Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.593.2025.2.MŻA

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT czynności przekazania w formie darowizny prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz braku obowiązku udokumentowania tej czynności fakturą. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 16 września 2025 r. (wpływ 22 września 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (…), zwana dalej uczelnią, z siedzibą w (…), działa na podstawie Decyzji Ministra Edukacji Narodowej nr (…) z dnia 7 października 1997 r. Uczelnia jest uczelnią niepubliczną wpisaną do ewidencji uczelni niepublicznych pod liczbą porządkową (…). Ogólny kierunek działalności uczelni to prowadzenie wyższych studiów zawodowych na kierunkach: „(…)”. Uczelnia działa na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o Szkolnictwie Wyższym i Nauce, przepisów wydanych na jej podstawie oraz statutu.

Nadzór nad uczelnią, sprawuje Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w zakresie określonym ustawą oraz założyciel w zakresie określonym w ustawie i statucie uczelni.

Zgodnie ze statutem uczelni, jej założycielem jest stowarzyszenie „(…)” z siedzibą w (…), wpisane 26 lipca 1996 r. do Rejestru Stowarzyszeń, prowadzonego przez Sąd Wojewódzki w (…), w dziale a pod numerem (…).

13 września 2011 r. Stowarzyszenie „(…)” w (…) zostało wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: (…).

Na podstawie uchwał nr (…) z dnia 21 listopada 2016 r. oraz nr (…) z dnia 22 stycznia 2017 r. założyciel postawił Uczelnię w stan likwidacji z dniem 1 lutego 2017 r., za zgodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Likwidację Uczelni prowadził likwidator powołany przez założyciela w trybie określonym w statucie.

Aktualnie, likwidacja Uczelni prowadzona jest na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018r. - Prawo o Szkolnictwie Wyższym i Nauce. W zw. z art. 199 ust. 4 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Szkolnictwie Wyższym, prawa i obowiązki likwidatora przejął założyciel Uczelni, tj. Stowarzyszenie „(….)” z siedzibą w (…).

Zgodnie z § 41 Statutu Uczelni: pkt 2 likwidator prowadzi likwidację uczelni, przejmuje kompetencje jej organów w zakresie dysponowania majątkiem oraz:

1) podejmuje działania zmierzające do przeniesienia studentów do innych uczelni,

2) zawiadamia ministra o zakończeniu likwidacji,

3) składa wniosek o wykreśleniu uczelni z ewidencji uczelni niepublicznych.

Pkt 4, majątek pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przeznacza się na cele edukacyjne określone przez senat w porozumieniu z założycielem.

Zgodnie z § 42 pkt 1 Statutu uczelni, z dniem zakończenia likwidacji aktywa i pasywa oraz dokumenty z likwidacji uczelni przejmuje założyciel.

Uczelnia dnia 18 grudnia 1998 r. Aktem notarialnym - Repertorium a nr (…) zawarła ze Skarbem Państwa, reprezentowanym przez kierownika Urzędu Rejonowego w (…), umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste i sprzedaży budynku. Na podstawie tej umowy skarb państwa oddaje Uczelni grunt w użytkowanie wieczyste na 99 lat oraz sprzedaje uczelni murowany budynek przedszkola, dwukondygnacyjny.

Działający przy tym akcie kanclerz Wyższej Szkoły (…) z siedzibą w (…) wyjaśnił, że nabycia dokonuje z przeznaczeniem na prowadzenie działalności oświatowej.

Dla powyższej nieruchomości zabudowanej prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (…) księga wieczysta nr (…), w której wpisana jest działka nr 1 o powierzchni 4680 m² wraz z budynkiem, położona w (…), przy ul. (…).

(…) Miasta (…) 28 stycznia 1999 r. Decyzją nr (…) zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę, tj. na modernizację i rozbudowę powyższego budynku dla potrzeb Wnioskodawcy (…). Powstały sale wykładowe i pomieszczenia administracyjne. 28 września 2000 r. budynek został przekazany do użytkowania na podstawie decyzji (...) Miasta (…) nr (…) w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku administracyjno-dydaktycznego szkoły przy ul. (…) na działce oznaczonej nr geodezyjnym 1.

Budynek był wykorzystywany na działalność dydaktyczną, z której przychody nie były opodatkowane. W związku z tym Uczelnia nie posiadała prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach na rzecz tej sprzedaży, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. (Dz. U. Z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwaną dalej ustawą o VAT.

Podstawową działalnością prowadzoną przez uczelnię była działalność w zakresie edukacji zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b .ustawy o VAT.

Nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu i budynku oraz jego modernizacja i rozbudowa została sfinansowana z własnych środków Uczelni. Były to dochody uzyskane z czesnego, wpłacanego przez studentów.

Likwidator przed podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, rozważa możliwość nieodpłatnego przekazania, w formie darowizny prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem, zwanym dalej nieruchomością dla parafii p.w. (…) - zdarzenie przyszłe.

Parafia jest osobą prawną na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o Stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Parafia prowadzi działalność duszpasterską (niegospodarczą działalność statutową) związaną z kultem religijnym, a także działalność charytatywno-opiekuńczą, oświatowo-wychowawczą, naukową i kulturalną niegospodarczą działalnością statutową parafii nie nastawioną na zysk nie mającą charakteru zarobkowego) jest działalność polegająca na prowadzeniu dwóch szkół niepublicznych. Są to (…) z oddziałami integracyjnymi w (…) i (…).

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (…) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

W związku z zawarciem umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste oraz nabycia murowanego budynku przedszkola nie przysługiwało Wnioskodawcy (…) prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości bądź w części.

W związku z modernizacją i rozbudową powyższego budynku dla potrzeb szkoły nie przysługiwało Wnioskodawcy (…) prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości bądź w części.

Po oddaniu 28 września 2000 roku budynku do użytkowania Wnioskodawca (…) nie ponosiła wydatków na ulepszenie powyższego budynku lub jego części w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Parafia (…), dla której Uczelnia zamierza przekazać darowiznę nie jest podatnikiem VAT czynnym.

Pytania

1) Czy nieodpłatne przekazanie w formie darowizny - zdarzenie przyszłe, w okresie przed podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, dla Parafii p.w. (…), prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2) Czy w związku z nieodpłatnym przekazaniem w formie darowizny - zdarzenie przyszłe dla Parafii p.w. (…) prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem Uczelnia będzie zobowiązana do wystawienia faktury dla parafii?

Państwa stanowisko w sprawie

Pytanie 1.

Nieodpłatne przekazanie w formie darowizny - zdarzenie przyszłe, w okresie przed podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, dla Parafii p.w. (…), prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do artykułu 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika bądź jego pracowników, w tym byłych pracowników wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;

2) wszelkie inne darowizny.

Jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów bądź ich części składowych.

Tak sformułowany przepis oznacza, że jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub części przy nabyciu przekazywanych nieodpłatnie towarów, to przekazanie tych towarów podlega opodatkowaniu.

Co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) a także wszelkie inne darowizny pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub części.

Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem.

W rezultacie niespełnienie powyższego warunku, jest podstawą do traktowania darowizny w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który ona została przekazana.

Uczelnia posiada status czynnego podatnika podatku VAT. Obecnie Uczelnia wynajmuje część powierzchni budynku dla niepublicznej szkoły podstawowej na cele oświatowe.

W niniejszej sprawie darowizna nastąpi w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy a sama Uczelnia wystąpi w roli podatnika VAT. Jednak czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie spełnia przesłanek do uznania jej za dostawę towaru, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, ze względu na to, że uczelni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w całości ani w części, zarówno przy nabyciu od skarbu państwa prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz budynku, jak też i przy ponoszeniu nakładów na modernizację i rozbudowę tego budynku, polegającą na dostosowaniu budynku do potrzeb studentów. Po modernizacji i rozbudowie budynek służył celom statutowym Uczelni.

Budynek był wykorzystywany na działalność dydaktyczną, z której przychody nie były opodatkowane. W związku z tym uczelnia nie posiadała prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach na rzecz tej sprzedaży, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Po oddaniu 28 września 2000 roku budynku do użytkowania, nie były ponoszone żadne nakłady na jego ulepszenie.

Pytanie 2.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług: podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej nie będącej podatnikiem.

Uczelnia nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury w powyższej sytuacji, gdyż darowizna prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz budynku nie będzie rozpatrywana w kategorii dostawy towarów, stąd też nie znajdują zastosowania przepisy art. 106b ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W świetle powołanych powyżej przepisów, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego.

W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nimi jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.

Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.

Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie towaru.

Wobec powyższego, uwzględniając szerokie, ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”, ustawodawca uznał, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, wymieniając tę czynność w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu sprzedaży gruntu przez właściciela.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.

Czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy jest także, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy - jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Kwestie dotyczące prawa użytkowania wieczystego uregulowane zostały w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).

W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego:

W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.

Przepis ten, a także następne Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237) kształtujące uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego) wskazują, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania tym gruntem jak właściciel. Zatem z regulacji zawartych w tej ustawie wynika, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela.

Jednocześnie zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie w formie darowizny, w okresie przed podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, dla Parafii p.w. (…), prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy, aby doszło do opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

• dokonujący nieodpłatnego przekazania jest podatnikiem podatku od towarów i usług,
• przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
• przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

Oznacza to, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że przesłanka opodatkowania nieodpłatnego przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej nieruchomości. Przesłanka do opodatkowania wystąpi zatem również w przypadku, gdy zostaną poniesione nakłady na nieruchomość, od których przysługuje prawo do odliczenia.

Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W związku z zawarciem umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste oraz nabycia murowanego budynku przedszkola nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości bądź w części. W związku z modernizacją i rozbudową powyższego budynku dla potrzeb szkoły również nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości bądź w części.

Tym samym, nieodpłatne przekazanie w formie darowizny, w okresie przed podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, dla Parafii p.w. (…), prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy w związku z nieodpłatnym przekazaniem w formie darowizny dla Parafii p.w. (…) prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem, będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury dla parafii.

Kwestie dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Zgodnie z art. 106a pkt 1 lit. a ustawy:

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.

Jak stanowi art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Na podstawie art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy:

Sprzedaż oznacza odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatną dostawę towaru lub odpłatne świadczenie usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak rozstrzygnięto powyżej, planowana darowizna prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wobec powyższego, skoro planowana darowizna prawa użytkowania wieczystego opisanej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, to do dokumentowania ww. czynności, nie znajdują zastosowania przepisy art. 106b ustawy. W konsekwencji, z tego tytułu, brak jest podstaw do wystawiania faktury.

Zatem, w związku z nieodpłatnym przekazaniem w formie darowizny dla Parafii p.w. (…) prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem, nie będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury dla Parafii.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.