Brak zwolnienia usług w zakresie w zakresie diagnozy psychotraumatologicznej, terapii traumy oraz interwencji kryzysowej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą świadcząc usługi psychotraumatologiczne, interwencji kryzysowej oraz pedagogiczne. Posiada wykształcenie w zakresie pracy socjalnej, pedagogiki społecznej, resocjalizacji, terapii rodzin i par, oraz psychotraumatologii, a także uczestniczy w szkoleniu psychoterapeutycznym. Usługi obejmują diagnozę, terapię traumy i interwencję kryzysową, mające…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 grudnia 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą dotyczącą terapii psychotraumatologicznej i interwencji kryzysowej oraz usług pedagogicznych: 86.99.D - Działalność w zakresie pozostałej opieki zdrowotnej. Dodatkowe kody (PKD2025) 85.59.D - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane, 86.93.Z - Działalność psychologiczna i psychoterapeutyczna, z wyłączeniem lekarskiej.
Jest Pan czynnym podatnikiem VAT (usługi pedagogiczne), korzysta Pan jednak ze zwolnienia przedmiotowego VAT art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c na usługi psychotraumatologiczne, interwencję kryzysową.
Pana wykształcenie:
Od 2021 roku jest Pan w procesie kształcenia na terapeutę, następnie psychoterapeutę w trybie eksternistycznym w akredytowanych ośrodkach Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, gdzie z końcem 2028 roku po zrealizowaniu wszystkich wytycznych będzie Pan mógł przystąpić do egzaminu certyfikacyjnego na psychoterapeutę PTTSR. Obecnie zrealizował Pan 230 godzin szkoleniowych i oczekuje na rozpoczęcie kolejnych szkoleń. Jest Pan członkiem (…) co jest niezbędne w procesie certyfikacji.
Ukończył Pan także kursy uzupełniające takie jak: pierwsza pomoc psychologiczna dla dzieci, Praktyczny kurs interwencji kryzysowej dla dzieci, młodzieży i dorosłych, Terapia Przetwarzania Poznawczego w PTSD, Trauma jak diagnozować i rozmawiać z pacjentem po traumie, Trauma relacyjna, Trauma ukryta, Psychotraumatologia w kontekście prób samobójczych, rozpoznawanie symptomów krzywdzenia dziecka, diagnoza przemocy rówieśniczej, zaburzenia psychosomatyczne.
Jako psychotraumatolog świadczy Pan usługi takie jak diagnoza, terapia traumy oraz interwencja kryzysowa.
Usługi takie jak wsparcie psychologiczne, terapeutyczne oraz interwencyjne świadczy Pan na rzecz osób dorosłych i młodzieży, których celem jest przywracanie, poprawa lub ochrona zdrowia psychicznego. Celem każdej sesji jest poprawa zdrowia psychicznego, redukcja objawów psychosomatycznych, objawów stresu pourazowego, wsparcie w kryzysie i przywrócenie prawidłowego funkcjonowania emocjonalnego. Pomaga Pan osobom, które przeżyły traumatyczne wydarzenia takie jak wypadki, przemoc, utrata bliskiej osoby, poważna choroba, gwałt.
Terapia psychotraumatologiczna ma na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby. Prowadzi Pan także terapię krótkoterminową TSR ukierunkowaną na cele zdrowotne, poprawę funkcjonowania i redukcję objawów, co jest uzupełnieniem Pana pracy terapeutycznej z osobami po przeżytej traumie.
Sesje prowadzone metodą terapii przetwarzania poznawczego dokumentuje Pan w formie notatek klinicznych. Korzysta Pan z superwizji merytorycznej.
Jako psychotraumatolog diagnozuje Pan jednostki chorobowe wynikające z traumatycznych doświadczeń, zawarte w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD 10, takie jak:
- F44.0 Amnezja dysocjacyjna,
- F44.1 Fuga dysocjacyjna,
- F44.3 Trans i opętanie,
- F44.6 Dysocjacyjne znieczulenia i utrata czucia zmysłowego.
Diagnoza obejmuje także, szersze skutki traumy takie jak: zaburzenia lękowe, depresję, problemy z regulacją emocji, zaburzenia snu czy zaburzenia psychosomatyczne. Diagnoza poprzedzona jest oczywiście konsultacją, podczas której przeprowadza Pan wywiad na temat przeżytej traumy i jej następstw. Prowadzi Pan psychoedukację i określenie planu terapii. Metody terapeutyczne są dostosowane do objawów pacjenta.
Terapię prowadzi Pan za pomocą sprawdzonych i zgodnych z aktualną wiedzą kliniczną metod terapii psychotraumatologicznej, które dobierane są na podstawie szczegółowego wywiadu z pacjentem. Terapia ma na celu odblokowanie i przetworzenie traumatycznych wspomnień, emocji i przekonań, aby odzyskać równowagę psychiczną i fizyczną, a także nauczyć się zdrowych mechanizmów radzenia sobie. Pacjent po przeżytej traumie stosuje bardzo często niezdrowe mechanizmy obronne: uzależnienia, zachowania autoagresywne (samooakaleczanie), przejawia myśli samobójcze bądź próbuje popełnić samobójstwo, ma miejsce fobia społeczna, lęk uogólniony i dolegliwości psychosomatyczne utrudniające codzienne funkcjonowanie.
W swojej pracy stosuje Pan metody terapeutyczne takie jak:
Świadczy Pan także natychmiastową pomoc psychologiczną w warunkach gabinetowych. Interwencyjnie pracuje Pan z osobami, których życie jest zagrożone, są to osoby z zamiarem popełnienia samobójstwa lub po próbie samobójczej. Interwencja bardzo często kończy się powiadomieniem odpowiednich instytucji i przetransportowaniem pacjenta do szpitala psychiatrycznego. Interwencja kryzysowa ma na celu zapobiec eskalacji kryzysu, załamania psychicznego czy zagrożenia życia i jest pierwszym podstawowym oddziaływaniem terapeutycznym poprzedzającym kolejne działania i postępowanie wobec pacjenta.
Podsumowując terapia psychotraumatologiczna leczy jednostki chorobowe zawarte w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD 10, takie jak: F43.1 Zaburzenia stresowe pourazowe (PTSD), F43.2 Zaburzenia adaptacyjne, F44 Zaburzenia dysocjacyjne, w tym: F44.0 Amnezja dysocjacyjna, F44.1 Fuga dysocjacyjna, F44.3 Trans i opętanie, F44.6 Dysocjacyjne znieczulenia i utrata czucia zmysłowego.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Nie jest Pan podmiotem leczniczym objętym wpisem do rejestru podmiotów leczniczych.
Swoją działalność leczniczą wykonuje Pan na podstawie uzyskanych kwalifikacji psychotraumatologa - (kod zawodu: 229910 - zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r.). W Polskiej Klasyfikacji Zawodów i Specjalności, zawód psychotraumatologa należy do grupy 22 - Specjaliści do spraw zdrowia.
Zawód psychotraumatologa jest zawodem medycznym nieuregulowanym, nie można zatem podać odrębnych przepisów. Wskazuje Pan, że wykonywana przez Pana działalność ma zdrowotny charakter, potwierdzony m.in. klasyfikacją zawodów: zawód psychotraumatologa jest ujęty w klasyfikacji Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pod kodem 229910, w grupie „Specjaliści do spraw zdrowia, gdzie indziej niesklasyfikowani”, co oznacza, że jest to zawód medyczny nieuregulowany ustawowo, ale o wyraźnym charakterze zdrowotnym.
Zakres Pana działalności jednoznacznie klasyfikuje się jako działalność zdrowotna w PKD: 86.99.D - Działalność w zakresie pozostałej opieki zdrowotnej, 86.93.Z - Działalność psychologiczna i psychoterapeutyczna, z wyłączeniem lekarskiej, 85.59.D - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (w zakresie psychoedukacji terapeutycznej).
Nie wykonuje Pan zawodu medycznego w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej, w związku z czym nie istnieją odrębne przepisy szczególne, na podstawie których byłby Pan uprawniony do udzielania świadczeń zdrowotnych jako osoba wykonująca zawód medyczny. Świadczone przez Pana usługi mają jednak zdrowotny charakter, a ich celem jest ochrona, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego pacjentów, co stanowi podstawę zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c., gdyż oferowane przez Pana usługi:
1. mają wyłącznie cel zdrowotny, profilaktyczny i terapeutyczny,
2. służą ochronie i przywracaniu zdrowia psychicznego pacjentów,
3. stosowane metody są uznanymi, naukowo udowodnionymi metodami terapeutycznymi,
4. zakres działalności mieści się w klasyfikacji PKD 86.99.D i 86.93.Z, jednoznacznie związanych z ochroną zdrowia,
5. zawód psychotraumatologa, choć nieuregulowany ustawowo, należy do grupy specjalistów ds. zdrowia, a wykonywana działalność jest wprost związana z ochroną zdrowia psychicznego,
6. szkolenie TSR i inne kursy uzupełniające umożliwiają prowadzenie terapii zgodnie ze standardami opieki psychiatrycznej, a superwizja i dokumentacja kliniczna zapewniają bezpieczeństwo i wysoką jakość usług.
Pozostaje Pan w trakcie podyplomowego szkolenia psychoterapeutycznego w nurcie Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (TSR), realizowanego w akredytowanych ośrodkach szkoleniowych. Szkolenie to: jest uznawaną metodą terapeutyczną stosowaną w opiece psychiatrycznej, o udowodnionej skuteczności w redukcji objawów stresu pourazowego i poprawie funkcjonowania psychicznego pacjentów, obejmuje psychoterapię własną, superwizję, staże kliniczne oraz praktyczne zastosowanie metod w pracy z osobami po traumie, co odpowiada wymaganiom § 2 pkt 5 i 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, jest prowadzone pod nadzorem superwizora, zapewniającym wysoką jakość i bezpieczeństwo świadczonych usług, wszystkie kursy uzupełniające (interwencja kryzysowa, trauma relacyjna, rozpoznawanie symptomów krzywdzenia dziecka, terapia przetwarzania poznawczego) dodatkowo wzmacniają kompetencje w zakresie ochrony zdrowia psychicznego pacjentów.
Dzięki uczestnictwu w szkoleniu TSR świadczone przez Pana usługi mają profilaktyczny i terapeutyczny charakter, przyczyniają się do przywracania zdrowia psychicznego pacjentów i odpowiadają standardom stosowanym w opiece psychiatrycznej.
Nie spełnia Pan warunków określonych w art. 5 ust. 3 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, gdyż przepis ten dotyczy prowadzenia psychoterapii w ramach systemowej opieki zdrowotnej. Świadczone przez Pana usługi nie są realizowane w ramach podmiotu leczniczego ani systemu świadczeń gwarantowanych, a ich charakter jest wyłącznie zdrowotny i terapeutyczny.
Zakresem wniosku objęte są wyłącznie następujące usługi: diagnoza psychotraumatologiczna, terapia traumy, interwencja kryzysowa. Celem każdej sesji jest przywrócenie, poprawa lub ochrona zdrowia psychicznego pacjenta, redukcja objawów stresu pourazowego, poprawa funkcjonowania emocjonalnego i zapobieganie negatywnym skutkom traumy.
W ramach wskazanych usług realizowana jest również psychoedukacja, która: stanowi integralną część procesu diagnostyczno-terapeutycznego, polega na przekazywaniu pacjentowi wiedzy dotyczącej mechanizmów reakcji na traumę, objawów stresu pourazowego i metod radzenia sobie z objawami, służy poprawie funkcjonowania psychicznego i wsparciu procesu zdrowienia, jest świadczona wyłącznie na rzecz osób korzystających z terapii psychotraumatologicznej lub interwencji kryzysowej. Psychoedukacja ma charakter terapeutyczny i zdrowotny, a nie dydaktyczny. W związku z powyższym, stosowanie zwolnienia z VAT do świadczonych przez Pana usług jest zasadne.
Pytanie
Czy świadczone przez Pana usługi w zakresie psychotraumatologii mające charakter opieki psychicznej i terapeutycznej służącej poprawie zdrowia psychicznego korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c?
Pana stanowisko w sprawie
Świadczone przez Pana usługi w zakresie psychotraumatologii korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie 43 ust. 1 pkt 19 lit c.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych usług zwolnienia od podatku.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
Powyższe zwolnienie od podatku, adresowane jest do podmiotów leczniczych, które świadczą usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dokonują dostawy towarów i świadczenia usług ściśle z tymi usługami związane.
Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
d) psychologa.
Przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko te, które służą określonemu celowi. Wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem - nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku.
Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie;.
Wykładnia art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy 112 wskazuje, że ustawodawca unijny przyznał państwom członkowskim swobodę uznania w zakresie określenia zawodów medycznych i paramedycznych i świadczeń opieki medycznej mieszczących się w zakresie tych zawodów dla celów zwolnienia od podatku przewidzianego w tym przepisie. Państwa członkowskie przy wykonywaniu przysługującej im swobody zobowiązane są do poszanowania zarówno celu tego przepisu, którym jest zapewnienie, aby zwolnienie od podatku stosowało się wyłącznie do świadczeń wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe, jak i zasady neutralności podatkowej. Ustawodawca krajowy w zakresie kryterium podmiotowego wskazał na osoby wykonujące zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
Zatem, powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.
Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
„pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia”.
Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).
Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
Ponadto, w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że:
(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi.
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.
Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.
Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT usług ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia.
Precyzując czynności opieki medycznej, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej.
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
Odnosząc się do Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności przeanalizować, czy opisane usługi mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
W opisie sprawy wskazał Pan, że nie jest Pan podmiotem leczniczym objętym wpisem do rejestru podmiotów leczniczych.
Tym samym, opisane we wniosku usługi nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
Należy zatem zbadać, czy spełnia Pan warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
W świetle przywołanej wyżej regulacji, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.
W związku z tym zasadnym jest przeanalizowanie czy opisane we wniosku usługi świadczy Pan w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.) o działalności leczniczej:
Osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:
Podmiot wykonujący działalność leczniczą oznacza podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4, oraz lekarza, pielęgniarkę, fizjoterapeutę lub diagnostę laboratoryjnego wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.
Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej:
Świadczenie zdrowotne oznacza działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:
zwolnienie przyznane w art. 13 (A) (J) (c) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie”. Wyjaśnił również: „W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c dyrektywy) nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe (pkt 27).
Zatem przewidziany w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej warunek, zgodnie z którym świadczenie zdrowotne musi być dokonywane przez osobę, która na podstawie odrębnych przepisów uprawniona jest do ich udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach.
Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
W odniesieniu do zawodu „psychotraumatologa” wskazać należy, że zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), w załączniku w grupie 2299 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony psychotraumatolog - 229910.
W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.):
Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty oznacza osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2019 r. poz. 1026),
b) ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
c) posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b, zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, zwane dalej „certyfikatem psychoterapeuty”.
W myśl § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia:
Osoba ubiegająca się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty oznacza osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,
b) posiada status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonym metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
c) posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie oraz pracująca pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty.
Na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917):
Psychoterapię w ramach opieki, o której mowa w ust. 1, prowadzi:
1) osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:
b) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2019 r. poz. 1026),
c) udokumentuje:
c) zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, lub
2) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz.U. z 2023 r. poz. 506), lub
3) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia, lub
4) osoba, która ubiega się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,
b) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, i zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia, albo spełnia warunek, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie,
c) uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii, lub
5) osoba w trakcie specjalizacji z psychoterapii dzieci i młodzieży lub psychoterapii, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada status osoby w trakcie szkolenia specjalizacyjnego, ukończyła co najmniej 2 rok szkolenia specjalizacyjnego i posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,
b) posiada zaświadczenie od pracodawcy o pracy pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży, lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii.
Jednocześnie z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz świadczeń gwarantowanych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i leczenia środowiskowego (domowego) oraz warunków realizacji tych świadczeń, wynika, że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii indywidualnej, sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej, sesja wsparcia psychospołecznego) mogą być wykonywane przez osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.
Zatem, pomimo, że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy przewiduje warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
Należy zauważyć, że nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących. Osoby wykonujące zawody medyczne to osoby, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje natomiast należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
W wyroku z 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-443/04 TSUE stwierdził, że:
(…) w przypadku świadczeń opieki medycznej osobiste kwalifikacje usługodawcy mają decydujący wpływ na samą jakość świadczenia. W konsekwencji nie można co do zasady traktować świadczeń wykonywanych przez osoby nieposiadające wykształcenia w danej dziedzinie jako podobnych w stosunku do świadczeń wykonywanych przez personel posiadający odpowiednie kwalifikacje
W opisie sprawy wskazał Pan wprost, że nie wykonuje Pan zawodu medycznego w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej, w związku z czym nie istnieją odrębne przepisy szczególne, na podstawie których byłby Pan uprawniony do udzielania świadczeń zdrowotnych jako osoba wykonująca zawód medyczny. Ponadto wskazał Pan, że nie spełnia warunków określonych w art. 5 ust. 3 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego.
Zatem, należy przeanalizować, czy spełnia Pan warunki zawarte w rozporządzeniu w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.
W świetle ww. przepisów ww. rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, wskazania wymaga, że świadczenie w zakresie psychotraumatologii może wykonywać osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:
lub osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:
posiada dyplom lekarza lub magistra pielęgniarstwa, psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów oraz
Z opisu sprawy wynika, że
Analiza przepisów ww. rozporządzenia w kontekście przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do świadczonych przez Pana usług nie zostały spełnione warunki zawarte w ww. rozporządzeniu. Warunki wynikające § 2 pkt 5 lub 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień należy spełniać łącznie.
Natomiast z informacji przedstawionych przez Pana w opisie sprawy wynika, że nie spełnia Pan wszystkich warunków pozwalających na uznanie Pana za osobę posiadającą certyfikat psychoterapeuty, ani osobę ubiegającą się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, o których mowa w ww. rozporządzeniu.
W szczególności z opisu sprawy nie wynika, aby Pan ukończył podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia prowadzonych metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia. Zatem nie spełnia Pan łącznie wszystkich warunków wynikających z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.
Ponadto, w opisie sprawy wskazał Pan, że jest w trakcie certyfikacji, jednak nie wskazał Pan, że posiada Pan zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie, ani że jest Pan osobą pracująca pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty. Wobec czego nie spełnia Pan również wszystkich warunków wynikających z § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia.
Zatem, z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy nie wynika, aby spełniał Pan warunki wynikające z ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, ani rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.
W konsekwencji, nie wykazał Pan, że posiada Pan kwalifikacje o których mowa art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej ani też udokumentowane wykształcenie czy fachowe kwalifikacje, które można by zrównać z określonymi przywołanymi przepisami.
Należy zauważyć, że posiadane przez Pana wykształcenie niewątpliwie świadczy o posiadaniu określonych umiejętności do świadczenia opisanych usług, ale nie jest to równoznaczne z prawem do legitymowania się fachowymi kwalifikacjami pozwalającymi na stwierdzenie, że wykonuje Pan zawód medyczny w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.
Legitymowanie się dyplomem psychotraumatologa nie jest tożsame z uprawnieniem do wykonywania zawodu medycznego. Zwolnienie obejmuje świadczenie usług z zakresu opieki medycznej, ale wyłącznie wówczas, gdy będzie ona świadczona w ramach wykonywania zawodu medycznego. Z kolei ten zawód medyczny musi być regulowany przepisami prawa (przez osobę uprawnioną na podstawie przepisów prawa) lub potwierdzony posiadanymi fachowymi kwalifikacjami do udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu medycyny czy dziedziny medycyny.
Ukończenie przez Pana wielu kierunków studiów podyplomowych może świadczyć o posiadaniu określonych umiejętności nawet na wysokim poziomie, ale nie jest to równoznaczne z prawem do legitymowania się „fachowymi kwalifikacjami” pozwalającymi na stwierdzenie, że wykonuje Pan zawód medyczny w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej. Są to dwie różne kwestie. Co innego jest nauczyć się, posiadać wiedzę, praktykę, umiejętność i wykonywać określone czynności z zakresu np. zachowania czy ratowania zdrowia, a czym innym posiadać kwalifikacje do wykonywania zawodu medycznego.
Podkreślić należy, że zwolnienie podatkowe obejmuje świadczenie usługi z zakresu opieki medycznej, ale wyłącznie wówczas, gdy będzie ono świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego. Z kolei ten zawód medyczny musi być regulowany przepisami prawa (przez osobę uprawnioną na podstawie przepisów prawa) lub potwierdzony posiadanymi fachowymi kwalifikacjami do udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu medycyny czy dziedziny medycyny. Jeżeli zatem nie ma żadnej procedury mogącej potwierdzić nabycie, posiadanie, zweryfikowanie, potwierdzenie tych kwalifikacji, co pozwoliłoby na uznanie ich za uprawniające do wykonywania zawodu medycznego, to nie można przyjąć, że dana osoba wykonuje zawód medyczny w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.
W związku z powyższym, jakkolwiek usługi objęte zakresem pytania spełniają przesłanki do uznania ich za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to nie spełnia Pan przesłanki podmiotowej do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy. Z wniosku nie wynika bowiem, aby posiadał Pan odpowiednie wykształcenie do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie psychotraumatologii. Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan wprost, że nie wykonuje Pan zawodu medycznego w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.
Należy mieć na uwadze, że świadczenie usług wykonywanych przez osobę posiadającą kwalifikacje do wykonywania usług w zakresie opieki psychicznej i emocjonalnej, mające na celu poprawę dobrostanu psychicznego klientów, o ile osoba ta nie legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu medycyny czy dziedziny medycyny, nie jest świadczeniem w ramach wykonywania zawodów medycznych określonych przez ustawodawstwo krajowe.
Należy w tym miejscu podkreślić, że zawód medyczny należy do zawodów prawnie regulowanych. Tymczasem, jak również Pan dostrzegł, w polskim systemie prawnym brak jest przepisów regulujących wykonywanie zawodu psychotraumatologa, który co prawda jest wymieniony w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy, jednak okoliczność ta nie może przesądzać o spełnieniu przez Pana przesłaniu podmiotowej dla objęcia zwolnieniem świadczonych usług. W konsekwencji, zawód psychotraumatologa nie spełnia warunku uznania za zawód medyczny w świetle ustawy o działalności leczniczej.
W ramach oceny przesłanki podmiotowej uprawniającej do zwolnienia należało odnieść się do kwestii kwalifikacji wskazanych art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, a mianowicie uznania, że opisane usługi świadczy Pan w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
Wykładnia art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy 112 wskazuje, że to do państw członkowskich należało zdefiniowanie zawodów medycznych i paramedycznych a także takie ich określenie, które będzie gwarantować stosowanie zwolnienia jedynie do świadczenia opieki medycznej przez usługodawców, którzy mają wymagane kwalifikacje zawodowe. Ustawodawca krajowy w zakresie kryterium podmiotowego wskazał na osoby wykonujące zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Natomiast definiując osobę wykonującą zawód medyczny wskazał na osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny (art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej).
W konsekwencji świadcząc usługi w zakresie w zakresie diagnozy psychotraumatologicznej, terapii traumy oraz interwencji kryzysowej nie korzysta Pan ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, gdyż nie spełnia Pan przesłanki podmiotowej umożliwiającej zastosowanie zwolnienia, tj. nie świadczy Pan opisanych usług jako określony ustawą podmiot (nie jest Pan osobą posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej).
Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo