Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.693.2025.2.KS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy brak opodatkowania sprzedaży działki/działek.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 23 października 2025 r. (data wpływu 23 października 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) i jednocześnie nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Wnioskodawca zawarł przedwstępną umowę sprzedaży (w formie aktu notarialnego) nieruchomości położonych w (...). Na podstawie wypisu z rejestru gruntów, działki będące przedmiotem umowy to:

1)  Działka nr 1:

Opis użytku: tereny mieszkaniowe, pow. 0,0216 ha,

Budynek: część budynku mieszkalnego (jednokondygnacyjny, pow. zabudowy 134 m²), w złym stanie technicznym, przeznaczony do rozbiórki,

  2)  Działka nr 2:

Opis użytku: Grunty zadrzewione i zakrzewione – pow. 0,2298 ha, Łąki trwałe – pow. 0,4541 ha. Grunty orne – pow. 0,0162 ha, grunty orne – pow. 0,3201 ha, grunty orne – pow. 0,1950 ha, grunty pod rowami – pow. 0,0254 ha, powierzchnia działki: 1,2406 ha,

 3)  Działka nr 3:

Opis użytku: zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, powierzchnia 0,0150 ha.

Wnioskodawca (jako sprzedający) jest 100% właścicielem każdej z tych działek. Wnioskodawca planuje scalenie działek nr 2, 3 i 1 przed zawarciem umowy sprzedaży, jednak czynność ta nie została jeszcze dokonana.

Sposób nabycia działek przez Wnioskodawcę był następujący:

1) Nr 2 o pow. 1 ha 24 ar. 6 m², na podstawie nieodpłatnego zniesienia współwłasności z 2014 r.;

2) Nr 3 o pow. 1 ar. 50 m², na podstawie darowizny z 2015 r.;

3) Nr 1 o pow. 2 ar. 15 m², na podstawie sprzedaży z 2024 r.

Nabycie działek 3 i 1 miało na celu uzyskanie dostępu do drogi publicznej dla działki nr 2.

Z księgi wieczystej działki 2 wynika, że z prawem własności tej nieruchomości połączone jest prawo przechodu, przejazdu, przegonu przez pgr.1.kat. 190 i 194, przy czym służebność ta mogła wygasnąć ze względu na jej niewykonywanie.

Z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że zasadnicza część działki 3 znajduje się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną, a południowa jej część znajduje się w terenach wydzielonych ciągów pieszo-jezdnych.

Z kolei działka nr 2, podlega dwóm planom zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którymi południowa jej część znajduje się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną, północna część znajduje się w terenach rolniczych, a zachodni narożnik w terenach wydzielonych ciągów pieszo-jezdnych, środkowa część działki znajduje się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną.

Natomiast działka nr 1 podlega ustaleniom planu zagospodarowania przestrzennego i znajduje się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną.

Przedmiotowe działki nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją starosty wydaną na podstawie inwentaryzacji stanu lasów, przy czym działka 2 została częściowo ujęta w powiatowym programie zwiększenia lesistości na lata 2018-2040.

Działki nr 2 i 3 są niezabudowane, natomiast działka nr 1 zabudowana jest częścią budynku mieszkalnego jednokondygnacyjnego, w złym stanie technicznym i przeznaczoną do rozbiórki, przy czym działki te na gruncie graniczą ze sobą. Działki nr 2 i 1 uzyskują dostęp do drogi publicznej wyłącznie poprzez działkę nr 3, będącą własnością Wnioskodawcy.

Działka nr 2 stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu przepisów ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego i podlega ograniczeniom w obrocie wynikającym z tej ustawy.

Ze względu na sposób nabycia ww. nieruchomości te stanowią majątek osobisty Wnioskodawcy, a umów majątkowych małżeńskich nie zawierał.

Zgodnie z zapisami aktu notarialnego, strony oświadczyły, że umowa przyrzeczona zostanie zawarta za łączną cenę 1.250.000 zł. W przypadku wydania interpretacji podatkowej wskazującej obowiązek opodatkowania VAT, podana wyżej cena łączna będzie traktowana jako cena netto i zostanie odpowiednio zwiększona o kwotę podatku.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Od 18 lipca 1991 r. do 31 stycznia 2000 r. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą o charakterze handlowym (hurt–detal). W okresie od 1994 r. do 31 stycznia 2000 r. był zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Działki były wykorzystywane wyłącznie prywatnie – w celach rekreacyjnych.

W odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób pozyskał Pan nabywcę działek? Czy nastąpiło to z Pana inicjatywy, czy z inicjatywy Kupującego, innego podmiotu (jakiego)? Czy podejmował Pan działania marketingowe, (np. ogłoszenia w prasie, reklama itp.) mające na celu pozyskanie nabywcy?

- podał Pan, że nabywca zgłosił się z własnej inicjatywy. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań marketingowych.

W odpowiedzi na pytanie, czy działki były/będą do dnia sprzedaży udostępniane innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka)? Jeżeli tak, to czy umowa była/będzie odpłatna, czy nieodpłatna, kiedy została zawarta i na jaki okres, czy dzierżawcą był/będzie kupujący czy inny podmiot?

- wskazał Pan, że działki nie były nikomu udostępniane na podstawie żadnych umów.

W odpowiedzi na pytanie, czy przed podpisaniem z Kupującym przedwstępnej umowy sprzedaży działek podejmował Pan czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości ww. działek gruntu, np. doprowadzenie mediów, ogrodzenie terenu, itp.?

- poinformował Pan, że nie. Na działkach jedynie koszono trawę – nie ponoszono żadnych nakładów zwiększających wartość nieruchomości.

Przed zawarciem umowy przedwstępnej, nie występował Pan o zmianę przeznaczenia gruntu.

Nie udzielił Pan innej osobie pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku z transakcją sprzedaży działek.

W odpowiedzi na wezwanie, czy udzielił Pan kupującemu prawa do dysponowania działkami na cele budowlane (jeżeli tak proszę wskazać konkretnie zakres tego prawa i których działek to dotyczy)?

- podał Pan, że Tak. Oświadczenie obejmuje zgodę na dysponowanie przez kupującego działkami nr 2, 3 i 1 na cele budowlane (łącznie z prawem prowadzenia prac budowlanych), w tym: uzyskiwanie od organów administracji wszelkich dokumentów dotyczących tych nieruchomości; przeglądanie i uzyskiwanie kopii dokumentów stanowiących akta ksiąg wieczystych nieruchomości; dokonywania wszelkich uzgodnień potrzebnych do uzyskania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę (w tym uzgodnień z dostawcami wody, gazu, energii elektrycznej oraz z odbiorcami ścieków); uzyskiwania opinii potrzebnych do uzyskania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; uzyskiwania decyzji potrzebnych przed uzyskaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (w tym pozwolenie na wycinkę drzew, pozwolenia wodnoprawne, decyzje o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej).

Umowa przedwstępna nie zawiera żadnych warunków. Działki zostaną sprzedane w jednej transakcji, na takich samych warunkach, jednej osobie fizycznej. Ostateczny termin zostanie ustalony między stronami. Zgodnie z zapisem umowy przedwstępnej, strony zobowiązały się zawrzeć przyrzeczoną umowę sprzedaży w terminie do 30 czerwca 2029 r., jednak nie wcześniej niż 25 lutego 2029 r.

Scalenie działek ma na celu utworzenie jednej działki objętej jedną księgą wieczystą.

Nigdy wcześniej nie sprzedawał Pan innych nieruchomości.

Pytania

1) Czy sprzedaż wyłącznie działki nr 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2) Czy sprzedaż działki nr 2 wraz z działką nr 3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

3) Czy sprzedaż działek nr 3 i 1 łącznie, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

4) Czy sprzedaż działek nr 2, 3 oraz 1 łącznie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

5) Czy ewentualne scalenie działek nr 2, 3 i 1 przed ich sprzedażą lub po jej dokonaniu będzie miało wpływ na obowiązek opodatkowania tej transakcji podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działek objętych wnioskiem, niezależnie od tego, czy przedmiotem transakcji będzie wyłącznie działka nr 2, działki nr 2 i 3, działki nr 3 i 1, wszystkie trzy działki łącznie, czy też działki te po ich scaleniu, nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT, ponieważ działki te stanowią jego majątek osobisty, a czynności związane z ich sprzedażą nie mają charakteru działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Scalenie działek nie zmieni ich statusu majątku osobistego ani nie spowoduje, że czynność sprzedaży zyska charakter działalności gospodarczej.

Z uwagi na to, że nieruchomość gruntowa spełnia ustawową definicję towaru z art. 2 pkt 6 u.p.t.u., jej sprzedaż powinna być traktowana jako odpłatna dostawa towaru. Jeśli więc taka sprzedaż będzie dokonana przez podatnika VAT, wówczas może zostać obciążona VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W związku z zawartą umową, dojdzie do dostawy towarów (nieruchomości) w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u.

Jednakże w niniejszej sprawie Wnioskodawca jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, a przedmiotowe działki bezsprzecznie stanowią jego majątek prywatny.

Czynności związane z ich sprzedażą mają charakter jednorazowy i nie obejmują systematycznych działań typowych dla przedsiębiorców. Wnioskodawca nie działa więc jak podatnik w rozumieniu art. 15 u.p.t.u.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, a działalność ta, zgodnie z ust. 2, obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W niniejszej sprawie brak jest elementów typowych dla takiej działalności.

Wnioskodawca nie uzbrajał terenu, nie dokonywał podziałów celem sprzedaży, nie podejmował działań marketingowych. Co potwierdza ich prywatny charakter i brak przygotowania do profesjonalnego obrotu.

Jednorazowa sprzedaż działek, niezależnie od konfiguracji (2; 2+3; 3+1; 2 +3+1), zdaniem Wnioskodawcy nie spełnia tych przesłanek.

W konsekwencji, mimo że sprzedaż dotyczy towaru w rozumieniu ustawy o VAT (mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy), nie spełnia przesłanek uznania jej za czynność opodatkowaną, ponieważ brak jest elementów charakterystycznych dla działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u. – nie został spełniony warunek podmiotowy. Wnioskodawca wyzbywa się jedynie majątku prywatnego, a nie dokonuje aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami.

Planowane scalenie działek nr 2, 3 i 1 – niezależnie od tego, czy nastąpi przed sprzedażą, czy po niej – ma na celu wyłącznie uporządkowanie stanu prawnego, nie zaś zwiększenie atrakcyjności handlowej nieruchomości i nie przesądza o prowadzeniu działalności gospodarczej. Nie wpływa to na zmianę statusu Wnioskodawcy ani nie powoduje, że podejmuje on działalność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Jak wskazano w interpretacji indywidualnej z 17 czerwca 2025 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.295.2025.3.JM, „działania podjęte w związku ze sprzedażą działek, polegające na scaleniu i podziale działek, nie przesądzają o prowadzeniu (…) działalności w formie zorganizowanej, handlowej”.

W konsekwencji, mimo że sprzedaż dotyczy towaru w rozumieniu ustawy o VAT, brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy. Sprzedaż nieruchomości stanowi rozporządzenie majątkiem prywatnym, do którego ustawa o podatku od towarów i usług nie znajduje zastosowania.

Tym samym odpowiedź na każde z pytań wariantowych jest jednolita: sprzedaż działek nr 2, 3 i 1 – niezależnie od tego, czy nastąpi samodzielnie, łącznie w różnych konfiguracjach, czy po ich scaleniu – nie podlega opodatkowaniu VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowej (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem dostawa towarów, w tym gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych. „Majątek prywatny”, to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np. nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działki/działek istotne jest, czy w danej sprawie w celu dokonania sprzedaży dany podmiot podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C‑181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.

Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów (w tym udziałów w gruncie) angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości) porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (tu działek) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem działki nr 1, 2, 3. Działka nr 2, została nabyta na podstawie nieodpłatnego zniesienia współwłasności, działka nr 3 na podstawie darowizny, działka nr 1 na podstawie umowy sprzedaży. Planuje Pan scalenie ww. działek przed zawarciem umowy sprzedaży, jednak czynność ta nie została jeszcze dokonana. Nabycie działek 3 i 1 miało na celu uzyskanie dostępu do drogi publicznej dla działki nr 2. Działki były wykorzystywane wyłącznie prywatnie – w celach rekreacyjnych. Nabywca działek zgłosił się z własnej inicjatywy. Nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych. Działki nie były nikomu udostępniane na podstawie żadnych umów. Przed podpisaniem z Kupującym przedwstępnej umowy sprzedaży działek nie podejmował Pan czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości ww. działek gruntu, np. doprowadzenie mediów, ogrodzenie terenu, itp. Na działkach jedynie koszono trawę – nie ponoszono żadnych nakładów zwiększających wartość nieruchomości. Przed zawarciem umowy przedwstępnej, nie występował Pan o zmianę przeznaczenia gruntu. Nie udzielił Pan innej osobie pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku z transakcją sprzedaży działek. Udzielił Pan kupującemu prawa do dysponowania działkami na cele budowlane (łącznie z prawem prowadzenia prac budowlanych). Umowa przedwstępna nie zawiera żadnych warunków. Działki zostaną sprzedane w jednej transakcji, na takich samych warunkach, jednej osobie fizycznej. Scalenie działek ma na celu utworzenie jednej działki objętej jedną księgą wieczystą. Nigdy wcześniej nie sprzedawał Pan innych nieruchomości.

Pana wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki/działek.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, działania podjęte w związku ze sprzedażą działki/działek, w tym ewentualne scalenie działek nr 2, 3 i 1, nie przesądzają o prowadzeniu przez Pana działalności w formie zorganizowanej, handlowej. Jak bowiem wynika z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy, nie podejmował Pan żadnych działań zwiększających wartość nieruchomości. Nie podejmował Pan czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości ww. działek gruntu, np. doprowadzenie mediów, ogrodzenie terenu, itp. Nie ponosił Pan żadnych nakładów zwiększających wartość nieruchomości. Przed zawarciem umowy przedwstępnej, nie występował Pan o zmianę przeznaczenia gruntu. Działki były wykorzystywane wyłącznie prywatnie – w celach rekreacyjnych. Nie udzielił Pan innej osobie pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku z transakcją sprzedaży działek. Udzielił Pan jedynie kupującemu prawa do dysponowania działkami na cele budowlane.

W świetle wyroku TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 nie zaangażował Pan środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowców wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. W sprawie można mówić tylko o pojedynczej czynności, o której mowa w wyroku TSUE C-180/10 i C-181/10, polegającej na scaleniu działek, nie mamy natomiast do czynienia z ciągiem przytoczonych w tym orzeczeniu okoliczności, które mogłyby przemawiać za uznaniem Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży. W świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy, nie można zatem mówić o aktywnych działaniach w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie tego rodzaju sprzedażą. W okolicznościach analizowanej sprawy nie wystąpi ciąg czynności świadczący o zorganizowanym i celowym działaniu z zamierzeniem sprzedaży ww. działek.

W rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku ze sprzedażą wyłącznie działki nr 2, działki nr 2 wraz z działką nr 3, działek nr 3 i 1 łącznie, sprzedażą działek nr 2, 3 oraz 1 łącznie, czy ewentualnym scaleniem działek nr 2, 3 i 1, będzie występował Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Pana należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, korzysta Pan z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Zatem w związku ze sprzedażą wyłącznie działki nr 2, działki nr 2 wraz z działką nr 3, działek nr 3 i 1 łącznie, działek nr 2, 3 oraz 1 łącznie oraz ewentualnym scaleniem działek nr 2, 3 i 1, nie działa Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż działki/działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.