Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. W 2025 roku nabył samochód elektryczny, który wykorzystuje do celów mieszanych (zarówno do działalności gospodarczej, jak i prywatnie), z długim czasem ładowania. Planuje zawrzeć umowę leasingu operacyjnego na drugi samochód elektryczny o większym zasięgu, również do użytku mieszanego, z fakturami wystawionymi przez leasingodawcę.…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia 50 % podatku VAT od wydatków związanych z samochodami osobowymi. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej (art. 27 ustawy o PIT). Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Nie zatrudnia osób fizycznych w oparciu o umowę o pracę lub umowę zlecenie.
W 2025 r. Wnioskodawca nabył samochód osobowy elektryczny o zasięgu do (…) km. Pojazd ten został ujęty w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa i jest wykorzystywany do celów mieszanych, tj. zarówno w działalności gospodarczej, jak i prywatnie. Ładowanie tego samochodu odbywa się przy użyciu dołączonej fabrycznie ładowarki z domowego gniazda, co powoduje, że proces pełnego ładowania trwa ponad (…) godzin. W praktyce skutkuje to tym, że przez dobę samochód pozostaje niedostępny do używania.
Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę leasingu operacyjnego na kolejny samochód elektryczny, tym razem o większym zasięgu, który również będzie wykorzystywany w celach mieszanych.
Leasingodawca wystawi na rzecz Wnioskodawcy faktury dokumentujące raty leasingowe.
Samochody elektryczne będą parkowane zamiennie w domu rodzinnym Wnioskodawcy, położonym w innej dzielnicy (…) niż dzielnica zamieszkania Wnioskodawcy. Za zgodą właścicieli tej nieruchomości (rodziców Wnioskodawcy) samochody będą tam nieodpłatnie ładowane energią elektryczną. Fakt ładowania nie będzie dokumentowany dodatkowymi umowami ani refakturowaniem kosztów energii elektrycznej.
W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z leasingiem operacyjnym drugiego samochodu elektrycznego, w tym raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne, w zakresie wynikającym z ustawy o PIT. Jednocześnie Wnioskodawca zamierza odliczać podatek VAT naliczony wynikający z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz inne wydatki związane z leasingowanym pojazdem, w wysokości przewidzianej w ustawie o VAT.
Wnioskodawca wskazuje, że w chwili składania wniosku posiada fakturę dokumentującą zakup pierwszego samochodu elektrycznego, a w przyszłości będzie zawierał umowę leasingu operacyjnego dotyczącą drugiego samochodu elektrycznego, a faktury wystawiane przez leasingodawcę będą ujmowane w księdze przychodów i rozchodów oraz w rejestrach VAT.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Na pytanie, w jakim zakresie Wnioskodawca prowadzi działalność i na czym będzie polegał związek użytkowania dwóch samochodów z prowadzoną działalnością gospodarczą?
Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług doradztwa prawnego oraz reprezentacji klientów w postępowaniach przed (...) i przed innymi instytucjami zamawiającymi. Charakter działalności wymaga przemieszczania się do klientów, udziału w rozprawach, posiedzeniach oraz spotkaniach, zarówno na terenie (…) i okolic, jak i na dalszych trasach, w tym przede wszystkim do (…), gdzie znajduje się siedziba (…), przed którą Wnioskodawca wykonuje czynności zastępstwa procesowego.
Użytkowanie dwóch samochodów elektrycznych pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą z następujących powodów:
1. Pierwszy samochód elektryczny, który posiada zasięg do (…) km, jest wykorzystywany głównie na potrzeby codziennych dojazdów lokalnych związanych z działalnością gospodarczą. Z uwagi na długi czas ładowania (ponad (…) godzin przy użyciu fabrycznej ładowarki) pojazd ten nie może być efektywnie wykorzystywany do podróży służbowych na dalsze odległości, w tym do (…).
2. Drugi samochód elektryczny, który Wnioskodawca zamierza użytkować na podstawie umowy leasingu operacyjnego, będzie pojazdem o znacznie większym zasięgu. Pozwoli to na odbywanie podróży służbowych na trasie (…) oraz na inne dalsze wyjazdy związane z obsługą klientów, bez konieczności zatrzymywania się na długotrwałe ładowanie. Zapewni to ciągłość świadczenia usług i podniesie efektywność działalności.
3. Użytkowanie dwóch pojazdów jest uzasadnione faktyczną organizacją pracy Wnioskodawcy. W czasie gdy pierwszy samochód podlega długotrwałemu ładowaniu, drugi pojazd może być używany w działalności. Ogranicza to przerwy w dostępności środka transportu, co ma istotne znaczenie przy prowadzeniu działalności o charakterze usługowym, w której mobilność jest kluczowa.
4. Oba pojazdy będą wykorzystywane do celów mieszanych, jednak w każdym przypadku - zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT oraz art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - istnieje realny i obiektywny związek pomiędzy ich używaniem a osiąganiem przychodów z działalności gospodarczej.
Na pytanie, jakie konkretnie wydatki eksploatacyjne związane z leasingowanym pojazdem są przedmiotem pytania nr 2 i 3 wniosku?
Przedmiotem pytania są wszystkie wydatki eksploatacyjne, które będą ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z użytkowaniem leasingowanego samochodu elektrycznego i które są wymienione w art. 86a ustawy o VAT oraz w art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT, w szczególności:
1. opłaty leasingowe (raty leasingowe, opłata wstępna),
2. koszty serwisów okresowych,
3. koszty przeglądów technicznych,
4. koszty wymiany opon i ich przechowywania,
5. koszty bieżących napraw i konserwacji pojazdu,
6. opłaty za myjnię oraz pielęgnację wnętrza pojazdu,
7. koszty ubezpieczenia pojazdu (OC, AC, NNW, GAP),
8. koszty płynów eksploatacyjnych,
9. koszty energii elektrycznej służącej do ładowania pojazdu, o ile będą ponoszone przez Wnioskodawcę.
Wszystkie powyższe wydatki jako pozostające w związku z używaniem samochodu osobowego wykorzystywanego do celów mieszanych są objęte pytaniem nr 2 (zakres odliczenia VAT) oraz pytaniem nr 3 (wpływ posiadania drugiego pojazdu na prawo do zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych i do odliczenia VAT).
Na pytanie, czy wydatki związane z leasingowanym samochodem elektrycznym będą udokumentowane fakturami wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy?
Odpowiedź: Tak. Wszystkie wydatki związane z leasingowanym samochodem elektrycznym będą udokumentowane fakturami wystawionymi bezpośrednio na Wnioskodawcę, jako przedsiębiorcę prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą. Dotyczy to zarówno rat leasingowych i opłaty wstępnej, jak i pozostałych kosztów eksploatacyjnych wymienionych powyżej, o ile będą ponoszone przez Wnioskodawcę. Faktury będą ujmowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz w rejestrach VAT.
Na pytanie, w jaki sposób zakup i użytkowanie drugiego samochodu przyczyni się do uzyskania lub zwiększenia obrotu opodatkowanego VAT w prowadzonej działalności gospodarczej?
Odpowiedź: zakup i użytkowanie drugiego samochodu elektrycznego o większym zasięgu umożliwi Wnioskodawcy:
1. udział w większej liczbie rozpraw i posiedzeń (…),
2. dotarcie do klientów z innych regionów (…),
3. terminową realizację usług wymagających dojazdu na większe odległości,
4. wykonywanie zleceń, które przy użyciu pierwszego samochodu byłyby niemożliwe z uwagi na długotrwałe ładowanie.
Możliwość dotarcia na rozprawy i spotkania jest warunkiem koniecznym do wykonania usług prawniczych, które są opodatkowane VAT według właściwej stawki. W konsekwencji użytkowanie drugiego samochodu bezpośrednio zwiększy liczbę świadczonych usług, a tym samym wpływy z działalności opodatkowanej VAT.
Na pytanie, Czy leasingowany samochód elektryczny będzie pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony?
Odpowiedź: Tak. Leasingowany samochód elektryczny będzie pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowite nieprzekraczającej 3,5 tony.
Na pytanie, czy leasingowany samochód elektryczny będzie pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą? Czy z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie?
Odpowiedź: Nie. Leasingowany samochód elektryczny nie będzie konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym (dowód rejestracyjny, karta pojazdu) nie będzie wynikało takie przeznaczenie.
Na pytanie, do jakich czynności w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca będzie wykorzystywał leasingowany pojazd elektryczny:
W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej pojazd samochodowy będzie wykorzystywany do różnych rodzajów działalności to proszę wskazać, czy Wnioskodawca ma obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodem do tych czynności.
Odpowiedź: Leasingowany samochód elektryczny będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej do czynności:
1. opodatkowanych podatkiem VAT - usługi doradztwa prawnego i reprezentacji przed (...),
2. nie będzie wykorzystywany do czynności zwolnionych z VAT,
3. nie będzie wykorzystywany do czynności niepodlegających VAT, innych niż czynności prywatne.
Pojazd będzie wykorzystywany również do celów prywatnych, ale każdy wydatek zaliczany do rozliczeń VAT będzie dotyczył działalności.
Nie. Nie ma obiektywnej możliwości odrębnego przyporządkowania podatku naliczonego od wydatków dotyczących pojazdu do czynności opodatkowanych i czynności prywatnych ani do czynności opodatkowanych i niepodlegających VAT.
Wydatki dotyczą pojazdu używanego w sposób mieszany, mimo że działalność gospodarcza Wnioskodawcy obejmuje wyłącznie czynności opodatkowane VAT.
W konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT w wysokości 50%, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT.
Pytania (oznaczone we wniosku nr 2 i 3 w zakresie podatku od towarów i usług)
1. Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne związane z leasingowanym samochodem elektrycznym wykorzystywanym do celów mieszanych, w wysokości 50% kwoty podatku, zgodnie z art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
2. Czy fakt posiadania przez Wnioskodawcę innego samochodu elektrycznego (nabytego w 2025 r. na własność i wykorzystywanego do celów mieszanych) ma wpływ na możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z leasingiem operacyjnym drugiego samochodu elektrycznego oraz na prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z tym pojazdem?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne związane z leasingiem operacyjnym samochodu elektrycznego wykorzystywanego do celów mieszanych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT, w wysokości 75% tych wydatków. Podatnik wskazuje, że leasing drugiego pojazdu jest uzasadniony gospodarczo i stanowi racjonalną optymalizację kosztów działalności. Samochody będą nieodpłatnie ładowane w domu rodzinnym Wnioskodawcy za zgodą właścicieli nieruchomości, co pozwala ograniczyć wydatki eksploatacyjne związane z korzystaniem z pojazdów i wprost wpływa na obniżenie kosztów prowadzenia działalności.
Leasingowany samochód będzie miał znacznie większy zasięg niż pierwszy samochód nabyty przez Wnioskodawcę. Ma to istotne znaczenie w kontekście wykonywanej działalności gospodarczej.
Wnioskodawca świadczy usługi doradztwa prawnego i reprezentacji przed (…), której siedziba znajduje się w (…). Z uwagi na odległość między miejscem prowadzenia działalności (…) a (…), samochód elektryczny o większym zasięgu umożliwi odbywanie podróży służbowych bez konieczności przerywania ich na długotrwałe ładowanie. Pierwszy samochód elektryczny o zasięgu do (…) km nie spełnia tego warunku, gdyż wymaga wielogodzinnego ładowania, co w praktyce wyłącza go z możliwości wykorzystania przy dalszych podróżach służbowych. W konsekwencji, zawarcie umowy leasingu drugiego samochodu elektrycznego jest uzasadnione potrzebami prowadzonej działalności i zapewnia jej większą efektywność. Tym samym wydatki na leasing i eksploatację drugiego samochodu elektrycznego stanowią koszty uzyskania przychodów w wysokości 75%, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT.
Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne związane z leasingowanym samochodem elektrycznym. Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi zarówno do działalności gospodarczej, jak i prywatnych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego. Wnioskodawca nie planuje prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu dla celów pełnego odliczenia, wobec czego odliczenie będzie ograniczone do 50%, stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy o VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy, fakt posiadania już jednego samochodu elektrycznego nie ogranicza prawa do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z leasingiem drugiego samochodu ani prawa do odliczenia VAT od wydatków dotyczących tego pojazdu. Żaden przepis ustawy o PIT ani ustawy o VAT nie wprowadza ograniczenia liczby pojazdów, które podatnik może wykorzystywać w działalności gospodarczej. Ocenie podlega jedynie faktyczne wykorzystanie pojazdów w działalności.
Pierwszy samochód elektryczny jest używany głównie lokalnie, natomiast drugi samochód - z uwagi na znacznie większy zasięg - będzie wykorzystywany do podróży służbowych na dalszych trasach, w szczególności pomiędzy (…) a (…), gdzie znajduje się jedyna siedziba (…), przed którą Wnioskodawca świadczy usługi zastępstwa procesowego. W związku z tym posiadanie dwóch samochodów jest uzasadnione realnymi potrzebami biznesowymi i nie ma przeszkód, aby wydatki dotyczące obu pojazdów były rozliczane podatkowo zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT oraz art. 86a ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.
W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany w fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z uregulowań ustawy wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
Kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.
Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:
1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2) należnego z tytułu:
a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.
W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:
Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Natomiast stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.
Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.
W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
Według art. 86a ust. 4 ustawy:
Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy). Z tych też względów - dla celów pełnego odliczania VAT - fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:
W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
Na podstawie art. 86a ust. 9 ustawy:
Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
a) agregat elektryczny/spawalniczy,
b) do prac wiertniczych,
c) koparka, koparko-spycharka,
d) ładowarka,
e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
f) żuraw samochodowy
- jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.
Jak stanowi ust. 10 ww. artykułu:
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:
1) pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2) pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
Jak wskazano powyżej, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych nie tylko w działalności gospodarczej, ale również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Ograniczenie to - co do zasady - nie ma zastosowania w przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być jednak rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
Z opisu sprawy wynika, że:
Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy należy wskazać, że z uwagi na fakt, że przedmiotowy samochód osobowy, będzie wykorzystywany przez Pana do celów mieszanych, tj. zarówno do działalności gospodarczej - do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jak i prywatnie, to będzie przysługiwało Panu prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego od wydatków związanych z tym pojazdem.
Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzam, że będzie przysługiwało Panu, na podstawie art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy, prawo do odliczenia 50% podatku VAT od wydatków związanych z samochodem osobowym, tj. opłat leasingowych (rat leasingowych, opłaty wstępnej), kosztów serwisów okresowych, kosztów przeglądów technicznych, kosztów wymiany opon i ich przechowywania, kosztów bieżących napraw i konserwacji pojazdu, opłat za myjnię oraz pielęgnację wnętrza pojazdu, kosztów ubezpieczenia pojazdu (OC, AC, NNW, GAP), kosztów płynów eksploatacyjnych, kosztów energii elektrycznej służącej do ładowania pojazdu. Przy czym prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od ww. wydatków będzie przysługiwało Panu, pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
Przepisy ustawy o VAT nie zawierają ograniczeń co do liczby użytkowanych samochodów osobowych mających wpływ na prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne. Tym samym należy uznać, że w przypadku uzasadnionej konieczności może Pan w prowadzonej działalności i prywatnie wykorzystywać dwa samochody i dokonywać 50% odliczeń podatku VAT od wydatków związanych z przedmiotowymi pojazdami, tj. z tytułu opłat leasingowych (rat leasingowych, opłaty wstępnej), kosztów serwisów okresowych, kosztów przeglądów technicznych, kosztów wymiany opon i ich przechowywania, kosztów bieżących napraw i konserwacji pojazdu, kosztów płynów eksploatacyjnych. Przy czym prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od ww. wydatków przysługuje Panu, pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT w związku z nabywanym ubezpieczeniem pojazdu (OC, AC, NNW, GAP) należy wskazać, że na mocy art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.
W świetle powyższego, odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z kosztami ubezpieczenia, wskazać należy, że skoro ww. usługa ubezpieczeniowa będzie czynnością zwolnioną od podatku, to nie będzie Panu w tym zakresie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego, co wynika z ww. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.
Zatem Pana stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest:
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które przedstawił Pan i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo