Usługi szkoleniowe dla fizjoterapeutów świadczone przez na rzecz na rzecz firm organizujących szkolenia medyczne korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT i rozlicza się ryczałtem. Świadczy usługi fizjoterapeutyczne oraz szkoleniowe dla fizjoterapeutów, współpracując jako podwykonawca z firmami organizującymi szkolenia medyczne, które posiadają status placówek kształcenia ustawicznego. Firmy te zajmują się reklamą, pozyskiwaniem kursantów, procesami dofinansowań z Bazy Usług Rozwojowych i Krajowego Funduszu Szkoleniowego, wystawianiem dokumentów, wynajmem sali i cateringu. Wnioskodawca wystawia faktury za usługi szkoleniowe zgodnie z umową procentowego podziału…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych. Uzupełnił go Pan pismem z 19 grudnia 2025 r. (wpływ 5 stycznia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT. Rozlicza się korzystając z ryczałtu. Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu działalności fizjoterapeutycznej oraz prowadzi działalność szkoleniową.
Szkolenia prowadzone są dla fizjoterapeutów chcących podnosić swoje kwalifikacje zawodowe.
Wnioskodawca posiada ponad 20-letnie doświadczenie zawodowe, ukończył dziesiątki szkoleń kierunkowych, stopień doktora nauk o kulturze fizycznej, kilkuletnią współpracę z (…), w tym na stanowisku adiunkta jako pracownik uczelni (przez rok).
Kursy prowadzone są we współpracy z wyspecjalizowanymi firmami organizującymi szkolenia medyczne ((…), (…)). Firmy te posiadają status placówek kształcenia ustawicznego i są wpisane do Rejestru Instytucji Szkoleniowych. Zajmują się one prowadzeniem działalności reklamującej kursy Wnioskodawcy, pozyskiwaniem kursantów, przeprowadzaniem procesów związanych z ewentualnym uzyskaniem przez kursanta dofinansowań z ramienia Bazy Usług Rozwojowych i Krajowego Funduszu Szkoleniowego. Firmy te biorą także odpowiedzialność za wystawianie dokumentów fakturujących wpłaty, innych dokumentów (listy obecności, zaświadczenia i certyfikaty uczestnictwa) i za bezpośredni kontakt z kursantami, a także za udostępnienie lub wynajem sali i materiałów potrzebnych do przeprowadzenia kursu oraz za dostarczenie cateringu dla kursantów.
Zgodnie z umową, Wnioskodawca jest podwykonawcą tych firm, mającym dostarczyć usługę szkoleniową ściśle związaną z wymogiem kształcenia fizjoterapeutów zawartym w innych przepisach - w ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty.
Jest to usługa ściśle związana z działalnością firm organizujących szkolenia (bez instruktora taka firma nie miałaby racji bytu). Po każdym przeprowadzonym kursie Wnioskodawca wystawia takiej firmie fakturę za wykonaną usługę zgodnie z umową procentowego podziału wpłaty od każdego uczestnika kursu.
Jednocześnie należy nadmienić, że na chwilę obecną KIF (Krajowa Izba Fizjoterapii) nie stworzyła listy punktowanych i wymaganych kursów, a jedynie zachęca do wybierania kursów o odpowiednim poziomie merytorycznym.
Kursy Wnioskodawcy są oparte na dostępnych badaniach naukowych oraz o regularnie uzupełnianej, aktualnej wiedzy. Poziom merytoryczny szkoleń prowadzonych przez Wnioskodawcę musi być odpowiednio wysoki, albowiem wynika on z wymagań stawianych przez organy współfinansujące (BUR i KFS), co idzie w parze z wymogami walidacyjnymi związanymi z posiadaniem przez te jednostki statusu Niepublicznych Placówek Szkolenia Ustawicznego.
Również kwestia wysokości wynagrodzenia pobieranego przez Wnioskodawcę wynika z faktu współpracy z opisanymi wyżej firmami, tzn. zważywszy, iż należne Wnioskodawcy wynagrodzenie stanowi procent ceny płaconej przez uczestnika kursu, niewątpliwie mieści się ono w ramach cen rynkowych (takich jakie są skłonni płacić uczestnicy kursów organizowanych przez tak specjalistyczne jednostki).
Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
Wnioskodawca świadczy usługę, która jest jednocześnie zarówno usługą podstawową (prowadzenie szkolenia), jak i ściśle związaną z usługami świadczonymi przez podmiot zlecający, gdyż usługa ww. podmiotu polega na organizacji szkoleń, które Pan prowadzi faktycznie jako podwykonawca i stanowi trzon działalności tego podmiotu.
Na pytanie: Czy usługi świadczone przez firmy organizujące szkolenia, do których Pan jako podwykonawca wyświadcza usługi szkoleniowe, mają charakter kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego i korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, proszę wskazać na podstawie którego przepisu?
Odpowiedział Pan: Usługi świadczone przez Wnioskodawcę mają charakter kształcenia zawodowego (podnoszenia kwalifikacji zawodowych istotnych do pracy fizjoterapeuty) i korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT. Kursy organizowane są w ramach Niepublicznej Placówki Kształcenia Ustawicznego z nadanym numerem RSPO.
Usługi Wnioskodawcy są niezbędne do wykonania usługi podstawowej świadczonej przez firmę organizującą, nie maja charakteru wspomagającego, a stanowią podstawę działania. Bez przeprowadzenia szkolenia firma organizująca szkolenie nie miałaby racji bytu.
Na pytanie: Czy celem świadczonych przez Pana usług szkoleniowych jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do działalności podatników wykonujących działalność gospodarczą, objętą podatkiem VAT?
Odpowiedział Pan: Nie zachodzi taka sytuacja.
Na pytanie: Czy jest Pan podmiotem świadczącym w ramach innych stosunków prawnych usługi korzystające ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lub pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
Odpowiedział Pan: Nie, Wnioskodawca świadczy w ramach innych stosunków prawnych usług korzystających ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt. 26 lub pkt. 29.
Usługi Wnioskodawcy nie są objęte systemem oświaty.
Szkolenia Wnioskodawcy dotyczą podniesienia kwalifikacji zawodowych fizjoterapeutów w obszarze diagnostyki, wiedzy anatomicznej i fizjologii człowieka oraz nauki technik manualnych (szeroko pojęta terapia manualna) w celu zwiększenia wiedzy i umiejętności fizjoterapeutów jako pracowników opieki medycznej. Fizjoterapeuci stają się bardziej biegli w rozumieniu objawów pacjentów i doborze najnowszych technik leczniczych.
Szkolenia są kierowane wyłącznie do fizjoterapeutów.
Szkolenia są ściśle związane z zawodem fizjoterapeuty, podnosząc kwalifikacje tych specjalistów na rynku pracy i stwarzając większe bezpieczeństwo i dostęp do lepszych specjalistów dla pacjentów. Kwalifikacje te potwierdzane są certyfikatami ukończenia szkolenia respektowanymi w społeczności medycznej.
Szkolenia mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych. Jest to najbardziej pożądany sposób dokształcania się fizjoterapeutów.
Osoby biorące udział w szkoleniach mogą wykorzystać nabytą wiedzę/nabyte umiejętności w ramach wykonywanego zawodu. Niejednokrotnie to właśnie wiedza zdobyta na kursach stanowi podstawę działania fizjoterapeutów.
Uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych w ramach szkoleń dotyczy wszystkich uczestników.
Na pytanie: Czy szkolenia są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Proszę wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają. Należy wyjaśnić, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek przeprowadzenia szkolenia, czy też posiadania przez daną osobę konkretnych umiejętności lub uaktualnienie wiedzy czy uprawnień, lecz o przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których przeprowadzane są szkolenia (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.)?
Odpowiedział Pan: Tak jak zostało uprzednio wskazane we wniosku, ogólny obowiązek kształcenia wynika z ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, jednakże nie ma obecnie żadnych zasad, według których mają być prowadzone szkolenia. Jedynie Baza Usług Rozwojowych i Krajowy Fundusz Szkoleniowy narzucają pewne normy, co do charakteru usługi, programu szkolenia, kwalifikacji zawodowych instruktora, realizacji szkoleń. Poniżej przedstawił Pan informacje dotyczące tych norm, wskazujące na rodzaje warunków.
Baza Usług Rozwojowych (BUR)
Kto stawia warunki?
‒ PARP (operator systemu),
‒ operator regionalny (instytucja wdrażająca).
Warunki wobec szkolenia.
1. Charakter usługi.
Szkolenie musi być:
‒ rozwojowe/edukacyjne,
‒ zgodne z potrzebami kompetencyjnymi uczestników,
‒ opisane w języku efektów uczenia się (wiedza/umiejętności/kompetencje).
2. Program szkolenia.
Wymagane:
‒ cele szkolenia,
‒ program (tematy, moduły),
‒ liczba godzin,
‒ forma (stacjonarna/online synchroniczna/blended),
‒ metody dydaktyczne,
‒ sposób weryfikacji efektów (test, zaliczenie, egzamin),
Program musi być spójny z opisem w BUR.
3. Kadra.
Trenerzy muszą:
‒ mieć kwalifikacje merytoryczne,
‒ doświadczenie zawodowe i dydaktyczne,
‒ być wskazani w karcie usługi.
4. Realizacja szkolenia.
Obowiązki:
‒ lista obecności,
‒ monitoring frekwencji,
‒ dokumentacja realizacji,
‒ ankiety ewaluacyjne,
‒ potwierdzenie efektów uczenia się.
5. Zakazy i ograniczenia.
‒ brak „ szkoleń pozornych”,
‒ brak coachingu stricte motywacyjnego bez komponentu edukacyjnego,
‒ brak usług rozrywkowych/rekreacyjnych.
Krajowy Fundusz Szkoleniowy (KFS).
Kto stawia warunki?
‒ Powiatowy Urząd Pracy,
‒ na podstawie wytycznych MRPiPS.
Warunki wobec szkolenia
1. Cel szkolenia.
Szkolenie musi:
‒ podnosić lub uzupełniać kompetencje zawodowe pracowników,
‒ być związane z aktualną pracą lub planowanym rozwojem firmy.
Musi to być konkretna kompetencja, nie „rozwój osobisty”.
2. Program.
Wymagane:
‒ szczegółowy program,
‒ liczba godzin,
‒ harmonogram,
‒ efekty kształcenia,
‒ forma zaliczenia.
3. Realizacja.
Wymagane:
‒ listy obecności,
‒ dziennik zajęć,
‒ potwierdzenie ukończenia,
‒ rozliczenie kosztów zgodnie z umową.
4. Koszty kwalifikowane.
KFS finansuje m.in.:
‒ koszt szkolenia,
‒ egzamin,
‒ materiały dydaktyczne.
Wspólne elementy BUR i KFS.
‒ realny program edukacyjny,
‒ udokumentowane efekty uczenia się,
‒ kwalifikowana kadra,
‒ pełna dokumentacja,
‒ brak fikcji szkoleniowej.
Wnioskodawca nie jest jednostką szkolącą, wpisaną na listę jednostek posiadających akredytację udzieloną przez dyrektora CMKP, o których mowa w art. 36 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1213).
Wnioskodawca nie jest objęty akredytacją, ponieważ na chwilę obecną nie ma jednostek akredytujących.
Według wiedzy Wnioskodawcy opisane we wniosku szkolenia są w całości albo w co najmniej 70% finansowane ze środków publicznych, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483). Dotyczy to szkoleń organizowanych przez Bazę Usług Rozwojowych oraz Krajowy Fundusz Szkoleniowy, przy czym Wnioskodawca nie dysponuje tymi dokumentami, gdyż są to dokumenty organizatora.
Na pytanie: Czy realizowane przez Pana szkolenia podlegają kontroli bądź nadzorowi właściwych instytucji państwowych (jakich)? Jeżeli tak proszę wyjaśnić na czym polega ta kontrola/nadzór.
Odpowiedział Pan: Na szkolenia przychodzą czasem kontrolerzy z BUR lub KFS. Kontrola polega na ustaleniu rzeczywistego przeprowadzenia szkolenia, obecności osoby dofinansowanej na szkoleniu, tożsamości instruktora i zgodności dokumentacji wymaganej przez ww. jednostki w celu przeprowadzenia procesu dofinansowania szkolenia dla danego kursanta.
Programy szkoleń są dostarczane do instytucji dofinansowujących takich jak BUR i KFS i muszą być tak ułożone by spełniać warunki przez nie narzucone (wspomniane powyżej). Sposób realizacji programu Wnioskodawca ustala sam bazując na swojej wiedzy i doświadczeniu.
Zakres programowy przedmiotowych szkoleń co najmniej pokrywa się z programem kształcenia podmiotów publicznych, ale zwykle jest również zdecydowanie wykraczający poza program podmiotów publicznych, gdyż bazuje na najnowszej wiedzy naukowej i przedstawia zagadnienia, które Wnioskodawca poznaje szkoląc się od ostatnich 20 lat od jednych z najlepszych instruktorów na świecie. Zbliżone są zagadnienia z nauk podstawowych takich jak anatomia i fizjologia. Zgodność tę Wnioskodawca zapewnia korzystając z podręczników wymaganych na studiach o kierunku fizjoterapii i bazując na swoim doświadczeniu jako byłego wykładowcy akademickiego.
Wnioskodawca nie przeprowadza egzaminów w rozumieniu akademickim, natomiast są przeprowadzane są testy i walidacje filmowe zagadnień praktycznych zgodnie z wymogami BUR i KFS dla kursantów posiadających dofinansowanie.
Wnioskodawca musi spełniać wymogi stawiane przez organizatora w wyniku konkretnych zaleceń BUR i KFS, natomiast sposób przedstawienia części merytorycznej, dobór materiałów, sposób przekazu, tworzenie materiałów dydaktycznych, przygotowanie planu godzinowego szkolenia należy do Wnioskodawcy.
Pytanie
Czy na przedstawione we wniosku usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę przysługuje zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa VAT):
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Katalog zwolnień przedmiotowych od podatku od towarów i usług znalazł się w art. 43 ustawy VAT. Zgodnie z ust. 1 pkt 29, zwolnieniu od VAT podlegają usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Do powyższego zwolnienia odnoszą się ustępy 17 i 17a art. 43 ustawy VAT:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31,32 i 33 lit. a. nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit a. mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Polska ustawa VAT stanowi implementację Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: dyrektywa VAT). Zwolnienie przedmiotowego, którego dotyczy wniosek, znajduje się w art. 132 ust. 1 lit. i:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: (…) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Art. 134 powyższej Dyrektywy odnosi się do wyjątków od tego zwolnienia:
Dostawa towarów ani świadczenie usług nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit. b), g), h), i), I), m) i n), w następujących przypadkach:
a) gdy nie są one niezbędne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu;
b) gdy ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu dla danego podmiotu poprzez dokonywanie transakcji będących w bezpośredniej konkurencji z działalnością przedsiębiorstw komercyjnych podlegających VAT.
W takim stanie prawnym należy ocenić dwie kwestie: czy szkolenia dla fizjoterapeutów spełniają przesłanki z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT i art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy VAT oraz czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę stanowią świadczenie usług ściśle związanych z tymi szkoleniami.
Zawód fizjoterapeuty został uregulowany w odrębnych od ustawy VAT przepisach, tj. w ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów oraz Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty.
W odniesieniu do usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów świadczonych przez Wnioskodawcę jako podwykonawcę Spółki, wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1213):
Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.
W art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty wskazano, że:
Fizjoterapeuta wykonuje zawód z należytą starannością, zgodnie z zasadami etyki zawodowej, poszanowaniem praw pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo i wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.
Dalej w ust. 2:
Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na:
1) diagnostyce funkcjonalnej pacjenta;
2) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu fizykoterapii;
3) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu kinezyterapii;
4) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu masażu;
5) zlecaniu wyrobów medycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2555 i 2674);
6) dobieraniu do potrzeb pacjenta wyrobów medycznych;
7) nauczaniu pacjentów posługiwania się wyrobami medycznymi;
8) prowadzeniu działalności fizjoprofilaktycznej, polegającej na popularyzowaniu zachowań prozdrowotnych oraz kształtowaniu i podtrzymywaniu sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności;
9) wydawaniu opinii i orzeczeń odnośnie do stanu funkcjonalnego osób poddawanych fizjoterapii oraz przebiegu procesu fizjoterapii;
10) nauczaniu pacjentów mechanizmów kompensacyjnych i adaptacji do zmienionego potencjału funkcji ciała i aktywności.
Ust. 3 pkt 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
Za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów
Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 799) stanowi, że:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Z przytoczonego przepisu wynika, że fizjoterapeuci uznawani są za osoby wykonujące zawód medyczny.
Dla oceny charakteru usług szkoleniowych prowadzonych przez Wnioskodawcę, istotne znaczenie ma także Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów oraz Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty.
Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty określa szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania.
Załącznik nr 1 do rozporządzenia MZ w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów wymienia cele praktyki zawodowej w ramach kształcenia fizjoterapeutów. Są to m.in.:
11. wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty;
12. nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy zawodowej.
W świetle przedstawionych przepisów należy stwierdzić, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem fizjoterapeutów, a prowadzone dla nich szkolenia uznać należy za jedną z form realizacji tego obowiązku. Innymi słowy jest to kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.
Należy też wspomnieć o par. 1 Uchwały nr 227/1 KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r.. w którym ustalono Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów. Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały.
Ciągłe Doskonalenie Zawodowe (CDZ) to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i umiejętności, tak aby doskonalić swoje życie zawodowe. Jest to zobowiązanie do nieustannej nauki przez cały czas trwania aktywności zawodowej. Fizjoterapeuta dokształca się w ramach Ciągłego Doskonalenia Zawodowego poprzez aktywności zawodowe w zakresie teorii i praktyki.
Zwolnienie prowadzenia szkoleń dla fizjoterapeutów było przedmiotem licznych wyroków sądów, m.in. Naczelnego Sądu Administracyjnego:
wojewódzkich sądów administracyjnych:
z których wynika, że przepis polskiej ustawy VAT stanowi błędną implementację przepisów Dyrektywy VAT, zatem przy ocenie kwalifikowania się usług do zwolnienia powinno się oceniać, czy Wnioskodawca może być uznany za podmiot, którego cele są uznane za podobne do celów realizowanych przez edukacyjne podmioty publiczne. Przeanalizować trzeba przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy VAT. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
Przepis art. 44 ww. Rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, pojęcie usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
Wnioskodawca świadcząc usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, spełnia pierwszy warunek, o którym stanowi art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 3 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
Drugim warunkiem zwolnienia, wynikającym z art. 132 ust. 1 pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE jest prowadzenie tegoż kształcenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego, którego to statusu Wnioskodawca nie posiada, lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Ponieważ art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT nie precyzuje wymaganego przez art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE zakresu podmiotowego tego zwolnienia, czyli wskazania, jakie odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie, kształcąc zawodowo korzystają z tego zwolnienia, należy bezpośrednio stosować w tym zakresie przepisy Dyrektywy 2006/112/WE. Wnioskodawca może być uznany za podmiot, którego cele są uznane za podobne do celów realizowanych przez podmioty publiczne. Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy, Spółka jest zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
W podobnej kwestii orzekał TSUE, który w wyroku z 28 listopada 2013 r., C-319/12 stwierdził m.in., że artykuł 132 ust. 1 lit. i), art. 133 i 134 dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości dodanej usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Jednakże art. 132 ust. 1 lit. i) tej dyrektywy sprzeciwia się zwolnieniu wszystkich usług edukacyjnych w sposób ogólny, bez uwzględnienia celów realizowanych przez podmioty niepubliczne świadczące te usługi. Wynika z tego, że inne podmioty, czyli podmioty prywatne, powinny spełniać przesłankę celów podobnych do celów rzeczonych podmiotów prawa publicznego. W tym względzie w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów.
W podobnych stanach faktycznych zasadność zwolnienia orzekały zarówno DKIS (np. 0112-KDIL1-1.4012.98.2025.1.JKU, 0114-KDIP4-2.4012.369.2024.1.KS, 0114-KDIP4-2.4012.352.2025.2.KS, 0112-KDIL1-1.4012.366.2025.2.WK, 0112-KDIL1-1.4012.56.2023.2.AR), jak i sądy administracyjne (np. I SA/Po 276/19, I SA/Po 579/16, I FSK 769/17).
Usługi świadczone przez Wnioskodawcę bez wątpienia są ściśle związane z działalnością szkoleniową. Pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych. Bez udziału osoby prowadzącej szkolenie nie mogłoby się ono w ogóle odbyć. Przedsiębiorstwa współpracujące z Wnioskodawcą kierują się m.in. jego wieloletnim doświadczeniem zawodowym, jak i wiedzą potwierdzoną posiadanym stopniem naukowym oraz licznymi szkoleniami, w których brał on udział. Podobnie stwierdzał w wymienionych wyżej interpretacjach DKIS, nie mając wątpliwości przy stwierdzaniu ścisłego związku usługi prowadzenia szkolenia, takiej jak ta świadczona przez Wnioskodawcę jako podwykonawcę z działalnością szkoleniową przedsiębiorstwa, dla którego pracuje.
Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy usługi świadczone przez niego, polegające na prowadzeniu kursów dla fizjoterapeutów, będą podlegały zwolnieniu przedmiotowemu od VAT zarówno na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a polskiej ustawy o podatku od towarów i usług, jak i bezpośrednio zastosowanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosowanie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.
Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Powołane przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Na podstawie art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
W tym kontekście wskazania wymaga - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L 77 str. 1 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C‑498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP, C‑319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).
Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.
Ponadto w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
Należy wskazać, że opierając się na powołanych regulacjach prawa unijnego, że definicja usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przedmiotem świadczenia muszą być usługi obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo formy i zasady tych usług szkoleniowych muszą wynikać z odrębnych przepisów.
W opisie sprawy podał Pan informacje, z których wynika, że:
Pana wątpliwości, dotyczą zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów świadczonych przez Pana jako podwykonawcę.
W pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
W rozpatrywanej sprawie wskazał Pan, że Pana usługi nie są objęte systemem oświaty. Jako osoba fizyczna nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk, ani instytutu badawczego.
Zatem dla świadczonych przez Pana jako podwykonawcę usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy ustawy.
W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Powołany wyżej przepis przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Jak wynika z okoliczności sprawy:
Zatem, usługi szkoleniowe dla fizjoterapeutów świadczone przez Pana na rzecz firm organizujących szkolenia medyczne stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu zdobycie, uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.
Przechodząc do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do regulacji, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to uregulowania, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
W opisie sprawy wskazał Pan m.in. że zgodnie z umową, jako podwykonawca firm organizujących szkolenia medyczne dostarcza Pan usługę szkoleniową ściśle związaną z wymogiem kształcenia fizjoterapeutów zawartym w innych przepisach - w ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, ogólny obowiązek kształcenia wynika z tej ustawy.
W tym miejscu należy wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1213):
Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
Fizjoterapeuta wykonuje zawód z należytą starannością, zgodnie z zasadami etyki zawodowej, poszanowaniem praw pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo i wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.
Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na:
1) diagnostyce funkcjonalnej pacjenta;
2) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu fizykoterapii;
3) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu kinezyterapii;
4) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu masażu;
5) zlecaniu wyrobów medycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2555 i 2674);
6) dobieraniu do potrzeb pacjenta wyrobów medycznych;
7) nauczaniu pacjentów posługiwania się wyrobami medycznymi;
8) prowadzeniu działalności fizjoprofilaktycznej, polegającej na popularyzowaniu zachowań prozdrowotnych oraz kształtowaniu i podtrzymywaniu sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności;
9) wydawaniu opinii i orzeczeń odnośnie do stanu funkcjonalnego osób poddawanych fizjoterapii oraz przebiegu procesu fizjoterapii;
10) nauczaniu pacjentów mechanizmów kompensacyjnych i adaptacji do zmienionego potencjału funkcji ciała i aktywności.
Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
Za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów.
W myśl art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
1. Szkolenie specjalizacyjne w ramach kształcenia podyplomowego jest prowadzone przez podmioty, zwane dalej ,,jednostkami szkolącymi'', po uzyskaniu akredytacji udzielonej przez dyrektora CMKP.
2. Akredytacja może zostać udzielona podmiotom, które:
1) powołały zespół do spraw szkolenia specjalizacyjnego, w tym podpisały umowy na pełnienie obowiązków kierowników specjalizacji z osobami posiadającymi tytuł specjalisty w dziedzinie fizjoterapii albo z osobami, którym minister właściwy do spraw zdrowia powierzył obowiązki specjalisty w dziedzinie fizjoterapii zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2007 r. poz. 89, z późn. zm.6));7)
2) spełniają standardy kształcenia określone w programie specjalizacji;
3) są podmiotami, których działalność obejmuje profil prowadzonego szkolenia specjalizacyjnego i które zawarły porozumienia z innymi podmiotami na realizację staży kierunkowych lub kursów specjalizacyjnych określonych programem specjalizacji, jeżeli ich odbywania jednostka szkoląca nie może zapewnić w ramach swojej struktury organizacyjnej;
4) opracowały regulamin organizacyjny szkolenia specjalizacyjnego.
Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.) stanowi, że:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Dla oceny charakteru usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów realizowanych przez Pana na rzecz firm organizujących szkolenia medyczne istotne znaczenie ma także rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1319).
Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. (poz. 1319) - szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania, wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.
Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik nr 1 - Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w zakresie fizjoterapii):
Celami praktyki zawodowej są m.in.:
11. wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty;
12. nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy zawodowej.
Na mocy § 1 uchwały nr 227/1 KNF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów:
Ustala się Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów stanowiące załącznik do niniejszej uchwały.
Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały:
Ciągłe Doskonalenia Zawodowe to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i umiejętności, tak aby doskonalić swoje życie zawodowe. (…) Fizjoterapeuta dokształca się w ramach Ciągłego Doskonalenia Zawodowego poprzez aktywności zawodowe w zakresie teorii i praktyki.
Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem fizjoterapeutów. A zatem prowadzone dla nich szkolenia uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług ww. przepisach.
Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z zawieranymi umowami, dostarcza Pan usługę szkoleniową ściśle związaną z wymogiem kształcenia fizjoterapeutów zawartym w ustawie o zawodzie fizjoterapeuty, a zakres programowy przedmiotowych szkoleń co najmniej pokrywa się z programem kształcenia podmiotów publicznych, zwykle jest również zdecydowanie wykraczający poza program podmiotów publicznych, gdyż bazuje na najnowszej wiedzy naukowej. Szkolenia są kierowane wyłącznie do fizjoterapeutów. Szkolenia są ściśle związane z zawodem fizjoterapeuty, podnosząc kwalifikacje tych specjalistów na rynku pracy i stwarzając większe bezpieczeństwo i dostęp do lepszych specjalistów dla pacjentów. Kwalifikacje te potwierdzane są certyfikatami ukończenia szkolenia respektowanymi w społeczności medycznej.
W konsekwencji powyższego, usługi szkoleniowe dla fizjoterapeutów świadczone przez Pana na rzecz na rzecz firm organizujących szkolenia medyczne prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach i korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo