenia oświadczenia VAT-26.
W konsekwencji, kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków z nim związanych należy rozpatrywać na podstawie przepisów art. 86 ust. 1 ustawy.
Należy zauważyć, iż z wyżej cytowanej regulacji art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Dokonywane zakupy mają pośredni związek z działalnością, jeżeli ma miejsce związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy tymi zakupami, a powstaniem obrotu.
Warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną, akcentowany jest w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE. W orzeczeniu z 6 kwietnia 1995 r. (w sprawie C-4/94, BLP Groupplc v. Commissioners of Customs & Excise), TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi. Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc) TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia, a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży. W wyroku z 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta, TSUE stanął na stanowisku, że w sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Motocykle będą wykorzystywane wyłącznie do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, tzn. do świadczenia odpłatnych usług szkoleniowych z jazdy torowej. Usługi szkoleniowe będą opodatkowane podatkiem VAT.
Mając na uwadze opisane we wniosku okoliczności dotyczące prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz wskazanie, że przedmiotowe motocykle będą wykorzystywane wyłącznie do świadczenia odpłatnych usług szkoleniowych z jazdy torowej, które to usługi szkoleniowe będą opodatkowane podatkiem VAT, stwierdzić należy, że warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione.
Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, będzie przysługiwać Panu prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków związanych z eksploatacją, a także użytkowaniem Motocyklu 1 i Motocyklu 2, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegów i składania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o ww. pojazdach na podstawie art. 86a ust. 12 ustawy o VAT. Przy czym prawo do odliczenia podatku będzie przysługiwało, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.
Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo