Zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 oraz 19a usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych oraz usług coachingu.
Spółka z o.o. prowadzi poradnię zdrowia psychicznego, świadczącą usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu. Usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne mają na celu pomoc osobom z problemami psychicznymi, natomiast coaching to proces rozwoju osobistego. Spółka jest podmiotem leczniczym wpisanym do rejestru. Usługi są wykonywane przez zatrudnionych lub współpracujących psychologów, psychoterapeutów, terapeutów oraz coachów, część z nich działa w ramach własnej działalności gospodarczej. Spółka działa jako pośrednik, nabywając usługi we własnym imieniu na rzecz klientów.…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 oraz 19a usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych oraz usług coachingu. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie pismem z 12 marca 2026 r. (wpływ 12 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A. sp. z o.o. („Wnioskodawca”, „Spółka”) jest podmiotem prowadzącym m.in. poradnię zdrowia psychicznego (…), świadczącą usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz usługi coachingu. Usługi te polegają na udzieleniu pomocy i wsparcia osobom, które doświadczają trudności psychologicznych (usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne oraz terapeutyczne) lub chcą uzyskać wsparcie w pracy nad sobą ukierunkowanej na osiągnięcie założonych celów, np. poprawę umiejętności interpersonalnych, lepszą organizację pracy, asertywność, etc. (coaching).
Kluczowymi celami poradni jest:
Wszystkie wymienione powyżej rodzaje usług świadczonych przez Spółkę (usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne i terapeutyczne oraz usługi w zakresie coachingu) są wykonywane przez zespół zatrudnionych lub współpracujących z Wnioskodawcą specjalistów posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie do pełnienia roli terapeutów, coachów i trenerów mentalnych. Stosują oni metodologię wynikającą z integracji wybranych nurtów psychoterapeutycznych i coachingowych, łączącą ich elementy. Stosowane przez Spółkę podejście skupia się na pracy z podświadomością (opartych na dowodach naukowych) klienta, co jest kluczowe dla osiągnięcia głębokich i trwałych rezultatów. Wykorzystuje ono metody pozwalające na bardziej dogłębną analizę procesów mentalnych, co przyspiesza proces terapeutyczny i daje długotrwałe pozytywne efekty.
W ramach świadczonych przez Spółkę usług psychologicznych i psychoterapeutycznych, zatrudnieni lub współpracujący z nią specjaliści prowadzą konsultacje oraz terapie lub treningi indywidualne i grupowe dla klientów, którzy borykają się z problemami takimi jak uzależnienia, zaburzenia lękowe, trauma, depresja, nerwica, zaburzenia osobowości. Konsultacje psychologiczne obejmują spotkania służące określeniu występujących u danej osoby problemów, zdefiniowaniu oczekiwań pacjenta oraz kierunków i planu dalszej pomocy psychologicznej. Terapia indywidualna stanowi cykl spotkań psychoterapeuty z pacjentem, które służą niwelowaniu zaburzeń psychicznych, poprawie jakości życia emocjonalnego i zdolności radzenia sobie z emocjami. Terapia grupowa z kolei to seria spotkań terapeutycznych z grupą osób, które łączy podobny problem.
Podobnie jak usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne i terapeutyczne, także usługi coachingowe świadczone przez Wnioskodawcę opierają się na spotkaniach specjalistów (coachów lub trenerów mentalnych) z klientami. Również w tym przypadku spotkania te mogą mieć charakter indywidualny lub grupowy i służą one wzmacnianiu określonych umiejętności, kompetencji, cech czy zachowań danej osoby, zgodnie z wyrażonymi przez nią potrzebami oraz założonymi celami. Tym co odróżnia usługi coachingu od usług psychologicznych i terapeutycznych jest specyfika potrzeb klienta oraz wymagania co do osoby je prowadzącej. Usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne i terapeutyczne mierzą się z problemami emocjonalnymi, behawioralnymi lub psychicznymi klienta, podczas gdy coaching jest procesem rozwoju osobistego, w którym coach (trener mentalny) wspiera klienta w osiąganiu jego celów, rozwijaniu potencjału i umiejętności i zwiększeniu satysfakcji z życia. Usługi psychologiczne mogą być świadczone wyłącznie przez osoby będące psychologiem a terapeutyczne - przez psychologa, psychoterapeutę lub terapeutę. Pełnienie funkcji coacha nie wymaga natomiast posiadania określonego wykształcenia czy też tytułu zawodowego. Osoby świadczące usługi coachingowe muszą niewątpliwie dysponować odpowiednią wiedzą i umiejętnościami, niemniej z uwagi na fakt, że zawód coacha nie jest w Polsce zawodem regulowanym, nie ma formalnych wymogów prawnych, które określałyby kto, w jaki sposób i na jakich warunkach może ten zawód wykonywać.
Na potrzeby prowadzonej działalności, Spółka współpracuje z psychologami, psychoterapeutami, terapeutami oraz coachami na podstawie umów o pracę lub umów cywilnoprawnych oraz współpracuje z takimi osobami świadczącymi opisywane powyżej usługi w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej. Każdorazowo to te właśnie osoby są podmiotami bezpośrednio pracującymi z klientami Spółki, wykonującymi czynności składające się na usługi psychologiczne, terapeutyczne i coachingowe opisywane w niniejszym wniosku. Jednocześnie, z perspektywy klienta, świadczącym usługę jest za każdym razem Wnioskodawca. W konsekwencji, w sytuacji, gdy usługi danego psychologa, terapeuty lub coacha są przez niego wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka uczestniczy w ich świadczeniu działając w imieniu własnym lecz na rzecz osoby trzeciej (klienta), w związku z czym - zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT - uznaje, że usługi te zostały przez nią nabyte od współpracującego podmiotu i wykonane na rzecz klienta.
Obecnie, Spółka korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie, Wnioskodawca zakłada, że w 2026 r. łączna wartość dokonywanej przez niego sprzedaży w ramach czynności opisanych w niniejszym wniosku przekroczy 240 tys. złotych.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Na pytanie 1: Czy są Państwo podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, wpisanym do rejestru podmiotów leczniczych? Jeśli tak, czy świadczą Państwo usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu jako podmiot leczniczy w ramach działalności leczniczej objętej ww. wpisem do rejestru, odpowiedzieli Państwo: „Tak. A jest podmiotem leczniczym. Tak, realizowane są usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne”.
Na Pytanie 2: Czy usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu o których mowa we wniosku, są świadczone przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny? Jeśli tak, to na podstawie jakiego przepisu? Czy wykonywane są przez osoby wykonujące zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, odpowiedzieli Państwo: „Część specjalistów poradni A to psychologowie, psychoterapeuci, którzy są uprawnieni do świadczenia usług psychologicznych. Część specjalistów to osoby, które mają uprawnienia coachingowe, trenerskie”.
Na pytanie nr 3: Jakie konkretnie kwalifikacje będą posiadały osoby zatrudnione oraz współpracujące z Państwem, odpowiedzieli Państwo: „Część specjalistów poradni A to psychologowie, psychoterapeuci, którzy są uprawnieni do świadczenia usług psychologicznych. Część specjalistów to osoby, które mają uprawnienia coachingowe, trenerskie”.
Na pytanie 4: Czy psychoterapeuci oraz terapeuci spełniają warunki określone w § 2 pkt 5 lub pkt 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, odpowiedzieli Państwo: „Nawiązujemy współpracę ze specjalistami, którzy będą spełniać te warunki”.
Na pytanie 5: Czy osoby wykonujące usługi psychoterapeutyczne oraz terapeutyczne będą spełniały warunki wynikające z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, odpowiedzieli Państwo: „Tak, część kadry będzie miała te warunki spełnione”.
Na pytanie: Czy wszystkie usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu są nabywane przez Państwa od osób współpracujących we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich, odpowiedzieli Państwo: „Tak - usługi świadczone przez współpracujących specjalistów będą świadczone w ramach prowadzonej przez nich własnej działalności gospodarczej. A. jest pośrednikiem między klientem a specjalistą”.
Na pytanie 7: Czy wykonują Państwo czynności określone w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), a jeśli tak to jakie, odpowiedzieli Państwo: „W ramach działalności gospodarczej nie wykonujemy i nie zamierzamy wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług”.
Na pytanie 8: Czy wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej w poprzednim roku podatkowym przekroczyła kwotę 200.000 zł (bez podatku VAT), odpowiedzieli Państwo: „Tak. W 2025 r. spółka A przekroczyła 200.000 zł (bez podatku VAT)”.
Pytanie
Czy świadczone przez Spółkę usługi przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji, czy w przypadku przekroczenia progu 240 tys. z tytułu łącznej wartości sprzedaży tych usług, będzie ona mieć obowiązek rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne oraz terapeutyczne opisane we wniosku są objęte zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto, również usługi coachingowe świadczone przez psychologów, psychoterapeutów podlegają zwolnieniu na podstawie powyższych przepisów.
W związku z powyższym, dopóki wartość usług terapeutycznych oraz coachingowych świadczonych przez osoby niebędące psychologami oraz innej sprzedaży dokonywanej przez Spółkę (nieobjętej bezpośrednio niniejszym wnioskiem) nie przekroczy progu 240 tys. zł, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rejestracji dla celów VAT jako podatnik VAT czynny.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, sprzedaż dokonywana przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o ile wartość tej sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Jednocześnie, do wartości wskazanego powyżej limitu nie wlicza się, między innymi, odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwolnieniem z opodatkowania objęte są usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,
d) psychologa.
Ponadto, na podstawie pkt 19a przywołanego przepisu, zwolnienie od podatku dotyczy również usług, o których mowa w pkt 19, jeżeli usługi te są przez podatnika refakturowane, tj. zostały przez niego nabyte we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.
Zwolnienie, o którym mowa w wyżej wymienionych przepisach, ma charakter przedmiotowo-podmiotowy - zwolnione na jego podstawie są bowiem wymienione czynności wykonywane przez określony rodzaj podmiotów. Warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest obowiązek spełnienia obu przesłanek - podmiotowej i przedmiotowej - łącznie.
Przesłanka o charakterze przedmiotowym odnosi się do rodzaju świadczonych przez podatnika usług - aby zwolnienie od podatku przysługiwało, usługi świadczone przez podatnika muszą być usługami w zakresie opieki medycznej służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Odnosząc powyższy warunek do zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku, należy więc zaznaczyć, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne oraz terapeutyczne niewątpliwie spełniają tę przesłankę.
Ustawodawca nie zdefiniował, w jaki sposób rozumieć należy pojęcia profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania lub poprawy zdrowia. Interpretując te pojęcia należy więc kierować się ich wykładnią językową.
I tak:
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym pomimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
„Przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza więc doprowadzenie zdrowia do poprzedniego, prawidłowego, oczekiwanego stanu.
Z kolei „poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, polepszanie. Termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca, oznacza więc zmianę stanu zdrowia na lepsze, jego poprawienie.
W celu ustalenia, czy dana usługa spełnia przesłankę przedmiotową zwolnienia należy więc w pierwszej kolejności ustalić, czy będzie stanowiła usługę zmierzającą do profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania lub poprawy zdrowia zgodnie z przedstawioną powyżej wykładnią.
Zdaniem Spółki, świadczone przez nią usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne oraz terapeutyczne bezsprzecznie stanowią usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Usługi te polegają na udzieleniu pomocy osobom, które doświadczają trudności psychologicznych oraz mają problemy natury psychicznej. Ich bezpośrednim celem jest niwelowanie lub przeciwdziałanie wystąpieniu zaburzeń psychicznych i emocjonalnych, poprawa stanu mentalnego i jakości życia oraz samopoczucia klienta.
Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, również usługi coachingowe mają na celu profilaktykę i zachowanie, a w niektórych przypadkach również ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowia psychicznego klientów. Poprzez podejmowane przez daną osobę działania zmierzające do osiągnięcia określonych celów, pomagają one bowiem budować samoświadomość oraz odpowiednio kształtować posiadane cechy i umiejętności, ograniczając w ten sposób ryzyko wystąpienia trudności i problemów psychologicznych lub zmniejszając a nawet eliminując już występujące.
Należy zatem uznać, że przesłanka przedmiotowa zastosowania zwolnienia jest w przypadku usług świadczonych przez Spółkę spełniona.
Aby więc określić, czy zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a może zostać w rozpatrywanym przypadku zastosowane należy zweryfikować także, czy spełniona zostanie również przesłanka podmiotowa, a więc czy omawiane usługi są świadczone w ramach wykonywania zawodów wskazanych przez ustawodawcę.
Jednym z takich zawodów, wskazanym wprost w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy jest zawód psychologa. Zasady wykonywania tego zawodu zostały uregulowane w ustawie z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. Zgodnie z art. 3 tej ustawy, zawód psychologa może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone wspomnianą ustawą. Jest to więc zawód prawnie regulowany. Tym samym, w przypadkach, gdy usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku są wykonywane przez osobę posiadającą tytuł psychologa, przesłanka podmiotowa niewątpliwie będzie spełniona, a co za tym idzie usługi takie będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
Ponadto, również w przypadku, gdy podmiotem wykonującym omawiane usługi będzie psychoterapeuta, warunek podmiotowy zwolnienia zostanie w ocenie Spółki spełniony. Zauważyć bowiem należy, że zwolnienie ma zastosowanie również w przypadku, gdy dane usługi są świadczone przez osobę wykonująca zawód medyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Zgodnie z treścią tego przepisu, osobą wykonującą zawód medyczny jest osoba, uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny. Świadczeniem zdrowotnym stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy są natomiast działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
W odniesieniu do zawodu psychoterapeuty należy wskazać, że zgodnie z nomenklaturą zawartą w Rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), zawód psychoterapeuty został sklasyfikowany w grupie 229905 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani”.
Jednocześnie, w świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz. U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.) osoba prowadząca psychoterapię oznacza osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,
b) ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii psychodynamicznej, poznawczo-behawioralnej lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1 200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
c) posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b, zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, zwane dalej „certyfikatem psychoterapeuty”.
A zatem, pomimo, że zawód psychoterapeuty nie został bezpośrednio objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach dotyczących ochrony zdrowia, a tym samym osoba posiadająca tytuł psychoterapeuty jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny. Psychoterapeuta jest więc osobą wykonującą zawód medyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a więc spełnia przesłankę podmiotową zwolnienia z opodatkowania określoną w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT. Stanowisko takie potwierdzają również liczne interpretacje indywidualne, jak chociażby interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 czerwca 2025 r., znak 0113-KDIPT1-1.4012.447.2025.2.RG.
Odnosząc więc powyższe rozważania do opisanego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego, należy zatem uznać, że świadczone przez Spółkę usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingowe, które wykonywane są przez osoby posiadające tytuł psychologa lub psychoterapeuty, spełniają zarówno podmiotowe jak i przedmiotowe przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, a tym samym korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie powyższego przepisu.
Zwolnienie to dotyczyć będzie przy tym zarówno usług wykonywanych przez ww. osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o pracę lub umów cywilnoprawnych, jak również usług nabywanych przez Spółkę od osób wykonujących je w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, we własnym imieniu, ale na rzecz klientów Wnioskodawcy. W drugim ze wskazanych powyżej przypadków zastosowanie znajdzie bowiem art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnieniem od podatku objęte jest również świadczenie usług, o których mowa m.in. w pkt 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów wymienionych w powyższym przepisie. Mając więc na uwadze, że - jak wskazano powyżej opisane we wniosku usługi psychologiczne, terapeutyczne oraz coachingowe świadczone przez psychologów lub psychoterapeutów są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, również świadczenie (refaktura) tych usług przez Spółkę na rzecz jej klientów będzie objęta zwolnieniem na mocy pkt 19a powyższej regulacji.
Wyłączone ze stosowania zwolnienia będą natomiast usługi coachingowe świadczone przez osoby inne niż psycholog lub psychoterapeuta (Wnioskodawca odnosi się tu wyłącznie do usług coachingowych, gdyż wskazane powyżej osoby, zgodnie z odrębnymi regulacjami, nie mogą świadczyć usług psychologicznych lub psychoterapeutycznych).
Tym samym, wartości wskazanych usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych i coachingowych świadczonych przez psychologów lub psychoterapeutów - zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a ustawy o VAT - nie należy uwzględniać dla celów stosowania zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Wskazuje na to jednoznacznie ust. 2 tego przepisu, zgodnie z którym, wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się m.in. odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, chyba że dotyczą one
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
W analizowanym przypadku, wskazane powyżej usługi świadczone przez Spółkę:
a zatem spełniają przesłanki wyłączenia z wartości sprzedaży na potrzeby weryfikacji progu zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Z kolei usługi Wnioskodawcy wykonywane przez coachów, terapeutów i mentorów niebędących psychologami lub psychoterapeutami - jako niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a - należy uwzględnić w wartości sprzedaży na potrzeby stosowania art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Jeżeli więc wartość tego rodzaju usług oraz innej sprzedaży Wnioskodawcy, niepodlegającej wyłączeniu na mocy art. 113 ust. 2 ustawy, przekroczy w danym roku próg 200.000 zł, Spółka utraci prawo do zwolnienia podmiotowego wynikającego z art. 113 ustawy o VAT i będzie wówczas zobowiązana do rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
Zwolnienie określone w tym przepisie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług (usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane), wykonywanych przez zdefiniowany krąg podmiotów (podmioty lecznicze).
Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
d) psychologa;
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:
Zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.
Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
Zatem powyższe zwolnienia mają charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.
Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
Zauważyć należy, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
Stosownie do art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
Pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
Podobnie w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 TSUE wskazał, że:
(…) To cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi.
Cel usługi medycznej określa zatem, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe, zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu, świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.
Zatem, zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18, pkt 19 i pkt 19a ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują, nie mogą korzystać z ww. zwolnień. W związku z tym, każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianych zwolnień.
Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, posiadają Państwo wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Wpisem objęte są usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne. Prowadzą Państwo poradnię zdrowia psychicznego, świadczącą usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz usługi coachingu. Usługi te polegają na udzieleniu pomocy i wsparcia osobom, które doświadczają trudności psychologicznych (usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne oraz terapeutyczne) lub chcą uzyskać wsparcie w pracy nad sobą ukierunkowanej na osiągnięcie założonych celów, np. poprawę umiejętności interpersonalnych, lepszą organizację pracy, asertywność, etc. (coaching). Wszystkie wymienione powyżej rodzaje usług świadczonych przez Państwa (usługi psychologiczne, psychoterapeutycznei terapeutyczne oraz usługi w zakresie coachingu) są wykonywane przez zespół zatrudnionych lub współpracujących z Państwem specjalistów posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie do pełnienia roli terapeutów, coachów i trenerów mentalnych. W ramach świadczonych przez Państwa usług psychologicznych i psychoterapeutycznych, zatrudnieni lub współpracujący z Państwem specjaliści prowadzą konsultacje oraz terapie lub treningi indywidualne i grupowe dla klientów, którzy borykają się z problemami takimi jak uzależnienia, zaburzenia lękowe, trauma, depresja, nerwica, zaburzenia osobowości. Konsultacje psychologiczne obejmują spotkania służące określeniu występujących u danej osoby problemów, zdefiniowaniu oczekiwań pacjenta oraz kierunków i planu dalszej pomocy psychologicznej. Usługi coachingowe służą wzmacnianiu określonych umiejętności, kompetencji, cech czy zachowań danej osoby, zgodnie z wyrażonymi przez nią potrzebami oraz założonymi celami. Usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne i terapeutyczne mierzą się z problemami emocjonalnymi, behawioralnymi lub psychicznymi klienta, podczas gdy coaching jest procesem rozwoju osobistego, w którym coach (trener mentalny) wspiera klienta w osiąganiu jego celów, rozwijaniu potencjału i umiejętności i zwiększeniu satysfakcji z życia. Usługi psychologiczne mogą być świadczone wyłącznie przez osoby będące psychologiem a terapeutyczne - przez psychologa, psychoterapeutę lub terapeutę. Pełnienie funkcji coacha nie wymaga natomiast posiadania określonego wykształcenia czy też tytułu zawodowego. Współpracują Państwo z psychologami, psychoterapeutami, terapeutami oraz coachami na podstawie umów o pracę lub umów cywilnoprawnych oraz współpracują Państwo z takimi osobami świadczącymi opisywane powyżej usługi w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej. Każdorazowo to te właśnie osoby są podmiotami bezpośrednio pracującymi z klientami Spółki, wykonującymi czynności składające się na usługi psychologiczne, terapeutyczne i coachingowe opisywane w niniejszym wniosku. Jednocześnie, z perspektywy klienta, świadczącym usługę są za każdym razem Państwo - poradnia zdrowia psychicznego. W konsekwencji, w sytuacji, gdy usługi danego psychologa, terapeuty lub coacha są przez niego wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, uczestniczą Państwo w ich świadczeniu działając w imieniu własnym lecz na rzecz osoby trzeciej (klienta).
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy świadczone przez Państwa usługi podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji, czy w przypadku przekroczenia progu 240 tys. z tytułu łącznej wartości sprzedaży tych usług, będą Państwo mieć obowiązek rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.
Powołane przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18, pkt 19 i pkt 19a ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze, bądź w ramach wykonywania zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi. Zauważyć zatem można, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem - nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług, dokonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze, bądź w ramach wykonywania zawodu medycznego, jest opodatkowane podatkiem VAT, jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących pewne prawne konsekwencje, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku. Jeżeli usługa polega na wydaniu ekspertyzy lekarskiej, to chociaż wyniki tej usługi należą do kompetencji świadczącego usługi medyczne i mogą obejmować działania, które są typowe dla zawodów medycznych, to jednak, aby do takiego katalogu świadczeń zastosować przedmiotowe zwolnienie muszą one służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia.
Jak już wskazano powyżej, zwolnienie od podatku VAT usług w zakresie opieki medycznej ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Z tego względu, oprócz przedmiotu transakcji istotny jest również status podmiotu świadczącego daną usługę. Ze zwolnienia korzystają usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, świadczone w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź przez przedstawicieli określonych zawodów medycznych. Obejmuje zatem tylko świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu (przedmiot) przez określone osoby (podmioty).
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.
Przepisy ustawy nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej. Wobec tego, przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156).
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej:
Przez osobę wykonującą zawód medyczny - rozumie się osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:
Przez podmiot wykonujący działalność leczniczą - rozumie się podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4, oraz lekarza, pielęgniarkę, fizjoterapeutę lub diagnostę laboratoryjnego wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.
W świetle postanowień art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:
Przez świadczenie zdrowotne - rozumie się działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:
Działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych (…).
Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:
Podmiotami leczniczymi są:
1) przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 , 1795 i 1826) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,
2) samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,
3) jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej lub położną podstawowej opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej (Dz. U. z 2025 r. poz. 515),
4) instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2024 r. poz. 534 oraz z 2025 r. poz. 1017 i 1080),
5) fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej,
5a) posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których mowa w pkt 5,
6) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania,
7) jednostki wojskowe
- w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne są świadczone przez Państwa w ramach działalności leczniczej jako podmiot leczniczy wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej. Świadczone przez Państwa usługi wykonywane są przez zespół zatrudnionych lub współpracujących z Państwem na podstawie umów o pracę lub umów cywilnoprawnych specjalistów posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie.
W związku z powyższym, dla usług psychologicznych i psychoterapeutycznych wykonywanych przez zatrudnionych przez Państwa lub współpracujących na podstawie umów cywilnoprawnych specjalistów posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie, świadczonych przez Państwa w ramach działalności leczniczej, zostanie spełniona przesłanka podmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
Pozostaje zatem do przeanalizowania przesłanka o charakterze przedmiotowym, a więc rozstrzygnięcie, czy usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne opisane we wniosku - ze względu na cel ich wykonywania mogą zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Precyzując czynności opieki medycznej, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej.
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk; to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem, profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
Poprawa to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Zatem, dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
Zgodnie z linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości UE, zwolnieniu od podatku VAT podlegają tylko świadczenia, które mają bezpośrednio na celu diagnozę, opiekę lub terapię. W przypadku jedynie hipotetycznego związku świadczenia ze wskazanymi celami, zwolnienie nie przysługuje.
Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia (tj. świadczeniu nie przyświeca cel terapeutyczny), świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT. Takie stanowisko było prezentowane przez TSUE w licznych orzeczeniach (np. wyrok TSUE z 20 listopada 2003 r. w sprawie Peter d’Ambrumenil C-307/01; wyrok TSUE z 20 listopada 2003 r. w sprawie Margarete Unterpertinger, C-212/01; wyrok TSUE z 10 września 2002 r. w sprawie Kügle, C-141/00).
Jak już wyżej wskazano, zwolnieniu od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 18, pkt 19 i pkt 19a ustawy podlegają wyłącznie usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, a zatem od podatku zwolnione mogą być jedynie zabiegi, które służą ww. celom. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna być ona zwolniona od podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie do zdrowia, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi. Pogląd taki został wyrażony również przez TSUE (wyrok w sprawie C-212/01). Jeżeli zatem dany zabieg medyczny będzie wykonany w celu np. poprawy wyglądu bądź samopoczucia pacjenta i nie będzie zmierzał do likwidacji zaburzeń (zmian) chorobowych zagrażających życiu lub zdrowiu pacjenta - taki zabieg nie spełnia przesłanek do uznania go za służący profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że świadczone usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne polegają na udzieleniu pomocy i wsparcia osobom, które doświadczają trudności psychologicznych. W ramach świadczonych przez Państwa usług psychologicznych i psychoterapeutycznych, zatrudnieni specjaliści prowadzą konsultacje oraz terapie lub treningi indywidualne i grupowe dla klientów, którzy borykają się z problemami takimi jak uzależnienia, zaburzenia lękowe, trauma, depresja, nerwica, zaburzenia osobowości. Konsultacje psychologiczne obejmują spotkania służące określeniu występujących u danej osoby problemów, zdefiniowaniu oczekiwań pacjenta oraz kierunków i planu dalszej pomocy psychologicznej. Świadczone usługi mierzą się z problemami emocjonalnymi, behawioralnymi lub psychicznymi klienta.
W konsekwencji, usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne wykonywane w ramach prowadzonej przez Państwa działalności leczniczej przez zatrudnionych na podstawie umów o pracę lub umów cywilnoprawnych psychologów i psychoterapeutów, spełniają warunki zwolnienia od podatku od towarów i usług, określone w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, jako usługi z zakresu opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone przez podmiot wykonujący działalność leczniczą, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej.
Odnosząc się natomiast do usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych oraz usług coachingu, nabywanych przez Państwa w ramach współpracy z osobami świadczącymi usługi w zakresie prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej, wskazać należy, że usługi te nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 z uwagi na fakt, że ww. usługi nabywają Państwo we własnym imieniu na rzecz osób trzecich - klientów.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że każdorazowo to te właśnie osoby są podmiotami bezpośrednio pracującymi z Państwa klientami, wykonującymi czynności składające się na usługi psychologiczne, terapeutyczne i coachingowe opisywane w niniejszym wniosku. Jednocześnie, z perspektywy klienta, to Państwo za każdym razem są świadczącym usługę. W konsekwencji, w sytuacji, gdy usługi danego psychologa, terapeuty lub coacha są przez niego wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Państwo uczestniczą w ich świadczeniu działając w imieniu własnym lecz na rzecz osoby trzeciej (klienta).
Jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez podmioty lecznicze w ramach działalności leczniczej lub świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej i innych zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a także psychologów - również w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej.
Wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
W sytuacji, o której mowa w opisie sprawy zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co oznacza, że Państwo (jako podmiot pośredniczący) będą obowiązani dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń. Fakt, że Państwo faktycznie nie będą konsumentem nabywanych usług medycznych nie oznacza, że w świetle obowiązujących przepisów, nie wystąpią Państwo jako nabywca świadczeń.
W niniejszej sprawie wystąpi tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której wystąpią Państwo w roli odsprzedającego usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz usług coachingu nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz osób trzecich. Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, będą Państwo traktowani najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
W tej sytuacji zbadać należy, czy nabywane przez Państwa w ramach współpracy z osobami świadczącymi usługi w zakresie prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz usługi coachingu mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
W świetle przywołanej wyżej regulacji należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
Oznacza to, że zwolnieniu podlega określony rodzaj usług wykonywanych w określonym celu, przez zdefiniowany krąg podmiotów. Powyższa regulacja nie zwalnia od podatku wszystkich świadczeń, ale tylko służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, jeśli wykonywane są przez osoby posiadające wymagane wykształcenie zawodowe. Jeśli nie jest spełniona choćby jedna z powyższych przesłanek, usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach właściwych dla świadczonej usługi.
Zatem, rozpatrując kwestię zwolnienia od podatku nabywanych przez Państwa w ramach współpracy z osobami świadczącymi usługi w zakresie prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych oraz usług coachingu należy dokonać oceny, czy usługi te ze względu na swój cel mogą zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Jak już stwierdzono powyżej, usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne spełniają przesłankę przedmiotową i są usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a zatem spełniają warunek przedmiotowy warunkujący zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
Jednocześnie w opisie sprawy wskazali Państwo, że usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz usługi coachingu polegają na udzieleniu pomocy i wsparcia osobom, które doświadczają trudności psychologicznych (usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne oraz terapeutyczne) lub chcą uzyskać wsparcie w pracy nad sobą ukierunkowanej na osiągnięcie założonych celów, np. poprawę umiejętności interpersonalnych, lepszą organizację pracy, asertywność, etc. (coaching). Współpracujący z Państwem specjaliści prowadzą konsultacje oraz terapie lub treningi indywidualne i grupowe dla klientów, którzy borykają się z problemami takimi jak uzależnienia, zaburzenia lękowe, trauma, depresja, nerwica, zaburzenia osobowości. Usługi coachingowe służą wzmacnianiu określonych umiejętności, kompetencji, cech czy zachowań danej osoby, zgodnie z wyrażonymi przez nią potrzebami oraz założonymi celami. Tym co odróżnia usługi coachingu od usług psychologicznych i terapeutycznych jest specyfika potrzeb klienta. Usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne i terapeutyczne mierzą się z problemami emocjonalnymi, behawioralnymi lub psychicznymi klienta, podczas gdy coaching jest procesem rozwoju osobistego, w którym coach (trener mentalny) wspiera klienta w osiąganiu jego celów, rozwijaniu potencjału i umiejętności i zwiększeniu satysfakcji z życia.
A zatem w świetle powyższych informacji należy stwierdzić, że świadczone usługi terapeutyczne również są usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a zatem pierwszy warunek uprawniający zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy (warunek przedmiotowy) został spełniony.
Natomiast usługi coachingu nie spełniają przesłanki o charakterze przedmiotowym, gdyż jak Państwo wskazali służą one w istocie wzmacnianiu określonych umiejętności, kompetencji, cech czy zachowań danej osoby, zgodnie z wyrażonymi przez nią potrzebami oraz założonymi celami. Coaching jest procesem rozwoju osobistego, w którym coach (trener mentalny) wspiera klienta w osiąganiu jego celów, rozwijaniu potencjału i umiejętności i zwiększeniu satysfakcji z życia.
Tym samym, celem świadczonych przez Państwa usług coachingu nie będzie zapobieganie chorobom lub ich diagnozowanie i leczenie lub przywracanie zdrowia. Świadczone przez Państwa usługi nie będą miały celu terapeutycznego.
Zatem, usługi coachingu nie stanowią usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Tym samym w przedmiotowej sprawie dla usług coachingu, nie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
W konsekwencji dla usług coachingu nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.
Następnie zbadać należy, czy dla usług psychologicznych, psychoterapeutycznych i terapeutycznych spełniony jest drugi warunek do zastosowania zwolnienia, tj. przesłanka podmiotowa, a więc, czy osoby współpracujące z Państwem w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej legitymują się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie, a tym samym, czy ww. osoby wykonują zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej.
Zauważyć należy, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy odpowiada zakresowi zwolnienia wynikającego z powołanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Z przepisu tego wynika, że osoba wykonująca zawód medyczny, to osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku. Zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
Należy wskazać, że zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, dotyczy to w szczególności zawodu lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wskazuje, że zwolnienie od podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących osobami wskazanymi w tym przepisie (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne, osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz psychologów).
Zasady wykonywania zawodu psychologa zostały uregulowane w ustawie z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1026 ze zm.).
Zgodnie z art. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:
Zawód psychologa może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone niniejszą ustawą.
W myśl natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:
Na mocy art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
Wykonywanie zawodu psychologa polega na świadczeniu usług psychologicznych, a w szczególności na:
1) diagnozie psychologicznej;
2) opiniowaniu;
3) orzekaniu, o ile przepisy odrębne tak stanowią;
4) psychoterapii;
5) udzielaniu pomocy psychologicznej.
Zatem, na podstawie przepisów ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami.
Ponadto, zawód psychologa został wprost wymieniony w ww. przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy.
Zatem w analizowanej sprawie spełniona została przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy względem współpracujących z Państwem psychologów.
W konsekwencji, w związku ze spełnieniem zarówno przesłanki przedmiotowej, jak i podmiotowej nabywane przez Państwa we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich (klientów), od osób (specjalistów) posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie do pełnienia roli psychologów, a więc od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy, a następnie przez Państwa odsprzedawanych, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.
Na podstawie art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 917):
Psychoterapię w ramach opieki, o której mowa w ust. 1, prowadzi:
1) osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2019 r. poz. 1026),
b) udokumentuje:
- ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo
- ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r. rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, i odbycie - realizowanych po rozpoczęciu szkolenia - psychoterapii własnej, doświadczenia własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują co najmniej 1200 godzin, albo
- ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
c) zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, lub
2) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz.U. z 2023 r. poz. 506), lub
3) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia, lub
4) osoba, która ubiega się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,
b) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, i zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia, albo spełnia warunek, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie,
c) uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii, lub
5) osoba w trakcie specjalizacji z psychoterapii dzieci i młodzieży lub psychoterapii, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada status osoby w trakcie szkolenia specjalizacyjnego, ukończyła co najmniej 2 rok szkolenia specjalizacyjnego i posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,
b) posiada zaświadczenie od pracodawcy o pracy pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży, lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii.
Ponadto zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.), w załączniku w grupie 2299 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony psychoterapeuta - 229905.
W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 383):
osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty - rozumie się przez to osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2019 r. poz. 1026 oraz z 2026 r. poz. 187 ),
b) ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
c) posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b, zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, zwane dalej "certyfikatem psychoterapeuty";
Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień:
osoba ubiegająca się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty - rozumie się przez to osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,
b) posiada status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonym metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
c) posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie oraz pracująca pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty.
Zatem, pomimo, że zawód psychoterapeuty nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach. Tym samym osoba posiadająca wykształcenie i spełniająca warunki określone w ww. przepisach, w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
Jednakże w tym miejscu należy zauważyć, że w opisie sprawy wskazali Państwo, że usługi psychoterapeutyczne i terapeutyczne mogą być świadczone przez psychologa, psychoterapeutę lub terapeutę. Część specjalistów współpracujących z Państwem to psycholodzy, psychoterapeuci, którzy są uprawnieni do świadczenia usług psychologicznych. Część specjalistów to osoby, które mają uprawnienia coachingowe, trenerskie. Ponadto wskazali Państwo, że część kadry będzie miała spełnione warunki wynikające z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.
W konsekwencji, w analizowanej sprawie przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) i d) ustawy zostanie spełniona wyłącznie dla tej części kadry, która będzie świadczyła usługi w ramach wykonywania zawodu medycznego, tj. psychologa, psychoterapeuty.
Natomiast część kadry niespełniająca warunków określonych w ww. przepisach, nie wypełnia przesłanki podmiotowej warunkującej zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy ponieważ nie wykonuje zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
Zatem usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nabywane przez Państwa we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich (klientów), od osób (specjalistów) posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie do pełnienia roli psychologów, psychoterapeutów i terapeutów, a więc od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, a następnie przez Państwa odsprzedawane, będą wypełniać przesłanki do korzystania przez Państwa ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.
W związku z niespełnieniem przesłanki przedmiotowej, ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 bądź 19a ustawy nie będą korzystać natomiast usługi coachingowe, gdyż jak już stwierdzono nie stanowią one usług służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
W konsekwencji usługi coachingowe, bez względu na to czy będą świadczone przez psychologów, psychoterapeutów czy też wykonywane będą przez coachów, terapeutów i mentorów niebędących psychologami lub psychoterapeutami nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 i 19a ustawy.
Ponadto, w związku z niespełnieniem przesłanki podmiotowej, ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 bądź 19a ustawy nie będą korzystały usługi psychoterapeutyczne i terapeutyczne świadczone przez część kadry, która nie będzie świadczyła usług w ramach wykonywania zawodu medycznego.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie:
Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą także ustalenia czy w przypadku przekroczenia progu 240 tys. z tytułu łącznej wartości sprzedaży świadczonych usług, będę mieć Państwo obowiązek rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.
Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200.000 zł.
Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):
W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 i 894) w art. 113 w ust. 1 wyrazy „kwoty 200 000 zł” zastępuje się wyrazami „kwoty 240 000 zł”.
Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ww. ustawy:
1. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.
Natomiast art. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że:
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
W związku ze zmianą kwoty limitu do zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2026 r. do kwoty 240.000 zł, wprowadzono przepis przejściowy (art. 2 ustawy nowelizującej), zgodnie z którym podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których łączna wartość sprzedaży w 2025 r. będzie wyższa niż 200.000 zł i nie przekroczy 240.000 zł, również będą mogli skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT.
Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 , z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Zatem w treści art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy został wymieniony katalog usług, których nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Przy obliczaniu limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy (z wyjątkiem usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41).
W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Na mocy art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy, stanowi, że:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony).
Z opisu sprawy wynika, że obecnie korzystają Państwo ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie zakładają Państwo, że w 2026 r. łączna wartość dokonywanej przez Państwa sprzedaży w ramach czynności opisanych w niniejszym wniosku przekroczy 240 tys. złotych. W 2025 r. przekroczyła 200.000 zł (bez podatku VAT). W ramach działalności gospodarczej nie wykonują i nie zamierzają Państwo wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Jak ustalono powyżej:
Tym samym wartość sprzedaży usług niekorzystających ze zwolnienia (usługi psychoterapeutyczne i terapeutyczne nabywane przez Państwa we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich - klientów, od części kadry, która nie będzie świadczyła usług w ramach wykonywania zawodu medycznego, tj. psychologa, psychoterapeuty oraz usługi coachingu) powinni Państwo wliczać do limitu 240 000 zł, zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy.
W konsekwencji, stwierdzić należy, że świadcząc usługi coachingu oraz usługi psychoterapeutyczne i terapeutyczne (w części dotyczącej usług psychoterapeutycznych i terapeutycznych nabywanych przez Państwa we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich - klientów, od części kadry, która nie będzie świadczyła usług w ramach wykonywania zawodu medycznego, tj. psychologa, psychoterapeuty) będą Państwo korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, do momentu gdy wartość sprzedaży z tytułu świadczenia ww. usług nie przekroczy w roku 2026 kwoty 240 000 zł.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie braku konieczności wliczenia do limitu, o którym mowa art. 113 ust. 1 ustawy dla usług:
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo