Podatnik prowadzi działalność gospodarczą polegającą na organizacji zajęć i nauce gry w szachy oraz brydża sportowego. Część zajęć prowadzi osobiście, a część przez zleceniobiorców. Posiada kwalifikacje pedagogiczne, ale nie ma formalnych kwalifikacji szachowych czy brydżowych. Działalność jest prowadzona od 2014 roku, a obroty w 2024 roku nie przekroczyły 200 000 zł. Podatnik…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 14 stycznia 2026 r. (wpływ 19 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pani działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG). Jest Pani polskim rezydentem podatkowym. Przeważającym przedmiotem prowadzonej działalności są pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane PKD 85.59.B. Usługi prywatnego nauczania polegają na organizacji zajęć i praktycznej nauce gry w szachy oraz brydża sportowego. Przedmiotowa usługa obejmuje:
1) przygotowanie, opracowanie programów nauczania oraz rocznych rozkładów zajęć;
2) organizację miejsca zajęć: wyposażenie w sprzęt i pomoce dydaktyczne;
3) przygotowanie zajęć dydaktycznych;
4) prowadzenie zajęć, w tym przygotowanie do turniejów na różnych szczeblach w przedszkolach, szkołach i siedzibie firmy;
5) współpraca z rodzicami uczniów i ich nauczycielami w placówkach przedszkolnych i szkolnych.
Edukacja gry w szachy ma charakter samodzielny, gdyż usługa świadczona jest tylko i wyłącznie przez Panią, zatem działa Pani na własny rachunek i odpowiedzialność. Istnieje bezpośrednia relacja pomiędzy Panią - nauczycielem a uczniem.
Zajęcia odbywają się na poziomie przedszkolnym a zakres nauczania jest zgodny z materiałem przewidzianym w placówkach oświatowych. Podstawą programową wychowania przedszkolnego jest wspieranie rozwoju dziecka i osiągnięcia przez nie gotowości szkolnej. Nadmienia Pani, że przedmiot działalności wskazuje aspekt edukacyjno-rozwojowy, np. rozwija logiczne myślenie, pamięć, spostrzegawczość, umiejętności społeczne i predyspozycje emocjonalne.
Zajęcia z nauki gry w brydża są prowadzone w akademii przez zleceniobiorców, którzy pełnią funkcję instruktorów nauki. Posiadają odpowiednią wiedzę oraz umiejętności w zakresie gry w brydża. Natomiast nauka gry w szachy w ok. 30% prowadzona jest przez Panią osobiście a w 70% przez zleceniobiorców. Nauczanie obejmuję część teoretyczną (stosownie do wieku ucznia) i część praktyczną. Nie występuje bezpośrednia relacja umowna z uczniem, lecz z podmiotem zatrudniającym.
Chce Pani podkreślić, że jest w stanie wyodrębnić wysokość uzyskanych przychodów z tytułu świadczenia usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji - w placówkach przedszkolnych i przychodów uzyskanych przy pomocy zatrudnionych zleceniobiorców - instruktorów nauki gry.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Nie świadczy Pani usług gry w szachy jako jednostka objęta systemem oświaty.
Stroną zawieranych umów na świadczenie usług gry w szachy są rodzice, opiekunowie prawni, Publiczne Przedszkole oraz inne podmioty: Centrum (...) oraz fundacja.
Posiada Pani kwalifikacje z zakresu usług edukacyjnych - wykształcenie wyższe pedagogiczne, stopień nauczyciela dyplomowanego, liczne kursy w zakresie metodyki pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym oraz kurs oligofrenopedagogiki - kurs do pracy z dziećmi z zaburzeniami i dysfunkcjami rozwojowymi. Pomiędzy posiadanymi kwalifikacjami a usługami edukacyjnymi istnieje ścisły związek - wiedza szachowa przekazywana jest na poziomie podstawowym w formie zabaw, eksperymentów i różnorodnych działań praktycznych z wykorzystaniem oddziaływania na zmysły dzieci i symulacje sensoryczne.
Jest Pani stroną umów w przypadku świadczenia usług edukacyjnych przez zleceniobiorców.
Nie wykonuje Pani czynności określonych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).
Działalność gospodarczą prowadzi Pani od 22 sierpnia 2014 roku.
W 2024 roku wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej nie przekroczyła kwoty 200 000 złotych.
Pytania
Czy przychody uzyskane z usług edukacyjnych świadczone w formie bezpośredniego nauczania są zwolnione z podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT, natomiast przychody uzyskane z usług edukacyjnych świadczone przez zleceniobiorców mogą korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy VAT?
Pani stanowisko w sprawie
Prywatne nauczanie stanowi usługę, zatem nauczyciel jest usługodawcą, który wykonuje działalność gospodarczą a ta podlega zapisom przewidzianym w ustawie VAT.
Usługi prywatnego nauczania świadczone przez usługodawcę-nauczyciela (przesłanka o charakterze podmiotowym) i na odpowiednim poziomie edukacji-przedszkole (przesłanka o charakterze przedmiotowym) korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 tej ustawy.
Ustawa VAT nie zawiera definicji nauczyciela, dlatego należy sięgnąć do językowego znaczenia tego pojęcia.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego przez nauczyciela należy rozumieć:
1) osoba trudniąca się uczeniem kogoś;
2) czynnik kształtujący czyjąś świadomość, regulujący czyjeś postępowanie.
Zatem nauczyciel to osoba, która przekazuje swoje umiejętności i wiedzę swoim uczniom. Ustawa VAT i znaczenie językowe nie wymaga, aby nauczyciel posiadał odpowiednie wykształcenie czy był zatrudniony w placówce oświatowej. Istotny jest aspekt funkcjonalny, tzn. pełnienie roli nauczyciela a nie to czy na przygotowanie bądź wykształcenie pedagogiczne, czy jest pracownikiem oświaty.
Ponadto świadczy Pani usługi o charakterze samodzielnym, na własny rachunek i własną odpowiedzialność. Prywatne nauczanie gry w szachy odbywa się na poziomie przedszkolnym. Istnieje zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału, z materiałem przewidzianym w programie nauczania.
Tymczasem świadczenie usług edukacyjnych - nauka gry w brydża i w szachy przy pomocy zatrudnionych zleceniobiorców - instruktorów nauki, może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy VAT.
Usługi te nie zostały wykluczone ze zwolnienia podmiotowego. Uważa Pani, że w takim przypadku, jeżeli wartość świadczonych usług przez instruktorów w danym roku podatkowym nie przekroczy kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy VAT, ma Pani prawo do korzystania za zwolnienia od podatku od towarów i usług do momentu przekroczenia tej kwoty. Wartość sprzedaży uzyskana z tytułu świadczenia usług przez nauczyciela (Panią) nie podlega uwzględnieniu w limicie o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT, gdyż jest zwolniona przedmiotowo na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 tejże ustawy. Wartość sprzedaży uzyskana przez instruktorów w 2025 roku nie przekroczyła kwoty 200.000 złotych.
W następstwie tego uważa Pani, że może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT do kwoty 200.000 złotych z tytułu obrotu uzyskanego przez instruktorów nauki (art. 113 ust. 1 ustawy VAT), przy jednoczesnym korzystaniu ze zwolnienia przedmiotowego z VAT z tytułu obrotu uzyskanego z usług bezpośredniego nauczania (art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT).
Nadmienia Pani, że jest wstanie wyodrębnić wartość sprzedaży uzyskaną z tytułu świadczenia swoich usług i usług świadczonych przez instruktorów nauki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
Stosownie do regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;
j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń, czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.
Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C‑473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że:
„Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów” (pkt 52).
Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer, Trybunał wskazał, że:
„28. Ponadto, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 13 część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy, nie wystarcza, aby lekcje obejmowały nauczanie na poziomie szkolnym lub uniwersyteckim; poza tym musi być to „nauczanie prywatne przez nauczycieli”.
29. Aczkolwiek z akt postępowania przed sądem krajowym wynika, że W. Haderer udziela lekcji jako nauczyciel, co nie zostało zakwestionowane ani przez państwa członkowskie, ani przez Komisję w uwagach przedstawionych na podstawie art. 23 statutu Trybunału Sprawiedliwości, to jednak pojawia się pytanie, czy lekcje te są udzielane „prywatnie”.
30. To ostatnie określenie umożliwia odróżnienie usług świadczonych przez podmioty wymienione w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy od usług wymienionych w tym samym ust. 1 pod lit. j), które są wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i na ich własną odpowiedzialność.
31. Do tych ostatnich usług można zaliczyć na przykład kursy indywidualne, w którym to przypadku zasadniczo istnieje związek pomiędzy treścią danej lekcji a kwalifikacjami nauczającego. W tym zakresie brzmienie art. 13 część A ust. 1 szóstej dyrektywy w żaden sposób nie sprzeciwia się temu, aby lekcje udzielane na rzecz większej liczby osób jednocześnie były objęte zwolnieniem ustanowionym w tym przepisie”.
Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że świadczone przez Panią usługi prywatnego nauczania polegają na organizacji zajęć i praktycznej nauce gry w szachy oraz brydża sportowego. Edukacja gry w szachy ma charakter samodzielny, gdyż usługa świadczona jest tylko i wyłącznie przez Panią, zatem działa Pani na własny rachunek i odpowiedzialność. Istnieje bezpośrednia relacja pomiędzy Panią - nauczycielem a uczniem. Zajęcia odbywają się na poziomie przedszkolnym a zakres nauczania jest zgodny z materiałem przewidzianym w placówkach oświatowych. Zajęcia z nauki gry w brydża są prowadzone w akademii przez zleceniobiorców, którzy pełnią funkcję instruktorów nauki. Posiadają odpowiednią wiedzę oraz umiejętności w zakresie gry w brydża. Natomiast nauka gry w szachy w ok. 30% prowadzona jest przez Panią osobiście a 70% przez zleceniobiorców. Nauczanie obejmuję część teoretyczną (stosownie do wieku ucznia) i część praktyczną. Nie występuje bezpośrednia relacja umowna z uczniem, lecz z podmiotem zatrudniającym. Jest Pani w stanie wyodrębnić wysokość uzyskanych przychodów z tytułu świadczenia usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji - w placówkach przedszkolnych i przychodów uzyskanych przy pomocy zatrudnionych zleceniobiorców - instruktorów nauki gry.
Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przychody uzyskane z usług edukacyjnych świadczone w formie bezpośredniego nauczania są zwolnione z podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, natomiast przychody uzyskane z usług edukacyjnych świadczone przez zleceniobiorców mogą korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Odnosząc się do Pani wątpliwości w pierwszej kolejności należy zauważyć, że w uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że nie świadczy Pani usług edukacyjnych jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Ponadto z okoliczności sprawy nie wynika, żeby posiadała Pani status uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego. W rezultacie świadczone przez Panią usługi edukacyjne nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
Natomiast, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
· przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji oraz
· przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem.
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.
W odniesieniu do przesłanki podmiotowej, zauważenia wymaga, że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła zorganizowany przez Polski Związek Szachowy kurs instruktora szachowego, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela.
Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla celów podatku VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania szkolnego lub uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub uniwersytecki, które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie jest w przypadku nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym posiadanie przez nauczyciela wiedzy i kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje jakość świadczonych przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu.
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, wykształcenie to zasób wiedzy określony programem danej szkoły, jednocześnie, np. wykształcenie podstawowe, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy treścią przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
Innymi słowy przesłanka podmiotowa odwołuje się do kwestii wiedzy osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją zdobywa - uczy się).
Wskazała Pani w opisie sprawy, że posiada Pani kwalifikacje z zakresu usług edukacyjnych - wykształcenie wyższe pedagogiczne, stopień nauczyciela dyplomowanego, liczne kursy w zakresie metodyki pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym oraz kurs oligofrenopedagogiki - kurs do pracy z dziećmi z zaburzeniami i dysfunkcjami rozwojowymi. Biorąc powyższe informacje pod uwagę należy stwierdzić, że nie posiada Pani wiedzy i kwalifikacji z zakresu nauki gry w szachy i brydża. Tym samym, nie została spełniona przesłanka podmiotowa do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Odnośnie natomiast przesłanki przedmiotowej należy wskazać, że system kształcenia ogólnego w szkołach podstawowych przewiduje nauczanie gry w szachy w ramach edukacji wczesnoszkolnej w zakresie edukacji matematycznej (załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 356, ze zm.).
Przy czym zgodnie z art. 4 pkt 24 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.)
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o podstawie programowej wychowania przedszkolnego lub podstawie programowej kształcenia ogólnego – należy przez to rozumieć obowiązkowe zestawy celów kształcenia i treści nauczania, w tym umiejętności, opisane w formie ogólnych i szczegółowych wymagań dotyczących wiedzy i umiejętności, które powinien posiadać uczeń po zakończeniu określonego etapu edukacyjnego, oraz zadania wychowawczo-profilaktyczne szkoły, uwzględniane odpowiednio w programach wychowania przedszkolnego, programach nauczania i podczas realizacji zajęć z wychowawcą oraz umożliwiające ustalenie kryteriów ocen szkolnych i wymagań egzaminacyjnych, a także warunki i sposób realizacji tych podstaw programowych.
Podkreślenia również wymaga, że zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b) ustawy - Prawo oświatowe
Podstawowymi formami działalności dydaktyczno-wychowawczej szkoły są:
1) obowiązkowe zajęcia edukacyjne, do których zalicza się zajęcia edukacyjne z zakresu kształcenia ogólnego i z zakresu kształcenia w zawodzie, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 3, w tym praktyczną naukę zawodu, a w przypadku szkół artystycznych - zajęcia edukacyjne artystyczne, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1a;
2) dodatkowe zajęcia edukacyjne, do których zalicza się:
a) zajęcia z języka obcego nowożytnego innego niż język obcy nowożytny nauczany w ramach obowiązkowych zajęć edukacyjnych, o których mowa w pkt 1,
b) zajęcia, dla których nie została ustalona podstawa programowa, lecz program nauczania tych zajęć został włączony do szkolnego zestawu programów nauczania.
W świetle ww. katalogu form działalności dydaktyczno-wychowawczej szkoły, nauka gry w szachy należy do zajęć określonych w art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa oświatowego.
Jak zaś wskazał Trybunał w powołanym już wyżej wyroku w sprawie C-445/05, zwolnienie może obejmować nie tylko przedmioty należące do podstawowego kursu nauczania według programu obowiązującego w szkołach określonego rodzaju, ale również inne zajęcia, o ile nie mają one charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Czynności, które nie mają charakteru zwykłej działalności rekreacyjnej, mogą być objęte analizowanym pojęciem pod warunkiem, że nauczanie odbywa się w szkołach lub na uniwersytetach.
W tym miejscu należy również wskazać, że w wyroku z 21 października 2021 r. w sprawie C- 373/19 Dubrovin & Tröger GbR – Aquatics Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:
31. Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego (zob. analogicznie wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 29; a także postanowienie z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840, pkt 33).
32. O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki żeglarstwa, w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał orzekł, odpowiednio, w wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie (C-449/17, EU:C:2019:202) i w postanowieniu z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:840), że tego rodzaju nauczanie nie jest objęte pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.
33. Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono udzielania lekcji pływania przez szkołę pływania.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że świadczone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługi edukacyjne nie mają charakteru kształcenia powszechnego, a są nauczaniem specjalistycznym świadczonym w sposób doraźny, który jest równoważny z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju. W efekcie wykonywanych przez Panią usług, uczestnicy będą nabywać wiedzę oraz doskonalić umiejętności w zakresie gry w szachy i brydża. W świetle ww. orzeczenia TSUE C-373/19, takich usług nie można uznać za usługi obejmujące kształcenie powszechne - na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.
Tym samym, biorąc pod uwagę orzeczenie TSUE C-373/19 oraz okoliczności analizowanej sprawy należy uznać, że świadczone przez Panią oraz zatrudnionych przez Panią zleceniobiorców w ramach prowadzonej działalności usługi edukacyjne nie są usługami obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.
Nauczanie to nie ma w świetle ww. orzeczenia TSUE, charakteru kształcenia powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju.
Tym samym nie zostanie spełniona również przesłanka przedmiotowa do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, gdyż wbrew Pani opinii nie świadczy Pani usług obejmujących materiał dydaktyczny realizowany przez przedszkola, szkoły. Jak wskazano powyżej, nauka gry w szachy i brydża nie należy do podstawowego kursu nauczania ale do grupy innych zajęć dodatkowych w systemie kształcenia ogólnego w szkołach podstawowych, średnich.
W konsekwencji, dla świadczonych osobiście przez Panią usług edukacyjnych w postaci nauki gry w szachy oraz brydża, w sytuacji gdy stroną umów są rodzice, opiekunowie prawni nie ma możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Również w sytuacji gdy stroną zawartych z Panią umów będzie Publiczne Przedszkole oraz inne podmioty: Centrum Kultury oraz fundacja także nie znajdzie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, ponieważ nie będzie Pani łączyła bezpośrednia relacja umowna z rodzicami uczniów.
Odnosząc się natomiast do usług edukacyjnych świadczonych przez zleceniobiorców należy rozstrzygnąć, czy można będzie uznać usługi świadczone przez zleceniobiorców za nauczanie prywatne.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji nauczania prywatnego. Problem nauczania prywatnego był jednakże przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zgodnie ze stanowiskiem TSUE zajętym w powołanym wyżej wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób.
W świetle powyższego, zwolnienie od podatku VAT przysługuje w sytuacji, w której nauczyciel prowadzi działalność edukacyjną na własny rachunek i odpowiedzialność (tj. działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy zleceniobiorcy świadczący usługi edukacyjne w postaci nauki gry w szachy i brydża będą zatrudnieni przez Panią, to nie będzie łączyć ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z Panią jako zatrudniającą. Zleceniobiorca ten będzie działał w charakterze podwykonawcy świadczonych przez Panią usług, nie będzie wykonywał natomiast tych czynności bezpośrednio na rzecz osób będących ich adresatami.
Zatem, w sytuacji kiedy usługi edukacyjne w postaci nauki gry w szachy i brydża będą wykonywane przez zleceniobiorców, które nie będą świadczyć tych usług na własny rachunek to będą oni związani umową z Panią, a nie bezpośrednio z uczniami.
Tym samym, świadczone przez zleceniobiorców usługi edukacyjne w postaci nauki gry w szachy i brydża nie wypełniają definicji nauczania prywatnego i nie mogą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240.000 zł.
W myśl art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Z kolei zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony).
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.
We wniosku wskazała Pani, że działalność gospodarczą prowadzi Pani od 22 sierpnia 2014 roku. W 2024 roku wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej nie przekroczyła kwoty 200 000 złotych. Wskazała Pani również we wniosku, że w ramach prowadzonej przez Pana działalności nie wykonuje Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Jak rozstrzygnięto powyżej, świadczone przez Panią usługi edukacyjne w postaci nauki gry w szachy i brydża świadczone osobiście przez Panią oraz przez zleceniobiorców nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
W konsekwencji obliczając limit sprzedaży, uprawniający Panią do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, powinna Pani uwzględniać w nim wartości świadczonych usług zarówno wykonywanych osobiście, jak również przez zleceniobiorców, bowiem usługi te nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
Wówczas w odniesieniu do świadczonych przez Panią usług, będzie mogła Pani korzystać w tym zakresie ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, do momentu przekroczenia limitu obrotów wskazanych w tym przepisie.
Tym samym, oceniając całościowo Pani stanowisko należało uznać je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. W przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo