Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której działa jako ośrodek szkolenia kierowców (OSK) posiadający wpis do ewidencji. Świadczy usługi szkolenia kandydatów na prawo jazdy kategorii B, obejmujące część teoretyczną i praktyczną, oraz jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób, które ukończyły kurs w jego lub innym OSK. Działalność jest prowadzona zgodnie z przepisami…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, usług obejmujących szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, prowadzone w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców oraz świadczone przez Pana jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób przygotowujących się do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B.
Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 grudnia 2025 r. (data wpływu 19 grudnia 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w ramach której świadczy Pan usługi szkoleniowe. Jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
W zakresie prowadzonej działalności prowadzi Pan ośrodek szkolenia kierowców (OSK), posiadający wpis do ewidencji ośrodków szkolenia kierowców prowadzonej przez właściwego starostę. Ośrodek spełnia wszystkie wymogi określone w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierowców.
W ramach działalności OSK świadczy Pan usługi szkoleniowe polegające na kompleksowym przygotowaniu kandydatów do uzyskania prawa jazdy kategorii B. Kursy obejmują zarówno część teoretyczną, jak i praktyczną. Zakończenie szkolenia potwierdza Pan wydaniem zaświadczenia o ukończeniu kursu, uprawniającego do przystąpienia do egzaminu państwowego.
Poza szkoleniem podstawowym oferuje Pan również jazdy dodatkowe (doszkalające), przeznaczone dla osób, które:
1) ukończyły kurs w Pana ośrodku szkolenia kierowców i chcą poprawić swoje umiejętności przed egzaminem państwowym, lub
2) ukończyły kurs w innym ośrodku szkolenia kierowców, lecz potrzebują dodatkowego przygotowania praktycznego.
Jazdy doszkalające odbywają się na tych samych zasadach co szkolenia podstawowe, są prowadzone przez instruktora z uprawnieniami, w pojeździe OSK, zgodnie z obowiązującymi przepisami i w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców.
Oprócz usług szkolenia kandydatów na kierowców świadczy Pan również inne usługi szkoleniowe i warsztatowe o różnej tematyce (niezwiązane z nauką jazdy), które są opodatkowane VAT według właściwej stawki.
Nie posiada Pan akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty ani nie realizuje Pan kursów na zlecenie urzędów pracy, jednak szkolenia na prawo jazdy kategorii B prowadzi Pan w formach i na zasadach określonych w przepisach prawa powszechnie obowiązującego.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Nie świadczy Pan usług jako jednostka objęta systemem oświaty i nie posiada takiego wpisu.
Na pytanie, czy celem usług szkoleniowych, tj. szkolenia kandydatów na kierowców z zakresie prawa jazdy kategorii B oraz jazd dodatkowych przygotowujących do egzaminu na prawo jazdy kat. B jest uzyskanie lub uaktualnienie albo pogłębienie wiedzy do celów zawodowych, wskazał Pan że: Klienci nie składają żadnych deklaracji w zakresie celu szkolenia aczkolwiek wydaje się, że takie cele są oczywiste.
Na pytanie: Czy usługi szkoleniowe, tj. szkolenia kandydatów na kierowców z zakresie prawa jazdy kategorii B oraz jazdy dodatkowe przygotowujące do egzaminu na prawo jazdy kat. B pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkoleń, wskazał Pan że: Na pewno takiego szkolenia i takiej umiejętności nie realizuje się dla jednego określonego celu.
Na pytanie: Czy osoby biorące udział w szkoleniu na kierowców w zakresie prawa jazdy kat. B oraz jazdach dodatkowych mogą wykorzystać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu, pracy, wskazał Pan że: Oczywiście, dokument „prawo jazdy” nie ogranicza w żaden sposób zakresu korzystania z tego prawa.
Na pytanie: Czy ukończenie oferowanych przez Pana jazd dodatkowych jest niezbędne aby określeni kursanci przystąpili do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B (czy jazdy te są konieczne dla podniesienia umiejętności kursantów do poziomu pozwalającego na udział w egzaminie), wskazał Pan że: Tak. Szkolenie to jak najbardziej wpisuje się w zakres przygotowań do egzaminu.
Na pytanie: Proszę wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf, bez cytowania ich treści) wraz z nazwą aktu prawnego, z których wynikają formy i zasady prowadzenia przez Pana kursów na prawo jazdy kategorii B oraz jazd dodatkowych. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika, np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator szkolenia itp., wskazał Pan:
1) Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami:
Art. 21 - Art. 25: Zasady prowadzenia szkolenia i rodzaje kursów.
Art. 26: Wymogi wobec osób szkolonych (minimalny wiek, profil kandydata na kierowcę).
Art. 27 - Art. 28: Warunki, jakie musi spełnić podmiot prowadzący szkolenie (OSK).
Art. 33 - Art. 38: Wymagania wobec instruktorów oraz ich obowiązki.
2) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie szkolenia i egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i egzaminatorów:
§ 3 - § 8: Formy prowadzenia szkolenia (w tym e-learning).
§ 9 - § 14: Program szkolenia, czas trwania kursu (liczba godzin) oraz zakres tematyczny zajęć teoretycznych i praktycznych.
§ 16: Zasady prowadzenia jazd dodatkowych.
§ 17 - § 22: Dokumentacja szkolenia (karta przeprowadzonych zajęć, książka arkuszy).
Załącznik nr 1: Szczegółowy program szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami.
3) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym:
Art. 55: Warunki techniczne i oznakowanie pojazdów przeznaczonych do nauki jazdy.
Szkolenia nie są finansowane ze środków publicznych.
Szkolenia w zakresie kursu prawa jazdy kat. B.
A) Kontrola i nadzór instytucji państwowych.
Świadczone przez Pana usługi szkoleniowe w zakresie kursu prawa jazdy kategorii B podlegają kontroli i nadzorowi właściwych instytucji państwowych, w szczególności:
Nadzór ten polega m.in. na:
B) Zakres programowy szkoleń.
Zakres programowy szkolenia na prawo jazdy kat. B jest określany na podstawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa, w szczególności:
Za zakres programowy oraz jakość szkolenia odpowiada Pan jako przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia kierowców oraz zatrudnieni przez Pana instruktorzy posiadający wymagane ustawowo kwalifikacje.
Program szkolenia nie jest ustalany dowolnie, lecz musi być zgodny z obowiązującymi przepisami i podlega pośredniej kontroli i weryfikacji przez organy nadzorcze (starostę).
C) Zbieżność z programami realizowanymi przez podmioty publiczne.
Zakres prowadzonych przeze mnie szkoleń jest analogiczny i zgodny z programem kształcenia realizowanym w tym zakresie przez podmioty publiczne ponieważ:
Zgodność ta jest zapewniana poprzez realizację programu wynikającego z przepisów prawa oraz bieżące dostosowywanie szkolenia do obowiązujących wymagań egzaminacyjnych.
D) Czynniki wpływające na cenę szkolenia.
Cena szkolenia ustalana jest w oparciu o:
Cena nie ma wpływu na zakres programowy szkolenia, który jest określony przepisami prawa.
E) Dowolność w kształtowaniu zasad działania.
Również w przypadku jazd doszkalających nie występuje pełna dowolność, gdyż:
Pytania
1. Czy świadczone przez Pana usługi szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, prowadzone w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach?
2. Czy świadczone przez Pana jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób przygotowujących się do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B - zarówno dla kursantów, którzy odbyli kurs w Pana ośrodku, jak i dla osób, które ukończyły kurs w innych ośrodkach - mogą również korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na tej samej podstawie prawnej (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT)?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, zarówno usługi szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, jak i usługi jazd dodatkowych (doszkalających) korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z tym przepisem, zwolnieniu podlega „świadczenie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, innych niż wymienione w pkt 26, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”.
Szkolenia kandydatów na kierowców kategorii B stanowią niewątpliwie kształcenie zawodowe w rozumieniu tego przepisu, ponieważ ich celem jest nabycie przez uczestnika kwalifikacji niezbędnych do wykonywania czynności w ruchu drogowym, a zatem umiejętności zawodowych w określonym zakresie. Przepisy regulujące przebieg kursów i wymogi dla ośrodków szkolenia kierowców określają formę i zasady prowadzenia tych szkoleń, co spełnia warunki zwolnienia wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, m.in.:
Z interpretacji tych wynika, że kursy prawa jazdy prowadzone przez OSK, posiadające wpis do ewidencji i działające zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym, są uznawane za usługi kształcenia zawodowego prowadzone na podstawie odrębnych przepisów i tym samym korzystają ze zwolnienia od VAT.
Analogicznie, jazdy dodatkowe (doszkalające), które prowadzi Pan w ramach działalności OSK, stanowią kontynuację i uzupełnienie procesu szkoleniowego. Ich celem jest dalsze kształcenie zawodowe uczestnika w zakresie prowadzenia pojazdu, a zatem w świetle przepisów i utrwalonej praktyki interpretacyjnej, również korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Mając powyższe na uwadze, stoi Pan na stanowisku, że usługi szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz usługi jazd dodatkowych (doszkalających) prowadzonych w ramach OSK podlegają zwolnieniu z podatku VAT jako usługi kształcenia zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.
Definicja świadczenia usług, stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Wskazać należy, że ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Powyższy przepis ma więc zastosowanie wyłącznie do tych usług, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej systemem oświaty, tj. w ramach uzyskanego wpisu. Zwolnienie to dotyczy tylko i wyłącznie tych usług kształcenia, które podmiot będący jednostką objętą systemem oświaty wskazał we wpisie do ewidencji placówek oświatowych. W zakresie bowiem tylko tych usług kształcenia, podatnik działa jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a w konsekwencji tylko w tym zakresie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami w zakresie kształcenia.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Na mocy art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Stosownie do art. 43 ust. 17a ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
Na podstawie § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej rozporządzeniem:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Z kolei, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
W myśl § 3 ust. 8 rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Na podstawie § 3 ust. 9 rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
Definicja zawarta w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1) określa, że usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
Dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadczone przez Pana usługi szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, prowadzone w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców oraz świadczone przez Pana jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób przygotowujących się do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B - zarówno dla kursantów, którzy odbyli kurs w Pana ośrodku, jak i dla osób, które ukończyły kurs w innych ośrodkach korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
W pierwszej kolejności, aby ustalić, czy wykonywane przez Pana usługi są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie:
1) czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub
2) czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
a) czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
b) czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub
c) czy szkolenia finansowane są w całości lub co najmniej 70% ze środków publicznych.
W opisie sprawy wskazał Pan, że nie świadczy Pan usług jako jednostka objęta systemem oświaty i nie posiada takiego wpisu.
Zatem świadczone przez Pana usługi obejmujące szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, prowadzone w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców oraz świadczone przez Pana jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób przygotowujących się do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B - zarówno dla kursantów, którzy odbyli kurs w Pana ośrodku, jak i dla osób, które ukończyły kurs w innych ośrodkach nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione przesłanki wynikające z tego przepisu.
W konsekwencji należy przeanalizować, czy dla opisanych we wniosku usług znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienioną w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
Jak wskazano w opisie sprawy, w ramach świadczonych usług w zakresie prowadzonej działalności prowadzi Pan ośrodek szkolenia kierowców (OSK), posiadający wpis do ewidencji ośrodków szkolenia kierowców prowadzonej przez właściwego starostę. W ramach działalności OSK świadczy Pan usługi szkoleniowe polegające na kompleksowym przygotowaniu kandydatów do uzyskania prawa jazdy kategorii B. Kursy obejmują zarówno część teoretyczną, jak i praktyczną. Zakończenie szkolenia potwierdza Pan wydaniem zaświadczenia o ukończeniu kursu, uprawniającego do przystąpienia do egzaminu państwowego. Poza szkoleniem podstawowym, oferuje Pan również jazdy dodatkowe (doszkalające), przeznaczone dla osób, które ukończyły kurs w Pana ośrodku szkolenia kierowców i chcą poprawić swoje umiejętności przez egzaminem państwowym lub ukończyły kurs w innym ośrodku szkolenia kierowców, lecz potrzebują dodatkowego przygotowania praktycznego. Jazdy doszkalające odbywają się na tych samych zasadach co szkolenia podstawowe, są prowadzone przez instruktora z uprawnieniami w pojeździe OSK, zgodnie z obowiązującymi przepisami i w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców. Klienci nie składają żadnych deklaracji w zakresie celu szkolenia, aczkolwiek celem usług szkoleniowych, tj. szkolenia kandydatów na kierowców z zakresie prawa jazdy kategorii B oraz jazd dodatkowych przygotowujących do egzaminu na prawo jazdy kat. B jest uzyskanie lub uaktualnienie albo pogłębienie wiedzy do celów zawodowych. Osoby biorące udział w szkoleniu na kierowców w zakresie prawa jazdy kat. B oraz jazdach dodatkowych mogą wykorzystać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu, pracy. Ukończenie oferowanych przez Pana jazd dodatkowych jest niezbędne aby określeni kursanci przystąpili do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B (jazdy te są konieczne dla podniesienia umiejętności kursantów do poziomu pozwalającego na udział w egzaminie). Szkolenie jak najbardziej wpisuje się w zakres przygotowań do egzaminu.
Zatem w rozpatrywanej sprawie, świadczone przez Pana usługi obejmujące szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, prowadzone w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców oraz świadczone przez Pana jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób przygotowujących się do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B - zarówno dla kursantów, którzy odbyli kurs w Pana ośrodku, jak i dla osób, które ukończyły kurs w innych ośrodkach spełniają definicję kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Jednakże, jak zaznaczono powyżej, powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.
W celu dokonania oceny, czy świadczone przez Pana usługi obejmujące szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, prowadzone w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców oraz świadczone przez Pana jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób przygotowujących się do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B - zarówno dla kursantów, którzy odbyli kurs w Pana ośrodku, jak i dla osób, które ukończyły kurs w innych ośrodkach korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest stwierdzenie, czy usługi te są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
W opisie sprawy wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi prowadzone są w oparciu o ustawę z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2025 r. poz. 1226), zwanych dalej ustawą o kierujących pojazdami.
Zgodnie z art. 21 ustawy o kierujących pojazdami:
1. Osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub uprawnienia do kierowania tramwajem może rozpocząć szkolenie nie wcześniej niż 3 miesiące przed osiągnięciem minimalnego wieku, o którym mowa odpowiednio w art. 8 lub art. 9, wymaganego od kierującego pojazdem objętego tym uprawnieniem, a jeżeli osobą tą jest:
1) uczeń szkoły ponadpodstawowej prowadzącej kształcenie w zawodzie:
a) dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 1043 i 1160), przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem silnikowym, lub
b) realizującej przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem silnikowym w ramach dodatkowych umiejętności zawodowych w zakresie wybranych zawodów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, albo
2) słuchacz kwalifikacyjnego kursu zawodowego w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem silnikowym
- może rozpocząć szkolenie wraz z rozpoczęciem nauki odpowiednio w tej szkole lub na tym kwalifikacyjnym kursie zawodowym.
2. Osoba, która nie ukończyła 18 lat, może rozpocząć szkolenie za pisemną zgodą rodzica lub opiekuna.
3. Osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii C, C+E, D lub D+E może rozpocząć szkolenie nie wcześniej niż 3 miesiące przed osiągnięciem minimalnego wieku, o którym mowa w art. 9, także jeżeli jest w trakcie uzyskiwania odpowiednio kwalifikacji wstępnej lub wstępnej przyspieszonej w zakresie tej kategorii prawa jazdy, a jeżeli tą osobą jest:
1) uczeń szkoły ponadpodstawowej, prowadzącej kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem silnikowym, albo
2) słuchacz kwalifikacyjnego kursu zawodowego w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem silnikowym
- może rozpocząć szkolenie wraz z rozpoczęciem nauki odpowiednio w tej szkole lub na tym kwalifikacyjnym kursie zawodowym.
W myśl art. 22 ustawy o kierujących pojazdami:
1. Nie może być szkolona osoba:
1) niespełniająca wymagań, o których mowa w art. 21;
2) w stosunku do której został orzeczony prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych - w okresie i zakresie obowiązywania tego zakazu;
3) w stosunku do której wydano decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy - w okresie i zakresie obowiązywania tej decyzji;
4) nieposiadająca:
a) orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,
b) orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem - nie dotyczy uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T.
2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii:
1) B1 lub B - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A;
2) C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B;
3) B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio kategorii C1, C, D1 lub D.
2a. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się w przypadku orzeczenia sądu o wykonywaniu zakazu prowadzenia pojazdów w postaci, o której mowa w art. 182a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy.
3. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii:
1) C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy obejmującej uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz w przypadku zawieszenia tych uprawnień;
2) B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy obejmującej uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio kategorii C1, C, D1 lub D oraz w przypadku zawieszenia tych uprawnień.
Natomiast zgodnie z art. 23 ustawy o kierujących pojazdami:
1. Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub uprawnienia do kierowania tramwajem odbywa się w formie:
1) kursu;
2) zajęć szkolnych - w zakresie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi.
2. Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym jest prowadzone zgodnie z programem szkolenia i obejmuje:
1) część teoretyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń w zakresie:
a) podstaw kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu drogowym,
b) obowiązków i praw kierującego pojazdem;
2) część praktyczną w zakresie kierowania pojazdem, zwaną dalej "nauką jazdy", przeprowadzaną:
a) na placu manewrowym,
b) w ruchu miejskim oraz
c) w ruchu poza obszarem zabudowanym;
3) naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć praktycznych;
4) kontrolne sprawdzenie poziomu osiągniętej wiedzy i umiejętności, zwane dalej "egzaminem wewnętrznym".
3. Wykłady, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą być przeprowadzone w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu pod nadzorem ośrodka szkolenia kierowców.
4. Egzamin wewnętrzny jest przeprowadzany po ukończeniu części teoretycznej i części praktycznej szkolenia oraz nauki udzielania pierwszej pomocy, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, przez instruktora lub wykładowcę wyznaczonych przez kierownika podmiotu prowadzącego szkolenie. Wykładowca przeprowadza wyłącznie część teoretyczną egzaminu wewnętrznego.
4a. Część teoretyczną egzaminu wewnętrznego, o którym mowa w ust. 4, w przypadku zajęć przeprowadzonych w sposób określony w ust. 3, przeprowadza się po zakończeniu zajęć teoretycznych.
5. Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania tramwajem obejmuje:
1) część teoretyczną w zakresie podstaw kierowania tramwajem, uczestnictwa w ruchu drogowym i obsługi technicznej tramwaju, przeprowadzaną w formie wykładów;
2) część praktyczną w zakresie obsługi technicznej i kierowania tramwajem;
3) ćwiczenia sprawdzające wiedzę i umiejętności z zakresu, o którym mowa w pkt 1 i 2;
4) naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć praktycznych.
6. Czas poświęcony na przeprowadzenie zajęć, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 oraz ust. 3 i 5, powinien być dostosowany do umiejętności i predyspozycji osoby szkolonej, nie krótszy jednak od minimalnych wymagań określonych dla uprawnień danej kategorii prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem.
7. Przepisy ust. 1-4 i 6 stosuje się odpowiednio do szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz funkcjonariuszy służb podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Natomiast zgodnie z art. 25 ustawy o kierujących pojazdami:
1. Podczas jazdy osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub uprawnienia do kierowania tramwajem, wobec instruktora stosuje się przepisy dotyczące kierującego pojazdem, w szczególności w zakresie:
1) dokumentów wymaganych do kierowania pojazdem i używania pojazdu;
2) zawartości w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.
2. Instruktor, niezależnie od dokumentów wymaganych od kierującego pojazdem, jest obowiązany posiadać i okazywać na żądanie organów kontroli ruchu drogowego, właściwego starosty sprawującego nadzór nad szkoleniem, a także osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania pojazdem legitymację instruktora.
3. Nie można prowadzić zajęć z osobą ubiegającą się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub uprawnienia do kierowania tramwajem, która znajduje się w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.
4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się do szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz funkcjonariuszy służb podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
W myśl art. 26 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami:
1. Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym w formie kursu, z zastrzeżeniem ust. 3, jest prowadzone przez:
1) ośrodek szkolenia kierowców - jednostkę organizacyjną przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców;
2) jednostkę wojskową - w zakresie szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
3) jednostkę organizacyjną służb podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub nadzorowanych przez tego ministra - w zakresie szkolenia osób na potrzeby tych służb oraz strażaków ratowników ochotniczej straży pożarnej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 244 i 900).
Ponadto działa Pan w oparciu o rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz.U. z 2018 r. poz. 1885), a także zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251):
W myśl. art. 55 ustawy Prawo o ruchu drogowym:
1. Pojazd do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego oznacza się tablicą kwadratową barwy niebieskiej z białą literą "L", umieszczoną na pojeździe. W warunkach niedostatecznej widoczności tablica umieszczona na pojeździe, z wyłączeniem tablicy na motocyklu, powinna być oświetlona. Tablica, którą oznaczony jest motocykl, powinna być wykonana z materiału odblaskowego.
2. Podczas kierowania pojazdem do nauki jazdy przez osobę inną niż osoba ubiegająca się o uprawnienie do kierowania pojazdem tablica, o której mowa w ust. 1, powinna być zasłonięta lub złożona.
3. Kierujący pojazdem, przejeżdżając obok pojazdu, o którym mowa w ust. 1, lub jadąc za nim, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność.
Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony przez Pana opis sprawy należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi obejmujące szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, prowadzone w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców oraz świadczone przez Pana jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób przygotowujących się do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B - zarówno dla kursantów, którzy odbyli kurs w Pana ośrodku, jak i dla osób, które ukończyły kurs w innych ośrodkach spełniają definicję usług kształcenia zawodowego/przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i są prowadzone w formach i na zasadach wskazanych w przepisach odrębnych.
Tym samym dla świadczonych przez Pana usług obejmujących szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B, prowadzone w ramach działalności ośrodka szkolenia kierowców oraz świadczone przez Pana jazdy dodatkowe (doszkalające) dla osób przygotowujących się do egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B - zarówno dla kursantów, którzy odbyli kurs w Pana ośrodku, jak i dla osób, które ukończyły kurs w innych ośrodkach, znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo