Interpretacja 0114-KDIP4-2.4012.869.2025.2.SKJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w działce nr 1.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 stycznia 2026 r. (data wpływu 15 stycznia 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.B.

Opis zdarzenia przyszłego

Wspólnicy (2 osoby fizyczne) zakupiły w 1993 r. w miejscowości (…), gmina (…) hektarową działkę. Obecnie nieruchomość należy w 2/8 do spółki z o.o., a w 6/8 do dwóch osób fizycznych.

Na wyżej wymienionych 6/8 nieruchomości sprzedawanych przez 2 osoby fizyczne znajdują się: budynek stolarni jednokondygnacyjny murowany w skład którego wchodzi jedno pomieszczenie produkcyjne i podstawowe zaplecze socjalne – budynek gospodarczy (blaszak).

6/8 ww. zabudowanych gruntów podlega regułom art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Osoby fizyczne wynajmują budynek stolarni i płacą z tego tytułu zryczałtowany podatek dochodowy. Najem budynku trwa od 2006 r. Opłata miesięczna za wynajem na chwilę obecną wynosi 2.000 zł, a w latach ubiegłych była niższa, rosnąca do obecnej kwoty.

Osoby fizyczne planują sprzedaż 6/8 działki z naniesieniami. W ogólnym planie zagospodarowania dla Gminy (….), to tereny preferowane do lokalizacji – usług i przemysłu.

Na wyżej wymienionych 6/8 nieruchomości sprzedawanych przez 2 osoby fizyczne znajdują się: budynek stolarni jednokondygnacyjny murowany w skład którego wchodzi jedno pomieszczenie produkcyjne i podstawowe zaplecze socjalne – budynek gospodarczy (blaszak).

6/8 w/w zabudowanych gruntów podlega regułom art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Osoby fizyczne wynajmują budynek stolarni i płacą z tego tytułu zryczałtowany podatek dochodowy. Najem budynku trwa od 2006 r. Opłata miesięczna za wynajem na chwilę obecną wynosi 2000 zł, a w latach ubiegłych była niższa rosnąca do obecnej kwoty. Osoby fizyczne planują sprzedaż 6/8 działki z naniesieniami. W ogólnym planie zagospodarowania dla Gminy (…) to tereny preferowane do lokalizacji – usługi i przemysłu.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

a) Działka 2 zakupiona w 1993 r. o pow. 1,10 ha na skutek wyłączeń pod budowę trasy (...) została zmniejszona do powierzchni 1h i otrzymała nr 1. 6/8 tej działki należy po połowie do dwóch osób fizycznych zainteresowanych sprawą i odnosi się do Pań B.B i A.A.

b) Panie B.B i A.A. nie są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami VAT.

c) Celem nabycia działki rolnej nr 2 było ewentualne prowadzenie wspólnej działalności rolnej/ogrodniczej przez Panie B.B i A.A.

d) Z tytułu nabycia nieruchomości Paniom B.B i A.A. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

e) Nieruchomość w momencie jej nabycia przez obie Panie była działką rolną, nie znajdowały się na niej żadne naniesienia. Naniesienia istniejące zostały wybudowane przez Panie B.B i A.A.

f) Na nieruchomości wybudowano systemem gospodarczym budynek stolarni. Celem była możliwość otworzenia w przyszłości działalności gospodarczej przez Panie B.B i A.A.

g) Nieruchomości i budynki nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej przez Panie B.B i A. A.

h) Stroną umowy najmu budynku stolarni są Panie B.B i A.A.

i) Budynek gospodarczy nie jest przedmiotem opisanej umowy najmu.

j) Panie B.B i A. A, nie udzieliły nikomu pełnomocnictwa i żadnego innego umocowania prawnego do działania w ich imieniu w związku ze sprzedażą nieruchomości.

k) Panie B.B i A.A. zawarły umowę przedwstępną w której stroną są obydwie zainteresowane.

l) Kupujący ma obowiązek przedłużyć istniejącą umowę najmu stolarni na obecnych warunkach do 31 grudnia 2026 r. Kupujący ma prawo do wglądu w całość dokumentacji dotyczącej sprzedawanej nieruchomości Sprzedające B.B i A.A. mają obowiązek nie obciążać nieruchomości jakimikolwiek prawami na rzecz osób trzecich oraz ponosi koszty utrzymania do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej.

m) Warunkiem sprzedaży w umowie przedwstępnej jest wypłata zaliczki na poczet umówionej sumy dla Pań B.B. i A.A.

n) Sprzedaż jest wynikiem pogarszającego się stanu zdrowia, zarówno Pani B.B i A. A oraz perspektywa konieczności ewentualnych nakładów na przyszłe remonty nieruchomości.

o) Panie B.B.i A.A. nie prowadziły żadnych działań marketingowych, ogłoszenia o sprzedaży zamieściło lokalne biuro nieruchomości.

p) Panie B.B. i A.A. nie dokonywały żadnej sprzedaży Nieruchomości, która skutkowałaby koniecznością rejestracji jako podatnik VAT.

q) Budynek stolarni i budynek gospodarczy są budynkami w rozumieniu art. 3 ustawy 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Budynek stolarni został wybudowany przez Panie B.B. i A.A. Paniom B.B. i A.A. nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wybudowania, budynek stolarni został oddany do użytkowania w 2006 r., nie były ponoszone i nie będą do momentu sprzedaży wydatki na ulepszenie budynku lub jego części w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Budynek gospodarczy (blaszak) został wybudowany przez Panie B.B i A.A. Obu Paniom nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wybudowania. Został oddany do użytkowania w 2006 r. Nie były ponoszone i nie będą do momentu sprzedaży na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Na moment sprzedaży na nieruchomości nie będą się znajdowały inne niż wskazane obiekty budowlane.

Pytania

Czy sprzedaż 6/8 gruntu z naniesieniami będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), czy też Wnioskodawcy nie będą uznani za podatników VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Długotrwałość posiadania gruntu przez osoby fizyczne – 32 lata, świadczy że grunty te nie były nabyte w celu sprzedaży.

Wspólnicy nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Sprzedaż ma charakter jednorazowy i nieprofesjonalny, stanowiący wyraz racjonalnego zarządzania majątkiem osobistym, nieprowadzenia działalności gospodarczej.

Wspólnicy nie wykonują samodzielnie działalności gospodarczej. Nie prowadzą aktywnych działań marketingowych charakterystycznych dla przedsiębiorców.

Sprzedaż nie jest dokonywania w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim.

Między pierwszym zasiedleniem a planowaną sprzedażą budynku upływa okres powyżej 2 lat (19 lat). Właściciele nie ponosili wydatków na ulepszenie nieruchomości.

Przychody osób fizycznych sprzedających nie przekraczają 200 tyś. zł rocznie.

Wnosi Pani o zwolnienie Wnioskodawców z płatności podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.

W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów, budynków), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy też zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego).

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie
z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu dostawy przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania swoich udziałów w działce nr 1 istotne jest, czy w celu dokonania dostawy tych działek podjęła Pani oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Pani oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania są współwłaścicielami 6/8 nieruchomości zabudowanej stanowiącej działkę nr 1. Działka nr 2 o pow. 1,10 ha została zakupiona w 1993 r. Na skutek wyłączeń pod budowę trasy została zmniejszona do powierzchni 1 h i otrzymała nr 1. Zarówno Pani, jak i Zainteresowana niebędąca stroną postępowania nie są czynnymi podatnikami podatku VAT.

Celem nabycia przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania działki rolnej nr 2 było ewentualne prowadzenie przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania działalności rolnej/ogrodniczej. Nieruchomość w momencie jej nabycia była działką rolną, nie znajdowały się na niej żadne naniesienia. Naniesienia zostały przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania wybudowane. Na nieruchomości wybudowano systemem gospodarczym budynek stolarni – celem była możliwość otworzenia w przyszłości działalności gospodarczej.

Na 6/8 nieruchomości znajduje się budynek stolarni jednokondygnacyjny murowany w skład którego wchodzi jedno pomieszczenie produkcyjne i budynek gospodarczy (blaszak) - podstawowe zaplecze socjalne.

Wynajmuje Pani oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania budynek stolarni i płaci z tego tytułu zryczałtowany podatek dochodowy. Najem budynku trwa od 2006 r. Budynek gospodarczy nie jest przedmiotem umowy najmu.

Przy tak przedstawionych okolicznościach sprawy wątpliwości Pani oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania dotyczą ustalenia czy sprzedaż przysługującego Pani oraz Zainteresowanej niebędącej stroną udziału w nieruchomości zabudowanej stanowiącej działkę nr 1 jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Wskazać należy, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Zatem umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne, należne za używanie rzeczy przez jego najemcę. Charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).

Podkreślić należy, że najem stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy najmu powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego.

Zatem najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Ponadto, celem nabycia działki rolnej nr 2 było ewentualne prowadzenie przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania działalności rolniczej/ogrodniczej. Budynki znajdujące się na działce zostały przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania wybudowane, gdyż w momencie nabycia nieruchomości działka była niezabudowana. Na nieruchomości wybudowano systemem gospodarczym budynek stolarni, a celem była możliwość otworzenia w przyszłości działalności gospodarczej/ewentualne prowadzenie wspólnej działalności rolnej/ogrodniczej przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa oraz wyroków TSUE i NSA prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły okoliczności, które wskazują, że sprzedaż przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania przysługujących udziałów w działce nr 1 należy uznać za działalność gospodarczą podjętą w celach zarobkowych, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, która podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze zbiorem zorganizowanych działań - czynności, które nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Całokształt podejmowanych przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania działań oraz zaistniałych okoliczności prowadzi do wniosku, że w zakresie opisanej we wniosku sprzedaży będzie Pani oraz Zainteresowana niebędąca strona postępowania działać w charakterze podatnika podatku VAT. W przedmiotowej sprawie celem nabycia przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania udziałów w działce nr 1 nie było zaspokojenie potrzeb osobistych. Celem nabycia było ewentualne prowadzenie działalności rolniczej/ogrodniczej. Ponadto w całym okresie posiadania przysługujących Pani oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania udziałów w działce nr 1, nie wykazywała Pani oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania zamiaru wykorzystywania posiadanych udziałów w działce nr 1 w ramach majątku osobistego. Na nieruchomości wybudowano systemem gospodarczym budynek stolarni, a celem była możliwość otworzenia w przyszłości przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postepowania działalności gospodarczej. Wynajmowała Pani oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania budynek stolarni, a zatem udziały w posiadanej nieruchomości w całym okresie posiadania nie służyły celom osobistym.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że dostawa przysługującego Pani oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania udziału w nieruchomości zabudowanej stanowiącej działkę nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Z tytułu transakcji sprzedaży udziałów w działce nr 1, każde z Państwa będzie podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa udziałów w nieruchomości zabudowanej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w udziale przypadającym na każdego ze współwłaścicieli i zarówno Pani, jak i Zainteresowana niebędąca stroną postępowania będzie podatnikiem w stosunku do posiadanego udziału w działce nr 1.

Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających określone w tych przepisach warunki.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Pierwszym zasiedleniem jest więc szeroko rozumiane pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Przykładowo, pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy po wybudowaniu budynku oddany zostanie on w najem, jak też w przypadku, gdy będzie on wykorzystywany na potrzeby własnej działalności gospodarczej – w obu przypadkach dojdzie do korzystania z budynku.

Zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:

Dodatkowo, w art. 43 ust. 11 ustawy wskazano, że:

Ustawodawca daje więc podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Ponadto, w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego
w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle lub ich części rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogicznie opodatkowanie podatkiem VAT, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jeśli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 bądź pkt 10a ustawy, wtedy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

W odniesieniu do dostawy budynku stolarni, który był przedmiotem najmu zlokalizowanego na działce nr 1 oraz budynku gospodarczego istotne jest, kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego budynku.

W pierwszej kolejności należy ustalić czy w tej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym celu należy rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do budynku stolarni oraz budynku gospodarczego znajdujących się na nieruchomości stanowiącej działkę nr 1 miało miejsce pierwsze zasiedlenie oraz jaki okres upłynie pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą tych obiektów.

W opisanym zdarzeniu przyszłym dostawa budynków, tj. budynku stolarni i budynku gospodarczego nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim.

Z opisu sprawy wynika, że ww. budynki zostały oddane do użytkowania w 2006 r. Zatem od momentu oddania ich do użytkowania pierwszemu nabywcy minęły 2 lata. Jednocześnie nie ponosiła Pani oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania wydatków na ulepszenie nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tych nieruchomości. Wobec tego do pierwszego zasiedlenia tych obiektów, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, już doszło a pomiędzy ich pierwszym zasiedleniem a momentem sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Stwierdzić więc należy, że sprzedaż posiadanej przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania części działki nr 1 która była wykorzystywane przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ zostały spełnione warunki określone w tym przepisie.

Tym samym, skoro w tym przypadku do dostawy ww. budynków będzie miało zastosowanie zwolnienie wskazane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to dalsza analiza zwolnień dla ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a bądź pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.

W tej sytuacji, ponieważ dostawa ww. budynków będzie korzystała ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to zwolnieniem tym – w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy – objęta będzie również dostawa gruntu, na którym posadowione są te obiekty, czyli posiadanego przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania udziału w działce nr 1.

Podsumowując, planowana przez Panią oraz Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania sprzedaż posiadanej części działki nr 1 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną
(art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.