Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.826.2025.2.AA

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 29 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A. jest spółką handlową prawa szwajcarskiego oraz zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Spółka stanowi część międzynarodowej grupy kapitałowej, której główna działalność skupia się na produkcji i dystrybucji (…).

W ramach wspomnianej działalności Spółka zawiera umowy i dokonuje transakcji z wieloma podmiotami zewnętrznymi, podatnikami VAT, dostarczającymi Spółce towary i usługi (dalej: „Kontrahenci”) w ramach transakcji krajowych w Polsce (opodatkowane VAT w Polsce).

W transakcjach z Kontrahentami mają miejsce przypadki, w których Spółka wstrzymuje dokonanie płatności z uwagi na różnego rodzaju podstawy wynikające ze sposobu realizacji świadczenia przez Kontrahentów (np. braki w zamówieniu, wady fizyczne).

Dochodzi zatem do sytuacji, kiedy ostateczne dokonanie płatności następuje po terminie wynikającym z umowy lub faktury, a nawet po upływie 90 dni od tego terminu.

W takich przypadkach, tj. dokonanie płatności z różnych przyczyn nie nastąpiło lub gdy Spółka zakłada, że płatność może nastąpić w innym terminie niż ten wynikający z umowy lub faktury, Spółka podejmowała w przeszłości i ma zamiar podejmować w przyszłości decyzję o nieodliczaniu związanego z nią podatku VAT naliczonego na bieżąco (tj. w okresie, w którym jest ona do tego uprawniona zgodnie z art. 86 ust. 10 oraz ust. 10b oraz ust. 11). Dopiero w momencie dokonania płatności w ramach danej transakcji, Spółka w takich przypadkach korzystała i będzie korzystać w przyszłości z prawa do odliczenia związanego z nią podatku naliczonego, przysługującego jej na mocy art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.

Można tutaj wskazać następujący przykład - dostawa towarów miała miejsce w styczniu 2025 r., faktura zakupowa została wystawiona przez jednego z Kontrahentów oraz otrzymana przez Spółkę 2 lutego 2025 r. Termin zapłaty wynikający z ww. faktury zakupowej wynosił 30 dni od daty wystawienia faktury, tj. 4 marca 2025 r. Należność wynikająca z tej faktury zakupowej nie została opłacona przez Spółkę w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego na fakturze tj. do 2 czerwca 2025 r. 6 lipca 2025 r. Spółka dokonała zapłaty za wskazaną fakturę. Spółka ujęła ww. fakturę zakupową dopiero w deklaracji VAT za miesiąc lipiec 2025, czyli w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka uregulowała należność z jej tytułu.

Spółka pragnie wskazać, że w przypadku takich sytuacji nie dochodzi do uchybienia 5-letniemu terminowi przedawnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego, liczonemu od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Pytania

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przedstawionym stanie faktycznym, w przypadku gdy Spółka nie skorzystała z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury, a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT uregulowała należność, jest uprawniona do odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana, tj. zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy o VAT?

2.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy w takim przypadku, z uwagi na nieodliczenie VAT do momentu faktycznej zapłaty należności, Spółka nie jest zobowiązana do dokonywania korekt VAT naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, tj. za okres, w którym Spółka zyskała prawo do odliczenia oraz w którym uznano nieściągalność za uprawdopodobnioną?

3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w przypadku gdy Spółka nie skorzysta z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury, a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT ureguluje należność, będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność zostanie uregulowana, tj. zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy o VAT?

4.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 3, czy w takim przypadku, z uwagi na nieodliczenie VAT do momentu faktycznej zapłaty należności, Spółka nie będzie zobowiązana do dokonywania korekt VAT naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, tj. za okres, w którym Spółka zyska prawo do odliczenia oraz w którym nieściągalność uznana zostanie za uprawdopodobnioną?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  W przypadku, gdy Spółka nie skorzystała z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury, a następnie, dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT uregulowała należność, jest ona uprawniona do odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana.

2.  Z uwagi na nieodliczenie VAT do momentu faktycznej zapłaty należności, Spółka nie jest zobowiązana do dokonywania korekt VAT naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, tj. za okres, w którym Spółka zyskała prawo do odliczenia oraz w którym uznano nieściągalność za uprawdopodobnioną.

3.  W przypadku, gdy Spółka nie skorzysta z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury, a następnie, dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT ureguluje całą należność, będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność zostanie uregulowana.

4.  Z uwagi na nieodliczenie VAT do momentu faktycznej zapłaty należności, Spółka nie będzie zobowiązana do dokonywania korekt VAT naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, tj. za okres, w którym Spółka zyska prawo do odliczenia oraz w którym nieściągalność uznana zostanie za uprawdopodobnioną.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W art. 89b ustawy o VAT, przewidział szczególne ograniczenia w możliwości odliczenia VAT w odniesieniu do należności, które nie zostały uregulowane.

Art. 89b ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Natomiast zgodnie z ust. 1a tego artykułu, ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności.

Interpretując art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, Spółka stoi na stanowisku, że obowiązek korekty podatku powstaje jedynie w odniesieniu do tych kwot, które zostały uprzednio odliczone w ramach deklaracji VAT. Konsekwentnie, w sytuacji, gdy dłużnik nie dokonał takiego odliczenia, nie jest on zobligowany do zastosowania korekty przewidzianej w art. 89b ustawy o VAT.

W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka nie ujmuje w ewidencjach VAT faktur dokumentujących należności, które nie zostały uregulowane w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności, ani nie obniża o ich wartość VAT przed dokonaniem płatności. W konsekwencji, przepis art. 89b ust. 1 ustawy o VAT nie będzie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie, ze względu na brak kwoty podatku naliczonego w rozliczeniach Spółki, która podlegałaby korekcie.

W konsekwencji, należy jednak określić moment, w którym Spółka zyska prawo do odliczenia VAT z faktury, w sytuacji, gdy zapłata za nią nastąpiła po upływie okresu 90 dni od upływu terminu płatności, a jednocześnie Spółka nie skorzystała dotychczas z prawa do odliczenia VAT.

Zasady ogólne dotyczące terminów, w których powstaje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego zostały wskazane przez ustawodawcę w art. 86 ust. 10, 10b ust. 1, ust. 11 oraz ust. 13 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (tj. za pierwszy okres rozliczeniowy, w którym spełnił wszystkie warunki do dokonania odliczenia) albo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

W art. 89b ust. 4 ustawy o VAT ustawodawca określił natomiast przepis szczególny w tym zakresie. W przypadku, kiedy należność wynikająca z faktury zostanie uregulowana w terminie późniejszym niż w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności wynikającego z faktury, to jeżeli podatnik dokonał wcześniejszego odliczenia podatku, zobowiązany jest dokonać korekty na podstawie art. 89b ust. 1, ale jednocześnie, przysługuje mu prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana. W sytuacji częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.

Art. 86 ust. 10, 10b ust. 1, ust. 11 oraz ust. 13 ustawy o VAT ustawy o VAT określają podstawowy moment rozliczenia podatku naliczonego, określając pewne warunki które dają podatnikowi uprawnienie do obliczenia podatku należnego w określonych warunkach.

W sytuacji, gdy płatność z tytułu nabycia towarów bądź usług nie jest przez podatnika uregulowana, ustawodawca uprawnia podatnika do rozliczenia dopiero z momentem faktycznej zapłaty zaległej należności. W konsekwencji, zdaniem Spółki nawet w przypadku nierozliczenia naliczonego VAT w okresach, o których mowa w art. 10, 10b ust. 1, ust. 11 oraz ust. 13 ustawy o VAT, ma ona prawo do odliczenia VAT dopiero w okresie, w którym dokonano ostatecznego uiszczania zaległej należności. W szczególności nie będzie miał tu zastosowania art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, wskazujący na możliwość rozliczenia w innym okresie niż w okresie powstania uprawnienia do rozliczenia oraz 3 następujących po nim okresach.

Należy także podkreślić, iż wskazany sposób rozliczenia nie powoduje uszczerbku Skarbu Państwa, jako że Spółka pozbawia się możliwości czasowego odliczenia podatku naliczonego, odraczając możliwość jego odliczenia do czasu spłaty zaległej należności.

Ponadto w przypadku, gdy tak jak w opisanej sytuacji, Spółka nie rozlicza podatku naliczonego na bieżąco, a jednocześnie nie dokonuje płatności, przeciwne podejście generowało konieczność podejmowania dodatkowych działań w zakresie sporządzenia historycznych korekt rozliczeń (w okresie, w którym możliwe było dokonanie pierwotnego rozliczenia oraz w okresie, w którym uprawdopodobniona została nieosiągalność należności). Działania takie są natomiast nieefektywne zarówno z punktu widzenia podatnika jak i organu skarbowego dokonującego weryfikacji rozliczeń podatnika, mając jednocześnie na uwadze zgodność z przepisami ustawy o VAT modelu rozliczenia dopiero w okresie spłaty zaległości.

W konsekwencji, gdy Spółka, która ureguluje należność z faktury po upływie 90 dni od terminu płatności i po terminie rozliczeniowym, w którym ten 90-dniowy okres minął, powinna mieć prawo do odliczenia VAT z tej faktury w rozliczeniu za okres, w którym faktycznie dokonała zapłaty.

Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w rozlicznych interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo:

·      interpretacja indywidualna z 21 lipca 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.261.2017.1.DG,

·      interpretacja indywidualna z 25 czerwca 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.179.2019.1.RMA,

·      interpretacja indywidualna z 21 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.770.2024.1.AA,

·      interpretacja indywidualna z 18 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.47.2025.1.AA.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz okoliczności sprawy przedstawione we wniosku, zdaniem Spółki należy stwierdzić, że w przypadku, gdy Spółka nie skorzystała/nie skorzysta z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury, a następnie, dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT uregulowała/ureguluje należność, jest/będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana/zostanie uregulowana.

W ocenie Spółki, ze względu na nieodliczenie VAT do momentu faktycznej zapłaty należności, nie jest/nie będzie ona zobowiązana do dokonywania korekt VAT naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie zobowiązuje w żaden sposób podatnika, któremu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego do jego odliczenia. Jest to elementarne prawo podatnika i od niego samego zależy, czy z niego skorzysta, czy też nie.

Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 3a ustawy:

Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

·      powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

·      doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

·      podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w jednym z trzech następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony może zostać rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy będzie możliwe poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone m.in. w art. 89b ustawy.

W świetle art. 89b ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 89b ust. 1a ustawy:

Jak wynika z zapisu art. 89b ust. 2 ustawy:

W myśl art. 89b ust. 4 ustawy:

Przepis art. 89b ust. 1 ustawy nakłada obowiązek skorygowania podatku naliczonego w przypadku nieuregulowania należności przez dłużnika w określonej sytuacji. Należy wskazać, że termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania.

We wniosku podali Państwo informacje, z których wynika, że:

·      są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT w Polsce;

·      w ramach prowadzonej działalności zawierają Państwo umowy i dokonują transakcji z Kontrahentami, podatnikami VAT, dostarczającymi Państwu towary i usługi w ramach transakcji krajowych w Polsce (opodatkowane VAT w Polsce);

·      w transakcjach z Kontrahentami mają miejsce przypadki, w których wstrzymują Państwo dokonanie płatności z uwagi na różnego rodzaju podstawy wynikające ze sposobu realizacji świadczenia przez Kontrahentów (np. braki w zamówieniu, wady fizyczne);

·      dochodzi zatem do sytuacji, kiedy ostateczne dokonanie płatności następuje po terminie wynikającym z umowy lub faktury, a nawet po upływie 90 dni od tego terminu.

·      w takich przypadkach podejmowali Państwo w przeszłości i mają Państwo zamiar podejmować w przyszłości decyzję o nieodliczaniu związanego z nią podatku VAT naliczonego na bieżąco;

·      dopiero w momencie dokonania płatności w ramach danej transakcji, w takich przypadkach korzystają i będą Państwo korzystać w przyszłości z prawa do odliczenia związanego z nią podatku naliczonego, przysługującego Państwu na mocy art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT;

·      w przypadku takich sytuacji nie dochodzi do uchybienia 5-letniemu terminowi przedawnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego, liczonemu od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT wynikającego z posiadanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym należność została/zostanie uregulowana, tj. zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy w przypadku gdy nie skorzystali/nie skorzystają Państwo z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktury, a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT uregulowali/uregulują Państwo należność oraz ustalenia czy w takim przypadku, nie są/nie będą Państwo zobowiązani do dokonywania korekt VAT naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe.

Co do zasady, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną.

Państwa wątpliwości dotyczą sytuacji, gdy mimo otrzymania faktury zakupowej uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego, nie dokonują Państwo na jej podstawie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w terminach wskazanych w art. 86 ust. 10, 10b, 11, a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy (tj. 90 dni od dnia terminu płatności) regulują Państwo należność z niej wynikającą.

Wobec tego należy stwierdzić, że mają/będą mieli Państwo prawo odliczyć podatek naliczony wynikający z ww. faktur, w odniesieniu do uregulowanej należności, w rozliczeniu za okres, w którym należność została/zostanie uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy – tj. nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało/powstanie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Ponadto, nie są/nie będą Państwo zobligowani do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, gdyż nie dokonują Państwo odliczenia podatku VAT przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania.

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.