Interpretacja 0114-KDIP4-3.4012.189.2026.6.JZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży udziału w działce nr 1. Uzupełnił go Pan pismami z 14 maja 2026 r. (wpływ 14 maja 2026 r. oraz 5 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, będącym obecnie na emeryturze. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod nazwą (...) NIP: (...), REGON: (...). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się wykonywaniem (...). Zgodnie z danymi ujawnionymi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej przeważającym przedmiotem działalności jest kucie, prasowanie, wytłaczanie i walcowanie metali; metalurgia proszków (PKD: 25.50.Z). Zgodnie z danymi ujawnionymi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się również wynajmem i zarządzaniem nieruchomościami.

18 października 1996 r. Wnioskodawca oraz jego małżonka A.A. zawarli z Gminą A umowę zamiany. Na podstawie umowy zamiany z 18 października 1996 r. Wnioskodawca oraz jego małżonka A.A., nabyli do majątku wspólnego niezabudowaną nieruchomość gruntową, położoną w A przy ul. (...), obrębie (...), oznaczonej jako działka nr 1 o powierzchni 2490 m² (dalej „Działka”).

Działka została nabyta przez Wnioskodawcę, oraz jego małżonkę do majątku wspólnego w trybie przepisów ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości od Gminy A. Działka została nabyta przez Wnioskodawcę oraz jego małżonkę w zamian za przeniesienie na gminę A innej zabudowanej nieruchomości położonej w A wchodzącej w skład majątku wspólnego małżonków. Działka nie została nabyta w celu jej dalszego zbycia przez Wnioskodawcę oraz jego małżonkę.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie zajmuje się i nie zajmował się obrotem nieruchomościami. Działka nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do potrzeb prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w zakresie wykonywania (...).

Od 2012 r. małżonka Wnioskodawcy wynajmuje Działkę na rzecz osoby fizycznej celem prowadzenia na niej parkingu dozorowanego dla samochodów przez najemcę. Cała działka została wynajęta na podstawie jednej umowy najmu. Najemca dostosował działkę do potrzeb prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

W chwili obecnej obowiązuje umowa najmu zawarta 1 września 2023 r. z córką poprzedniego najemcy, który zmarł w roku 2023 r. Czynsz najmu z tytułu wynajmu Działki rozlicza małżonka Wnioskodawcy w ramach najmu prywatnego. Przychody z tytułu najmu działki małżonka Wnioskodawcy rozlicza na zasadach przewidzianych w ramach najmu prywatnego.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się również wynajmem powierzchni reklamowej na stanowiących jego własność tablicach reklamowych. Tablice reklamowe nie są posadowione na Działce, lecz są przytwierdzone do zewnętrznej strony ogrodzenia. Na zewnętrznej stronie ogrodzenia są przytwierdzone tablice reklamowe typu bilbord. Część powierzchni reklamowej została udostępniona na podstawie dwóch umów zawartych na czas nieokreślony. Pozostała część powierzchni reklamowej wynajmowana jest na podstawie umów zawieranych według aktualnych potrzeb klientów. Wynagrodzenie z tytułu wynajmu powierzchni reklamowych Wnioskodawca rozlicza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i wystawia faktury VAT.

Wnioskodawca oraz jego małżonka chcą dokonać zbycia Działki w ramach wyzbywania się majątku osobistego ze względu na zaawansowany wiek.

Przed przeniesieniem własności Działki na Kupującego Wnioskodawca zdemontuje ogrodzenie wraz z tablicami reklamowymi.

Przed zbyciem Działki Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał pozwolenia na budowę. W celu zbycia działki Wnioskodawca nie będzie podejmował czynności o charakterze marketingowym. Zbycie Działki nie będzie powodowało zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wnioskodawca 29 kwietnia 2026 r. zawarł umowę przedwstępną sprzedaży działki nr 1. Wnioskodawca zgodnie z zawartą umową przedwstępną zamierza dokonać sprzedaży działki w terminie do 30 kwietnia 2027 r. pod warunkiem, że Gmina A nie skorzysta z prawa pierwokupu, a nabywca uzyska dla działki numer 1 ostateczną i prawomocną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany.

W 1990 roku rodzice przekazali Wnioskodawcy część gospodarstwa rolnego w B, gmina C. Działka nr 2 o pow. 0,49 ha oraz 3 - 1,06 ha.

Z chwilą, kiedy stan zdrowia Wnioskodawcy oraz jego małżonki uległ pogorszeniu podjęto decyzję o sprzedaży nieruchomości otrzymanej od rodziców Wnioskodawcy. Z uwagi na okoliczność, że nie udało się znaleźć nabywcy na całą nieruchomość podjęto decyzję o podziale nieruchomości otrzymanej od rodziców Wnioskodawcy na ok. 1000 m² działki celem sprzedaży mniejszych nieruchomości.

Wnioskodawca wraz z małżonką sprzedali od 2020 r. 5 działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości otrzymanej w drodze darowizny od rodziców:

1) W 2020 r. Wnioskodawca dokonał zbycia 1 działki;

a)  Wskazana nieruchomość została nabyta w 1990 r. jako wchodząca w skład gospodarstwa rolnego;

b)  Wnioskodawca nabył nieruchomość w drodze darowizny od rodziców (działka to cześć otrzymanego gospodarstwa rolnego). Nieruchomość została nabyta od rodziców w związku z przekazaniem przez nich majątku synowi tj. Wnioskodawcy;

c)  Od momentu nabycia do momentu sprzedaży działka była łąką;

d)  Przyczyną sprzedaży był zły stan zdrowia i konieczność spieniężenia majątku prywatnego w celu uzyskania środków na życie;

e)  Działka była niezabudowana zaś środki ze sprzedaży przeznaczone zostały na życie;

f)   Sprzedaż działki nie była opodatkowana VAT.

2) W 2021 r. Wnioskodawca dokonał zbycia 2 działek:

a)  Wskazane nieruchomości zostały nabyte w 1990 r. jako wchodzące w skład gospodarstwa rolnego;

b)  Wnioskodawca nabył nieruchomości w drodze darowizny od rodziców (działki to cześć otrzymanego gospodarstwa rolnego). Nieruchomość została nabyta od rodziców w związku z przekazaniem przez nich majątku synowi tj. Wnioskodawcy;

c)  Od momentu nabycia do momentu sprzedaży działki były łąką;

d)  Przyczyną sprzedaży był zły stan zdrowia i konieczność spieniężenia majątku prywatnego w celu uzyskania środków na życie;

e)  Działki były niezabudowane zaś środki ze sprzedaży przeznaczone zostały na życie;

f)   Sprzedaż działek nie była opodatkowana VAT.

3) W 2022 r. Wnioskodawca dokonał zbycia 1 działki:

a)  Wskazana nieruchomość została nabyta w 1990 r. jako wchodząca w skład gospodarstwa rolnego;

b)  Wnioskodawca nabył nieruchomość w drodze darowizny od rodziców (działka to cześć otrzymanego gospodarstwa rolnego). Nieruchomość została nabyta od rodziców w związku z przekazaniem przez nich majątku synowi tj. Wnioskodawcy;

c)  Od momentu nabycia do momentu sprzedaży działka była łąką;

d)  Przyczyną sprzedaży był zły stan zdrowia i konieczność spieniężenia majątku prywatnego w celu uzyskania środków na życie;

e)  Działka była niezabudowana zaś środki ze sprzedaży przeznaczone zostały na życie;

f)   Sprzedaż działki nie była opodatkowana VAT.

4) W 2024 r. Wnioskodawca dokonał zbycia 1 działki:

a)  Wskazana nieruchomość została nabyta w 1990 r. jako wchodząca w skład gospodarstwa rolnego;

b)  Wnioskodawca nabył nieruchomość w drodze darowizny od rodziców (działka to cześć otrzymanego gospodarstwa rolnego). Nieruchomość została nabyta od rodziców w związku z przekazaniem przez nich majątku synowi tj. Wnioskodawcy;

c)  Od momentu nabycia do momentu sprzedaży działka była łąką;

d)  Przyczyną sprzedaży był zły stan zdrowia i konieczność spieniężenia majątku prywatnego w celu uzyskania środków na życie;

e)  Działka była niezabudowana zaś środki ze sprzedaży przeznaczone zostały na życie;

f)   Sprzedaż działki nie była opodatkowana VAT.

Wnioskodawca nie posiada innych działek przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości. W chwili obecnej Wnioskodawca nie planuje dokonywać sprzedaży jakichkolwiek innych działek.

W związku z zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży działki nr 1 Wnioskodawca zawarł w akcie notarialnym następujące zapisy:

1)      „§ 7. Sprzedający oświadczył, że udziela Kupującej zgody na dysponowanie Nieruchomością stanowiącą przedmiot niniejszego aktu na cele budowlane, z wyłączeniem prawa do zabudowy Nieruchomości przed zawarciem umowy przyrzeczonej i zapłatą całej Ceny. Ta zgoda obejmuje w szczególności prawo do występowania o decyzję o warunkach zabudowy, uzgodnienia, warunki techniczne, mapy, opinie, badania, projekty i inne dokumenty oraz decyzje niezbędne do przygotowania procesu inwestycyjnego.

Sprzedający oświadczył dodatkowo, że niezależnie od powyższego zobowiązują się do podpisania w dniu zawarcia niniejszego aktu notarialnego odrębnego dokumentu oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przez Kupującego.”

2)      „§ 8. Sprzedający oświadczył, że udziela Kupującej zgody na dysponowanie Nieruchomością stanowiącą przedmiot niniejszego aktu do celów deweloperskich, w tym do prowadzenia analiz, badań, opracowań projektowych, uzyskiwania decyzji administracyjnych, uzgodnień oraz - jeżeli okaże się to potrzebne po nabyciu Nieruchomości przez Kupującego lub wskazaną przez niego spółkę powiązaną - przygotowania do otwarcia mieszkaniowego rachunku powierniczego, z wyłączeniem prawa do zabudowy Nieruchomości przed zawarciem umowy przyrzeczonej i zapłatą całej ceny.”

W przedmiotowym akcie notarialnym Wnioskodawca udzielił wskazanych upoważnień. Poza wskazanymi upoważnieniami Wnioskodawca na ten moment nie udzielił jakichkolwiek pełnomocnictw/upoważnień.

Właścicielem ogrodzenia, na którym zamieszczone są tablice reklamowe jest Wnioskodawca oraz jego małżonka, gdyż jest to składnik majątku nabyty w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Pytanie (oznaczone we wniosku nr 1)

Czy w odniesieniu do planowanego zbycia Działki Wnioskodawca występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

W odniesieniu do planowanego zbycia Działki Wnioskodawca nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług z uwagi na okoliczność, że przedmiotowa Działka stanowi składnik majątku niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą na potrzeby podatku od towarów i usług. Wskazana Działka stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy oraz jego małżonki.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają (…) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również (…)”.

Na gruncie ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Definicja towaru została określona na potrzeby Ustawy o VAT w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o (…) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Na gruncie ustawy o VAT pod pojęciem towaru rozumie się wszelkiego rodzaju rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT każda nieruchomość stanowi towar w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Wynika to z faktu, że nieruchomość stanowi rzecz w świetle prawa prywatnego, a w konsekwencji nieruchomość na gruncie przepisów ustawy o VAT traktowana jest jako towar. W świetle powyższego opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT podlega odpłatna dostawa towarów, rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Zasadniczo zatem sprzedaż gruntu (za wynagrodzeniem) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, z uwagi na okoliczność iż stanowi odpłatną dostawę towarów. Należy mieć jednak na uwadze, że aby dana czynność podlegała opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT musi ona zostać dokonana przez podmiot będący podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Przepisy ustawy o VAT znajdują bowiem zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności, które wykonywane są przez podatników podatku od towarów i usług. W konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czynność, która wykonywana jest przez osobę nie działającą jako podatnik w rozumieniu ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.

W świetle powołanego przepisu podatnikiem podatku od towarów i usług jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą. Na gruncie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT wskazana została definicja działalności gospodarczej na potrzeby przepisów ustawy o VAT.

Zgodnie z powołanym przepisem „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

W świetle powyższych przepisów podatnikiem na gruncie ustawy o VAT jest osoba, która spełnia łącznie wszystkie poniższe warunki:

1)  podmiot wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na jej cel i rezultat – czyli działalność we własnym imieniu i na własny rachunek;

2)  prowadzona działalność gospodarcza to działalności m.in. handlowa;

3)  wykorzystywane są towary lub usługi w sposób ciągły.

Podatnikiem na gruncie ustawy o VAT jest wyłącznie podmiot, który w sposób stały, zorganizowany oraz ciągły prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na rezultat prowadzonej działalności. W konsekwencji nie stanowią działalności gospodarczej na gruncie ustawy o VAT czynności mające charakter okazjonalny i jednorazowy. Takie bowiem działania nie spełniają definicji działalności gospodarczej, która ze swej istoty rzeczy wymaga, aby podatnik podejmujący czynności działał w sposób powtarzalny. Działalność gospodarcza ze swej istoty wymaga zatem ciągłości działania ze strony podmiotu, aby można było uznać go za podatnika podatku od towarów i usług. Ciągłość oznacza powtarzalność lub długi okres trwania. Nie można zatem uznać za podatnika na gruncie ustawy o VAT osoby, która dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana regularna zapłata oraz osoba ta nie prowadzi zorganizowanej działalności, lecz tylko np. wyzbywa się majątku osobistego, będąc osobą w zaawansowanym wieku.

W konsekwencji, aby dany podmiot mógł zostać uznany za podatnika podatku od towarów i usług musi on podejmować działania, które wskazują na jego profesjonalny charakter.

Wskazane stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w orzecznictwie sądów administracyjnych m.in. w:

1) wyroku z 4 lipca 2023 r. sygn. I FSK 427/23 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał „Nie mogą być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej same z siebie czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie ma też decydującego charakteru sama liczba i zakres transakcji sprzedaży. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.

2) wyroku z 24 marca 2023 r. sygn. I FSK 2068/22 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał „Dokonując kwalifikacji działalności związanej z obrotem nieruchomościami w celu oceny możliwości zaliczenia jej do działalności gospodarczej, należy uwzględnić, że przed sprzedażą nieruchomości właściciel może podejmować działania przygotowawcze, np. wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę oraz inicjować postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek same przez się nie dają podstaw do zakwalifikowania, że są one typowe dla działań „handlowca”, a więc podatnika podatku od towarów i usług”.

3) wyroku z 20 marca 2024 r. sygn. I SA/Wr 894/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał „Zdaniem Sądu, w świetle okoliczności opisanych we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego skarżącej nie można przypisać cech osoby prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Podejmowane przez nią czynności odpowiadały zarządowi majątkiem prywatnym i były przejawem gospodarowania własnym mieniem, a ich wąski i ograniczony zakres przeczy wnioskom wywiedzionym przez organ interpretacyjny w zaskarżonej interpretacji. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że zarząd majątkiem prywatnym jest pojęciem, które powinno być interpretowane w aktualnych realiach społeczno-gospodarczych. W ten sam sposób należy oceniać również podejmowane w ramach tego zarządu przedsięwzięcia. Jeżeli skarżąca dysponuje określonymi zasobami, ma majątek, który obiektywnie rzecz biorąc jest znaczny ((...) ha) i taką też prezentuje wartość i podejmuje ona działania polegające na sukcesywnym zbywaniu tego majątku to należy przyjąć, że czynności te mieszczą się w pojęciu zarządu majątkiem prywatnym. Duży areał działek, które skarżąca otrzymała od brata a który obecnie jest/będzie sukcesywnie zbywany jest niczym innym jak formą gospodarowania własnym mieniem. Biorąc bowiem pod uwagę charakter posiadanych przez stronę zasobów majątkowych należy wskazać, iż determinuje on określone formy zarządzania tym majątkiem i są to bez wątpienia najem, dzierżawa czy też sprzedaż”.

4) w wyroku z 28 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie I SA/Kr 989/23 wskazał „Jedynie na marginesie, w kontekście sformułowanego przez skarżącego pytania oraz zajętego przez niego stanowiska wskazać też należy, że w uchwale siedmiu sędziów NSA z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21 stwierdzono, że przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 PDOFizU, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

W uchwale tej wskazano też, że jeżeli podatnik:

a)  nie podejmuje czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia przedsiębiorstwa poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności,

b)  nie buduje struktury organizacyjnej pozwalającej mu na zarządzanie tą wydzieloną częścią majątku,

c)  nie wypracowuje strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku pod kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników majątku do tych potrzeb), ale jedynie lokuje nadwyżki posiadanych środków (uzyskiwanych z różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości (w tym także lokali), które następnie wynajmuje, to nie można uznać, że składniki majątkowe związane są z działalnością gospodarczą.

Tym samym nie jest trafne stanowisko organu, iż sprzedaż (działek) nieruchomości - tylko z powodu wcześniejszego oddania w dzierżawę, winna być kwalifikowana jako podjęta w warunkach działalności gospodarczej, a co za tym idzie, za dokonaną przez podatnika podatku od towarów i usług.”

Przechodząc na grunt analizowanego stanu faktycznego nie sposób przyjąć, że w odniesieniu do planowanej czynności zbycia Działki Wnioskodawca będzie występował jako podatnik podatku od towarów i usług. Należy mieć bowiem na uwadze, że w odniesieniu do przedmiotowej Działki oraz w związku z przedmiotową Działką Wnioskodawca nie podejmował czynności, które spełniają definicję działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Przedmiotowa Działka nie została bowiem wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Dodatkowo w oparciu o wskazaną Działkę Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie produkcji (...), ponieważ zakład produkcyjny Wnioskodawcy zlokalizowany jest w A przy ul. Myśliwskiej 9, zgodnym z adresem prowadzonej działalności ujawnionym w CEiDG. W odniesieniu do wskazanej Działki Wnioskodawca nie podejmował również jakichkolwiek czynności o charakterze zorganizowanym, które mogłyby wskazywać, że jest ona wykorzystywana do potrzeb prowadzonej działalności.

Okoliczności nabycia Działki tj. nabycie działki w drodze zawarcia umowy zamiany przez Wnioskodawcę oraz jego małżonkę z Gminą A również wskazują, że nabycie przedmiotowej Działki miało charakter incydentalny i niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Małżonkowie nabyli przedmiotową działkę w związku z zawarciem umowy zamiany, na podstawie której wyzbyli inną nieruchomość wchodzącą w skład majątku wspólnego w celu nabycia przedmiotowej działki. Dodatkowo od momentu nabycia Działki do momentu jej planowanego zbycia upłynie co najmniej 25 lat co już samo w sobie wskazuje, że przedmiotowa nieruchomość nie jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, z uwagi na okoliczność, że przez wskazany okres czasu w odniesieniu do wskazanej Działki nie były podejmowane jakiekolwiek czynności wskazujące na prowadzenie działalności w oparciu o Działkę w sposób stały, zorganizowany i ciągły.

Ponadto, Działka nie została nabyta w celach inwestycyjnych, lecz nabycie nastąpiło w szczególnym trybie przewidzianym przepisami prawa publicznego. Do nabycia nieruchomości doszło zatem z woli organów władzy publicznej, a nie w wyniku działań podjętych przez Wnioskodawcę nakierowanych na nabycie atrakcyjnej inwestycyjnie nieruchomości. Dodać należy, że w związku ze sprzedażą Działki Wnioskodawca nie działa w sposób zorganizowany, tj. nie podejmuje czynności, które mają formę zorganizowaną, stanowiącą profesjonalny obrót nieruchomościami. Podejmowane przez Wnioskodawcę i jego małżonkę czynności mają charakter czynności standardowych związanych z zarządem majątkiem prywatnym i zmierzających do zbycia wskazanej Działki. Bez znaczenia, pozostaje również okoliczność, że małżonka Wnioskodawcy w ramach najmu prywatnego dokonała udostępnienia Działki na cele prowadzenia przez podmiot trzeci działalności w zakresie parkingu dla samochodów osobowych. Również wskazana okoliczność nie zmienia charakteru przedmiotowej Działki z uwagi na okoliczność, że przedmiotowa Działka podlegała wynajęciu zawsze na podstawie jednej umowy najmu. Fakt zawarcia jednej umowy najmu w odniesieniu do wskazanej Działki decyduje, że było to działanie z zakresu zarządu majątkiem prywatnym, a nie działania spełniające cechy działalności gospodarczej. Skala działalności prowadzonej w zakresie wynajmu decyduje, że nie była to aktywność o charakterze zorganizowanym lecz działalność podmiotu dokonującego wyłącznie zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedaż Działki służyła celom zarobkowym. Jednak jest to sprzedaż wyłącznie majątku prywatnego, niezwiązana z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca uważa, że w przypadku zbycia przez niego oraz jego małżonkę Działki, nie działał on jako podatnik podatku od towarów i usług. Wobec tego, sprzedaż Działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zaprezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych, np.:

1. Interpretacja indywidualna z 12 lipca 2021 r. znak 0111-KDIB3-3.4012.197.2021.2.JSU, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał: „Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa oraz wyroku TSUE prowadzi do wniosku, że w przedmiotowym opisie sprawy brak jest okoliczności, które wskazują, że planowana sprzedaż udziału w działkach, będzie stanowiła działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, która skutkować będzie uznaniem Pana za podatnika podatku VAT. Znaczenie dla sprawy ma analiza całokształtu działań jakie Wnioskodawczyni podjęła w odniesieniu do działek przez cały okres ich posiadania. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawczyni, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawczyni nie podjęła ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Zatem, w odniesieniu do planowanej przez Wnioskodawczynię sprzedaży udziału w działkach brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży Wnioskodawczyni wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie planowana sprzedaż udziału w działkach będzie czynnością związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.

2. Interpretacja indywidualna z 17 lutego 2022 r. znak 0112-KDIL1-3.4012.691.2021.2.ZW, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał: „W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej. Z treści złożonego wniosku wynika, że (...) 1980 r. nabył Pan na własność gospodarstwo rolne położone na obrzeżach (...). Nabył je Pan na podstawie umowy przekazania własności gospodarstwa rolnego. Przedmiotowe gospodarstwo stanowi Pana majątek osobisty i składa się z kilku działek. Na gruntach tych nie była prowadzona działalność gospodarcza z uwagi na niską jakość gleby. (…) 2017 r. Burmistrz (...) w drodze decyzji dokonał podziału nieruchomości zapisanej jako działka o nr (…) o powierzchni (…) m² na następujące działki: 9/1, 9/2, 9/3 oraz 9/4. Zarówno cała nieruchomość, jak i wskazywane działki nie służyły do prowadzenia działalności rolniczej ani pozarolniczej, a gospodarstwa rolne nie były wykorzystywane (leżały odłogiem). Działki nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. W 2021 r. działki 9/2 oraz 9/3 zostały sprzedane. Działki te nie miały opracowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie ustalono w drodze decyzji warunków zabudowy lub lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowych nieruchomości. Działki nie były zabudowane. Sprzedane działki nie były uzbrojone, nie były podejmowane żadne czynności marketingowe w celu znalezienia nabywców, a nabywcy zwrócili się sami z propozycją zakupu przedmiotowych działek. Nie były podejmowane żadne czynności w celu przygotowania działek do sprzedaży. Nie zawierał Pan umów przedwstępnych ani nie udzielał pełnomocnictw nabywcy działki nr 9/3 ani nabywcy działki 9/2. Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży działek nr 9/2 oraz 9/3 brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpił Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy”.

3. Interpretacja indywidualna z 18 marca 2024 r. znak 0112-KDIL3.4012.50.2024.1.AW, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał: „W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej”.

Podsumowując, w związku ze sprzedażą Działki Wnioskodawca nie działa jako podatnik podatku od towarów i usług, a transakcja ta nie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, wynika to z faktu, że zbycie Działki nie jest realizowane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr (...)7 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.):

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów, budynków czy budowli, udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C‑25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się Pan wykonywaniem (...), wynajmem i zarządzaniem nieruchomościami oraz wynajmem powierzchni reklamowej na stanowiących Pana własność tablicach reklamowych.

18 października 1996 r. wraz małżonka zawarł Pan z Gminą A umowę zamiany. Na jej podstawie nabył Pan do majątku wspólnego niezabudowaną nieruchomość gruntową, oznaczoną jako działka nr 1 (Działka).

Działka nie została nabyta w celu jej dalszego zbycia przez Pana oraz Pana małżonkę. Działka nie była przez Pana wykorzystywana do potrzeb prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w zakresie wykonywania (...).

Od 2012 r. Pana małżonka wynajmuje Działkę na rzecz osoby fizycznej celem prowadzenia na niej parkingu dozorowanego dla samochodów przez najemcę. Czynsz najmu z tytułu wynajmu Działki rozlicza Pana małżonka w ramach najmu prywatnego.

Na zewnętrznej stronie ogrodzenia działki nr 1 są przytwierdzone tablice reklamowe typu bilbord. Właścicielem ogrodzenia, na którym zamieszczone są tablice reklamowe jest Pan wraz z małżonką, gdyż jest to składnik majątku nabyty w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Część powierzchni reklamowej została udostępniona na podstawie dwóch umów zawartych na czas nieokreślony. Pozostała część powierzchni reklamowej wynajmowana jest na podstawie umów zawieranych według aktualnych potrzeb klientów. Wynagrodzenie z tytułu wynajmu powierzchni reklamowych rozlicza Pan w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i wystawia faktury VAT.

Wraz z małżonką chce Pan dokonać zbycia Działki w ramach wyzbywania się majątku osobistego ze względu na zaawansowany wiek. Przed przeniesieniem własności Działki na Kupującego zdemontuje Pan ogrodzenie wraz z tablicami reklamowymi. Przed zbyciem Działki nie będzie Pan uzyskiwał pozwolenia na budowę.

W celu zbycia działki nie będzie Pan podejmował czynności o charakterze marketingowym. Zbycie Działki nie będzie powodowało zakończenia prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej.

29 kwietnia 2026 r. zawarł Pan umowę przedwstępną sprzedaży działki nr 1. Zgodnie z zawartą umową przedwstępną zamierza dokonać sprzedaży działki w terminie do 30 kwietnia 2027 r. pod warunkiem, że Gmina A nie skorzysta z prawa pierwokupu, a nabywca uzyska dla działki numer 1 ostateczną i prawomocną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany.

Nie posiada Pan innych działek przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości. W chwili obecnej nie planuje Pan dokonywać sprzedaży jakichkolwiek innych działek.

W związku z zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży działki nr 1 zawarł Pan w akcie notarialnym następujące zapisy:

1) „§ 7. Sprzedający oświadczył, że udziela Kupującej zgody na dysponowanie Nieruchomością stanowiącą przedmiot niniejszego aktu na cele budowlane, z wyłączeniem prawa do zabudowy Nieruchomości przed zawarciem umowy przyrzeczonej i zapłatą całej Ceny. Ta zgoda obejmuje w szczególności prawo do występowania o decyzję o warunkach zabudowy, uzgodnienia, warunki techniczne, mapy, opinie, badania, projekty i inne dokumenty oraz decyzje niezbędne do przygotowania procesu inwestycyjnego.

Sprzedający oświadczył dodatkowo, że niezależnie od powyższego zobowiązują się do podpisania w dniu zawarcia niniejszego aktu notarialnego odrębnego dokumentu oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przez Kupującego.”

2) „§ 8. Sprzedający oświadczył, że udziela Kupującej zgody na dysponowanie Nieruchomością stanowiącą przedmiot niniejszego aktu do celów deweloperskich, w tym do prowadzenia analiz, badań, opracowań projektowych, uzyskiwania decyzji administracyjnych, uzgodnień oraz - jeżeli okaże się to potrzebne po nabyciu Nieruchomości przez Kupującego lub wskazaną przez niego spółkę powiązaną - przygotowania do otwarcia mieszkaniowego rachunku powierniczego, z wyłączeniem prawa do zabudowy Nieruchomości przed zawarciem umowy przyrzeczonej i zapłatą całej ceny.”

W przedmiotowym akcie notarialnym udzielił Pan wskazanych upoważnień. Poza wskazanymi upoważnieniami na ten moment nie udzielił Pan jakichkolwiek pełnomocnictw/upoważnień.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w odniesieniu do planowanego zbycia udziału w Działce występuje Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe ma miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano.

W odniesieniu do przedstawionych okoliczności sprawy wskazać również należy, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795)

Zasada swobody umów zapisana jest w art. 353¹ Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym:

Strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.

Na podstawie art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:

Umowa najmu jest umową cywilnoprawną nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca za oddaną mu w najem rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Wobec tego, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. A zatem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.

Zatem odpłatne udostępnianie tablic reklamowych umieszczonych na ogrodzeniu Działki będącej przedmiotem sprzedaży stanowiło odpłatne świadczenie usług. Taki sposób wykorzystania przez Pana przedmiotowej Działki sprawia, że była ona wykorzystywana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Tym samym, dokonując dostawy udziału w przedmiotowej Działce będzie Pan zbywał majątek wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika bowiem, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT, prowadzi Pan działalność gospodarczą zajmującą się m.in. wynajmem powierzchni reklamowych na stanowiących Pańską własność tablicach reklamowych. Tablice reklamowe zamontowane są na ogrodzeniu Działki nr 1, stanowiącej Pańską oraz Pańskiej małżonki własność.

Wskazał Pan również, że z tytułu wynajmu powierzchni reklamowych rozlicza się Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i wystawia Pan faktury VAT. Zatem, sprzedaż Pańskiego udziału w Działce, z której czerpał Pan zyski, stanowi sprzedaż majątku wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej.

Zaznaczenia bowiem wymaga, że ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomości nie stanowiły majątku związanego z działalnością gospodarczą, nie mogą one służyć takiej działalności w całym okresie ich posiadania. W Pańskim przypadku Działka była wykorzystywana w celach zarobkowych, nie była wykorzystywana przez cały okres posiadania na zaspokojenie Pana potrzeb osobistych.

Wobec powyższego, sprzedaż przysługującego Panu udziału w przedmiotowej Działce nr 1 wykorzystywanej w Pana działalności gospodarczej jest – zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy – dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej przez podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji, dostawa przysługującego Panu udziału w Działce podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla współwłaścicielki Działki.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.