Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.811.2025.2.SKJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 dla świadczonych przez Pana usług polegających na prowadzeniu kursów online z matematyki.

Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 grudnia 2025 r. (data wpływu 3 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą o nazwie (…) - portal edukacyjny, kod PKD2025: 85.59.D. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi platformę edukacyjną, której celem jest przygotowywanie uczniów szkół podstawowych i średnich do egzaminu ósmoklasisty oraz egzaminu maturalnego z matematyki. Wnioskodawca w ramach prowadzonej platformy, w ciągu całego roku szkolnego przygotowuje rozbudowany kurs nauki matematyki opierający się na autorskim modelu nauczania, którego podstawę stanowią odpowiednio dobrane i szczegółowo rozwiązane zadania z matematyki. Dostęp do kursu jest płatny i uzyskiwane z tego tytułu przychody Wnioskodawca rozlicza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie ryczałtu ewidencjonowanego. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT - dotychczas korzystał ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku ze zwiększonym zainteresowaniem ofertą Wnioskodawcy, planuje on przekroczyć limit uprawniający do podmiotowego zwolnienia z VAT i chciałby skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego dla usług prywatnego nauczania uregulowanego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Wnioskodawca jest doktorem habilitowanym nauk matematycznych i pracuje jako nauczyciel akademicki (stanowisko: profesor uczelni) w (…). Wieloletnie doświadczenie dydaktyczne i merytoryczne Wnioskodawcy jest zasadniczym elementem, na którym opierają się prowadzone przez niego kursy.

W ramach kursu Wnioskodawca co roku przygotowuje kilkanaście autorskich próbnych egzaminów ósmoklasisty i maturalnych. Uczniowie uzyskujący dostęp do platformy otrzymują między innymi dostęp do szczegółowych rozwiązań i omówień przygotowanych przez wnioskodawcę próbnych egzaminów. Sam proces publikacji i rozwiązywania przez uczniów przygotowywanych arkuszy ma charakter dynamiczny i trwa kilka miesięcy: najpierw udostępniane są arkusze z zadaniami, następnie udostępniane są rozwiązania zadań z tych arkuszy, a w kolejnym kroku uczniowie mają możliwość zadawania pytań i wyjaśniania niejasnych dla nich zagadnień.

Komunikacja z poszczególnymi uczniami odbywa się poprzez dostępne dla nich forum oraz specjalnie stworzony w tym celu system formularzy (umożliwiających bezpośredni kontakt Wnioskodawcy z uczniami). Te formy bezpośredniej komunikacji pozwalają na pomoc uczniom w bieżących problemach, jakie napotykają podczas nauki matematyki.

W ramach uzyskanego dostępu do platformy uczniowie uzyskują również wsparcie w postaci szeregu innych materiałów (tematycznych poradników, rozwiązań zadań) tworzonych na bieżąco w oparciu o zgłaszane przez nich oczekiwania. Wszystkie materiały towarzyszące procesowi nauki są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Zakres tematyczny prowadzonego przez Wnioskodawcę kursu nauki matematyki opiera się na obowiązującej podstawie programowej dla szkół podstawowych i ponadpodstawowych oraz na aktualnych wymaganiach egzaminacyjnych dla egzaminów ósmoklasisty i maturalnego. Sam proces przekazywania wiedzy przez Wnioskodawcę opiera się na zróżnicowanych formach nauczania i stanowi istotny wkład w edukację powszechną. W ramach prowadzonej platformy edukacyjnej, Wnioskodawca osiąga również przychody z tytułu reklam wyświetlanych w ogólnodostępnej części serwisu. Te przychody Wnioskodawca zamierza wliczać do limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy i nie stanowią one przedmiotu niniejszego wniosku.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Pytanie 1

Czy świadczy Pan usługi nauczania z zakresu matematyki (kursy nauki matematyki) jako jednostka objęta systemem oświaty? Jeżeli tak, to czy posiada Pan zaświadczenie o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1043 ze zm.) i czy prowadzone kursy z matematyki objęte są tym wpisem?

Odpowiedź: Nie, kursy nauki matematyki prowadzi Pan w ramach indywidualnej działalności gospodarczej, która nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu prawa oświatowego.

Pytanie 2

Czy opisane kursy z matematyki kierowane są do konkretnych osób (treść dostosowana do konkretnego podopiecznego), czy są to jednakowe treści, np. poradniki dla danej grupy lub wszystkich kursantów?

Odpowiedź: Materiały, do których otrzymuje dostęp każdy z kursantów mają różny charakter. Wśród nich są materiały o charakterze ogólnym, np. tematyczne poradniki dotyczące konkretnych zagadnień związanych z przygotowaniami do egzaminu maturalnego i egzaminu ósmoklasisty.

Znajdują się również materiały przygotowywane przeze mnie dla kursantów przystępujących do egzaminu w danym roku szkolnym i na określonym poziomie nauczania - takie materiały tworzy Pan na bieżąco w trakcie trwania kursu i powstają one w odpowiedzi na zapotrzebowanie zgłaszane przez kursantów - przykładami takich materiałów są (tworzone przez Pana co roku) próbne zestawy egzaminacyjne. W ramach kursu kursanci mają też dostęp do systemu formularzy umożliwiających kontakt z Panem i otrzymują w ten sposób zindywidualizowaną pomoc (w zależności od ich potrzeb). Komunikuje się Pan z kursantami również poprzez dostępne dla nich forum internetowe.

Pytanie 3

Czy jest możliwa identyfikacja osób, na rzecz których prowadzi Pan kursy z matematyki? Czy zawiera Pan umowy na świadczenie usług bezpośrednio z uczniami/rodzicami uczniów, czy też np. szkołami, bądź innymi podmiotami?

Odpowiedź: Osoba przystępująca do kursu wypełnia formularz rejestracyjny w serwisie (zawierający między innymi adres e-mail) oraz dokonuje płatności poprzez przelew na konto bankowe, lub za pośrednictwem jednego z operatorów płatności elektronicznych. W przypadku bezpośrednich przelewów na konto ma Pan dostęp do standardowych danych, które towarzyszą takiemu przelewowi (imię i nazwisko, adres, numer konta). W przypadku płatności poprzez operatorów płatności, identyfikacja kursanta w serwisie następuje poprzez podany przez niego adres e-mail (operatorzy płatności nie przekazują odbiorcy płatności innych danych pozwalających na identyfikację użytkowników). W ten sposób ma Pan możliwy kontakt z każdym z kursantów, ale wielu przypadkach nie ma Pan możliwości ustalenia i weryfikacji tożsamości tych osób. W ramach prowadzonych kursów, nie zawiera Pan umów ze szkołami czy innymi podmiotami prowadzącymi takie kursy. Kursy są skierowane bezpośrednio do osób w nich uczestniczących.

Pytanie 4

Czy wszystkie materiały udostępniane na platformie są ściśle związane i niezbędne do świadczenia usług w formie kursów z matematyki?

Czy materiały są udostępniane wyłącznie kursantom?

Odpowiedź: Są różne rodzaje materiałów dostępnych w serwisie. Część z nich, np. rozwiązania wielu zadań czy niektóre z poradników są ogólnodostępne dla wszystkich osób korzystających z serwisu. Jednocześnie jest cały zestaw materiałów i usług dostępnych wyłącznie dla uczestników prowadzonych kursów przygotowujących do egzaminów (maturalnego i ósmoklasisty) z matematyki. Te materiały są dostępne wyłącznie dla uczestników tych kursów. Wszystkie materiały, które podlegają ograniczeniom dostępności (a więc przeznaczone dla kursantów) są ściśle związane z nauką matematyki na poziomie programów obowiązujących w szkołach podstawowych i średnich.

Pytanie 5

Czy świadczenie ww. usług jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki? Proszę opisać jaki jest Pana udział w świadczeniu usług w formie kursów z matematyki.

Odpowiedź: Prowadzone przez Pana kursy w zasadniczym stopniu opierają się na materiałach tworzonych w trakcie kursu. Co roku przygotowuje Pan ponad 20 próbnych arkuszy egzaminacyjnych oraz tworzy Pan wiele innych materiałów dydaktycznych (poradniki, rozwiązania zadań przesłanych przez uczestników kursów, tematyczne zestawy zadań) - proces tworzenia tych materiałów trwa wiele miesięcy i jest związany z bezpośrednim kontaktem z kursantami (poprzez środki komunikacji elektronicznej). Wymaga też regularnego zamieszczania nowych treści.

Zautomatyzowaniu podlega wyłącznie proces komunikacji i dostępu do kursu. Ponieważ w każdym roku szkolnym tworzy Pan nowe materiały związane ze specyfiką programów nauczania w danym roku szkolnym, oraz związane z oczekiwaniami kursantów, kursy nie mogłyby się odbywać (w obecnej formie) bez udziału człowieka, czy też z niewielkim udziałem człowieka.

Pytanie 6

Czy świadczenie usług (kursów z matematyki) możliwe jest bez wykorzystania technologii informatycznej?

Odpowiedź: W oparciu o materiały tworzone co roku na potrzeby świadczonej usługi byłoby możliwe przep (….).

Pytanie

Czy świadczenie opisanych przez Wnioskodawcę usług, czyli prowadzenie kursów online z matematyki podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Wnioskodawca jest aktywnym nauczycielem matematyki (z ponad 20 letnim doświadczeniem) i prowadzi kursy online nauki matematyki na poziomie podstawowym i ponadpodstawowym zgodnie z obowiązującą podstawą programową. Wnioskodawca prowadzi te kursy w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej na własny rachunek i odpowiedzialność. Kursy prowadzone są drogą elektroniczną, ale opierają się na materiałach tworzonych na bieżąco (w trakcie kursu) przez Wnioskodawcę oraz w istotny sposób bazują na bezpośrednim kontakcie uczestniczących w kursie uczniów z Wnioskodawcą. Powyższe argumenty potwierdzają, że świadczenie usług opisanych w niniejszym wniosku podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT. Przedstawione stanowisko potwierdzają również interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora Informacji Skarbowej w podobnych stanach faktycznych, np. pismo z 27 czerwca 2025 r., znak 0113-KDIPT1-1.4012.267.2025.4.MSU; pismo z 23 czerwca 2023 r., znak 0112-KDIL3.4012.246.2023.2.KFK; pismo z 9 marca 2023 r., znak 0112-KDIL3.4012.539.2022.2.NS.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy,

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

‒ w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

‒ świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to - co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia wzajemnego).

Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r., str. 1 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:

Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:

Ustęp 1 obejmuje w szczególności:

a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;

b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;

c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;

d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;

e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);

f) usługi wyszczególnione w załączniku I.

Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:

Ustęp 1 nie ma zastosowania do:

a) usług nadawczych;

b) usług telekomunikacyjnych;

c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;

d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;

e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;

f) płyt CD i kaset magnetofonowych;

g) kaset wideo i płyt DVD;

h) gier na płytach CD-ROM;

i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;

j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);

k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;

l) hurtowni danych off-line;

m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;

n) usług centrum wsparcia telefonicznego;

o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;

p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;

q) (uchylona)

r) (uchylona)

s) (uchylona)

t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;

u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.

Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:

a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;

b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.

W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:

2. Oprócz dwóch stawek obniżonych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie mogą stosować stawkę obniżoną niższą niż stawka minimalna 5 % oraz zwolnienie z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w maksymalnie siedmiu punktach w załączniku III.

Stawka obniżona niższa niż stawka minimalna 5 % oraz zwolnienie z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w następujących punktach w załączniku III:

a) pkt 1-6 oraz pkt 10c;

b) inne punkty załącznika III objęte możliwościami przewidzianymi w art. 105a ust. 1.

Do celów akapitu drugiego lit. b) niniejszego ustępu transakcje dotyczące budynków mieszkalnych, o których mowa w art. 105a ust. 1 akapit drugi, uznaje się za objęte pkt 10 załącznika III.

Państwa członkowskie stosujące w dniu 1 stycznia 2021 r. stawki obniżone niższe niż stawka minimalna 5 % lub przyznające zwolnienia z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w więcej niż siedmiu punktach w załączniku III ograniczą stosowanie tych stawek obniżonych lub przyznawanie tych zwolnień w celu zapewnienia zgodności z akapitem pierwszym niniejszego ustępu do dnia 1 stycznia 2032 r. lub do dnia przyjęcia przepisów ostatecznych, o których mowa w art. 402, w zależności od tego, która z tych dat przypadnie wcześniej. Państwa członkowskie mogą swobodnie określać w odniesieniu do jakich dostaw towarów lub do jakiego świadczenia usług będą nadal stosować te stawki obniżone lub przyznawać te zwolnienia.

Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.

Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy.

Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a)  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b)  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia

- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Powyższe przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j) Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którymi:

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;

j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).

Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.

Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C - 73/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że:

Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego proponowanego przez podmiot trzeci - EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot ten - a nie Thomas Eulitz - pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów (pkt 52).

Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.

Pana wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT świadczonych przez Pana usług - kursów online z matematyki.

Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, których spełnienie umożliwia zastosowanie zwolnienia od podatku. Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.

W tym miejscu należy przywołać wyrok TSUE z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19 Dubrovin & Tröger GbR - Aquatics, w którym Trybunał rozpatrywał kwestię, czy pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania.

Jak wskazał TSUE:

(20) Artykuł 132 dyrektywy 2006/112 przewiduje zwolnienia, które, jak wskazuje tytuł rozdziału, w którym przepis ów się znajduje, mają na celu uprzywilejowanie niektórych rodzajów działalności wykonywanych w interesie publicznym. Niemniej jednak zwolnienia te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, a jedynie tych, które zostały w sposób szczegółowy wyliczone i opisane (wyroki: z 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU;C;2019;202, pkt 17).

21 Wedle orzecznictwa Trybunału omawiane zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcie prawa Unii, które mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich.

22 Trybunał orzekł już, że wyrażenia użyte do określenia zwolnień przewidzianych w art. 132 dyrektywy 2006/112 powinny podlegać wykładni ścisłej, ponieważ stanowią one wyjątki od wynikającej z art. 2 tej dyrektywy zasady ogólnej, zgodnie z którą VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Niemniej jednak powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień przewidzianych w owym art. 132 należy interpretować w sposób, który pozbawiałby te zwolnienia skuteczności (wyroki: z dnia 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 19).

23 Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera żadnej definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.

24 Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i kompetencji pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem działalności kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt 18; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 21).

25 Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy się egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na uniwersytetach w celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem iż działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego (wyroki: z dnia 28 stycznia 2010 r., Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 22, 23).

26 W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które różnią się ze względu na swój charakter, jak i ze względu na ramy, w jakich są prowadzone (zob. podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt 20, z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 24).

27 Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć określony rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw członkowskich, niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 25).

28 Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu systemu VAT odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również do pogłębiania i rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i studentów w miarę ich postępów i ich specjalizacji w ramach poszczególnych stopni składających się na ten system (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 26).

W konsekwencji TSUE orzekł:

31 Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego (zob. analogicznie wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 29; a także postanowienie z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840, pkt 33).

32 O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki żeglarstwa, w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał orzekł, odpowiednio, w wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie (C-449/17, EU:C:2019:202) i w postanowieniu z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:840), że tego rodzaju nauczanie nie jest objęte pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.

33 Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono udzielania lekcji pływania przez szkołę pływania.

Na wstępie należy wskazać, że - jak wynika z opisu sprawy, nie jest Pan jednostką oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe. Z okoliczności wniosku wynika, że nie świadczy Pan usług świadczonych przez jednostki objęte systemem oświaty w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk ani instytuty badawcze, w zakresie kształcenia, ani nie dokonuje Pan dostaw towarów i nie świadczy Pan usług ściśle z tymi usługami związanych. Zatem, świadczone przez Pana usługi polegające na prowadzeniu kursów online z matematyki nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W opisie sprawy wskazał Pan, że jest doktorem habilitowanym nauk matematycznych i pracuje jako nauczyciel akademicki (stanowisko: profesor uczelni) w (…). Pana wieloletnie doświadczenie dydaktyczne i merytoryczne jest zasadniczym elementem, na którym opierają się prowadzone przez Pana kursy. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi Pan platformę edukacyjną, której celem jest przygotowanie uczniów szkół podstawowych i średnich do egzaminów ósmoklasisty oraz egzaminów maturalnych z matematyki. W ramach prowadzonej platformy w ciągu całego roku szkolnego przygotowuje Pan rozbudowany kurs nauki matematyki opierający się na autorskim modelu nauczania, którego podstawę stanowią odpowiednio dobrane i szczegółowo rozwiązane zadania z matematyki. W ramach kursu co roku przygotowuje Pan kilkanaście autorskich próbnych egzaminów ósmoklasisty i maturalnych. Uczniowie uzyskujący dostęp do platformy otrzymują między innymi dostęp do szczegółowych rozwiązań i omówieni przygotowanych przez Pana próbnych egzaminów. Komunikacja z poszczególnymi uczniami odbywa się poprzez dostępne dla nich forum oraz specjalnie stworzony w tym celu system formularzy (umożliwiających bezpośredni Pana kontakt z uczniami). Te formy bezpośredniej komunikacji pozwalają na pomoc uczniom w bieżących problemach jakie napotykają podczas nauki matematyki. W ramach uzyskanego dostępu do platformy uczniowie uzyskują również wsparcie w postaci szeregu innych materiałów (tematycznych poradników, rozwiązań zadań) tworzonych na bieżąco w oparciu o zgłaszane przez nich oczekiwania. Zakres tematyczny prowadzonego przez Pana kursu nauki i matematyki opiera się na obowiązującej podstawie programowej dla szkół podstawowych i ponadpodstawowych oraz na aktualnych wymaganiach egzaminacyjnych dla egzaminów ósmoklasisty i maturalnego. Materiały do których otrzymuje dostęp każdy z kursantów mają różny charakter. Wśród nich są materiały o charakterze ogólnym, np. tematyczne poradniki dotyczące konkretnych zagadnień związanych z przygotowaniami do egzaminu maturalnego i egzaminu ósmoklasisty. Znajdują się również materiały przygotowywane przez Pana dla kursantów przystępujących do egzaminu w danym roku szkolnym i na określonym poziomie nauczania - takie materiały tworzy Pan na bieżąco w trakcie trwania kursu i powstają one w odpowiedzi na zapotrzebowanie zgłaszane przez kursantów - przykładami takich materiałów są próbne zestawy egzaminacyjne. W ramach kursu kursanci mają też dostęp do systemu formularzy umożliwiających kontakt z Panem i otrzymują w ten sposób zindywidualizowaną pomoc (w zależności od ich potrzeb). Komunikuje się Pan z kursantami również poprzez dostępne dla nich forum internetowe.

Jak już wskazano, z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że świadczone przez Pana usługi w zakresie prowadzenia kursów online z matematyki mają na celu przekazanie wiedzy z tej dziedziny w sposób dostosowany do potrzeb indywidualnych klientów. Przygotowuje Pan rozbudowany kurs nauki matematyki opierający się na autorskim modelu nauczania, którego podstawą stanowią odpowiednio dobrane i szczegółowo rozwiązane zadania z matematyki. Zakres świadczonych przez Pana usług, mieści się w podstawie programowej kształcenia na poziomie podstawowym lub ponadpodstawowym.

Tym samym, w analizowanej sprawie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

W odniesieniu do przesłanki podmiotowej, zauważenia wymaga, że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła stosowny kurs kierunkowy, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela.

W tym miejscu należy odwołać się do orzeczenia NSA z 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt I FSK 2122/21, w którym Sąd wskazał:

(…) za nauczyciela w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 u.p.t.u. uznać należy osobę, która świadcząc usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, dysponuje wiedzą w danym przedmiocie do nauczania na odpowiednim poziomie ww. kształcenia.

Okoliczność dysponowania wiedzą (kompetencjami) do nauczania na odpowiednim poziomie kształcenia (na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym) może podlegać ocenie przez organ podatkowy, który chcąc jednak podważyć tę przesłankę musi wykazać, że dana osoba realizująca usługi prywatnego nauczania na określonym poziomie kształcenia nie dysponuje wiedzą oraz umiejętnościami (kwalifikacjami) pozwalającymi na nauczanie w określonym zakresie (przedmiocie) na stosownym poziomie kształcenia (w zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej).

Zatem w analizowanej sprawie zostanie również spełniona przesłanka podmiotowa, gdyż jak wynika z opisu sprawy jest Pan doktorem habilitowanym nauk matematycznych i pracuje jako nauczyciel akademicki (stanowisko: profesor uczelni) w (…).

Tym samym, w związku ze spełnieniem przez Pana zarówno przesłanki podmiotowej, jak i przedmiotowej, świadczone przez Pana usługi prowadzenia kursów online z matematyki będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

W konsekwencji Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.