Spółka organizuje płatne kursy online dla logopedów, zatrudniając autorów i recenzentów na umowach cywilnoprawnych. Kursy mają na celu podnoszenie kwalifikacji zawodowych, obejmują materiały wideo, webinary, forum i certyfikaty. Spółka nie jest jednostką systemu oświaty, nie posiada…
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
1. ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 9 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 18 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Lu 139/22 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 12 grudnia 2025 r.) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 października 2025 r. sygn. akt I FSK 1371/22 (data wpływu orzeczenia 12 listopada 2025 r.) i
2. stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 lutego 2026 r. (wpływ 24 lutego 2026 r.) oraz pismem z 24 lutego 2026 r. (wpływ 26 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką zajmującą się organizacją szkoleń, kursów i konferencji (dalej zwane łącznie jako: „szkolenia”) podnoszących kwalifikacje zawodowe logopedów.
Budują Państwo społeczność logopedyczną poprzez darmowe webinaria, podcasty lub artykuły. Jednocześnie oferują Państwo wysokiej jakości płatne kursy, które obecnie, w głównej mierze, odbywają się online. Kursy kierowane są do logopedów pracujących z dziećmi, tych początkujących, jak i praktyków, którzy chcą usystematyzować wiedzę, podnieść ją na wyższy poziom, oraz do studentów logopedii.
Co do zasady organizacja szkolenia online polega na tym, że podpisują Państwo umowę z autorytetem w środowisku logopedycznym - doświadczonym logopedą („Autor”), który opracowuje plan szkolenia. Organizują Państwo i opłacają studio nagraniowe, w którym Autor przygotowuje materiały wideo. Materiał jest Państwa własnością. Organizują Państwo promocję, sprzedaż kursu i zapewniają Państwo pełną obsługę platformy edukacyjnej. Kurs trwa tyle tygodni, ile jest modułów, np. (…) tygodni w przypadku (…) modułów. Do każdego modułu jest dołączona praca domowa oraz quiz sprawdzający wiedzę. Ponadto kursanci mają do dyspozycji zamknięte forum, na którym mogą zadawać pytania do Autora kursu. Otrzymują także autorskie materiały tj.: materiały szkoleniowe, arkusze, karty itp. Nawiązują Państwo także współpracę z recenzentem, którego zadania związane są z pełną opieką merytoryczną, a mianowicie: oceną materiałów i przygotowaniem recenzji.
Kursanci mają do dyspozycji adres mailowy, za pośrednictwem którego mogą zadawać pytania dotyczące kursu zarówno merytoryczne, jak i techniczne.
Organizują Państwo także zamknięte webinary, dostępne tylko dla kursantów, podczas których uczestnicy mogą zadawać pytania Autorowi. Zazwyczaj wtedy wysyłają zdjęcia i/lub filmy przypadków swoich pacjentów, a Autor omawia je szczegółowo. Podczas webinarów wywiązuje się dyskusja pomiędzy kursantami a Autorem.
Po zakończonym szkoleniu kursanci otrzymują certyfikat ukończenia kursu.
Realizacja szkolenia w formie online pozwala, Państwa zdaniem, jeszcze mocniej skupić się na potrzebach kursantów z uwagi na ograniczenie (automatyzację) powtarzalnych czynności (wykładów). Kluczowa w procesie szkoleniowym jest opieka Autora nad kursantami korzystającymi z takich narzędzi jak forum, webinary, czy mail.
Wyższy poziom edukacji logopedów przekłada się na prawidłowo stawiane diagnozy, holistyczną opiekę nad dzieckiem i skuteczniejsze prowadzenie terapii u dzieci.
Aktualnie oferują Państwo 3 kursy (w przyszłości planują Państwo kolejne):
1. (…) - w ramach tego kursu prezentowana jest wiedza audiologiczna, niezbędna do codziennej pracy logopedycznej. W szczególności obszar prezentacji i doskonalenia zawodowego skupia się na następujących kwestiach:
a) prezentacji powszechnie wykonywanych badań audiologicznych u dzieci;
b) nauce interpretowania wyników badań audiologicznych u dzieci;
c) analizie przypadków pacjentów.
2. (…) Kurs uczy wykonywania przesiewowych badań logopedycznych u dzieci. W kursie zaprezentowany jest przegląd narzędzi dostępnych na rynku, Autorka uczy „krok po kroku” jak przeprowadzić logopedyczne badania przesiewowe, oraz prezentuje różne modele nawiązywania współpracy z rodzicami. Do kursu dołączone są własne pomoce: formularze, zgody na badania, kwestionariusze, wzory, karty wyników.
3. (…) W ramach kursu podnoszone są kwalifikacje w zakresie przeprowadzania diagnoz i prowadzenia terapii miofunkcjonalnej. Prowadzona jest także analiza studiów przypadków. Kursanci rozwijają swoje kompetencje o wiedzę dotyczącą m.in.: (…)
Do kursu dołączone są materiały tj.: wzór do oceny miofunkcjonalnej, przykładowe oceny miofunkcjonalne, formularz diagnostyczny.
Pragną Państwo zaznaczyć, że nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Nie są Państwo również uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk, bądź jednostką badawczo-rozwojową.
Opisane wyżej szkolenia nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie posiadają Państwo akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Szkolenia nie są finansowane ze środków publicznych.
Na dzień złożenia wniosku są Państwo zwolnieni podmiotowo z VAT na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie są Państwo także zarejestrowani jako zwolniony podatnik VAT.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Autorzy (jest ich więcej niż jeden) nie są zatrudniani w Spółce na umowie o pracę, lecz podejmują współpracę na podstawie umów cywilnoprawnych. Osoby te mają wykształcenie wyższe. Spółka na bieżąco weryfikuje, czy autorzy podnoszą swoje kompetencje, np. poprzez udział w szkoleniach lub konferencjach tematycznych.
