Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.103.2026.3.DG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zbycia zabudowanych działek nr 1 i nr 2. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 kwietnia 2026 r. (wpływ 10 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży dwóch nieruchomości opisanych poniżej.

Nieruchomość A

Nieruchomość A, to działka nr 1, nosząca identyfikator: (…), o powierzchni 0,583 ha, położona w (…), ul. (…). Działka ta objęta jest księgą wieczystą nr (…). Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym tej nieruchomości.

Na części powierzchni działki nr 1 znajduje się utwardzony parking, w części wybudowany z kostki typu „polbruk”, a w części utwardzony wylewką betonową oraz płytami typu „trylinka”. Ponadto parking jest ogrodzony: ogrodzenie wykonane jest z paneli ogrodzeniowych metalowych (sitaka rozpięta na ramie) zamontowanych na podmurówce.

Z dokumentacji posiadanej przez Wnioskodawcę wynika, że poprzednik prawny Wnioskodawcy uzyskał decyzję 22 października 1997 r. o wyłączeniu części powierzchni działki nr 1 (tj. Nieruchomości A) z produkcji rolnej z przeznaczeniem tej powierzchni pod budowę parkingu. Z dokumentacji tej wynika, że poprzednik prawny Wnioskodawcy przeprowadził, w celu wzniesienia parkingu, proces budowlany (w tym: wyłączenie z produkcji rolnej, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy).

Opisany powyżej parking, w związku z wykorzystywaniem w działalności Wnioskodawcy, jest ujęty w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, z datą przyjęcia do używania 22 stycznia 1998 r. Ostatnie nakłady dot. ww. środka były dokonywane w kwietniu 2022 r., po czym parking w dalszym ciągu był (i jest nadal) wykorzystywany w działalności Wnioskodawcy.

Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego miasta (…) terenu pomiędzy ulicami (…), (…), (…) i (…), zatwierdzonym Uchwałą Nr (…) Rady Miasta z 19 grudnia 2008 roku;

• zmienionym uchwałą nr (…) Rady Miasta z 18 sierpnia 2014 r. w sprawie uchwalenia zmiany Nr (…) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego pomiędzy ulicami (…), (…), (…) i (…) w (…), ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa (…) z 6 października 2014 r. poz. (..);
• zmienionym uchwałą nr (…) Rady Miasta z 25 lutego 2019 r. w sprawie uchwalenia zmiany Nr (…) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego pomiędzy ulicami (…), (…), (…) i (…) w (…), ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa (…) z 18 marca 2019 r. poz. (...),

Nieruchomość A znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 27UA (§ 11 pkt 1 ww. uchwały). Dla terenów na tym obszarze plan ustala następujące przeznaczenie terenu: „tereny zabudowy usług administracji z towarzyszeniem:

a) terenów komunikacji pieszej,

b) miejsc parkingowych.”.

Ponadto zgodnie z planem miejscowym (§11 pkt 5 lit. a-g ww. uchwały) wprowadzono dla przedmiotowej nieruchomości (wraz z sąsiednią działką nr 3, która również jest objęta ww. księgą wieczystą) następujące:

• zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego: nakaz utrzymania minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej działki budowlanej: 20%,
• parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu:

•      nakaz uwzględniania wskazanego na rysunku planu przebiegu obowiązujących linii zabudowy,

•      dopuszczenie stosowania dachów, dwuspadowych oraz wielospadowych, o nachyleniu połaci w zakresie: od 20° do 45°,

•      nakaz utrzymania istniejącego układu kalenic,

•      ograniczenie dopuszczalnej powierzchni zabudowy do: 80% powierzchni działki budowlanej,

•      nakaz utrzymania istniejących gabarytów zabudowy.

Dodać należy, dla pełnego opisu sytuacji planistycznej, że przedmiotowa Nieruchomość A (czyli działka nr 1) wraz z działką sąsiednią o nr 3 (obie te działki są objęte ww. księgą wieczystą) tworzą łącznie funkcjonalną całość. Na działce nr 3 znajduje się budynek wpisany do rejestru zabytków, objęty ochroną konserwatorską, tj. obowiązującym nakazem utrzymania historycznie ukształtowanego układu i gabarytów zabudowy oraz form elewacji i brył budynków. Parking na Nieruchomości A przylega bezpośrednio do ww. budynku i służy korzystaniu z tego budynku.

Nieruchomość B

Nieruchomość B to działka nr 2 położona w (…), ul. (…), nr ksiąg wieczystych (…), nosząca identyfikator: (…), o powierzchni 0,0583 ha. Właścicielem tej nieruchomości jest Wnioskodawca.

Na nieruchomości znajdują się części powierzchni ciągów komunikacyjnych (chodników), które w pozostałej części położone są na sąsiednich działkach. Chodniki te są ogólnodostępne, umożliwiają komunikację w bezpośrednim sąsiedztwie.

Chodnik od strony działki nr 4 wykonany jest z kostki brukowej oraz krawężnika, a według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy stan techniczny tego obiektu nie zmieniał się w ostatnich latach, tj. na podstawie bezpośredniego oglądu można stwierdzić, że chodnik ten nie jest nowy, ani też nie był odnawiany od wielu lat. Identyczne spostrzeżenia dotyczą chodnika od strony działki nr 5. Podobne wnioski można wyciągnąć po analizie orftofotomap (aktualnej i archiwalnych) dostępnych na geoportal.gov.pl, prowadzonym przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii.

Poza ww. chodnikami, które w części znajdują się na nieruchomości, nie ma tam innych obiektów budowlanych, lecz znajduje się tam tylko powierzchnia biologicznie czynna (trawnik, drzewa, krzewy).

W ewidencji środków trwałych należących do Wnioskodawcy nie są ujęte ww. chodniki (ich części znajdujące się na tej nieruchomości), ponieważ nie zostały przez niego wzniesione. Niemniej jednak, zgodnie z zasadą superficies solo cedit (art. 48 k.c.), w sensie prawnym ta część obiektu budowlanego, która znajduje się na działce Wnioskodawcy, jest jego własnością.

Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego miasta (jest to ten sam plan miejscowy, który wskazany został powyżej w opisie do Pytania nr 1) Nieruchomość B znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 25 KP, dla którego to terenu określone przeznaczenie to „tereny komunikacji pieszej z towarzyszeniem zieleni urządzonej” (§ 14 pkt 1 ww. uchwały), a jednocześnie przewiduje się dla tego terenu (§ 14 pkt 2 ww. uchwały) następujące zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: „dopuszczenie wprowadzania elementów małej architektury, zieleni urządzonej, elementów oświetlenia i informacji wizualnej”.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W zakresie działki nr 1:

Zgodnie z treścią wpisów w Dziale I księgi wieczystej nr (…) podstawą wpisu w księdze wieczystej jest decyzja Wojewody (…) z 16 grudnia 1991 r., znak (…).

W związku z nabyciem nieruchomości 1 nie była wystawiana faktura VAT.

Działka 1 służyła (służy) wykonywaniu czynnościom zwolnionym z podatku, jak i czynnościom opodatkowanym. Działka nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku. Działka wykorzystywana była (i jest) w funkcjonalnym powiązaniu z A. w (…). W A. wykonywana była (i jest) szeroko rozumiana działalność, która obejmuje zarówno czynności zwolnione z podatku, lecz i czynności opodatkowane. W A. nie były wykonywane wyłącznie czynności zwolnione od podatku.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż:

• ­parking znajdujący się na działce jest budowlą,
• ogrodzenie znajdujące się na działce jest urządzeniem budowlanym.

Stanowisko powyższe Wnioskodawca uzasadnia następująco:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1)  obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;

2)  budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

3)  obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:

a)  kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b)  posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c)  użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki;

4)  urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Przedmiotowe obiekty (ogrodzenie, parking) są wzniesione z użyciem wyrobów budowlanych – tak jak to wprost wynika z opisu przedstawionego we wniosku o interpretację. W konsekwencji spełnione jest jedno z kryteriów wskazanych w art. 3 pkt 1 ww. ustawy. Ponadto w przypadku każdego z tych obiektów stwierdzić można, że są one trwale związane z gruntem, na którym są posadowione.

Zatem w przypadku parkingu w ocenie Wnioskodawcy należy uznać go za budowlę, jako że jest to obiekt budowlany (wzniesiony z użyciem materiałów budowlanych), trwale związany z gruntem, na którym jest posadowiony, a jednocześnie nie stanowiący obiektu małej architektury (co wynika z definicji w art. 3 pkt 4 ww. ustawy, a contrario), zatem zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy stanowi budowlę.

Na takie rozumienie pojęcia parking w świetle norm prawa budowlanego wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych. np. w wyroku z 14 września 2023 r., II OSK 1059/22, Sąd stwierdził:

„Utwardzenie terenu działki kruszywem w taki sposób, że umożliwia to wykorzystywanie go jako parkingu, stanowi wykonanie placu postojowego, tj. obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 3 pkt 3 p.b. (budowli).” Podobne wnioski płyną z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 kwietnia 2018 r. sygn. II OSK 970/17, wyroku z 30 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 2725/15.

Ponadto wskazać należy, że powyższa kwalifikacja parkingów jako budowli jest potwierdzana w wielu interpretacjach indywidulanych przepisów prawa podatkowego wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.:

·      z 13 maja 2025 r. 0111-KDIB3-2.4012.181.2025.1.AK;

·      z 17 kwietnia 2025 r., 0111-KDIB3-1.4012.143.2025.4.KO;

·      z 26 marca 2024 r., 0114-KDIP1-2.4012.45.2024.2.JO;

·      z 23 maja 2022 r., 0113-KDIPT1-2.4012.140.2022.2.MC;

·      z 25 lipca 2017 r., 0112-KDIL1-1.4012.145.2017.2.SJ.

Również w orzecznictwie sądów administracyjnych potwierdzone zostało takie rozumienie pojęcia budowli w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT, tj. że obejmuje ono także parkingi (np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 grudnia 2019 r., I SA/Łd 516/19, i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2024 r., I FSK 741/20).

Natomiast w przypadku ogrodzenia zauważyć należy, że jest to obiekt wymieniony wprost w art. 3 pkt 9 ww. ustawy definiującym urządzenia budowlane.

Z dokumentacji posiadanej przez Wnioskodawcę wynika, że poprzednik prawny Wnioskodawcy uzyskał decyzję z 22 października 1997 r. o wyłączeniu części powierzchni działki nr 1 (tj. Nieruchomości A) z produkcji rolnej z przeznaczeniem tej powierzchni pod budowę parkingu. Z dokumentacji tej wynika, że poprzednik prawny Wnioskodawcy przeprowadził, w celu wzniesienia parkingu, proces budowlany (w tym: wyłączenie z produkcji rolnej, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy).

Parking wraz z ogrodzeniem, w związku z wykorzystywaniem w działalności Wnioskodawcy, jest ujęty w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, z datą przyjęcia do używania 22 stycznia 1998 r., zaś w 2022 r. były dokonywane nakłady (ulepszenie), o znacznej wartości, przekraczającej 30% wartości początkowej.

Z tych danych wynika, że parking i ogrodzenie zostały wzniesione na początku 1998 r.

Wnioskodawca, w związku z tym że ww. obiekt był związany z funkcjonowaniem placówki (A.), w której prowadził działalność zwolnioną z podatku, jaki i działalność opodatkowaną, stosował (i stosuje) odliczenie proporcjonalne podatku naliczonego dot. nakładów.

Parking oraz ogrodzenie służyły (służą) wykonywaniu czynnościom zwolnionym z podatku, jak i czynnościom opodatkowanym. Obiekty te nie były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku. Ww. obiekty wykorzystywane były wraz z A., jako funkcjonalnie z nim powiązane, zaś w A. wykonywana była (i jest) szeroko rozumiana działalność, która obejmuje zarówno czynności zwolnione z podatku, jak i czynności opodatkowane. W A. nie były wykonywane wyłącznie czynności zwolnione od podatku.

Wydatki na ulepszenie ponosił (…), i zostały ujęte jako ulepszenie środka trwałego w kwietniu 2022 r. W stosunku do tych wydatków stosowane było odliczenie proporcjonalne (na zasadzie art. 90 ust. 2-3 ustawy o podatku od towarów i usług), z uwagi na wykonywanie w A. zarówno sprzedaży zwolnionej z podatku jak i opodatkowanej.

Od momentu oddania ww. parkingu i ogrodzenia do użytkowania po poniesieniu nakładów na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej tych obiektów do planowanej sprzedaży, upłyną co najmniej dwa lata ponieważ ww. wydatki na ulepszenie były poniesione do kwietnia 2022 r.

W zakresie działki nr 2:

Działka 2 została nabyta 21 października 1997 r. na podstawie umowy sprzedaży. W związku z jej nabyciem nie była wystawiana faktura VAT.

Działka służyła (służy) wykonywaniu czynnościom zwolnionym z podatku, jak i czynnościom opodatkowanym. Działka nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku. Powyższe odpowiedzi wynikają z faktu, iż działka wykorzystywana była wraz z A.  w (…), jako funkcjonalnie z nim powiązana. W A. wykonywana była (i jest) szeroko rozumiana działalność, która obejmuje zarówno czynności zwolnione z podatku, lecz i czynności opodatkowane. W A. nie były wykonywane wyłącznie czynności zwolnione od podatku.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż chodniki te są budowlami. Stanowisko powyższe Wnioskodawca uzasadnia następująco:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1)  obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;

2)  budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

3)  obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego;

4)  obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:

a)  kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b)  posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c)  użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki”

Przedmiotowe chodnik wzniesione są z użyciem wyrobów budowlanych – tak ja kto wprost wynika z opisu przedstawionego we wniosku o interpretację. W konsekwencji spełnione jest kryterium wskazane w art. 3 pkt 1 ww. ustawy. Ponadto obiekty te są trwale związane z gruntem, na którym są posadowione. Należy też zauważyć, że chodnik jest obiektem liniowym z art. 3 pkt 3a ww. ustawy (tj. charakterystycznym parametrem tego obiektu jest jego długość), zatem jest to budowla, o której mowa w tym przepisie.

Jak wskazano we wniosku o interpretację przedmiotowe chodniki:

• są ogólnodostępne (teren działki nie jest odgrodzony od sąsiednich nieruchomości), umożliwiają komunikację poprzez przedmiotową działkę (w części zajętej pod chodniki) oraz w bezpośrednim otoczeniu nieruchomości, w której Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (A.),
• nie zostały wzniesione przez Wnioskodawcę (i nie są ujęte w ewidencji środków trwałych należących do Wnioskodawcy).

Natomiast zgodnie z zasadą superficies solo cedit (art. 48 k.c.), w sensie prawnym ta część obiektu budowlanego, która znajduje się na działce Wnioskodawcy, jest jego własnością.

Wnioskodawca nie ponosił wydatków ani na wzniesienie ani na ulepszenie ww. chodników. Wnioskodawca nie ma informacji o wydatkach na wzniesienie i ulepszenie chodników. W związku z tym także nie można stwierdzić, aby Wnioskodawca miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego odnośnie takich wydatków dot. chodników.

Wnioskodawca nie ma szczegółowych informacji o wydatkach na wzniesienie i ulepszenie chodników przez podmioty trzecie. Natomiast Wnioskodawca uzyskał potwierdzenie, iż chodnik na działce nr 4 został w przeszłości wzniesiony przez miasto (…). Natomiast według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy stan techniczny chodników nie zmieniał się w ostatnich latach, także na podstawie bezpośredniego oglądu można stwierdzić, że chodniki nie są nowe, ani też nie były odnawiane od wielu lat. Podobne wnioski można wyciągnąć po analizie orftofotomap (aktualnej i archiwalnych) dostępnych na geoportal.gov.pl, prowadzonym przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii.

Pytania

1.  Czy sprzedaż Nieruchomości A będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z uwagi na położenie na niej opisanego powyżej parkingu?

2.  Czy sprzedaż Nieruchomości B będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z uwagi na położenie na niej opisanych powyżej chodników?

Jeśli odpowiedź na pytanie 2 jest negatywna, proszą Państwo o odpowiedź na pytanie nr 3:

3.  Czy sprzedaż Nieruchomości B będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT z uwagi na przeznaczenie wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż każdej z opisanych Nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT, tj. odpowiedź na każde z postawionych pytań powinna być pozytywna.

Uzasadnienie do Pytania 1

W ocenie Wnioskodawcy parking posadowiony na Nieruchomości A jest budowlą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Niewątpliwie bowiem opisany obiekt należy zaliczyć do kategorii zdefiniowanej w art. 3 pkt 1 i pkt 3 ww. ustawy, tj. jako obiekt budowlany. Jest to bowiem obiekt trwale związany z gruntem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych, nie będący budynkiem ani nie będący obiektem małej architektury. Do obiektów małej architektury zaliczane są, zgodnie z art. 3 pkt 4 ww. ustawy: „niewielkie obiekty, a w szczególności:

a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki.”

Na takie rozumienie pojęcia parking w świetle norm prawa budowlanego wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych. np. w wyroku z 14 września 2023 r., II OSK 1059/22, Sąd stwierdził: „Utwardzenie terenu działki kruszywem w taki sposób, że umożliwia to wykorzystywanie go jako parkingu, stanowi wykonanie placu postojowego, tj. obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 3 pkt 3 p.b. (budowli).” Podobne wnioski płyną z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 kwietnia 2018 r. sygn. II OSK 970/17, wyroku z 30 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 2725/15.

Ponadto wskazać należy, że powyższa kwalifikacja parkingów jako budowli jest potwierdzana w wielu interpretacjach indywidulanych przepisów prawa podatkowego wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.:

·      z 13 maja 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.181.2025.1.AK;

·      z 17 kwietnia 2025 r., 0111-KDIB3-1.4012.143.2025.4.KO;

·      z 26 marca 2024 r., 0114-KDIP1-2.4012.45.2024.2.JO;

·      z 23 maja 2022 r., 0113-KDIPT1-2.4012.140.2022.2.MC;

·      z 25 lipca 2017 r., 0112-KDIL1-1.4012.145.2017.2.SJ.

Również w orzecznictwie sądów administracyjnych potwierdzone zostało takie rozumienie pojęcia budowli w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, tj. że obejmuje ono także parkingi (np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 grudnia 2019 r., I SA/Łd 516/19, i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2024 r., I FSK 741/20).

W konsekwencji sprzedaż Nieruchomości A powinna być kwalifikowana w świetle przepisów ustawy o VAT jako sprzedaż budowli wraz z działką, na której jest położona budowla.

Parking był wykorzystywany jako środek trwały Wnioskodawcy, zatem należy uznać, że doszło do pierwszego zasiedlenia w stosunku do tego parkingu zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Ponieważ ostatnie nakłady dot. parkingu były poniesione w kwietniu 2022 r., a obiekt ten był (i jest) nadal wykorzystywany w działalności Wnioskodawcy, to oznacza, że - niezależnie od tego, czy wartość ww. nakładów przekroczyła 30% wartości początkowej obiektu - są w stosunku do tej Nieruchomości A spełnione warunki do zastosowania zwolnienia z podatku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Dodać należy, że w konsekwencji opisanej sytuacji planistycznej Nieruchomości A oraz objęcia budynku położonego na sąsiedniej działce (nr 3) ochroną konserwatorską, przedmiotowa Nieruchomość A (tj. działka nr 1) w ocenie Wnioskodawcy nie może być wykorzystana w inny sposób, niż obecne wykorzystanie, tj. nie można jej w dowolny sposób zabudować (w szczególności z uwagi na nakaz utrzymania istniejących gabarytów zabudowy), tj. może służyć wyłącznie jako teren, na którym znajduje się parking (o parametrach zgodnych z istniejącym parkingiem).

Uzasadnienie do Pytania 2

Jak wskazano w opisie, na przedmiotowej Nieruchomości B, wzdłuż jej granicy od strony działki o identyfikatorze (…), znajduje się chodnik, tj. części jego powierzchni. Okoliczność, iż na działce znajduje się tylko część powierzchni chodnika, nie powinna mieć znaczenia przy ocenie, czy nieruchomość jest zabudowana, ponieważ, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolnienie z podatku obejmuje „budynki budowle lub ich części”, tj. jednoznacznie wskazana jest możliwość, iż kwalifikacja danej transakcji jako zwolnionej może dotyczyć także takiej sytuacji, w której transakcja dotyczy części budynku lub części budowli.

Zatem, biorąc pod uwagę zasady określone ustawą o VAT, przedmiotem transakcji jest budowla w postaci chodnika, tj. część tej budowli, wraz z działką, na której jest ona położona.

Dodać należy, że takie podejście jest też zgodne z tym, jaką funkcję pełni Nieruchomość B dla sąsiednich działek, tj. zgodnie z planem miejscowym działka ta stanowi teren, którego przeznaczenie określone zostało jako „tereny komunikacji pieszej z towarzyszeniem zieleni urządzonej”. Chodniki na tej działce, także położone częściowo na sąsiednich działkach, służą ww. przeznaczeniu, tj. komunikacji pieszej.

W ocenie Wnioskodawcy chodnik jest budowlą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, ponieważ jest to obiekt budowlany wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych, stanowiący jednocześnie obiekt liniowy, którego charakterystycznym parametrem jest długość, zatem jest to budowla w myśl art. 3 pkt 3-3a ww. ustawy. Zatem konsekwentnie należy chodnik uznać za budowlę także w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Kwalifikacja chodnika jako budowli w rozumieniu ustawy o VAT jest potwierdzona w interpretacjach przepisów podatkowych wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo przytoczyć tu można następujące interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

·      z 15 grudnia 2025 r., 0113-KDIPT1-1.4012.1039.2025.1.MG;

·      z 12 grudnia 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.772.2025.3.KK;

·      z 3 października 2025 r., 0111-KDIB3-3.4012.477.2025.3.JSU;

·      z 26 listopada 2025 r., 0111-KDIB3-3.4012.549.2025.5.PJ;

·      z 2 lutego 2022 r., 0112-KDIL1-1.4012.796.2021.3.MB.

Zatem, skoro przedmiotowy chodnik jest budowlą w rozumieniu ustawy o VAT, to w konsekwencji stwierdzić należy, że są spełnione warunki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Nie ulega też wątpliwości, że przedmiotowa budowla (część chodnika) jest obiektem używanym od wielu lat, nie zaś nowym lub przebudowanym. Tym samym planowana przez Wnioskodawcę transakcja nie będzie dokonywana w warunkach pierwszego zasiedlenia, lecz dotyczyć będzie obiektu używanego, który został oddany do używania przez pierwszego użytkownika w odległej przeszłości.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest uzasadnione.

Uzasadnienie do Pytania 3

Nieruchomość B objęta jest opisanym powyżej Planem Miejscowym Zagospodarowania Przestrzennego, zgodnie z którym jej przeznaczenie określone zostało jako „tereny komunikacji pieszej z towarzyszeniem zieleni urządzonej” (§ 14 pkt 1 ww. uchwały).

Jednocześnie przewiduje się dla tego terenu (§ 14 pkt 2 ww. uchwały) następujące zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: dopuszczenie wprowadzania elementów małej architektury, zieleni urządzonej, elementów oświetlenia i informacji wizualnej.

Zatem plan miejscowy wskazuje wprost, że jedynymi obiektami, które można wznieść na tym terenie, są obiekty, które w świetle przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nie są budowlami, są to bowiem jedynie:

• „elementy małej architektury”, które należy uznać za „obiekty małej architektury” w rozumieniu art. 3 pkt 4 ww. ustawy;
• ­„zieleń urządzona”, która bez żadnej wątpliwości nie może być uznana za jakikolwiek „obiekt budowlany” w rozumieniu art. 3 pkt 1 ww. ustawy (kategoria ta obejmuje „budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych”);
• „elementy oświetlenia i informacji wizualnej”, które można przyporządkować (przynajmniej w zakresie „elementów oświetlenia”) do „urządzeń budowlanych” zdefiniowanych w art. 3 pkt 9 ww. ustawy („urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (...)”).

Podsumowując, żaden z wymienionych w ww. uchwale elementów nie może być uznany za budowlę w rozumieniu przepisów ww. ustawy.

Skoro zatem Nieruchomość B nie może zostać zajęta pod budowlę, a także pod jakikolwiek budynek, to należy przyjąć, że nie jest to teren budowlany w rozumieniu ustawy o VAT.

Tym samym zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT sprzedaż Nieruchomości B (tj. działki nr 2, objętej księgą wieczystą nr (…)) będzie zwolniona z podatku.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest uzasadnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty (również prawo użytkowania wieczystego), jak i budynki i budowle bądź ich części, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny. Planują Państwo sprzedaż dwóch nieruchomości, tj. działki nr 1 i nr 2.

Prawo wieczystego użytkowania działki nr 1 nabyli Państwo 16 grudnia 1991 r. na podstawie decyzji Wojewody (…). W związku z nabyciem prawa wieczystego użytkowania ww. działki nie była wystawiona faktura VAT. Na przedmiotowej działce znajduje się utwardzony parking, w części wybudowany z kostki typu „polbruk”, a w części utwardzony wylewką betonową oraz płytami typu „trylinka”. Parking jest ogrodzony. Parking zgodnie z Państwa wskazaniem stanowi budowlę, natomiast ogrodzenie jest urządzeniem budowlanym. Budowlę ujęli Państwo w ewidencji środków trwałych i przyjęli do używania 22 stycznia 1998 r. W 2022 r. ponieśli Państwo wydatki na ulepszenie parkingu, które przekroczyły 30 % wartości początkowej. W stosunku do tych wydatków przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-3 ustawy.

Działkę nr 2 nabyli Państwo 21 października 1997 r. na podstawie umowy sprzedaży. W związku z nabyciem ww. działki nie była wystawiona faktura VAT. Na nieruchomości znajdują się chodniki, które zgodnie z Państwa wskazaniem stanowią budowle. Chodniki są ogólnodostępne i umożliwiają komunikację w bezpośrednim sąsiedztwie. Chodniki nie zostały wniesione przez Państwa i nie ujęli ich Państwo w swoich środkach trwałych. Ponadto nie ponosili Państwo wydatków na ulepszenie ww. chodników.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości A (tj. działki nr 1) i Nieruchomości B (tj. działki nr 2) będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z okoliczności sprawy, wynika że prowadzą Państwo działalność gospodarczą, a Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży są w tej działalności wykorzystywane. Tym samym, w opisanej sytuacji planowane zbycie Nieruchomości A i Nieruchomości B będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, przez podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji powyższego, zbycie przez Państwa działek nr 1 i nr 2 będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana z zastosowaniem właściwej stawki podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

W rozpatrywanej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji działki nr 1 i nr 2 są już zabudowane budowlami tj. parkingiem, częściami chodników. W związku z tym, należy przeanalizować przepisy dotyczące zwolnienia od podatku dla nieruchomości zabudowanych.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powołanego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków/budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Nadmienić w tym miejscu należy, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, ustawodawca przewidział również możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·      towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·      brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony. Przy czym przepis ten odnosi się również do prawa wieczystego użytkowania gruntu.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy działek nr 1 i nr 2 zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, należy rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budowli posadowionych na ww. działkach miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Z opisu sprawy wynika, że prawo wieczystego użytkowania działki nr 1 nabyli Państwo 16 grudnia 1991 r. Znajdującą się na działce budowlę – parking, ujęli Państwo w ewidencji środków trwałych i przyjęli do używania 22 stycznia 1998 r. W kwietniu 2022 r. ponieśli Państwo wydatki na ulepszenie parkingu, które przekroczyły 30 % wartości początkowej ww. budowli.

Działkę nr 2 nabyli Państwo 21 października 1997 r. Na nieruchomości znajdują się budowle (chodniki), które nie zostały wniesione przez Państwa i nie ujęli ich Państwo w swoich środkach trwałych. Wskazali Państwo, że zgodnie z zasadą superficies solo cedit (art. 48 k.c.), w sensie prawnym ta część obiektu budowlanego, która znajduje się na Państwa działce, jest Państwa własnością. Nie ponosili Państwo wydatków na ulepszenie ww. chodników.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa budowli (parkingu, chodników) znajdujących się na działkach nr 1 i nr 2 nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą ww. budowli upłyną więcej niż 2 lata. W konsekwencji, dla transakcji sprzedaży ww. budowli zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z uwagi na fakt, że dostawa ww. budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Jak wskazano powyżej, sprzedaż gruntu (jak również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) będzie podlegało opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budowle na nim posadowione. W związku z powyższym, sprzedaż działek nr 1 i nr 2, na których znajdują się ww. budowle (parking, chodniki), również będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie, dostawa Nieruchomości A (tj. działki nr 1) i Nieruchomości B (tj. działki nr 2) będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Państwa stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż przedmiotowych działek będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jest zatem prawidłowe.

Należy nadmienić, że jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, będą Państwo mogli wraz z nabywcą zrezygnować ze zwolnienia od podatku, i wybrać opodatkowanie podatkiem VAT tej dostawy. W takim wypadku planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.