Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.11.2026.1.AAR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 5 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT przyszłej sprzedaży czterech działek niezabudowanych powstałych z podziału działki nr 1/1 (alternatywnie sprzedaży udziałów w działce 1/1). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Nie jest podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej. Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę są kwalifikowane do źródła - przychody ze stosunku pracy. Wnioskodawca jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w A. jako konstruktor (...).

Małżonka Wnioskodawcy jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą działalność medyczną, pod firmą: B. PKD działalności małżonki Wnioskodawcy (w tym przedmiot rzeczywiście wykonywanej działalność): 86.22.Z Praktyka lekarska specjalistyczna.

Ani Wnioskodawca, ani jego małżonka, nie prowadzą działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, w szczególności: nie wykonują czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami (68.31.Z), kupna i sprzedaży na własny rachunek (68.10.Z), ani czynności zarządzania nieruchomościami (68.32.Z).

1 marca 2007 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabył nieruchomość (...). Sprzedającym był Wójt Gminy (...), działający w imieniu Gminy (...). Przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę była nieruchomość rolna, położona we wsi A., składająca się z działki gruntu nr 1/1 o pow. 1,12 ha, nr Księgi Wieczystej działki: (...). Z treści Księgi wieczystej wynika sposób korzystania: Grunty orne, łąki trwałe. W drodze przywołanego aktu, Przedstawiciel Gminy (...), w oparciu o Uchwałę Rady Gminy (...) i protokół z przetargu, sprzedał małżonkom (Wnioskodawca i jego małżonka) przedmiotową nieruchomość rolną. W momencie nabycia przez Wnioskodawcę, nieruchomość ta stanowiła nieruchomość - grunt niezabudowany, inny niż budowlany. Działka została zakupiona w celach prywatnych, do majątku wspólnego małżonków.

Działka, zakupiona wówczas w celach prywatnych, miała być w przyszłości wykorzystana do budowy domu Wnioskodawcy, do którego przeprowadziłby się z małżonką. Przez większą część okresu posiadania, działka wykorzystywana była prywatnie, służyła celom rekreacyjnym, z uwagi na otoczenie lasów i jezior.

W okresie 2016-2022 r. działka była udostępniona sąsiadce za symboliczną odpłatnością (500 zł rocznie), na podstawie umowy dzierżawy. Działka została udostępniona osobie prowadzącej działalność rolniczą, w zamian za utrzymanie pola w kulturze rolnej, co tym samym umożliwiało pozyskiwanie przez tę sąsiadkę dopłat bezpośrednich z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Dzięki temu, że działka była wykorzystywana pod uprawy, była zadbana, uporządkowana, nie stwarzała zagrożenia pożarowego, nie stanowiła nieużytków. Pomoc finansowa z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, była przeznaczana na zagospodarowanie tego terenu. W omawianym przypadku dopłaty dotyczyły powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno. Taki sposób wykorzystania działki w tamtym czasie miał znaczący wpływ na rozwój społeczno‑gospodarczy terenów wiejskich.

Wnioskodawca podkreśla jednocześnie, że udostępnienie za symboliczną opłatą, działki sąsiadce, w celu możliwości uprawiania przez tę sąsiadkę zboża oraz zbierania przez nią plonów (na użytek tej sąsiadki), nie stanowiło potencjalnego źródła zysku Wnioskodawcy, a jedynie chęć utrzymania tego terenu w zadbanym stanie. Cena na jaką umówiły się strony, za możliwość uprawiania plonów na tej działce przez sąsiadkę, była symboliczna - 500 zł rocznie. Jeśli grunty są nieużytkowane, stanowią problem dla okolicznych sąsiadów, z uwagi na chwasty, samosiejące się rośliny inwazyjne oraz wspomniane wcześniej zagrożenie pożarowe. Wnioskodawca zdecydował się zatem udostępnić ziemię sąsiadce, aby ta dbała o grunt, żeby tym samym grunt ten nie leżał odłogiem, a w zamian za to sąsiadka - mogła ten grunt uprawiać na własne cele oraz pozyskiwać dopłaty z ARIMR. Wnioskodawca nie udostępniał ziemi sąsiadce dla celów zarobkowych, nie pobierał z tego tytułu żadnych pożytków, plonów i innych korzyści. Sąsiadka - miała możliwość uprawiania ziemi, pozyskiwania plonów oraz otrzymywania dopłat. Opłata roczna w wysokości 500 zł miała być jedynie symboliczną opłatą, poniekąd rekompensującą wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę z tytułu podatku od nieruchomości.

Działka miała być w przyszłości, po ewentualnym uzyskaniu warunków zabudowy, wykorzystana w celu wybudowania domu dla Wnioskodawcy i jego małżonki.

Poza opisanym powyżej okresem udostępnienia działki sąsiadce, nie była ona nigdy więcej wydzierżawiana, wynajmowana ani oddawania w odpłatne bądź nieodpłatne użytkowanie. Nie była wykorzystywana w celach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z uwagi na zmianę sytuacji osobistej, plany o budowie własnego domu zostały wstrzymane, w konsekwencji Wnioskodawca, zdecydował się sprzedać działkę, będącą przedmiotem niniejszego wniosku.

Z zaświadczenia wydanego przez Urząd Gminy (...), z 8 stycznia 2024 r. (...) wynika, że działka o numerze ewidencyjnym 1/1 o pow. 1,12 ha, położona w obrębie A., gm. (...), nie jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Plan stracił ważność 31 grudnia 2002 r. Dla ww. nieruchomości nie wydano i nie wszczęto postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z wypisu i wyrysu gruntów wydanego 8 stycznia 2024 r. wynika, że działka posiada numer identyfikacyjny nr (...), jest to działka niezabudowana, użytki rolne: grunty orne i łąki trwałe.

Przedmiotowa działka jest położona w odległości 80 km od miejsca zamieszkania Wnioskodawcy (od (...)). Z uwagi na sytuację osobistą, obowiązki zawodowe (praca na pełny etat) oraz brak możliwości zajmowania się czynnościami związanymi z ewentualną sprzedażą, Wnioskodawca podpisał umowę pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, przedmiotem której jest wykonywanie przez pośrednika czynności zmierzających do sprzedaży działki. Prace miały doprowadzić do wyszukania osoby zainteresowanej zawarciem umowy na zakup nieruchomości.

Wnioskodawca, jak wspomniano, z uwagi na sytuację osobistą, zobowiązania zawodowe, pracę w pełnym wymiarze czasu pracy oraz inne codzienne zobowiązania, nie ma możliwości każdorazowego kompletowania i pozyskiwania dokumentów dotyczących działki w odpowiednich urzędach i instytucjach (właściwych ze względu na położenie działki - tj. w odległości 80-100 km od miejsca zamieszkania i pracy), wobec tego udzielił pośrednikowi pełnomocnictwa do kompletowania takich dokumentów w jego imieniu.

Początkowo, Wnioskodawca próbował z pomocą pośrednika nieruchomości, sprzedać działkę nr 1/1 w całości, jednak nie było żadnego zainteresowania.

Z uwagi na to, że działka o nr ew. 1/1, jest działką o powierzchni ponad 1 hektara i od ponad 2 lat brak jest osób zainteresowanych zakupem jednorazowo tak dużego areału, Wnioskodawca postanowił złożyć wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla działki o numerze ewidencyjnym 1/1, położonej w miejscowości (...), wraz z jednoczesnym planowanym podziałem tej działki na cztery mniejsze działki. Taki wniosek został złożony 20 września 2025 r.

Wnioskodawca w odniesieniu do wyżej wskazanej działki złożył 4 wnioski o ustalenie warunków zabudowy. W każdym wniosku scharakteryzował planowaną inwestycję w taki sposób, że na 1/4 części działki 1/1, przyszły ewentualny nabywca tej 1/4 działki, będzie mógł wybudować jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, o ile Urząd Gminy zaakceptuje i zatwierdzi taki podział działki (na 4 części) oraz zaakceptuje rodzaj zaproponowanej przyszłej inwestycji (1 dom jednorodzinny na każdej z 4 działek). Wnioskodawca złożył takie wnioski z dwóch powodów, po pierwsze Wnioskodawca przewiduje, że nie znajdzie zainteresowanych zakupem tak dużej działki w tej okolicy (tereny rekreacyjne, wkoło jeziora i lasy), a po drugie: w chwili obecnej działki mają status działek rolnych, wobec czego potencjalni kupujący nie będą zainteresowani zakupem takiej działki z uwagi na fakt, że nie będą mogli posadowić tam żadnego budynku (ani domu, ani budynku rekreacyjnego związanego z gruntem). Wobec powyższego, w przypadku wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy, akceptującej planowany podział działki nr 1/1 na 4 mniejsze działki o pow. ok 25 ar i sposób zagospodarowania tych działek, Wnioskodawca mógłby z większym prawdopodobieństwem znaleźć zainteresowanych takimi mniejszymi działkami oraz dokonać sprzedaży takiej podzielonej już działki 1/1. Wnioskodawca wskazuje, że nie otrzymał jeszcze decyzji o warunkach zabudowy ani o odmowie wydania takiej decyzji.

Wnioskodawca składając wnioski o ustalenie warunków zabudowy zobowiązany był przedstawić oświadczenia o zapewnieniu dostaw energii oraz warunkach przyłączenia dla obiektu budowlanego do sieci dystrybucyjnej oraz zaświadczenia o warunkach podłączenia przyłącza do istniejącej sieci wodociągowej (zaświadczenia takie otrzymał odpowiednio 16 grudnia 2024 roku oraz 18 listopada 2025 roku). Drogi nie są utwardzone. Wnioskodawca nie czynił żadnych prac w odniesieniu do tych dróg. Działka będąca przedmiotem niniejszego zapytania w momencie składania niniejszego wniosku nie posiada żadnych uzbrojeń, nie ma doprowadzonej: wody, gazu, prądu, innych mediów.

Wnioskodawca nie podejmował działań w tym zakresie, w szczególności nie składał wniosków o doprowadzenie przyłączy wody, gazu, prądu i innych i nie prowadził prac polegających na doprowadzeniu takich przyłączy. Wnioskodawca złożył jedynie wnioski o wydanie zaświadczenia o zapewnieniu (nie doprowadzeniu) dostaw energii oraz zaświadczenia o warunkach podłączenia przyłącza do istniejącej sieci wodociągowej (czyli zaświadczenie czy podłączenia takie są w ogóle w lej lokalizacji możliwe). Działki nie są zabudowane. Działki nie są ogrodzone.

Wnioskodawca, poza wyżej opisanymi działaniami, tj.: złożenie wniosku o wydanie warunków zabudowy wraz z planowanym podziałem działki na mniejsze (4 działki po ok 25 ar) oraz wystąpienie z wnioskiem o wydanie zaświadczeń: o możliwości doprowadzenia w przyszłości prądu oraz sieci wodociągowej - nie wykonywał żadnych prac ani nakładów, nie podejmował działań, które spowodowałyby wzrost wartości działki oraz jej uatrakcyjnienie.

Umowa z biurem pośrednictwa nieruchomości została podpisana, jak wskazano, z uwagi na sytuację osobistą Wnioskodawcy oraz jego codzienne zobowiązania zawodowe - brak możliwości każdorazowego jeżdżenia do instytucji i urzędów w celu poboru ewentualnych dokumentów czy też składania wniosków (właściwe urzędy są położone w odległości średnio 80-100 km od miejsca zamieszkania Wnioskodawcy: Gmina (...)) oraz brak możliwości każdorazowego jeżdżenia na wskazaną działkę, w celu prezentacji zainteresowanym nabywcom, która jest położona w odległości 80 km od miejsca zamieszkania i pracy Wnioskodawcy. Wnioskodawca nigdy nie prowadził, nie prowadzi oraz nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Przedmiotowa działka była jedynie w okresie 2016-2022 r. udostępniona sąsiadce, celem prowadzenia na tym gruncie upraw i zbierania plonów przez tę sąsiadkę, co jednocześnie dawało tej sąsiadce możliwość do ubiegania się o dopłaty do ARIMR, które przeznaczone były na utrzymywanie działki w kulturze rolnej. Wnioskodawca udostępnił tę działkę sąsiadce za symboliczną opłatą 500 zł rocznie (miało to głównie na celu zrekompensowanie ponoszonych wydatków z tytułu zapłaty podatku od nieruchomości).

Przedmiotowe działki nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT, w tym do działalności rolniczej.

Wnioskodawca nigdy nie był oraz nie jest rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy VAT.

Wnioskodawca poza współpracą z biurem nieruchomości (organizacja procesu sprzedaży) nie prowadził, ani nie zamierza prowadzić w przyszłości żadnych samodzielnych działań reklamowych, marketingowych w celu przyśpieszenia sprzedaży, w szczególności w sieci internetowej, prasie, radiu. Wnioskodawca nie udzielał ani nie zamierza udzielać innym osobom, żadnych pełnomocnictw, do występowania w jego imieniu w sprawach dotyczących urządzenia dróg, projektów przyłączy, składania wniosków o pozwolenie na budowę i innych. Jedyne pełnomocnictwo, to pełnomocnictwo udzielone pośrednikowi nieruchomości, i dotyczyło wyłącznie składania i odbioru wniosków, pism i innych dokumentów, związanych z działką, będącą własnością Wnioskodawcy (między innymi w: Urzędzie Gminy (...), w Starostwie Powiatowym (...) - położone odpowiednio w odległości od 80 do 120 km od miejsca zamieszkania Wnioskodawcy).

A to z uwagi na, jak wcześniej wskazano, brak możliwości jeżdżenia do urzędów i instytucji położonych w innych powiatach/gminach, w godzinach pracy własnej.

Nie zostały podpisane umowy przedwstępne. Jeśli w przyszłości Wnioskodawca będzie musiał zawrzeć umowę przedwstępną (w szczególności, jeśli potencjalny nabywca będzie starał się o kredyt hipoteczny), wówczas nie planuje udzielać żadnych zgód ani upoważnień w celu występowania w Jego imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowych działek.

Wnioskodawca planuje większość uzyskanych pieniędzy przeznaczyć na remont domu, w którym obecnie zamieszkuje oraz, jeśli środki pozostaną - na cele oszczędnościowe.

Wnioskodawca nie planuje zakupu innych nieruchomości. Wnioskodawca nie planuje obecnie sprzedaży innych nieruchomości.

Wnioskodawca nie planuje w okresie od dnia złożenia niniejszego wniosku, do dnia ewentualnej sprzedaży, dokonywać żadnych działań powodujących uatrakcyjnienie działki, to jest m.in. nie planuje: urządzać dróg, doprowadzać mediów, przyłączy, występować z wnioskiem o pozwolenia na budowę i innych.

Wnioskodawca zakłada również, że Urząd Gminy może nie wydać pozytywnej decyzji zatwierdzającej podział działki 1/1 oraz w zakresie zawnioskowanych warunków zabudowy (odmówić wydania decyzji w odpowiedzi na złożone wnioski), wówczas Wnioskodawca nie będzie mógł dokonać sprzedaży 4 działek o pow. ok 25 ar (z przeznaczeniem WZ pod zabudowę domków jednorodzinnych). W takiej sytuacji, Wnioskodawca rozważa po prostu sprzedaż udziałów w tej dużej działce 1/1 (udziały w wysokości od 1/28, tj. powierzchnia ok 400 m² lub większe - w zależności od zainteresowania), na rzecz każdego ewentualnego zainteresowanego, z przeznaczeniem na cele rekreacyjne.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca nie będzie występować w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy VAT i w konsekwencji - ewentualna przyszła sprzedaż czterech działek powstałych z podziału działki nr 1/1 (alternatywnie sprzedaż udziałów w działce 1/1), opisana w zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku ewentualnej sprzedaży nie będzie on występować w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy VAT i w konsekwencji sprzedaż czterech działek powstałych z podziału działki nr 1/1 (alternatywnie sprzedaż udziałów w działce 1/1) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca działa jako osoba fizyczna, nie działa w tym przypadku jako podatnik VAT. Sprzedaż działek nie będzie stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Transakcja ta będzie związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy - ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C‑25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C‑180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Trybunał orzekł m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działek gruntu, istotne jest czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży tych gruntów Wnioskodawca podjął lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcę za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W ocenie Wnioskodawcy, skala zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży ww. działek, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności w przedmiocie tej sprzedaży, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Działki nie zostały przez Wnioskodawcę nabyte w celu dalszej odsprzedaży - zostały nabyte w 2007 r. na cele prywatne (dla siebie na przyszłość, w celu budowy własnego domu). Od momentu zakupu tej dużej działki, Wnioskodawca nie dokonywał żadnych działań mających charakter profesjonalnej działalności gospodarczej. Działki nie posiadają żadnych uzbrojeń, nie mają doprowadzonej: wody, gazu, prądu, innych mediów. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w tym zakresie, w szczególności nie składał wniosków o doprowadzenie przyłączy wody, gazu, prądu i innych. Jedyne wnioski to wnioski o ewentualną możliwość w przyszłości doprowadzenia energii i wody. Działki nie były i nie są ogrodzone.

Wnioskodawca nie urządzał samodzielnie dróg dojazdowych do działek. W przypadku podziału działki na 4 mniejsze, z istniejącej działki 1/1 zostanie jedynie wydzielona droga wewnętrzna jako wymóg przy składaniu wniosku o warunki zabudowy.

Wnioskodawca nie wykonywał żadnych prac ani nie ponosił nakładów, nie podejmował działań, które spowodowałyby wzrost wartości działek oraz ich uatrakcyjnienie.

Wnioskodawca zawodowo pracuje na pełny etat w A., jako konstruktor (...). Małżonka Wnioskodawcy jest lekarzem. Nigdy nie prowadzili, ani nie zamierzają prowadzić działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.

Wnioskodawca nie prowadził ani nie zamierza prowadzić w przyszłości żadnych samodzielnych działań reklamowych w celu przyśpieszenia sprzedaży, w szczególności w sieci internetowej, prasie, radiu.

Środki pozyskane z ewentualnej sprzedaży działek zamierza przeznaczyć na remont własnego domu, w którym obecnie zamieszkuje oraz ewentualnie na cele oszczędnościowe. Nie planuje zakupu nieruchomości.

W ocenie Wnioskodawcy, o podjęciu profesjonalnych działań wobec gruntów nie można również traktować podziału nieruchomości. Dokonywanie podziału nieruchomości w celu uzyskania korzystniejszego finansowo efektu przy jej sprzedaży jest typowym działaniem właścicielskim. Podejmowanie zabiegów w celu korzystnej sprzedaży nieruchomości nie może być automatycznie traktowane jako działalność w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Właściciel dużej nieruchomości planując jej zbycie nie może się ograniczać jedynie do jej sprzedaży w całości tudzież niewielkiego podziału, by nie przypisać mu profesjonalnej, ciągłej i zorganizowanej aktywności cechującej działalność podatnika VAT. Brak podziału działki utrudniałoby a może nawet uniemożliwiałoby sprzedaż (tak w Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lipca 2024 r. I FSK 20/22).

„Podział dużej nieruchomości na mniejsze działki w celu łatwiejszej jej sprzedaży mieści się w działaniach właścicielskich, które mogą obejmować również działania w celu uatrakcyjnienia przedmiotu sprzedaży (...) nie stanowi działań o profesjonalnym charakterze” - tak Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, z dnia 9 stycznia 2025 r. sygn. I SA/Sz 468/24.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego natomiast przyjmuje się ponadto, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 9 października 2014 r., I FSK 2145/13; 3 marca 2015 r., I FSK 1859/13; 11 czerwca 2015 r., I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r., I FSK 636/15). Istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania o cechach zawodowych, od tych, które mieszczą się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2018 r., I FSK 45/18, prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z 11 października 2022 r., I SA/Gd 816/22).

Okoliczności podziału gruntu na mniejsze działki oraz uzyskania decyzji o warunkach zabudowy nie mogą przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży nieruchomości jako dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Może o tym świadczyć bowiem jedynie szereg innych okoliczności, które powodują, że aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia nieruchomości jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością.

Wnioskodawca nie podjął i nie będzie podejmował aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, a także nie angażował i nie będzie angażował środków podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców.

Wnioskodawca, poza okresowym udostępnieniem działki sąsiadce celem zachowania gruntu w kulturze rolnej, nigdy nie wykorzystywał i nie będzie wykorzystywał opisanej nieruchomości w sposób ciągły dla celów zarobkowych (np. do celów najmu czy dzierżawy).

W ocenie Wnioskodawcy, nie można uznać, że samo wystąpienie o warunki zabudowy i podział działek jest działaniem typowym dla handlowca. Wskazany zakres działań nie wykracza poza czynności, które zwyczajowo wykonywane są przy rozporządzaniu majątkiem prywatnym. Takie podejście prezentują sądy administracyjne. Jak wskazał WSA w Łodzi w wyroku z 7 grudnia 2017 r. (I SA/Łd 816/17): „nie jest (...) elementem decydującym o zorganizowanej aktywności wnioskodawcy w zakresie obrotu nieruchomościami jest fakt wystąpienia przez niego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (przed podziałem) i podział nieruchomości, w wyniku którego powstało kilkanaście działek”. Podobne stanowisko zajął: WSA w Warszawie w wyroku z 23 stycznia 2019 r. (VIII SA/Wa 761/18), WSA w Łodzi w prawomocnym wyroku z 14 stycznia 2018 r. (I SA/Łd 174/18); WSA w Szczecinie w wyroku z 11 kwietnia 2018 r. (I SA/Sz 120/18); WSA w Gliwicach w wyroku z 7 marca 2018 r. (III SA/GI 1016/17).

Sama współpraca z pośrednikiem przy sprzedaży, również nie przesądza od razu o powstaniu obowiązku podatkowego. W wyroku z 3 kwietnia 2025 r. w sprawie C-213/24, TSUE analizował sytuację sprzedaży kilka działek gruntu przeznaczonych pod zabudowę. Sprzedaż była poprzedzona szeregiem czynności przygotowawczych, realizowanych przez profesjonalnego pełnomocnika działającego w imieniu właścicieli. Trybunał wskazał, że w takich okolicznościach może dojść do uznania, że sprzedaż stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o VAT. Trybunał jednocześnie nie stwierdził, że samo skorzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika przesądza automatycznie o powstaniu obowiązku podatkowego. Jedynie „całokształt działań”, również tych podejmowanych w imieniu właściciela nieruchomości przez profesjonalistę, może prowadzić do takiej kwalifikacji, jeżeli mają one zorganizowany, systematyczny i profesjonalny charakter.

TSUE uznał, że Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: można uznać za podatnika do celów podatku od wartości dodanej (VAT) prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą osobę, która sprzedaje grunt stanowiący pierwotnie część jej majątku osobistego, powierzając przygotowanie sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy, który jako pełnomocnik tej osoby podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując w celu tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców w rozumieniu tego przepisu.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego oraz w stanowisku własnym Wnioskodawcy, przywołując jednocześnie orzecznictwo sądów administracyjnych, samo wystąpienie o wydanie warunków zabudowy oraz ewentualny podział działki nie przesądza od razu o profesjonalnym charakterze tej działalności. W omawianej sytuacji, działania te nie maja zorganizowanego, systematycznego i profesjonalnego charakteru, a pośrednik nieruchomości jedynie pomaga Wnioskodawcy w czynnościach, które ze względów zawodowych i osobistych nie są możliwe do wykonania w godzinach pracy Wnioskodawcy, przy uwzględnieniu odległości jakie musiałby każdorazowo pokonywać, aby udać się na działkę lub do właściwego ze względu na położenie działki - urzędu. Pośrednik w szczególności nie był odpowiedzialny za samodzielne dokonanie podziału nieruchomości na mniejsze działki i sporządzenie wniosków. Treść wniosków ustalana była w porozumieniu z Wnioskodawcą (to Wnioskodawca redagował treść wniosków) a jedynie samo złożenie w urzędach (zgodnie z umową pośrednictwa „kompletowanie dokumentów”) należało do obowiązku pośrednika. Pośrednik nie był również odpowiedzialny za ewentualne podjęcie niezbędnych działań w celu dokonania w związku z tym zmiany wpisów w rejestrze gruntów i księgach wieczystych, uzbrojenie nieruchomości w media i inne. Pośrednik był jedynie umocowany do składania i odbioru wniosków, pism i innych dokumentów (fizycznie, tak aby Wnioskodawca nie musiał każdorazowo jeździć do urzędów i instytucji poza miejscem swojego zamieszkania, oddalonych średnio o 80-100 km).

W ocenie Wnioskodawcy, działania podejmowane w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości nie stanowią ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Wnioskodawcę tej nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Wnioskodawcę czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym. Całokształt okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują w ocenie Wnioskodawcy, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym. Wnioskodawca nie inwestował ani nie zamierza inwestować środków pozyskanych ze sprzedaży w kolejne nieruchomości, co nadawałoby jego działaniom charakter ciągły w zamiarze dokonywania profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

W związku z tym można stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku Wnioskodawca nie podejmuje i nie będzie podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców, bowiem ocenie Wnioskodawcy, czynności poczynione w stosunku przedmiotowej nieruchomości, to jest wniosek o warunki zabudowy wraz z podziałem działki na mniejsze, wniosek o zaświadczenia potwierdzające ewentualne przyłączenie wody i prądu w przyszłości, jak również skorzystanie z pośrednika nieruchomości z uwagi na brak możliwości każdorazowego jeżdżenia na oddaloną o 80 km działkę - nie wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Działania podjęte przez Wnioskodawcę należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, bowiem sprzedaż tak dużej działki w tym miejscu byłaby bardzo utrudniona.

Samo dążenie do uzyskania jak najlepszej ceny ze sprzedaży działek jest jedynie przejawem dążenia do racjonalnego zarządzania majątkiem - uzyskania odpowiednich efektów ekonomicznych bez angażowania się w prowadzenie działalności gospodarczej. Jak wskazał NSA w wyroku z 24 czerwca 2021 r., II FSK 462/20, „zarząd majątkiem” swym zakresem obejmuje także rozporządzanie składnikami majątku polegające na zbywaniu tych składników z zyskiem, które stanowi element wykonywania prawa własności.

Uwzględniając przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz ww. przepisy w ocenie Wnioskodawcy, w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania go za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami. Tym samym nie działa w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Transakcję tę uznać należy za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż działek powstałych z podziału działki 1/1 (4 działki po ok. 25 ar) lub alternatywnie - sprzedaż udziałów w tej działce na rzecz ewentualnych zainteresowanych, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podobnie m.in. w:

·         Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 października 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-1.4012.478.2024.2.DS,

·         Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 lipca 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.355.2024.1.AJB,

·         Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 września 2025 r. 0112-KDIL1-1.4012.446.2025.2.JKU.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w niezabudowanych działkach powstałych z działki nr 1/1 / w działce nr 1/1, istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu prawo wspólności na prawach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej w niezabudowanej nieruchomości nr 1/1. Kupił Pan tą działkę w 2007 r. w celach prywatnych. Działka miała być w przyszłości, po ewentualnym uzyskaniu warunków zabudowy, wykorzystana w celu wybudowania domu dla Pana i małżonki.

Przez większą część okresu posiadania, działka wykorzystywana była prywatnie, służyła celom rekreacyjnym, z uwagi na otoczenie lasów i jezior. W okresie 2016-2022 r. działka była udostępniona sąsiadce na podstawie umowy dzierżawy za kwotę 500 zł rocznie.

Poza opisanym powyżej okresem udostępnienia działki sąsiadce, nie była ona nigdy więcej wydzierżawiana, wynajmowana ani oddawania w odpłatne bądź nieodpłatne użytkowanie. Nie była wykorzystywana w celach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z uwagi na zmianę sytuacji osobistej, plany o budowie własnego domu zostały wstrzymane, w konsekwencji zdecydował się Pan sprzedać działkę nr 1/1.

Działka nr 1/1 nie jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Plan stracił ważność 31 grudnia 2002 r. Dla ww. nieruchomości nie wydano i nie wszczęto postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Z uwagi na sytuację osobistą, obowiązki zawodowe (praca na pełny etat) oraz brak możliwości zajmowania się czynnościami związanymi z ewentualną sprzedażą, podpisał Pan umowę pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, przedmiotem której jest wykonywanie przez pośrednika czynności zmierzających do sprzedaży działki. Udzielił Pan pośrednikowi pełnomocnictwa do kompletowania dokumentów dotyczących działki w odpowiednich urzędach i instytucjach dokumentów w Pana imieniu. Prace miały doprowadzić do wyszukania osoby zainteresowanej zawarciem umowy na zakup nieruchomości.

Początkowo, próbował Pan z pomocą pośrednika nieruchomości, sprzedać działkę nr 1/1 w całości, jednak nie było żadnego zainteresowania.

Z uwagi na to, że działka nr 1/1, jest działką o powierzchni ponad 1 hektara i od ponad 2 lat brak jest osób zainteresowanych zakupem jednorazowo tak dużego areału, postanowił Pan złożyć wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla działki nr 1/1, wraz z jednoczesnym planowanym podziałem tej działki na cztery mniejsze działki. Taki wniosek został złożony 20 września 2025 r.

W odniesieniu do ww. działki złożył Pan 4 wnioski o ustalenie warunków zabudowy. W każdym wniosku scharakteryzował Pan planowaną inwestycję w taki sposób, że na 1/4 części działki 1/1, przyszły ewentualny nabywca tej 1/4 działki, będzie mógł wybudować jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, o ile Urząd Gminy zaakceptuje i zatwierdzi taki podział działki (na 4 części) oraz zaakceptuje rodzaj zaproponowanej przyszłej inwestycji (1 dom jednorodzinny na każdej z 4 działek). Złożył Pan takie wnioski z dwóch powodów, po pierwsze przewiduje Pan, że nie znajdzie zainteresowanych zakupem tak dużej działki w tej okolicy (tereny rekreacyjne, wkoło jeziora i lasy), a po drugie: w chwili obecnej działki mają status działek rolnych, wobec czego potencjalni kupujący nie będą zainteresowani zakupem takiej działki z uwagi na fakt, że nie będą mogli posadowić tam żadnego budynku (ani domu, ani budynku rekreacyjnego związanego z gruntem). Wobec powyższego, w przypadku wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy, akceptującej planowany podział działki nr 1/1 na 4 mniejsze działki o pow. ok. 25 ar i sposób zagospodarowania tych działek, mógłby Pan z większym prawdopodobieństwem znaleźć zainteresowanych takimi mniejszymi działkami oraz dokonać sprzedaży takiej podzielonej już działki 1/1. Wskazał Pan, że nie otrzymał jeszcze decyzji o warunkach zabudowy ani o odmowie wydania takiej decyzji.

Składając wnioski o ustalenie warunków zabudowy zobowiązany był Pan przedstawić oświadczenia o zapewnieniu dostaw energii oraz warunkach przyłączenia dla obiektu budowlanego do sieci dystrybucyjnej oraz zaświadczenia o warunkach podłączenia przyłącza do istniejącej sieci wodociągowej (zaświadczenia takie otrzymał Pan odpowiednio 16 grudnia 2024 roku oraz 18 listopada 2025 roku). Drogi nie są utwardzone. Nie czynił Pan żadnych prac w odniesieniu do tych dróg. Działka będąca przedmiotem niniejszego zapytania w momencie składania niniejszego wniosku nie posiada żadnych uzbrojeń, nie ma doprowadzonej: wody, gazu, prądu, innych mediów. Nie podejmował Pan działań w tym zakresie, w szczególności nie składał wniosków o doprowadzenie przyłączy wody, gazu, prądu i innych i nie prowadził prac polegających na doprowadzeniu takich przyłączy. Złożył Pan jedynie wnioski o wydanie zaświadczenia o zapewnieniu (nie doprowadzeniu) dostaw energii oraz zaświadczenia o warunkach podłączenia przyłącza do istniejącej sieci wodociągowej (czyli zaświadczenie czy podłączenia takie są w ogóle w lej lokalizacji możliwe). Działki nie są zabudowane. Działki nie są ogrodzone.

Poza wyżej opisanymi działaniami, tj.: złożeniem wniosku o wydanie warunków zabudowy wraz z planowanym podziałem działki na mniejsze (4 działki po ok 25 ar) oraz wystąpienie z wnioskiem o wydanie zaświadczeń o możliwości doprowadzenia w przyszłości prądu oraz sieci wodociągowej - nie wykonywał Pan żadnych prac ani nakładów, nie podejmował działań, które spowodowałyby wzrost wartości działki oraz jej uatrakcyjnienie.

Umowa z biurem pośrednictwa nieruchomości została podpisana z uwagi na Pana sytuację osobistą oraz codzienne zobowiązania zawodowe. Nigdy nie prowadził Pan, nie prowadzi oraz nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nigdy nie był Pan oraz nie jest rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy VAT.

Poza współpracą z biurem nieruchomości (organizacja procesu sprzedaży) nie prowadził Pan, ani nie zamierza prowadzić w przyszłości żadnych samodzielnych działań reklamowych, marketingowych w celu przyśpieszenia sprzedaży, w szczególności w sieci internetowej, prasie, radiu. Nie udzielał Pan ani nie zamierza udzielać innym osobom, żadnych pełnomocnictw, do występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących urządzenia dróg, projektów przyłączy, składania wniosków o pozwolenie na budowę i innych. Jedyne pełnomocnictwo, to pełnomocnictwo udzielone pośrednikowi nieruchomości, i dotyczyło wyłącznie składania i odbioru wniosków, pism i innych dokumentów, związanych z działką, będącą Pana własnością (między innymi w: Urzędzie Gminy (...), w Starostwie Powiatowym (...) oraz w Oddziałach (...) w (...) oraz (...)).

Nie zostały podpisane umowy przedwstępne. Jeśli w przyszłości będzie musiał Pan zawrzeć umowę przedwstępną (w szczególności, jeśli potencjalny nabywca będzie starał się o kredyt hipoteczny), wówczas nie planuje Pan udzielać żadnych zgód ani upoważnień w celu występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowych działek.

Nie planuje Pan zakupu innych nieruchomości. Nie planuje Pan obecnie sprzedaży innych nieruchomości. Nie planuje Pan w okresie od dnia złożenia niniejszego wniosku, do dnia ewentualnej sprzedaży, dokonywać żadnych działań powodujących uatrakcyjnienie działki, to jest m.in. nie planuje: urządzać dróg, doprowadzać mediów, przyłączy, występować z wnioskiem o pozwolenia na budowę i innych.

Zakłada Pan również, że Urząd Gminy może nie wydać pozytywnej decyzji zatwierdzającej podział działki 1/1 oraz w zakresie zawnioskowanych warunków zabudowy (odmówić wydania decyzji w odpowiedzi na złożone wnioski), wówczas nie będzie mógł Pan dokonać sprzedaży 4 działek o pow. ok 25 ar (z przeznaczeniem WZ pod zabudowę domków jednorodzinnych). W takiej sytuacji, rozważa Pan po prostu sprzedaż udziałów w tej dużej działce 1/1 (udziały w wysokości od 1/28, tj. powierzchnia ok 400 m² lub większe - w zależności od zainteresowania), na rzecz każdego ewentualnego zainteresowanego, z przeznaczeniem na cele rekreacyjne.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż udziałów w niezabudowanych działkach powstałych z podziału działki nr 1/1 (ewentualnie udziałów w niezabudowanej nieruchomości nr 1/1) będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu, a Pan z tytułu tej sprzedaży będzie występować w charakterze podatnika podatku VAT.

W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do ww. sprzedaży nieruchomości będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W rozpatrywanej sprawie istotne jest to, że w okresie 2016-2022 r. działka nr 1/1 była odpłatnie udostępniona sąsiadce na podstawie umowy dzierżawy.

Na mocy art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.

W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).

W konsekwencji, dzierżawa nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Dzierżawa wypełnia zatem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. W analizowanej sprawie nieruchomość była, w sposób ciągły, przez Pana dzierżawiona, co mieści się w pojęciu wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Dzierżawa polega bowiem na wykorzystywaniu przedmiotu umowy w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Tym samym, oddanie w dzierżawę przez Pana opisanej działki 15/1 spowodowało, że utraciła ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie przez Pana w sposób ciągły (w latach 2016-2022) dla celów zarobkowych działki spowodowało, że nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych w całym okresie jej posiadania.

Z przywołanych na wstępie uzasadnienia przepisów oraz orzecznictwa TSUE wynika, że nieruchomość wykorzystywana na cele działalności gospodarczej nie stanowi majątku osobistego wykorzystywanego do celów prywatnych. W konsekwencji, planowana odpłatna dostawa nieruchomości nie będzie dokonywana w ramach zbycia Pana majątku prywatnego (osobistego).

Co istotne, czynność podlega opodatkowaniu wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie. Zatem na kwalifikację dzierżawy opisanej działki sąsiadce jako usługę podlegającą opodatkowaniu VAT nie wpływa to, że pobierał Pan wynagrodzenie w wysokości 500 zł rocznie.

W związku z tym, w rozpatrywanej sprawie, dokonując sprzedaży udziałów w czterech działkach powstałych z podziału działki nr 1/1 / ewentualnie w działce nr 1/1,  która to działka 1/1 była przedmiotem dzierżawy, nie będzie zbywał Pan zbywał majątku osobistego. Jak zostało wskazane powyżej, majątek prywatny to majątek danej osoby fizycznej, który nie jest przez nią wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, a w całym okresie posiadania tego majątku osoba ta musi wykazywać zamiar wykorzystywania go w ramach majątku osobistego.

W konsekwencji powyższego, skoro w analizowanej sprawie, w zakresie zbycia udziałów czterech działkach powstałych z podziału działki nr 1/1 / ewentualnie w działce nr 1/1, wystąpią przesłanki stanowiące podstawę do uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziałów w ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Pana stanowisko w zakresie braku uznania sprzedaży udziałów w działkach/działce za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy zauważyć, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez danego podatnika. Interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Interpretacje wskazane przez Pana są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do indywidualnych spraw przedstawionych przez wnioskodawców i nie rozciągają swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Pana interpretacje indywidualne, choć stanowią element Pana argumentacji, to nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w analizowanej sprawie.

W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla Pana żony.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·       Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.