Autorzy mają wyższe wykształcenie, najczęściej zdobywane na uniwersytetach medycznych i pedagogicznych. Ich kwalifikacje są stale podnoszone, m.in. poprzez udział w szkoleniach i konferencjach.
Recenzent posiada co najmniej wykształcenie wyższe oraz jest osobą cenioną w środowisku logopedycznym/związanym ze zdrowiem psychicznym/medycznym/fizjoterapeutycznym.
Ponadto ma najczęściej udokumentowane osiągnięcia specjalne w swojej dziedzinie/wkład w rozwój dziedziny.
Recenzent przygotowuje recenzję w trakcie tworzenia kursu – na bieżąco wprowadza uwagi. Poprawki na bieżąco wprowadzane są do kursu przez Autora kursu.
Na podstawie przygotowanej recenzji są wprowadzane zmiany do programu kształcenia
W przypadku konieczności aktualizacji treści kursu, zmiany wprowadza jego autor. Następnie zaktualizowany materiał podlega ponownej weryfikacji przez recenzenta. Decyzja o wprowadzeniu zmian wynika z potrzeby aktualizacji wiedzy zgodnie z obowiązującym stanem merytorycznym.
Recenzent dokonuje oceny materiałów szkoleniowych w oparciu o swoją wiedzę specjalistyczną, doświadczenie zawodowe oraz aktualny stan wiedzy naukowej i merytorycznej w danej dziedzinie. W procesie recenzji analizuje poprawność merytoryczną treści, ich zgodność z obowiązującymi standardami, aktualność prezentowanych informacji oraz adekwatność do celów i zakresu szkolenia. Recenzent uwzględnia również spójność materiałów, ich przejrzystość oraz wartość dydaktyczną, w celu zapewnienia wysokiej jakości kształcenia.
Zgodnie z wyrokiem WSA w (…) z 18 maja 2022, sygn. I SA/Lu 139/22):
„Zadaniem organu było odnieść się do podstawowego, a zarazem jedynego, przesądzającego kryterium wynikającego z treści art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112, doprecyzowanego w rozporządzeniu 282/2011, to jest ustalenie, czy sporne usługi świadczone są przez podmiot, którego cele mogą zostać uznane za podobne do podmiotów publicznych, a więc obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem albo nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Tego zaś w sprawie zabrakło. Z przedstawionych względów na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany będzie do uwzględnienia zaprezentowanej w niniejszym rozstrzygnięciu wykładni przepisów oraz dokonania stosownej analizy w zakresie możliwości uznania Spółki w zakresie świadczenia spornych usług kształcenia zawodowego za podmiot, którego cele są uznane za podobne do celów realizowanych przez podmioty publiczne w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT 2006/112 i przedstawienia wyczerpującego stanowiska w tym zakresie, z pominięciem oczywiście kryteriów nie przewidzianych w tym akcie”.
Skarga kasacyjna wniesiona przez Dyrektora KIS na przywołany wyrok opierała się właśnie na kwestii realizacji kształcenia się pod „kontrolą państwa” (por. zarzut I skargi kasacyjnej organu dotyczący naruszenia prawa materialnego). Z uwagi na to, że skarga kasacyjna Dyrektora KIS nie zawierała usprawiedliwionych podstaw doszło do jej oddalenia (por. wyrok NSA z 3 października 2025, sygn. I FSK 1371/22).
Dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, że usługi świadczone przez Spółkę nie będą podlegały takiej kontroli lub nadzorowi, co jednak nie ma żadnego znaczenia dla możliwości zastosowania zwolnienia z VAT. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia (por. art. 153 ab initio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zakres usług edukacyjnych z zakresu logopedii jest określany w oparciu o analizę zapotrzebowania rynkowego. W tym celu uwzględnia się informacje pozyskiwane bezpośrednio od praktykujących logopedów, w tym w formie wywiadów środowiskowych, konsultacji oraz analizy aktualnych potrzeb edukacyjnych i zawodowych specjalistów w tej dziedzinie.
Za zakres programowy oraz jakość usług edukacyjnych, poza Autorem, odpowiada również Recenzent posiadający odpowiednie kwalifikacje, wykształcenie kierunkowe oraz doświadczenie zawodowe. Recenzent dokonuje oceny materiałów pod względem merytorycznym, zgodności z aktualnym stanem wiedzy oraz adekwatności do celów edukacyjnych.
Programy edukacyjne opracowywane są zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz standardami właściwymi podmiotów zajmujących się doskonaleniem nauczycieli. Spółka kieruje się zasadą zapewnienia najwyższej jakości kształcenia, stosując rzetelne i sprawdzone metody opracowywania programów edukacyjnych, oparte na aktualnej wiedzy naukowej, doświadczeniu ekspertów oraz rzeczywistych potrzebach środowiska zawodowego.
Metodologia prowadzonych szkoleń w (…) opiera się na systematycznym diagnozowaniu potrzeb edukacyjnych uczestników, przygotowaniu programów merytorycznych oraz prowadzeniu zajęć w odpowiedniej formie. Podejście to jest zbliżone do praktyk stosowanych przez uczelnie wyższe i inne podmioty publiczne w zakresie kształcenia ustawicznego – w obu przypadkach kluczowe jest dostosowanie treści do potrzeb uczestników oraz zapewnienie wysokiej jakości dydaktyki i nadzoru pedagogicznego. Różnica polega na większej elastyczności i specjalizacji tematów w kursach (…) co pozwala na szybkie reagowanie na aktualne potrzeby rynku edukacyjnego i logopedycznego.
Zakres prowadzonych usług edukacyjnych obejmuje zarówno standardowe zagadnienia logopedii, jak i wyspecjalizowane obszary trudniej dostępne w ramach studiów publicznych. (…) zapewnia zgodność merytoryczną poprzez zatwierdzanie programów szkoleniowych przez dyrektora placówki oraz konsultacje z ekspertami i praktykami logopedii. Systematyczne monitorowanie jakości szkoleń oraz aktualizacja programów gwarantuje, że treści są adekwatne i komplementarne do edukacji realizowanej przez podmioty publiczne.
Ceny usług edukacyjnych ustalane są na podstawie:
‒ wartości merytorycznej i specjalistycznego charakteru kursów (np. tematy bardziej wyspecjalizowane niż w standardowych programach studiów),
‒ kosztów organizacyjnych, w tym honorariów ekspertów, platformy online i materiałów dydaktycznych,
‒ analizy rynkowej i porównania z ofertą innych placówek prowadzących kształcenie na odległość lub kursy specjalistyczne,
‒ charakteru i formy zajęć (stacjonarne, online, hybrydowe).
Spółka posiada dużą autonomię w zakresie organizacji i realizacji swoich usług edukacyjnych. Programy, metody nauczania oraz formy zajęć mogą być dostosowywane do aktualnych potrzeb uczestników i wymogów rynku, przy zachowaniu standardów jakościowych i zgodności z przepisami prawa. Swoboda ta pozwala na innowacyjne podejście do edukacji logopedycznej, jednocześnie umożliwiając współpracę z podmiotami publicznymi i organizacjami pozarządowymi przy projektach dofinansowanych ze środków publicznych.
Certyfikaty są wydawane uczestnikom po ukończeniu całego kursu, co obejmuje realizację wszystkich lekcji oraz pozytywne zaliczenie testów przewidzianych w programie. Postęp uczestników jest monitorowany – każda lekcja jest odhaczana po jej zakończeniu, a testy online wymagają osiągnięcia minimalnego progu punktowego wynoszącego około (…)%. Pytania testowe oraz prawidłowe odpowiedzi są opracowywane i dostarczane przez Twórcę Kursu, co zapewnia spójność i wysoką jakość oceniania.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT.
Podstawę prawną zwolnienia stanowi art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
Uzasadnienie prawne
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
W myśl postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a i art. 146aa ustawy, stawka podatku wynosi generalnie 23%. Prawodawca zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, przewidział jednak opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Stosownie do brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Wskazane wyżej regulacje stanowią (błędną - o czym szerzej w dalszej części wniosku) implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Ponadto należy zaznaczyć, że 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zapewnione na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
W przedmiotowej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą kwestii zwolnienia od podatku VAT usług organizacji szkoleń na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, w powiązaniu z jego wykładnią, wynikającą z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady i art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie pod adresem: https://sjp.pwn.pl/), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
W Państwa ocenie ten warunek jest spełniony w przywołanym stanie faktycznym.
Jak wyżej wskazano przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości lub w części ze środków publicznych. Warunek ten został jednak sformułowany w ustawie o VAT w sposób sprzeczny z tym, co wynika z przepisów wspólnotowych.
Należy zauważyć, że art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy VAT nie precyzuje wymaganego przez art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE zakresu podmiotowego tego zwolnienia, czyli wskazania, jakie odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie, kształcąc zawodowo korzystają z tego zwolnienia. Przyjęto natomiast wymóg o charakterze przedmiotowym, uzależniający zwolnienie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego od prowadzenia go w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Analizując prawidłowość stanowiska organu nie można pomijać, że z art. 132 ust. 1 pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE jasno wynika, iż warunkiem zwolnienia od podatku jest po pierwsze świadczenie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania i po drugie prowadzenie tego kształcenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego, lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. W przeciwieństwie do regulacji zawartej w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE, krajowy ustawodawca w odmienny sposób uregulował zakres zwolnienia w odniesieniu do usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, dokonując w niektórych przypadkach odstępstw od ograniczenia podmiotowego, wynikającego ze wskazanego wyżej przepisu Dyrektywy 2006/112/WE. W orzecznictwie wyrażany jest już ugruntowany pogląd, że przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy VAT jest niezgodny z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE. Odsyłając do bliżej niesprecyzowanych „odrębnych przepisów” wskazany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT nie zapewnia stosowania zwolnienia od VAT w sposób prawidłowy i prosty, a wręcz przeciwnie - czyni je niedookreślonym, a w konsekwencji trudnym do zastosowania poprzez brak jasnego sprecyzowania podmiotów, które mogą w sposób zgodny z prawem unijnym i krajowym korzystać z tego zwolnienia. Tego rodzaju warunek, tj. odesłanie w zakresie zwolnienia do bliżej nieskonkretyzowanych przepisów krajowych w żaden sposób nie zapewnia wymaganej w pkt 34 Preambuły Dyrektywy 2006/112/WE jednolitości zwolnień od podatku w krajach członkowskich, przez przyjęcie warunków ich stosowania w sposób mający charakter porównywalny (vide wyroki: NSA z 18 maja 2017 r. sygn. akt I FSK 1742/15, z 17 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1372/13, a także wyroki: z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 615/12; z 4 lipca 2013 r. sygn. akt I FSK 1014/12; z 12 września 2013 r. sygn. akt I FSK 1145/12; z 22 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1622/12; z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I FSK 173/13; z 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FSK 2119/13; z 3 czerwca 2014 r. sygn. akt I FSK 970/13; z 17 września 2014 r. sygn. akt I FSK 1372/13 dostępne na stronie www.orzeczeniansa.gov.pl). Właściwe implementowanie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE powinno polegać na uzależnieniu zwolnienia m.in. usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego od świadczenia takich usług przez podmioty, których cele uznane są przez dane państwo członkowskie za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, a nie od uregulowania kwestii prowadzenia takich szkoleń w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach - co w sposób nieuzasadniony treścią przepisu Dyrektywy 2006/112/WE zawęża zakres zwolnienia, przez określenie warunku niewynikającego z Dyrektywy 2006/112/WE (tak m.in. NSA w uzasadnieniu wyroku z 4 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 1014/12). Stanowisko to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 stycznia 2020 r. sygn. akt. I FSK 1731/17 wykazując, iż art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy VAT w sposób niewłaściwy implementuje do polskiego porządku prawnego normę z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy Rady nr 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Ostatnio wymieniony przepis bowiem pozwala państwom członkowskim na jedynie podmiotowe zawężenie zwolnienia m.in. spornych w sprawie usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego, gdyż zwalnia odpowiednie w nim wymienione usługi łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Tymczasem w polskiej ustawie zwolnienie usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego uzależniono od uregulowania tych kwestii w odrębnych przepisach, zawężono więc zwolnienie w oparciu o kryteria nieprzewidziane w Dyrektywie Rady nr 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Właściwie implementowanie przepisu art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy Rady nr 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej powinno polegać na uzależnieniu zwolnienia m.in. usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego od świadczenia takich usług przez podmioty, których cele uznane są przez dane państwo członkowskie za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, a nie od uregulowania kwestii prowadzenia takich szkoleń w odrębnych przepisach - co w sposób nieuzasadniony treścią przepisu ww. Dyrektywy zawęża zakres zwolnienia, przez określenie warunku niewynikającego z wymienionej Dyrektywy.
Ponadto, uregulowanie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego zasad i form działalności polegającej na świadczeniu usług kształcenia zawodowego przez podmioty inne niż publiczne, jest równoznaczne z uznaniem jej celów publicznych lub co najmniej podobnych, że tam, gdzie formy i zasady takiej działalności zostały uregulowane przepisami prawa, tam mamy do czynienia z działalnością publiczną, z tego właśnie względu regulowaną przepisami prawa powszechnie obowiązującego w odróżnieniu od działalności, która cechy takiej nie posiada i pozostawiona jest zasadzie swobody działalności gospodarczej (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 25 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/GL 1620/14). Zaliczenie szkoleń w zakresie logopedii do kształcenia zawodowego wydaje się być bezsporne w świetle rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.).
Załącznik do rozporządzenia zawiera klasyfikację zawodów i specjalności (dalej: Klasyfikacja), która zgodnie z § 2 pkt 2 tego rozporządzenia jest stosowana w zakresie szkolenia zawodowego. Pod poz. 2294 Klasyfikacji ujęci zostali audiofonolodzy i logopedzi.
Mając zatem na uwadze, Państwa zdaniem świadczone usługi szkoleniowe są formą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz stanowią nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników to zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT jest w pełni uzasadnione.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 30 grudnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0114-KDIP4-2.4012.795.2021.1.MB, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych z zakresu logopedii za nieprawidłowe.
Interpretację doręczono Państwu 30 grudnia 2021 r.
Skarga na interpretację indywidualną
24 stycznia 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Wnieśli Państwo o:
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 18 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Lu 139/22.
Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 3 października 2025 r. sygn. akt I FSK 1371/22 oddalił skargę kasacyjną.
Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 3 października 2025 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, że jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.
Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b) ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.
W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Z treści art. 43 ust. 17 ustawy wynika, że:
zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit a lub,
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Stosownie do art. 43 ust. 17a ustawy:
zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2020 r. poz. 1983):
zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Zgodnie z § 3 ust. 8 rozporządzenia
zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:
zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L 77 str. 1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że:
usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
Przedstawili Państwo informacje, z których wynika, że:
1. Są Państwo spółką zajmującą się organizacją szkoleń, kursów i konferencji podnoszących kwalifikacje zawodowe logopedów.
2. Budują Państwo społeczność logopedyczną poprzez darmowe webinaria, podcasty lub artykuły. Jednocześnie oferują Państwo wysokiej jakości płatne kursy, które obecnie, w głównej mierze, odbywają się online. Kursy kierowane są do logopedów pracujących z dziećmi, tych początkujących, jak i praktyków, którzy chcą usystematyzować wiedzę, podnieść ją na wyższy poziom, oraz do studentów logopedii.
3. Co do zasady organizacja szkolenia online polega na tym, że podpisują Państwo umowę z autorytetem w środowisku logopedycznym - doświadczonym logopedą („Autor”), który opracowuje plan szkolenia. Organizują Państwo i opłacają studio nagraniowe, w którym Autor przygotowuje materiały wideo. Uczestnicy otrzymują także autorskie materiały, tj.: materiały szkoleniowe, arkusze, karty itp. Nawiązują Państwo także współpracę z recenzentem, którego zadania związane są z pełną opieką merytoryczną, a mianowicie: oceną materiałów i przygotowaniem recenzji.
4. Organizują Państwo także zamknięte webinary, dostępne tylko dla kursantów, podczas których uczestnicy mogą zadawać pytania Autorowi. Po zakończonym szkoleniu kursanci otrzymują certyfikat ukończenia kursu.
5. Wyższy poziom edukacji logopedów przekłada się na prawidłowo stawiane diagnozy, holistyczną opiekę nad dzieckiem i skuteczniejsze prowadzenie terapii u dzieci.
6. Aktualnie oferują Państwo 3 kursy (w przyszłości planują Państwo kolejne): (…).
7. Nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Nie są Państwo również uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk, bądź jednostką badawczo-rozwojową.
8. Opisane wyżej szkolenia nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie posiadają Państwo akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Szkolenia nie są finansowane ze środków publicznych.
9. Na dzień złożenia wniosku są Państwo zwolnieni podmiotowo z VAT na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie są Państwo także zarejestrowani jako zwolniony podatnik VAT.
10. Recenzent przygotowuje recenzję w trakcie tworzenia kursu – na bieżąco wprowadza uwagi. Poprawki na bieżąco wprowadzane są do kursu przez Autora kursu. Na podstawie przygotowanej recenzji są wprowadzane zmiany do programu kształcenia.
11. W przypadku konieczności aktualizacji treści kursu, zmiany wprowadza jego autor. Następnie zaktualizowany materiał podlega ponownej weryfikacji przez recenzenta. Decyzja o wprowadzeniu zmian wynika z potrzeby aktualizacji wiedzy zgodnie z obowiązującym stanem merytorycznym.
12. Usługi świadczone przez Spółkę nie będą podlegały kontroli lub nadzorowi właściwych instytucji państwowych.
13. Akademia zapewnia zgodność merytoryczną poprzez zatwierdzanie programów szkoleniowych przez dyrektora placówki oraz konsultacje z ekspertami i praktykami logopedii.
14. Ceny usług edukacyjnych ustalane są na podstawie: wartości merytorycznej i specjalistycznego charakteru kursów (np. tematy bardziej wyspecjalizowane niż w standardowych programach studiów); kosztów organizacyjnych, w tym honorariów ekspertów, platformy online i materiałów dydaktycznych; analizy rynkowej i porównania z ofertą innych placówek prowadzących kształcenie na odległość lub kursy specjalistyczne; charakteru i formy zajęć (stacjonarne, online, hybrydowe).
15. Spółka posiada dużą autonomię w zakresie organizacji i realizacji swoich usług edukacyjnych. Programy, metody nauczania oraz formy zajęć mogą być dostosowywane do aktualnych potrzeb uczestników i wymogów rynku, przy zachowaniu standardów jakościowych i zgodności z przepisami prawa.
16. Certyfikaty są wydawane uczestnikom po ukończeniu całego kursu, co obejmuje realizację wszystkich lekcji oraz pozytywne zaliczenie testów przewidzianych w programie. Pytania testowe oraz prawidłowe odpowiedzi są opracowywane i dostarczane przez Twórcę Kursu, co zapewnia spójność i wysoką jakość oceniania.
Dla oceny tego, czy usługi wykonywane przez Państwa będą zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie:
1. czy będą to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub
2. czy będą to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
a. czy będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
b. czy będą świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub
c. czy szkolenia finansowane będą w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe. Nie są Państwo również uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk, bądź jednostką badawczo-rozwojową.
Zatem, biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że analizowane usługi w omawianym zdarzeniu przyszłym nie będą Państwo korzystali ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie zostaną spełnione wszystkie przesłanki wynikające z powołanego przepisu.
W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
W omawianej sprawie prowadzone przez Państwa szkolenia będą spełniały definicję kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Kursy omawiane we wniosku kierowane są do logopedów, którzy chcą usystematyzować wiedzę, podnieść ją na wyższy poziom oraz do studentów logopedii. Wskazali Państwo, że wyższy poziom edukacji logopedów przekłada się na prawidłowo stawiane diagnozy, holistyczną opiekę nad dzieckiem i skuteczniejsze prowadzenie terapii u dzieci.
Zatem został spełniony jeden z warunków zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Państwa usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Jak zaznaczono powyżej, powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych.
W celu dokonania oceny, czy usługi szkoleniowe świadczone przez Państwa będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest stwierdzenie, czy usługi te są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Jak wynika z opisu sprawy oraz jak wskazali Państwo we wniosku, nie prowadzą Państwo szkoleń na podstawie odrębnych przepisów.
Zatem usługi szkoleniowe świadczone przez Państwa nie będą spełniały warunków umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Usługi szkoleniowe realizowane przez Państwa przyczyniają się z pewnością do pogłębiania wiedzy i umiejętności uczestników szkolenia oraz umożliwiają bardziej efektywne wykonywanie obowiązków zawodowych, jednak jak wynika z opisu sprawy nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Tym samym w analizowanym przypadku nie został spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia świadczonych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania, w grupie 2294 wymienieni zostali logopedzi.
Zgodnie natomiast z poz. 67 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. z 2011 r. Nr 151, poz. 896), wymagane kwalifikacje dla logopedy to:
Zawód logopedy nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych. Natomiast ww. rozporządzenie określa m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, które wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie logopedii jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny, a nie usług kształcenia jakie Państwo oferują swoim kursantom. Zatem rozporządzenie na które powołują się Państwo nie określa sposobu przeprowadzenia danego szkolenia, nie określa podstawy programowej czy chociażby ilości godzin w ramach danego szkolenia. Wskazane przez Państwa przepisy prawa wskazują jedynie na obowiązek doskonalenia zawodowego osób z danej grupy zawodowej.
W związku z tym należy stwierdzić, że usługi szkoleniowe świadczone przez Państwa nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, gdyż szkolenia te nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Należy zwrócić uwagę, że wskazali Państwo w treści wniosku, że nie posiadają akredytacji na ww. kursy będące przedmiotem wniosku oraz że świadczone przez Państwa usługi nie są finansowane ze środków publicznych. Zatem w analizowanym przypadku świadczone usługi nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art.43 ust. 1 pkt 29 lit. b i c ustawy.
Oferowane przez Państwa szkolenia nie będą korzystały także ze zwolnienia na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
Jednocześnie odnosząc się do Państwa twierdzeń we własnym stanowisku, że wskazane regulacje wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy nakładające wymóg prowadzenia wspomnianych usług w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach stanowi błędną implementację prawa unijnego i jest sprzeczny z tym co wynika z przepisów wspólnotowych to wskazać należy, że z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE wynika, że zwolnienie przez państwa członkowskie świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania dotyczy podmiotów prawa publicznego lub innych instytucji działających w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Przepis ten ogranicza zatem grupę podmiotów, które mogą korzystać w danym państwie członkowskim ze zwolnienia świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College:
„Jak to bowiem wynika z samego brzmienia art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE), aby udostępnianie nauczycieli na rzecz instytucji przejmujących mogło podlegać zwolnieniu, o którym mowa w tym przepisie, niezbędne jest, by działalność ta była wykonywana przez podmiot publiczny mający cele edukacyjne lub przez inny podmiot określony przez dane państwo członkowskie jako mający podobne cele (…)” (pkt 35). „Jak to bowiem podniosła Komisja na rozprawie, na działalność edukacyjną, o której mowa w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy, składają się liczne elementy, które obok stosunków pomiędzy nauczycielem a uczniami obejmują również ramy organizacyjne danej instytucji” (pkt 20).
Na „ramy organizacyjne instytucji edukacyjnej” zwracała również uwagę Rzecznik Generalny Eleonor Sharpston w opinii z 8 marca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College przeciwko Staatssecretaris van Financiën oraz w sprawie C-445/05 Werner Haderer przeciwko Finanzamt Wilmersdorf:
„(…) Jak na to wskazała Komisja podczas rozprawy, usługi w postaci »edukacji, szkoleń zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych« świadczone uczniom lub studentom instytucji edukacyjnej nie są tylko usługami samych nauczycieli, świadczonymi dzięki ich własnej wiedzy i umiejętnościom. Obejmują one bowiem cały zespół udogodnień, materiałów edukacyjnych, zasobów technicznych, polityki edukacyjnej oraz infrastruktury organizacyjnej instytucji edukacyjnej, w której owi nauczyciele pracują.” (pkt 49).
Ponadto, z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie
C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs wynika, że:
„(…) zwolnienia wprowadzone w art. 13 część A szóstej dyrektywy odnoszą się do czynności użyteczności publicznej, co wynika także z tytułu tej części. Poza usługami pocztowymi na mocy przepisów części A od podatku zwolnione są również służba zdrowia, opieka społeczna, a także usługi w dziedzinach religii, wykształcenia, kultury i sportu. Wspólnym elementem tych usług jest okoliczność, że zaspokajają one podstawowe potrzeby życiowe ludności oraz, że często świadczone są przez instytucje publiczne nienastawione na osiągnięcie zysku. (…). Ze względu na ich wyjątkowy charakter zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. W związku z tym art. 13 część A szóstej dyrektywy nie obejmuje wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, lecz jedynie te, które są w nim wymienione i opisane w bardzo szczegółowy sposób. Nie wynika z tego jednak, że terminologia stosowana przy określeniu zwolnień przewidzianych w art. 13 powinna być interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności. Dla bliższego sprecyzowania wiele zwolnień wymaga, aby usługi były świadczone przez określone osoby lub instytucje. (…) Szereg dalszych zwolnień ma miejsce dopiero w sytuacji, gdy przedmiotowe usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego albo określone organizacje uznane przez państwo (zob. art. 13 część A ust. 1 lit. b), g), h), i), n), p) szóstej dyrektywy). Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w szczególnym interesie publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą wyłącznie usługi świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa. Kontrola państwa może bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i odpowiednią ich cenę”.
Z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika, że aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.
Dyrektywa VAT nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków w jakich te podmioty działają.
TSUE (w wyroku z 28 listopada 2013 r., w sprawie MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778), stwierdził, że: wymienione w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 pojęcie „podmiotu” jest - co do zasady - wystarczająco szerokie, aby objąć nim także podmioty prywatne mające cel zarobkowy (pkt 28); realizacja celu zarobkowego nie wyłącza korzystania ze zwolnienia ustanowionego w ww. przepisie (pkt 31); art. 134 Dyrektywy 112 nie wyklucza możliwości objęcia zwolnieniem prywatnych podmiotów świadczących usługi edukacyjne w celach komercyjnych (pkt 32, 33 i 39). W pkt 35 omawianego wyroku, TSUE zastrzegł, że zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112, usługi edukacyjne są jednak zwolnione tylko wtedy, gdy są świadczone przez podmioty prawa publicznego o celach edukacyjnych lub przez inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Zdaniem Trybunału, wynika z tego, że inne podmioty, czyli podmioty prywatne, powinny spełniać przesłankę celów podobnych do celów rzeczonych podmiotów prawa publicznego. W opinii Trybunału, brzmienie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 dowodzi wyraźnie, że nie zezwala on państwom członkowskim na zwolnienie usług edukacyjnych wszystkich podmiotów prywatnych świadczących takie usługi, włącznie z tymi, których cele nie są podobne do celów rzeczonych podmiotów prawa publicznego. TSUE orzekł, że w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują swobodą uznania w tym zakresie (pkt 37).
Podmioty prawa publicznego powołane przez państwo do świadczenia usług edukacyjnych, szkoleniowych to podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to podmioty te działają w oparciu o konkretne programy nauczania, zasady zatrudniania odpowiednich osób. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie kontrolowane przez państwo.
Zatem skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Wówczas podobne cele edukacyjne realizować będą podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.
Oceniając usługi kształcenia zawodowego świadczone przez Państwa, pod kątem objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE - uwzględniając regulacje wynikające z ww. przepisów – należy stwierdzić, że nie posiadają Państwo żadnej z wymienionych wyżej cech podmiotu prawa publicznego.
Odnosząc się do Państwa stanowiska, aby uznać Państwa działalność za działalność w dziedzinie kształcenia zawodowego, której cele zostały uznane przez państwo za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, działających w zakresie kształcenia niewystarczająca jest okoliczność, że kursy kierowane są do logopedów pracujących z dziećmi, tych początkujących, jak i praktyków, którzy chcą usystematyzować wiedzę, podnieść ją na wyższy poziom, oraz do studentów logopedii. Jeżeli zakres i jakość Państwa szkoleń nie odpowiada standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa, to takiej działalności nie można uznać za realizującą cele podobne do celów podmiotów prawa publicznego, które takiej kontroli podlegają. Chodzi zatem o zrelatywizowanie jakości, ceny czy zakresu programowego szkoleń oferowanych przez podmioty prawa publicznego i podmioty prywatne.
Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne realizować będą te podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego – takie kształcenie odpowiada standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa.
Ponadto, jak wskazano – umiejscowienie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 112 w rozdziale „zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym” odnoszą się do czynności tzw. „użyteczności publicznej”. Wspólnym elementem tych usług (usługi pocztowe, służby zdrowia, opieka społeczna, usługi w dziedzinie religii) jest to, że zaspokajają one podstawowe potrzeby ludności oraz są świadczone przez podmioty nienastawione na osiągnięcie zysku.
Wskazać należy, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe nie mieszczą się w zakresie zwolnienia określonego w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, ponieważ nie są Państwo odpowiednim podmiotem prawa publicznego lub inną instytucją działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez państwo członkowskie.
Dokonując wykładni art. 132 lit. i Dyrektywy należy wskazać, że aby uznać podmiot za instytucję, której cele są podobne do celów edukacyjnych podmiotów publicznych należy wziąć pod uwagę, to czy m.in. poziom usług jest możliwy do porównania, niezależnie od tego czy podmiotem świadczącym taką usługę będzie podmiot prywatny czy publiczny. Aby zaś standard usługi edukacyjnej był porównywalny, czy w ogóle podlegający jakiejkolwiek mierzalności czy porównaniu, wymagane jest normatywne ustanowienie standardów jego świadczenia (np. zakresu programowego, sposobów egzaminowania, poziomu wykształcenia wykładowców, sposobów kontroli przez państwo realizacji programu nauczania).
Tym samym, aby możliwe było zrelatywizowanie jakości, ceny czy zakresu programowego szkoleń oferowanych zarówno przez podmioty prawa publicznego i podmioty prywatne, istotne jest by metodologia prowadzenia opisanych zajęć była zbliżona do tej stosowanej, np. przez uczelnie wyższe, bądź inne podmioty prawa publicznego.
Uzyskanie lub podniesienie kwalifikacji w danym zawodzie realizowane przez podmioty prywatne, może stanowić cel analogiczny, jak w przypadku działalności edukacyjnej prowadzonej przez podmioty publiczne, jednakże zwolnienie od podatku jest determinowane celem działalności danego podmiotu.
W tym miejscu należy przypomnieć, że za cele edukacyjne (szkoleniowe) podobne do celów podmiotów prawa publicznego uznać należy świadczenie usługi na podobnym, porównywalnym lub chociażby mierzalnym poziomie przez podmiot prywatny. Poziom tych usług powinien być możliwy do porównania, niezależnie od tego czy podmiotem świadczącym usługę będzie podmiot prywatny czy publiczny a przeprowadzona analiza powinna jednoznacznie prowadzić do wniosku, że kształcenie realizowane przez podmiot komercyjny, odpowiada standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa. Aby standard usługi edukacyjnej był porównywalny czy w ogóle podlegający jakiejkolwiek mierzalności czy porównaniu, wymagane jest normatywne ustalenie standardów jego świadczenia (np. zakresu programowego, sposobów egzaminowania, poziomu wykształcenia wykładowców).
Z opisu sprawy wprost wynika, że kluczowa w procesie szkoleniowym jest opieka Autora nad kursantami korzystającymi z takich narzędzi jak forum, webinary, czy mail, a kursy odbywają się na podstawie planu szkolenia przygotowanego przez Autora. Oceny materiałów oraz recenzji dokonuje zatrudniony przez Państwa recenzent. Spółka posiada dużą autonomię w zakresie organizacji i realizacji swoich usług edukacyjnych oraz decyduje o metodach i formie prowadzonych szkoleń. Metodologia prowadzonych szkoleń co prawda zbliżona do praktyk stosowanych przez uczelnie wyższe i inne podmioty publiczne w zakresie kształcenia nauczycieli, jednakże to Dyrektor placówki zatwierdza programy szkoleniowe. Ponadto wskazują Państwo na większą elastyczność tematów w kursach (…). Wskazali Państwo, że dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, że usługi świadczone przez Spółkę nie będą podlegały takiej kontroli lub nadzorowi. To Autor aktualizuje program nauczania z obowiązującym stanem merytorycznym, a Recenzent dokonuje oceny materiałów szkoleniowych w oparciu o swoją wiedzę specjalistyczną, doświadczenie zawodowe oraz aktualny stan wiedzy naukowej i merytorycznej w danej dziedzinie. Mają również Państwo swobodę w ustalaniu ceny usług edukacyjnych, które ustalane są na podstawie: wartości merytorycznej i specjalistycznej charakteru kursów; kosztów organizacyjnych, w tym honorariów ekspertów, platformy online i materiałów dydaktycznych; analizy rynkowej i porównania z ofertą innych placówek prowadzących kształcenie na odległość lub kursy specjalistyczne. Ponadto wskazali Państwo, że Recenzent przygotowuje recenzję w trakcie tworzenia kursu- na bieżąco wprowadza uwagi. Poprawki na bieżąco wprowadzane są do kursu przez Autora kursu. Z kolei, pytania testowe niezbędne do uzyskania certyfikatu, kończącego kurs, przewidziane w programie kursu oraz prawidłowe odpowiedzi są opracowywane i dostarczane przez Twórcę Kursu.
Wobec tego, nie można uznać, że zapewniają Państwo prowadzonym szkoleniom odpowiednią jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym oraz że realizowane przez Państwa szkolenia odpowiadają standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa.
Nie sposób dostrzec podobieństwa celów do podmiotów prawa publicznego w przypadku podmiotu komercyjnie oferującego szkolenia online dla logopedów pracujących z dziećmi, tych początkujących, jak i praktyków, którzy chcą usystematyzować wiedzę, podnieść ją na wyższy poziom oraz do studentów logopedii, według całkowicie autonomicznie i dowolnie ukształtowanych zasad działania.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że nie została potwierdzona zgodność programu szkoleniowego z programem realizowanym przez podmioty publiczne - nie ma takich samych/podobnych warunków, a także mają Państwo dowolność/autonomiczność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń. Ustalają Państwo zakres usług w oparciu o analizę zapotrzebowania rynkowego i porównanie ofert z innymi placówkami, dostosowując się tym samym do komercyjnych zasad rynkowych. Prowadzone szkolenia są dostosowane do aktualnych potrzeb uczestników i wymogów rynku, zatem nie można stwierdzić, że prowadząc działalność szkoleniową we wskazanym we wniosku zakresie dążą Państwo do realizacji celów podobnych do realizowanych przez podmioty publiczne. Ponadto, jak wynika z wniosku nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, a zgodność merytoryczną zapewniają Państwo poprzez zatwierdzanie programów szkoleniowych przez Dyrektora placówki, a więc w istocie zatwierdzają Państwo samodzielnie program szkoleniowy. W takim przypadku nie można uznać, że prowadzone przez Państwa kursy odpowiadają standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą właściwych instytucji państwowych. Samo wskazanie przez Państwa w odpowiedzi na wezwanie, że Państwa działalność jest zbliżona do praktyk stosowanych przez uczelnie wyższe i inne podmioty publiczne w zakresie kształcenia ustawicznego, jest sformułowaniem zbyt ogólnym, by można byłoby wywieść z niego, że w ten sposób gwarantują Państwo odpowiednie standardy nauczania podobne do podmiotów publicznych. W szczególności nie można uznać, że zapewniają Państwo prowadzonym szkoleniom odpowiednią jakość, cenę, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym.
Z opisu sprawy wprost wynika, że usługi wykonywane przez Państwa nie będą podlegały kontroli lub nadzorowi przez właściwe instytucje państwowe. Strona dowolnie kształtuje zasady działania prowadzonych szkoleń w każdym aspekcie, tj. zarówno programu szkoleń, jak i ceny oraz jakości. Prowadzone usługi szkoleniowe są ograniczone zasadami ustalonymi i zaakceptowanymi przez Państwa (dyrektora placówki) jako organizatora szkoleń. Ponadto zatrudniony przez Państwa Recenzent nie dokonuje porównania materiału omawianego na szkoleniach programem realizowanym przykładowo przez uczelnie wyższe czy inne podmioty prawa publicznego, a punktem odniesienia jest jego wiedza specjalistyczna, doświadczenie zawodowe oraz aktualny stan wiedzy naukowej i merytorycznej w danej dziedzinie. Zatem także w zakresie programowym, nie można stwierdzić że świadczone przez Państwa usługi odpowiadają standardom kształcenia odbywającego się pod kontrolą państwa.
W rezultacie, należy uznać , że nie ma żadnych norm regulujących Państwa działalność w zakresie prowadzenia opisanych kursów i w konsekwencji nie można Państwa uznać za instytucję, której cele uznane są za podobne do celu edukacyjnego podmiotów publicznych.
Przedstawiony przez Państwa opis sprawy przy uwzględnieniu uzupełnienia, nie pozwala zatem stwierdzić, aby Państwa działalność szkoleniowa odpowiadała standardom nauczania w systemie publicznym.
Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, treść powołanych przepisów Dyrektywy 2006/112/WE oraz wskazane powyżej orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla logopedów pracujących z dziećmi, tych początkujących, jak i praktyków, którzy chcą usystematyzować wiedzę, podnieść ją na wyższy poziom oraz do studentów logopedii nie będą wykonywane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, gdyż nie będą Państwo odpowiednim podmiotem prawa publicznego lub inną instytucją działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez państwo członkowskie.
W konsekwencji, świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w postaci kursów doskonalenia zawodowego dla logopedów pracujących z dziećmi, tych początkujących, jak i praktyków, którzy chcą usystematyzować wiedzę, podnieść ją na wyższy poziom oraz do studentów logopedii – nie będą spełniały przesłanki do objęcia ich zwolnieniem na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo